በጸጥታ

ሃያ አምስተኛ ቀን። እግዚአብሔርን መጠበቅ፦ በጸጥታ።

«ሰው ተስፋ ቢያደርግ የእግዚአብሔርንም ማዳን ዝም ብሎ ቢጠብቅ መልካም ነው።»—ሰቆቃው ኤርምያስ 3:26

«ተጠንቀቅ፥ ጸጥም በል፤ አትፍራ፥ ልብህም አይድከም።» «ኃይላችሁ በጸጥታና በመታመን ይሆናል።» እንደነዚህ ያሉት ቃላት በጸጥታና በእምነት መካከል ያለውን የጠበቀ ግንኙነት ይገልጡልናል፤ ጸጥታም እግዚአብሔርን በእውነት የመጠበቅ አንዱ ክፍል እንደ መሆኑ ምን ያህል እጅግ እንደሚያስፈልገን ያሳዩናል። ልባችን በሙሉ ወደ እግዚአብሔር እንዲዞር ከሆነ፣ ከፍጡር፣ በደስታም ይሁን በኀዘን ከሚይዘንና ከሚስበን ነገር ሁሉ ዞር ማለት አለበት።

እግዚአብሔር ወሰን የሌለው ታላቅነትና ክብር ያለው አምላክ ነው፤ ተፈጥሮአችንም ከእርሱ እጅግ ተለይታለች፤ ስለዚህ በጥቂቱ እንኳ እርሱን ለማወቅና ለመቀበል ልባችንና ምኞታችን በሙሉ በእርሱ ላይ መሆን አለበት። እግዚአብሔር ያልሆነ ነገር ሁሉ፣ ፍርሃታችንን የሚቀሰቅስ ወይም ጥረታችንን የሚያነሣሣ ወይም ተስፋችንን የሚያነቃ ወይም ደስ የሚያሰኘን ሁሉ፣ እርሱን በፍጹም እንዳንጠብቅ ያግደናል። መልእክቱ ጥልቅ ትርጉም ያለው ነው፦ «ተጠንቀቅ፥ ጸጥም በል»፤ «ኃይላችሁ በጸጥታ ይሆናል»፤ «ሰው ዝም ብሎ ቢጠብቅ መልካም ነው»።

የእግዚአብሔር በግርማውና በቅድስናው ያለው ሐሳብ ብቻውን እንዴት ዝም ሊያሰኘን እንደሚገባ መጻሕፍት በብዙ ይመሰክራሉ።

«እግዚአብሔር በቅዱስ መቅደሱ ነው፤ ምድር ሁሉ በፊቱ ዝም ትበል» (ዕንባቆም 2:20)።

«በጌታ በእግዚአብሔር ፊት ዝም በል» (ሶፎንያስ 1:7)።

«ሥጋ ለባሽ ሁሉ፥ በእግዚአብሔር ፊት ዝም በል፤ እርሱ ከቅዱስ ማደሪያው ተነሥቶአልና» (ዘካርያስ 2:13)።

እግዚአብሔርን መጠበቅ በዋነኛነት ይበልጥ ውጤታማ ለሆነ ጸሎትና ልመናችንን ለማግኘት እንደ መንገድ ብቻ እስከ ታየ ድረስ፣ ይህ የፍጹም ጸጥታ መንፈስ አይገኝም። እግዚአብሔርን መጠበቅ በራሱ የማይነገር ብፅዕና፣ ከቅዱሱ ጋር ካሉት የኅብረት መልኮች ከሁሉ ከፍ ካሉት አንዱ እንደ ሆነ ሲታይ ግን፣ እርሱን በክብሩ ማምለክ ነፍስን አዋርዶ ወደ ቅዱስ ጸጥታ ማምጣቱ አይቀርም፤ ይህም እግዚአብሔር እንዲናገርና ራሱን እንዲገልጥ መንገድ ይከፍታል። ያን ጊዜ ራስነትና የራስ ጥረት ሁሉ ይዋረዳል የሚለው የከበረው የተስፋ ቃል ወደ ፍጻሜው ይደርሳል፦ «የሰው ኩራት ይዋረዳል፤ በዚያም ቀን እግዚአብሔር ብቻውን ከፍ ከፍ ይላል።»

እግዚአብሔርን የመጠበቅን ጥበብ ሊማር የሚወድ ሁሉ ይህን ትምህርት ያስብ፦ «ተጠንቀቅ፥ ጸጥም በል»፤ «ሰው ዝም ብሎ ቢጠብቅ መልካም ነው»። ከወዳጆች ሁሉና ከተግባሮች ሁሉ፣ ከጭንቀቶች ሁሉና ከደስታዎች ሁሉ ተለይተህ ለመሆን ጊዜ ውሰድ፤ በእግዚአብሔር ፊት ጸጥ ብለህ ዝም የምትልበት ጊዜ ውሰድ። ከሰውና ከዓለም ብቻ ሳይሆን ከራስህና ከራስህ ብርታት ጸጥታን ለማግኘት ጊዜ ውሰድ። ቃሉና ጸሎት እጅግ የከበሩ ይሁኑልህ፤ ነገር ግን እነዚህ እንኳ ጸጥ ያለውን መጠበቅ ሊያግዱ እንደሚችሉ አስታውስ። ቃሉን በማጥናት ወይም ሐሳቡን በጸሎት በመግለጥ የሚሠራው የአእምሮ እንቅስቃሴ፣ ምኞቱና ተስፋው ፍርሃቱም ያለበት የልብ እንቅስቃሴ፣ እጅግ ሊይዙን ስለሚችሉ ሁሉ ክቡር የሆነውን አምላክ በጸጥታ ወደ መጠበቅ ሳንደርስ እንቀራለን፤ ሁለንተናችንም በፊቱ በዝምታ አይሰግድም። የአእምሮና የልብ እንቅስቃሴ ለጊዜው ተገትቶ እንዲህ በጸጥታ እንዴት መጠበቅ እንደሚቻል ማወቅ መጀመሪያ ላይ አስቸጋሪ ቢመስልም፣ ለዚህ የሚደረገው ጥረት ሁሉ ዋጋውን ያገኛል፤ እየበረታብን እንደሚሄድ እናገኘዋለን፤ ያችም ትንሽ የዝምታ አምልኮ ጊዜ በጸሎት ብቻ ሳይሆን ቀኑን ሙሉ በረከት የሚሰጥ ሰላምና ዕረፍት ታመጣለች።

«ሰው የእግዚአብሔርን ማዳን ዝም ብሎ ቢጠብቅ መልካም ነው።» አዎን፣ መልካም ነው። ጸጥታው የአቅመ ቢስነታችን ምስክርነት ነው፤ በፈቃዳችንና በሩጫችን ሁሉ፣ በአሳባችንና በጸሎታችን ሁሉ ነገሩ እንደማይፈጸም፣ ከእግዚአብሔር ልንቀበለው እንደሚገባ የምንመሰክርበት ነው። አምላካችን በጊዜው ሊረዳን እንደሚመጣ ያለንን መታመን የምንመሰክርበት ነው—በእርሱ ብቻ በጸጥታ ማረፍ ነው። ወደ ምንምነታችን ልንሰምጥና እርሱ እንዲሠራና ራሱን እንዲገልጥ ልንፈቅድ ያለንን ምኞት የምንመሰክርበት ነው። እንግዲህ በጸጥታ እንጠብቅ። ታላቁ አምላክ ድንቅ ሥራውን እንዲሠራ በምትጠብቀው ነፍስ ውስጥ በዕለት ተዕለት ኑሮ ጸጥ ያለ አክብሮትና ከዓለም ጋር ከልክ በላይ እንዳንጠላለፍ የማያቋርጥ ትጋት ይኑር፤ ያን ጊዜ ባሕርይ ሁሉ ይህን ያማረ ማኅተም ይሸከማል፦ የእግዚአብሔርን ማዳን በጸጥታ መጠበቅ።

«ነፍሴ ሆይ፥ እግዚአብሔርን ብቻ ጠብቂ!»