የእግዚአብሔር አለመለወጥ

«እኔ እግዚአብሔር አልለወጥምና ስለዚህ እናንተ የያዕቆብ ልጆች አልጠፋችሁም።»—ሚልክያስ 3:6

አንድ ሰው «የሰው ልጅ ተገቢ ጥናት ሰው ነው» ብሎ ተናግሮአል። ይህን አሳብ አልቃወምም፤ ነገር ግን የእግዚአብሔር ምርጦች ተገቢ ጥናት እግዚአብሔር ነው፤ የክርስቲያን ተገቢ ጥናትም መለኮት ነው ማለትም እኩል እውነት እንደ ሆነ አምናለሁ። የእግዚአብሔርን ልጅ ልብ ሊስብ ከሚችለው ሁሉ እጅግ የላቀው ሳይንስ፣ እጅግ ከፍ ያለው አስተሳሰብ፣ እጅግ ኃያሉ ፍልስፍና አባቱ ብሎ የሚጠራው የታላቁ አምላክ ስም፣ ባሕርይ፣ አካል፣ ሥራ፣ ድርጊቶችና ህልውና ነው። መለኮትን በማሰላሰል ውስጥ አእምሮን እጅግ የሚያንጽ ነገር አለ። ይህ ርዕስ እጅግ ሰፊ ከመሆኑ የተነሣ አሳባችን ሁሉ በስፋቱ ውስጥ ይጠፋል፤ እጅግ ጥልቅ ከመሆኑ የተነሣ ትዕቢታችን በወሰን የለሽነቱ ውስጥ ይሰጥማል። ሌሎችን ርዕሶች ልንከብባቸውና ልንታገላቸው እንችላለን፤ በእነርሱ ውስጥ አንዳች ራስን የመርካት ስሜት ይሰማናል፤ «እነሆ፣ ጥበበኛ ነኝ» በሚል አሳብም መንገዳችንን እንቀጥላለን። ወደዚህ የሳይንሶች ሁሉ ራስ ወደ ሆነው ትምህርት ስንመጣ ግን የመለኪያ ገመዳችን ጥልቀቱን ሊደርስበት እንደማይችል፣ የንስር ዓይናችንም ከፍታውን ሊያይ እንደማይችል ስናውቅ፣ ከንቱ ሰው ጥበበኛ መሆንን ይሻል፣ ነገር ግን እንደ ዱር አህያ ውርንጫ ነው በሚለው አሳብ፣ «እኔ የትናንት ብቻ ነኝ፤ ምንም አላውቅም» በሚል ጽኑ ቃልም ፊታችንን እንመልሳለን። ከእግዚአብሔር አሳብ ይልቅ አእምሮን ሊያዋርድ የሚችል ሌላ የማሰላሰያ ርዕስ የለም። እንዲህ ብለን ለመሰማት እንገደዳለን፦

«ታላቅ አምላክ ሆይ፣ ምንኛ ወሰን የለሽ ነህ፤

እኛ ግን ምንኛ ከንቱ ትሎች ነን!»

ይህ ርዕስ አእምሮን ቢያዋርድም ደግሞ ያሰፋዋል። ስለ እግዚአብሔር ዘወትር የሚያስብ ሰው በዚህች ጠባብ ምድር ዙሪያ ብቻ ከሚዳክር ሰው ይልቅ ሰፊ አእምሮ ይኖረዋል። ጥንዚዛን መበለት፣ ዝንብን መዘርዘር፣ ነፍሳትንና እንስሳትን ለመጥራት እንኳ በሚያስቸግሩ ስሞች በየመደባቸው መከፋፈል በመቻሉ የሚመካ የተፈጥሮ ተመራማሪ ሊሆን ይችላል፤ ስለ ሜጋቴሪየምና ስለ ፕሌሲዮሳውረስ፣ ስለ ልዩ ልዩ የጠፉ እንስሳትም መናገር የሚችል የምድር ጥናት ምሁር ሊሆን ይችላል፤ ሳይንሱ ምንም ይሁን ምን አእምሮውን እንደሚያከብርና እንደሚያሰፋው ያስብ ይሆናል። እንዲህ እንደሚያደርግ አልጠራጠርም፤ ነገር ግን ከሁሉ በኋላ ነፍስን ለማስፋት እጅግ የላቀው ጥናት የክርስቶስና የተሰቀለው የእርሱ ሳይንስ፣ በክቡር ሥላሴም ያለው የመለኮት እውቀት ነው። ስለ ታላቁ የመለኮት ርዕስ በአክብሮት፣ በትጋትና ያለማቋረጥ ከመመርመር በላይ ማስተዋልን የሚያሰፋ፣ የሰውን ነፍስ ሁሉ ከፍ የሚያደርግ ምንም ነገር የለም። ይህ ርዕስ እያዋረደና እያሰፋ ሳለ ደግሞ እጅግ የሚያጽናና ነው። ኦ፣ ክርስቶስን በማሰላሰል ውስጥ ለቁስል ሁሉ መድኃኒት አለ፤ አብን በማሰብ ውስጥ ለሐዘን ሁሉ ዕረፍት አለ፤ በመንፈስ ቅዱስ ሥራ ውስጥም ለሕመም ሁሉ ቅባት አለ። ሐዘናችሁን ልታስወግዱ ትወዳላችሁን? ጭንቀታችሁን ልታሰጥሙ ትሻላችሁን? እንግዲያስ ሂዱ፣ ራሳችሁን በጥልቁ የመለኮት ባሕር ውስጥ ጣሉ፤ በስፋቱ ውስጥ ጥፉ፤ ከዕረፍት አልጋ እንደሚነሣ ሰው ታድሳችሁና በርትታችሁ ትወጣላችሁ። ስለ መለኮት ርዕስ በአክብሮት ከማሰላሰል በላይ ነፍስን የሚያጽናና፣ የሚናወጠውን የሐዘንና የጭንቀት ማዕበል የሚያረጋጋ፣ ለፈተና ነፋሳትም ሰላምን የሚናገር ምንም ነገር አላውቅም። በዚህች ጠዋት የምጋብዛችሁ ወደዚሁ ርዕስ ነው። ከዚህ ርዕስ አንዱን ገጽታ እናቀርብላችኋለን፤ እርሱም የክቡሩ ይሖዋ አለመለወጥ ነው። ጽሑፌ፦ «እኔ» ይላል፣ «እግዚአብሔር» (ማለትም ይሖዋ፤ በትክክል መተርጎም ያለበት እንዲሁ ነውና)፦ «እኔ እግዚአብሔር አልለወጥምና ስለዚህ እናንተ የያዕቆብ ልጆች አልጠፋችሁም።»

በዚህች ጠዋት የምናየው ሦስት ነገር ነው። በመጀመሪያ፣ የማይለወጥ አምላክ፤ ሁለተኛ፣ ከዚህ ክቡር ባሕርይ ጥቅምን የሚያገኙ ሰዎች፣ ማለትም «የያዕቆብ ልጆች»፤ ሦስተኛም፣ ከዚህ የሚያገኙት ጥቅም፣ ማለትም «አልጠፋችሁም» መባላቸው። እነዚህን ነጥቦች እንመልከት።

I. በመጀመሪያ፣ በፊታችን የቀረበልን የእግዚአብሔር አለመለወጥ ትምህርት ነው። «እኔ እግዚአብሔር አልለወጥም።» እዚህ ላይ አሳቡን ለማብራራት፣ ይልቁንም ለማስፋት እሞክራለሁ፤ ከዚያም እውነትነቱን ለማስረዳት ጥቂት ማስረጃዎችን አቀርባለሁ።

1. ጽሑፌን ሳብራራ በመጀመሪያ የምለው፣ እግዚአብሔር ይሖዋ ነው፤ በባሕርዩም አይለወጥም። መለኮት ምን እንደ ሆነ ልንነግራችሁ አንችልም። እግዚአብሔር የምንለው ያ አካል ምን ዓይነት ማንነት እንደ ሆነ አናውቅም። ህልውና ነው፤ ሕያው አካል ነው፤ ምን እንደ ሆነ ግን አናውቅም። ቢሆንም፣ ምንም ይሁን ምን፣ ባሕርዩ ብለን እንጠራዋለን፤ ያ ባሕርይ ደግሞ ፈጽሞ አይለወጥም። የሟች ነገሮች ይዘት ግን ሁልጊዜ ይለዋወጣል። በረዶን እንደ ዘውድ የደፉ ተራሮች በበጋ ጊዜ በጎናቸው እየተንጠባጠቡ በሚወርዱ ወንዞች አሮጌ ዘውዳቸውን ያወልቃሉ፤ የማዕበል ደመናም ዳግመኛ ዘውድ ይጭንላቸዋል። ታላቅ ጎርፍ ያለው ውቅያኖስ የፀሐይ ጨረሮች ማዕበሉን ስመው በጉም አድርገው ወደ ሰማይ ሲነጥቁት ውኃውን ያጣል፤ ፀሐይ ራሷም ሁልጊዜ የሚነደውን እቶኗን ለመሙላት ከወሰን የለሹ ሁሉን ቻይ እጅ አዲስ ማገዶ ትሻለች። ፍጥረት ሁሉ ይለወጣል። ሰው፣ በተለይም በሥጋው፣ ዘወትር በለውጥ ውስጥ ነው። ከጥቂት ዓመታት በፊት በሰውነቴ ውስጥ የነበረ አንድም ቅንጣት ዛሬ ላይገኝ ይችላል። ይህ አካል በሥራ ተበልቶአል፤ ቅንጣቶቹ በመፋፋቅ ተወግደዋል፤ በዚያው ጊዜም አዳዲስ ቅንጣቶች ያለማቋረጥ ወደ ሰውነቴ ተጨምረዋል፤ በዚህም ተሞልቶአል፤ ይዘቱ ግን ተለውጦአል። ይህ ዓለም የተሠራበት ነገር ሁልጊዜ እያለፈ ነው፤ እንደ ውኃ ፈሳሽ ጠብታዎች እየሄዱ ሌሎች ይከተሏቸዋል፤ ወንዙንም ሞልተው ይጠብቁታል፤ ነገር ግን ንጥረ ነገሩ ሁልጊዜ ይለወጣል። እግዚአብሔር ግን ለዘላለም ያው ነው። እርሱ ከምንም ዓይነት ቁስ ወይም ንጥረ ነገር የተሠራ አይደለም፤ ነገር ግን መንፈስ ነው—ንጹሕ፣ ፍጹምና ረቂቅ መንፈስ—ስለዚህም አይለወጥም። ለዘላለም ያው ሆኖ ይኖራል። በዘላለማዊው ግንባሩ ላይ ምንም መጨማደድ የለም። ዕድሜ አላደከመውም፤ ዓመታት የማለፋቸውን ምልክት አላሳረፉበትም፤ ዘመናት ሲያልፉ ያያል፤ ለእርሱ ግን ሁልጊዜ አሁን ነው። እርሱ ታላቁ ያለና የሚኖር ነው—ታላቁ የማይለወጥ። ልብ በሉ፣ ከሰው ባሕርይ ጋር በተዋሐደ ጊዜ ባሕርዩ አልተለወጠም። ክርስቶስ ቀድሞ ሟች ሥጋን በለበሰ ጊዜ የመለኮቱ ባሕርይ አልተለወጠም፤ ሥጋ አምላክ አልሆነም፤ አምላክም ባሕርዩ በእውነት ተለውጦ ሥጋ አልሆነም፤ ሁለቱ በአካላዊ ተዋሕዶ ተዋሐዱ፤ መለኮቱ ግን ያው ነበረ። የሰማያትን መጋረጃ በዘረጋ ጊዜ እንደ ነበረ በግርግም ሕፃን ሆኖ ሳለም ያው ነበረ፤ በመስቀል ላይ የተሰቀለውና ደሙ እንደ ሐምራዊ ወንዝ የፈሰሰው፣ ዓለምን በዘላለማዊ ትከሻው የሚሸከመውና የሞትንና የሲኦልን መክፈቻዎች በእጁ የያዘው ያው አንዱ አምላክ ነው። በሥጋ በመገለጡ እንኳ በባሕርዩ ፈጽሞ አልተለወጠም፤ ለዘላለምና ከዘላለም እስከ ዘላለም የማይለወጥ አንዱ አምላክ ሆኖ ይኖራል፤ እርሱ መለወጥም በእርሱ ዘንድ ከሌለ በመዞርም የተደረገ ጥላ በእርሱ ዘንድ ከሌለ የብርሃናት አባት ነው።

2. በባሕርያቱም አይለወጥም። የእግዚአብሔር ባሕርያት በጥንት ምን ነበሩ፣ አሁንም እንዲሁ ናቸው፤ ስለ እያንዳንዳቸውም «በመጀመሪያ እንደ ነበረ፣ አሁንም እንዳለ፣ ለዘላለም እስከ ዘላለምም እንደሚኖር፣ አሜን» ብለን ልንዘምር እንችላለን። እርሱ ኃያል ነበርን? ዓለምን ከአለመኖር ማኅፀን በቃሉ ባወጣ ጊዜ ኃያል አምላክ ነበርን? ተራሮችን በከመረና ለሚንከባለለው ጥልቅ ባሕር ጎድጓዶችን በፈለፈለ ጊዜ ሁሉን ቻይ ነበርን? አዎን፣ ያን ጊዜ ኃያል ነበረ፤ ክንዱም ዛሬ አልደከመም፤ በኃይሉ ያው ብርቱ ነው፤ የሕይወቱ ልምላሜ አልደረቀም፤ የነፍሱም ብርታት ለዘላለም ያው ሆኖ ይቆማል። ይህን ታላቅ ዓለም ባቆመ ጊዜ፣ የፍጥረተ ዓለምን መሠረት በጣለ ጊዜ ጥበበኛ ነበርን? የመዳናችንን መንገድ ባቀደ ጊዜ፣ ከዘላለምም አስፈሪ ዕቅዶቹን በወሰነ ጊዜ ጥበብ ነበረውን? አዎን፣ አሁንም ጥበበኛ ነው፤ ብልሃቱ አላነሰም፤ እውቀቱም አልጎደለም፤ ሁሉን የሚያየው ዓይኑ አልፈዘዘም፤ የሕዝቡን ጩኸት፣ ትንፋሽ፣ ልቅሶና መቃተት ሁሉ የሚሰማው ጆሮው ጸሎታቸውን በሰማባቸው ዓመታት አልደነቆረም። በጥበቡ አልተለወጠም፤ እንደ ቀድሞው ሁሉ ያውቃል፤ አይበልጥም አያንስም፤ ያው ፍጹም ብልሃትና ያው ወሰን የለሽ አርቆ ማየት አለው። ስሙ ይባረክ፣ በፍትሑም አልተለወጠም። በቀድሞ ዘመን ጻድቅና ቅዱስ ነበረ፤ ዛሬም ጻድቅና ቅዱስ ነው። በእውነቱም አልተለወጠም፤ ተስፋ ሰጥቶአል፣ ይፈጽመዋልም፤ ተናግሮአል፣ ይሆናልም። በቸርነቱና በለጋስነቱ፣ በባሕርዩም በጎነት አይለዋወጥም። ቀድሞ ሁሉን ቻይ አባት ሆኖ ሳለ አሁን ሁሉን ቻይ ጨቋኝ አልሆነም፤ ብርቱ ፍቅሩ ግን በበደላችን አውሎ ነፋስ እንደማይናወጥ የድንጋይ ዓለት ቆሞአል። ውዱ ስሙ ይባረክ፣ በፍቅሩም አልተለወጠም። ቃል ኪዳኑን መጀመሪያ በጻፈ ጊዜ ልቡ ለሕዝቡ ምን ያህል በፍቅር ተሞልቶ ነበር! የዚያን ስምምነት አንቀጾች ለማጽናት ልጁ መሞት እንዳለበት ያውቅ ነበር። እጅግ የሚወደውን ልጁን ከአንጀቱ ነጥሎ ደሙን እንዲያፈስስና እንዲሞት ወደ ምድር መላክ እንዳለበት በሚገባ ያውቅ ነበር። ያን ታላቅ ቃል ኪዳን ለመፈረም አላመነታም፤ ፍጻሜውንም አልሸሸም። ያን ጊዜ እንደ ወደደ ዛሬም እንዲሁ ይወዳል፤ ፀሐዮች ማብራታቸውን ሲያቆሙ፣ ጨረቃዎችም ደካማ ብርሃናቸውን ማሳየት ሲተዉ፣ እርሱ ለዘላለምና ለዘላለም መውደዱን ይቀጥላል። ከእግዚአብሔር ባሕርያት አንዱን ውሰዱ፤ እኔም በላዩ ሴምፐር ኢዴም (ሁልጊዜ ያው) ብዬ እጽፍበታለሁ። ዛሬ ስለ እግዚአብሔር ልትሉት የምትችሉትን ማንኛውንም ነገር ውሰዱ፤ ይህ ስለ ጨለማው ያለፈ ዘመን ብቻ ሳይሆን ስለ ብሩሁ የወደፊት ዘመንም ሊነገር ይችላል፤ ሁልጊዜም ያው ሆኖ ይኖራል፦ «እኔ እግዚአብሔር አልለወጥም።»

3. ደግሞም እግዚአብሔር በዕቅዶቹ አይለወጥም። ያ ሰው ሊሠራ ጀምሮ ሊደመድመው አቃተው፤ ስለዚህም ማንኛውም ጥበበኛ ሰው በዚህ ዓይነት ሁኔታ እንደሚያደርገው ዕቅዱን ለወጠ፤ በትንሽ መሠረት ላይ እንደገና መሥራት ጀመረ። ነገር ግን ስለ እግዚአብሔር ሊሠራ ጀምሮ ሊደመድመው አቃተው ተብሎ የተነገረበት ጊዜ አለን? የለም። ወሰን የሌለው ሀብት በትእዛዙ ሥር ሳለ፣ የገዛ ቀኝ እጁም እንደ ማለዳ ጠል ጠብታዎች የበዙ ዓለማትን ሊፈጥር ሲችል፣ ኃይል ስለ ጐደለው ይቆማልን? ሊፈጽመው ስለማይችልስ ዕቅዱን ይሽራል፣ ይለውጣል ወይስ ያዛባል? «ነገር ግን» ይላሉ አንዳንዶች፣ «ምናልባት እግዚአብሔር ከቶ ዕቅድ አልነበረውም።» እንግዲያስ ጌታዬ፣ እግዚአብሔር ካንተ ይልቅ ሞኝ ይመስልሃልን? አንተ ያለ ዕቅድ ወደ ሥራ ትሄዳለህን? «አይ» ትላለህ፣ «ሁልጊዜ ዕቅድ አለኝ።» እግዚአብሔርም እንዲሁ ነው። ሰው ሁሉ ዕቅድ አለው፤ እግዚአብሔርም ደግሞ ዕቅድ አለው። እግዚአብሔር ታላቅ አእምሮ ነው፤ ነገሮችን ሁሉ ከማድረጉ ረጅም ዘመን አስቀድሞ በታላቅ ማስተዋሉ አዘጋጃቸው፤ አንድ ጊዜ ከወሰነውም በኋላ፣ ልብ በሉ፣ ከቶ አይለውጠውም። «ይህ ይደረጋል» ይላል፤ የማይቀረውም የዕጣ ፈንታ የብረት እጅ ይጽፈዋል፤ ይፈጸማልም። «ይህ አሳቤ ነው» ይላል፤ ይጸናልም፤ ምድርም ሆነ ሲኦል ሊለውጡት አይችሉም። «ይህ ትእዛዜ ነው» ይላል፤ እናንተ መላእክት፣ አውጁት፤ እናንተ አጋንንት፣ ከሰማይ ደጅ ቀድዳችሁ አውርዱት፤ ነገር ግን ትእዛዙን ልትለውጡት አትችሉም፤ ይፈጸማል። እግዚአብሔር ዕቅዶቹን አይለውጥም፤ ለምንስ ይለውጣል? ሁሉን ቻይ ነው፤ ስለዚህ ፈቃዱን ማድረግ ይችላል። ለምንስ ይለውጣል? ሁሉን አዋቂ ጠቢብ ነው፤ ስለዚህ በስሕተት ሊያቅድ አይችልም። ለምንስ ይለውጣል? የዘላለም አምላክ ነው፤ ስለዚህ ዕቅዱ ከመፈጸሙ በፊት ሊሞት አይችልም። ለምን ይለወጣል? እናንተ ከንቱ የህልውና ብናኞች፣ የአንድ ቀን ፍጥረታት! በዚህ የህልውና ቅጠል ላይ የምትሳቡ ነፍሳት! እናንተ የእናንተን ዕቅዶች ትለውጡ ይሆናል፤ እርሱ ግን የእርሱን ፈጽሞ፣ ፈጽሞ አይለውጥም። እንግዲህ ዕቅዱ እኔን ማዳን እንደ ሆነ ነግሮኛልን? እንዲህ ከሆነ እኔ ተጠብቄአለሁ።

«ስሜን ከእጆቹ መዳፍ ላይ

ዘላለም አይደመስሰውም፤

በልቡ ላይ ታትሞ ይኖራል

በማይጠፋ የጸጋ ምልክት።»

4. ደግሞም እግዚአብሔር በተስፋ ቃሎቹ አይለወጥም። አዎን! ስለ እግዚአብሔር ጣፋጭ የተስፋ ቃሎች መናገር እንወዳለን፤ ነገር ግን ከእነርሱ አንዱ ሊለወጥ እንደሚችል ብናስብ ኖሮ ከዚህ በኋላ ስለ እነርሱ ምንም ባልተናገርን ነበር። የእንግሊዝ ባንክ ኖቶች በሚቀጥለው ሳምንት ሊመነዘሩ እንደማይችሉ ባስብ ኖሮ አልቀበላቸውም ነበር፤ የእግዚአብሔርም የተስፋ ቃሎች ከቶ እንደማይፈጸሙ ባስብ—እግዚአብሔር በተስፋ ቃሎቹ ውስጥ አንዲትን ቃል መለወጥ መልካም ሆኖ እንደሚያየው ባስብ—ቅዱሳት መጻሕፍት ሆይ፣ ደኅና ሁኑ! የማይለወጡ ነገሮችን እሻለሁ፤ ወደ መጽሐፍ ቅዱስ ስመለስም የማይለወጡ የተስፋ ቃሎች እንዳሉኝ አገኛለሁ፤ «እግዚአብሔር ሊዋሽ በማይቻልበት በሁለት በማይለወጡ ነገሮች» እያንዳንዱን የተስፋ ቃሉን ፈርሞአል፣ አጽንቶአል፣ አትሞአልምና። ወንጌል «አዎንና አይደለም» አይደለም፤ ዛሬ ተስፋ ሰጥቶ ነገ የሚክድ አይደለም፤ ወንጌል ግን ለእግዚአብሔር ክብር «አዎን፣ አዎን» ነው። አንተ አማኝ! ትናንት የተቀበልከው አስደሳች የተስፋ ቃል ነበረ፤ ዛሬ ጠዋት ግን ወደ መጽሐፍ ቅዱስ ስትመለስ ያ የተስፋ ቃል ጣፋጭ አልሆነልህም። ለምን እንደ ሆነ ታውቃለህን? የተስፋ ቃሉ የተለወጠ ይመስልሃልን? አይደለም! አንተ ተለወጥህ፤ ነገሩ ያለው እዚያ ላይ ነው። ከሰዶም ወይን ፍሬ ስትበላ ነበርህ፤ በዚህም አፍህ ጣዕም አጣ፤ ጣፋጭነቱንም ልትለይ አልቻልህም። ነገር ግን እርግጠኛ ሁን፣ ያው ማር በዚያ ነበረ፣ ያው ክብሩም ነበረ። «ኦ!» ይላል አንድ የእግዚአብሔር ልጅ፣ «በአንድ ወቅት ቤቴን በጸኑ የተስፋ ቃሎች ላይ አጥብቄ ሠርቼ ነበር፤ ነፋስም መጣ፤ እኔም፣ ጌታ ሆይ፣ ተጣልሁ፤ እጠፋማለሁ አልሁ።» ኦ! የተስፋ ቃሎቹ አልተጣሉም፤ መሠረቶቹም አልተነቀሉም፤ የወደቀችው «በእንጨትም በሣርም ወይም በአገዳ» ስትሠራት የነበርሃት ትንሿ ጎጆህ ናት። የወደቀችው እርሷ ናት። የተናወጥከው አንተ ነህ በዓለቱ ላይ ሆነህ፤ ዓለቱ ግን ከሥርህ አልተናወጠም። ነገር ግን በዓለም ላይ ለመኖር የሚበጀው መንገድ የትኛው እንደ ሆነ ልንገርህ። አንድ ጨዋ ሰው ለአንድ ጥቁር ሰው እንዲህ አለው ሲባል ሰምቻለሁ፦ «አንተ ሁልጊዜ በጌታ ደስተኛ የምትሆነው እኔ ግን ብዙ ጊዜ የምተክዘው ለምን እንደ ሆነ ሊገባኝ አልቻለም።» እርሱም፦ «ጌታዬ፣» አለ፣ «እኔ በተስፋ ቃሉ ላይ በግንባሬ እዘረጋለሁ—በዚያም እተኛለሁ፤ አንተ ግን በተስፋ ቃሉ ላይ ትቆማለህ—አንተም ራስህ ጥቂት ድርሻ አለህበት፤ ነፋስም ሲመጣ ትወድቃለህ፤ ከዚያም ‹ወየው! ወደቅሁ› ብለህ ትጮኻለህ፤ እኔ ግን ወዲያውኑ በተስፋ ቃሉ ላይ በግንባሬ እዘረጋለሁ፤ መውደቅን የማልፈራውም ስለዚህ ነው።» እንግዲያስ ሁልጊዜ እንዲህ እንበል፦ «ጌታ ሆይ፣ የተስፋ ቃሉ ይኸውልህ፤ መፈጸሙ የአንተ ጉዳይ ነው።» በተስፋ ቃሉ ላይ በግንባሬ እወድቃለሁ! እኔ ቆሞ መቆየት አልሻም። መሄድ ያለባችሁ ወደዚያ ነው—በተስፋ ቃሉ ላይ በግንባራችሁ መደፋት፤ አስታውሱም፣ እያንዳንዱ የተስፋ ቃል ዓለት ነው፣ የማይለወጥ ነገር ነው። ስለዚህ ራሳችሁን በእግሩ ሥር ጣሉ፤ በዚያም ለዘላለም እረፉ።

5. አሁን ግን ይህን ርዕስ የሚያበላሽ አንድ የሚጎረብጥ ድምፅ ይመጣል። ለአንዳንዶቻችሁ እግዚአብሔር በማስፈራሪያዎቹ አይለወጥም። እያንዳንዱ የተስፋ ቃል ከጸና፣ እያንዳንዱም የቃል ኪዳኑ መሐላ ከተፈጸመ፣ አንተ ኃጢአተኛ ሆይ፣ ስማ!—ቃሉን ልብ በል—የሥጋዊ ተስፋዎችህን የሞት ደወል ስማ፤ የሥጋዊ መታመኛዎችህን ቀብር ተመልከት። እያንዳንዱ የእግዚአብሔር ማስፈራሪያ እንደ እያንዳንዱ የተስፋ ቃል ይፈጸማል። ስለ ትእዛዛት ታወራለህን! እኔ አንድ ትእዛዝ ልንገርህ፦ «ያላመነ ግን ይፈረድበታል።» ይህ ትእዛዝ ነው፤ ፈጽሞ ሊለወጥ የማይችል ሕግም ነው። የፈለግኸውን ያህል ጥሩ ሁን፣ የቻልከውን ያህል ግብረ ገብ ሁን፣ የወደድኸውን ያህል ሐቀኛ ሁን፣ የምትችለውን ያህል በቅንነት ተመላለስ—የማይለወጠው ማስፈራሪያ ግን ቆሞአል፦ «ያላመነ ግን ይፈረድበታል።» አንተ በግብረ ገብነትህ የምትታመን፣ ለዚህ ምን ትላለህ? ኦ፣ ልትለውጠውና፦ «በቅድስና የማይኖር ይፈረድበታል» ልትል ትመኛለህ። ያ እውነት ይሆናል፤ ነገር ግን የሚለው እንዲያ አይደለም። የሚለው፦ «ያላመነ» ነው። የዕንቅፋትም ድንጋይ የማሰናከያም ዓለት ይህ ነው፤ ልትለውጠው ግን አትችልም። ማመን አለባችሁ፣ አለዚያ ይፈረድባችኋል ይላል መጽሐፍ ቅዱስ፤ ልብም በሉ፣ ያ የእግዚአብሔር ማስፈራሪያ እንደ እግዚአብሔር ራሱ የማይለወጥ ነው። የሲኦል ሥቃይ ሺህ ዓመታት ባለፉ ጊዜ ወደ ላይ ትመለከታለህ፤ በሚነድድ የእሳት ፊደላትም ተጽፎ ታያለህ፦ «ያላመነ ግን ይፈረድበታል።» «ጌታ ሆይ፣ እኔ ተፈርዶብኛል እኮ።» ቢሆንም አሁንም «ይፈረድበታል» ይላል። ሚሊዮን ዘመናት ተንከባለው ባለፉ ጊዜ፣ አንተም በሕመምህና በጭንቀትህ በዛልህ ጊዜ፣ ዓይንህን ወደ ላይ ታነሣለህ፤ አሁንም «ይፈረድበታል» የሚለውን ታነባለህ፤ አልተለወጠም፣ አልተሻረም። ዘላለም የመጨረሻውን ክሩን ፈትሎ የጨረሰ፣ ዘላለም የምንለው ነገር ቅንጣቱ ሁሉ ያለቀ በመሰለህ ጊዜ እንኳ፣ አሁንም በዚያ ላይ ተጽፎ ታያለህ፦ «ይፈረድበታል።» ኦ አስፈሪ አሳብ! እንዴት ልናገረው እደፍራለሁ? ግን መናገር አለብኝ። ጌቶች ሆይ፣ «እናንተ ደግሞ ወደዚህ ሥቃይ ስፍራ እንዳትመጡ» ማስጠንቀቂያ ሊሰጣችሁ ይገባል። ከባድ ነገሮችም ሊነገሯችሁ ይገባል፤ የእግዚአብሔር ወንጌል ከባድ ነገር ባይሆንም ሕጉ ግን ከባድ ነገር ነው፤ የሲና ተራራ ከባድ ነገር ነው። ኃጥኣንን ለማያስጠነቅቅ ጠባቂ ወዮለት! እግዚአብሔር በማስፈራሪያዎቹ አይለወጥም። አንተ ኃጢአተኛ ሆይ፣ ተጠንቀቅ፤ «በሕያው እግዚአብሔር እጅ መውደቅ የሚያስፈራ ነው።»

6. ከማለፋችን በፊት አንድ አሳብ ብቻ መጠቆም አለብን፤ ይኸውም—እግዚአብሔር በፍቅሩ ተወዳጆች አይለወጥም—በፍቅሩ ብቻ ሳይሆን በፍቅሩ ተወዳጆችም ጭምር።

«የክርስቶስ በጎች ይወድቁ ዘንድ

ከቶ የሚቻል ቢሆን ኖሮ፣

ወላዋይና ደካማ ነፍሴ፣ ወዮ፣

በቀን ሺህ ጊዜ በወደቀች ነበር።»

አንድ ውድ የእግዚአብሔር ቅዱስ ቢጠፋ ኖሮ ሁሉም እንዲሁ ሊጠፉ በቻሉ ነበር፤ ከቃል ኪዳኑ ሰዎች አንዱ ቢጠፋ ሁሉም ሊጠፉ ይችላሉ፤ ያን ጊዜም እውነት የሆነ የወንጌል ተስፋ ቃል የለም፤ መጽሐፍ ቅዱስም ሐሰት ነው፤ በውስጡም ልቀበለው የሚገባ ምንም ነገር የለም። የእግዚአብሔር ቅዱስ ወድቆ ለዘላለም ሊጠፋ ይችላል ብዬ ማመን በቻልሁ ጊዜ ወዲያውኑ ከሓዲ እሆናለሁ። እግዚአብሔር አንድ ጊዜ ከወደደኝ ለዘላለም ይወደኛል።

«ኢየሱስ አንድ ጊዜ በእኔ ላይ ካበራ፣

እንግዲያስ ኢየሱስ ለዘላለም የእኔ ነው።»

የዘላለም ፍቅር ተወዳጆች ፈጽሞ አይለወጡም። እግዚአብሔር የጠራቸውን ያጸድቃቸዋል፤ ያጸደቃቸውንም ይቀድሳቸዋል፤ የሚቀድሳቸውንም ያከብራቸዋል።

1. ስለ ማይለወጠው አምላክ ያለውን አሳብ በማስፋት ብቻ ምናልባት እጅግ ብዙ ጊዜ ከወሰድሁ በኋላ፣ አሁን እርሱ የማይለወጥ እንደ ሆነ ለማስረዳት እሞክራለሁ። ብዙ የምከራከር ሰባኪ አይደለሁም፤ ነገር ግን የምጠቅሰው አንድ ማስረጃ ይህ ነው፦ የአምላክ መኖርና ማንነቱ ራሱ አለመለወጥን የሚያመለክት ይመስለኛል። ለአፍታ ላስብ። አምላክ አለ፤ ይህ አምላክ ሁሉን ይገዛል ያስተዳድርማል፤ ይህ አምላክ ዓለምን ሠራ፤ ይደግፈዋል ይጠብቀውማል። እንግዲህ ምን ዓይነት አካል ሊሆን ይገባዋል? ተለዋዋጭ አምላክን ልታስቡ እንደማትችሉ ይገባኛል። አሳቡ ለጤናማ አእምሮ እጅግ የሚቃረን ስለ ሆነ፣ ለአንዲት ቅጽበት ተለዋዋጭ አምላክን ብታስቡ ቃላቱ እርስ በርሳቸው የሚጋጩ ይመስላሉ፤ «እንግዲያስ እርሱ አንድ ዓይነት ሰው መሆን አለበት» ለማለትና የሞርሞናውያንን ዓይነት የአምላክ አሳብ ለመያዝ ትገደዳላችሁ። ተለዋዋጭ አምላክን ማሰብ የማይቻል ነው ብዬ አስባለሁ፤ ለእኔም እንዲሁ ነው። ሌሎች እንዲህ ያለውን አሳብ ሊያስቡ ይችሉ ይሆናል፤ እኔ ግን ልቀበለው አልችልም። ክብ አራት ማዕዘንን ወይም ሌላ ማንኛውንም ከንቱ ነገር ማሰብ እንደማልችል ሁሉ ተለዋዋጭ አምላክንም ማሰብ አልችልም። ነገሩ እጅግ የሚቃረን ስለሚመስል፣ አንድ ጊዜ አምላክ ካልሁ የማይለወጥ አካልን አሳብ ለማካተት እገደዳለሁ።

2. እንግዲህ ያ አንድ ማስረጃ በቂ ይመስለኛል፤ ነገር ግን ሌላ መልካም ማስረጃ በእግዚአብሔር ፍጹምነት ውስጥ ይገኛል። እግዚአብሔር ፍጹም አካል እንደ ሆነ አምናለሁ። እንግዲህ ፍጹም አካል ከሆነ ሊለወጥ አይችልም። ይህ አይታያችሁምን? ዛሬ ፍጹም ነኝ እንበል፤ መለወጥ ቢቻለኝ ከለውጡ በኋላ ነገ ፍጹም እሆናለሁን? ብለወጥ፣ ወይ ከመልካም ሁኔታ ወደ ተሻለ መለወጥ አለብኝ—መሻሻል ከቻልሁ ደግሞ አሁን ፍጹም ልሆን አልችልም—አለዚያም ከተሻለ ሁኔታ ወደ ባሰ፤ የባሰ ብሆን ደግሞ ያን ጊዜ ፍጹም አልሆንም። ፍጹም ከሆንሁ ፍጹምነቴን ሳላጣ ልለወጥ አልችልም። ዛሬ ፍጹም ከሆንሁ ነገም ፍጹም እንድሆን ያው ሆኜ መቀጠል አለብኝ። ስለዚህ እግዚአብሔር ፍጹም ከሆነ ያው መሆን አለበት፤ ለውጥ ወይ የአሁንን ወይ የያን ጊዜን ጉድለት ያመለክታልና።

3. ደግሞም ለውጥን ከጥያቄ ውጭ የሚያደርገው የእግዚአብሔር ወሰን የለሽነት አለ። እግዚአብሔር ወሰን የሌለው አካል ነው። ይህ ምን ማለት ነው? ወሰን የሌለው አካል ሲል ምን ማለቱ እንደ ሆነ ሊነግራችሁ የሚችል ሰው የለም። ነገር ግን ሁለት ወሰን የለሾች ሊኖሩ አይችሉም። አንድ ነገር ወሰን የሌለው ከሆነ ለሌላ ለምንም ነገር ስፍራ የለም፤ ወሰን የለሽ ማለት ሁሉ ማለት ነውና። ያልተገደበ፣ ውሱን ያልሆነ፣ ፍጻሜ የሌለው ማለት ነው። እንግዲህ ሁለት ወሰን የለሾች ሊኖሩ አይችሉም። እግዚአብሔር ዛሬ ወሰን የሌለው ሆኖ ከዚያ ቢለወጥና ነገ ወሰን የሌለው ቢሆን ሁለት ወሰን የለሾች በኖሩ ነበር። ይህ ግን ሊሆን አይችልም። ወሰን የሌለው ሆኖ ቢለወጥ ውሱን መሆን አለበት፤ አምላክም ሊሆን አይችልም፤ ወይ ዛሬ ውሱን ነገም ውሱን ነው፣ ወይ ዛሬ ወሰን የሌለው ነገ ውሱን ነው፣ ወይ ዛሬ ውሱን ነገ ወሰን የሌለው ነው—እነዚህ ግምቶች ሁሉ እኩል ከንቱ ናቸው። ወሰን የሌለው አካል መሆኑ ተለዋዋጭ አካል የመሆኑን አሳብ ወዲያውኑ ያፈርሰዋል። ወሰን የለሽነት በግንባሩ ላይ «አለመለወጥ» የሚለውን ቃል ጽፎአል።

4. ነገር ግን፣ ውድ ወዳጆች፣ እስቲ ያለፈውን ዘመን እንመልከት፤ በዚያም የእግዚአብሔርን የማይለወጥ ባሕርይ የሚያሳዩ አንዳንድ ማስረጃዎችን እንሰበስባለን። «በውኑ እርሱ ተናግሮ አላደረገውምን? ምሎስ አልተፈጸመምን?» ስለ ይሖዋ «ፈቃዱን ሁሉ አድርጎአል፤ አሳቡንም ሁሉ ፈጽሞአል» ሊባል አይቻልምን? ወደ ፍልስጥኤም ተመለሱ፤ የት እንዳለች ጠይቁ። እግዚአብሔር፦ «አዛጦን ሆይ፣ አልቅሺ፤ እናንተም የጋዛ በሮች፣ ትወድቃላችሁና» ብሎ ነበር፤ እነርሱስ የት ናቸው? ኤዶምያስ የት አለ? ፔትራንና የፈረሱ ቅጥሮቿን ጠይቁ። እግዚአብሔር፦ «ኤዶምያስ ምርኮ ይሆናል፤ ይጠፋልም» ያለውን እውነት መልሰው አያስተጋቡምን? ባቢሎን የት አለች? ነነዌስ የት አለች? ሞዓብ የት አለ? አሞንስ የት አለ? እግዚአብሔር አጠፋቸዋለሁ ያላቸው ሕዝቦች የት አሉ? አልነቀላቸውምን? መታሰቢያቸውንስ ከምድር አላጠፋምን? እግዚአብሔርስ ሕዝቡን ጥሎአልን? አንድ ጊዜስ የተስፋ ቃሉን ረስቶአልን? አንድ ጊዜስ መሐላውንና ቃል ኪዳኑን አፍርሶአልን? ወይስ ከዕቅዱ ፈቀቅ ብሎአልን? አይደለም! እግዚአብሔር የተለወጠበትን አንድ ምሳሌ በታሪክ ውስጥ አሳዩኝ! ጌቶች ሆይ፣ አትችሉም፤ በታሪክ ሁሉ እግዚአብሔር በአሳቡ የማይለወጥ እንደ ነበረ የሚያሳይ እውነት ቆሞአልና። አንድ ሰው፦ «እግዚአብሔር የተለወጠበትን አንድ የመጽሐፍ ክፍል አስታውሳለሁ!» ሲል የምሰማ ይመስለኛል። እኔም በአንድ ወቅት እንዲሁ አስብ ነበር። የማስበው ጉዳይ የሕዝቅያስ ሞት ጉዳይ ነው። ኢሳይያስ ገብቶ፦ «ሕዝቅያስ ሆይ፣ ትሞታለህ፤ በሽታህ የማይፈወስ ነው፤ ቤትህን አስተካክል» አለው። እርሱም ፊቱን ወደ ግድግዳ መልሶ መጸለይ ጀመረ፤ ኢሳይያስም ወደ ውጭው አደባባይ ሳይደርስ ተመልሶ ሄዶ፦ «አሥራ አምስት ዓመት ተጨማሪ ትኖራለህ» እንዲለው ተነገረው። ይህ እግዚአብሔር እንደሚለወጥ የሚያረጋግጥ ይመስላችሁ ይሆናል፤ እኔ ግን በእውነት በዚህ ውስጥ ትንሽ እንኳ ማስረጃ አላይም። እግዚአብሔር ያንን እንደማያውቅ በምን ታውቃላችሁ? ኦ! ነገር ግን እግዚአብሔር አውቆታል፤ ሕዝቅያስ እንደሚኖር ያውቅ ነበር። እንግዲያስ አልተለወጠም፤ ያንን ካወቀ እንዴት ሊለወጥ ይችላል? ማወቅ የምፈልገው ይህን ነው። ነገር ግን አንዲት ትንሽ ነገር ታውቃላችሁን?—የሕዝቅያስ ልጅ ምናሴ በዚያ ጊዜ ገና አልተወለደም ነበር፤ ሕዝቅያስ ቢሞት ኖሮ ምናሴ ባልኖረ፣ ኢዮስያስም ባልኖረ፣ ክርስቶስም ባልመጣ ነበር፤ ክርስቶስ የመጣው ከዚያው የዘር ሐረግ ነውና። አባቱ በሞተ ጊዜ ምናሴ የአሥራ ሁለት ዓመት ልጅ እንደ ነበረ ታገኛላችሁ፤ ስለዚህ ከዚህ ከሦስት ዓመት በኋላ መወለድ አለበት። እግዚአብሔር የምናሴን መወለድ እንደ ወሰነና አስቀድሞ እንዳወቀው አታምኑምን? በእርግጥ። እንግዲያስ ኢሳይያስ ሄዶ ለሕዝቅያስ በሽታው የማይፈወስ እንደ ሆነ እንዲነግረው፣ በዚያው ትንፋሽም፦ «ነገር ግን እፈውሰዋለሁ፤ አንተም ትኖራለህ» እንዲል ወሰነ። ሕዝቅያስን ለጸሎት ለማነሣሣት ያንን ተናገረ። በመጀመሪያ እንደ ሰው ተናገረ፦ «በሰው ዘንድ ባለው ግምት ሁሉ በሽታህ የማይፈወስ ነው፤ ትሞታለህም።» ከዚያም ሕዝቅያስ እስኪጸልይ ድረስ ጠበቀ፤ ከዚያም በዓረፍተ ነገሩ መጨረሻ ላይ ትንሽ «ነገር ግን» መጣች። ኢሳይያስ ዓረፍተ ነገሩን አልጨረሰም ነበር። እንዲህ አለ፦ «ሰዋዊ መድኃኒት የለምና ቤትህን አስተካክል፤ ነገር ግን» (ከዚያም ወጥቶ ሄደ። ሕዝቅያስ ጥቂት ጸለየ፤ እርሱም እንደገና ገብቶ እንዲህ አለ) «ነገር ግን እፈውስሃለሁ።» እግዚአብሔርን ከሚዋጉና ተለዋዋጭ አካል ሊያደርጉት ከሚሹ ሰዎች አእምሮ በቀር ታዲያ በዚህ ውስጥ ተቃርኖ የት አለ?

II. ሁለተኛ፣ ይህ የማይለወጥ አምላክ ጥቅም ስለሚሆንላቸው ሰዎች አንድ ቃል ልበል። «እኔ እግዚአብሔር አልለወጥምና ስለዚህ እናንተ የያዕቆብ ልጆች አልጠፋችሁም።» እንግዲህ በማይለወጥ አምላክ ደስ ሊላቸው የሚችሉት «የያዕቆብ ልጆች» እነማን ናቸው?

1. በመጀመሪያ፣ እነርሱ የእግዚአብሔር ምርጫ ልጆች ናቸው፤ «ያዕቆብን ወደድሁ ኤሳውን ግን ጠላሁ፤ ልጆቹ ገና ሳይወለዱ፥ በጎ ወይም ክፉ ምንም ሳያደርጉ» ተብሎ ተጽፎአልና። «ታላቁ ለታናሹ ይገዛል» ተብሎም ተጽፎአል። «የያዕቆብ ልጆች»—

«የእግዚአብሔር ምርጫ ልጆች ናቸው፣

በሉዓላዊ ጸጋ የሚያምኑ፤

በዘላለማዊ ውሳኔ

ጸጋንና ክብርን ይቀበላሉ።»

እዚህ «የያዕቆብ ልጆች» በሚለው የተፈለጉት የእግዚአብሔር ምርጦች ናቸው፤—አስቀድሞ ያወቃቸውና ለዘላለም መዳን አስቀድሞ የወሰናቸው።

2. «የያዕቆብ ልጆች» በሚለው፣ በሁለተኛ ደረጃ፣ ልዩ መብቶችና ማዕረጎች ያሏቸው ሰዎች ተፈልገዋል። ያዕቆብ፣ እንደምታውቁት፣ በትውልድ ምንም መብት አልነበረውም፤ ነገር ግን ብዙም ሳይቆይ አገኛቸው። ከወንድሙ ከኤሳው ጋር በምስር ወጥ ተለዋውጦ ብኩርናውን አገኘ። መንገዱን አላጸድቅም፤ ነገር ግን በረከቱንም ደግሞ አገኘ፤ በዚህም ልዩ መብቶችን አገኘ። እዚህ «የያዕቆብ ልጆች» በሚለው ልዩ መብቶችና ማዕረጎች ያሏቸው ሰዎች ተፈልገዋል። ለሚያምኑት የእግዚአብሔር ልጆች ይሆኑ ዘንድ ሥልጣንን ሰጣቸው። በክርስቶስ ደም ድርሻ አላቸው፤ «በደጆችዋም ወደ ከተማይቱም እንዲገቡ» መብት አላቸው፤ ለዘላለም ክብር ማዕረግ አላቸው፤ የዘላለም ክብር ተስፋ ቃል አላቸው፤ ራሳቸውን የእግዚአብሔር ልጆች ብለው ለመጥራት መብት አላቸው። ኦ! ለ«የያዕቆብ ልጆች» የሆኑ ልዩ መብቶችና ልዩ ዕድሎች አሉ።

3. ቀጥሎም እነዚህ «የያዕቆብ ልጆች» ልዩ መገለጦች የተሰጡአቸው ሰዎች ነበሩ። ያዕቆብ ከአምላኩ ዘንድ ልዩ መገለጦችን አገኘ፤ በዚህም እጅግ ከበረ። በአንድ ወቅት በሌሊት ተኝቶ አንቀላፋ፤ ቁጥቋጦዎቹ መጋረጃዎቹ፣ ሰማዩ ጣሪያው፣ ድንጋይ ትራሱ፣ ምድርም አልጋው ነበሩ። ኦ! ያን ጊዜ ልዩ መገለጥ አገኘ። መሰላል ነበረ፤ የእግዚአብሔርም መላእክት ሲወጡበትና ሲወርዱበት አየ። በዚህም ከምድር እስከ ሰማይ የሚደርስ መሰላል የሆነውን፣ መላእክትም ምሕረትን ሊያመጡልን የሚወጡበትና የሚወርዱበትን የክርስቶስ ኢየሱስን መገለጥ አገኘ። ከዚያም የእግዚአብሔር መላእክት በተገናኙት ጊዜ በመሃናይም እንዴት ያለ መገለጥ ነበረ! ደግሞም በጵኒኤል ከእግዚአብሔር ጋር በታገለና ፊት ለፊት ባየው ጊዜ። እነዚያ ልዩ መገለጦች ነበሩ፤ ይህም ክፍል እንደ ያዕቆብ ልዩ መገለጦችን ያገኙትን ይመለከታል።

እንግዲህ ከእናንተ ስንቶቻችሁ የግል መገለጦችን አግኝታችኋል? «ኦ!» ትላላችሁ፣ «ያ ስሜታዊነት ነው፤ ያ አክራሪነት ነው።» እንግዲህ የተባረከ ስሜታዊነት ነው፤ የያዕቆብ ልጆች ልዩ መገለጦችን አግኝተዋልና። ሰው ከወዳጁ ጋር እንደሚነጋገር ከእግዚአብሔር ጋር ተነጋግረዋል፤ በይሖዋ ጆሮ ሹክ ብለዋል፤ ክርስቶስ ከእነርሱ ጋር እራት ሊበላ፣ እነርሱም ከክርስቶስ ጋር ሊበሉ፣ ከእነርሱ ጋር ነበረ፤ መንፈስ ቅዱስም ስለ ልዩ መገለጦች ሊጠራጠሩ እስከማይችሉ ድረስ በታላቅ ብርሃን በነፍሳቸው ውስጥ አብርቶአል። እነዚህን መገለጦች የሚያገኙት ሰዎች «የያዕቆብ ልጆች» ናቸው።

4. ደግሞም እነርሱ ልዩ መከራ የደረሰባቸው ሰዎች ናቸው። ወዮ! ምስኪን ያዕቆብ! የያዕቆብ በረከት ተስፋ ባይኖረኝ የያዕቆብን ዕጣ ፈንታ አልመርጥም ነበር፤ ዕጣው ከባድ ነበርና። ከአባቱ ቤት ወደ ላባ ቤት መሸሽ ነበረበት፤ ያም ቁጡ ሽማግሌ ላባ በዚያ በቆየባቸው ዓመታት ሁሉ አታለለው—በሚስቱ አታለለው፣ በደመወዙ አታለለው፣ በመንጎቹ አታለለው፣ በታሪኩም ሁሉ አታለለው። ከጊዜ በኋላ ከላባ መሸሽ ነበረበት፤ እርሱም አሳደደውና ደረሰበት። ቀጥሎም ኤሳው ከሥሩ ከቅርንጫፉ ሊያጠፋው ከአራት መቶ ሰዎች ጋር መጣ። ከዚያም የጸሎት ጊዜ ሆነ፤ ከዚያም በኋላ ታገለ፤ በሕይወቱም ሁሉ ጭኑ ከመገጣጠሚያው እንደ ወለቀ መኖር ነበረበት። ትንሽ ቆይቶም የሚወዳት ውዲቱ ራሔል ሞተች። ከዚያም ልጁ ዲና ተታለለች፤ ልጆቹም የሴኬምን ሰዎች ገደሉ። ቀጥሎም ውዱ ዮሴፍ ወደ ግብፅ ተሸጠ፤ ራብም መጣ። ከዚያም ሮቤል ወደ አባቱ አልጋ ወጥቶ አረከሰው፤ ይሁዳ ከገዛ ምራቱ ጋር ርኩሰት ፈጸመ፤ ልጆቹ ሁሉ መቅሠፍት ሆኑበት። በመጨረሻ ብንያም ተወሰደ፤ ሽማግሌውም ልቡ ሊሰበር ትንሽ ቀርቶት፦ «ዮሴፍ የለም፣ ስምዖንም የለም፣ ብንያምንም ትወስዱታላችሁ» ብሎ ጮኸ። ወንድሙን በማታለሉ በዚያ በአንዲቱ ኃጢአት ምክንያት ከያዕቆብ በላይ የተፈተነ ሰው አልነበረም። በሕይወቱ ሁሉ እግዚአብሔር ገሠጸው። ነገር ግን ከውዱ ሽማግሌ ከያዕቆብ ጋር ሊራሩ የሚችሉ ብዙዎች እንዳሉ አምናለሁ። እንደ እርሱ ያሉ ብዙ መከራዎችን ማለፍ ነበረባቸው። እንግዲያስ እናንተ መስቀል ተሸካሚዎች! እግዚአብሔር፦ «አልለወጥምና ስለዚህ እናንተ የያዕቆብ ልጆች አልጠፋችሁም።» ይላል። እናንተ የተፈተናችሁ ምስኪን ነፍሳት! በአምላካችሁ የማይለወጥ ባሕርይ ምክንያት አልጠፋችሁም። አሁን አትበሳጩ፣ በመከራችሁም ትምክህት፦ «መከራን ያየሁ ሰው እኔ ነኝ» አትበሉ። ለምን፣ «የሕማም ሰው» ከእናንተ ይልቅ ተሠቃይቶአል፤ ኢየሱስ በእውነት አልቃሽ ነበረ። እናንተ የምታዩት የመከራን ልብስ ዘርፍ ብቻ ነው። እንደ እርሱ ያለ መከራ ከቶ አልደረሰባችሁም። መከራ ምን ማለት እንደ ሆነ አታውቁም፤ የመከራን ጽዋ ገና አልቀመሳችሁትም ማለት ይቻላል፤ አንድ ወይም ሁለት ጠብታ ብቻ ቀምሳችኋል፤ ኢየሱስ ግን አተላውን ሳይቀር ጠጣ። እግዚአብሔር፦ አትፍሩ ይላል፤ «እኔ እግዚአብሔር አልለወጥምና ስለዚህ እናንተ የያዕቆብ ልጆች»፣ ልዩ መከራ የደረሰባችሁ ሰዎች፣ «አልጠፋችሁም።»

5. ከዚያም «የያዕቆብ ልጆች» እነማን እንደ ሆኑ አንድ ተጨማሪ አሳብ፤ እናንተ ራሳችሁ «የያዕቆብ ልጆች» መሆናችሁን እንድትመረምሩ እወዳለሁና። እነርሱ ልዩ ጠባይ ያላቸው ሰዎች ናቸው፤ በያዕቆብ ጠባይ ውስጥ ልናመሰግናቸው የማንችላቸው አንዳንድ ነገሮች ቢኖሩም እግዚአብሔር የሚያመሰግናቸው አንድ ሁለት ነገሮች አሉ። የያዕቆብ እምነት ነበረ፤ በእርሱም ያዕቆብ የተስፋ ቃሉን በምድር ላይ ባላገኙት ነገር ግን በሰማይ በሚያገኙት በታላላቅ ብርቱዎች መካከል ስሙ ተጻፈ። ወዳጆች ሆይ፣ እናንተ የእምነት ሰዎች ናችሁን? በእምነት መመላለስ፣ በእምነት መኖር፣ የዕለት ምግባችሁን በእምነት ማግኘት፣ በመንፈሳዊ መና መኖር—ሁሉንም በእምነት—ምን እንደ ሆነ ታውቃላችሁን? እምነት የሕይወታችሁ መመሪያ ነውን? እንዲህ ከሆነ እናንተ «የያዕቆብ ልጆች» ናችሁ።

ከዚያም ያዕቆብ የጸሎት ሰው ነበረ—የታገለ፣ የቃተተና የጸለየ ሰው። እዚያ ላይ ዛሬ ጠዋት ወደ እግዚአብሔር ቤት ከመምጣቱ በፊት ያልጸለየ አንድ ሰው አለ። ወዮ! አንተ ምስኪን አሕዛብ፣ አትጸልይምን? አይ! ይላል፤ «እንዲህ ያለ ነገር ከቶ አስቤ አላውቅም፤ ለዓመታት አልጸለይሁም።» እንግዲህ ከመሞትህ በፊት እንድትጸልይ ተስፋ አደርጋለሁ። ያለ ጸሎት ኑር፣ ያለ ጸሎትም ሙት፤ ወደ ሲኦል በደረስህ ጊዜ በቂ ጊዜ ትጸልያለህ። እዚያ አንዲት ሴት አለች፤ ዛሬ ጠዋት አልጸለየችም፤ ልጆቿን ወደ ሰንበት ትምህርት ቤት በመላክ ተጠምዳ ስለ ነበረች ለመጸለይ ጊዜ አልነበራትም። ለመጸለይ ጊዜ የለሽም? ለመልበስስ ጊዜ ነበረሽን? ከሰማይ በታች ላለው ነገር ሁሉ ጊዜ አለው፤ ለመጸለይ አስበሽ ቢሆን ኖሮ በጸለይሽ ነበር። የእግዚአብሔር ልጆች ያለ ጸሎት መኖር አይችሉም። እነርሱ የሚታገሉ ያዕቆቦች ናቸው። መንፈስ ቅዱስ በውስጣቸው የሚሠራባቸው ሰዎች ናቸው፤ እኔ ያለ መተንፈስ መኖር እንደማልችል እነርሱም ያለ ጸሎት መኖር አይችሉም። መጸለይ አለባቸው። ጌቶች ሆይ፣ ልብ በሉ፣ ያለ ጸሎት የምትኖሩ ከሆነ ያለ ክርስቶስ ትኖራላችሁ፤ እንዲሁ ብትሞቱም ዕድል ፈንታችሁ በዲንና በእሳት በሚቃጠል ባሕር ይሆናል። እግዚአብሔር ይዋጃችሁ፤ እግዚአብሔር ከእንደዚህ ዓይነት ዕጣ ያድናችሁ! እናንተ ግን «የያዕቆብ ልጆች» የሆናችሁ፣ ተጽናኑ፤ እግዚአብሔር አይለወጥምና።

III. ሦስተኛ፣ ስለ ሌላው ነጥብ አንድ ቃል ብቻ ልናገር እችላለሁ—እነዚህ «የያዕቆብ ልጆች» ከማይለወጥ አምላክ የሚያገኙት ጥቅም። «ስለዚህ እናንተ የያዕቆብ ልጆች አልጠፋችሁም።» «መጥፋት?» እንዴት? ሰው እንዴት ሊጠፋ ይችላል? እነሆ፣ ሁለት መንገዶች አሉ። በሲኦል ልንጠፋ በቻልን ነበር። እግዚአብሔር ተለዋዋጭ አምላክ ቢሆን ኖሮ ዛሬ ጠዋት እዚህ ያሉት «የያዕቆብ ልጆች» በሲኦል በጠፉ ነበር፤ የእግዚአብሔር የማይለወጥ ፍቅር ባይሆን ኖሮ እኔ በእሳቱ ውስጥ ማገዶ በሆንሁ ነበር። ነገር ግን በዚህ ዓለም የመጥፋት መንገድ አለ፤ ከመሞት በፊት መኮነን የሚባል ነገር አለ—«አሁን ተፈርዶበታል»፤ ሕያው ሆኖ ሳለ ፈጽሞ ሙት የመሆን ነገር አለ። ለራሳችን ምኞት ተትተን ቢሆን ኖሮ አሁን የት በሆንን ነበር? ከሰካራም ጋር እየፈነጨን፣ ሁሉን ቻዩን አምላክ እየተሳደብን። ኦ! ውድ ወዳጆች፣ እርሱ ቢተዋችሁ ኖሮ፣ ተለዋዋጭ አምላክ ቢሆን ኖሮ፣ ከቆሻሾች ሁሉ ይልቅ ቆሻሾች፣ ከርኩሶችም ሁሉ ይልቅ ርኩሳን በሆናችሁ ነበር። እኔ የተሰማኝን የሚመስሉ ጊዜያትን በሕይወታችሁ ውስጥ አታስታውሱምን? እስከ ኃጢአት ጫፍ ድረስ ሄጃለሁ፤ አንድ ብርቱ ፈተና ሁለቱንም ክንዶቼን ስለያዘኝ ልታገለው አልቻልሁም። ብቻዬን ተገፍቼአለሁ፤ በአስፈሪ ሰይጣናዊ ኃይል እንደሚጎተት ሰው እስከ አንድ አስፈሪ ገደል ጫፍ ድረስ ተጎትቼአለሁ። ወደ ታች፣ ወደ ታች፣ ወደ ታች ተመልክቼ ዕድል ፈንታዬን አይቻለሁ፤ በጥፋት አፋፍ ላይ ተንቀጠቀጥሁ። ልፈጽመው ስለ ነበረው ኃጢአት፣ ልወድቅበትም ስለ ነበረው አስፈሪ ጉድጓድ ሳስብ ጠጕሬ ቆሞ ደንግጫለሁ። ብርቱ ክንድ አዳነኝ። ደንግጬ ወደ ኋላ ተመለስሁና፦ አምላክ ሆይ! ወደ ኃጢአት እንዲህ ቀርቤ እንደገና ልመለስ ቻልሁን? ብዬ ጮኽሁ። እስከ እቶኑ ድረስ ሄጄ እንደ ናቡከደነፆር ብርቱ ሰዎች በሙቀቱ ተበልቼ አለመውደቄ እንዴት ሊሆን ቻለ? ኦ! የሠራኋቸውን ኃጢአቶችና በክፉ አሳቤ ውስጥ ያለፉትን ወንጀሎች ሳስብ ዛሬ ጠዋት እዚህ መገኘቴ እንዴት ይቻላል? አዎን፣ ጌታ አይለወጥምና ሳልጠፋ እዚህ አለሁ። ኦ! እርሱ ተለውጦ ቢሆን ኖሮ በብዙ መንገዶች በጠፋን ነበር፤ ጌታ ተለውጦ ቢሆን ኖሮ እኔና እናንተ በራሳችን በጠፋን ነበር፤ ከሁሉ በኋላ ክርስቲያን ያለው ከሁሉ የከፋ ጠላት አቶ እኔነት ነውና። ጌታ የማይለወጥ አምላክ ባይሆንና ልንጠጣው ስንል ጽዋውን ከእጃችን ባይጥለው ኖሮ ነፍሳችንን የምናጠፋ ራሳችንን ገዳዮች በሆንን ነበር፤ ለገዛ መንፈሳችን የመርዝ ጽዋ በቀላቀልን ነበር። ከዚያም እግዚአብሔር የማይለወጥ አምላክ ባይሆን ኖሮ በእግዚአብሔር ራሱ በጠፋን ነበር። እግዚአብሔርን አባት ብለን እንጠራዋለን፤ ነገር ግን እግዚአብሔር በቤተሰቡ እንደ ተቸገረ ግማሽ ያህል ቢቸገር ኖሮ፣ ልጆቹ እጅግ ከማስቆጣታቸው የተነሣ ከብዙ ጊዜ በፊት ልጆቹን ሁሉ የማይገድል አንድም አባት በዚህ ዓለም የለም። በዓለም ሁሉ ካለው እጅግ አስቸጋሪውን ቤተሰብ ይዞአል—የማያምን፣ ምስጋና ቢስ፣ የማይታዘዝ፣ ዘንጊ፣ ዓመፀኛ፣ የሚቅበዘበዝ፣ የሚያጉረመርም፣ አንገተ ደንዳና። ታጋሽ መሆኑ መልካም ነው፤ አለዚያ በትሩን ብቻ ሳይሆን ሰይፉንም በአንዳንዶቻችን ላይ ከብዙ ጊዜ በፊት ባነሣ ነበር። ነገር ግን መጀመሪያ በእኛ ዘንድ የሚወደድ ምንም ነገር አልነበረም፤ ስለዚህ አሁን ከዚያ ያነሰ ሊኖር አይችልም። ጆን ኒውተን የምርጫን ትምህርት ለማስረዳት እንዲህ ስላለች አንዲት መልካም ሴት አንድ አስቂኝ ታሪክ ይናገርና ደግሞ ይስቅበት ነበር፦ «ኧረ ጌታዬ፣ ጌታ ከመወለዴ በፊት ወዶኝ መሆን አለበት፤ አለዚያ ከዚያ በኋላ በእኔ ውስጥ የሚወደድ ምንም ነገር ባላየ ነበር።» በእኔ ሁኔታ ይህ እውነት እንደ ሆነ፣ ስለ አብዛኞቹ የእግዚአብሔር ሕዝብም እውነት እንደ ሆነ እርግጠኛ ነኝ፤ ከተወለዱ በኋላ በእነርሱ ዘንድ የሚወደድ ነገር እጅግ ጥቂት ስለ ሆነ፣ ከዚያ በፊት ባይወዳቸው ኖሮ ከዚያ በኋላ የሚመርጥበት ምክንያት ባላየ ነበር፤ ነገር ግን ያለ ሥራ ስለ ወደዳቸው አሁንም ያለ ሥራ ይወዳቸዋል፤ መልካም ሥራቸው ፍቅሩን ስላላስገኘ ክፉ ሥራቸው ያንን ፍቅር ሊቆርጠው አይችልም፤ ጽድቃቸው ፍቅሩን ከእነርሱ ጋር ስላላሰረው ኃጢአታቸውም የወርቁን ሰንሰለት ሊበጥሰው አይችልም። ከንጹሕ ሉዓላዊ ጸጋ የተነሣ ወደዳቸው፤ አሁንም ይወዳቸዋል። ነገር ግን እግዚአብሔር ከቶ ተለውጦ ቢሆን ኖሮ በዲያብሎስና በጠላቶቻችን በጠፋን ነበር—በዓለም፣ በኃጢአታችን፣ በመከራችን፣ በሌሎችም መቶ መንገዶች በጠፋን ነበር።

እንግዲህ ጊዜ አጥሮናል፤ ጥቂት ብቻ ልናገር እችላለሁ። ጽሑፉን በችኮላ ብቻ ነካሁት። አሁን ለእናንተ አስረክባችኋለሁ። እናንተ «የያዕቆብ ልጆች» ይህን የምግብ ድርሻ ወደ ቤታችሁ እንድትወስዱ ጌታ ይርዳችሁ፤ በሚገባ አድቅቃችሁ ተመገቡት። መንፈስ ቅዱስ የተጻፉትን የከበሩ ነገሮች በጣፋጭነት በልባችሁ ያሳድርባችሁ! «የሰባ ነገር ግብዣ፣ ያረጀና የጠራ የወይን ጠጅ ግብዣ»ም ይሁንላችሁ! ምንም ቢወሰድ እግዚአብሔር ያው እንደ ሆነ አስታውሱ። ወዳጆቻችሁ ሊቀየሙአችሁ፣ አገልጋዮቻችሁ ሊወሰዱ፣ ሁሉም ነገር ሊለወጥ ይችላል፤ እግዚአብሔር ግን አይለወጥም። ወንድሞቻችሁ ሊለወጡና ስማችሁን እንደ ክፉ ሊያወጡ ይችላሉ፤ እግዚአብሔር ግን አሁንም ይወዳችኋል። በሕይወት ያላችሁ ደረጃ ይለወጥ፣ ንብረታችሁም ይጥፋ፤ ሕይወታችሁ ሁሉ ይናወጥ፣ እናንተም ደካሞችና በሽተኞች ሁኑ፤ ሁሉም ነገር ይሽሽ—ለውጥ ጣቱን ሊያሳርፍበት የማይችል አንድ ስፍራ አለ፤ ተለዋዋጭነት ሊጻፍበት የማይችል አንድ ስም አለ፤ ፈጽሞ ሊለወጥ የማይችል አንድ ልብ አለ፤ ያ ልብ የእግዚአብሔር ነው—ያ ስም ፍቅር ነው።

«እመኑት፤ ከቶ አያታልላችሁም፤

ስለ እርሱ ጥቂት ብታስቡም፤

ፈጽሞ፣ ፈጽሞ አይተዋችሁም፤

እናንተም ፈጽማችሁ እንድትተዉት አይፈቅድም።»