ለአብ የተስፋ ቃል

ሃያ ዘጠነኛ ቀን። እግዚአብሔርን መጠበቅ፦ ለአብ የተስፋ ቃል።

«ከኢየሩሳሌም እንዳይወጡ አዘዛቸው፥ ነገር ግን። ከእኔ የሰማችሁትን አብ የሰጠውን የተስፋ ቃል ጠብቁ»—የሐዋርያት ሥራ 1:4።

ክርስቶስ በተወለደ ጊዜ በኢየሩሳሌም ስለ ነበሩት ቅዱሳን፥ ስለ ስምዖንና ስለ ሐና ስንናገር፥ እነርሱ የጠበቁት ቤዛነት የመጣ ቢሆንም እንኳ፥ የመጠበቅ ጥሪ ያን ጊዜ ከነበረው ዛሬ እንዳላነሰ አይተናል። ለእነርሱ የመጣው ነገር ግን እነርሱ ሊረዱት እምብዛም ያልቻሉት ነገር በእኛ ውስጥ ሙሉ በሙሉ እንዲገለጥ እንጠብቃለን። የአብን የተስፋ ቃል በመጠበቅም ረገድ እንዲሁ ነው። በአንድ በኩል፥ ፍጻሜው በበዓለ ኀምሳ እንደ መጣው ዳግመኛ ፈጽሞ ሊመጣ አይችልም። በሌላ በኩል ግን፥ ልክ እንደ መጀመሪያዎቹ ደቀ መዛሙርት በዚያው ጥልቅ እውነታ፥ አብ የተስፋ ቃሉን በእኛ እንዲፈጽም በየዕለቱ መጠበቅ ያስፈልገናል።

መንፈስ ቅዱስ ከአብ የተለየ አካል የሆነው፥ በምድር ላይ ሁለት ሰዎች እርስ በርሳቸው በሚለያዩበት መንገድ አይደለም። አብና መንፈስ ፈጽሞ አንዱ ያለ ሌላው አይገኙም፤ ከቶም አይለያዩም፤ አብ ሁልጊዜ በመንፈስ ውስጥ ነው፤ መንፈስም አብ በእርሱ ውስጥ ሆኖ እንደሚሠራ እንጂ ሌላ ምንም አይሠራም። በእያንዳንዱ ቅጽበት በእኛ ውስጥ ያለው ያው መንፈስ በእግዚአብሔርም ውስጥ ነው፤ በመንፈስ እጅግ የተሞላው ሰው፥ እግዚአብሔር የተስፋ ቃሉን አብልጦ እንዲፈጽምና በመንፈሱ በውስጥ ሰውነቱ አሁንም በብርቱ እንዲያበረታው፥ እግዚአብሔርን በታላቅ ትጋት ለመጠበቅ ቀዳሚ ይሆናል። በእኛ ውስጥ ያለው መንፈስ እንደ ፈቀድን የምንጠቀምበት ኃይል አይደለም። መንፈስም ከአብና ከወልድ ተለይቶ የሚሠራ ራሱን የቻለ ኃይል አይደለም። መንፈስ በእኛ ውስጥ የሚሠራው የአብ እውነተኛ ሕያው መገኘትና ኃይል ነው፤ ስለዚህም መንፈስ በውስጡ እንዳለ የሚያውቅ ሰው፥ የመንፈስ በውስጥ ማደር ምን እንደ ሆነ ሙሉ በሙሉ እንዲገለጥለትና እንዲለማመደው፥ መንፈስም በእርሱ እንዲጨምርና ከቀን ወደ ቀን እንዲትረፈረፍ አብን የሚጠብቀው እርሱ ነው።

ይህን በሐዋርያት ላይ ተመልከት። በበዓለ ኀምሳ በመንፈስ ተሞሉ። ብዙም ሳይቆይ፥ እንዳይሰብኩ ከተከለከሉበት ሸንጎ ሲመለሱ፥ በስሙ ለመናገር ድፍረትን እንዲሰጣቸው እንደ ገና በጸለዩ ጊዜ—መንፈስ ቅዱስ እንደ ገና መውረዱ አብ የተስፋ ቃሉን በአዲስ መልክ የፈጸመበት ነበር።

በሰማርያ በቃሉና በመንፈስ ብዙዎች ተመልሰው ነበር፤ ከተማይቱም ሁሉ በደስታ ተሞልታ ነበር። በሐዋርያት ጸሎት አብ የተስፋ ቃሉን አሁንም እንደ ገና ፈጸመ። በቆርኔሌዎስ ቤት ለተሰበሰበው ለሚጠባበቀው ጉባኤም—«እኛ ሁላችን አሁን በእግዚአብሔር ፊት በዚህ አለን»—እንዲሁ ሆነ። በሐዋርያት ሥራ ምዕራፍ 13 ደግሞ እንዲሁ ነው። የአብ የተስፋ ቃል እንደ ገና የተፈጸመውና የመንፈስ ምሪት ከሰማይ የተሰጠው፥ በመንፈስ የተሞሉ ሰዎች በጸለዩና በጦሙ ጊዜ ነበር፦ «በርናባስንና ሳውልን ለጠራኋቸው ሥራ ለዩልኝ»።

እንዲሁም ጳውሎስ በኤፌሶን መልእክት በመንፈስ ለታተሙት ሰዎች፥ እግዚአብሔር የማብራትን መንፈስ እንዲሰጣቸው ሲጸልይ እናገኘዋለን። ቀጥሎም እንደ ክብሩ ባለ ጠግነት መጠን በመንፈሱ በውስጥ ሰውነታቸው በኃይል እንዲጠነክሩ እንዲሰጣቸው ይጸልያል።

በበዓለ ኀምሳ የተሰጠው መንፈስ እግዚአብሔር በሰማይ ከእጁ ያወጣውና ከሰማይ ወደ ምድር የሰደደው አንድ ነገር አልነበረም። እግዚአብሔር በዚህ መንገድ ምንም ነገር አሳልፎ አይሰጥም፤ ሊሰጥም አይችልም። ጸጋን ወይም ብርታትን ወይም ሕይወትን ሲሰጥ፥ የሚሰጠው ያን ለመሥራት ራሱን በመስጠት ነው — ሁሉም ከራሱ የማይነጣጠል ነው። (በዚህ መጽሐፍ መጨረሻ ላይ ስለ ሎው የመንፈስ ኃይል የሚለውን ማስታወሻ ተመልከት።) መንፈስ ቅዱስማ ከዚህ እጅግ በበለጠ እንዲሁ ነው። እርሱ እግዚአብሔር ነው፤ በእኛ ውስጥ ያለና የሚሠራ ነው፤ ያን ሥራ በማያቋርጥ ኃይል ልንጠብቀው የምንችልበት እውነተኛው ስፍራ፥ ስላገኘነው እያመሰገንን፥ የአብ የተስፋ ቃል ከዚህ ይልቅ በብርቱ እንዲፈጸም ሳናቋርጥ ስንጠብቅ ነው።

ይህ ለመጠበቅ ሕይወታችን እንዴት ያለ አዲስ ትርጉምና ተስፋ ይሰጠዋል! ደቀ መዛሙርቱ በዙፋኑ የእግር መረገጫ ሥር የቆዩበትን ስፍራ ሁልጊዜ እንድንይዝ ያስተምረናል። ደቀ መዛሙርቱ ኃይልን እስኪለብሱ ድረስ ጠላቶቻቸውን ለመቋቋም ወይም ለክርስቶስ ጠላቶች ለመስበክ አቅመ ቢሶች እንደ ነበሩ ሁሉ፥ እኛም በእምነት ሕይወት ወይም በፍቅር ሥራ ልንበረታ የምንችለው ከእግዚአብሔርና ከክርስቶስ ጋር ቀጥተኛ ኅብረት ሲኖረንና እነርሱም የመንፈስን ሕይወት በውስጣችን ሲያጸኑት ብቻ እንደ ሆነ ያሳስበናል። ሁሉን ቻዩ እግዚአብሔር በከበረው ክርስቶስ በኩል ያልተጠበቁ ነገሮችን፥ የማይቻሉ ነገሮችን ሊያስፈጽም የሚችል ኃይልን በውስጣችን እንደሚሠራ ያረጋግጥልናል። ኦ! የቤተ ክርስቲያን አባላት እያንዳንዳቸው እግዚአብሔርን እየጠበቁ ሕይወታቸውን መኖር ሲማሩ፥ ደግሞም ራሳቸውንና ዓለምን ሁሉ በፍቅር እሳት ሠውተው፥ አንድ ጊዜ በክብር የተፈጸመውን ነገር ግን ገና ያላለቀውን የአብን የተስፋ ቃል በአንድ ልብ ሆነው በአንድነት ሲጠብቁ፥ ቤተ ክርስቲያን ልታደርገው የማትችለው ምን ይኖራል!

ኑ፥ እያንዳንዳችን ከፊታችን ባለው በዚህ ሊታሰብ የማይችል ታላቅ ነገር ፊት ጸጥ እንበል፤ አብ ቤተ ክርስቲያንን በመንፈስ ቅዱስ ሊሞላት ይጠብቃል። እያንዳንዱም፦ እኔንም ሊሞላኝ ፈቃደኛ ነው ይበል።

በዚህ እምነት ነፍስ ሁሉን ለመቀበል በጸጥታ ስትጠብቅ፥ ጸጥታና ቅዱስ ፍርሃት ይውረድባት። ሕይወትም የአብ የተስፋ ቃል ከቀድሞው ይልቅ ይበልጥ ተሞልቶ እንደሚፈጸም በሚያስገኘው ተስፋ ከቀን ወደ ቀን ጥልቅ ደስታ ይሁን።

«ነፍሴ ሆይ፥ እግዚአብሔርን ብቻ ጠብቂ!»