ካሌብ፦ ሌላ መንፈስ

እንግዲህ ወደ ፊልጵስዩስ ምዕራፍ ሁለት እንመለስ። ከዚያ የመጽሐፍ ክፍል የተወሰነውን ማንበብ እወዳለሁ፤ ምክንያቱም ይህ ክፍል ወደ እኛ፣ አብረን ወዳለነው ወደ እኛ፣ በእውነት ወደ ምድር ዝቅ ብሎ ይናገራል፤ ደግሞም ኢየሱስ በዚህ ምድር ላይ ስላከናወነው አገልግሎት ያሳስበናል። ከቁጥር አንድ ጀምሬ እስከ ቁጥር አሥራ አንድ ድረስ አነባለሁ።

በክርስቶስም አንዳች ምክር ቢሆን፥ የፍቅር መጽናናት ቢሆን፥ የመንፈስ ኅብረት ቢሆን፥ ምሕረትና ርኅራኄ ቢሆኑ፥ ደስታዬን ፈጽሙልኝ፤ በአንድ አሳብ ተስማሙ፥ አንድ ፍቅር አንድም ልብ አንድም አሳብ ይሁንላችሁ፤ ለወገኔ ይጠቅማል በማለት ወይም በከንቱ ውዳሴ ምክንያት አንድ እንኳ አታድርጉ፥ ነገር ግን እያንዳንዱ ባልንጀራው ከራሱ ይልቅ እንዲሻል በትሕትና ይቍጠር፤ እያንዳንዱ ለራሱ የሚጠቅመውን አይመልከት፥ ለባልንጀራው ደግሞ እንጂ። በክርስቶስ ኢየሱስ የነበረ ይህ አሳብ በእናንተ ዘንድ ደግሞ ይሁን። እርሱ በእግዚአብሔር መልክ ሲኖር ሳለ ከእግዚአብሔር ጋር መተካከልን መቀማት እንደሚገባ ነገር አልቈጠረውም፥ ነገር ግን የባሪያን መልክ ይዞ በሰውም ምሳሌ ሆኖ ራሱን ባዶ አደረገ፥ በምስሉም እንደ ሰው ተገኝቶ ራሱን አዋረደ፥ ለሞትም ይኸውም የመስቀል ሞት እንኳ የታዘዘ ሆነ። ስለ እኛም እጅግ ዝቅ ወዳለው ስፍራ ወረደ። በዚህ ምክንያት ደግሞ እግዚአብሔር ያለ ልክ ከፍ ከፍ አደረገው፥ ከስምም ሁሉ በላይ ያለውን ስም ሰጠው፤ ይህም በሰማይና በምድር ከምድርም በታች ያሉት ሁሉ በኢየሱስ ስም ይንበረከኩ ዘንድ፥ መላስም ሁሉ ለእግዚአብሔር አብ ክብር ኢየሱስ ክርስቶስ ጌታ እንደ ሆነ ይመሰክር ዘንድ ነው።

የእግዚአብሔርም ሕዝብ ሁሉ፦ አሜን አሉ። አሁን ወንድማችን ጋረት ኢቫንስ መጥቶ ጌታ ዛሬ ጠዋት ከእግዚአብሔር ቃል በልቡ ያኖረውን እንዲያካፍለን እጠይቀዋለሁ።

ብራያን ሆይ፣ ለመንፈስ ቅዱስ ታዝዘህ ያንን ክፍል ስላነበብክልን አመሰግንሃለሁ። ትንሽ ቀደም ብለን ተገናኝተን ዛሬ የትኛውን ክፍል እንደምናነብ ተወያይተን ነበር፤ እኔም ራሴ ወደ ቅዱሳት መጻሕፍት ስለምወስዳችሁ የተለየ ንባብ አያስፈልግም ብዬ ሐሳብ አቀረብኩ። ነገር ግን ዛሬ ጠዋት ልቤን ለማዘጋጀት ብቻ በማለዳ ተነሣሁ፤ በማስታወሻዎቼም ኅዳግ ላይ እንዲህ ብዬ ጻፍኩ፦ ፊልጵስዩስ ምዕራፍ ሁለት፤ «በክርስቶስ ኢየሱስ የነበረ ይህ አሳብ በእናንተ ዘንድ ደግሞ ይሁን።» እንዲህ ያለ ነገር ሲሆን፣ ዛሬ ጠዋት ለእናንተ የእግዚአብሔር ቃል እንዳለኝ ማወቄ ታላቅ መተማመንን ይሰጠኛል።

የመጀመሪያዋ ቤተ ክርስቲያኔ በኪችነር፣ ኦንታሪዮ በእረኝነት ያገለገልኩባት ነበረች። እዚያ እረኛ ከመሆኔ በፊት ለብዙ ዓመታት የፊዚክስ መምህር ነበርኩ። በጉባኤዬ ውስጥ ከሽማግሌዎቼ አንዱ የሆነ አንድ ወጣት ነበረኝ። ዕድሜው ገና ሠላሳ ዓመት ብቻ ነበር፤ በየእሁዱም በአምልኮው መጀመሪያ ክፍል ተነሥቶ አንድ የመጽሐፍ ክፍል ያነብ ነበር። በዚያች ቤተ ክርስቲያን በነበርኩበት የመጀመሪያ ዓመት ስምንት ጊዜ፣ ምናልባት አሥር ብቻ፣ ምናልባትም ስድስት ጊዜ ብቻ፣ ቻርሊ ኒንኪርክን ስለ ምን እንደምናገር ሳያውቅ ተነሥቶ የምሰብክበትን ክፍል ያነብ ነበር። በእነዚያ ጠዋቶች የእግዚአብሔር ቃል እንዳለኝ ምን ያህል መተማመን እንደ ነበረኝ መገመት ትችላላችሁ። ብራያን ሆይ፣ ስለ ታዛዥነትህም አመሰግንሃለሁ።

ከግብፅ ወጥተው ወደ ምድረ በዳ

የእስራኤል ልጆች በየማለዳው ሲነቁ ነገሩ ሁሉ እንደ ሕልም ሳይመስላቸው አልቀረም። በባርነት ተወልደው ነበር፤ የሚያውቁት ሁሉ የግብፅን አስገባሪዎች ብቻ ነበር፤ ጥቂትና ጥቂት ገለባ እየተሰጣቸው ጡብ እንዲሠሩ ሲገደዱ ሥራውም እየከበደና እየከበደ ሄደ። ከዚያም በምድሪቱ ላይ ብዙ መቅሠፍቶች መጡ፤ የጓጕንቸር መቅሠፍት፣ ወደ ደም የተለወጡ ወንዞች፣ ሌሎችም ብዙ ነገሮች፤ የሁሉም መደምደሚያ ደግሞ በቤታቸው መቃኖች ላይ ደም እንዲቀቡ የተነገራቸው ያ ሌሊት ነበር፤ ይኸውም ተበቃዩ መልአክ በሚያልፍበት ጊዜ እንዲተርፉ ነው። አሁን ወደ እነዚያ ቀናት መለስ ብለው ሲያስቡ፣ ነጻ መውጣታቸው እጅግ እንደ ሕልም መሰላቸው፤ ተበቃዩ መልአክ በግብፅ ሁሉ ላይ እንዴት እንዳለፈና በየቤቱ ያለውን በኵር እንዴት እንደ ገደለ፣ የእስራኤል ልጆች ግን እንዴት እንዳመለጡ።

በኵር ሆነው የተዋጁት 22,700 ያህል ነበሩ። ወደ ቀይ ባሕር እንዴት እንደ መጡ፣ የሚያሳድዷቸውን ግብፃውያን አቧራ እንዴት እንዳዩ፣ ሙሴም እንዲህ እስኪላቸው ድረስ እንዴት በፍርሃት እንደ ተሞሉ በግልጽ ያስታውሱ እንደ ነበር እርግጠኛ ነኝ፦ አትፍሩ፤ ቁሙ፤ ዛሬም የሚያሳያችሁን የእግዚአብሔርን ማዳን እዩ። ለብዙ ዓመታት በባርነት የያዟችሁን እነዚህን አስገባሪዎች ከእንግዲህ ወዲህ ለዘላለም አታዩአቸውም። ከዚያም የባሕሩ መከፈል፣ በደረቅ ምድርም እንዴት እንደ ተሻገሩ፤ በሌሊት የእሳት ዓምድ፣ በቀንም ደመና እንዴት በፊታቸው እንደ ሄደ። ወደ ቀይ ባሕር መለስ ብለው ሲመለከቱ፣ ማዕበሉ ሲመለስ የሚያሳድዷቸው ግብፃውያን ሰጥመው አዩ።

ይህ ሁሉ እንደ ሕልም፣ እንደ አስደናቂና ድንቅ ሕልም መሰለ። በምድረ በዳው የሚያደርጉትን ጉዞ ሲጀምሩ በየማለዳው ሲነቁ፣ ነገሩ እውነት መሆኑን ለማረጋገጥ ራሳቸውን ቈንጥጠው ሳይሆኑ አይቀሩም። ሙሴ ቀይ ባሕርን ከተሻገሩ በኋላ ባሉት በመጀመሪያዎቹ ጥቂት ወራት በተራራ ላይ ከእግዚአብሔር ጋር ዘወትር ይገናኝ ነበር፤ ከታች ያለው ሕዝብም ቀና ብሎ ሲመለከት ተራራው በደመናና በእሳት ነበልባል ተሸፍኖ አየ። እግዚአብሔር በዚያ ከሙሴ ጋር እንደሚገናኝ ሰሙ። በተራራውም ላይ እግዚአብሔር ለሙሴ አሥርቱን ትእዛዛት ሰጠው፣ የማደሪያውን ድንኳን አገልግሎት የሚመለከቱ የሥርዓት ሕግጋትንም ሰጠው፤ ማደሪያውንና በውስጡ የሚኖሩትን ዕቃዎች ሁሉ ገለጸለት። በዚህ መካከል ከታች የሚጠብቁት የእስራኤል ልጆች በነጻነታቸው ምን እንደሚያደርጉ በትክክል አላወቁም ነበር።

ዛሬም በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ክርስቶስ የገዛልንን ነጻነት ምን እንደሚያደርጉበት የማያውቁ ብዙዎች አሉ። እናም እነርሱ ለራሳቸው የወርቅ ጥጃ ሠሩ፤ እግዚአብሔርን በሆነ መንገድ ማምለክ ፈለጉ፤ ስለዚህም የራሳቸውን አምላክ ሠሩ። ተጠማን ብለው ማጕረምረም ጀመሩ፤ ሙሴም ውኃ ለማውጣት ዓለቱን መምታት ግድ ሆነበት። እግዚአብሔር በመካከላቸው ባደረጋቸው ብዙ ነገሮች ተደነቁ፤ ሁሉም ለእነርሱ አዲስ ነበር፤ እንዲህ ያለ ነገር ከቶ አጋጥሟቸው አያውቅምና፤ የሚያውቁት ሁሉ ባርነትና ምርኮ ብቻ ነበር።

ከጥቂት ወራት በኋላ ሙሴ ወደ እነርሱ ወረደ። የማደሪያው ድንኳን ለጉዞው ተነድፎና ተሠርቶ ነበር፤ አሥርቱ ትእዛዛትም ተሰጥተዋቸው ነበር። ሙሴ ከግብፅ ባርነት ስለ ወጡ አሁን እግዚአብሔር እንዲጠብቁት የሚፈልጋቸውን ሕግጋት አስረዳቸው። ከዚያም እግዚአብሔር ሙሴን እንዲህ አለው፦ ሙሴ ሆይ፣ አሁን የተስፋ ቃልህን የምትወርስበት ጊዜ ደርሷል። ለአባትህ ለአብርሃም፣ ከእርሱም በኋላ ለይስሐቅና ለያዕቆብ፣ አውጥቼ ወደ ተስፋዪቱ ምድሬ እንደማገባችሁ ቃል ገብቼ ነበር። የምትገቡበት ጊዜ ደርሷል።

አያችሁ፣ እግዚአብሔር ከግብፅ ያወጣቸው በምድረ በዳ አርባ ዓመት እንዲንከራተቱ አልነበረም። እግዚአብሔር ከግብፅ ያወጣቸው ወደ ከነዓን ሊያገባቸው ነበር። ምድረ በዳው የታሰበው እግዚአብሔር አሥርቱን ትእዛዛቱን፣ ሕግጋቱንና ሌዋውያን እንደ ካህናት መሾማቸውን ለእነርሱ የሚያጸናበት ጊዜ እንዲሆን ብቻ ነበር። በኵር ሆነው የወጡት 22,270 እንደ ነበሩ እናነባለን፤ ሌዋውያንም በእነርሱ ፋንታ ተመረጡ፤ እነዚያ በኵሮች በመቃኑ ላይ በተቀባው ደም የተዋጁ ነበሩ። እግዚአብሔርም እንዲህ አለ፦ ከየቤቱ በኵርን መውሰድ አልፈልግም፤ ነገር ግን የሌዊን ነገድ የተለዩ ሕዝቤ እንዲሆኑ እወስዳለሁ። እነርሱ ካህናቴ ይሆናሉ።

ይህ ሁሉ የተመሠረተው በምድረ በዳ በቆዩበት በመጀመሪያዎቹ ወራት ነበር። ከዚያም እግዚአብሔር እንዲህ አለ፦ ሙሴ ሆይ፣ አሁን ወደ ተስፋዪቱ ምድር እንድትገባ እፈልጋለሁ። ከአሥራ ሁለቱ ነገዶች ከእያንዳንዱ አንድ አለቃ ምረጥ፤ በምድሪቱም ሁሉ እንዲዘዋወሩ፣ ምድሪቱን እንዲሰልሉ፣ ጠላት የት እንዳለ እንዲያዩ፣ ምድሪቱ ምን እንደምትመስል እንዲመለከቱና ተመልሰው ለእኔ እንዲያወሩ እዘዛቸው። ይህንንም ታሪክ በዘኍልቍ መጽሐፍ ምዕራፍ አሥራ አራት ውስጥ እናነባለን። እባካችሁ መጽሐፍ ቅዱሳችሁን ያዙ፤ ምናልባትም ከእኔ ጋር ወደዚያ ትገልጣላችሁ፤ መጽሐፍ ቅዱሳችሁን ይዛችሁ ካልመጣችሁ ደግሞ፣ ያሳፍራችኋል!

የእግዚአብሔር ቃል በእጃችን ያለ ሰይፍ ነው። የእግዚአብሔር ቃል ለነፍሳችን ምግብ ነው። ቅዱሳት መጻሕፍትን በራሴ አገላለጽ እተርካለሁ። ታሪኩን በሚገባ ታውቁታላችሁ፤ ከእናንተ ብዙዎቻችሁ የሰንበት ትምህርት ቤት ተማሪ ከነበራችሁ ብዙ ጊዜ እንደ ሰማችሁት እርግጠኛ ነኝ። አሥራ ሁለቱ ሰላዮች ወደ ተስፋዪቱ ምድር ገብተው ከነዓንን ከዳር እስከ ዳር ያቋርጣሉ፤ ከጥቂት ወራትም በኋላ ስለ ጉዞአቸው ለሙሴ ሊያወሩ ይመለሳሉ። የወሬያቸውም ማጠቃለያ ይህ ነው፦ ወተትና ማር የሞላባት ድንቅ ምድር ናት። የወይኑ ዘለላ እጅግ ትልቅ ነው፤ ይዘነው የመጣነውን እዩ።

ሁለት ሰዎች የሚሸከሙትን አንድ የወይን ዘለላ ይዞ መጣ፤ አንድ ዘለላ ብቻ። ሁሉም በምድሪቱ እጅግ ተደሰቱ። ከዚያ ግን እንዲህ ብለው ጨመሩ፦ ይሁን እንጂ በምድሪቱ ውስጥ ግዙፎች አሉ፤ እንፈራቸዋለንም፤ ስላልተዘጋጀንም ባንወጣ ይሻለናል። ሠራዊት የለንም፤ የጦር መሣሪያ የለንም። መሄድ አንችልም። ሕዝቡም ሁሉ በፍርሃት እንደ ተሞሉ እናነባለን።

በዚያን ጊዜ ሁለት ሰዎች ይነሣሉ፤ ከእነዚህ ሰላዮች ሁለቱ፣ ኢያሱና ካሌብ የተባሉት፣ ይነሣሉ፤ በጽድቅ ቍጣም ተሞልተዋል። መሄድ አንችልም ስትሉ ምን ማለታችሁ ነው? ወተትና ማር የሞላባትን ምድር አይታችኋል። ይህች የእግዚአብሔር የተስፋ ምድር እንደ ሆነች የሚያሳዩትን የተስፋ ቃሎች ሁሉ አይታችኋል። እግዚአብሔር ሊያገባን ይፈልጋል። እንገባለን፤ እነዚያ ግዙፎች ለእኛ እንጀራ ናቸው። እንውጣቸዋለን። ሌሎቹ አሥሩ ግን፦ ኧረ አይሆንም፣ አይሆንም፤ እጅግ ትልቆች ናቸው፤ መግባት አንችልም አሉ። ውጤቱም እግዚአብሔር እነዚህን ቃላት መናገሩ ሆነ።

ስለማያምኑብኝ በእውነት ወደ ምድሪቱ አይገቡም፤ ከባሪያዬ ከካሌብ በቀር፤ እርሱ ሌላ መንፈስ ከእርሱ ጋር ነበረና፥ እኔንም ፈጽሞ ተከትሎአልና። እርሱን ወደ ምድሪቱ አገባዋለሁ፤ ዘሩም ይወርሳታል።

ይህ የዛሬ ጠዋት ጽሑፌ ነው። በመጽሐፍ ቅዱሳችሁ ላይ ምልክት የምታደርጉ ከሆነ፣ ይህ ምልክት ልታደርጉበት የሚገባ መልካም ጥቅስ ነው፦ ዘኍልቍ ምዕራፍ አሥራ አራት፣ ቁጥር ሃያ አራት። ስለ አለመታመናቸው በእርግጥ ወደ ተስፋዎቼ፣ ወደ ሰጠሁት የተስፋ ምድር አይገቡም፤ ከባሪያዬ ከካሌብ በቀር፤ እርሱ ሌላ መንፈስ በውስጡ አለውና። እኔን ፈጽሞ ተከትሎኛል። እርሱን ወደ ምድሪቱ አገባዋለሁ፤ ዘሩም ይወርሳታል።

እንዴት ያለ አስፈሪ ፍርድ ነው! እግዚአብሔር በግብፅ ከነበሩት አስገባሪዎቻቸው እጅ አድኖአቸው ነበር። ወደ ነጻነት አወጣቸው። በመቅሠፍቶቹና በተአምራቱ፣ በማዳኑም፣ ቀይ ባሕርን በመክፈሉ፣ ከሰማይ ባዘጋጀላቸው መና፣ ከዓለትም ባፈለቀላቸው ውኃ ራሱን ደጋግሞ ደጋግሞ አረጋግጦ ነበር። በእርግጥ እርሱ አምላካቸው ይሆን ነበር። በደመና ዓምድ፣ ሌሊትም በእሳት ዓምድ መርቶአቸው ነበር። ይሁን እንጂ አሁን በእነርሱ ላይ ክስ ቀርቦአል፦ ወደ ተስፋዎቹ አይገቡም። በእርሱ አይታመኑም።

ስለዚህ በግብፅ ባሪያዎች የነበሩት እነዚያ ሰዎች ለአርባ ዓመት የገዛ ውሳኔያቸው ባሪያዎች ሆኑ። ለአርባ ዓመትም በምድረ በዳ ተንከራተቱ። አዎን፣ እግዚአብሔር ታማኝ ነበር። በየዕለቱ መናን ሰጣቸው፤ ታማኝነትህ ታላቅ ነው ብለው ሊዘምሩ ይችሉ ነበር። በየዕለቱ የሚበሉት ሥጋ እንዲኖራቸው ድርጭቶችን ሰጣቸው። ውኃ ካለበት ከአንዱ ለምለም ስፍራ ወደ ሌላው መራቸው። አሁንም የሚመራቸው አምላካቸው ነበር፤ እነርሱ ግን አሁንም አፋቸው በአሸዋ፣ እግራቸውም በአሸዋ ተሞልቶ በምድረ በዳ ይጓዙ ነበር። እነርሱም ረክተው ነበር።

የእግዚአብሔር ቤተ ክርስቲያን በካናዳ፣ በአሜሪካ፣ በምድረ በዳ እየኖረች ረክታ ይሆንን? ክርስቶስ የተናገረለት የተትረፈረፈ ሕይወት ይህ ነውን? በዛሬው ጊዜ በአብያተ ክርስቲያናቶቻችን ያሉ አብዛኞቹ ክርስቲያኖች የምድረ በዳ ኑሮ እየኖሩ ነው እላችኋለሁ። እንዲያውም፦ «ከተትረፈረፈው ስንቅ መናን እየተመገብሁ ነው» የሚል መዝሙር እንኳ እንዘምራለን። ያን መዝሙር ታስታውሳላችሁ? እኔ ከብዙ ዓመታት በፊት ወደ እግዚአብሔር የተስፋ ቃሎች በገባሁ ጊዜ መናን መመገብ አቆምሁ። መና ለምድረ በዳ ነው። ወተትና ማር የወይን ዘለላም ለተስፋይቱ ምድር ናቸው።

ይህን ተራራ ስጠኝ

እባካችሁ፣ ከእኔ ጋር ወደ ኢያሱ መጽሐፍ፣ ወደ ምዕራፍ አሥራ አራት ኑ። ሙሴ አሁን ሞቶአል። የእስራኤልን ልጆች ለአርባ ዓመት ከመራ በኋላ በናባው ተራራ ጫፍ ላይ ሞተ። አርባ ዓመት በፈርዖን ቤተ መንግሥት ኖሮ ነበር፤ አርባ ዓመት በአራት እግር የሚሄዱና የሚጮኹ በሚሊዮን የሚቆጠሩ በጎችን ጠብቆ ነበር፤ ከዚያም አርባ ዓመት በሁለት እግር የሚሄዱና የሚጮኹ በሚሊዮን የሚቆጠሩ በጎችን ሲጠብቅ ኖረ። በምድረ በዳ ሲመራ በቆየባቸው አርባ ዓመታት ብቸኛ ምኞቱ ወደ ተስፋይቱ ምድር ሊያገባቸው ነበር፤ የናፈቀው ያን ብቻ ነበር። ዕድሜው መቶ ሃያ ዓመት ነው፤ በዘመኑም ፍጻሜ ሕዝቡ ውኃ እንዲሰጣቸው እንደ ገና ይለምኑታል።

አንድ ዓለት ያያል፤ እግዚአብሔርም ለዓለቱ እንዲናገር ይነግረዋል። እርሱ ግን ለዓለቱ ከመናገር ይልቅ በበትሩ ይመታዋል። እግዚአብሔርም፦ ስላላከበርኸኝ ወደ ተስፋይቱ ምድር አትገባም አለ። ሙሴም በናባው ይሞታል። ከአሥራ ሁለቱ ሰላዮች አንዱ የነበረው ወጣቱ አገልጋዩ ኢያሱ ወደ ተስፋይቱ ምድር እንዲገባና የእስራኤልን ልጆች እንዲያስገባ ተጠራ። ዮርዳኖስንም አሻግሮ ይመራቸዋል።

በዚያም በተስፋይቱ ምድር ጠላቶቻቸውን ድል ለማድረግ ጦርነቶችን ይጀምራሉ፤ ከዚያም ምድሪቱን ለአሥራ ሁለቱ ነገዶች ይከፋፍላሉ። ከነገዶቹ ሁለቱ ተኩል በዮርዳኖስ በዚህ በኩል ለመቅረት መፈለጋቸው እንዴት የሚያሳዝን ነገር ነው! ወደ ተስፋይቱ ምድር ዘልቀው ድል ቢያደርጉም፣ በዮርዳኖስ በዚህ በኩል፣ በምድረ በዳው ለመኖር ፈለጉ፤ ይህች ምድር ለከብት መልካም ናት ብለው በዚያ ለመቅረት ፈለጉ። እነርሱ የከብት ሰዎች ነበሩ።

እንግዲህ ስለ እናንተ አላውቅም፤ እኔ ግን ያደግሁት በገጠር ነው፤ የከብት ሰዎችም ብዙውን ጊዜ ጫማቸው በጭቃ ይለወሳል። በሚያሳዝን ሁኔታም ወደ እግዚአብሔር የተስፋ ቃሎች ከመግባት ይልቅ በዚህ ዓለም ለመቅረት የሚፈልጉና ራሳቸውን ክርስቲያኖች ብለው የሚጠሩ ክርስቲያኖች አሉ። ሌሎቹ ዘጠኝ ተኩል ነገዶች ግን፣ ማለትም ከአሥራ ሁለቱ ሁለት ተኩሉ ሲቀነስ የቀሩት፣ ወደ ተስፋይቱ ምድር ለመግባት ፈለጉ። እንዲሁም አደረጉ፤ ምድሪቱም በመካከላቸው ተከፋፈለች። ከዚያም የኢያሱ ወዳጅ ካሌብ ወደ እርሱ ይመጣል፤ ምዕራፍ አሥራ አራት።

ካሌብም እነዚህን ቃላት ተናገረ፤ ከቁጥር ስድስት ጀምሩ።

የይሁዳም ልጆች በጌልገላ ወደ ኢያሱ ቀረቡ፤ የቄኔዛዊውም የዮፎኒ ልጅ ካሌብ እንዲህ አለው፦ ከአርባ ዓመት በፊት በዚያ በቃዴስ በርኔ ሳለን እግዚአብሔር ስለ እኔና ስለ አንተ ለእግዚአብሔር ሰው ለሙሴ የተናገረውን ነገር አንተ ታውቃለህ። የእግዚአብሔር ባሪያ ሙሴ ምድሪቱን እሰልል ዘንድ ከቃዴስ በርኔ በላከኝ ጊዜ እኔ የአርባ ዓመት ሰው ነበርሁ፤ በልቤም እንደ ነበረ መልሼ ወሬ አመጣሁለት። ነገር ግን ከእኔ ጋር የወጡት ወንድሞቼ የሕዝቡን ልብ በፍርሃት አቀለጡት፤ እኔ ግን አምላኬን እግዚአብሔርን ፈጽሜ ተከተልሁ። ሙሴም በዚያ ቀን፦ አምላኬን እግዚአብሔርን ፈጽመህ ስለ ተከተልህ እግርህ የረገጣት ምድር ለአንተና ለልጆችህ ለዘላለም ርስት ትሆናለች ብሎ ማለ። አሁንም፥ እነሆ፥ እስራኤል በምድረ በዳ ሲዞሩ እግዚአብሔር ይህን ቃል ለሙሴ ከተናገረ ጀምሮ፥ እግዚአብሔር እንደ ተናገረ፥ እነዚህን አርባ አምስት ዓመታት በሕይወት ጠብቆኛል። አሁንም፥ እነሆ፥ ዛሬ የሰማንያ አምስት ዓመት ሰው ነኝ፤ ሙሴ በላከኝ ቀን እንደ ነበርሁ ዛሬም ገና እንዲሁ ብርቱ ነኝ። ያን ጊዜ ጕልበቴ እንደ ነበረ እንዲሁ አሁን ጕልበቴ ለሰልፍ፥ ለመግባትም ለመውጣትም ነው። አሁንም፥ ኢያሱ ሆይ፥ እግዚአብሔር በዚያ ቀን የተናገረውን ይህን ተራራ ስጠኝ፤ ዔናቃውያን በዚያ እንደ ነበሩ፥ ግዙፎቹ በዚያ እንደ ነበሩ፥ ከተሞቹም ታላላቅና የተመሸጉ እንደ ነበሩ በዚያ ቀን ሰምተሃልና። ምናልባት እግዚአብሔር ከእኔ ጋር ቢሆን፥ እግዚአብሔር እንደ ተናገረ አሳድጄ አወጣቸዋለሁ። ኢያሱም ባረከው፤ ኬብሮንንም ለዮፎኒ ልጅ ለካሌብ ርስት አድርጎ ሰጠው። አምላኩን እግዚአብሔርን ፈጽሞ ስለ ተከተለ፥ ኬብሮን እስከ ዛሬ ድረስ ለቄኔዛዊው ለዮፎኒ ልጅ ለካሌብ ርስት ሆነች።

እንዴት ያለ አስደናቂ ሰው ነው! ባለፈው ጊዜ በዚህ መድረክ ላይ በቆምሁ ጊዜ፦ ማንም ታናሽነትህን አይናቀው በሚል ርዕስ ተናገርኋችሁ። ለወጣቶቹ ተናገርሁ፤ አረጋውያኑም እንዲያዳምጡ ፈቀድሁላቸው። ዛሬ ደግሞ የሰማንያ አምስት ዓመት ለሆነ ለማንኛውም ሰው እናገራለሁ፤ ዛሬ ለሁላችሁም እናገራለሁ። ዓይናችንን ልናኖርበት የምንችል መልካም ምሳሌ የሆነ ሰው ይኸውና፦ በሰማንያ አምስት ዓመቱ አሁንም ለእግዚአብሔር የሚነድድ ፍቅር የነበረው፣ ወጣትነቴ በየዕለቱ ይታደሳል ያለ ሰው።

ጌታን ፈጽሜ ስለ ተከተልሁ፣ ጡረታ ለመውጣት ገና አላረጀሁም። ጡረታ ለመውጣት እምቢ ብያለሁ። እረኛን እንደ አረጀ ከብት እንዴት አድርጎ ወደ ግጦሽ ማሰናበት ይቻላል? አላውቅም። ጡረታ ለመውጣት እምቢ ብያለሁ። የሃያ አምስት ዓመት ሰው ከነበርሁበት ጊዜ ይልቅ ዛሬ ለእግዚአብሔር ያለኝ ፍቅር ይበልጥ ይነድዳል። ወደ መንግሥቴ እየቀረብሁ ነው፤ ንጉሤን ለማየት እየቀረብሁ ነው፤ በየዕለቱም ስለ እርሱ ይበልጥ ደስ እያለኝ ነው። እንደ ካሌብም ጸሎቴ ይህ ነው፦ አምላኬ ሆይ፣ ግዙፎቹ የሚኖሩበትን ይህን ተራራ ስጠኝ።

ተቀምጦ ለማረፍና ዘና ለማለት ጊዜ የለም። ጕዞዬ እጅግ ገፍቶአል። የግል ጸሎቴ ምን እንደ ሆነ ታውቃላችሁ? የግል ጸሎቴ በምሞትበት ቀን በዚህ ምድር ላይ የማደርገው የመጨረሻው ነገር ለአንድ ወጣት አማኝ የብርታት ቃል መናገር እንዲሆን ነው። ለማርጀት እምቢ ብያለሁ። እንደ ካሌብ፣ እስከምሞትበት ቀን ድረስ የእግዚአብሔርን የተስፋ ቃሎች የሚይዝ ሰው መሆን እፈልጋለሁ። ሙሴ ቃል እንደ ገባልኝ፣ ይህን ተራራ ስጠኝ።

ካሌብ እንዲህ ይላል፦ ጡረታ ለመውጣት ገና አላረጀሁም። ክንዴ ብርቱ ነው። ግዙፎችን ድል ማድረግ እፈልጋለሁ። ሌሎቹ ወደ ኋላ በዚያ በዮርዳኖስ ማዶ፣ ለከብት በምትስማማው ምድር፣ በጭቃውና በረግረጉ ውስጥ ለመቅረት ቢፈልጉም፣ እኔ በዚያ ለመቅረት አልፈልግም። የወይን ዘለላና ወተትና ማር ወደሚፈስስበት ወደዚህ ለመግባት እንኳ አልፈልግም። ግዙፎች የሚኖሩበትን የተራራውን ጫፍ እፈልጋለሁ።

በዚያ በዘኍልቍ ምዕራፍ አሥራ አራት ወደሚገኘው ወደ ጽሑፌ መልሼ ልውሰዳችሁ፤ እንደ ገና እደግምላችኋለሁ። በእርግጥ ወደ ምድሬ አይገቡም፤ ባሪያዬ ካሌብ ግን ሌላ መንፈስ በውስጡ ስላለና እኔን ፈጽሞ ስለ ተከተለ፣ እርሱን ወደ ምድሪቱ አገባዋለሁ፤ ዘሩም ይወርሳታል። እግዚአብሔር ፈተናውን ለመቋቋም ለሚደፍሩ ለጥቂቶች ምርጥ ነገሮቹን አዘጋጅቶአል። ምርጡን ለማይቀበሉ ደግሞ እግዚአብሔር ሁለተኛ ምርጫ አለው። ዛሬ በሰሜን አሜሪካ፣ በካናዳ፣ ያለችው ቤተ ክርስቲያን በምድረ በዳ እየኖረች ናት ብዬ አምናለሁ። እኛም ረክተናል፤ ይህ ግን የእግዚአብሔር ሁለተኛው ምርጥ ነው።

እግዚአብሔር አሁንም ታማኝ ነው። አሁንም መናን ይሰጠናል፣ አሁንም ድርጭትን ይሰጠናል፤ ነገር ግን ከዚህ እጅግ የጠለቀ፣ ከዚህ እጅግ የበለጸገ አንድ ነገር አለ፤ እርሱም ወደ እግዚአብሔር የተስፋ ቃሎች መግባት ነው። ያ የተስፋ ቃል የተሰጠው ለካሌብና ለዘሩ ብቻ ነው። እኔም ራሴን እጠይቃለሁ፤ እናንተንም በዚህ ጠዋት ይህን ጥያቄ እጠይቃችኋለሁ፤ እያንዳንዱ መልእክት ተግዳሮት ሊኖረው ይገባልና፦ እናንተ የካሌብ ዘር ናችሁን? እናንተ የካሌብ ዘር ናችሁን? አባቱን የመሰለ ልጅ እንደሚባለው፣ የካሌብ ባሕርይ በውስጣችሁ አለን? እኔ የአባቴ ዘር ነኝ፤ የአባቴ ጠባይ በውስጤ አለ። ደግሞም እኔ የሰማያዊ አባቴ ዘር ነኝ፤ እያንዳንዳችን እንዳለን፣ የክርስቶስ ባሕርይ በውስጤ አለ።

የካሌብ ዘር

ነገር ግን በዚህ ጠዋት ለእናንተ ያለኝ ጥያቄ ይህ ነው፦ የእግዚአብሔርን የተስፋ ቃሎች የሚወርሱ የካሌብ ዘር ናችሁን? የካሌብን ዘር ልግለጽላችሁ። በመጀመሪያ ደረጃ እነርሱ ከይሁዳ ነገድ እንደ ሆኑ እናገኛለን፤ ይሁዳ የሚለው ቃልም ምስጋና ማለት ነው። የካሌብ ዘር የሚያመሰግን ሕዝብ፣ የሚያመልክ ሕዝብ ይሆናል። ይህ የመጀመሪያው መለያ ባሕርይ ነው። የሚዘምር ክርስቲያን አላልሁም፤ ሙዚቃ የሚጫወት አላልሁም፤ የሚያመልክ ክርስቲያን ነው ያልሁት።

አምልኮ መዝሙር ከመዘመር እጅግ የላቀ ነገር ነው። ልባችን ወደ እግዚአብሔር ሀልዎት ካልገባ፣ መዝሙር እየዘመርን ከክርስቲያናዊ ካራኦኬ ያልተሻልን ልንሆን እንችላለን፤ እኔ እንደማምነው፣ ዛሬ በብዙ አብያተ ክርስቲያናት የሚዘመረው ብዙ የአምልኮ መዝሙር ከክርስቲያናዊ ካራኦኬ ያለፈ አይደለም። በሻነንና በሌሎቹ ደስ የሚያሰኘኝ ይህ ነው፦ ወደ እግዚአብሔር ሀልዎት ያስገቡናል፤ ልባችንም በአድናቆት፣ በፍቅርና በምስጋና በአምልኮም ጠፍቶ በፊቱ መሆን ይገባዋል። ይህን መዝሙር የምንዘምረው ለዚህ ዓላማ ነው እንጂ ደስ እንዲለን፣ ወይም እንድንሟሟቅ፣ ወይም ለመቆም አጋጣሚ እንዲሰጠን አይደለም።

ምስጋናና አምልኮ ወደ እግዚአብሔር ሀልዎት ያስገቡናል፤ በዚያም ልባችን ያመልከዋል፤ ምስጋናችን የሚገባው እርሱ ብቻ ነውና። የካሌብ ዘር መንፈስ ይህ ነው፤ ከይሁዳ ነገድ የሆኑ የሚያመልኩ ሕዝብ ናቸው። በቅዱሳት መጻሕፍት እግዚአብሔር ሁለት ነገሮችን፣ ሁለት ዓይነት ሰዎችን እንደሚፈልግ አነባለሁ። በብሉይ ኪዳን በእግዚአብሔርና በሰዎች መካከል በፈረሰው ቅጥር የሚቆሙ ወንዶችንና ሴቶችን ይፈልግ ነበር። በአዲስ ኪዳን ደግሞ ኢየሱስ በጕድጓዱ አጠገብ ለነበረችው ሴት፣ እግዚአብሔር በመንፈስና በእውነት የሚሰግዱለትን ዛሬም ይፈልጋል አላት። የካሌብ ዘር የሚያመልኩ ናቸው።

ጳውሎስ ለኤፌሶን ሰዎች በጻፈው መልእክቱ አንባቢዎቹን መንፈስ እንዲሞላባቸው ይመክራቸዋል፤ በወይን ጠጅ እንዳይሰክሩ፣ ነገር ግን መንፈስ እንዲሞላባቸው ይመክራቸዋል፤ ቀጥሎም በመንፈስ የተሞላ ሕይወት ሦስት ማስረጃዎችን ይሰጣል። የመጀመሪያው ማስረጃ ይህ ነው፦ «ለጌታ በልባችሁ ተቀኙና ዘምሩ»። ይህ የአምልኮ ዝንባሌ ነው። አምላኪ ካልሆናችሁ በመንፈስ የተሞላ ክርስቲያን ነኝ አትበሉኝ፤ በመንፈስ የተሞላ ክርስቲያን ከካሌብ ዘር ይሆናል።

ቀጣዩ ማስረጃ በሁሉ ነገር አመስጋኝ መሆናችሁ ነው፤ አጕረምራሚ ከሆናችሁ በመንፈስ የተሞላ ክርስቲያን ነኝ አትበሉኝ። በቀጣዩ ቁጥር ያለው ሦስተኛው ማስረጃ በክርስቶስ ፍቅር እርስ በርስ መገዛት ነው፤ እርስ በርሳችሁ የማትገዙና የማትከባበሩ ከሆናችሁ በመንፈስ ተሞልቻለሁ አትበሉኝ። የመጀመሪያው ማስረጃ የአምልኮ መንፈስ ነው፤ የካሌብ ዘር የመጀመሪያ ማስረጃም ከይሁዳ ነገድ መሆናቸው ነው፤ ይሁዳ ማለትም አምልኮና ምስጋና ማለት ነው።

የካሌብ ዘር ሁለተኛው መለያ እግዚአብሔርን ፈጽመው የሚከተሉ ሰዎች መሆናቸው ነው። በዚያ ክፍል ውስጥ ስንት ጊዜ አነበብሁት፤ አጽንዖትም ሰጠሁበት፦ እርሱ እኔን ፈጽሞ የሚከተል ሰው ነው ይላል እግዚአብሔር። ሙሴም ስለዚህ መሰከረ። ካሌብ እግዚአብሔርን ፈጽሞ የሚከተል ሰው ነው፤ ካሌብም ለኢያሱ ሲናገር፣ እግዚአብሔርን ፈጽሜ ተከትያለሁና ይላል። ዓይኔ በእርሱ ላይ ተተክሎአል። ዒላማዬ እርሱ ነው፤ ግቤ እርሱ ነው፤ የሕይወቴ ማእከል እርሱ ነው።

እርሱን ፈጽሜ እከተለዋለሁ። ልቤ በዚህ ዓለም ነገሮችና በእግዚአብሔር ነገሮች መካከል አይከፈልም። «ልበ ንጹሖች ብፁዓን ናቸው»። ይህ ማለት ከዚህ ዓለም ፍቅር ጋር ያልተደባለቀ፣ ይልቁንም እርሱን ብቻ የሚወድና በእርሱ ላይ ብቻ ያተኮረ ልብ ማለት ነው። «ልበ ንጹሖች ብፁዓን ናቸው፥ እግዚአብሔርን ያዩታልና።» የካሌብ ዘርም ልባቸው ፈጽሞ እርሱን የሚከተል ወንዶችና ሴቶች ናቸው። ከዓለም ነገሮች ጋር ድርድር የለም፤ በተከፈለ ልብ ድርድር የለም።

ነገር ግን እርሱን የሚከተሉ ወንዶችና ሴቶች፣ በትምህርታቸው፣ በትምህርት ቤት፣ በማንኛውም ሙያቸው፣ በሥራቸው፣ በተግባራቸው፣ በቤታቸው እርሱን ተከትለው የሚኖሩ ሰዎች ናቸው፤ እርሱ የሚናገረውም መመሪያቸው ነው። መማሪያ መጽሐፋቸውም መጽሐፍ ቅዱስ ነው እንጂ የብዙው ማኅበረሰብ ዓለማዊ ሰብአዊነት (ሂዩማኒዝም) አይደለም። ዓለማዊ ሰብአዊነት ማለት ሰው ራሱን በዙፋን ላይ ሲያስቀምጥ ነው። ክርስቲያናዊ ሰብአዊነት የሚባል ነገር እንዳለ ታውቃላችሁን? ሰውየው አሁንም ራሱን በዙፋን ላይ ያስቀምጣል፤ ነገር ግን እግዚአብሔር ብለው ይጠሩታል።

እነርሱን እንዲባርክ ያለ አምላክን ያመልካሉ፤ ክርስቲያኖች ቢሆኑም እንኳ አሁንም የዓለማቸው ማእከል ራሳቸው ይሆናሉ። ነገር ግን እግዚአብሔርን የሚከተል ሰው፣ በእግዚአብሔርና በክብሩ ላይ ያተኮረ ሰው አለ፤ የካሌብ ዘር እነዚህ ናቸው። ያላቸው ሦስተኛው ነገር፣ እንዲህ ተብሎላቸዋል፦ እግዚአብሔር፣ ባሪያዬን ካሌብን ተመልከቱ፤ «ሌላ መንፈስ ከእርሱ ጋር» ነውና ይላል። ፊልጵስዩስ 2፦ «በክርስቶስ ኢየሱስ የነበረ ይህ አሳብ በእናንተ ዘንድ ደግሞ ይሁን።»

ሌላ መንፈስ ያላቸው ሰዎች ናቸው፤ ዓለምን የሚቃረን ክርስትና የሚመላለሱ ሰዎች ናቸው። በውስጣቸው የዚህ ዓለም መንፈስ የለም፤ የክርስቶስ መንፈስ እንጂ፤ እርሱም በእነርሱ በኩል ይኖራል። ይህ በዙሪያቸው ካለው ሌላ መንፈስ ነው። በዙሪያቸው ያሉት ሁሉ ሲያጕረመርሙ እነርሱ ሰላምንና ምስጋናን የሚያመጡ ሰዎች ናቸው። በዙሪያቸው ያለው ሁሉ ዓለማዊ ፍላጎት ሲሆን እነርሱ ለክርስቶስ የሚኖሩ ሰዎች ናቸው። ሌላ መንፈስ አላቸው።

በዙሪያቸው ያለው ሁሉ ፖለቲካና ሴራ ሲሆን እነርሱ የቅንነት ሰዎች ናቸው፤ እርስ በርሳቸው ሲነጋገሩ በሁለት ምላስ አይናገሩም። በዙሪያችሁ ያለውን የዓለምን መንፈስ ስትመለከቱ፣ ዓለምን የሚቃረን ክርስትና ማለት ሌላ መንፈስ፣ ያንን የሚቃረን መንፈስ ያለው ሰው ነው። በሰዎች መካከል ሆናችሁ ሁሉም ስለዚህ ሕይወት ግባቸውና ስለዚህ ሕይወት ዕቅዶቻቸው ሁሉ ሲያወሩ ስትሰሙ፣ ዓለምን የሚቃረነው ክርስቲያን ግቦቹ በክርስቶስ ላይ ያተኮሩ መሆናቸውን መንፈሱ የሚያሳይ ሰው ነው።

ከስምንት ሳምንታት በፊት አንድን ወጣት ቻይናዊ ነጋዴ ወደ ክርስቶስ የመምራት ደስታ አግኝቼ ነበር። ታሪኩን ልንገራችሁ፤ የቻልሁትን ያህል አሳጥረዋለሁ። ለጥቂት ዓመታት አንዲት ጃፓናዊት ልጅ ከእኛ ጋር ትኖር ነበር፤ ድንቅና ደስ የምታሰኝ ልጅ ነበረች። ጌታን ታውቅ ነበር፤ እምነቷ ግን እጅግ ጥልቀት የሌለው ነበር። እዚሁ ከተማችን ውስጥ ባለች የጃፓን ቤተ ክርስቲያን መሄድ ጀመረች፤ ከዚያም የሱሺ መሸጫዎች ባለቤት ለሆነ ሰው መሥራት ጀመረች፤ ወደ ትሪፍቲ መደብሮች ስትገቡ የሱሺ መሸጫዎቹን ታያላችሁ፤ የእነዚያ ባለቤት ያ ሰው ነው፤ እርሱም ክርስቲያን ነው። እጅግ ወጣት የሆነ ቻይናዊ ሰው ነው፤ ስሙ ቪክተር ነው።

ሠራተኛው በነበረችው በዚህች ጃፓናዊት ልጅ ፍቅር ስለ ወደቀ ብዙ ጊዜ ወደ ቤታችን ይመጣ ነበር። በመጀመሪያው ቀን ከሥራ ወደ ቤት አደረሳት፤ ይህም ከአለቃዋ ዘንድ እጅግ ደግ ነገር ነበር። በሁለተኛውም ቀን ከሥራ ወደ ቤት አደረሳት፤ እርሷም ይህ ትንሽ እንግዳ ነገር እንደ ሆነ አሰበች። በሦስተኛውም ቀን ከሥራ ወደ ቤት አደረሳት፤ እኛም፣ ኧረ፣ እዚህ ምን እየሆነ ነው? ብለን አሰብን። በአራተኛው ቀን ነገሩ ገባን። እርሷ ግን ወደ ጃፓን ተመለሰች፤ ከዚያም ተመልሳ ወደዚህ መጣች፤ አብረውም መኖር ጀመሩ። እርግጥ ነው፣ በዚህ ብዙም ደስ አላለንም፤ ነገር ግን በሕይወታቸው ውስጥ ልንናገር አልቻልንም ነበር፤ እነርሱም ብዙ ጊዜ ወደ ቤታችን ይመጡ ነበር።

ከዚያም ባለፈው ዓመት በአውስትራሊያ ሳለን፣ መጋባት ስለ ፈለጉና እኛም በዚያ እንድንገኝ ስለ ፈለጉ፣ መቼ እንደምንመለስ በኢሜይል ጠየቁን። ቀኑም ተነገረን፤ እኛም ተመለስን፤ እነርሱም በሎረል ፖይንት ኢን ሊፈጸም ከተያዘው የሠርጉ ቀን ሁለት ሳምንት አስቀድመው ሊያዩን መጡ። እንዲህም አሉ፦ ፓስተራችን፣ የጃፓኑ ፓስተር፣ ሊያጋባን አይፈልግም። እኔም፣ ለምን? አልሁ። እነርሱም፣ እንግዲህ ቪክተር ክርስቲያን ስላልሆነ ነው አሉ። እኔም አልሁ፦ እንግዲያውስ እኔም በዚሁ ምክንያት አላጋባችሁም ነበር፤ ነገሩ አስቀድሞ የተወሰነ መስሎኝ ወደ ሠርጋችሁ እየተመለስሁ ነበር፤ ነገር ግን እኔም ቢሆን አላጋባችሁም ነበር።

ስለ ቪክተር ይህን ማለት አለብኝ፤ በፓስተሩ ላይ አልተቈጣም፤ ነገሩን ተረድቶ ነበር። ነገር ግን እንዲህ አለ፦ ለማግባት ብቻ ብዬ ልቤን ለኢየሱስ መስጠት፣ ክርስቲያን መሆን አልችልም። እኔም፣ መልካም ነው፤ ይህ ቅንነት ነው አልሁ። እርሱ ግን እንዲህ አለ፦ ስማ ጋረት፣ ስለ ክርስትና ምንም አላውቅም፤ መጽሐፍ ቅዱስን ታስተምረኛለህን? እንግዲህ፣ እስቲ ስለዚህ ልጸልይበት ማለት ነበረብኝ፤ ነገር ግን መናዘዝ አለብኝ፤ እንዲህ ያሉ ጊዜያት ሲመጡ ትንሽ ሥጋዊ የምሆንባቸው ጊዜያት አሉ፤ አንድ ሰከንድ ተኩል ብቻ ፈጀብኝ።

ስለዚህ በቀጣዩ ሳምንት ከእርሱ ጋር ተገናኘሁ። ስለ መጽሐፍ ቅዱስ ፈጽሞ ምንም አያውቅም ነበር፤ በብሉይ ኪዳንና በአዲስ ኪዳን መካከል ያለውን ልዩነት አያውቅም ነበር፤ ክርስቲያኖች በክርስቶስ ስም ክርስቲያኖች ተብለው እንደሚጠሩ እንኳ አያውቅም ነበር፤ ምንም። አንድ ዓርብ ማታ ወደ ቤቴ መጣ፤ ሚስቱም አዲስ መጽሐፍ ቅዱስ፣ በጣም ጥሩ የጥናት መጽሐፍ ቅዱስ ገዝታለት ነበር። እኔም አስቀድሜ አዘጋጀሁት፤ የብሉይ ኪዳንን ሙሉ ማጠቃለያ በማስታወሻ ጽፌ ነበር፤ የኤደን ገነትን፣ ውድቀትን፣ አዳምና ሔዋን እንደ ተባረሩ፣ እግዚአብሔር እንዴት መልሶ እንደሚጠራቸው፣ አብርሃምንና የተመረጠውን ሕዝብ እንዴት እንደ መረጠ፣ እንዴት ወደ ምድረ በዳ እንዳወጣቸው፣ መልሰው የሚጠሩአቸውን የነቢያትን ታሪክ ሁሉና ይህን ሁሉ እንዴት እንደ ናቁት። ነገር ግን በመቃኖቹ ላይ ወደ ተቀባው ደም ታሪክ ደረስሁ።

እኔም፣ እንግዲህ ቪክተር፣ ይህን እንድታስታውስ እፈልጋለሁ አልሁት። በግ በዓመት አንድ ጊዜ፣ በስርየት ቀን፣ በዮም ኪፑር፣ ኃጢአታቸውን ለአንድ ዓመት ለመሸፈን እንዴት እንደሚታረድም ነገርሁት። ከዚያም የመጨረሻው ነቢይ እስከ ሆነው እስከ ሚልክያስ ድረስ መጣሁ፤ ከእርሱም በኋላ እነዚያ አራት መቶ የዝምታ ዓመታት መጡ፤ እግዚአብሔር እጁን የሰበሰበ ይመስላል። ይህን ያህል ለማድረስ ሃምሳ ደቂቃ ፈጀብኝ። እኔም፣ ቪክተር፣ እግዚአብሔር ኃጢአታችንን ለዘላለም ሊሸፍን ቢፈልግ ምን ማድረግ ይኖርበታል? አልሁት። ስለ ክርስትና አንዳች ነገር የማያውቀው ይህ ወጣት ቻይናዊ ነጋዴም ፊቴን ትኩር ብሎ እያየ እነዚህን ቃላት ተናገረ፦ እንግዲህ፣ ፍጹም በግ ማግኘት ይኖርበታል ብዬ አስባለሁ። ፍጹም በግ ማግኘት ይኖርበታል ብዬ አስባለሁ።

ስለዚህ እንዲህ አልሁ፦ ወደ ቀጣዩ ነቢይ፣ ወደ መጥምቁ ዮሐንስ ልሂድ፤ እርሱም፣ ከእኔ በኋላ የሚመጣ አለ፤ እኔ የጫማውን ጠፍር ልፈታ አይገባኝም ይላል። ከዚያም ኢየሱስ ሲመጣ አየና እንዲህ አለ፦ እነሆ፣ «የእግዚአብሔር በግ»! ቪክተርም ዘሎ ተነሣ። እንዲህም አለ፦ ፍጹሙ በግ! እኔም፣ ኦ፣ አልሁ፤ እርሱም፣ ሰውነቴ ተንዘረዘረ፤ ሕይወቴን ለእርሱ መስጠት አለብኝ አለ። እኔም፣ ቆይ፣ ቆይ፣ ቆይ አልሁት።

እንዲህም አለ፤ አላጋንንም። እኔም፦ ቆይ ቪክቶር፣ አይደለም፣ ነገሩ እንደዚያ ቀላል አይደለም አልሁት፤ እርሱ ግን፦ ሕይወቴን ለእርሱ መስጠት አለብኝ አለ። እርሱ ስለ እኔ ከሞተ ሕይወቴን ለእርሱ እሰጣለሁ፤ ኃጢአቴን ለዘላለም ሸፍኖልኛል አለ። እኔም፦ አዎን፣ አዎን፣ አዎን፣ ግን አይደለም፣ ቆይ፣ ቆይ አልሁት። በቀላሉ ማመን በሚባለው ትምህርት አላምንም። ቪክቶር ሆይ፣ ይህን በእውነት እንድትጨብጠው፣ እየሆነ ያለውን እንድትረዳው እፈልጋለሁ። ከጥቂት ጊዜ በኋላም በመጨረሻ፦ እሺ፣ እንጸልይ አልሁት።

ሕይወቱን ለክርስቶስ ሰጠ። በመጽሐፍ ቅዱሱ ላይ እንዲጽፍ ነገርሁት። ገና ስሙን እንኳ አልጻፈበትም ነበር። ነገር ግን በመጽሐፍ ቅዱሱ ላይ በመጀመሪያ የጻፈው፦ ዛሬ፣ ጁን ስንተኛው እንደ ሆነ እንጃ፣ አሥረኛው ቀን፣ ሕይወቴን ለኢየሱስ ክርስቶስ ሰጠሁ የሚል ነበር። እኔም፦ እሑድ ከጃፓናዊው ፓስተር ጋር ወደ ቤተ ክርስቲያን ስትሄድ ያደረግኸውን ሄደህ እንድትነግረው እፈልጋለሁ አልሁት። ከዚያም ለእራት ቈየ፤ ከሦስት ሰዓት በኋላም ከቤቴ ሄዱ። እኔም ቪክቶርን፦ ምን እንድታደርግ ጠየቅሁህ? አልሁት። እርሱም፦ ልቤን ለኢየሱስ፣ ሕይወቴን ለኢየሱስ እንደ ሰጠሁ ለፓስተሬ እነግረዋለሁ አለ። ከዚያም በቤተ ክርስቲያኑ ላሉት ሁሉ መናገር እችል እንደ ሆነ እጠይቀዋለሁ አለ።

በሚቀጥለው እሑድ፣ ከሁለት ቀን በኋላ፣ ያንኑ አደረገ። ሁለቱንም በየሳምንቱ ለመጽሐፍ ቅዱስ ጥናት አገኛቸዋለሁ። ባለፈው ሳምንት ሳገኘው በዳንካን አዲስ የንግድ ቅርንጫፍ ገና ከፍቶ ነበር። ይህን ረጅም ታሪክ የምነግራችሁ ለዚህ ነው፤ ሥራው እጅግ የተሳካ ነው፤ እኔም፦ እንግዲህ እግዚአብሔር እየባረከህ ነው፤ የእነዚህ ቅርንጫፎች ግዛት ሲያድግ ታያለህ አልሁት። እርሱ ግን፦ ኧረ አይደለም፣ አይደለም፤ አሁን ክርስቲያን ነኝ፤ ሌላ ዓላማ አለኝ አለ። ይህ በውስጡ ሌላ መንፈስ መኖር ምን ማለት እንደ ሆነ የሚያውቅ ሰው ነው፤ ምክንያቱም አሁን ዓላማዎቹ በኢየሱስ ላይ ያተኮሩ ናቸው።

ክርስቲያን ከሆነ ሁለት ወር ብቻ ነው፤ እርሱም፦ ሌላ ሰው ሆኛለሁ አለ። የካሌብ ዘር በውስጣቸው ሌላ መንፈስ አለ። ከዓለም መንፈስ ተቃራኒ ናቸው። ዓለም በራሱ ቅርጽ እንዲቀርጻቸው አይፈቅዱም፤ ዓለምን እንዲመስሉ ዓለም እንዲገፋፋቸው አይፈቅዱም። የተለዩ ለመሆን ይወስናሉ፤ በውስጣቸው ሌላ መንፈስ አለና።

ስለ ካሌብ ዘር አራተኛው ነገር ይህ ነው፤ ጕልማስነታቸው ይታደሳል። ካሌብ እንዲህ አለ፦ ሰማንያ አምስት ዓመቴ ነው፤ ነገር ግን ከአርባ ዓመት በፊት እንደ ነበርሁ ዛሬም ወጣት ነኝ፤ ከአርባ አምስት ዓመት በፊት የነበረኝ የክንዴ ብርታት አሁንም አለኝ። እግዚአብሔር ወጣት አድርጎ ጠብቆኛልና፤ ጕልማስነቴን አድሶልኛል። ዘማሪውም ጕልማስነታችንን እንደ ንስር እንደሚያድስ ይናገራል። ወደ ቤቴ መጥታችሁ ወደ ጥናት ክፍሌ ብትገቡ በዚያ ብዙ የንስር ሥዕሎች ታያላችሁ። ከምወዳቸው ጥቅሶች አንዱ በኢሳይያስ መጽሐፍ ይገኛል፤ እንዲህ ይላል፦ «እግዚአብሔርን የሚጠባበቁ ግን ኃይላቸውን ያድሳሉ፤ እንደ ንስር በክንፍ ይወጣሉ»።

«እግዚአብሔርን የሚጠባበቁ» የሚለው ቃል ከጊዜ ጉዳይ ጋር ምንም ግንኙነት የለውም። አውቶቡስን በትዕግሥት እንደምትጠብቁት ዓይነት መጠበቅ አይደለም። ቃል በቃል ትርጕሙ ሕይወታቸውን አንድ ላይ የሚያስተሳስሩ ማለት ነው። በብሉይ ኪዳን፣ በኢሳይያስ መጽሐፍ ውስጥ ያለው መጠበቅ የሚለው ቃል፣ የስትሮንግን ኮንኮርዳንስ ብትመለከቱ፣ ገመድ ለመሥራት አብረው ስለሚገመዱ ሦስት ክሮች ይናገራል። መጠበቅ ማለት ይህ ነው። ኢየሱስም ያንኑ ነገር ተናገረ፤ በእኔ ብትኖሩ እኔም በእናንተ ብኖር፣ ያ መጠበቅ ነው። ተስፋውም፦ ጕልማስነታችሁን እንደ ንስር ታድሳላችሁ የሚል ነው።

የእኔም ተስፋ፣ የሕይወቴም ጥቅስ ይህ ነው፦ ጕልማስነቴን እንደ ንስር ያድሳል። በየሳምንቱ ወደ ሰሚት የመጽሐፍ ቅዱስ ጥናት የምሄደው ለዚህ ነው፤ ልቤ አሁንም ወጣት የሆነው ለዚህ ነው፤ ለእግዚአብሔር የጋለ ፍቅር አለኝና። ጕልማስነቴን እንደ ንስር ያድሳል። ሰውነቴ አንዳንድ ጊዜ ሕመምና ቍርጥማት አለበት፤ መንፈሴ ግን አሁንም የሠላሳ አምስት ዓመት ወጣት ነው። የካሌብ ልጆች፣ የካሌብ ዘር፣ ጕልማስነታቸው እንደ ንስር ይታደሳል። ለምን? ጌታን ስለሚጠባበቁ ነው። ከእርሱ ጋር ተቈራኝተዋል።

ከዚያም ስለ ካሌብ ዘር ይህ ባሕርይ አለ፤ ካሌብ እንዲህ አለ፦ ይህን ተራራ እፈልጋለሁ፤ በሜዳው አልረካም፤ ይህን ተራራ እፈልጋለሁ። የተራራውም ስም ኬብሮን ነው፤ ኬብሮን የሚለው ቃል ትርጕሙም ኅብረት ማለት ነው። ይህ ከእግዚአብሔር ጋር ኅብረትን የሚራብ ሰው ነው። ይህ በሜዳው ላይ የእግዚአብሔርን በረከት፣ ወተቱንና ማሩን እንኳ እየተደሰተ የማይረካ ሰው ነው። በእነዚህ ነገሮች አይረካም፤ የእግዚአብሔርን ኅብረት ይፈልጋል። በእግዚአብሔር ፊት ጊዜ የሚያሳልፈው ለዚህ ነው፤ የማለዳ የጥሞና ጊዜው ለእርሱ አስፈላጊ የሆነው ለዚህ ነው፤ በኬብሮን ከፍታዎች ላይ ከእግዚአብሔር ጋር ኅብረት ያደርግ ዘንድ።

ይህ እናንተን ይገልጻልን? እነዚህ ቃላት እናንተን ይገልጻሉን? እናንተ ከካሌብ ዘር ናችሁን? የእግዚአብሔርን ተስፋዎች የሚወርሱት የካሌብ ዘር ብቻ ናቸውና። ስለ ካሌብ ዘር ባሕርይ የመጨረሻው ነገር ደግሞ ይህ ነው፤ ግዙፎችን ድል ያደርጋሉ። ኬብሮንን የለመነው ከአናቱ የሚታየው ትዕይንት ድንቅ ስለ ነበረ አይደለም፤ ኬብሮንን የለመነው ግዙፎቹ በዚያ ስለሚኖሩ ነው። የፈለገውም ያንን ነበር። ግዙፎቹን ስጠኝ፤ ይምጡብኝ፣ ወንድሜ፣ ይምጡብኝ። ሰማንያ አምስት ዓመቴ ነው፤ ምንም ያህል ትልቅና ብርቱ ቢሆኑ ግድ የለኝም፤ ግዙፎቹን ስጠኝ። ለምን? አምላኬ ድል ሊያደርጋቸው ይችላልና።

የኢያሪኮን ቅጥሮች ያፈረሰው አምላኬ ግዙፎቹን ድል ሊያደርግ ይችላል። ዛሬ ጠዋት እናንተ ግዙፍ ገዳዮች ናችሁን? በእርግጥ በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ እጅግ የታወቀው ግዙፍ ገዳይ ዳዊት ነበር። የዳዊትንና የጎልያድን ታሪክ ታስታውሳላችሁን? ዳዊት ከጥቂት ዓመታት በኋላ በጎልያድ የአጎት ልጅ እጅ ሊሞት ጥቂት እንደ ቀረው ታውቃላችሁን? ስሙን አስታውሱ፤ ይሽቢብኖብ። ግዙፉ ይሽቢብኖብ መጣ፤ ዳዊትንም ድል ሊያደርገው ተቃርቦ ነበር፤ ዳዊት በኃጢአት ደክሞ ነበርና። ኃጢአት ሁልጊዜ ያሸንፋል፤ ኃጢአት ሁልጊዜ ያደክማል። በዚያ በደከመበት ሁኔታም ግዙፉ ሊገድለው ተቃርቦ ነበር፤ የገዛ የእኅቱ ልጅ መጥቶ ከግዙፉ እስኪያድነው ድረስ።

ነገር ግን የካሌብ ልጆች፣ የካሌብ ዘር፣ ግዙፎችን ድል የሚያደርጉ ሰዎች ናቸው። እዚህ በኤ. ቢ. ሲምፕሰን፣ በአልበርት ቤንጃሚን ሲምፕሰን፣ የተጻፈ ግጥም አለኝ፤ እርሱ መሪ፣ እግዚአብሔርን የሚፈራ ሰው፣ በአሥራ ዘጠነኛው መቶ ክፍለ ዘመን ታላቅ መሪ ነበር። ይህን ግጥም ሳነብላችሁ ይቅርታ አድርጉልኝ።

ኀይሉ የተሰወረ ጠላት አለ፣
ክርስቲያን ሊፈራው የሚገባ፤
ከተወረሰው ኃጢአት እጅግ የረቀቀ፣
ለነፍስም እጅግ የተወደደ።
ይህም የራስ ወዳድነት ኃይል ነው፣
ይህም እልኸኛው እኔነት ነው፤
ጌታዬ በእኔ ከመኖሩ በፊት፣
የገዛ ራሴ መሞት አለበት።

እንደ ጥንቶቹ እንደ ዔናቅ ልጆች፣
አሁንም የግዙፎች ዘር አለ፤
ራስን ማክበር፣ በራስ መታመን፣
ራስን መሻትና የራስ ፈቃድ።
እነዚህ ትዕቢተኞች ዔናቃውያን ገና
በካሌብ ሰይፍ መገደል አለባቸው፤
የሰማያዊ ፍቅርን የኬብሮን ከፍታዎች
ድል አድራጊ እግሮቻችን ሳይረግጡ።

ውድ ጌታ ሆይ፣ ከራስ ፈቃድ አድነኝ፣
የተቀደሰ ዙፋንህን ከሚሻ፤
ወይም ፈቃዴ በፈቃድህ ይጥፋ፣
ፈቃድህም ይሁን።
ከራስ መታመን ጠብቀኝ፣
ራሴን በራሴ ከመቻልም፤
ብርታቴን በብርታትህ ልለውጥ፣
በአንተ ብቻም ልደገፍ።

ጌታ ሆይ፣ ራስን ከመሻት አድነኝ፣
የራሴ አልሁን፤
ሕያው መሥዋዕት ሆኜ እመጣለሁ፣
ጌታ ሆይ፣ የአንተ ብቻ አድርገህ ጠብቀኝ።
ጌታ ሆይ፣ ከራስ ክብር አድነኝ፣
ከምስጋናና ከዝና ትዕቢት፤
ክብር ሁሉ ለክርስቶስ ይሰጥ፣
ውዳሴውም ለስሙ ይሁን።

ኢየሱስ ሆይ፣ በሚበላው እስትንፋስህ
በእኔ ያለውን እኔነት ግደል፤
ልብህን፣ ቍስሎችህን፣ ኀፍረትህን አሳየኝ፣
ነፍሴንም እስከ ሞት ድረስ ውደዳት።
የሼኪና ነበልባል በወረደ ጊዜ፣
ሙሴ እንኳ መቆየት አልቻለም፤
እንዲሁ ክብርህ አሁን ይሙላኝ፣
እኔነትንም ለዘላለም ይግደል።

ኢየሱስ ሆይ፣ ና በእኔም ኑር፣
በየቀኑ በእርምጃዎቼ ተመላለስ፤
በሕይወቴ ኑር፣ በፍቅሬ ውደድ፣
በምናገረውም ሁሉ ተናገር።
በሐሳቤ አስብ፣ ሥራዬ ሁሉ
የገዛ ሥራህ ይሁን፤
እንዲሁ ከእንግዲህ ወዲህ እኔ አይደለሁም፣
በእኔ የሚኖር ክርስቶስ ነው እንጂ።

የራስ ግዙፎች፤ በውስጣችሁ ያሉትን ግዙፎች ገድላችኋቸዋልን? ያንን ኅብረት፣ በኬብሮን አናት ላይ ከመድኃኒታችን ጋር የመሆንን ያንን ጣፋጭ ኅብረት ታውቁ ዘንድ ልትጋፈጧቸው ፈቃደኞች ናችሁን? ወደዚያ ሊገቡ የሚችሉት ድል ለማድረግ ፈቃደኞች የሆኑት ብቻ ናቸው። ሆኖም በዛሬዪቱ ቤተ ክርስቲያን ያሉ ብዙዎች በምድረ በዳው ረክተዋል ብዬ ነው የጀመርሁት። ዝም ብለን መዝሙሮችን እንዘምራለን፤ ከዌልስ የመጡ ብዙ መዝሙሮች ስለ ቡላ ምድር፣ «በጣፋጩ የዮርዳኖስ ዳርቻ እራመዳለሁ»፣ «ዮርዳኖስን ተሻግሮ» ይናገራሉ፤ እኛም ሁልጊዜ ያንን ሞት ማለት፣ ወደ መንግሥተ ሰማያት መግባት ማለት እንደ ሆነ አድርገን ተረጐምነው። ነገር ግን አያችሁ፣ የተስፋይቱ ምድር አሁንም የጦርነት ስፍራ ናት፤ መንግሥተ ሰማያት አይደለችም። አሁንም የኢያሪኮ ቅጥሮች የሚፈርሱባት ስፍራ ናት።

ወደዚያ ዕረፍት ለመግባት ትጉ

አሁንም በጋይ የሽንፈት ስፍራ ናት። አሁንም የወተትና የማር የወይንም ዘለላ ስፍራ ናት፤ ነገር ግን የግዙፎች፣ የጦርነትና የድል ስፍራ ናት። ያ መንግሥተ ሰማያት አይደለም፤ ያ የአሁኑ ሕይወት ነው። ያ የእያንዳንዱ ክርስቲያን ግብ ሊሆን ይገባል፤ ከኃጢአተኛው ያለፈ ሕይወታችሁ ባርነት ከወጣችሁ በኋላ፣ በቀይ ባሕር ጥምቀት ከተሻገራችሁ በኋላ፣ እነዚያ አስገባሪዎች ለዘላለም ከእናንተ ተቈርጠው ካያችሁ በኋላ፣ እግዚአብሔር ወደ ተስፋይቱ ምድር ሊያመጣችሁ ይፈልጋል። ነገር ግን ከመናውና ከድርጭቱ ጋር በምድረ በዳ ለመቆየት ረክታችኋልን? ወይስ ለተራሮቹ፣ ለግዙፎቹና ከእግዚአብሔር ጋር ላለው ኅብረት የበለጠ ምኞት አላችሁ?

የዕብራውያን ጸሐፊ በምዕራፍ አራት እነዚህን ቃላት ይናገራል፤ በራሴ አባባል አቀርበዋለሁ፦ እነዚያ ሰዎች ባለማመናቸው ወደ እግዚአብሔር ዕረፍት ሊገቡ አልቻሉም። ቢሆንም ለእግዚአብሔር ሕዝብ ዕረፍት ቀርቶላቸዋል። ዛሬ እነርሱ እንዳደረጉት ልባችሁን እልከኛ አታድርጉ፤ ነገር ግን ወደዚያ ዕረፍት ለመግባት ትጉ። የሚናገረው ስለ መንግሥተ ሰማያት አይደለም፤ የሚናገረው ስለ አሁኑ ጊዜ ነው። የዘመናት ክፍፍል ትምህርት ካመጣቸው አሳዛኝ ነገሮች አንዱ በተለወጥን ጊዜ ሁሉን እንዳገኘን ያስተማረን መሆኑ ነው። አላገኘንም፤ በተለወጥን ጊዜ ከግብፅ ወጣን። ወደ ተስፋይቱ ምድር መግባት ያስፈልገናል።

የዘመናት ክፍፍል ትምህርት ሊበራሊዝም ካደረሰው የበለጠ ጉዳት በቤተ ክርስቲያን ላይ አድርሷል፤ ሊበራሊዝም ትኩረታችንን አሳጥቶናል፤ የዘመናት ክፍፍል ትምህርት ግን ኃይላችንን አሳጥቶናል። እኛም በእግዚአብሔር የኃይል ሰዎች መሆን፣ በእግዚአብሔር ተስፋዎች ማረፍ ያስፈልገናል። ወደ ኢያሪኮ ኑ፣ ወደ ኋላም ቁሙ፤ ሰባት ጊዜ ብቻ ዙሩ፤ ቅጥሮቹንም እኔ ልጣላቸው ይላል እግዚአብሔር። ዛሬይቱ ቤተ ክርስቲያን ግን በእርሱ ስንኖር እርሱ ቅጥሮቹን እንዲጥል ከመፍቀድ ይልቅ በገዛ ጥረትዋ ቅጥሮቹን ለማፍረስ እጅግ ትጣጣራለች። ምነው እግዚአብሔር እንደ ገና ወደ ቤተ ክርስቲያኑ በመጣ! ቤተ ክርስቲያኑ የእርሱ ናት፤ ሕዝቡ የእርሱ ናቸው።

ቤተ ክርስቲያኔ ናት፤ ኢየሱስ ነው የሚናገረው፦ «ቤተ ክርስቲያኔን እሠራለሁ»። ቤተ ክርስቲያኑን ለመሥራት በገዛ ጥረታችን ይህን ያህል የምንታገለው ለምንድን ነው? ወደ ዕረፍቱ መግባት ያስፈልገናል። በሰባተኛው ቀን እግዚአብሔር ከሥራው ሁሉ ዐረፈ፤ እኔንና እናንተንም ወደ ዕረፍቱ እንድንገባ ጋብዞናል፤ በዚያም ከገዛ ጥረታችንና ድካማችን አርፈን ሥራውን እንዲሠራ እንፈቅድለታለን፤ ይህም ለእርሱ ራሳቸውን ለሰጡ፣ የካሌብ ልጆች ለሆኑ ሰዎች ነው።

እነዚህ የዛሬ ጠዋት ቃላት፣ የእግዚአብሔር መንፈስ ለእያንዳንዳችን ይናገር። በመናና በድርጭት ላይ እንዲህ ያለ አለመርካትን በውስጣችሁ ይፍጠር፤ እግዚአብሔርን እንድትራቡ፣ ወደ እግዚአብሔር ተስፋዎች መግባት፣ እነዚያን የእግዚአብሔር ተስፋዎች የራሳችሁ ማድረግ ምን እንደ ሆነ እንድታውቁ፣ ጕልማስነታችሁ እንደ ንስር መታደሱን እንድታውቁ፣ ግዙፎች ድል ወደሚደረጉባቸው ወደ ኬብሮን ከፍታዎች ወጥታችሁ የራሳችሁ ልታደርጓቸው እንድትፈልጉ ያድርግ። በእናንተ ኃይል አይደለም፤ በሚመራችሁ በእግዚአብሔር ኃይል ነው እንጂ።

አሜን? አሜን።