የክርስቶስ ስምንቱ «አደርጋለሁ» ቃሎች

ንባብ፦ ማቴዎስ 11:28-29

ትኩረታችሁን ወደ ክርስቶስ ስምንት «አደርጋለሁ» ቃሎች ልስብ እፈልጋለሁ።

1. የመጀመሪያውን በማቴዎስ 11:28 ታገኙታላችሁ፦ «እናንተ ደካሞች ሸክማችሁ የከበደ ሁሉ፥ ወደ እኔ ኑ፥

እኔም አሳርፋችኋለሁ።

ቀንበሬን በላያችሁ ተሸከሙ ከእኔም ተማሩ፥ እኔ የዋህ በልቤም ትሑት ነኝና፥ ለነፍሳችሁም ዕረፍት ታገኛላችሁ፤ ቀንበሬ ልዝብ ሸክሜም ቀሊል ነውና።»

ዕረፍትን የማይፈልግ ሰው ገጥሞኝ አያውቅም። በምድር ፊት ላይ ዕረፍትን የማይሻ ወንድም ሆነ ሴት የለም። ትልልቅ ለመሥራት ጎተራዎቹን ሊያፈርስ ስላሰበው ባለ ጠጋ እናነባለን፤ ነፍሱንም «አንቺ ነፍሴ፥ ለብዙ ዘመን የሚቀር ብዙ በረከት አለሽ፤ ዕረፊ» ይላታል። ነጋዴዎች ዕረፍት ያገኙ ዘንድ ገንዘብ ለማከማቸት ሌት ተቀን ይደክማሉ። ሰዎች ዕረፍት እናገኛለን ብለው ተስፋ በማድረግ ገንዘብ ለማግኘት ቤተሰባቸውንና ወዳጆቻቸውን ትተው ዓለምን ይዞራሉ። መርከበኞች ገንዘብ አግኝተው ዕረፍት ያመጣልናል ብለው ባሕርን ያርሳሉ፤ ለወራትም ከቤታቸው ይርቃሉ። እንዲያውም ዕረፍት በገበያ የሚሸጥ ቢሆን ኖሮ፣ እዚህ ለንደን ውስጥ እጅግ ውድ ዋጋ የሚከፍሉለት ብዙ መቶ ሰዎች ይገኙ ነበር፤ ገንዘብ ሊገዛው ባይችልም የእግዚአብሔርን ቃል በማመን ግን ያለ ገንዘብና ያለ ዋጋ ልታገኙት ትችላላችሁ። «እናንተ ደካሞች ሸክማችሁ የከበደ ሁሉ፥ ወደ እኔ ኑ፥ እኔም አሳርፋችኋለሁ።» እንግዲህ እኛ «እናደርጋለን» ስንል ብዙ ጊዜ ብዙም ትርጕም የለውም። ምናልባት አንድን ነገር እናደርጋለን ስንል ቃላችንን ለመጠበቅ አስበን ላይሆን ይችላል፤ ወይም ልንጠብቀው ብናስብ እንኳ የገባነውን ቃል ለመፈጸም ችሎታ ስለሚጐድለን ብዙ ጊዜ እንወድቃለን። ነገር ግን ይህን አስታውሱ፦ እግዚአብሔር ተስፋውን ፈጽሞ አያፈርስም፤ ፈጽሞ አይሳሳትም፤ ቃሉንም ከመፈጸም ፈጽሞ አይጐድልም። ያነበብኋቸውም ቃላት ሊታመኑ ይገባቸዋል፤ የሰው ቃላት ሳይሆኑ የእግዚአብሔር ልጅ ቃላት ናቸውና—«እናንተ ደካሞች ሸክማችሁ የከበደ ሁሉ፥ ወደ እኔ ኑ፥ እኔም አሳርፋችኋለሁ።»

ይህ ዕረፍትን የምናገኝበትን ብቸኛ ስፍራ ይነግረናል። ሰው ለነፍሱ ዕረፍትን በምንም መንገድ የሚያገኝበት ሌላ ስፍራ የለም። ይህን አስታውሱ፦ ወደ አንድ የእምነት መግለጫ መምጣት አይደለም፤ ወደ አንዲት የተለየች ቤተ ክርስቲያን ወይም ወደ አንድ የተለየ ትምህርት መምጣትም አይደለም፤ ወደ ክርስቶስ እንጂ። «ወደ እኔ ኑ።» ለነፍስ ሰላምንና ዕረፍትን የሚሰጠው ወደ ክርስቶስ ራሱ በግል መምጣት ብቻ ነው።

ሰላም።

እንግዲህ በዮሐንስ 14:27 ለእኔ እጅግ የከበረ አንድ ተስፋ አለ። ክርስቶስ «ሰላምን እተውላችኋለሁ» ይላል፤ እኔ እሄዳለሁ፤ ነገር ግን ሰላሜን ከእናንተ ወስጄ አልሄድም፤ እርሱን ትቼላችሁ እሄዳለሁ። «ሰላሜን እሰጣችኋለሁ»። «ሰላሜን» የምትለዋን ያችን ትንሽ አነጋገር ልብ በሉ—«ሰላሜን እሰጣችኋለሁ»። ብዙ ሰዎች ሰላማቸውን ከዓለማዊ ምንጮች ይሻሉ፤ ቢያገኙትም ብዙም አይጠቀሙበትም፤ ሰዎች በገና እንደሚደረድሩ ዲያብሎስ በሰዎች ስሜት ላይ ይደረድራልና፤ ወደ ማናቸውም ነገር ሊያታልላቸውም ይችላል። ስለ እርሱ ወደ ክርስቶስ ብንሄድ ግን የምንፈልገውን በእርግጥ እናገኛለን፤ ለነፍስ ዕረፍትን እናገኛለን፤ ወደ እርሱ እስክንሄድ ድረስ ግን ፈጽሞ አናገኘውም።

ሰላማችንን የሚያውኩ ብዙ ነገሮች አሉ፤ የእግዚአብሔርን ሰላም ግን ምንም ሊያውከው አይችልም። ይህችን ትንሽ ደሴት ወስዳችሁ ወደ አትላንቲክ ውቅያኖስ ብትወረውሩአት፣ በዚህ ዓለም ታላቅ ሁከትና ሽብር ታስነሣ ነበር፤ እግዚአብሔር ግን በዘላለማዊ ዙፋኑ ላይ በዚህ የሚናወጥ አይመስለኝም፤ ከምድር ሁሉ በላይ ከፍ ከፍ ብሎ ባለበት በሰማያት አያውከውም። የእግዚአብሔር ሰላም ይኑረን፤ ያን ጊዜ ዕረፍት ይኖረናል።

ደግሞም «ደስታዬም በእናንተ እንዲሆን … ይህን ነግሬአችኋለሁ» ይላል። የራሳችን ደስታ ሳይሆን የክርስቶስ ደስታ ነው። ወደ ክርስቶስ ራሱ ስንመጣና ነፍሳችን በእርሱ ላይ ስትደገፍ፣ ያን ጊዜ ዕረፍትን፣ ሰላምንና ደስታን እናገኛለን። ያ ምንም ሊያውከው የማይችል ዕረፍት ነው፤ እንደ ወንዝ የሚፈስስ ሰላም ነው፤ ለዘላለም የሚኖር ደስታ ነው።

2. እንግዲህ የሚቀጥለው «አደርጋለሁ» በዮሐንስ 6:37 ይገኛል። ከእናንተ አንዳንዶቹ «ወይ፥ ለመምጣት የሚበቃ መልካም ብሆን ኖሮ መጥቼ ይህን ዕረፍት፣ ሰላምና ደስታ ባገኘሁ ነበር» ስትሉ ይታየኛል። ነገር ግን የምናገርለትን ቁጥር ብታነቡ እንዲህ ሲል ታገኙታላችሁ፦ «ወደ እኔም የሚመጣውን

ከቶ ወደ ውጭ አላወጣውም።»

በእርግጥ ይህ ሰፊ ነው—አይደለምን? ሰውየው ወንድም ይሁን ሴት ማን እንደ ሆነ ግድ የለኝም፤ ፈተናችሁ፣ ችግራችሁ፣ ኀዘናችሁ ወይም ኃጢአታችሁ ምን እንደ ሆነ ግድ የለኝም፤ በቀጥታ ወደ ጌታ ብቻ ብትመጡ ወደ ውጭ አያወጣችሁም። እንግዲያስ አንተ ምስኪን ኃጢአተኛ ሆይ፥ ና፤ እንዳለህ ና፤ በቃሉም እመነው።

ወደ አንዱ ስብሰባችን የመጣ አንድ ልቅና አባካኝ ወጣት ነበረ። በችኮላ ወደ ጥፋት እየሮጠ ነበር፤ የእግዚአብሔር መንፈስ ግን ያዘው። ከእርሱ ጋር እየተነጋገርሁ ወደ ክርስቶስ ላመጣው ስጥር ይህን ቁጥር ጠቀስሁለት። ለተወሰነ ጊዜ ቃሉን በፊቱ አቅርቤለት አሳቡን ወደ እርሱ መራሁት፤ በመጨረሻም ብርሃን የበራለት መሰለ፤ ከቃሉም መጽናናትን ያገኘ መሰለ፤ ስለዚህ ያን ቁጥር አጥብቆ እንዲይዝ ነገርሁት። ከሄደ በኋላ ግን ወደ ቤቱ ሲሄድ ዲያብሎስ ገጠመው። ወደ ክርስቶስ ለመሄድ የሚነሣ ሰው ሁሉ፣ ዲያብሎስ እንደ ምንም ብሎ ሊገጥመውና ሊያሰናክለው የማይጥርበት አንድም ሰው ያለ አይመስለኝም። ወደ ክርስቶስ ከመጣ በኋላም እንኳ ዲያብሎስ ይመጣል፤ በጥርጣሬ ሊያጠቃው፣ በነገሩም ውስጥ አንዳች ስሕተት እንዳለ ሊያሳምነው ይሞክራል። ይህንንም ወጣት እንዲሁ ሰይጣን ገጠመውና «ይህ ትክክለኛ ትርጕም መሆኑን በምን ታውቃለህ?» ብሎ ሹክ አለው። ይህም ለጊዜው አቆመው፤ እንደገናም ወደ ጨለማ ጣለው። ነገር ግን ያን ጥቅስ አጥብቆ እንዲይዝ እንደ ነገርሁት አስታወሰ፤ ሰይጣን ያን አሳብ በልቡ ካስገባ በኋላም እዚያው ቃሉን አጥብቆ ይዞ ቆየ፤ ሆኖም እስከ ሌሊቱ ስምንት ሰዓት ድረስ ሰላምን አላገኘም። ከዚያም በልቡ እንዲህ አለ፦ «ምንም ይሁን ምን አጥብቄ እይዘዋለሁ፤ ትክክለኛ ትርጕም ካልሆነም፣ በእግዚአብሔር የፍርድ ወንበር ፊት ስቆም፣ ስለ ግሪክና ስለ ላቲን ምንም ስለማላውቅ ስሕተት መሆኑን አላወቅሁም ብዬ እነግረዋለሁ።» «ወደ እኔም የሚመጣውን ከቶ ወደ ውጭ አላወጣውም።» ወደ እርሱ ብቻ ብትመጡ፣ ክርስቶስ ዛሬ—አዎን፥ በዚህችው ሰዓት—እንደሚቀበላችሁ ልነግራችሁ የሚያስችል በቂ ሥልጣን አለኝ።

የዚህ ዓለም ነገሥታትና መሳፍንት ግብዣ ሲያደርጉ ባለ ጠጎችን፣ ኃያላንንና ባለ ሥልጣናትን፣ የተከበሩትንና ጥበበኞችን በዙሪያቸው ይጠራሉ፤ ጌታ ግን በምድር በነበረ ጊዜ ከወራዶች ሁሉ እጅግ የወረዱትን በዙሪያው ጠራ። «ይህስ ኃጢአተኞችን ይቀበላል ከእነርሱም ጋር ይበላል» አሉ። በእርሱ ዘመን ቀራጮች፣ ኃጢአተኞችና ጋለሞቶች ወደ እግዚአብሔር መንግሥት እየተጋፉ ገቡ።

ይህስ ኃጢአተኞችን ይቀበላል።

እዚህ በለንደን ጆን ባንየን በአንድ ወቅት እንደ ነበረው ያለውን ሰው በመካከሉ የሚቀበል አንድም ማኅበር የለም፤ ጌታ ግን አዳነው፤ ወደ መንግሥቱም በደስታ ተቀበለው። እዚህ በአባቱና በእናቱ የተጣለ፣ ወዳጆቹም ሁሉ የተዉት አንድ ምስኪን ጐስቋላ ሰካራም አለ፤ ጌታ ግን ተቀብሎታል። ከታዩት ሁሉ እጅግ ጐስቋሎች የሆኑ፣ በሰው ሁሉ የተጣሉና የተናቁ አንዳንድ ሰዎችን አውቃለሁ፤ ጌታ ግን ተቀብሏቸዋል። እንግዲያስ ዛሬ በቃሉ እመኑት፤ ግብዣውንም ተቀበሉ፦ «ወደ እኔም የሚመጣውን ከቶ ወደ ውጭ አላወጣውም።»

እናንተ ግን አስቀድሜ ከኃጢአቴ መላቀቅ አለብኝ፤ ከዚያ በኋላ ወደ እርሱ እመጣለሁ ትላላችሁ። ይህ ልክ በቀይ ትኩሳት ሊሞት የደረሰ ሰው «ኧረ፥ ሐኪም ከማስጠራቴ በፊት ትኩሳቱ እስኪለቀኝ እጠብቃለሁ!» እንደሚል ነው። አዳኝ የሚያስፈልግህ ኃጢአተኛ ስለ ሆንህና ከኃጢአትህ ራስህን ማላቀቅ ስለማትችል ነው። እኔ በእንጀራ እጦት ብሞት «ይህ ራብ ሲለቀኝ ያን ጊዜ መብላት እጀምራለሁ» ማለቴ ያንኑ ያህል ምክንያታዊ በሆነ ነበር። የምበላው ስለ ራበኝ ነው፤ ክርስቶስ የሚያስፈልገንም ኃጢአተኞች ስለ ሆንን ነው። ሰው ባለ መድኃኒት የሚያስፈልገው ስለ ታመመ ነው፤ ክርስቶስም የነፍስ ባለ መድኃኒት ነው።

3. በሉቃስ 5 ለምጻሙ ወደ ክርስቶስ እንደ መጣ እናነባለን፤ ጌታም እንዲህ አለው፦

«እወዳለሁ፥ ንጻ።»

ወዲያውም ለምጹ ለቀቀው። ትኩረታችሁን ልስብበት የምፈልገው ሌላው አደርጋለሁ ይህ ነው። እንግዲህ እዚህ በኃጢአት ለምጽ የተሞላ ወንድ ወይም ሴት ካለ፣ ወደ ጌታ ሄዳችሁ ጉዳያችሁን ሁሉ ብትነግሩት፣ ለዚያ ምስኪን ለምጻም እንደ ተናገረው ይናገራችኋል፤ «እወዳለሁ፥ ንጻ» ይላችኋል፤ የኃጢአታችሁም ለምጽ ከእናንተ ይሸሻል። ኃጢአትን ይቅር ማለት የሚችል ጌታ ነው፤ ጌታ ብቻ ነው። ቃሉ እነሆ፤ በደንብ ተመልከቱት፦ «እወዳለሁ፥ ንጻ»፤ ከዚያም ከሌላው ቁጥር ጋር አጣምሩት፦ «ወደ እኔም የሚመጣውን ከቶ ወደ ውጭ አላወጣውም።»

ዲያብሎስ የጣላቸው።

አንድ ቀን ዋይትፊልድ ሲሰብክ፣ ጌታ ነፍሳትን ለማዳን እጅግ ከመጓጓቱ የተነሣ ዲያብሎስ የጣላቸውን እንኳ እንደሚቀበል ተናገረ። ሌዲ ሀንቲንግደን ተቃወመችው፤ እንዲህ ያለ ነገር መናገር እንደማይገባውም ነገረችው። ጥቂት ቆይቶ ግን ከማኅበረሰቡ የተገለለች አንዲት ምስኪን የወደቀች ሴት ወደ ስብከቱ መጣች። በኃጢአቷ ጥልቅ ወቀሳ ውስጥ ነበረች፤ ብዙም ሳትቆይ በአዳኝዋ ሰላምን አገኘች፤ ወደ እግዚአብሔርም መንግሥት በቀጥታ ተቀባይነት አገኘች። እንግዲህ እዚህ አንድ ምስኪን ኃጢአተኛ ካለ፣ ይህችን አንድ ቁጥር ይያዝ፤ ወደ ክርስቶስ የመጣውንም ያን ምስኪን ለምጻም በአሳቡ ያኑር። ሕጉ እንዳይመጣ ከልክሎት ነበር፤ ክርስቶስ ግን ከሕግ በላይ ነው። «ሕግ በሙሴ ተሰጥቶ ነበርና፤ ጸጋና እውነት ግን በኢየሱስ ክርስቶስ ሆነ።»

እንግዲህ ዛሬ አስደናቂ ልውውጥ ማድረግ ትችላላችሁ። በበሽታ ፈንታ ጤናን ልታገኙ ትችላላችሁ፤ በእግዚአብሔር ፊት ርኩስና የተጠላ ከሆነው ነገር ሁሉ ልትላቀቁ ትችላላችሁ። የእግዚአብሔር ልጅ ወርዶ እንዲህ ይላል፦ «ለምጻችሁን አስወግጄ በፈንታው ጤናን እሰጣችኋለሁ። ሥጋችሁንና ነፍሳችሁን የሚያጠፋውን ያን አስከፊ በሽታ አስወግጄ በፈንታው ጽድቄን እሰጣችኋለሁ። የመዳንን ልብስ አለብሳችኋለሁ።» ይህ አስደናቂ ነገር አይደለምን? አደርጋለሁ ሲል ማለቱ ይህ ነው። ወይ፥ ይህን «አደርጋለሁ» አጥብቃችሁ ያዙ!

4. እንግዲህ ወደ ማቴዎስ 10:32 ተመለሱ፦ «ስለዚህ በሰው ፊት ለሚመሰክርልኝ ሁሉ እኔ ደግሞ በሰማያት ባለው በአባቴ ፊት እመሰክርለታለሁ።» እነሆ፥

የምስክርነቱ «አደርጋለሁ»።

እንግዲህ ሰው ከዳነ በኋላ የሚከተለው ነገር ይህ ነው። በበጉ ደም ታጥበናል፤ የሚቀጥለው ነገር አፋችን መከፈቱ ነው። በዚህ በጨለማ ዓለም ክርስቶስን መመስከር፣ ፍቅሩንም ለሌሎች መንገር አለብን። በእግዚአብሔር ልጅ ልናፍር አይገባንም።

ሰው ስሙ በፓርላማ ወይም በንግሥቲቱና በቤተ መንግሥቷ ሹማምንት ፊት እንዲጠራ የሚያደርግ ድል ሲያገኝ ታላቅ ክብር እንደ ሆነ ያስባል። በእርግጥም እጅግ ታላቅ ክብር ነው። በቻይና ደግሞ፣ እንደምናነበው፣ ድል ያደረገ ወታደር ከፍተኛው ምኞቱ ስሙ በቤተ መንግሥቱ ወይም በኮንፊሽየስ ቤተ መቅደስ ውስጥ እንዲጻፍ ነው። ነገር ግን እዚህ በምድር ስለ መሰከራችሁለት ብቻ ስማችሁ በሰማያት መንግሥት በክብር አለቃ፣ በእግዚአብሔር ልጅ፣ እንደሚጠራ አስቡ። እዚህ ትመሰክሩለታላችሁ፤ እርሱም በዚያ ይመሰክርላችኋል። ወደ ግልጹ የነጻነት ብርሃን ልትገቡ ብትወዱ፣ በክርስቶስ ወገን ጸንታችሁ መቆም አለባችሁ። በእግዚአብሔር ልጅ ለመመስከር ስላፈሩ በጨለማ ውስጥ እየዳሰሱ የሚንከራተቱ፣ ወደ መንግሥቱም ግልጽ ብርሃን ፈጽሞ የማይገቡ ብዙ ክርስቲያኖችን አውቃለሁ። ክርስቲያኖች ሆይ፥ በእግዚአብሔር ወገን መሆናችሁን ወዳጆቻችሁ፣ ጠላቶቻችሁም እንኳ እንዲያውቁ ለማድረግ አታፍሩ።

5. የሚቀጥለው አደርጋለሁ ደግሞ

የአገልግሎቱ «አደርጋለሁ» ነው።

እዚህ «ለክርስቶስ አንዳች አገልግሎት ማድረግ እፈልጋለሁ» ለማለት የተነቃቁና የተቀሰቀሱ ብዙ ክርስቲያኖች እንዳሉ አምናለሁ። እንግዲህ ክርስቶስ «በኋላዬ ኑና ሰዎችን አጥማጆች እንድትሆኑ አደርጋችኋለሁ» ይላል። አንድን ሰው ወደ አዳኙ ለማምጣት ሊረዳ የማይችል ክርስቲያን የለም። ክርስቶስ «እኔም ከምድር ከፍ ከፍ ያልሁ እንደ ሆነ ሁሉን ወደ እኔ እስባለሁ» ይላል፤ የእኛም ሥራ ክርስቶስን ከፍ ከፍ ማድረግና ለእርሱ መኖር ብቻ ነው። እንደ መልአኩ ገብርኤል መስበክ ትችሉ ይሆናል፤ ነገር ግን እንደ ዲያብሎስ ብትኖሩ ስብከታችሁ ከንቱ ነው። ምንም ያህል አንደበተ ርቱዕ ብትሆኑ፣ ምንም ያህል ያማረ ቋንቋ ብትጠቀሙ ግድ የለኝም፤ ስብከታችሁ ከንቱ ነው። ይህን ሰው ወይም ያን ሰው መከተል ጥቅም የለውም፤ ክርስቶስን ተከተሉ፤ እርሱን ብቻ። ሰዎችን አጥማጆች እንድትሆኑ አደርጋችኋለሁ ይላል።

ጴጥሮስ በበዓለ ኀምሳ ቀን ታላቅ ማጥመድ አጠመደ።

በበዓለ ኀምሳ ቀን እንዳጠመዳቸው ሰዎች ያህል በአንድ ቀን ብዙ ዓሣ አጥምዶ ያውቅ እንደ ሆነ እጠራጠራለሁ። ሦስት ሺህ ዓሣዎችን መጐተት ቢኖርባቸው ኖሮ፣ በጀልባቸው ላይ የነበረውን መረብ ሁሉ በበጣጠሰው ነበር።

ጌታችን «ጴጥሮስ ሆይ፥ በኋላዬ ና፤ ሰዎችንም አጥማጅ እንድትሆን አደርግሃለሁ» አለው፤ ጴጥሮስም በቀላሉ ታዘዘው፤ በዚያም በበዓለ ኀምሳ ቀን ውጤቱን እናያለን።

ነገር ግን ብዙዎች የማይሳካላቸው አንድ ምክንያት፣ ያውም ታላቅ ምክንያት አለ። ብዙ መልካም ሰዎች «ፍሬ የማናየው ለምንድን ነው? በትጋት እንሠራለን፣ በትጋት እንጸልያለን፣ በትጋት እንሰብካለን፤ ስኬቱ ግን አይመጣም» ብለው ጠይቀውኛል። እነግራችኋለሁ። ብዙ ሰዎች ጊዜያቸውን ሁሉ መረባቸውን በመጠገን ስለሚያሳልፉ ነው። ምንም ባያጠምዱ አያስደንቅም።

የጠያቂዎች ስብሰባ።

ዋናው ነገር ግን የጠያቂዎች ስብሰባ ማድረግ፣ በዚህም መረቡን ጐትቶ አንዳች ተይዞ እንደ ሆነ ማየት ነው። ሁልጊዜ መረቡን በመጠገንና በመዘርጋት ብቻ ብትኖሩ ብዙ ዓሣ አትይዙም። ዓሣ ሊያጠምድ ወጥቶ መረቡን ዘርግቶ እዚያው ትቶት ፈጽሞ የማይጐትተውን ሰው ማን ሰምቶ ያውቃል? ሁሉ በሰውየው ሞኝነት ይስቅ ነበር።

በማንቸስተር የነበረ አንድ አገልጋይ አንድ ቀን ወደ እኔ መጥቶ «እኛ አገልጋዮች አሁን ካለንበት የተሻለ የማይሳካልን ለምን እንደ ሆነ ብትነግረኝ ደስ ባለኝ» አለኝ። እኔም ይህን መረብ የመጐተትን አሳብ አቀረብሁለት፤ መረባችሁን መጐተት ይገባችኋል አልሁት። ከእኔ እጅግ የተሻለ የሚሰብኩ ብዙ አገልጋዮች በማንቸስተር እንዳሉ፣ እኔ ግን መረቡን እንደምጐትት ነገርሁት። ብዙ ሰዎች የጠያቂዎችን ስብሰባ ይቃወማሉ፤ እኔ ግን አስፈላጊነቱን አጥብቄ አስረዳሁት፤ አገልጋዩም «መረቡን ጐትቼ አላውቅም፤ በሚቀጥለው እሑድ እሞክራለሁ» አለ። እንዲሁም አደረገ፤ ስምንት ሰዎች፣ ስለ ነፍሳቸው የተጨነቁ ጠያቂዎች፣ ወደ ጥናት ክፍሉ ገቡ። በሚቀጥለው እሑድ ሊያየኝ መጣና በሕይወቱ እንዲህ ያለ እሑድ አይቶ እንደማያውቅ ነገረኝ። ድንቅ በረከት አግኝቶ ነበር። ቀጥሎ መረቡን በጐተተ ጊዜ አርባ ሰዎች ነበሩ፤ በቅርቡም በኦፔራ ሃውስ ሊያየኝ በመጣ ጊዜ በደስታ «ሙዲ፥ ባለፈው ዓመት ስምንት መቶ ሰዎች ወደ ጌታ ተመልሰዋል! መረቡን ቀደም ብዬ መጐተት አለመጀመሬ ታላቅ ስሕተት ነው» አለኝ። ስለዚህ ወዳጆቼ ሆይ፥ ሰዎችን ማጥመድ ብትፈልጉ፣

በቃ፥ መረቡን ጐትቱ።

አንድ ብቻ ብትይዙ እንኳ አንድ ነገር ነው። ምናልባት ትንሽ ልጅ ሊሆን ይችላል፤ ነገር ግን አንድ ትንሽ ልጅ መላውን ቤተሰብ ወደ ጌታ ሲመልስ አይቻለሁ። በጠያቂዎች ክፍል ውስጥ ባለው በዚያ አእምሮው የደነዘዘ በሚመስል ትንሽ ልጅ ውስጥ ምን እንዳለ አታውቁም፤ ዓለምን የሚያንቀጠቅጥ ተሐድሶ አራማጅ፣ ማርቲን ሉተር ሊሆን ይችላል—ልታውቁ አትችሉም። እግዚአብሔር ኃያላንን ለማሳፈር የዓለምን ደካማ ነገር ይጠቀማል። የእግዚአብሔር ተስፋ እንደ እንግሊዝ ባንክ የገንዘብ ኖት የታመነ ነው—«ለእገሌ ልከፍል ቃል እገባለሁ» ይላል፤ እነሆም ከክርስቶስ የተስፋ ሰነዶች አንዱ፦ «ብትከተሉኝ ሰዎችን አጥማጆች እንድትሆኑ አደርጋችኋለሁ።» ተስፋውን አጥብቃችሁ ይዛችሁ አትታመኑበትምን? አሁንስ አትከተሉትምን?

ነገር ግን ሰዎችን ማጥመድ ብትፈልጉ ትንሽ—ምን ልበለው?—

የተለመደ ማስተዋል መጠቀም አለባችሁ።

በግልጽ ቋንቋ ነገሩ ይኸው ነው። ሰው ወንጌልን ቢሰብክ፣ በታማኝነትም ቢሰብከው፣ ያን ጊዜውኑ በዚያው ፍሬ ሊጠብቅ ይገባዋል። የምሥራቹን ካወጀ በኋላ ግን የጠያቂዎች ስብሰባ ያድርግ፤ ቢያስፈልግም ሁለተኛ ስብሰባ ያድርግ፤ ወደ ሰዎቹም ቤት ሄዶ ከእነርሱ ጋር ይነጋገር፣ ይጸልይም፤ በዚህ መንገድ በመቶዎች የሚቆጠሩ ወደ እግዚአብሔር ይመጣሉ። በዓመት ውስጥ ባሉት ሦስት መቶ ስድሳ አምስት ቀናት ሁሉ የድካማቸውን ፍሬ ማጨድ የእግዚአብሔር ልጆች መብት እንደ ሆነ አምናለሁ።

አንዳንዶች ግን «ታዲያ፣» ይላሉ፤ «የመከር ጊዜ እንዳለ ሁሉ የመዝራት ጊዜስ የለምን?» አዎን፥ እውነት ነው፤ አለ፤ ነገር ግን በአንድ እጅ እየዘራችሁ በሌላው ማጨድ ትችላላችሁ። ዓመቱን ሙሉ ሲዘራ ኖሮ ስለ ማጨድ ፈጽሞ የማያስብ ገበሬ ምን ትሉታላችሁ? እደግመዋለሁ፤ በአንድ እጅ መዝራት በሌላውም ማጨድ ያስፈልገናል፤ የድካማችንንም ፍሬ ብንጠብቅ እናየዋለን። «ከምድር ከፍ ከፍ ያልሁ እንደ ሆነ ሁሉን ወደ እኔ እስባለሁ።» ክርስቶስን ከፍ ከፍ ማድረግ፣ ከዚያም ሰዎችን ፈልገን ወደ እርሱ ማምጣት አለብን። ደግሞም ትክክለኛውን ማጥመጃ መጠቀም አለባችሁ። ብዙ ሰዎች ይህን አያደርጉም፤ ከዚያም ስኬት ባለማግኘታቸው ይደነቃሉ። ሰዎችን ለማጥመድ ብለው ሁሉን ዓይነት መዝናኛ ሲያዘጋጁ ታዩአቸዋላችሁ። ሥራውን በተሳሳተ መንገድ ይጀምራሉ። ይህ የሚጠፋ ዓለም የሚፈልገውን ልንገራችሁ፤ የሚፈልገው

ክርስቶስን፥ እርሱንም የተሰቀለውን ነው።

በሰው ሁሉ ልብ ውስጥ ሊሞላ የሚገባው ባዶነት አለ፤ በትክክለኛው ማጥመጃ ብቻ ብንቀርባቸው እናጠምዳቸዋለን። ይህ ምስኪን ዓለም አዳኝ ያስፈልገዋል፤ ሰዎችን በማጥመድ ስኬታማ ልንሆን ከሆነ የተሰቀለውን ክርስቶስ መስበክ አለብን—ሕይወቱን ብቻ ሳይሆን ሞቱንም። ይህን በማድረግ ታማኞች ብቻ ብንሆን ይሳካልናል። ለምን? ተስፋው እነሆ አለና፦ «ብትከተሉኝ ሰዎችን አጥማጆች እንድትሆኑ አደርጋችኋለሁ።» ያም ተስፋ ለደቀ መዛሙርቱ እንደ ጸና ለእናንተና ለእኔም እንዲሁ ይጸናል፤ በእነርሱም ዘመን እውነት እንደ ነበረ ዛሬም እውነት ነው። «ጥበበኞች በሰማይ ጠፈር እንዳለ ፀሐይ ይበራሉ፤ ብዙዎችንም ወደ ጽድቅ የሚመልሱ እንደ ከዋክብት ለዘላለም ይበራሉ።» እንግዲያስ አንዲትን ነፍስ ወደ ክርስቶስ የመመለስን ከፍ ያለ መብት አስቡ። እናንተ ካለፋችሁ በኋላ ለዘመናት የሚፈስስ ጅረት ታስጀምራላችሁ። «በጌታ የሚሞቱ ሙታን ብፁዓን ናቸው … ከድካማቸው ያርፉ ዘንድ፥ ሥራቸውም ይከተላቸዋል።»

ጳውሎስና መልእክቶቹ።

በዚያ በላይ ያለውን ጳውሎስን አስቡ። በመልእክቶቹ አማካይነት ወደ ክርስቶስ የመጡ ወንዶችና ሴቶች በየቀኑና በየሰዓቱ ወደዚያ ይወጣሉ። ከሺህ ዓመት በላይ ሲፈስሱ የኖሩ ጅረቶችን አስጀመረ። ሰዎች ወደዚያ ወጥተው እንዲህ ሲሉ ይታየኛል፦ «ጳውሎስ ሆይ፥ ያን ለኤፌሶን ሰዎች የጻፍኸውን መልእክት ስለ ጻፍህ አመሰግንሃለሁ፤ ክርስቶስን በእርሱ አገኘሁት።» «ጳውሎስ ሆይ፥ ያን ለቆሮንቶስ ሰዎች የጻፍኸውን መልእክት ስለ ጻፍህ አመሰግንሃለሁ።» «ጳውሎስ ሆይ፥ ለፊልጵስዩስ ሰዎች በጻፍኸው መልእክት ክርስቶስን አገኘሁት።» «ጳውሎስ ሆይ፥ ለገላትያ ሰዎች ስለ ጻፍኸው መልእክት አመሰግንሃለሁ፤ ክርስቶስን በእርሱ አገኘሁት።» እንዲሁም ላደረገው ነገር ጳውሎስን ሁልጊዜ እያመሰገኑ አሁንም ወደዚያ እየወጡ ነው ብዬ አስባለሁ። አዎን፥ ጳውሎስ ወደ ወኅኒ በተጣለ ጊዜ እጆቹን አጣጥፎ በሥራ ፈትነት አልተቀመጠም። አይደለም፤ መጻፍ ጀመረ፤ መልእክቶቹም ረጅም ዘመናትን አልፈው ወደ እኛ ደረሱ፤ እልፍ አእላፋትንም የተሰቀለውን ክርስቶስ ወደ ማወቅ አመጡ። አዎን፥ ክርስቶስ ጳውሎስን «ብትከተለኝ ሰዎችን አጥማጅ አደርግሃለሁ» አለው፤ እርሱም ከዚያ ወዲህ ነፍሳትን ሲያጠምድ ኖሯል። ዲያብሎስ ጳውሎስን ወደ ወኅኒ ባስገባው ጊዜ እጅግ ብልህ ነገር ያደረገ መስሎት ነበር፤ ነገር ግን እጅግ ተሳስቶ ነበር፤ በዚህች ጊዜ ከልክ አለፈ። ጳውሎስ ስለዚያ የፊልጵስዩስ ወኅኒ፣ በዚያም ስለ ደረሰበት ግርፋትና እስራት ከዚያ ወዲህ እግዚአብሔርን ሲያመሰግን እንደ ኖረ አልጠራጠርም። ወደ ሰማይ እስክንደርስ ድረስ ፈጽሞ ልናውቀው ከምንችለው በላይ ዓለም በዚያ ነገር እንዳተረፈ እርግጠኛ ነኝ።

6. የሚቀጥለውን «አደርጋለሁ» በዮሐንስ 14:18 እናገኛለን፦

«ያለ አጽናኝ አልተዋችሁም።»

ክርስቶስ በዚህ በታች ባለው ጨለማ ምድረ በዳ ብቻችንን አለመተዉ ለእኔ ጣፋጭ አሳብ ነው። ወደ ላይ ወጥቶ በአብ ዙፋን አጠገብ ቢቀመጥም አልተወንም። የተሻለው ትርጕም «ወላጆች እንደ ሌላቸው ልጆች አልተዋችሁም» የሚል ነው። ዮሴፍን ወደ ወኅኒ በጣሉት ጊዜ አልተወውም። «እግዚአብሔርም ከእርሱ ጋር ነበረ።» ዳንኤል ወደ አንበሶች ጕድጓድ በተጣለ ጊዜ ሁሉን ቻዩን ከእርሱ ጋር ማስገባት ግድ ሆነባቸው። እንዲህ ተጣብቀው ስለ ነበር ሊለያዩ አልቻሉም፤ ስለዚህም እግዚአብሔር ከዳንኤል ጋር ወደ አንበሶች ጕድጓድ ወረደ።

መለያየት የለም።

ክርስቶስ ከእኛ ጋር ካለ ሁሉን ማድረግ እንችላለን። ምን ያህል ደካሞች እንደ ሆንን እያሰብን አንቀመጥ። ዓይናችንን ወደ እርሱ እናንሣ፤ ሥልጣን ሁሉ በሰማይና በምድር የተሰጠው ታላቅ ወንድማችን አድርገን እናስበው። እርሱ «እነሆም፥ እኔ እስከ ዓለም ፍጻሜ ድረስ ሁልጊዜ ከእናንተ ጋር ነኝ» ይላል። ልጆቻችንና ወዳጆቻችን አንዳንዶቹ ይለዩናል፤ ከቤተሰባችን አንዱ ወደ ሩቅ አገር—ምናልባትም ወደ አውስትራሊያ—ሲሄድ እጅግ የሚያሳዝን ሰዓት ነው። ነገር ግን እግዚአብሔር ይመስገን፤ አማኙና ክርስቶስ ፈጽሞ አይለያዩም። እርሱ እዚህ ከእኛ ጋር ነው፤ እኛም ከጥቂት ጊዜ በኋላ በአካል ከእርሱ ጋር እንሆናለን። ከእርሱ ጋር እንሆናለን፤ ከጥቂት ጊዜ በኋላም በውበቱ እናየዋለን። ከእኛ ጋር መሆኑ ብቻ ሳይሆን ሁሉን የሚነግረንን መንፈስ ቅዱስን ልኮልናል። በመካከላችን መሆኑን በማመን መንፈስ ቅዱስን እናክብረው። ለዕውሮች ማየትን፣ ለምርኮኞች ነጻነትን ለመስጠት፣ የደንቆሮችንም ጆሮ የከበረውን የወንጌል ቃል ይሰሙ ዘንድ ለመክፈት ኃይል አለው።

7. ከዚያም በዮሐንስ 6:40 ሌላ አደርጋለሁ አለ፤ በዚያው ምዕራፍ አራት ጊዜ ይገኛል፦ «እኔም በመጨረሻው ቀን አስነሣዋለሁ።»

የትንሣኤው «አደርጋለሁ»።

በሞት ላይ ሥልጣን ያለው አዳኝ እንዳለኝ ማሰብ ለእኔ እጅግ ጣፋጭ አሳብ ነው። የተባረከው ጌታዬ የሞትና የሲኦልም መክፈቻ ይዟል። ለምስኪኑ የማያምን ሰውና ለምስኪኑ ከሐዲ አዝናለሁ። በትንሣኤ ተስፋ የላቸውም። ነገር ግን የእግዚአብሔር ልጅ ሁሉ ያን ምዕራፍ ከፍቶ ተስፋውን ሊያነብ ይችላል፤ ሲያነብበውም ልቡ በውስጡ በደስታ ሊዘል ይገባዋል። ነጋዴ የዕቃውን ጥራት ሊያሳየን አብዛኛውን ጊዜ ከሸቀጡ ምርጡን ናሙና በመስኮቱ እንደሚያስቀምጥ ታውቃላችሁ። እንዲሁም ክርስቶስ እዚህ በምድር በነበረ ጊዜ ምን ማድረግ እንደሚችል ናሙና ሰጠን። ምን ያህል ኃይል እንዳለው እናውቅ ዘንድ ሦስት ሰዎችን ከሙታን አስነሣ። እነርሱም (1) የኢያኢሮስ ልጅ፣ (2) የመበለቲቱ ልጅ፣ (3) የቢታንያው አልዓዛር ነበሩ። ጥርጣሬ ሁሉ ከልባችን ይወገድ ዘንድ ሦስቱንም አስነሣቸው። በትንሣኤ ተስፋ ባይኖረን ኖሮ ይህ ዓለም ምንኛ ጨለማና ጭጋጋማ በሆነ ነበር! አሁን ግን ትንንሽ ልጆቻችንን በመቃብር ስናኖር በኀዘን ቢሆንም ያለ ተስፋ አይደለም። ሲያልፉ አይተናል፤ ከሞት ጋር በአስከፊ ትግል ውስጥ አይተናቸዋል፤ ነገር ግን ጨለማውንና ጭጋጉን የሚያበራ አንድ ኮከብ ነበረ—ይኸውም፣ የደስታው ክበብ በምድር ቢሰበርም በዚያ በሰማያዊ ብርሃን ዓለም እንደገና ሙሉ ይሆናል የሚለው አሳብ ነው። የምትወዱትን ሰው ያጣችሁ እናንተ፣ ያን «አደርጋለሁ» ስታነቡ ደስ ይበላችሁ። በክርስቶስ የሞቱት ከጥቂት ጊዜ በኋላ እንደገና ይወጣሉ። ጨለማው ይሸሻል፤ የትንሣኤም የንጋት ብርሃን ይወጣልናል። ጥቂት ጊዜ ብቻ ነው፤ ይህን የተናገረውም ይመጣል፤ ድምፁም በመቃብር ይሰማል—«እኔም በመጨረሻው ቀን አስነሣዋለሁ።» የከበረ ተስፋ! የከበረ አደርጋለሁ!

8. እንግዲህ የሚቀጥለው አደርጋለሁ በዮሐንስ 17:24 ይገኛል፦ «አባት ሆይ፥ እኔ ባለሁበት የሰጠኸኝ እነርሱ ደግሞ ከእኔ ጋር ይሆኑ ዘንድ እወዳለሁ።»

የክብሩ «አደርጋለሁ»።

ይህ በእንግዳ ማረፊያው ክፍል፣ ተሰቅሎ በቀራንዮ ያን አስከፊ ሞት ከመሞቱ በፊት በነበረችው የመጨረሻ ሌሊት በጸለየው በመጨረሻ ጸሎቱ ውስጥ ነበረ። ከጥቂት ጊዜ በኋላ ከንጉሡ ጋር እንደሚሆኑና ንጉሡን በውበቱ እንደሚያዩ በማሰብ ፊታቸው መብራት የጀመረ አንዳንዶችን እዚህ አያለሁ። አዎን፥ ወደ ፊት የከበረ ቀን ይጠብቀናል። አንዳንዶች በተለወጡበት የመጀመሪያ ቀን ሁሉን ያገኙ ይመስላቸዋል። በእርግጥ ላለፈው መዳንን፣ ለአሁኑም ሰላምን እናገኛለን፤ ነገር ግን ለወደፊቱ ደግሞ ክብር አለ። ጳውሎስን ሁልጊዜ ደስ ያሰኘው ይኸው ነበር። እንዲህ አለ፦ «እነዚህ ቀላል መከራዎች፣ እነዚህ ጥቂት ግርፋቶች፣ በእኔ ላይ የሚወረውሩአቸው እነዚህ ጥቂት የጡብ ስብርባሪዎችና ድንጋዮች—ከዚያ ባሻገር ያለው ክብር እጅግ ስለሚበልጣቸው ክርስቶስን አተርፍ ዘንድ እንደ ምንም፣ ፈጽሞ እንደ ምንም እቈጥራቸዋለሁ።» ስለዚህ ነገሮች በእኛ ላይ ሲሆኑ እንበርታ፤ ሌሊቱ ቶሎ እንደሚያልፍና ንጋቱም እንደሚወጣልን እናስብ።

ሞት በዚያ ፈጽሞ አይመጣም።

ከዚያች ሰማያዊት ምድር ተባሯል። ከጌታ ጋር ከጥቂት ጊዜ በኋላ የምንኖርበትን ያን ታላቅና የከበረ ቤት ሊያበላሹ በሽታ፣ ሥቃይና ኀዘን ወደዚያ አይመጡም። የእግዚአብሔር ቤተሰብ ሁሉ በዚያ በአንድነት ይሆናል። ወዳጆቼ ሆይ፥ የከበረ የወደፊት ዘመን ነው! አዎን፥ የከበረ ቀን ነው! ምናልባትም ብዙዎቻችን ከምናስበው እጅግ የቀረበ ሊሆን ይችላል። እዚህ በምንቆይባቸው በእነዚህ ጥቂት የጨለማ ቀናት ጸንተን እንቁም፤ ከጥቂት ጊዜም በኋላ በዚያ በብርሃን ዓለም ባልተሰበረው ክበብ ውስጥ እንሆናለን፤ ንጉሡም በመካከላችን ይሆናል።

የኃጢአተኛው «አደርጋለሁ»።

አሁንም እንድትሉት የምፈልገው አንድ አደርጋለሁ ብቻ አለ፤ እርሱም የኃጢአተኛው አደርጋለሁ ነው። ስምንቱን የክርስቶስ «አደርጋለሁ» ቃሎች ሰምታችኋል፦ (1) ዕረፍትን ይሰጠናል፤ (2) እጅግ ወራዳውን እንኳ ወደ ውጭ አያወጣም፤ የሚመጡትን ሁሉ ይቀበላል እንጂ፤ (3) ያነጻናል፤ (4) የእርሱ መሆናችንን ይመሰክርልናል፤ (5) ነፍሳትን በማሸነፍ ስኬታማ ያደርገናል፤ (6) ያለ አጽናኝ አይተወንም፤ (7) በመጨረሻው ቀን ያስነሣናል፤ (8) በክብር ከእርሱ ጋር እንድንሆን ይወዳል።

አሁንም ኃጢአተኞች እንዲህ እንዲሉ እፈልጋለሁ፦

«ተነሥቼም ወደ አባቴ እሄዳለሁ።»

ዛሬ ከሰዓት በኋላ ይህን የሚል ማን ነው? ምስኪኑ አባካኝ ልጅ እንዳደረገው ወደ እግዚአብሔር የሚመጣ ማን ነው? አሁን ይታየኛል። ምናልባት እነዚያን ሰማያዊ ኮረብቶች አሻግሮ እያየ ይሆናል፤ በሩቅም የተወውን ቤት ያያል፤ በዚያም አፍቃሪ አባት፣ ሽበታም ሽማግሌ እንዳለ ያውቃል፤ እንዲህም ይላል፦ እኔ በባዕድ አገር እዚህ እጠፋለሁ፤ በተውሁት በዚያ ቤት ግን የሚበቃና የሚተርፍ እንጀራ አለ፤ «ተነሥቼም ወደ አባቴ እሄዳለሁ።» ያ በሕይወቱ የመለወጫ ነጥብ ነበረ። ኃጢአተኛ ሆይ፥ ይህ የሚደረግ የከበረ ነገር ነበረ፤ አይደለምን?

አቶ ስፐርጀን በቅርቡ በዌስት ኤንድ በሰበከ ጊዜ፣ አድማጮቹ አልፈው የተሻገሩአቸውን ነገሮች ዘርዝሮ ተናገረ። ከእናንተ አንዳንዶቻችሁ፣ አለ፣ ስለ እናንተ ያለቅሱ፣ ወደ ቤታችሁም መጥተው ያነጋግሩአችሁ የነበሩትን የታማኝ የሰንበት ትምህርት ቤት መምህራንን ጸሎት አልፋችሁታል። ልመናቸውን ሁሉ ተቋቁማችሁ ተጽእኖአቸውን ተሻግራችሁታል። የእናታችሁንም እንባና ጸሎት አልፋችሁታል፤ እርስዋም ምናልባት ዛሬ በመቃብር አንቀላፍታለች፤ የአባታችሁንና ከእናንተ ጋር የጸለየውንና ከእናንተ ጋር ያለቀሰውን እግዚአብሔርን የሚፈራ ታማኝ አገልጋያችሁን እንባና ጸሎት አልፋችሁታል። ስብከቶቹ ልባችሁን አጥብቀው የያዙበት ጊዜ ነበረ፤ አሁን ግን አልፋችኋቸዋል፤ ስብከቶቹም ምንም አይነኩአችሁም፤ በልዩ ስብሰባዎች ውስጥ አልፋችኋል፤ እነርሱም ምንም ስሜት አልፈጠሩባችሁም፤ አልነኩአችሁም። ቢሆንም ወደ ፊት እየገፋን ነው ትላላችሁ። አዎን፥ እየገፋችሁ ነው፤ ነገር ግን አስታውሱ፦ በተቻላችሁ ፍጥነት ወደ ሲኦል እየገፋችሁ ነው፤ ልቡ እንዲህ ከደነደነ በኋላ እድናለሁ ብሎ ተስፋ ሊያደርግ የሚችል ከአሥር ሺህ ሰው አንድ እንኳ የለም።

ወዳጆቼ ሆይ፥ ዛሬ እነሣለሁ በሉ! ዛሬ በመመለሳችሁ በሰማይ ደስታ ይሁን። በሉቃስ 15 «ንስሐ በሚገባ በአንድ ኃጢአተኛ በሰማይ ደስታ ይሆናል» ብለን እናነባለን። ብዙዎች አሁን ይመለሱ፤ በሕይወትም ይኑሩ።

ጠፍቻለሁ፤ ግን አውቃለሁ፣

ምድር ቍስሌን አትፈውስም፤

አሁኑኑ ተነሥቼ እሄዳለሁ፤

ኢየሱስ ሞቶልኛል።