ከምናውቀው በላይ ለሆነው

አሥራ ሦስተኛ ቀን። እግዚአብሔርን መጠበቅ፦ ከምናውቀው በላይ ለሆነው።

«አሁንስ፥ ጌታ ሆይ፥ ምን እጠብቃለሁ? ተስፋዬ በአንተ ነው። ከመተላለፌ ሁሉ አድነኝ።»—መዝሙር 39:7, 8።

የምንጠብቀውን እንደማናውቅ የሚሰማን ጊዜያት ሊኖሩ ይችላሉ። ሌላ ጊዜ ደግሞ የምናውቅ የሚመስለን፣ ነገር ግን እንዴት እንድንጸልይ እንደሚገባን እንደማናውቅ ብንገነዘብ እጅግ የሚጠቅመን ጊዜያት ሊኖሩ ይችላሉ። እግዚአብሔር ከምንለምነው ወይም ከምናስበው ሁሉ ይልቅ እጅግ አብልጦ ሊያደርግልን ይችላል፤ እኛም ምኞታችንንና ጸሎታችንን እኛ ስለ እነርሱ ባለን ሐሳብ ውስጥ ስንገድብ እርሱን የመወሰን አደጋ ላይ ነን። መዝሙራችን እንደሚለው፦ «አሁንስ፥ ጌታ ሆይ፥ ምን እጠብቃለሁ?» ማለት አንዳንድ ጊዜ ታላቅ ነገር ነው። ይህንን በጭንቅ አውቃለሁ፤ ልናገረውም አልችልም፤ ይህን ብቻ ማለት እችላለሁ—«ተስፋዬ በአንተ ነው።»

ይህን እግዚአብሔርን መወሰን በእስራኤል ላይ እንዴት እናየዋለን! ሙሴ በምድረ በዳ ሥጋ እንደሚበሉ ተስፋ በሰጣቸው ጊዜ ተጠራጠሩ፤ እንዲህም አሉ፦ «እግዚአብሔር በምድረ በዳ ማዕድ ሊያዘጋጅ ይችላልን? ውኃ እንዲፈልቅ ዓለቱን መታ፤ እንጀራን ደግሞ ሊሰጥ ይችላልን? ለሕዝቡስ ሥጋን ሊያዘጋጅ ይችላልን?» እግዚአብሔር በምድረ በዳ ወንዞችን ሊያፈልቅ ይችል እንደ ሆነ ተጠይቀው ቢሆን ኖሮ፦ አዎን ብለው በመለሱ ነበር። እግዚአብሔር አድርጎታልና፤ እንደ ገና ሊያደርገው ይችላል። እግዚአብሔር አዲስ ነገር ስለሚያደርግበት ሐሳብ ሲመጣ ግን ወሰኑት፤ ተስፋቸው ካለፈው ልምዳቸው ወይም የሚቻለውን በተመለከተ ከነበራቸው የራሳቸው ሐሳብ በላይ ሊወጣ አልቻለም። እንዲሁም እኛ ተስፋ ስለ ሰጠውና ሊያደርገው ስለሚችለው ባለን ግንዛቤ እግዚአብሔርን እየወሰንነው ሊሆን ይችላል። በጸሎታችን ውስጥ እንኳ የእስራኤልን ቅዱስ ከመወሰን እንጠንቀቅ። የምንማጠንበት እያንዳንዱ የእግዚአብሔር የተስፋ ቃል ስለ እርሱ ካለን ሐሳብ እጅግ ወሰን በሌለው መጠን የሚልቅ መለኮታዊ ትርጉም እንዳለው እንመን። እርሱ የሚፈጽመውም በኃይልና በጸጋ ብዛት ሐሳባችን ከሚጨብጠው ከታላቁ መጠን በላይ ሊሆን እንደሚችል እንመን። ስለዚህ የሚያስፈልገን ለሚመስለን ነገር ብቻ ሳይሆን፣ ጸጋውና ኃይሉ ሊያደርጉልን ለተዘጋጁት ሁሉ እግዚአብሔርን የመጠበቅን ልማድ እናዳብር።

በእያንዳንዱ እውነተኛ ጸሎት ውስጥ የሚሠሩ ሁለት ልቦች አሉ። አንደኛው የሚያስፈልግህንና እግዚአብሔር ሊያደርግ የሚችለውን በተመለከተ ትንሽ፣ ጨለማና ሰዋዊ ሐሳቦች ያሉት የአንተ ልብ ነው። ሌላው ወሰን የሌለው፣ መለኮታዊ የበረከት ዓላማ ያለው የእግዚአብሔር ታላቅ ልብ ነው። ምን ይመስልሃል? ወደ እርሱ በምትቀርብበት ጊዜ ከእነዚህ ከሁለቱ ለየትኛው ሰፊውን ስፍራ መስጠት ይገባል? ያለ ጥርጥር ለእግዚአብሔር ልብ ነው፤ ሁሉ ነገር የተመካው እርሱን በማወቅና በእርሱ በመጠመድ ላይ ነው። ነገር ግን ይህ የሚደረገው እንዴት ጥቂት ነው! እግዚአብሔርን መጠበቅ ሊያስተምርህ የታሰበው ይህንን ነው። የእግዚአብሔርን ድንቅ ፍቅርና ቤዛነት፣ እነዚህ ቃላት ለእርሱ ሊኖራቸው በሚገባው ትርጉም አስብ። እግዚአብሔር ሊያደርግልህ የሚወደውን ምን ያህል ጥቂት እንደምታስተውል ተናዘዝ፤ በጸለይህም ቁጥር፦ «አሁንስ ምን እጠብቃለሁ?» በል። ልቤ ሊናገረው አይችልም። የእግዚአብሔር ልብ ያውቃል፤ ሊሰጥም ይጠብቃል። «ተስፋዬ በአንተ ነው።» ልትለምነው ወይም ልታስበው ከምትችለው በላይ እንዲያደርግልህ እግዚአብሔርን ጠብቅ።

ይህንን ቀጥሎ ባለው ጸሎት ላይ ተጠቀምበት፦ «ከመተላለፌ ሁሉ አድነኝ።» ከቍጣ፣ ወይም ከትዕቢት፣ ወይም ከራስ ፈቃድ እንድትድን ጸልየሃል። ከንቱ የሆነ ይመስላል። እግዚአብሔር ይህንን የሚያደርግበትን መንገድ ወይም መጠን በተመለከተ የራስህ ሐሳብ ኖሮህ፣ የክብርን አምላክ እንደ ክብሩ ባለ ጠግነት በሰው ልብ ያልታሰበውን እንዲያደርግልህ ፈጽሞ ሳትጠብቀው ቀርተህ ይሆን? ድንቅን የሚያደርግ አምላክ፣ ከተፈጥሮ በላይ የሆነና መለኮታዊ ነገር ማድረግ እንደሚችል በአንተ ውስጥ ሊያረጋግጥ የሚወድ አምላክ አድርገህ እግዚአብሔርን ማምለክን ተማር። በመለኮታዊና ሁሉን በሚችል ሠሪ እጅ እንዳለህ ነፍስህ እስክትገነዘብ ድረስ በፊቱ ስገድ፤ እርሱንም ጠብቅ። ምን እንደሚሠራና እንዴት እንደሚሠራ ላለማወቅ ተስማማ፤ ፈጽሞ አምላካዊ የሆነ፣ በጥልቅ ትሕትና የሚጠበቅና በመለኮታዊ ኃይሉ ብቻ የሚቀበሉት ነገር እንዲሆን ጠብቅ። «አሁንስ፥ ጌታ ሆይ፥ ምን እጠብቃለሁ? ተስፋዬ በአንተ ነው» የሚለው የእያንዳንዱ ናፍቆትና የእያንዳንዱ ጸሎት መንፈስ ይሁን። እርሱ በጊዜው ሥራውን ይሠራል።

ውድ ነፍስ ሆይ! እግዚአብሔርን ስትጠብቅ የምትጠብቀውን በጭንቅ ስለምታውቅ ብዙ ጊዜ ለመታከት ትቃረብ ይሆናል። እለምንሃለሁ፣ አይዞህ—ይህ አለማወቅ ብዙ ጊዜ ከሁሉ የተሻሉ ምልክቶች አንዱ ነው። ሁሉን በእጁ እንድትተውና እርሱን ብቻ እንድትጠብቅ እያስተማረህ ነው። «እግዚአብሔርን ጠብቅ! በርታ፥ ልብህም ይጽና። አዎን፥ እግዚአብሔርን ጠብቅ።»

«ነፍሴ ሆይ፥ እግዚአብሔርን ብቻ ጠብቂ!»