የጸሎት የወርቅ መክፈቻ

«ወደ እኔ ጩኽ፥ እኔም እመልስልሃለሁ፥ የማታውቀውንም ታላቅና ኃይለኛ ነገር አሳይሃለሁ።» ኤርምያስ 33:3።

በዓለም ላይ ካሉት እጅግ የተማሩ ሥራዎች አንዳንዶቹ የእኩለ ሌሊት የመብራት ዘይት ሽታ አላቸው። ነገር ግን እጅግ መንፈሳዊና እጅግ የሚያጽናኑ የሰዎች መጻሕፍትና አባባሎች አብዛኛውን ጊዜ የወህኒ ቤት እርጥበት ጣዕም አላቸው። ብዙ ምሳሌዎችን መጥቀስ እችል ነበር—ከመቶዎች ይልቅ የጆን በንያን የመንገደኛው ጉዞ ይበቃል። ይህም መልካም ጽሑፋችን ኤርምያስ ታስሮበት በነበረው ወህኒ የተነሣ የሻገተና የበረደ ቢሆንም፣ በግዞት ቤቱ አደባባይ ተዘግቶበት ለነበረው ለጌታ እስረኛ የሚያበረታታ ቃል ሆኖ ባይመጣ ኖሮ ፈጽሞ ሊኖረው የማይችለውን ብሩህነትና ውበት ይዞአል።

የእግዚአብሔር ሕዝብ ሁልጊዜ በከፋው ሁኔታቸው ውስጥ ከአምላካቸው እጅግ የተሻለውን አግኝተዋል። እርሱ በማንኛውም ጊዜ መልካም ነው፤ ነገር ግን እነርሱ እጅግ በተጐዱ ጊዜ እርሱ እጅግ የላቀ ሆኖ የሚገለጥ ይመስላል። ለተሐድሶው መርሆዎች በነበረው ታማኝነት ምክንያት ታስሮ ለነበረው ለሄሰ ላንድግሬቭ አንድ ሰው፦ «ይህን የረዘመ እስራትህን እንዲህ በመልካም እንዴት ልትታገሠው ቻልህ?» አለው። እርሱም፦ «የሰማዕታት መለኮታዊ መጽናናት ከእኔ ጋር ነበረ» ብሎ መለሰ።

ያለ ጥርጥር እግዚአብሔር ታማኝ ምስክሮቹ ሆነው ከሰው ጥላቻ የተነሣ እጅግ ታላቅ መከራ መታገሥ ላለባቸው ሰዎች የሚያስቀምጠው ከሌላው ሁሉ ይልቅ የጠለቀና የጸና መጽናናት አለ። ለቀዝቃዛው የምድር ክፍል ክቡር የሰሜን ብርሃን አለው። ከዋክብትም በሰሜን ሰማያት ላይ ባልተለመደ ድምቀት ያንጸባርቃሉ። ራዘርፎርድ እንዲህ የሚል እንግዳ አባባል ነበረው፤ ወደ መከራ ምድር ቤት በተጣለ ጊዜ ታላቁ ንጉሥ የወይን ጠጁን ሁልጊዜ በዚያ እንደሚያኖር አስታወሰ፤ ወዲያውም የወይን ጠጁን ጠርሙሶች መፈለግና «የጠራውን ያረጀ የወይን ጠጅ» መጠጣት ጀመረ።

በመከራ ባሕር ውስጥ ጠልቀው የሚገቡ ብርቅ ዕንቁዎችን ይዘው ይወጣሉ። በመከራ ባልንጀሮቼ የሆናችሁ፣ ይህ እንዲህ መሆኑን ታውቃላችሁ። በአድካሚው አልጋ ላይ ለረጅም ጊዜ ከመተኛታችሁ የተነሣ አጥንቶቻችሁ ቆዳችሁን ሊበሱ የደረሱ እናንተ። ምድራዊ ንብረታችሁ ከእናንተ ተወስዶ ሲሄድ አይታችሁ ወደ ድህነት ልትወድቁ የተቃረባችሁ እናንተ። የመጨረሻው ምድራዊ ወዳጃችሁ ርኅራኄ በሌለው ሞት ይወሰዳል ብላችሁ እስክትፈሩ ድረስ እነዚህን ሰባት ጊዜያት ወደ መቃብር የሄዳችሁ እናንተ። እርሱ ታማኝ አምላክ እንደ ሆነ፣ መከራችሁም እንደሚበዛ እንዲሁ መጽናናታችሁ ደግሞ በክርስቶስ ኢየሱስ በኩል እንደሚበዛ ሁላችሁም አረጋግጣችኋል!

በዚህች ጠዋት ይህን ጽሑፍ ስወስድ ጸሎቴ ይህ ነው፤ ደስ የሚያሰኘው የተስፋ ቃሉ ለሌሎች የጌታ እስረኞች ወደ ልባቸው ጠልቆ እንዲነገርላቸው ነው! አሁን ካለው የመንፈስ ክብደት የተነሣ ተዘግታችሁ መውጣት የማትችሉ እናንተ፣ በጆሮአችሁና በልባችሁ ውስጥ እንደ ለስላሳ ሹክሹክታ፦ «ወደ እኔ ጩኽ፥ እኔም እመልስልሃለሁ፥ የማታውቀውንም ታላቅና ኃይለኛ ነገር አሳይሃለሁ።» ሲል እንድትሰሙት ነው።

ጽሑፉ በተፈጥሮው የእግዚአብሔርን እውነት ሦስት የተለያዩ ክፍሎች አድርጎ ራሱን ይከፍላል። በእነዚህም ላይ መንፈስ ቅዱስ እግዚአብሔር እንደሚያስችለን እንናገር። በመጀመሪያ፣ የታዘዘ ጸሎት—«ወደ እኔ ጩኽ»። ሁለተኛ፣ የተሰጠ የመልስ ተስፋ—«እኔም እመልስልሃለሁ»። ሦስተኛ፣ የሚበረታታ እምነት—«የማታውቀውንም ታላቅና ኃይለኛ ነገር አሳይሃለሁ»።

1. የመጀመሪያው ርዕስ የታዘዘ ጸሎት ነው። እንድንጸልይ የተመከርንና የተጠቆምን ብቻ አይደለንም፤ ነገር ግን እንድንጸልይ ታዘናል። ይህ ታላቅ ትሕትና ነው። አንድ ሆስፒታል ይሠራል—በሽተኞች በፈለጉ ጊዜ በነጻ እንዲገቡ መፈቀዱ በቂ እንደ ሆነ ይቆጠራል። ነገር ግን አንድ ሰው በበሮቹ መግባት አለበት የሚል የመንግሥት ምክር ቤት ትእዛዝ አይወጣም። በክረምት ጽኑ ብርድ ለድሆች የሾርባ ማዕድ በሚገባ ይዘጋጃል። ድሆች የሆኑ ቢጠይቁ ምግብ እንደሚቀበሉ ማስታወቂያ ይነገራል። ነገር ግን ድሆች መጥተው በደጁ ቆመው ምጽዋቱን እንዲቀበሉ የሚያስገድድ የፓርላማ ሕግ ለማውጣት ማንም አያስብም።

ሰዎች እንዲቀበሉት የሚያዝዝ ምንም ዓይነት ትእዛዝ ሳያወጡ ማቅረቡ ብቻ በቂ እንደ ሆነ ይታሰባል። ነገር ግን በአንድ በኩል ለገዛ ነፍሱ መራራት ትእዛዝ እንዲያስፈልገው የሚያደርገው የሰው ሞኝነት እንዴት እንግዳ ነው! በሌላም በኩል የቸሩ አምላካችን ትሕትና እንዴት ድንቅ ነው—ያለ እርሱ ከአዳም የተወለደ አንድም ሰው ከወንጌል ግብዣ የማይካፈልበትን፣ ይልቁንም ከመምጣት ይልቅ በራብ መሞትን የሚመርጥበትን የፍቅር ትእዛዝ ያወጣል! በጸሎት ጉዳይም እንዲሁ ነው። የእግዚአብሔር የገዛ ሕዝቡ እንዲጸልዩ ትእዛዝ ያስፈልጋቸዋል፤ አለዚያ ባልተሰጣቸው ነበር።

ይህ ለምንድር ነው? ውድ ወዳጆች ሆይ፣ ለዓለማዊነት ስሜት በእጅጉ የተጋለጥን ስለ ሆንን ነው፤ ይህም የዘወትር ሁኔታችን ካልሆነ ማለት ነው። መብላትን አንረሳም—የሱቁን መዝጊያ ማንሣትን አንረሳም—በሥራ ትጉ መሆንን አንረሳም—ለማረፍ ወደ አልጋችን መሄድን አንረሳም—ነገር ግን በጸሎት ከእግዚአብሔር ጋር መታገልንና ከአባታችንና ከአምላካችን ጋር በተቀደሰ ኅብረት እንደሚገባን ረጅም ጊዜ ማሳለፍን ብዙ ጊዜ እንረሳለን። ለብዙዎቹ በስም አማኞች የሆኑ ሰዎች የሒሳብ መዝገቡ እጅግ ግዙፍ ከመሆኑ የተነሣ ልታንቀሳቅሱት አትችሉም! አምልኮአቸውን የሚወክለው መጽሐፍ ቅዱስ ግን እጅግ ትንሽ ከመሆኑ የተነሣ በሰደርያችሁ ኪስ ውስጥ ልታስገቡት ትችሉ ይሆናል።

ለዓለም ሰዓታት! ለክርስቶስ ደቂቃዎች! ዓለም ከእኛ የተሻለውን ይወስዳል፤ የጸሎት ጓዳችንም የጊዜያችንን ትርፍራፊ ያገኛል። ብርታታችንንና ትኩስነታችንን ለገንዘብ ጣዖት መንገዶች እንሰጣለን፤ ድካማችንን ደግሞ ለእግዚአብሔር መንገዶች። ስለዚህ ነው ልናደርገው ታላቅ ደስታችን ሊሆን የሚገባውን፣ እጅግ ከፍ ያለ መብታችንም የሆነውን ያንኑ ተግባር—ከአምላካችን ጋር መገናኘትን—እንድንፈጽም መታዘዝ የሚያስፈልገን! እግዚአብሔርን መጥራት የመርሳት ዝንባሌ እንዳለን ያውቃልና፦ «ወደ እኔ ጩኽ» ይላል።

«አንተ የምታንቀላፋ፥ ምን ሆነሃል? ተነሥተህ አምላክህን ጥራ» የሚለው ምክር በማዕበሉ ውስጥ ለዮናስ ብቻ ሳይሆን ለእኛም የሚያስፈልግ ነው። እርሱ በኃጢአት ስሜት ሥር ሳለን አንዳንድ ጊዜ ምን ያህል የከበደ ልብ እንዳለን ያስተውላል። ሰይጣን እንዲህ ይለናል፦ «ለምን ትጸልያላችሁ? እንዴትስ ታሸንፋላችሁ ብላችሁ ተስፋ ታደርጋላችሁ? ‹ተነሥቼም ወደ አባቴ እሄዳለሁ› ብትሉ በከንቱ ነው፤ ከሞያተኞቹ እንደ አንዱ ልትሆኑ አይገባችሁምና! በእርሱ ላይ ከዳችሁ በኋላ የንጉሡን ፊት እንዴት ልታዩ ትችላላችሁ? መሠዊያውን ራሳችሁ ካረከሳችሁት በኋላ፣ ወደዚያ የምታቀርቡትም መሥዋዕት ድሃና የረከሰ ሆኖ ሳለ፣ ወደ መሠዊያው ለመቅረብ እንዴት ትደፍራላችሁ?»

ወንድሞችና እኅቶች ሆይ፣ እንድንጸልይ መታዘዛችን ለእኛ መልካም ነው፤ አለዚያ በክብደት ጊዜያት ጸሎትን እንተወው ነበር! እግዚአብሔር ካዘዘኝ፣ ምንም ያህል ብቁ ባልሆን፣ ወደ መለኮታዊው ጸጋ የእግር መረገጫ እየተሳብሁ እቀርባለሁ። እርሱም «ሳታቋርጡ ጸልዩ» ይላልና፣ ቃሎቼ ቢያልቁብኝና ልቤ ራሱ ቢቅበዘበዝ እንኳ፣ የተራበችውን የነፍሴን ምኞት አሁንም እየተንተባተብሁ እናገራለሁ፤ ደግሞም፦ «አምላክ ሆይ፣ ቢያንስ መጸለይን አስተምረኝ፤ ከአንተም ጋር እንዳሸንፍ እርዳኝ» እላለሁ።

ደግሞስ እንድንጸልይ የታዘዝነው ከተደጋጋሚው አለማመናችን የተነሣ አይደለምን? አለማመን እንዲህ ብሎ ያንሾካሹካል፦ «በእንዲህና በእንዲህ ያለ ጉዳይ ጌታን ብትፈልግ ምን ጥቅም አለው? ይህ እግዚአብሔር ጣልቃ ከገባባቸው ነገሮች ዝርዝር ፈጽሞ ውጭ የሆነ ጉዳይ ነው፤ ስለዚህም (ይላል ዲያብሎስ) በሌላ በማንኛውም ሁኔታ ውስጥ ብትሆን ኖሮ በእግዚአብሔር ብርቱ ክንድ ላይ ልትደገፍ ትችል ነበር። እዚህ ግን ጸሎትህ አይጠቅምህም። ወይ እጅግ ተራ ጉዳይ ነው፣ ወይ ከምድራዊ ነገሮች ጋር እጅግ የተያያዘ ነው፣ አለዚያም እጅግ የበደልክበት ጉዳይ ነው፣ አለዚያም እጅግ ከፍ ያለ፣ እጅግ ከባድ፣ እጅግ የተወሳሰበ ሥራ ነው—ያን በእግዚአብሔር ፊት ልታቀርብ መብት የለህም!» ርኩሱ የሲኦል ጠላት እንዲህ ብሎ ያሳስባል።

ስለዚህ ክርስቲያን ሊወድቅበት ለሚችል ለማንኛውም ሁኔታ የሚስማማ የዕለት ተዕለት ትእዛዝ ሆኖ፦ «ወደ እኔ ጩኽ» ተብሎ ተጽፎአል። «ወደ እኔ ጩኽ። ታማችኋልን? ልትፈወሱ ትወዳላችሁን? ወደ እኔ ጩኹ፤ እኔ ታላቁ ሐኪም ነኝና። የእግዚአብሔር አሠራር ያስጨንቃችኋልን? በሰው ፊት መልካም የሆነውን ማሟላት አትችሉም ብላችሁ ትፈራላችሁን? ወደ እኔ ጩኹ! ልጆቻችሁ ያስቈጡአችኋልን? ከእፉኝት ጥርስ ይልቅ የሚዋጋውን—ውለታ ቢስ ልጅን—ይሰማችኋልን? ወደ እኔ ጩኹ! ኀዘናችሁ ትንሽ ቢሆንም እንደ እሾህ ጫፍና ውጋት የሚያም ነውን? ወደ እኔ ጩኹ! ሸክማችሁ ጀርባችሁን ከክብደቱ በታች የሚሰብር እስኪመስል ድረስ የከበደ ነውን? ወደ እኔ ጩኹ! ትካዜአችሁን በእግዚአብሔር ላይ ጣሉ፥ እርሱም ይደግፋችኋል! ለጻድቁም ለዘላለም ሁከትን አይሰጠውም።»

በሸለቆው ውስጥ—በተራራው ላይ—በምድረ በዳው ዓለት ላይ—በጨዋማው ባሕር ውስጥ! ከማዕበሉ በታች ሰጥማችሁ፣ ደግሞም ከጥቂት ጊዜ በኋላ በሞገዱ ጫፍ ላይ ከፍ ብላችሁ—ፍሙ በሚንበለበልበት እቶን ውስጥ—የሲኦል መንጋጋ በላያችሁ ሊዘጋ ባለበት በሞት ደጆች ውስጥ—አታቋርጡ፤ ትእዛዙ ለዘላለም፦ «ወደ እኔ ጩኽ» እያለ ይናገራችኋልና። ጸሎት አሁንም ብርቱ ነው፤ መዳናችሁንም ያመጣላችሁ ዘንድ በእግዚአብሔር ዘንድ ማሸነፍ አለበት። የልመና መብት በቅዱሳት መጻሕፍት ውስጥ ደግሞ እንደ ግዴታ የተነገረበት ምክንያቶች ከእነዚህ ጥቂቶቹ ናቸው—ብዙ ሌሎችም አሉ—ነገር ግን በዚህች ጠዋት እነዚህ ይበቃሉ።

ሌላ አንድ ማሳሰቢያ ሳንሰጥ ከመጀመሪያው ክፍላችን መውጣት የለብንም። እግዚአብሔር ይህን ትእዛዝ እርግጥና ጸንቶ የሚኖር እንዲሆን በቃሉ ውስጥ ስለ ሰጠን እጅግ ደስ ሊለን ይገባል። ይኸው ትእዛዝ የተነገረባቸውን አምሳ ክፍሎች ልታገኙ ትችላላችሁ። በቅዱሳት መጻሕፍት ውስጥ «አትግደል።» «አትመኝ።» የሚለውን ብዙ ጊዜ አላነብም። ሕጉ ሁለት ጊዜ ተሰጥቶአል፤ የወንጌልን ትእዛዛት ግን ብዙ ጊዜ አነባለሁ፤ ሕጉ ሁለት ጊዜ ከተሰጠ፣ ወንጌል ሰባ ጊዜ ሰባት ተሰጥቶአልና። በሥጋ ምክንያት ደካማ በመሆኔ ልጠብቀው ለማልችለው ለእያንዳንዱ ትእዛዝ፣ በእግዚአብሔር ልጆች ውስጥ በሚያድረው በመንፈስ ቅዱስ ኃይል ምክንያት ልጠብቃቸው ጣፋጭና ደስ የሚያሰኙ የሆኑ አንድ ሺህ ትእዛዛትን አገኛለሁ!

ይህም የመጸለይ ትእዛዝ ደግሞ ደጋግሞ በአጽንዖት ተነግሮአል። በቅዱሳት መጻሕፍት ውስጥ እንድትጸልዩ ስንት ጊዜ እንደ ታዘዛችሁ መርምሮ ማግኘት ለአንዳንዶቻችሁ ወቅቱን የጠበቀ መልመጃ ሊሆን ይችላል። እንደሚከተሉት ያሉ ቃላት ምን ያህል ጊዜ እንደ ተሰጡ ስታገኙ ትደነቃላችሁ፦ «በመከራህ ቀን ጥራኝ፥ አድንህማለሁ።» «እናንተ ሕዝብ፥ ልባችሁን በፊቱ አፍስሱ።»

«እግዚአብሔርን በሚገኝበት ጊዜ ፈልጉት፥ በቅርብም ሳለ ጥሩት።» «ለምኑ፥ ይሰጣችሁማል፤ ፈልጉ፥ ታገኙማላችሁ፤ መዝጊያን አንኳኩ፥ ይከፈትላችሁማል።» «ወደ ፈተና እንዳትገቡ ትጉና ጸልዩ።» «ሳታቋርጡ ጸልዩ።» «ወደ ጸጋው ዙፋን በእምነት እንቅረብ።» «ወደ እግዚአብሔር ቅረቡ ወደ እናንተም ይቀርባል።» «በጸሎት እየነቃችሁ ለእርሱ ትጉ።»

ፈጽሞ ዘርዝሬ ልጨርሰው የማልችለውን ማብዛት አያስፈልገኝም። ከዚህ ታላቅ የዕንቁ ከረጢት ሁለት ሦስቱን ብቻ አነሣለሁ። ክርስቲያን ሆይ፣ ና፤ ለመጸለይ መብት ይኑርህ አይኑርህ ፈጽሞ ልትጠራጠር አይገባህም—«ወደ ፊቱ እንድቀርብ ይፈቀድልኛልን?» ብለህ ፈጽሞ ልትጠይቅ አይገባህም። ይህን ያህል ብዙ ትእዛዛት ሲኖሩህ (የእግዚአብሔርም ትእዛዛት ሁሉ የተስፋ ቃላትና ኃይልን የሚሰጡ ናቸው)፣ በተቀደደው መጋረጃ በኩል በአዲሱና በሕያው መንገድ ወደ ጸጋው ዙፋን በድፍረት ልትቀርብ ትችላለህ። ነገር ግን እግዚአብሔር ሕዝቡን በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ እንዲጸልዩ የሚያዝበት ብቻ ሳይሆን፣ በመንፈስ ቅዱሱ እንቅስቃሴዎችም በቀጥታ እንዲጸልዩ የሚያዝበት ጊዜያት አሉ።

የውስጡን ሕይወት የምታውቁ እናንተ ወዲያውኑ ትረዱኛላችሁ። ምናልባትም በሥራ መካከል ሳላችሁ፣ ለመጸለይ ገለል ማለት እንዳለባችሁ የሚያስገድድ አሳብ በድንገት ይሰማችኋል። ምናልባት መጀመሪያ ላይ ዝንባሌውን ልብ አትሉት ይሆናል፤ ነገር ግን ደግሞ ደጋግሞ ይመጣል—«ገለል ብለህ ጸልይ!» እኔ ራሴ በጸሎት ጉዳይ ውኃ በበዛ ጊዜ በሚገባ የሚሽከረከር፣ ጅረቱ እየጎደለ ሲሄድ ግን በእጅግ ደካማ ኃይል የሚዞር የውኃ መንኰራኩርን እጅግ እንደምመስል አገኛለሁ። ወይም ነፋሱ ሲመች ሸራዎቿን ሁሉ ዘርግታ በማዕበሎች ላይ እንደምትበር፣ የሚያግዛት ነፋስ ጥቂት ብቻ ሲሆን ግን በብዙ ድካም ወዲያና ወዲህ እየተጠማዘዘች መጓዝ እንዳለባት መርከብ ነኝ።

እንግዲህ ጌታችን ልዩ የጸሎት ዝንባሌን በሰጣችሁ ጊዜ ሁሉ ትጋታችሁን እጥፍ ልታደርጉ እንደሚገባችሁ ይታየኛል። ሳትታክቱ ዘወትር ልትጸልዩ ይገባችኋል—ነገር ግን ልዩ የጸሎት ናፍቆትን ሲሰጣችሁና በእርሱም ልዩ ብቃትና ደስታ ሲሰማችሁ፣ ዘወትር ከሚያስገድደው ትእዛዝ በላይ በደስታ ወደ መታዘዝ ሊያስገድዳችሁ የሚገባ ሌላ ትእዛዝ አላችሁ። በእንደዚህ ያለ ጊዜ፣ ጌታ፦ «በሾላ ዛፎች ራስ ላይ የእርምጃ ድምፅ በሰማህ ጊዜ፥ ያን ጊዜ ፍጠን» ባለው በዳዊት ስፍራ ልንቆም እንችላለን ብዬ አስባለሁ።

ያ በሾላ ዛፎች ራስ ላይ የተሰማው እርምጃ ዳዊትን ለመርዳት የሚቻኮሉ መላእክት የእግር ኮቴ ሊሆን ይችላል፤ ከዚያም ዳዊት ፍልስጥኤማውያንን ይመታ ዘንድ ነበረበት። የእግዚአብሔርም ምሕረቶች በሚመጡበት ጊዜ የእግራቸው ኮቴ የመጸለይ ፍላጎታችን ነው። የመጸለይ ፍላጎታችንም ጽዮንን የሚምርበት የተወሰነው ጊዜ እንደ ደረሰ ወዲያውኑ ምልክት ሊሆንልን ይገባል። በተስፋ መዝራት ትችላላችሁና አሁን አብዝታችሁ ዝሩ! አዝመራችሁ የተረጋገጠ ነውና አሁን በደስታ እረሱ! ያዕቆብ ሆይ፣ የሚያሸንፍ መስፍን ልትሆን ተቃርበሃልና፣ ስምህም እስራኤል ይባላልና አሁን ታገል! እናንተ መንፈሳውያን ነጋዴዎች ሆይ፣ ጊዜያችሁ አሁን ነው! ገበያው ደርቶአል፤ ብዙ ነግዱ—ትርፋችሁ ታላቅ ይሆናል። ወርቃማዋን ሰዓት በሚገባ እንድትጠቀሙባትና ፀሐይ ሳለች አዝመራችሁን እንድታጭዱ ተጠንቀቁ።

ከላይ የሆነ ጉብኝት በምናገኝበት ጊዜ በተለይ በጸሎት የጸናን ልንሆን ይገባናል። ብዙም የማያስቸኩል ሌላ ተግባር ለጥቂት ጊዜ የመጀመሪያውን ስፍራ ለጸሎት ቢለቅ፣ ስሕተት አይሆንም፤ እኛም አንከስርም—እግዚአብሔር በመንፈሱ ማሳሰቢያዎች በተለይ እንድንጸልይ ሲያዘን፣ ያን ጊዜ በጸሎት ልንፈጥን ይገባናልና።

II. እንግዲህ ሁለተኛውን ነጥብ እንመልከት—ተስፋ የተሰጠበት መልስ። እግዚአብሔር ጸሎትን አይመልስም የሚለውን አስፈሪና አሳዛኝ አሳብ ለአንዲት ደቂቃ እንኳ ልንታገሠው አይገባም! በክርስቶስ ኢየሱስ እንደ ተገለጠው ባሕርዩ ይህን ይጠይቃል። በወንጌል ውስጥ ጸጋንና እውነትን የተሞላ የፍቅር አምላክ እንደ ሆነ ራሱን ገልጦአል። ታዲያ ከፍጥረታቱ መካከል በትሕትና፣ እርሱ ራሱ ባዘጋጀው መንገድ፣ ፊቱንና ሞገሱን የሚፈልጉትን ለመርዳት እንዴት እምቢ ሊል ይችላል? የአቴና ሸንጎ በአንድ ወቅት በአደባባይ መሰብሰብን እጅግ ተስማሚ ሆኖ ባገኘው ጊዜ፣ አባላቱ ተቀምጠው በመመካከር ላይ ሳሉ፣ ጭልፊት ያሳደዳት አንዲት ድንቢጥ ወደ ሸንጎው አቅጣጫ በረረች።

አዳኙ ወፍ አጥብቆ ስላስጨነቃት፣ ከሸንጎው አባላት በአንዱ እቅፍ ውስጥ መጠጊያ ፈለገች። እርሱም ሻካራና ባለጌ ጠባይ የነበረው ሰው በመሆኑ፣ ወፊቱን ከእቅፉ አውጥቶ መሬት ላይ አፈረጣት፤ እንዲሁም ገደላት። በዚህ ጊዜ ሸንጎው በሙሉ በቍጣ ተነሣ፤ አንድም ተቃዋሚ ድምፅ ሳይኖር፣ በእርሱ ለተማመነች ፍጡር እርዳታ ካልሰጠ ከእነርሱ ጋር በሸንጎው ውስጥ ለመቀመጥም ሆነ አቴናዊ ለመባል የማይገባው ነው ብሎ የሞት ፍርድ ፈረደበት። እንግዲህ ባሕርዩ ፍቅር የሆነው የሰማዩ አምላክ ከፍትሕ ንስር ሸሽታ ወደ ምሕረቱ እቅፍ የምትበረውን ምስኪንና የምትርገበገብ ርግብ ከእቅፉ መንጭቆ ያወጣታል ብለን ልናስብ እንችላለንን?

ፊቱን እንድንፈልግ ግብዣ ሰጥቶን፣ እኛም—እርሱ እንደሚያውቀው—በብዙ ፍርሃትና መንቀጥቀጥ ሆነን ቢሆንም ወደ እቅፉ ለመብረር በቂ ድፍረት ስንሰበስብ—ያን ጊዜ ጩኸታችንን መስማትና መመለስ እስኪረሳ ድረስ ፍትሕ የጎደለውና ቸርነት የሌለው ይሆናልን? ስለ ሰማዩ አምላክ እንዲህ ያለ ጨካኝ አሳብ አናስብ! ቀጥሎም ከባሕርዩ ጋር ታላቁን መልካም ስሙንም እናስብ። ያለፉትን የጸጋ ሥራዎቹን በማድረግ ለራሱ ያተረፈውን መልካም ስም ማለቴ ነው። ወንድሞችና እህቶች ሆይ፣ ያን አንድ አስደናቂ የቸርነት መገለጥ አስቡ—ሺህ ብጠቅስ እንኳ ከዚያ አንድ ሥራ የተሻለ የእግዚአብሔርን መልካም ስም የሚያሳይ ምሳሌ ልሰጥ አልችልም—«ለገዛ ልጁ ያልራራለት ነገር ግን ስለ ሁላችን አሳልፎ የሰጠው»። ይህም የእኔ ድምዳሜ ብቻ ሳይሆን በመንፈስ የተገለጠለት የአንድ ሐዋርያ መደምደሚያ ነው—«ከእርሱ ጋር ደግሞ ሁሉን ነገር እንዲያው እንዴት አይሰጠንም?»

በደለኛ ኃጢአተኛና ጠላት በነበርሁ ጊዜ ጌታ ድምፄን ለመስማት እምቢ ካላለ፣ አሁን ጸድቄና ድኜ ሳለሁ ጩኸቴን እንዴት ቸል ሊል ይችላል? ልቤ ሳያውቀውና እፎይታን ለመሻት ሳይፈልግ በነበረ ጊዜ የመከራዬን ድምፅ ሰምቶ፣ ከዚህ ሁሉ በኋላ አሁን ልጁና ወዳጁ ስሆን የማይሰማኝ ከሆነ፣ ያን ጊዜ እንዴት ሰማኝ? የኢየሱስ የሚፈስሱ ቍስሎች ለጸሎት መልስ የተረጋገጡ ዋስትናዎች ናቸው። ጆርጅ ኸርበርት «ከረጢቱ» በተባለው በዚያ ልዩ ግጥሙ ውስጥ መድኃኒቱን እንዲህ ሲል ያቀርበዋል፦

«የምትልከው ወይም የምትጽፈው አንዳች ቢኖርህ (ከረጢት የለኝም፤ ነገር ግን እዚህ ስፍራ አለ) ወደ አባቴ እጅና ፊት፣ (እመነኝ) በደኅና ይደርሳል። የምታስታውቀኝን እንደማስብበት፣ እነሆ፣ ከልቤ እጅግ አጠገብ ልታኖረው ትችላለህ፤ ወይም ወደ ፊት ከወዳጆቼ ማንም በዚህ መንገድ ሊጠቀምብኝ ቢወድ፣ በሩ አሁንም ክፍት ይሆናል፤ የሚልከውን አቀርባለሁ፤ ከዚያም የሚበልጥ እጨምራለሁ፤ እርሱንም አይጎዳውም።»

በእርግጥ የጆርጅ ኸርበርት አሳብ ይህ ነበር፦ ስርየቱ ራሱ ጸሎት ሊሰማ እንደሚገባው ዋስትና ነው—በመድኃኒቱ ልብ አጠገብ የተሠራው፣ ብርሃንን እስከ መለኮት ልብ ጥልቀት ድረስ ያስገባው ያ ታላቅ ቍስል—በሰማይ የተቀመጠው የሕዝቡን ጩኸት እንደሚሰማ ማስረጃ ነበር! ጸሎት ከንቱ ነው ብላችሁ ብታስቡ ቀራንዮን በስሕተት አንብባችኋል። ነገር ግን ወዳጆች ሆይ፣ ለዚህ የጌታ የራሱ የተስፋ ቃል አለን፤ እርሱም ሊዋሽ የማይችል አምላክ ነው—«በመከራህ ቀን ጥራኝ»፤ እኔም እመልስልሃለሁ ብሎአል። «የጸለያችሁትን የለመናችሁትንም ሁሉ እንዳገኛችሁት እመኑ፥ ይሆንላችሁማል» ብሎ አልተናገረምን? በእርግጥ ይህን ትምህርት ካላመንን በቀር ልንጸልይ አንችልም—«ወደ እግዚአብሔር የሚደርስ እግዚአብሔር እንዳለ ለሚፈልጉትም ዋጋ እንዲሰጥ ያምን ዘንድ ያስፈልገዋልና።»

ጸሎታችን ይሰማ እንደ ሆነ አንዳች ጥያቄ ቢኖረን፣ የሚጠራጠረውን ሰው እንመስላለን— «የሚጠራጠር ሰው በነፋስ የተገፋና የተነቃነቀ የባሕርን ማዕበል ይመስላልና።» «ያ ሰው ከጌታ ዘንድ አንዳች እንዲያገኝ አይምሰለው።» ከዚህም በላይ፣ አስፈላጊ ባይሆንም ነጥቡን ሊያጠነክረው ይችላልና፣ የገዛ ልምዳችን እግዚአብሔር ጸሎትን እንደሚመልስ እንድናምን እንደሚመራን እንጨምር። ስለ እናንተ መናገር አይገባኝም፤ ነገር ግን ስለ ራሴ መናገር እችላለሁ። የማውቀው አንዳች ነገር ቢኖር፣ ከጥያቄ ሁሉ በላይ ፈጽሞ የተረዳሁት አንዳች ነገር ቢኖር፣ የሚጸልይ እስትንፋስ ፈጽሞ በከንቱ እንደማይባክን ነው። እዚህ ያለ ሌላ ማንም ሰው ይህን መናገር ባይችል፣ እኔ ልናገረው እደፍራለሁ፤ ላረጋግጠውም እንደምችል አውቃለሁ።

የእኔ መለወጥ የጸሎት ውጤት ነው—የረዘመ፣ በፍቅር የተሞላ፣ ልባዊና የማያቋርጥ ጸሎት። ወላጆቼ ስለ እኔ ጸለዩ! እግዚአብሔር ጩኸታቸውን ሰማ፤ እኔም ወንጌልን ልሰብክ እነሆ እዚህ ነኝ። ከዚያን ጊዜ ወዲህ እኔ እንዳሰብሁት ከአቅሜ እጅግ የራቁ አንዳንድ ነገሮችን ደፍሬ ጀምሬአለሁ። ነገር ግን ራሴን በጌታ ላይ ስለ ጣልሁ ፈጽሞ አልወደቅሁም። እንደ ቤተ ክርስቲያን፣ ለእግዚአብሔር ልናደርገው ስለምንችለው ነገር ታላላቅ አሳቦችን ለመያዝ እንዳላመነታሁ ታውቃላችሁ። ያሰብነውንም ሁሉ ፈጽመናል። በብዙ ዓይነት ሥራዎቼ ሁሉ የእግዚአብሔርን እርዳታ፣ ድጋፍና ረድኤት ፈልጌአለሁ! በእግዚአብሔር ሥራ ውስጥ ያለውን የግል ሕይወቴን ታሪክ እዚህ ልናገር ባልችልም፣ ቢጻፍ ግን ጸሎትን የሚመልስ አምላክ እንዳለ ጸንቶ የሚኖር ማስረጃ ይሆን ነበር!

ጸሎቴን ሰምቶአል፤ አልፎ አልፎ ብቻ አይደለም፣ አንድ ወይም ሁለት ጊዜም አይደለም፤ ነገር ግን እጅግ ብዙ ጊዜ ስለ ሰማኝ፣ ከእግዚአብሔር የምለምነውን ሁሉ እንደሚሰጠኝ በፍጹም እርግጠኝነት ጉዳዬን በፊቱ መዘርጋት ልማድ ሆኖልኛል። አሁን ይህ «ምናልባት» ወይም የሚቻል ነገር ብቻ አይደለም—ጌታዬ እንደሚመልስልኝ አውቃለሁ፤ ልጠራጠርም አልደፍርም! ብጠራጠርማ በእርግጥ ሞኝነት በሆነ ነበር። የተወሰነ የመፈንቀያ ኃይል ሸክምን እንደሚያነሣ እርግጠኛ እንደ ሆንሁ፣ እንዲሁ የተወሰነ መጠን ያለው ጸሎት ከእግዚአብሔር ማንኛውንም ነገር እንደሚያስገኝ አውቃለሁ። የዝናብ ደመና ካፊያን እንደሚያመጣ፣ እንዲሁ ጸሎት በረከትን ያመጣል። ጸደይ አበቦችን እንደሚበትን፣ እንዲሁ ልመና ምሕረትን ያረጋግጣል። በድካም ሁሉ ትርፍ አለ፤ ከሁሉ ይልቅ ግን በምልጃ ሥራ ትርፍ አለ—ይህን እርግጠኛ ነኝ—አጭጄዋለሁና።

በንግሥቲቱ ገንዘብ እንደምታመንና ገንዘቡን ባቀረብሁ ጊዜ የምፈልገውን ከመግዛት ገና አንድ ጊዜ እንኳ እንዳልተሳነኝ፣ እንዲሁ በእግዚአብሔር የተስፋ ቃሎች እታመናለሁ፤ የተስፋ ቃሎቹ የሐሰት ሳንቲሞች እንደ ሆኑና በሰማይ ገበያ ለመገበያየት እንደማይጠቅሙ እርሱ ራሱ አንድ ጊዜ እንኳ እስኪነግረኝ ድረስም እንዲሁ ለማድረግ ቈርጫለሁ። ነገር ግን ስለ ምን እናገራለሁ? ወንድሞችና እኅቶች ሆይ፣ እግዚአብሔር ጸሎትን እንደሚሰማ ሁላችሁም በገዛ ራሳችሁ ታውቃላችሁ! ይህን የማታውቁ ከሆነ ክርስትናችሁ የት አለ? ሃይማኖታችሁስ የት አለ? የእግዚአብሔርን እውነት የመጀመሪያ መሠረታዊ ነገሮች መማር ያስፈልጋችኋል፤ ቅዱሳን ሁሉ፣ ወጣቶችም ይሁኑ ሽማግሌዎች፣ እርሱ ጸሎትን በእርግጥ እንደሚሰማ እርግጠኛ ነገር አድርገው ይይዙታልና!

ቢሆንም፣ ጸሎት ሁልጊዜ ለእግዚአብሔር ፈቃድ በመገዛት መቅረብ እንዳለበት አስታውሱ። «እግዚአብሔር ጸሎትን ይሰማል» ስንል፣ የለመንነውን ቃል በቃል ሁልጊዜ ይሰጠናል ማለታችን አይደለም። ነገር ግን ይህን ማለታችን ነው—ለእኛ የሚበጀውን ይሰጠናል። የለመንነውን ምሕረት በብር ባይሰጠን በወርቅ ይሰጠናል። በሥጋ ያለውን መውጊያ ባያስወግድም፣ «ጸጋዬ ይበቃሃል» ይላል፤ ይህም በመጨረሻ ያው ነው። ሎርድ ቦሊንግብሩክ የሀንቲንግደንን ካውንቲስ፦ «ክብርት እመቤት ሆይ፣ አጥብቆ መጸለይ ለመለኮታዊ ፈቃድ ከመገዛት ጋር እንደሚስማማ እንዴት ልታስረዱ እንደምትችሉ ሊገባኝ አልቻለም» አላቸው።

እርሳቸውም፦ «ጌታዬ ሆይ፣ ያ ምንም የሚያስቸግር ነገር አይደለም» አሉ። «እኔ የአንድ ለጋስ ንጉሥ ባለሟል ብሆንና እርሱም የወደድሁትን ማንኛውንም ሞገስ እንድለምነው ቢፈቅድልኝ፣ ልመናዬን እንዲህ አድርጌ ማቅረቤ አይቀርም፦ ‹ግርማዊነትዎ እንዲህና እንዲህ ያለውን ሞገስ በቸርነትዎ ይሰጡኝ ዘንድ ይወዱ ይሆን?—ነገር ግን በዚያው ጊዜ፣ ምንም እንኳ እጅግ ብመኘው፣ ከግርማዊነትዎ ክብር በአንዳች መንገድ የሚቀንስ ቢሆን፣ ወይም በግርማዊነትዎ ፍርድ ይህ ሞገስ ባይሰጠኝ የተሻለ መስሎ ቢታይ፣ እንደ መቀበሉ ሁሉ ያለ እርሱ መኖርም እኩል ያረካኛል።› እንግዲህ ልመናን አጥብቄ ማቅረብ እንደምችል፣ ደግሞም በመገዛት በንጉሡ እጅ ልተወው እንደምችል ያያሉ።»

ከእግዚአብሔርም ጋር እንዲሁ ነው። ያን አንቀጽ በመንፈስም ይሁን በቃል ሳናስገባ ጸሎትን ፈጽሞ አናቀርብም፦ «ነገር ግን አንተ እንደምትወድ ይሁን እንጂ እኔ እንደምወድ አይሁን»፤ «የእኔ ፈቃድ አይሁን የአንተ እንጂ»። ያለ «ቢሆን» መጸለይ የምንችለው ፈቃዳችን የእግዚአብሔር ፈቃድ መሆን እንዳለበት ፍጹም እርግጠኛ ስንሆን ብቻ ነው፤ የእግዚአብሔር ፈቃድ ሙሉ በሙሉ ፈቃዳችን ሆኖአልና። እጅግ የተወነጀለ አንድ ገጣሚ መልካም አድርጎ እንዲህ ብሎአል፦ «ሰው ሆይ፣ ጸሎቶችህን ለነፍስህ የታሰበ የፍቅር ዓላማ አድርገህ ቍጠራቸው። ወደ እነርሱ የመራህንም መለኮታዊ መግቦት የእግዚአብሔር በጎ ፈቃድ ምልክት አድርገህ ቍጠረው። እንዲህ ብታደርግ በቅን ትጸልያለህ፤ ቃሎችህም ተቀባይነትን ያገኛሉ። ደግሞም ስለ ሌሎች በምትማልድበት ጊዜ ስለ ጸሎትህ ሙላት አመስግን። ለመለመን የተዘጋጀህ ከሆንህ፣ ጌታ ለመስጠት ከአንተ ይልቅ እጅግ የተዘጋጀ ነውና። ጨው ባሕርን ይጠብቃል፤ ቅዱሳንም ምድርን ደግፈው ይይዛሉ። ጸሎቶቻቸው የተፈጥሮን ጣራ ደግፈው የያዙ ሺህ ምሰሶዎች ናቸው።»

«በእውነት፣ ከአንዳች ምድራዊ አእምሮ ጸሎት የማይወጣበት አንድ ሰዓት እንኳ ቢኖር፣ በዘመን መቍጠሪያ ውስጥ እርግማን፣ የድቅድቅ ጨለማ ነጥብ በሆነ ነበር። ምናልባትም ዓለም ተናውጣ ወደ ፍርስራሽ የምትወድቅበት ያች አስፈሪ ቀን በጸሎት ያልነጣች ቀን ትሆን ይሆናል—በምድር እምነትን ያገኝ ይሆንን? እንደ ጥበብና እንደ ኃይል እንደ መንገዶችም ሁሉ የምሕረትም ሥርዓት አለና። ከበጎ ነገር ግምጃ ቤት ሳይለመን የሚሰጥ አንድ በረከት እንኳ የለም—በእርሱ መደገፍ ደስታ የሆነለት የዚያ ዘላለማዊ ማንነት ቸር ልብም ተገዢው እስከሚጸልይ ድረስ ስጦታን ፈጽሞ አይከለክልም። አዎን፣ የወደድኸውን ለምን፤ በሰማይ እስካለው ሁለተኛው ዙፋን ድረስ እንኳ ቢሆን፣ ለተዘጋጀለት ለአንተ የአንተ ነው። ለጸሎት ወሰን የለውም—ነገር ግን መለመንን ብታቋርጥ፣ አንተ ራስህን ያገለልህ ፍጡር ሆይ፣ ተንቀጥቀጥ፤ ኃይልህ እንደ ሶምሶን ኃይል ተቈርጦአልና—የጥፋትህም ሰዓት ደርሶአል።»

III. ወደ ሦስተኛው ነጥባችን እመጣለሁ፤ ይህም የተቀደሰውን የጸሎት ጥበብ ለሚለማመዱ ሁሉ በማበረታቻ የተሞላ ነው ብዬ አስባለሁ—ለእምነት የሚሆን ማበረታቻ። «የማታውቀውንም ታላቅና ኃይለኛ ነገር አሳይሃለሁ።» ይህ በመጀመሪያ በወኅኒ ለነበረ ነቢይ እንደ ተነገረ ብቻ እናስተውል፤ ስለዚህም በመጀመሪያ ደረጃ ለእያንዳንዱ አስተማሪ ይሠራል፤ በእርግጥም እያንዳንዱ አስተማሪ ተማሪ መሆን ስላለበት፣ በመለኮታዊ እውነት ለሚማር ሁሉ ይመለከታል።

ነቢይና አስተማሪ ተማሪም የእግዚአብሔርን የተሰወሩ እውነቶች—ከፍ ያሉትንና ይበልጥ ምሥጢራዊ የሆኑትን የእግዚአብሔር እውነቶች—የሚያውቁበት ከሁሉ የተሻለው መንገድ በጸሎት እግዚአብሔርን በመጠበቅ ነው። ትናንት የነቢዩን የዳንኤልን መጽሐፍ ሳነብ፣ ዳንኤል የናቡከደነፆርን ሕልም እንዴት እንዳገኘው በተለየ ሁኔታ አስተዋልሁ። የከለዳውያን ጠንቋዮች፣ አስማተኞችና ኮከብ ቈጣሪዎች አስገራሚ መጻሕፍቶቻቸውንና እንግዳ መልክ ያላቸውን መሣሪያዎቻቸውን አወጡ፤ አብራካዳብራቸውንና ልዩ ልዩ ምሥጢራዊ ድግምቶቻቸውን ማጉረምረም ጀመሩ፤ ነገር ግን ሁሉም አልተሳካላቸውም።

ዳንኤል ምን አደረገ? ራሱን ለጸሎት ሰጠ፤ የተባበሩ ሰዎች ጸሎት ከአንድ ሰው ጸሎት ይልቅ ኃይል እንዳለው ስላወቀም፣ ዳንኤል ወንድሞቹን በአንድነት ጠርቶ፣ እግዚአብሔር በማያልቅ ምሕረቱ ራእዩን ይገልጥ ዘንድ እንዲወድ ከእርሱ ጋር አጥብቀው በመጸለይ እንዲተባበሩ እንዳዘዛቸው እናገኛለን። «ዳንኤልም ወደ ቤቱ ሄደ፤ ዳንኤልና ባልንጀሮቹም ከቀሩት ከባቢሎን ጠቢባን ጋር እንዳይጠፉ፥ ስለዚህ ምሥጢር ከሰማይ አምላክ ምሕረትን ይለምኑ ዘንድ ነገሩን ለባልንጀሮቹ ለአናንያና ለሚሳኤል ለአዛርያም አስታወቀ።»

የአዲስ ኪዳን ዳንኤል በሆነው በዮሐንስም ጉዳይ፣ በዙፋኑ ላይ በተቀመጠው ቀኝ እጅ መጽሐፍን እንዳየ ታስታውሳላችሁ—ሊከፍተው ወይም ሊመለከተው የሚገባው ማንም ያልተገኘለት፣ በሰባት ማኅተም የታተመ መጽሐፍ። ዮሐንስ ምን አደረገ? መጽሐፉ ውሎ አድሮ መጽሐፉን ለመክፈት ድል በነሣው በይሁዳ ነገድ አንበሳ ተከፈተ። ነገር ግን መጽሐፉ ከመከፈቱ በፊት አስቀድሞ፦ «እጅግ አለቀስሁ» ተብሎ ተጽፎአል። አዎን፣ ፈሳሽ ጸሎቶቹ የነበሩት የዮሐንስ እንባዎች፣ እርሱን በሚመለከት፣ የተጠቀለለው መጽሐፍ የተከፈተባቸው የተቀደሱ መክፈቻዎች ነበሩ።

በአገልግሎት ያላችሁ ወንድሞች፣ በሰንበት ትምህርት ቤት አስተማሪዎች የሆናችሁ፣ በክርስቶስ ኢየሱስ ትምህርት ቤትም ተማሪዎች የሆናችሁ ሁላችሁ፣ ጸሎት ከሁሉ የተሻለው የጥናት መንገዳችሁ መሆኑን እንድታስታውሱ እለምናችኋለሁ—እግዚአብሔርን በፈለጋችሁ ጊዜ እንደ ዳንኤል ሕልሙንና ፍቺውን ታስተውላላችሁ። እንደ ዮሐንስም እጅግ ካለቀሳችሁ በኋላ የከበረው የእግዚአብሔር እውነት ሰባት ማኅተሞች ሲፈቱ ታያላችሁ። «አዎን፥ ለእውቀት ብትጮኽ፥ ለማስተዋልም ድምፅህን ብታነሣ፥ እንደ ብርም ብትፈልጋት፥ እንደ ተሸሸገ ገንዘብም ብትሻት፥ በዚያን ጊዜ እግዚአብሔርን መፍራት ታስተውላለህ፥ እግዚአብሔርንም ማወቅ ታገኛለህ።»

ድንጋዮች የሚሰበሩት መዶሻን አጥብቆ በመጠቀም ብቻ ነው። ድንጋይ ሰባሪውም አብዛኛውን ጊዜ በጕልበቱ ይንበረከካል። የትጋትን መዶሻ ተጠቀሙ፤ የጸሎት ጕልበቶችም ደግሞ ይሥሩ፤ በመገለጥ ውስጥ ልታስተውሉት የሚጠቅማችሁ፣ በጸሎትና በእምነት ልምምድ ሥር ተሰባብሮ የማይፈርስ አንድም ድንጋያማ ትምህርት የለም። «Bene orasse est bene studuisse» የሚለው የሉተር ጥበበኛ አባባል ነበር፤ ይህም እጅግ ብዙ ጊዜ ስለ ተጠቀሰ ከመጠቆም በቀር ልንደግመው አንደፍርም። «በሚገባ መጸለይ በሚገባ ማጥናት ነው።»

በጸሎት መፈንቀያ በማንኛውም ነገር ውስጥ መንገዳችሁን አስገድዳችሁ ልታልፉ ትችላላችሁ። ሐሳብና ምክንያት ወደ እግዚአብሔር እውነት መንገድ እንደሚከፍቱ የብረት ሽብልቆች ሊሆኑ ይችላሉ። ጸሎት ግን የተቀደሰውን ምሥጢር የብረት ሣጥን አስገድዶ የሚከፍት መፈንቀያ ነው፤ ይኸውም መንገዳቸውን አስገድደው ሊደርሱበት ለሚችሉ በዚያ የተሰወረውን መዝገብ እናገኝ ዘንድ ነው። ዛሬም መንግሥተ ሰማያት ትገፋለች፥ ግፈኞችም ይናጠቋታል። ሁልጊዜ በኃያሉ የጸሎት መሣሪያ እንድትሠሩ ተጠንቀቁ፤ ምንም ነገር ሊቋቋማችሁ አይችልም።

ነገር ግን በዚያ መቆም የለብንም። ጽሑፉን በአንድ ጉዳይ ላይ ብቻ ተጠቀምንበት—ለመቶ ጉዳዮች ይሠራል። ሌላውን ለይተን እናውጣ። ቅዱሱ በጸሎት በመትጋት ጥልቅ የሆነን ልምምድ ለማግኘትና ስለ ከፍተኛው መንፈሳዊ ሕይወት ይበልጥ ለማወቅ ሊጠብቅ ይችላል። ለጽሑፌ የተለያዩ ትርጉሞች አሉ። አንዱ ትርጉም፦ «የማታውቀውንም ታላቅና የተመሸገ ነገር አሳይሃለሁ» ብሎ ይተረጕመዋል። ሌላው ደግሞ፦ «የማታውቀውን ታላቅና የተሰወረ ነገር» ይላል። እንግዲህ የመንፈሳዊ ሕይወት እድገቶች ሁሉ በእኩል ቀላልነት የሚደረስባቸው አይደሉም። መላው ቤተሰብ የሚደሰትባቸው የተለመዱ የንስሐና የእምነት፣ የደስታና የተስፋ ስሜቶችና ዝንባሌዎች አሉ—ነገር ግን የአማኞች የተለመደ መኖሪያ ከመሆን እጅግ የራቀ፣ የንጥቀት፣ የኅብረትና ከክርስቶስ ጋር በንቃት የመዋሐድ የላይኛው ግዛት አለ።

አማኞች ሁሉ ክርስቶስን ያያሉ፤ ነገር ግን አማኞች ሁሉ ጣቶቻቸውን በችንካሮቹ ምልክት ውስጥ አያገቡም፤ እጃቸውንም ወደ ጎኑ አይሰዱም። ዮሐንስ በኢየሱስ ደረት ላይ የመደገፍ፣ ጳውሎስም እስከ ሦስተኛው ሰማይ የመነጠቅ ታላቅ መብት እኛ የለንም። በመዳን መርከብ ውስጥ የታችኛውን፣ ሁለተኛውንና ሦስተኛውን ደርብ እናገኛለን። ሁሉም በመርከቢቱ ውስጥ ናቸው፤ ነገር ግን ሁሉም በአንድ ደርብ ላይ አይደሉም። አብዛኞቹ ክርስቲያኖች በልምምድ ወንዝ ውስጥ ውኃው የሚደርሰው እስከ ቁርጭምጭሚታቸው ብቻ ነው። ሌሎች አንዳንዶች ውኃው እስከ ጉልበታቸው እስኪደርስ ድረስ ገብተዋል። ጥቂቶች እስከ ደረታቸው ድረስ ያገኙታል። ጥቂቶች ደግሞ—ወይ፣ እንዴት ያሉ ጥቂቶች ናቸው!—ታቹን ሊነኩት የማይችሉት፣ የሚዋኙበት ወንዝ ሆኖ ያገኙታል።

ወንድሞቼ ሆይ፣ የማስተዋል ንስር ዓይንና የፍልስፍና አሳብ ፈጽሞ ያላያቸው፣ በእግዚአብሔር ነገሮች በልምምድ የሚገኝ የእውቀት ከፍታዎች አሉ። የምክንያትና የፍርድ የአንበሳ ደቦል ገና ሊሄድባቸው ያልተማራቸው ስውር መንገዶችም አሉ። ወደዚያ ሊወስደን የሚችል እግዚአብሔር ብቻ ነው፤ ነገር ግን ወደ ላይ የሚያወጣን ሰረገላና ያንን ሰረገላ የሚጎትቱት የእሳት ፈረሶች የሚያሸንፉ ጸሎቶች ናቸው። የሚያሸንፍ ጸሎት በምሕረት አምላክ ላይ ድል ያደርጋል። «በብርታቱም ከእግዚአብሔር ጋር ታገለ፤ ከመልአኩ ጋር ታገለ አሸነፈም፤ አለቀሰ ለመነውም፤ በቤቴል አገኘው፥ በዚያም ከእኛ ጋር ተነጋገረ።» የሚያሸንፍ ጸሎት ክርስቲያኑን ወደ ቀርሜሎስ ይወስደዋል፤ ሰማይንም በበረከት ደመና፣ ምድርንም በምሕረት ጎርፍ እንዲሸፍን ያስችለዋል።

የሚያሸንፍ ጸሎት ክርስቲያኑን ወደ ፈስጋ ከፍ አድርጎ ይወስደዋል፤ የተጠበቀለትንም ርስት ያሳየዋል። አዎን፣ ወደ ታቦርም ከፍ ያደርገዋል፤ በጌታው መልክ እስኪሆን ድረስም ይለውጠዋል፤ እርሱ እንዳለ እኛም በዚህ ዓለም እንዲሁ ነንና! ከተለመደው በምድር ላይ የሚርመሰመስ ልምምድ የሚበልጥ ከፍ ያለ ነገር ላይ መድረስ ብትወዱ፣ ከእናንተ ወደሚረዝመው ዓለት ተመልከቱ፤ በእምነት ዓይንም በማያቋርጥ የልመና ጸሎት መስኮቶች በኩል ተመልከቱ። እንግዲህ በልምምድ ለማደግ ብዙ ጸሎት ሊኖር ይገባል።

ይህን ጽሑፍ በሁለት ወይም በሦስት ተጨማሪ ሁኔታዎች ላይ ስተገብረው ታገሡኝ። በመከራ ውስጥ ላለው ሰው ይህ በእርግጥ እውነት ነው፤ በጸሎት እግዚአብሔርን ቢጠባበቅ፣ ፈጽሞ ካለመው እጅግ የሚበልጥ ማዳን ይቀበላል፤ «የማታውቀውንም ታላቅና ኃይለኛ ነገር» ይቀበላል። የኤርምያስ ምስክርነት ይኸውና፦ «በጠራሁህ ቀን ቀረብህ፤ አትፍራ አልህ። አቤቱ፥ የነፍሴን ክርክር ተከራከርህ፤ ሕይወቴን ተቤዠህ።» የዳዊትም ምስክርነት እንዲሁ ነው፦ «በጭንቀቴ እግዚአብሔርን ጠራሁት፤ እግዚአብሔርም ሰማኝ፥ ወደ ሰፊም ስፍራ አወጣኝ። … ሰምተኸኛልና፥ መድኃኒቴም ሆነኸኛልና አመሰግንሃለሁ።»

ደግሞም እንደ ገና፦ «በተጨነቁም ጊዜ ወደ እግዚአብሔር ጮኹ፥ ከመከራቸውም አዳናቸው። ወደሚኖሩባትም ከተማ ይሄዱ ዘንድ በቀና መንገድ መራቸው።» ድሀይቱ ሴት፦ «ባሌ ሞቶአል፤ ባለ ዕዳዬም ሁለቱን ልጆቼን ባሪያዎች አድርጎ ሊወስዳቸው መጥቶአል» አለች። ኤልሳዕ ምናልባት፦ «ዕዳሽ ምን ያህል ነው? እኔ እከፍለዋለሁ» ይላል ብላ ተስፋ አደረገች። እርሱ ግን በዚህ ፋንታ፦ «ሂጂ፥ ዕዳሽን ክፈዪ፤ ደግሞም»—ይህ «ደግሞም» ምን ነበር?—«አንቺና ልጆችሽ በቀረው ኑሩ» ተብሎ እስኪጻፍ ድረስ ዘይቷን አበዛላት። እንዲሁም እግዚአብሔር ሕዝቡን በመንገዱ ጭቃማ ስፍራዎች መካከል አሳልፎ ከረግረጉ ማዶ ብቻ እንዲቆሙ የሚረዳቸው አይደለም—ይልቁንም በጉዞው ብዙ ርቀት በሰላም ያደርሳቸዋል፤ ይህም ብዙ ጊዜ ይሆናል።

በማዕበሉ መካከል ኢየሱስ ክርስቶስ በባሕር ላይ እየተራመደ በመጣ ጊዜ ያ አስደናቂ ተአምር ነበር! ደቀ መዛሙርቱ ወደ ታንኳይቱ ተቀበሉት፤ ባሕሩም ጸጥ ማለቱ ብቻ ሳይሆን፦ «ወዲያውም ታንኳይቱ ወደሚሄዱበት ምድር ደረሰች።» ተብሎ ተጽፎአል። ያ ከለመኑት በላይ የሆነ ምሕረት ነበር። አንዳንድ ጊዜ ስትጸልዩ በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ የሌለውን ጥቅስ ስትጠቀሙ እሰማችኋለሁ፦ «ልንለምነው ወይም ልናስበው ከምንችለው ሁሉ ይልቅ እጅግ አብልጦ ሊያደርግ ይችላል።» በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ እንዲህ ተብሎ አልተጻፈም። ምን ልንለምን ወይም ምን ልናስብ እንደምንችል አላውቅም። ነገር ግን የተጻፈው፦ «ከምንለምነው ወይም ከምናስበው ሁሉ ይልቅ እጅግ አብልጦ ሊያደርግ ለሚቻለው» የሚል ነው።

እንግዲህ ውድ ወዳጆች ሆይ፣ በታላቅ መከራ ውስጥ ስንሆን እንዲህ ብቻ እንበል፦ «አሁን በወኅኒ ውስጥ ነኝ። እንደ ኤርምያስ እርሱ እንደ ጸለየ እጸልያለሁ፤ ይህን አደርግ ዘንድ የእግዚአብሔር ትእዛዝ አለኝና። እርሱ እንዳደረገውም እጠባበቃለሁ፤ አሁን ምንም የማላውቃቸውን የተጠበቁ ምሕረቶች እንደሚያሳየኝ እጠብቃለሁ።» ሕዝቡን በውጊያው ጊዜ ራሳቸውን እየከለለ በውጊያው መካከል የሚያሳልፋቸው ብቻ አይደለም፤ ነገር ግን ከኃያላን ጋር ምርኮን እንዲካፈሉና ከብርቱዎች ጋር ዕድል ፈንታቸውን እንዲጠይቁ ሰንደቅ ዓላማዎቻቸውን እያውለበለቡ ያወጣቸዋል! እንደነዚህ ያሉ ታላላቅ የተስፋ ቃሎችን ከሚሰጥ አምላክ ታላላቅ ነገሮችን ጠብቁ!

ደግሞም ለሠራተኛው የሚሆን ማበረታቻ ይህ ነው። ከእናንተ አብዛኞቻችሁ ለክርስቶስ አንድ ነገር እየሠራችሁ ናችሁ። እንደማልሸነግላችሁ እያወቅሁ ይህን ለመናገር በመቻሌ ደስ ብሎኛል። ውድ ወዳጆቼ ሆይ፣ በጸሎት እግዚአብሔርን አብዝታችሁ ተጠባበቁ፤ ከምታውቁት የሚበልጥ ነገር እንደሚያደርግላችሁ የተስፋ ቃል አላችሁ። በእኛ ውስጥ ምን ያህል የመጠቀም ችሎታ ሊኖር እንደሚችል አናውቅም። ያ በምድር ላይ ወድቆ ያለ የአህያ መንጋጋ—ምን ሊያደርግ ይችላል? ምን ሊያደርግ እንደሚችል ማንም አያውቅም። ወደ ሶምሶን እጅ ይገባል—እንግዲህ የማያደርገው ምን አለ? አሁን ሶምሶን ሲይዘው የማያደርገውን ነገር ማንም አያውቅም! አንተም ወዳጄ ሆይ፣ ብዙ ጊዜ ራስህን እንደዚያ አጥንት የተናቅህ አድርገህ ቆጥረሃል፤ «ምን ማድረግ እችላለሁ?» ብለሃልም። አዎን፣ ነገር ግን ክርስቶስ በመንፈሱ ሲይዝህ—የማታደርገው ምን አለ?

በእርግጥ የጳውሎስን ቃል ወስዳችሁ፦ «ኃይልን በሚሰጠኝ በክርስቶስ ሁሉን እችላለሁ።» ማለት ትችላላችሁ። ሆኖም ያለ ጥረት በጸሎት ላይ አትደገፉ። በአንድ ትምህርት ቤት ጌታን የምታውቅ አንዲት ልጅ ነበረች። እርስዋ እጅግ ጸጋን የተሞላች፣ ቅን ልብ ያላትና የምትታመን ልጅ ነበረች። እንደተለመደው መለኮታዊ ጸጋ በልጅቱ ውስጥ እንደ ልጅቱ ሁኔታ ራሱን ገለጠ። ትምህርቶቿን በክፍሉ ካሉት ሁሉ ይልቅ ሁልጊዜ የተሻለ ታቀርብ ነበር። ሌላዪቱ ልጅ፦ «ትምህርቶችሽን ሁልጊዜ እንዲህ በሚገባ የምታቀርቢው እንዴት ነው?» አለቻት። እርስዋም፦ «ትምህርቴን እንድማር እንዲረዳኝ እግዚአብሔርን እለምናለሁ» አለች። ሌላዪቱም፦ «እንግዲያውስ እኔም እንዲሁ አደርጋለሁ» ብላ አሰበች። በማግሥቱ ጠዋት በክፍሉ ውስጥ በተነሣች ጊዜ ምንም አታውቅም ነበር። በተዋረደችም ጊዜ ለሌላዪቱ እንዲህ ብላ አጉረመረመች፦ «ትምህርቴን እንድማር እንዲረዳኝ እግዚአብሔርን ለመንሁ፤ ነገር ግን ከእርሱ አንዳች አላውቅም። የጸሎት ጥቅሙ ምንድር ነው?»

«ነገር ግን ተቀምጠሽ ልታጠኚው ሞክረሻልን?» እርስዋም፦ «ኧረ አልሞከርሁም፤ መጽሐፉን ፈጽሞ አላየሁትም» አለች። ሌላዪቱም እንዲህ አለች፦ «አሃ፣ እንግዲያውስ፣ እኔ ትምህርቴን እንድማር እንዲረዳኝ እግዚአብሔርን ለመንሁ—ከዚያም በትጋት ተቀምጬ አጠናሁት፤ በሚገባ እስካውቀው ድረስ አልተውሁትም፤ በቀላሉም ተማርሁት፤ ለእግዚአብሔር የገለጥሁት የልቤ ጽኑ መሻት፦ ግዴታዬን ለመፈጸም በምጥርበት ነገር ትጉ እንድሆን እርዳኝ የሚል ነበርና።» ወደ ጸሎት ስብሰባዎች መጥተው የሚጸልዩ፣ ከዚያም እጃቸውን አጣጥፈው የእግዚአብሔር ሥራ ወደ ፊት ይሄዳል ብለው ተስፋ እያደረጉ የሚሄዱ አንዳንዶችም እንዲሁ ናቸው። «አንተ ኃያል ወንጌል ሆይ፣ ወደ ሩቅ በረር» እያለች እንደምትዘምር፣ ነገር ግን በመባ ሳህኑ ውስጥ አንዲት ሳንቲም እንደማትጥል እንደዚያች ጥቁር ሴት ናቸው፤ ስለዚህም ወዳጅዋ ነካ አድርጋት፦ «ታዲያ የሚበርበትን ክንፍ ካልሰጠሽው እንዴት ሊበር ይችላል?» አለቻት።

በጸሎት እጅግ ኃያላን፣ በልመናም አስደናቂ የሚመስሉ ብዙዎች አሉ! ነገር ግን እነርሱ ራሳቸው ሊያደርጉት የሚችሉትን ነገር እግዚአብሔር እንዲያደርግላቸው ይጠይቃሉ፤ ስለዚህም እግዚአብሔር ምንም አያደርግላቸውም። አንድ ዓረብ በአንድ ወቅት መሐመድን፦ «ግመሌን ሳላስር እተወዋለሁ፤ በመግቦትም እታመናለሁ» አለው። መሐመድም፦ «እሰረው፤ ከዚያም በመግቦት ታመን» አለው። ስለዚህ እናንተ፦ «እጸልያለሁ፤ ቤተ ክርስቲያኔን ወይም ክፍሌን ወይም ሥራዬን ለእግዚአብሔር በጎነት አደራ እሰጣለሁ» የምትሉ፣ ይልቁንም እንዲህ የሚለውን የልምድንና የጥበብን ድምፅ ስሙ፦ «የምትችሉትን ሁሉ አድርጉ። ሁሉ በድካማችሁ ላይ የተመሠረተ ይመስል—የገዛ ክንዳችሁ መዳናችሁን የሚያመጣ ይመስል—ሥሩ። ሁሉንም ካደረጋችሁ በኋላ ደግሞ ያለ እርሱ በማለዳ መነሣትና አምሽቶ መቀመጥ የድካምንም እንጀራ መብላት ከንቱ በሆነበት በእርሱ ላይ ራሳችሁን ጣሉ። ቢያከናውንላችሁም ምስጋናውን ለእርሱ ስጡት።»

ከዚህ በላይ ብዙ ደቂቃዎች አላቆያችሁም፤ ነገር ግን ይህ የተስፋ ቃል ስለ ሌሎች ለሚማልዱ ሰዎች መጽናኛ እንዲሆን ሊጠቅም እንደሚገባ ማመልከት እወዳለሁ። ልጆቻችሁን እንዲያድን፣ ጎረቤቶቻችሁን እንዲባርክ፣ ባሎቻችሁን ወይም ሚስቶቻችሁን በምሕረት እንዲያስብ እግዚአብሔርን የምትጠሩ እናንተ፣ ከዚህ መጽናናትን ልትወስዱ ትችላላችሁ! «የማታውቀውንም ታላቅና ኃይለኛ ነገር አሳይሃለሁ።» ባለፈው ምዕተ ዓመት የነበሩ ሚስተር ቤይሊ የተባሉ አንድ ዝነኛ አገልጋይ እግዚአብሔርን የምትፈራ እናት ልጅ ነበሩ። ይህች እናት እጅግ እግዚአብሔርን የማይፈራ ዓይነት ሰውና መራር አሳዳጅ ስለ ነበረው ስለ ባልዋ መጸለይን ልታቆም ተቃርባ ነበር።

እናቲቱ ስለ ልጅዋ ጸለየች፤ እርሱም ገና የአሥራ አንድ ወይም የአሥራ ሁለት ዓመት ልጅ ሳለ ዘላለማዊው ምሕረት አገኘው። ልጁ በእግዚአብሔር መንግሥት ነገሮች እጅግ ጣፋጭ በሆነ ሁኔታ የተማረ ስለ ነበር፣ እናቱ በቤት ውስጥ የቤተሰብ ጸሎትን እንዲመራ ለመነችው—ለተወሰነ ጊዜም ሁልጊዜ ይህን ያደርግ ነበር። ይህ ትንሽ ልጅ ጠዋትና ማታ መጽሐፍ ቅዱስን ይገልጥ ነበር። አባቱም ለቤተሰብ ጸሎት ለመቆም ራሱን ዝቅ ባያደርግም፣ በአንድ ወቅት ግን «ልጁ ነገሩን እንዴት ሊወጣው እንደሚችል» ለማወቅ ጉጉት አደረበት፤ ስለዚህም ከበሩ በሌላው በኩል ቆመ፤ እግዚአብሔርም ዕድሜው ከአሥራ ሦስት ዓመት በታች የሆነውን የገዛ ልጁን ጸሎት ለእርሱ መለወጥ ባረከው!

እናቲቱም እንዲህ አለች፦ «ጽሑፌን በሚፈስስ እንባ አንብቤ፦ ‹አዎን ጌታ ሆይ፣ ያላወቅሁትን ታላቅና ኃይለኛ ነገር አሳየኸኝ! ልጄን ማዳንህ ብቻ ሳይሆን በልጄ በኩል ባሌን ወደ እውነት አመጣኸው› ብል ይገባኝ ነበር።» እግዚአብሔር ምን ያህል አብዝቶ እንደሚባርካችሁ ልትገምቱ አትችሉም! ብቻ ሂዱና በደጁ ቁሙ—ምን እንደ ተጠበቀላችሁ ልታውቁ አትችሉም። ፈጽሞ ባትለምኑ ምንም አታገኙም። ብትለምኑ ግን፣ ለማለት ያህል፣ አጥንቱንና የተቈራረሰውን ፍርፋሪ ብቻ የሚሰጣችሁ ሳይሆን፣ በማዕዱ ላለው አገልጋይ፦ «ያንን ጣፋጭ መብል ወስደህ በዚህ ድሀ ሰው ፊት አቅርበው» ሊል ይችላል።

ሩት ልትቃርም ሄደች። ጥቂት መልካም እሸቶችን ለማግኘት ጠብቃ ነበር—ቦዔዝ ግን፦ «በነዶው መካከል እንኳ ትቃርም፥ አታሳፍሩአትም» አለ። ደግሞም እርስዋን፦ «በምሳ ጊዜ ወደዚህ ቅረቢ፥ እንጀራም ብዪ፥ ጕርሻሽንም በሆምጣጤው ንከሪ» አላት። አንድ እፍኝ ገብስ ብቻ ለማግኘት በጠበቀችበት ስፍራ ባልን አገኘች። እንዲሁም ስለ ሌሎች በምንጸልየው ጸሎት፣ ጥቂት ብቻ ጠብቀን ስለ ነበር እስክንደነቅ ድረስ እግዚአብሔር እንደዚህ ያሉ ምሕረቶችን ሊሰጠን ይችላል። ስለ ኢዮብ የተነገረውን ስሙ፤ ትምህርቱንም ተማሩ፦ «እግዚአብሔርም አለ፦ ባሪያዬ ኢዮብ ስለ እናንተ ይጸልያል፤ እንደ ስንፍናችሁ እንዳላደርግባችሁ እርሱን እቀበላለሁና፤ እንደ ባሪያዬ እንደ ኢዮብ ስለ እኔ የቀናውን ነገር አልተናገራችሁምና። … ኢዮብም ስለ ወዳጆቹ በጸለየ ጊዜ እግዚአብሔር የኢዮብን ምርኮ መለሰ፤ እግዚአብሔርም ለኢዮብ ቀድሞ የነበረውን ሁሉ ሁለት እጥፍ አድርጎ ሰጠው።»

እንግዲህ ለመዝጊያ ይህን ቃል እናገራለሁ። ከእናንተ አንዳንዶቻችሁ የገዛ ራሳችሁን መለወጥ የምትፈልጉ ናችሁ። እግዚአብሔር ስለ ገዛ ነፍሳችሁ በጽኑ እንድትጸልዩ ሕያዋን አድርጓችኋል። ወደ ገሃነም ለመሄድ አትረኩም። መንግሥተ ሰማያትን ትሻላችሁ። በክቡሩ ደም መታጠብን ትሻላችሁ—የዘላለም ሕይወትን ትሻላችሁ። ውድ ወዳጆች ሆይ፣ ይህን ጽሑፍ ውሰዱ ብዬ እለምናችኋለሁ—እግዚአብሔር ራሱ ለእናንተ ይናገረዋል፦ «ወደ እኔ ጩኽ፥ እኔም እመልስልሃለሁ፥ የማታውቀውንም ታላቅና ኃይለኛ ነገር አሳይሃለሁ።» ወዲያውኑ እግዚአብሔርን በቃሉ ያዙት። ወደ ቤት ሂዱ—ወደ እልፍኛችሁ ግቡ፤ በሩንም ዝጉ፤ ፈትኑትም!

አንተ ወጣት፣ እልሃለሁ፦ ጌታን ፈትነው! አንቺ ወጣት ሴት፣ ፈትኚው—እውነተኛ መሆኑን ወይም አለመሆኑን እዪ! እግዚአብሔር እውነተኛ ከሆነ፣ በኢየሱስ ክርስቶስ በኩል ከእጁ ምሕረትን ፈልጋችሁ እምቢታን መልስ ልታገኙ አትችሉም። በፍጹም ልባችሁ ለምታንኳኩት ለእናንተ የምሕረትን በር ሊከፍትላችሁ ግድ ነው—የገዛ የተስፋ ቃሉና ባሕርዩ በዚህ ያስሩታልና! በክርስቶስ ኢየሱስ እያመናችሁ ወደ እግዚአብሔር ድምፃችሁን ከፍ አድርጋችሁ እንድትጮኹ እግዚአብሔር ይርዳችሁ፤ የሰላም መልሱም እናንተን ለመገናኘት አሁኑኑ በመንገድ ላይ ነው! ብዙ የሆነው ኃጢአታችሁ ሁሉ ተሰርዮላችኋል ሲል ትሰሙታላችሁ። ጌታ ስለ ፍቅሩ ብሎ ይባርካችሁ። አሜን።

[ማስታወሻ—በቀደመው አንድ ስብከት «አማኞች ኃጢአትን አይናዘዙም» የሚለውን ስሕተት ስናወግዝ ያንን አስከፊ የኑፋቄ ትምህርት በስሕተት ለፕሊማውዝ ወንድሞች ሰጥተነው ነበር። ያመለከትናቸው ሰዎች ከዚያ ማኅበር እንደ ተባረሩ ከዚያ ወዲህ ተረድተናል፤ ስለዚህ ማኅበሩን በደለኛ ካልሆነበት ጥፋት ነጻ ልናደርገው እንወዳለን። ይህን ክስ በማቅረባችን እናዝናለን፤ በማንም ላይ ክፉ መናገር ከፍላጎታችን የራቀ ነውና፤ ነገር ግን የበደለኞቹ ሰዎች መባረር አልታወቀንም ነበር።]