መንፈስ ቅዱስ

ቀደም ባሉት አገልግሎቶች ላይ የተገኙ ወዳጆች፣ እኔ ቆም ብዬ መልሼ ሳላጠቃልለው፣ የሐሳባችንን አካሄድ ያስታውሳሉ። በዚህ ርዕስ ላይ አራት ስብከቶችን ከሰበክሁ በኋላ እንደ ገና የማነሣበት ዋናው ምክንያቴ፣ የሚጨነቁና ቅን ጠያቂዎች ናቸው ብዬ የማምናቸውን የአንዳንዶችን ችግሮች ለመመለስ ነው። የጻፉልኝንና ያነጋገሩኝን ሰዎች የአንድ ወገን ተወካዮች አድርጌ ስመለከታቸው፣ በተመሳሳይ የአእምሮ ሁኔታ ውስጥ ያሉ ሌሎች ብዙዎች ሊኖሩ እንደሚችሉ ታየኝ፤ ጌታም እውነተኛ ችግሮችን ለመመለስ፣ በእነርሱም የተጨነቁትን ወደ ላቀ የጸጋ ሁኔታና ይበልጥ ወደ ተሟላና ፍጹም ለጌታ መሰጠት እንዲደርሱ ለመርዳት ቢጠቀምብኝ ለእኔ ታላቅ ደስታ ነው። በእያንዳንዱ አገልግሎት ግቤ ይህ ነው—እግዚአብሔር ምስክሬ ነው።

እንግዲህ ማንንም መንቀፍ አልፈልግም፤ ከአቅሜ በላይም አላደርገውም፤ ነገር ግን ቀደም ብዬ እንደ ተናገርሁት እንዲህ ያለውን ርዕስ ስንመለከት ይህን እስከ ተወሰነ ደረጃ ልናስወግደው አንችልም፤ እውነት ስሕተትን ከገለጠ፣ ወደ ተሻለ መንገድ ለመግባት መሞከርም በአሮጌው መንገድ ላይ በተወሰነ መጠን ነቀፋ ማስከተሉ ግድ ከሆነ—ይህን ልንከላከል አንችልም፤ ነቀፋን ለማስወገድ ብለንም የተሻለውን መንገድ መሸሽ የለብንም። ከወንጌል ስብከትና ከጠቅላላዋ ቤተ ክርስቲያን መሣሪያዎች ጋር በተያያዘ በአንድ ስፍራ ታላቅ ጉድለት እንዳለ ለእያንዳንዱ መንፈሳዊና አስተዋይ ክርስቲያን ግልጽ መሆን አለበት ብዬ አስባለሁ። ብዙ የተባረኩ ልዩ ሁኔታዎች እንዳሉ በደስታና በሐሴት እቀበላለሁ። ከእኔ በበለጠ ደስታ የሚቀበላቸው ማንም የለም። በምድረ በዳው ውስጥ እዚህም እዚያም የተባረኩ የለመለሙ ስፍራዎች መኖራቸው እውነት ነው፤ እነዚህም ተሰብስበው በጽሑፎች ውስጥ ሲተረኩ እጅግ ያማሩ ይመስላሉ፤ እኛም ነገሩ ለካ ያን ያህል የከፋ አይደለም ብለን ነፍሳችንን በሽንገላ ቅባት ለማጽናናት እንዳዳለን፤ ነገር ግን አገሩን ሁሉ ዞረን እነዚህ የለመለሙ ስፍራዎች ምን ያህል ጥቂቶችና እርስ በርሳቸው የተራራቁ እንደ ሆኑ ስናይ፣ ስለ ክርስቲያን አብያተ ክርስቲያናት ሙትነት፣ ቅዝቃዜና ድርቀት በምድሪቱ ሁሉ ዙሪያ የሚደርሰንን የሰቆቃና የልቅሶ ማዕበል ስንሰማ፣ በአንድ ስፍራ ታላቅ ጉድለት አለ! ብለን ከመሰማት ልንቆጠብ አንችልም። ይህ የእኔ አስተያየት ብቻ አይደለም፤ ባለፈው መቶ ዓመት ውስጥ እጅግ ብዙ ገንዘብ ቢወጣም፣ ታላቅ የሰው ጥረት ቢደረግም፣ መሣሪያዎችም ቢበዙም፣ ተመጣጣኝ ውጤት እንዳልተገኘ በሁሉ ዘንድ ከሞላ ጎደል ይታመናል።

ሰዎች በየአቅጣጫው እንዲህ ይሉኛል፦ ቍጥር የሌላቸው ስብሰባዎች፣ አገልግሎቶች፣ ማኅበራት፣ ታላላቅ ጉባኤዎችና ምክክሮች አሉን፤ ነገር ግን በንጽጽር ከሁሉም ምን ይገኛል? እዚህ ላይ ብዙ አገልጋዮችና ካህናት በግል ጭውውት ይህንኑ ነገር እንደሚቀበሉ ልናገር እወዳለሁ። በእርግጥም ይህን የውጤት በንጽጽር ማነስ ለመቀበል ከብዙዎቹ ውድ መንፈሳዊ አገልጋዮች ይበልጥ የተዘጋጀ የለም። ከመጋረጃ በስተ ጀርባ ከእኛ ጋር ሲነጋገሩ እንዲህ ይላሉ፦ «አዎን፣ ይህ አሳዛኝ እውነት ነው። እውነትን የምሰብክ ይመስለኛል። ስለ እርሱ እጸልያለሁ። ውጤትን አጥብቄ እናፍቃለሁ፤ ዳሩ ግን ወዮ! ወዮ!

የሚለወጡት ሰዎች እጅግ ጥቂቶችና እዚህም እዚያም የተራራቁ ናቸው።» ደግሞም እነዚያ መለወጦች ጥቂቶች መሆናቸው ብቻ ሳይሆን በአብዛኛው ላይ ላዩን ናቸው—ስናነብበው እንደ ነበረው ያለ የእውነት አቀራረብ ሲኖር፣ በዚያ ዘመን እንደ ሆነው ብዙና የማያቋርጥ ወደ ጌታ መመለስን እንጠብቅ ነበር—ሰዎች ከኃጢአትና እግዚአብሔርን ከሚያዋርዱ መንገዶች፣ ንግዶችና ሙያዎች በግልጽ ሲወጡ፣ ከፋሽን ተከታይና ከዓለማዊ ክበቦች ሲወጡ፣ ዓለምን ሲክዱ፣ በዚያም ዘመን እንደ ሆነው በእውነትና ፈጽሞ ክርስቶስን ሲከተሉ ለማየት እንጠብቅ ነበር። ልንጠብቀው መብት ያለን ይህ ነው፤ ዳሩ ግን እነዚህ በንጽጽር ምን ያህል ብርቅ ናቸው! ስለዚህም ሰዎች ይህን ሲያደርጉ ታላቅ ሁከት ይፈጠራል፤ በአገሩም ሁሉ ይወራል። እንግዲህ እላለሁ፣ ይህ በሁሉ ዘንድ የታመነ ነው፤ ይህንንም የነገሮች ሁኔታ ለማሻሻል እየፈለግን በእግዚአብሔር ፊት በልብ በሚቃጠል ናፍቆት እንድንጠይቅ ይገባናል፦ ጉድለቱ የት ነው? የጐደለውስ ምንድር ነው?

እንግዲህ፣ በሁለተኛ ደረጃ ልብ በሉ፣ ይህ የጐደለው ነገር እውነት አይደለም። ኦ! ስለ እውነት ምን ያህል ብዙ እንነጋገራለን፤ ደግሞም ከሚገባው አልበዛም። ለዚህ መጽሐፍ ቅዱስ ባለኝ ፍቅር በዚህ ጉባኤ ውስጥ ካለ ከማንም ወንድ ወይም ሴት አላንስም። ይህን ቃል እወደዋለሁ፤ የእምነትና የኑሮ ሁሉ መለኪያ፣ የምንኖርበትም መሪያችን አድርጌ እቈጥረዋለሁ፤ ነገር ግን በራሱ ብቻ በቂ አይደለም። ታላቁ ጉድለት እውነት አይደለም፤ እውነታዎች ይህን አስተሳሰብ ይቃወሙታልና። ጉድለቱ እውነት ቢሆን ኖሮ፣ ከሌሎች ዘመናት ጋር ሲነጻጸር በዚህ ዘመን ጉድለት ባልኖረ ነበር፤ እንደ ዛሬ ያለ የእውነት ብዛት ኖሮን አያውቅምና። እውነት እንደ ዛሬ በብዛት ተሰብኮ፣ የእግዚአብሔርም ቃል እንደ ዛሬ በሰፊው ተሰራጭቶ አያውቅም፤ ቢሆንም በንጽጽር ውጤቱ የት አለ?

ከዚህም በላይ፣ ተስፋ የምቈርጠው በብዛት ረገድ ብቻ ሳይሆን በጥራትም ረገድ ነው። መለወጦች በንጽጽር ጥቂቶች መሆናቸው ብቻ ሳይሆን ከእነዚህም ብዙዎቹ አጠራጣሪ ዓይነት ናቸው። ሰዎች ተለውጠዋልን? ብለን መጠየቅ ብቻ ሳይሆን፣ ወደ ምን ተለወጡ? ብለንም መጠየቅ ይገባናል። ምን ዓይነት ቅዱሳን ናቸው?

ምክንያቱም፣ አጥብቄ እንደምናገረው፣ ለሰው የሐሰት መለወጥን ሰጥታችሁ በምንም ዓይነት ክርስቲያን ሳይሆን ክርስቲያን እንደ ሆነ እንዲያምን ከምታደርጉት ይልቅ በኃጢአቱ ውስጥ ብትተዉት እጅግ ይሻላችኋል። ስለዚህ ብዛቱን ብቻ ሳይሆን ጥራቱንም ልንከታተል እንደሚገባን ታያላችሁ፤ እኔም እጅግ አስፈሪ መጠን ያለው የሐሰት ፍሬ እንዳለን እፈራለሁ፤ ስለዚህ ይገባናል—እኔም በበኩሌ፣ ስለዚህ ነገ ብሰቀል እንኳ—በዚህ ጉዳይ የእግዚአብሔር መንፈስ ላስተማረኝ ታማኝ እሆናለሁ፤ ነገሮችን ለማስተካከል በመሞከር የሚመጣውን ስደት ፈርቼ ነገሮችን ባሉበት ሁኔታ ለማባበል ፈጽሞ አልገዛም። ይህ ከእኔ ይራቅ!

እንግዲህ፣ እላለሁ፣ ጉድለቱ እውነት አይደለም። ዛሬ በሺህ የሚቈጠሩ ስብከቶች ይሰበካሉ—እውነትን፣ ከእውነትም በቀር ምንም የሌለባቸውን። ከእግዚአብሔር ቃል ጋር ፍጹም የተስማሙ አልነበሩም ብሎ የሚናገር ማንም አይኖርም፤ ቢሆንም ፍጹም ውድቀቶች ይሆናሉ፤ ይህንንም ከሚሰብኳቸው ይበልጥ የሚያውቅ ማንም አይኖርም! እነዚህ እውነታዎች ናቸው።

ከጥቂት ጊዜ በፊት በዚህ ጉዳይ ላይ ከአንድ መልካም ሰው ጋር ስነጋገር እንዲህ አለኝ፦ «አወይ! አዎን፣ ላለፉት ሁለት ዓመታት በቤተ ክርስቲያኔ አንድም ሰው ሲለወጥ አላየሁም።» እንግዲህ ምክንያቱ ምን ነበር? ምክንያት ነበረ፤ ብዙዎችም ይህንኑ ሊናገሩ ይችላሉ ብዬ እፈራለሁ። ቢሆንም ያልተለወጡ ሰዎች አሉ። እንዲሠራባቸው ይመጣሉ። ለምሳሌ፣ 800 ወይም 1,000 ሰዎች የሚሰበሰቡበትን፣ አባላቱም 200 ወይም 300 የሆኑትን አንዲት ቤተ ክርስቲያን ውሰዱ። እሑድ ከእሑድ በማጠፊያው ላይ እንደሚዞር በር የሚመጡና የሚሄዱ፣ ሳይሻሉም ሳይከፉም የሚቀሩ እነዚያ 500 ወይም 700 የማያምኑ ሰዎች ምን ይሆናሉ? አይደለም፤ ምነው እግዚአብሔር እንዲህ ባደረገው፤ ነገር ግን እየባሱ ይሄዳሉ። ወደ ኵነኔ የሚያወርዳቸውን ያህል ብርሃን ያገኛሉ፤ ወደ መዳን የሚያነሣቸውን ያህል ኃይል ግን አያገኙም። ችግሩ ምንድር ነው? አንድ የተበላሸ ነገር መኖር አለበት። እስቲ ይህን አብራሩልኝ። ሊብራራ ይገባዋል! እንዲህ ሊሆን አይገባውም። እግዚአብሔር አልተለወጠም። በእርግጥ እርሱ ቀድሞ እንደ ነበረ አሁንም የሰዎችን መዳን ይናፍቃል። የሰው ልቦች አልተለወጡም፤ የተሻሉም የከፉም አይደሉም፤ እንደ ቀድሞው የተበላሹ፣ ርኩሳንና ዲያብሎሳውያን ናቸው። ወንጌል በትክክል በተሞክሮ ሲታወቅ፣ ሲኖርበትና ሲሰበክ ቀድሞ እንደ ነበረው ያው ኃይል ነው። አሁንም ለማዳን የእግዚአብሔር ኃይል ነው። እንግዲያስ ችግሩ ምንድር ነው? እውነት ይሰበካል። ሕዝቡ ይሰማዋል፤ ቢሆንም እንደ ነበሩ ይቀራሉ። ጉድለቱ የት ነው?

እንግዲህ እላለሁ፤ ያለ አንዳች ማመንታትም አረጋግጣለሁ፤ ታላቁ ጉድለት ኃይል ነው—ስናነብበው የነበረው ይህ ኃይል።

በሦስተኛ ደረጃም፣ ይህ ኃይል ልክ እንደዚህ መጽሐፍ፣ ልክ እንደ ልጁ ወይም እርሱ እንደ ሰጠን እንደ ማንኛውም ሌላ ስጦታ የተለየ፣ የተወሰነና ራሱን የቻለ የእግዚአብሔር ስጦታ እንደ ሆነ ልጠቁም እወዳለሁ።

በጽሑፎቻችን ብቻ ሳይሆን፣ ደግሞም ደጋግመን እንዳነበብንላችሁ፣ እግዚአብሔር ሊሰጣቸው በሚችልበት ቅድመ ሁኔታ የሚኖሩትን ሰዎች ጥረት የሚያጅብ የተለየና የተወሰነ ስጦታ ሆኖ በግልጽ ይታወቃል። ይህን ስጦታ ልናብራራው አንችልም፤ ነገር ግን እርሱ ቃሉን የሚያጅብ፣ በተናጋሪው ነፍስ ውስጥ ያለ የእግዚአብሔር መንፈስ ቅዱስ ኃይል ነው፤ ቃሉንም ነፍስንና መንፈስን እስኪለይ ድረስ እንዲቈርጥና እንዲወጋ ያደርገዋል። «መንፈስ ቅዱስ በእናንተ ላይ በወረደ ጊዜ ኃይልን ትቀበላላችሁ።» «እስክትለብሱ ድረስ»—እውነትን ሳይሆን፣ እምነትንም ሳይሆን (ከዚያ በፊት እምነት ነበራቸውና)፣ ነገር ግን «ኃይል»፤ ደግሞም በሌላ ስፍራ እንደሚለው፦ «ወደረኞቻችሁ ሁሉ ሊቃወሙና ሊከራከሩ የማይችሉትን አፍና ጥበብ እሰጣችኋለሁ።» እንደ እስጢፋኖስ ቢወግሩአችሁ እንኳ፣ ልባቸው ይወጋል፤ የምስክርነታችሁንም ኃይል እንዲሰማቸው ይደረጋሉ።

እንግዲህ ወደ ሥራ የሚሄዱ ሰዎችን አገኛለሁ፤ ይህም ትክክል ነው፤ ኃይሉ በሚታዘዝ እምነት ወደ እኛ ይመጣልና፤ ነገር ግን በገዛ ጥረታቸው ታምነው ይሄዳሉ። ይህ የኃይል ስጦታ የላቸውም፤ ምንም ውጤትም አያዩም። ሥራው በንጽጽር ውድቀት ነው። ኦ! በተለያዩ አቅጣጫዎች—በአብያተ ክርስቲያናት ውስጥ እንደ አገልጋዮች፣ ሽማግሌዎች፣ ዲያቆናት፣ መሪዎች፣ የሰንበት ትምህርት ቤት አስተማሪዎች፣ የትራክት አከፋፋዮችና የመሳሰሉት ሆነው—ሲሠሩ የቆዩ ምን ያህል ብዙ ሰዎች ወደ እኔ መጥተው፣ ለአጭርም ሆነ ለረጅም ጊዜ ሲሠሩ እንደ ቆዩና በንጽጽር ጥቂት ውጤት እንዳዩ ተናዘዙ! እንዲህ ይላሉ፦ «ይህ ትክክል ይመስልሻልን? መቀጠል ያለብኝ ይመስልሻልን?» በእርግጥ ቀጥሉ፤ ነገር ግን በዚያው መንገድ አይደለም። ያለ ጥርጥር ቀጥሉ፤ ነገር ግን አዲስ መነሣሣትን ፈልጉ። አንድ የተሳሳተ ነገር አለ፤ አለዚያማ ከድካማችሁ አንዳች ፍሬ ባያችሁ ነበር—ፍሬውን ሁሉ ማለቴ አይደለም። እግዚአብሔር ለማንኛችንም ሁሉን እንድናይ አይሰጠንም፤ ነገር ግን መንፈስ ቅዱስ ምስክርነታችንን እያጀበው እንደ ሆነ የሚያረጋግጥልንን ያህል እናያለን። የእግዚአብሔር ሕዝብ ኃይሉ ሊሰጥ በሚችልበት ቅድመ ሁኔታ መሠረት በሠሩ ጊዜ ሁልጊዜ ይህን አይተዋል።

እንግዲህ የውጤት ማጣቱን፣ ማለትም የመንፈስ ቅዱስ ቀጥተኛ፣ ልብን የሚወጋ፣ የሚያበራ፣ የሚወቅስ፣ የሚያድስና የሚለውጥ ኃይል መጓደሉን የማብራራው በዚህ ነው፤ የሠራተኛው አእምሮ ምንም ያህል ግዙፍ ቢሆን፣ ወይም ከሰው ትምህርት ቤት ምንም ያህል ቢታጠቅ ግድ የለኝም። በመንግሥቱ ውስጥ ካሉት የሃይማኖት ሊቃውንት እጅግ የተማረው ያለ መንፈስ ቅዱስ ኃይል ነፍሴን ሊረዳ፣ ሊባርክና ሊጠቅም ከሚመጣ ይልቅ፣ ሁለት ዓረፍተ ነገሮችን እንኳ በትክክለኛ እንግሊዝኛ አገጣጥማ መናገር የማትችል፣ ነገር ግን የመንፈስ ቅዱስ ኃይል ያላት አንዲት የሃሌሉያ ልጃገረድ፣ አንዲት ትንሽ ልጅ ብትመጣልኝ እመርጣለሁ፤ ነገሩ «በኃይልና በብርታት አይደለም፥ በመንፈሴ ነው እንጂ» ነውና። ኦ! ይህን ብትማሩ ምንኛ መልካም ነበር! ይህን በተማራችሁ ጊዜ ነገራችሁ ተቃናላችሁ ማለት ነው፤ ይህን በተለማመዳችሁ ጊዜ እግዚአብሔርን ትይዛላችሁ። በኃይል አይደለም፤ በየትኛውም ዓይነት ኃይል፣ በአእምሮ ኃይል፣ ወይም በትምህርት፣ ወይም በንግግር ችሎታ፣ ወይም በማዕረግ፣ ወይም በተሰሚነት አይደለም፤ በኃይል አይደለም፣ በብርታትም አይደለም—በየትኛውም ዓይነት የሰው ብርታት አይደለም—በመንፈሴ ነው እንጂ። ይህ ቀድሞ እውነት እንደ ነበረ ዛሬም እውነት ነው። የቤተ ክርስቲያን ውድቀት ምሥጢር ይህ ነው! እርሷ እንደ ጥንቲቱ እስራኤል ናት። የተመሸጉ ከተሞቿንና አዳራሾቿን አብዝታለች፤ ነገር ግን ብርታቷ የሆነውን የእስራኤልን አምላክ ረስታለች። የቤተ ክርስቲያንን ታሪክ ከመጀመሪያው ብታነቡ የምናገረውን ነገር እውነት ሆኖ ታገኙታላችሁ፤ ይኸውም ቤተ ክርስቲያን በቁሳዊ ነገር ባደገችበት መጠን በመንፈሳዊ ነገር ቀንሳለች። እንዲህ ሊሆን ይገባዋል አልልም፤ ግድ ነው ብዬም አልናገርም። እንዲህ እንደ ሆነ ትርጉም ያለውን አንድ እውነታ ብቻ እሰጣችኋለሁ።

«ይህን እንዴት ታብራሪዋለሽ?» ትላላችሁ። የማብራራው እንዲህ ነው፦ እኛ ምስኪኖች፣ ጎስቋሎች፣ ጥቃቅኖችና አቅመ ቢሶች ፍጡራን በፍጡር ውስጥ አንዳች መልካም ነገር ማግኘት ባንችልም፣ በእርሱ ላይ ግን በተወሰነ መጠን እንታመናለን። ነገር ግን እግዚአብሔር የምንታመንበት አንዳች እንደሌለን ሲያስተምረን፣ የራሳችንን ከንቱነትና ፍጹም አቅመ ቢስነት እንድንገነዘብ ሲያደርገንና በተስፋ መቁረጥ ጭብጥ እርሱን እንድንይዝ ሲሰጠን፣ ያን ጊዜ ለአንዳች ነገር መጥቀም እንጀምራለን—ከዚያ በፊት ግን ፈጽሞ አንጠቅምም። በእኛ ውስጥና በእኛ በኩል የሚሠራው እግዚአብሔር ነው። ሐዋርያው በመልእክቶቹ ሁሉ ከራሱ ፈጽሞ እንዳልሆነ፣ ነገር ግን በእርሱ ውስጥ ያለው እግዚአብሔር እንደ ሆነ ለሁሉ ለማሳየትና ሁሉን ለማሳመን ይደክማል። በሰው ጥበብ በሚያባብል ቃል ሊሰብክ ይችል የነበረና፣ ያለ ጥርጥርም ወደ ሰው የንግግር ጥበብና የትምህርት ያማረ መንገድ የገባ ሰው ሁሉ እንደሚፈተን እንዲሁ ይህን ለማድረግ ብዙ ፈተና የነበረበት ቢሆንም፣ ዲያብሎስን እንደሚሸሽ ይህን ሸሸው። እርሱ፦ አይሆንም! «አንድ ነገር አደርጋለሁ» አለ፤ ሌላውን ሁሉ ፈጽሞ ወደ ጎን ትቶ ራሱን እስኪቈርጡት ድረስ ወደዚያ ሥራ ቀጥ ብሎ ገሰገሰ።

እንደምትረዱት አምናለሁ፤ ባትረዱ ግን መጽሐፉን ይዛችሁ ራሳችሁ መርምሩት። ድካሙን ውሰዱ። በእነዚህ በኃይል፣ በመንፈሳዊ አንድነትና በመሳሰሉት ጉዳዮች ብዙ ሳትደክሙ የጌታን ሐሳብ አታገኙም። መጽሐፍ ቅዱስን ይዛችሁ በጌታ ፊት ተንበርከኩ፤ ቃሉን አሳዩትና፦ «አሁን ጌታ ሆይ፣ የዚህን ትርጉም አሳየኝ» በሉት። ጠብቁ፤ ከገናናውም ክብር ድምፅ ይመጣል። ከሽኪና እንደሚወጣ ያለ ብርሃን ይመጣል፤ ያም በመንፈሳዊ ንቃተ ኅሊናችሁ ውስጥ ይገልጠዋል፤ በዚህም ያን ነገር ለዘላለም ታውቃላችሁ። በዚያ በተለየው ነጥብ ረገድ ከአስተማሪዎቻችሁ ይልቅ ጠቢባን ትሆናላችሁ።

ደግሞም፦ «ይህን ኃይል እንደ ቀደሙት ደቀ መዛሙርት እኩል ልናገኘው እንችላለን?» ትላላችሁ። እኔም እላለሁ፤ በንጽጽር ስናስብ፣ እግዚአብሔር ቀድሞ ያደረገውን ወደ ፊትም ማድረጉን እንደሚቀጥል ብንገምት፣ እኛም እንደ እነርሱ እኩል ስለምንፈልገው ሊሰጠን አይችልምን? እኛ ምስኪኖች በዘመናችን፣ እነርሱ በዘመናቸው እንደ ፈለጉት፣ እኩል እንፈልገዋለን፤ በመጀመሪያ፣ የሠራተኞቹ ባሕርይ አንድ ስለ ሆነ ነው። እኛ እነርሱን በጣም እንመስላለን፤ እነርሱም እኛን በጣም ይመስሉ ነበር። እግዚአብሔር ይመስገን። ይህ ብዙ ጊዜ አበረታቶኛል። እነርሱ ግዙፍ አእምሮና ልዩ ትምህርት፣ ሥልጠናና ማዕረግ ያላቸው ሰዎች ቢሆኑ ኖሮ፣ የሰውን ዝግጅትና ብቃት ሁሉ ቢይዙ ኖሮ፣ በዘመናት መካከል ወደ ኋላ በተስፋ መቁረጥ ተመልክተን፦ «እኔ እንደ እነርሱ ፈጽሞ ልሆን አልችልም» ባልን ነበር። ከዚህ የኃይል ስጦታ ውጭ በተፈጥሮአቸው ምን እንደ ነበሩ ተመልከቱ። መንፈስ ቅዱስ እውነተኛ ባሕርያቸውን ሊሰጠን ተጠንቅቋል። እነርሱ እንደ እኛ ያሉ ስሜቶች፣ ድካሞች፣ ዝንባሌዎችና የመውደቅ አደጋ የነበረባቸው ሰዎች ነበሩ—ልክ እንደዚህ ያሉ ምስኪኖች፣ ተሰባሪዎች፣ ደካሞች፣ በቀላሉ የሚሰናከሉ ፍጡራን፣ በብዙ አጋጣሚም ከበዓለ ኀምሳ በፊት የማያምኑና የማይታዘዙ ነበሩ። እንግዲህ እላለሁ፤ ይህ ለሁላችንም የሚያበረታታ ነው።

ኢየሱስ ማርያምን፦ «ሄዳችሁ ለደቀ መዛሙርቱ ለጴጥሮስም» ንገሩ እንዳለ ታስታውሳላችሁ—ጴጥሮስንም ጭምር! ማርያም ጴጥሮስ ጌታን በአሳፋሪ ሁኔታ ከካደ በኋላ ምናልባት ትተወው ይሆናል፤ ይህን በመፍራት ኢየሱስ፦ «ሄዳችሁ ለደቀ መዛሙርቱ ለጴጥሮስም» ንገሩ፣ ጴጥሮስንም ጭምር አለ።

አሃ! እዚህ፦ «ነገር ግን ጴጥሮስ እንደ እኔ ክፉ አልነበረም» የምትሉ አንዳንዶች አላችሁ። እንግዲህ ስለዚያ ምንም አናውቅም፤ ነገር ግን ብትብሱም ባትብሱም መንፈስ ቅዱስ ለዚህ ችግር በቂ ነው። እርሱ ሊፈውሳችሁ ይችላል። በኃይሉ ሊያጠምቃችሁ ይችላል። እንደ ጴጥሮስ ባይሆንም፣ በተግባር ግን እንደዚያው በክፋት ክዳችሁት ይሆናል። ጥቂት ክፉ ብትሆኑ ወይም እጅግ ክፉ ብትሆኑ፣ አንድ ጊዜ ብትክዱት ወይም ሦስት ጊዜ ብትክዱት፣ ወይም በመሐላና በእርግማን ብትክዱት፣ ለእግዚአብሔር ምንም ልዩነት የለውም። መጥታችሁ ቅድመ ሁኔታዎቹን ብቻ ብትፈጽሙ፣ እርሱ ይመለከታችኋል፣ ይፈውሳችኋል፣ በኃይልም ያጠምቃችኋል። ከጥቂት ምስኪን ታማኝ ሴቶች በቀር ሁሉም ትተውት አልሸሹምን? በጭንቁ ሰዓት ዓለም ሁሉ ትቶት ሸሸ። «አሃ!» ትላላችሁ፣ «እንግዲህ እኔም ራሴ እንዲሁ አድርጌአለሁ። ከእርሱ ጋር አንዲት ሰዓት እንኳ አልተጋሁም። ታማኝነቴን በሚፈትኑ ሁኔታዎች ውስጥ በገባሁበት በዓለም ባሉ ወዳጆቼና በሚያውቁኝ ሰዎች ፊት አሳልፌ ሰጥቼዋለሁ። ድፍረቴ ከድቶኛል፤ ለእርሱም መመስከር አቅቶኛል።» አዎን፣ ይህ የከፋ ውለታ ቢስነት እንደ ነበረ አውቃለሁ፤ በዚህም እስማማችኋለሁ። በእርግጥም ከሀዲ ነበራችሁ፤ ቢሆንም አሁንም «ጴጥሮስ» ሆይ፣ ብትመለሱ፣ ንስሐም ብትገቡ፣ የቀደመውንም ሥራችሁን ብታደርጉ፣ እርሱ ይቀበላችኋል—በኃይልም ያጠምቃችኋል። ኦ! ከበዓለ ኀምሳ በፊት ምን እንደ ነበሩ፣ ከዚያም በኋላ ምን እንደ ሆኑ! የአንዲት ገረድን ጥያቄ መቋቋም ያልቻለው፣ ከተናቁት ናዝራውያን አንዱ ነው መባልን ለመድፈር ያልቻለው ምስኪኑ ጴጥሮስ፣ ከዚያ በኋላ ለጌታ ኢየሱስ ክርስቶስ እንዴት ያለ ጀግና ወታደር ሆነ፤ ትውፊትም በመጨረሻ ስለ ጌታው እንዴት እንደ ተሰቀለ ይናገራል። ያም ሆነ ይህ፣ እስከ ጉዞው ፍጻሜ ድረስ ታማኝና ጀግና ወታደር እንደ ነበረ እናውቃለን።

እንግዲህ ይህ ጥምቀት እነርሱን እንደ ለወጣቸው እናንተንም ይለውጣችኋል፤ ሁላችሁንም እንደ ልካችሁ ነቢያትና ሴት ነቢያት ያደርጋችኋል።

መጥታችሁ እንዲያጠምቃችሁ ትፈቅዱለታላችሁን? ይህ ፈጽሞ የሰው ብቃት፣ ብርታት ወይም የሚገባው ነገር ጉዳይ እንዳልሆነ፣ ነገር ግን የመገዛት፣ የመታዘዝና የእምነት ጉዳይ ብቻ እንደ ሆነ አንድ ጊዜ ለዘላለም ትማራላችሁን?

ደግሞም የምንፈልገው ሠራተኞቹ አንድ ስለ ሆኑ ብቻ ሳይሆን፣ ሥራችንም በመሠረቱ አንድ ስለ ሆነ ነው።

በይበልጥ መቻቻል ባለበት ዘመን ስለምንኖር በውጫዊ መገለጫዎቹ ሊለያይ ይችላል፤ በይዘቱ ግን ያው ነው፤ ስለ መገለጫውም፣ በሐዋርያት ዘይቤ፣ በሐዋርያት መንፈስ ልታደርጉት በመጣችሁ ጊዜ፣ እጅግ የሚመሳሰል የሐዋርያት አያያዝ እንደማይደርስባችሁ አላውቅም። ጥርሳቸውን ያፋጩባችኋል፤ ሕጉ የሚፈቅድላቸውን ያህል፣ አንዳንድ ጊዜም ከዚያ ጥቂት የሚበልጥ፣ በድንጋይ በመውገርና በማሳደድ ያደርጉባችኋል።

በዚህ በእግዚአብሔር ኃይል የሚደረገው ታላቁ ነገር በተፈጥሮው ክፉ፣ ኃጢአተኛና ዓመፀኛ የሆነውን የሰውን ልብ ማስገዛት ነው። ይህን ማድረግ የሚችል ደግሞ እግዚአብሔር ብቻ ነው። ይህ ከሰው በላይ የሆነ ሥራ ነው። ያለ እግዚአብሔር ኃይል የሰውን አእምሮ ልታበሩ፣ ጠባዩን ልታሠለጥኑ፣ ልማዶቹን ልታሻሽሉ፣ የተከበረ፣ ታማኝና ታታሪ የኅብረተሰብ አባል ልታደርጉት ትችላላችሁ፤ ነፍሱን ግን ልትለውጡ አትችሉም። ይህ ለየትኛውም የሰው ተሐድሶ አራማጅ ከአቅም በላይ ነው። ይህ የመንፈስ ቅዱስ ብቸኛ መብት ነው፤ የዘላለሙም ቀን ሌላውን ዓይነት ሥራ ሁሉ እንጨት፣ ሣርና አገዳ እንደ ሆነ እንደሚገልጠው ጥላ የሚያህል ጥርጣሬ እንኳ የለኝም። የይስሙላ መለወጦች ሁሉ፣ ከዚህ ኃይል ባነሰ በማናቸውም ነገር ሕይወታቸውና አስተሳሰባቸው የተለወጠ ሰዎች ሁሉ እንጨት፣ ሣርና አገዳ ይሆናሉ። ይህ የእግዚአብሔር መንፈስ ብቸኛ መብት ነው። ስለዚህ እግዚአብሔር በሌላ በማናቸውም መንገድ እንደሚያደርገው ፈጽሞ አያስመስልም፤ በመጽሐፍ ቅዱስም ውስጥ ሁሉ ይህ ኃይል ለእግዚአብሔር መንፈስ ተሰጥቷል። ስለዚህ ይህን ሥራ እንዲሠራ ይህ መንፈስ ያስፈልገናል። ምን! የጨለመችውን የሰው ነፍስ ልታበሩ፣ የደነደነውንና ዓመፀኛውን ኃጢአተኛ ልትወቅሱ፣ በነፍሱ እምብርት ውስጥ በእግዚአብሔርና ስለ እግዚአብሔር ባለው ነገር ሁሉ ላይ ሥር የሰደደ ጥላቻ ያለበትን፣ በእግዚአብሔር ላይ መሣሪያ ያነሣውን ዓመፀኛ ልትመልሱ ትነሣላችሁ? ያንን ልታዋርዱ—ያን ክፉና ኃጢአተኛ ልብ ልትለውጡ፣ ያችን ነፍስ ለመገዛትና ለመታዘዝ ልታስገዙ ትነሣላችሁ! ሞክሩት፤ ያለ እግዚአብሔር መንፈስ ሞክሩት። ኦ! አይሆንም፤ ያ መንፈስ ያስፈልጋችኋል። ጳውሎስ የነበረውን ያንኑ የዚያን መንፈስ መጠን፣ ልክ ያንኑ ያስፈልጋችኋል።

ሥራችንስ ምንድን ነው? ሄደን ዓለምን ለኢየሱስ ማስገዛት ነው፤ የምንደርስበትን ሁሉ፣ ተጽዕኖ ልናሳድርበት የምንችለውን ሁሉ ወደ ኢየሱስ እግር ማምጣት፣ እርሱም ሕጋዊ ንጉሣቸውና ሕግ ሰጪያቸው እንደ ሆነ፣ ዲያብሎስም ቀማኛ እንደ ሆነ፣ እነርሱም መጥተው በሕይወታቸው ዘመን ሁሉ ክርስቶስን ሊያገለግሉ እንደሚገባቸው እንዲገነዘቡ ማድረግ ነው። ከእኛ መካከል ያለዚህ የኃይል ትጥቅ ይህን ለማሰብ የሚደፍር አለን? «ልናገኘው እንችላለን?» ትላላችሁ? ያለ እርሱ ለምንም አንጠቅምም። ያለ እርሱ ምን ልናደርግ እንችላለን? በስም ብቻ የሚነገረው ብዙው ክርስትና የደከመበትና ኃይል ያጣበት ምክንያት ይህ ነው፤ በውስጡ መንፈስ ቅዱስ የለም። ሁሉም የበሰበሰ ነው። እጅግ እንደሚያምር ሬሳ ነው—ይህ ወይም ያ ጐድሎታል ልትሉ አትችሉም፤ ፍጹም ቅርጽ ነው፤ ግን ሞቷል። እንደ መልካም የጋልቫኒክ ባትሪ ነው። ምንም ችግር የለበትም—በክፍሎቹ ሁሉ ፍጹም ነው—ስትነኩት ግን ምንም ውጤት የለም—እሳትም ንዝረትም የለም። ምን ሆኖ ነው? የጐደለው እሳቱ ብቻ ነው—ኃይሉ።

ኦ! ወዳጆች ሆይ፣ ሄደን በበደልና በኃጢአት በሞተው ላይ ራሳችንን እንድንዘረጋና የመንፈሳዊ ሕይወትን እስትንፋስ እፍ እንድንልበት ኃይል ያስፈልገናል። ሄደን እንዲያይ ዓይኖቹን እንድንዳስስ፣ ሙታንንና ደንቆሮዎችንም በእግዚአብሔር ድምፅ እንድንናገራቸውና እንዲሰሙ እንድናደርጋቸው ያስፈልገናል። የምንፈልገው ይህ ነው—ኃይል።

እኩል የሚያስፈልገን ከሆነ፣ እግዚአብሔር ይከለክለናል ማለት ይቻላልን? እንዲያውም መጽሐፉ በትክክል ሲነበብና ሲታወቅ እንድናገኘው በሚያበረታቱ የተስፋ ቃላትና ምክሮች የተሞላ ነው። እኛም እንደ እነርሱ ደካሞች ከሆንን፣ ሥራውም ያው ከሆነ፣ የጸጋ ሁሉ አምላክ፣ ለእነርሱ አባት እንደ ነበረ ለእኛም አባት የሆነው፣ ለሰዎችም ነፍሳት የዚያኑ ያህል የሚራራው እርሱ ከእኛ ይከለክለዋል ማለት ይቻላልን? አይደለም፣ አይደለም። ይልቁንም መድኃኒታችን ለእኛ እንደ ገዛው—እርሱ ከሕዝቡ ጋር ከሚኖር ይልቅ ሕዝቡ ይህን ቢያገኙ እንደሚሻል በግልጽ ነግሮናል። እስከ ዘመን ፍጻሜ ድረስ ለአማኞች ሁሉ የተገባ ተስፋ ነው። ቅድመ ሁኔታዎቹን ታውቃላችሁ—የሚያሰናክለውን ሁሉ በቀላሉ ማስወገድ፣ አጠራጣሪውን ነገር ሁሉ ወደ ጎን መጣልና በትቢያ ውስጥ መርገጥ፤ ከዚያም ለእርሱ ሙሉና በፍጹም ልብ መገዛት፣ መስቀሉን መቀበል፣ በማናቸውም ዋጋና መሥዋዕትነት ፈቃዱን መቀበል፣ ከዚያም ወደ ኢየሩሳሌሙ ሰገነት በቁርጥ ልብ መገሥገሥና እስክታገኙት ድረስ በዚያ በቁርጥ ልብ መቆየት—ቅድመ ሁኔታዎቹ እነዚህ ናቸው። በእነዚህ ቅድመ ሁኔታዎች ማንም ሊያገኘው ይችላል።

እንግዲህ ለማጠቃለል ላሳስባችሁ—ሳስበውም ነፍሴ ልትንገዳገድ ይቃጣታል—እግዚአብሔር ተጠያቂዎች እንደሚያደርገን። ይህ ኃይል ቢኖራችሁ ልታደርጉት ስለምትችሉት በጎ ነገር ሁሉ ተጠያቂዎች ያደርጋችኋል። ራሳችሁን አታታልሉ። አምስቱን መክሊት ከትርፋቸው ጋር ይፈልጋል። ስለ አንዱ እንኳ ምክንያት አይቀበልም፤ እናንተም ወደ ዙፋኑ ወጥታችሁ እንዲህ ለማለት አትደፍሩም፦ «ካልዘራህባት የምታጭድ ካልበተንህባትም የምትሰበስብ ጨካኝ ጌታ ነበርህ። ኃይል እንደሌለኝ እያወቅህ ነፍሳትን እንዳድን አዘዝኸኝ።» ምን ይላችኋል? «አንተ ክፉና ሃኬተኛ ባሪያ፥ አፍህ በተናገረው እፈርድብሃለሁ። ኃይሉን ከየት ልታገኝ እንደምትችል ታውቅ ነበር። ቅድመ ሁኔታዎቹን ታውቅ ነበር። ልታገኘው ትችል ነበር። ልታድናቸው ትችል የነበሩት ነፍሳት የት አሉ? እሰጥህ የነበሩት ልጆች የት አሉ? ፍሬውስ የት አለ?»

ኦ! ወዳጆች ሆይ፣ እነዚህ የሚያስፈሩና የሚያስደነግጡ እውነታዎች ናቸው። ባላምንባቸው ኖሮ እዚህ አልቆምም ነበር። ኦ፣ ልታደርጉት የምትችሉት ምንኛ ብዙ ነው! ማን ያውቃል? ከሃያ ዓመት በፊት፣ ደካማና የምትንቀጠቀጥ ሴት ሆኜ፣ ጌታ ካዳናቸው ሁሉ እጅግ ዓይናፋርና ፈሪ ከሆኑት አንዲቱ ሆኜ መጀመሪያ ድምፄን ባሰማሁ ጊዜ፣ የሚሰጡኝን በመቶዎች የሚቆጠሩ ክቡራን ነፍሳት ማን አስቦ ነበር? ስለ ራሴ የምጠቅሰው የሌላውን ሰው ጉዳይ ከማውቀው ይልቅ የራሴን ጉዳይ ስለማውቅ ብቻ ነው፤ ነገር ግን ልጠይቃችሁ—ወደ ኋላ ብል ኖሮና ለሰማያዊው ራእይ ባልታዘዝ ኖሮ፣ ስለዚህ ሁሉ ፍሬ መጥፋት እግዚአብሔር ምን ይለኝ ነበር? እግዚአብሔር ይመስገን፣ ከዚህ ፍሬ ብዙው አሁን ወደ ሰማይ ተሰብስቦአል፤ ድምፄን በመስማታቸው እግዚአብሔርን እንደ ባረኩ፣ በወዲያኛውም ወገን እንደሚጠብቁኝና ወደ ዙፋኑ ሊመሩኝ እንደ ተዘጋጁ ከሞት አልጋቸው ሆነው መልእክት የላኩልኝ ሰዎች ናቸው። ፍሬውስ ምን በሆነ ነበር? ለማናቸውም እኔ ባላገኘሁት ነበር። በጌታ ቀን የደስታዬ አክሊል ፈጽሞ ባልሆኑ ነበር። ኦ፣ የቱንም ያህል ዓይናፋር፣ የቱንም ያህል ደካማ ቢሆኑ፣ ራሳቸውን ፈጽመው ለእርሱ ቢሰጡ ብቻ፣ እግዚአብሔር በማንኛውም ወንድ ወይም ሴት ምን ሊያደርግ እንደሚችል ማን ያውቃል። ወንድሜ ሆይ፣ እርሱ ተጠያቂ ያደርግሃል። እኅቴ ሆይ፣ እርሱ ተጠያቂ ያደርግሻል—ስለ ኢየሱስ በመመስከር ስለሚገጥሙሽ ችግሮችና ፈተናዎች የጻፍሽልኝ አንቺ—እርሱ ተጠያቂ ያደርግሻል። ምን ልታደርጉ ነው? ራሳችሁን ጠይቁ። እየመጣ ነው። ታምኑበታላችሁ። እናምናለን ትላላችሁ። ፍጹም ግብዞች ካልሆናችሁ በቀር፣ በክብሩ ዙፋን ፊት እንደምትቆሙ በእውነት ታምናላችሁ። ውሎ አድሮ በእርሱ ፊት እንደምትቆሙ፣ በሥጋችሁም እንዳደረጋችሁት መጠን እንደምትቀበሉ ታምናላችሁ። ምን ትላላችሁ? ዓለም እየሞተ ነው—በየቀኑ ነፍሳት በሚያስፈራ ፍጥነት እየተኰነኑ ነው። ሰዎች ወደ ጥፋት እየሮጡ ነው። የዓመፃ ጎርፍ በመንገዶቻችንና በዓለማችን ውስጥ እየወረደ ነው። ወደ ጆሮው የሚወጣው የኃጢአታችንና የበደላችን ጩኸት እግዚአብሔርን ሊያታክተው ደርሷል። ወንድሜ ሆይ፣ ምን ልታደርግ ነው? ምን ልታደርግ ነው? ወደ ሥራ ትሰማራለህን? ይህን ኃይል ታገኛለህን? የሚያሰናክለውን ሁሉ ታስወግዳለህን? በማናቸውም ዋጋ ታገኘዋለህን?

ዓርብ ዕለት ብቻ በመዳን ሠራዊት ስብሰባዎች ውስጥ እንደ ገና ስለ ተመለሰ አንድ ጨዋ ሰው የሚናገር ደብዳቤ ደርሶን ነበር፤ ነውር የሌለበት ሕሊና ይኖረው ዘንድ በዓመት 800 ፓውንድ የሆነውን ገቢውን እንደ ተወ ነገረን—ይህ የመንፈስ ቅዱስ ኃይል ውጤት ነው። ወደ ግብዣ ስለ ተጠራ ሌላ ጨዋ ሰውም ሰማሁ። ከእራት በኋላ እንደ ልማዱ የካርታ መጫወቻ ጠረጴዛ ቀረበ፤ ካርታዎቹ ሁሉ ተዘርግተው ሁሉም ለመጀመር በተዘጋጁ ጊዜ፣ ይህ ጨዋ ሰው ብድግ ብሎ ጠረጴዛውን ገፋ አደረገና፦ «ከዚህ ጋር ለዘላለም ጨርሻለሁ» አለ። ይህን የነገረችኝ ሴት፦ «ዘወር ለማለት ጊዜ ሳናገኝ በጉልበቱ ተንበርክኮ ስለ እኛና ስለ ቤቱ ሰዎች ሁሉ ይጸልይ ነበር» አለች። ደግሞም፦ «ኦ! እነርሱን ባያችኋቸው ኖሮ!» ብላ ጨመረች። አዎን፣ በእርግጥ፣ እያንዳንዱ ሰው በመድኃኒታችን ዙሪያ እንደ ነበሩት ሰዎች ተሰምቶት ነበር። የእያንዳንዱ ሰው ሕሊና ወቀሰው። «በዚያች ሌሊት ከዚያ በኋላ ካርታ ሳይጫወቱ፣ ሳይጨፍሩ፣ ወይን ጠጅም ሳይጠጡ ወደ ቤታቸው ሄዱ።» ከኃጥኣን መካከል ውጡ። በእነርሱ ላይ መስክሩ። ገሥጹአቸው። በእንባ ለምኑአቸው። ነገር ግን ከደማቸው ነጻ ሆናችሁ ነፍሳችሁን ለማዳን ቁርጥ ሐሳብ አድርጉ። እግዚአብሔር ኃይሉን ይሰጣችኋል፤ ይህንም ለማድረግ ተጠያቂዎች ያደርጋችኋል—እናንተ ወደዚህ ስትመጡ የነበራችሁ፣ ብርሃኑንም የተቀበላችሁ ሰዎች። ታደርጉታላችሁን? ብታደርጉት፣ እንደ ገና እንገናኛለን፣ በማይነገርም ደስታ ሐሤት እናደርጋለን። ብታደርጉት፣ ይህ ሕንጻ ፈርሶ ትቢያ ከሆነ ከብዙ ዘመን በኋላ፣ ወደዚህ ሕንጻ ቅጥር ውስጥ ስላመጣን እግዚአብሔርን ለዘላለም እናመሰግናለን። ታማኞች ብቻ ብትሆኑ፣ በመንፈስ ከእናንተ የሚወለዱ ልጆች፣ የልጅ ልጆችና የልጅ ልጅ ልጆች ይኖራሉ።