ለትምህርት

አምስተኛ ቀን። እግዚአብሔርን መጠበቅ፦ ለትምህርት።

«አቤቱ፥ መንገድህን አሳየኝ፤ ፍለጋህንም አስተምረኝ።

ፍለጋህንም አስተምረኝ።

በእውነትህ ምራኝ፥ አስተምረኝም፤

አንተ የመዳኔ አምላክ ነህና፤

ቀኑን ሁሉ አንተን እጠብቃለሁ።»— መዝሙር 25:4፣ 5።

ወደ ጠላት ግዛት ሊገባ ሲል የመዘግየቱ ምክንያት ምን እንደ ሆነ ለተጠየቀው ጥያቄ፦ «ስንቅ በመጠበቅ ላይ ነው» ብሎ ስለሚመልስ ሠራዊት ተናግሬ ነበር። መልሱ፦ «መመሪያ በመጠበቅ ላይ ነው» ወይም «ትእዛዝ በመጠበቅ ላይ ነው» ሊሆንም ይችል ነበር። የመጨረሻው መልእክት ከጠቅላይ አዛዡ የመጨረሻ ትእዛዝ ጋር ካልደረሰ፣ ሠራዊቱ ለመንቀሳቀስ አይደፍርም። በክርስትና ሕይወትም እንዲሁ ነው፦ ስንቅን የመጠበቅ ፍላጎት ምን ያህል ጥልቅ እንደ ሆነ፣ መመሪያን የመጠበቅ ፍላጎትም እንዲሁ ጥልቅ ነው።

ይህ በመዝሙር 25 ምን ያህል ውብ ሆኖ እንደሚገለጥ ተመልከት። ጸሐፊው የእግዚአብሔርን ሕግ እጅግ ያውቅና ይወድ ነበር፤ ያንንም ሕግ በቀንና በሌሊት ያሰላስል ነበር። ነገር ግን ይህ በቂ እንዳልሆነ ያውቅ ነበር። እውነትን በትክክል በመንፈስ ለመረዳትና ለገዛ ልዩ ሁኔታዎቹ በትክክል በግሉ ተግባራዊ ለማድረግ ቀጥተኛ መለኮታዊ ትምህርት እንደሚያስፈልገው ያውቅ ነበር።

መዝሙሩ የመለኮታዊ ትምህርት አስፈላጊነት የሚሰማውን ስሜትና ያ ትምህርት እንደሚሰጥ ያለውን የልጅነት መታመን ደጋግሞ ስለሚገልጥ በዘመናት ሁሉ እጅግ ተወዳጅ ሆኖ ኖሮአል። ልብህ በሁለቱ ሐሳቦች ማለትም በመለኮታዊ አመራር ፍጹም አስፈላጊነትና ፍጹም እርግጠኛነት እስኪሞላ ድረስ መዝሙሩን አጥና። ከዚያም፦ «ቀኑን ሁሉ አንተን እጠብቃለሁ» የሚለውን ሙሉ በሙሉ በዚህ ዐውድ ውስጥ እንደሚናገር አስተውል። ቀኑን ሁሉ አመራርን መጠበቅ፣ ትምህርትን መጠበቅ፣ እግዚአብሔርን የመጠበቅ እጅግ የተባረከ ክፍል ነው።

በሰማይ ያለው አብ ለልጁ እጅግ ያስባል፤ ሕይወቱም በእያንዳንዱ እርምጃ በፈቃዱና በፍቅሩ ውስጥ እንዲሆን እጅግ ይናፍቃል፤ ስለዚህም የልጁን አመራር ሙሉ በሙሉ በገዛ እጁ ሊይዝ ፈቃደኛ ነው። እርሱ ራሱ በውስጣችን ካልሠራው በቀር በእውነት ቅዱስና ሰማያዊ የሆነውን ማድረግ እንደማንችል በሚገባ ያውቃል፤ ስለዚህም ትእዛዛቱ ራሳቸው ቀኑን ሁሉ እኛን በመንከባከብና በመምራት ስለሚያደርገው ነገር የተስፋ ቃሎች እንዲሆኑ ያስባል። በልዩ ችግሮችና በግራ መጋባት ጊዜያት ብቻ ሳይሆን በዕለት ተዕለት የኑሮ ሂደት ውስጥም የእርሱን መንገድ እንዲያስተምረንና የእርሱን ፍለጋ እንዲያሳየን በእርሱ ልንተማመን እንችላለን።

ይህን አመራር ለመቀበል በእኛ ዘንድ የሚያስፈልገው ምንድር ነው? አንድ ነገር ነው፦ መመሪያን መጠበቅ፣ እግዚአብሔርን መጠበቅ። «ቀኑን ሁሉ አንተን እጠብቃለሁ።» በጸሎት ጊዜያችን የማጣታችንን ስሜትና በእርዳታው ያለንን እምነት በግልጽ ልንገልጥ ያስፈልገናል። የእግዚአብሔር መንገድ ምን ሊሆን እንደሚችል አለማወቃችንን፣ እንዲሁም መንገዳችን እስከ ቀትር ድረስ እየጨመረ እንደሚበራ እንደ ፀሐይ ብርሃን እንዲሆን ከፈለግን መለኮታዊው ብርሃን በውስጣችን ሊበራ እንደሚያስፈልግ በግልጽ ልንገነዘብ ያስፈልገናል። ጥልቅና የሚያሳርፍ ማረጋገጫ እስኪሞላን ድረስም በጸሎት በእግዚአብሔር ፊት በጸጥታ ልንጠብቅ ያስፈልገናል፦ ይሰጠናል—«ገሮችን በመንገድ ይመራቸዋል።»

«ቀኑን ሁሉ አንተን እጠብቃለሁ።» በጸሎት ወቅቶቻችን ለመለኮታዊ አመራር የምናደርገው ልዩ ራስን መስጠት፣ «ቀኑን ሁሉ» ዘወትር ወደ ላይ የመመልከትን ልማድ ሊያሳድግ ይገባዋል፤ ይህ ልማድም ሊከተለው ይገባል። ዓይን ላለው ሰው ቀኑን ሁሉ በፀሐይ ብርሃን መመላለስ ቀላል እንደ ሆነ፣ እግዚአብሔርን በመጠበቅ ለተለማመደች ነፍስም ቀኑን ሁሉ በእግዚአብሔር ብርሃንና አመራር እየተደሰቱ መመላለስ እንዲሁ ቀላልና አስደሳች ሊሆን ይችላል። ወደ እንዲህ ያለ ሕይወት እንድንደርስ የሚረዳን አንድ ነገር ብቻ ነው፦ እግዚአብሔርን ብቸኛ የጥበብና የቸርነት ምንጭ አድርጎ፣ ዘወትር ዝግጁ እንደ ሆነና የሚያስፈልገንን ሁሉ ሊሆንልን እጅግ እንደሚናፍቅ አድርጎ በእውነት ማወቅና ማመን ነው—አዎን! የሚያስፈልገን ይህ አንድ ነገር ነው። አምላካችንን በፍቅሩ ብናየው፣ ይራራልን ዘንድ እንደሚጠብቅ፣ ሕይወታችን ሊሆንና ሁሉን በውስጣችን ሊሠራ እንደሚጠብቅ ብናምን ብቻ፣—ይህ እግዚአብሔርን መጠበቅ እንዴት ታላቁ ደስታችን፣ ለታላቁ ፍቅሩና ክብሩ ልባችን በተፈጥሮውና በራሱ ፈቃድ የሚሰጠው ምላሽ በሆነ ነበር!

«ነፍሴ ሆይ፥ እግዚአብሔርን ብቻ ጠብቂ!»