ምዕራፍ 32 · 3 ደቂቃ ንባብ
ዘወትር
ሠላሳኛ ቀን። እግዚአብሔርን መጠበቅ፦ ዘወትር።
«ስለዚህ አንተ ወደ አምላክህ ተመለስ፤ ምሕረትንና ፍርድን ያዝ፥ ዘወትርም አምላክህን ጠብቅ።»—ሆሴዕ 12:6።
ቀጣይነት ከሕይወት ዋና ዋና ክፍሎች አንዱ ነው። በሰው ውስጥ ለአንድ ሰዓት ብቻ ብታቋርጠው ሕይወቱ ይጠፋል፤ ሰውዬው ሞቷል። ያልተሰበረና የማያቋርጥ ቀጣይነት ለጤናማ የክርስትና ሕይወት አስፈላጊ ነው። እግዚአብሔር እኔ በእያንዳንዱ ቅጽበት እርሱ ከእኔ የሚጠብቀውን በፊቱም ደስ የሚያሰኘውን እንድሆን ይፈልጋል፤ እንዲህም ሊያደርገኝ ይጠብቃል፤ እኔም እንዲህ ልሆን እፈልጋለሁ፤ እንዲያደርገኝም እርሱን እጠብቃለሁ። እግዚአብሔርን መጠበቅ የእውነተኛ ሃይማኖት ዋና ነገር ከሆነ፥ ፈጽሞ በእርሱ የመደገፍ መንፈስ ሳይቋረጥ መቀጠል አለበት። «ዘወትር አምላክህን ጠብቅ» የሚለው የእግዚአብሔር ጥሪ ሊቀበሉትና ሊታዘዙት የሚገባ ነው። ለየት ያሉ የመጠበቅ ጊዜያት ሊኖሩ ይችላሉ፤ የነፍስ ዝንባሌና ልማድ ግን ሳይለወጥና ሳይቋረጥ ምንጊዜም በዚያ መኖር አለበት።
ይህ ዘወትር መጠበቅ በእርግጥ የግድ አስፈላጊ ነው። በደካማ የክርስትና ሕይወት ለሚረኩ ሰዎች፥ ጥሩ ክርስቲያን ለመሆን ከሚያስፈልገው በላይ የሆነ የቅንጦት ነገር ይመስላቸዋል። ነገር ግን፦ «ጌታ ሆይ! ምሕረት የተደረገለት ኃጢአተኛ ሊሆን በሚችለው መጠን ቅዱስ አድርገኝ! ልሆን በሚቻለኝ መጠን ወደ አንተ አቅርበህ ጠብቀኝ! ልታደርገው በወደድኸው መጠን በፍቅርህ ሙላኝ!» የሚለውን ጸሎት የሚጸልዩ ሁሉ ይህ ሊገኝ የሚገባው ነገር እንደ ሆነ ወዲያውኑ ይሰማቸዋል። ዘወትር ጌታን ሳይጠብቁ ከእግዚአብሔር ጋር ያልተቋረጠ ኅብረት፥ በክርስቶስ ሙሉ በሙሉ መኖር፥ በኃጢአት ላይ ድል መንሣትንና ለአገልግሎት ዝግጁ መሆንን ጠብቆ መኖር ሊኖር እንደማይችል ይሰማቸዋል።
ዘወትር መጠበቅ የሚቻል ነገር ነው። ብዙዎች ከሕይወት ተግባራት ጋር ይህ ፈጽሞ የማይታሰብ እንደ ሆነ ያስባሉ። ሁልጊዜ ስለ እርሱ ማሰብ አይችሉም። ሊያደርጉት በፈለጉ ጊዜ እንኳ ይረሳሉ።
ይህ የልብ ጉዳይ እንደ ሆነ፥ ልብ የተሞላበት ነገርም ሐሳቦች በሌላ ነገር በተያዙ ጊዜ እንኳ ልብን ይዞ እንደሚቆይ አያስተውሉም። አንድ አባት አጣዳፊ ሥራ ሐሳቡን ሁሉ ቢጠይቅበትም እንኳ፥ ልቡ በሩቅ ላለች ለታመመች ሚስቱ ወይም ለታመመ ልጁ በጥልቅ ፍቅርና ናፍቆት ያለማቋረጥ ሊሞላ ይችላል። ልብ ራሱን ለአንዲት ቅጽበት እንኳ ለመጠበቅ ወይም መልካም ነገርን ለማፍራት ፈጽሞ አቅም እንደሌለው በተማረ ጊዜ፥ እግዚአብሔር በእርግጥና በእውነት እንደሚጠብቀው በተረዳ ጊዜ፥ በራሱ ተስፋ ቆርጦ የማይቻለውን ሊያደርግለት የሰጠውን የእግዚአብሔርን የተስፋ ቃል በተቀበለ ጊዜ፥ በእግዚአብሔር ማረፍን ይማራል፤ በሥራና በፈተና መካከልም ዘወትር ሊጠብቅ ይችላል።
ይህ መጠበቅ የተስፋ ቃል ነው። የእግዚአብሔር ትእዛዛት ችሎታን የሚሰጡ ናቸው፤ የወንጌል ትእዛዛት ሁሉ የተስፋ ቃሎች ናቸው፤ አምላካችን ለእኛ የሚያደርገውን የሚገልጡ ናቸው። እግዚአብሔርን መጠበቅ ስትጀምር፥ ብዙ ጊዜ ይቋረጣል፤ ብዙ ጊዜም ትወድቃለህ። ነገር ግን እግዚአብሔር በፍቅር እንደሚመለከትህና በስውር በዚህ እንደሚያበረታህ እመን። መጠበቅ ጊዜን ማባከን ብቻ የሚመስልበት ጊዜ አለ፤ ነገር ግን እንዲህ አይደለም። በጨለማ ውስጥ እንኳ መጠበቅ ሳታውቀው ወደ ፊት መራመድ ነው፤ ምክንያቱም ጉዳይህ ከእግዚአብሔር ጋር ነው፤ እርሱም በአንተ ውስጥ ይሠራል። እርሱን እንድትጠብቅ የጠራህ እግዚአብሔር ደካማ ጥረትህን ያያል፤ መጠበቁንም በአንተ ውስጥ ይሠራዋል። መንፈሳዊ ሕይወትህ በምንም መልኩ የራስህ ሥራ አይደለም፤ እንዳልጀመርከው ሁሉ ልትቀጥለውም አትችልም፤ እግዚአብሔርን የመጠበቅን ሥራ በአንተ ውስጥ የጀመረው የእግዚአብሔር መንፈስ ነው፤ ዘወትር እንድትጠብቅም ያስችልሃል።
ዘወትር መጠበቅ እግዚአብሔር ራሱ ዘወትር በመሥራቱ ምላሽና ዋጋ ያገኛል። ወደ ማሰላሰላችን መጨረሻ እየደረስን ነው። አንተና እኔ አንድ ትምህርት ብንማር ምንኛ መልካም ነበር፦ እግዚአብሔር ዘወትር መሥራት አለበት፤ ዘወትርም ይሠራል። እርሱ ሁልጊዜ ዘወትር ይሠራል፤ ነገር ግን ይህን መለማመድ በአለማመን ይደናቀፋል። ነገር ግን ዘወትር እንድትጠብቅ በመንፈሱ የሚያስተምርህ እርሱ፥ ዘላለማዊው አምላክ እንደ መሆኑ ሥራው ፈጽሞ የማያቋርጥ እንደ ሆነም እንድትለማመድ ያደርግሃል። በእግዚአብሔር ፍቅርና ሕይወትና ሥራ ውስጥ ምንም መቋረጥ፥ ምንም ማቆም ሊኖር አይችልም።
በዚህ ረገድ ሊሆን ስለሚችለው ነገር ባለህ ሐሳብ እግዚአብሔርን አትገድበው። ዓይንህን በዚህ በአንድ እውነት ላይ አጽና፦ እግዚአብሔር የሕይወት ብቸኛ ሰጪ እንደ መሆኑ በባሕርዩ በልጁ ውስጥ በእያንዳንዱ ቅጽበት ከመሥራት በቀር ሌላ ሊያደርግ አይችልም። አንዱን ወገን ብቻ አትመልከት፦ «ዘወትር ብጠብቅ፥ እግዚአብሔር ዘወትር ይሠራል።» አይደለም፤ ሌላውን ወገን ተመልከት። እግዚአብሔርን አስቀድመህ እንዲህ በል፦ «እግዚአብሔር ዘወትር ይሠራል፤ በእያንዳንዱ ቅጽበት እርሱን ዘወትር ልጠብቀው እችላለሁ።» አምላክህ አንዲት ቅጽበት እንኳ ሳያቋርጥ ዘወትር ሲሠራ የሚታይህ ራእይ ማንነትህን እስኪሞላው ድረስ ጊዜ ውሰድ። ያን ጊዜ ዘወትር መጠበቅህ በራሱ ይመጣል። በመተማመንና በደስታ ተሞልቶ፥ የነፍስ ቅዱስ ልማድ፦ «ቀኑን ሁሉ አንተን እጠብቃለሁ» የሚል ይሆናል። መንፈስ ቅዱስ ሁልጊዜ በመጠበቅ ያኖርሃል።
«ነፍሴ ሆይ፥ እግዚአብሔርን ብቻ ጠብቂ!»
ምዕራፍ 32 ተጠናቋል
ዘወትር