ሜሪ ስሌሰር — ምሽጎችን በጸሎት ያፈረሰችው ነጭ ንግሥት

ማን ነበረች?

ሜሪ ሚቸል ስሌሰር ዲሴምበር 2 ቀን 1848 በስኮትላንድ፣ በአበርዲን ተወለደች። ከሰባት ልጆች ሁለተኛዋ ነበረች፤ አባቷ ጫማ ሰፊ ነበር፤ የመጠጥ ሱሱም በልጅነቷ ላይ ረጅም ጥላ አጥልቶባት ነበር።

ቤተሰቧን ለመርዳት ከአሥራ አንድ ዓመቷ ጀምሮ በዳንዲ በሚገኝ የጨርቃ ጨርቅ ፋብሪካ ትሠራ ነበር፤ ሥራዋ ከመጀመሩ በፊትም በማለዳ ሰዓታት ራሷን ታስተምር ነበር። በ1873 የዴቪድ ሊቪንግስተን ሞት ሕይወቷን ለአፍሪካ እንድትሰጥ ካነሣሣት በኋላ ለካላባር ሚስዮን (በዛሬዋ ናይጄሪያ) አመለከተች፤ በ1876ም ካላባር ደረሰች። በቀጣዮቹ ሠላሳ ስምንት ዓመታት ወንጌል ወዳልደረሰበት ምድር ይበልጥ እየዘለቀች ሄደች፤ በመጨረሻም ከዚያ ቀደም አንድም አውሮፓዊ ኖሮ በማያውቅበት በኦኮዮንግና በኢቢቢዮ ሕዝቦች መካከል ተቀመጠች። ቋንቋዎቻቸውን ተማረች፤ ልማዶቻቸውን ተቀበለች፤ በአካባቢው አጉል እምነት እንደ መጥፎ ገድ ተቈጥረው ሲወለዱ የሚገደሉትን መንታ ሕፃናት በመቶዎች የሚቈጠሩትን አዳነች፤ እጅግ የታመነች ከመሆኗም የተነሣ የእንግሊዝ መንግሥት ዳኛ አድርጎ ሾማት። ለዓመታት በቀላል የጭቃ ጎጆ በኖረችበት በናይጄሪያ፣ በኡሴ ኢኮት ኦኩ ጃንዋሪ 13 ቀን 1915 ሞተች፤ በአካባቢው ሁሉ ማ — እናት — ተብላ ትታወቅ ነበር።

ስለ ጸሎት ያስተማረችው ዋና ትምህርት

ሜሪ ስሌሰር ከባሕርይዋ ጋር በሚስማማ ግልጽነትና ጥድፊያ ትጸልይ ነበር። ተንበርክካ ትጸልይ ነበር፤ በሌሊት ድምፅዋን ከፍ አድርጋ ትጸልይ ነበር፤ በተኙ ሕፃናት ላይ ትጸልይ ነበር፤ እርስ በርሳቸው ሊገዳደሉ በተዘጋጁ የታጠቁ ተዋጊዎች መካከል ቆማም ትጸልይ ነበር። የጸሎት ሕይወቷ ከዕለት ተዕለት ኑሮዋ የተለየ አልነበረም፤ ይልቁንም በእያንዳንዱ ቅጽበት ውስጥ የተሸመነ ነበር — በሥርዓታዊ ርቀት ሳይሆን፣ ልጅ የሚታመንበትን፣ ኃያል የሆነውንና ሁልጊዜም ለእርሱ የሚገኘውን አባቱን በሚያነጋግርበት መቀራረብ ከምትቀርበው አምላክ ጋር የማያቋርጥ ንግግር ነበር።

ሌላ ማንም ወደማይሄድበት ለመሄድ፣ አብዛኞቹ ሚስዮናውያን ሊቀርቧቸው እንኳ ያልደፈሩትን አደጋዎች ለመጋፈጥ የነበራት ፈቃደኝነት ስለ እግዚአብሔር ባሕርይ በያዘችው የተለየ መተማመን ላይ የተመሠረተ ነበር። እግዚአብሔር ጥሪውን ሁልጊዜ ባቀረበበት ቃል የእርሱን ጥሪ ተቀብላ ነበር፦ «በምትሄድበት ሁሉ አምላክህ እግዚአብሔር ከአንተ ጋር ነውና አትፍራ፥ አትደንግጥም» (ኢያሱ 1:9)። ይህን የተስፋ ቃል ቃል በቃል፣ ያለ አንዳች ማመንታት ተቀበለችው። ርቀው የሚገኙት የካላባር መንደሮች ከዚህ የተስፋ ቃል ተደራሽነት ውጭ አልነበሩም። በእኩለ ሌሊት ከታጠቁ ሰዎች ጋር የገጠመቻቸው ፍጥጫዎች እነዚህን ቃላት ከተናገረው አምላክ ሥልጣን ውጭ አልነበሩም። የሄደችው እግዚአብሔር ከእርሷ ጋር እንደሚሄድ ስላመነች ነበር፤ በሠላሳ ስምንት ዓመታት ውስጥ ያከማቸችው ማስረጃም ያን እምነት ከማንኛውም ምክንያታዊ ጥርጣሬ በላይ አረጋገጠው።

የምልጃ ጸሎቶቿ ከምታነጋግረው አምላክ ጋር ከነበራት ጥልቅ ትውውቅ የሚመነጭ ቅዱስ ድፍረት ነበራቸው። ጸሎቷ የይሉኝታ ጸሎት አልነበረም። የሰዎች ሕይወት በመልሱ ላይ እንደ ተንጠለጠለ የምታውቅ ሰው ባላት ቀጥተኛነት በጥድፊያ ትጸልይ ነበር። ኢሳይያስ ስለ እግዚአብሔር ግልጽ ጥሪ የጻፈውን ዘገባ በልቧ አሳድራ ነበር፦ «እነሆኝ፥ እኔን ላከኝ» (ኢሳይያስ 6:8) — እርሷም ይህንኑ ተናግራ ነበር፤ እግዚአብሔርም ልኳት ነበር፤ አሁንም በመለኮታዊ ተልእኮ ሥር ሙሉ በሙሉና በንቃት እንደምትሠራ የምታውቅ ሰው ባላት ሥልጣን ትጸልይ ነበር። ስለ ተወሰኑ ሰዎች፣ ስለ ተወሰኑ ሁኔታዎችና በካላባር ስለ ነበሩ ስለ ተወሰኑ መንፈሳዊ ምሽጎች ያቀረበቻቸው ጸሎቶች የሚያመነቱ ሐሳቦች አልነበሩም፤ በላካት በእርሱ ስም የቀረቡ ልባዊና ሥልጣን ያላቸው ምልጃዎች ነበሩ።

በአገልግሎቷ በሰፊው ከተመዘገቡት ገጽታዎች አንዱ በሚዋጉ ወገኖች መካከል በአካል ገብታ ቀውሱ በዙሪያዋ እየተካሄደ ሳለ የመጸለይ ልማዷ ነበር። የሰው ዲፕሎማሲ ወራት ሊፈጅበት የሚችለውን የእግዚአብሔር መንፈስ በሰከንዶች ውስጥ ሊፈጽመው እንደሚችል ፍጹም ታምን ነበር። የምትሠራውም ዘካርያስ በገለጸው እምነት ነበር፦ «በኃይልና በብርታት አይደለም፥ በመንፈሴ ነው እንጂ፥ ይላል የሠራዊት ጌታ እግዚአብሔር» (ዘካርያስ 4:6)። በመንፈሱ መገኘት ፊት የትኛውም የሰው ብርታት፣ የትኛውም የፖለቲካ ሥልጣን፣ የትኛውም አካላዊ እንቅፋት በመጨረሻ ወሳኝ አልነበረም። ጸሎቶቿ ያ መገኘት የተጋበዘባቸውና ማንኛውም ሰብዓዊ ጣልቃ ገብነት ሊቋቋማቸው ወደማይችል ሁኔታዎች የተለቀቀባቸው መንገዶች ነበሩ።

ሜሪ ስሌሰር ለምታገለግላቸው ማኅበረሰቦችም በአስደናቂ ጽናት ትጸልይ ነበር። የመጀመሪያዎቹን አማኞች ከማየቷ በፊት በኦኮዮንግ ሕዝብ መካከል ለዓመታት ኖራ ነበር — በግልጽ የሚታይ ምንም ለውጥ ያልነበረባቸው፣ የቀድሞዎቹ ልማዶችና የቀድሞዎቹ ፍርሃቶች የማይደፈሩ የሚመስሉባቸው ዓመታት። የትኛውም ጨለማ የመጨረሻ እንዳልሆነ የሚናገረውን የተስፋ ቃል አጥብቃ ያዘች፦ «በጨለማ የተቀመጠ ሕዝብ ታላቅ ብርሃን አየ፥ በሞት አገርና ጥላ ለተቀመጡትም ብርሃን ወጣላቸው» (ማቴዎስ 4:16)። ብርሃኑን በጸሎት አወረደችው። አብዛኞቹ ሚስዮናውያን የሥራው መስክ ፍሬ አልባ ነው ብለው ከሚደመድሙበት ጊዜ እጅግ አልፋ ቆየች። በመጨረሻም — ሁልጊዜም በመጨረሻ — ብርሃኑ ሰብሮ ወጣ።

የእርሷ ቅርስ ደኅንነት በሌለበት ስፍራ የሄደ፣ ምቾት በሌለበት ስፍራ የቆየ፣ ቀላል ባልሆነበትም ስፍራ የጸለየ የእያንዳንዱ ሚስዮናዊ አማላጅ ቅርስ ነው። የዕብራውያን መልእክት በታላቁ የምስክሮች ደመና ውስጥ የሚያከብረውን መርሕ በራሷ ማንነት ገለጠችው፦ «በእምነት መንግሥታትን ድል ነሡ፥ ጽድቅን አደረጉ፥ የተሰጠውን የተስፋ ቃል አገኙ፥ የአንበሶችን አፍ ዘጉ፥ የእሳትን ኃይል አጠፉ፥ ከሰይፍ ስለት አመለጡ፥ ከድካማቸው በረቱ፥ በጦርነት ኃይለኞች ሆኑ…» (ዕብራውያን 11:33-34)። የሜሪ ስሌሰር ድካም — ትንሽ፣ ቀይ ጸጉር ያላት የስኮትላንድ የፋብሪካ ሠራተኛ መሆኗ — ወደ አስደናቂ ብርታት ተለወጠ፤ ለትውልዶች ጸንተው የቆሙ ምሽጎችም በጸሎቶቿ ፊት ወደቁ።

ጸሎት

ጌታ እግዚአብሔር ሆይ፣ የሜሪ ስሌሰርን ድፍረት ስጠን — ወደ ተላክንበት እንድንሄድ፣ ስንፈተን እንድንጸና፣ የሰው አቅም ሁሉ ሲያልቅም እንድንጸልይ። በዙሪያችን ባለው ጨለማ ስንሸበር፣ አንተ እንዳሸነፍከው አስታውሰን። ከአስቸጋሪው የሥራ መስክ ለማፈግፈግ ስንፈተን፣ አንተ የሰጠኸንን ተልእኮ ለመተው እምቢ የሚል ቅዱስ ጽናት ስጠን። ድካማችን ብርታትህ ይሁን። አሜን።