Sarafu Moja Iliyobaki

“Wana-simba hutindikiwa, huona njaa; bali wamtafutao Bwana hawatahitaji kitu cho chote kilicho chema.” — Zaburi 34:10

Kufikia sasa Taylor alikuwa ametulia Ningpo, na alikuwa amefanya jambo lililofanya swali la pesa kuwa kali zaidi: alikuwa amejiuzulu kutoka kwenye shirika lililomlipa mshahara, kwa sababu shirika hilo lilikuwa limeingia kwenye madeni, na Taylor alishawishika kutoka Maandiko kwamba “asiwiwe na mtu cho chote.” Angemtegemea Mungu moja kwa moja — bila mshahara, bila kuomba michango, bila kukopa. Juu ya meko katika nyumba aliyoishi pamoja na mtenda kazi mwenzake, Bw. Jones, zilining'inia karatasi mbili zilizoandikwa kwa herufi za Kichina: Ebenezeri — “Hata sasa Bwana ametusaidia” — na Yehova-yire — “Bwana atatoa riziki.” Maneno hayo yalikuwa karibu kujaribiwa hadi sarafu ya mwisho.

Wanaume hao wawili pia walikuwa wakiwalisha maskini — wakati mwingine watu sabini wasio na kitu walikuja kupata kifungua kinywa kila siku. Kisha pesa zikaisha. Ziliisha kabisa kiasi kwamba tarehe 6 Januari 1858 walibaki na sarafu moja tu kati yao wawili — sarafu yenye thamani ya karibu sehemu moja ya ishirini ya peni. Nyumbani kulikuwa na chakula cha kutosha kifungua kinywa kimoja chembamba, na baada ya hapo, hakuna kitu: hakuna chakula, na hakuna pesa ya kununua chochote.

Waliamua, kwa kusita, kuuza kitu. Kitu pekee ambacho Wachina wangenunua kwa urahisi kilikuwa jiko la chuma walilokuwa nalo, ingawa hawakupenda kuachana nalo. Basi wakaenda kwa miguu hadi kiwanda cha kuyeyusha chuma. Ili kufika huko walihitaji kuvuka mto kupitia daraja linaloelea lililotengenezwa kwa mashua — lakini walipofika, daraja halikuwepo. Lilikuwa limesombwa na maji usiku. Njia pekee ya kuvuka sasa ilikuwa kivuko, na kivuko kiligharimu sarafu mbili kwa kila mtu. Wao walikuwa na moja. Njia ilikuwa, kihalisi kabisa, imefungwa. Hapakuwa na la kufanya ila kugeuka na kutembea kurudi nyumbani, na kumngoja Mungu.

Waliporudi nyumbani walipekua makabati na hawakupata chakula — ila pakiti ndogo ya kakao, ambayo waliikoroga kwa maji ya moto na ambayo iliwapa nguvu kidogo. Bw. Jones alikuwa amealikwa kula chakula kwa rafiki siku hiyo, lakini alikataa kwenda na kumwacha Taylor akae na njaa peke yake. Kisha wanaume hao wawili walipiga magoti pamoja na kuomba sala iliyo rahisi kuliko zote: utupe leo riziki yetu. Walipokuwa bado wamepiga magoti, barua ilifika kutoka Uingereza. Ndani yake kulikuwa na pesa zilizotumwa — za kutosha si kwa siku ile tu, bali pia kwa siku zilizofuata. Harusi ya Taylor, kama ilivyotokea, ilikuwa tayari imepangwa kufanyika siku kumi na nne baadaye kamili. Mungu alikuwa amebana muda kiasi hicho, na si zaidi ya hapo.

Usiigeuze habari hii kuwa ahadi kwamba Mungu daima hutokea sekunde ya mwisho na pesa mkononi. Taylor mwenyewe alikuwa mkweli kabisa kwamba imani yake “mara nyingi, mara nyingi ilishindwa,” kwamba ugumu ulikuwa halisi, na kwamba njaa ya siku ile ilikuwa halisi. Habari hii haionyeshi kwamba kumfuata Mungu ni salama kifedha — wazi kabisa haikuwa salama — bali inaonyesha kwamba Mungu anaweza kutegemewa hadi sarafu ya mwisho, na kwamba mara nyingi anakuacha ufike huko.

Hiyo ndiyo sehemu ambayo watu huikosa. Taylor hakuwa na akiba ya kutosha iliyofanya kuamini kuwe rahisi. Alifika hadi sarafu moja, daraja lililosombwa na maji, na kikombe cha kakao. Mungu hakumwepusha na utupu huo; alikutana naye chini kabisa yake. Na Taylor alitoka akisema kwamba asingependa kukosa jaribu hilo kwa lolote, kwa sababu lilimfundisha kumjua Mungu kwa njia ambayo starehe isingeweza kamwe.

Huenda hutabaki na sehemu moja ya ishirini ya peni. Lakini utafikia mipaka halisi — ya pesa, ya uwezo, ya njia za kuchagua — ambapo kweli huwezi kuona jinsi mambo yatakavyokwenda, na ambapo kila njia ya kutorokea ni daraja lililosombwa na maji. Funzo la kakao si kwamba Mungu huziondoa nyakati hizo. Ni kwamba yeye anaaminika ndani yake, na kwamba chini kabisa mara nyingi ndipo hasa unapokutana naye hatimaye.

Jambo moja la kufanya unapogonga ukuta usioweza kuona ng'ambo yake: badala ya kuhangaika kujitengenezea njia yako mwenyewe ya kutoroka au kuogopa kimyakimya, litaje hitaji lako waziwazi kama Taylor alivyofanya — “utupe leo riziki yetu” — na umpelekee Mungu hasa kabla ya kulipeleka mahali pengine popote. Aliwaacha wanaume wawili wazima wafike hadi sarafu moja na pakiti ya kakao, na hakuwaacha waanguke.