መንገዱን በመጠበቅ

አሥራ ሁለተኛ ቀን። እግዚአብሔርን መጠበቅ፦ መንገዱን በመጠበቅ።

«እግዚአብሔርን ጠብቅ፥ መንገዱንም ጠብቅ፥

ምድርንም ትወርስ ዘንድ ከፍ ከፍ ያደርግሃል።»—መዝሙር 37:34።

ልናገኘው የምንናፍቀውን ሰው ማግኘት ብንፈልግ የሚገኝባቸው ስፍራዎችና መንገዶች የት እንደ ሆኑ እንጠይቃለን። እግዚአብሔርን ስንጠብቅም መንገዶቹን እንድንጠብቅ እጅግ መጠንቀቅ ያስፈልገናል፤ ከእነርሱ ውጭ እርሱን እናገኘዋለን ብለን ፈጽሞ ልንጠብቅ አንችልም። «ደስ ብሎት ጽድቅን የሚያደርገውን፥ በመንገድህም የሚያስቡህን ትገናኛለህ።» እግዚአብሔር ከመንገዶቹ በቀር መቼም የትም እንደማይገኝ እርግጠኞች መሆን እንችላለን። በዚያም ለምትፈልግና በትዕግሥት ለምትጠብቅ ነፍስ ሁልጊዜ በእርግጥ ይገኛል። «እግዚአብሔርን ጠብቅ፥ መንገዱንም ጠብቅ፥ ከፍ ከፍም ያደርግሃል።»

በትእዛዙ በሁለቱ ክፍሎች መካከል ያለው ግንኙነት እንዴት የቀረበ ነው! «እግዚአብሔርን ጠብቅ»—ይህ ከአምልኮና ከልብ ዝንባሌ ጋር የተያያዘ ነው፤ «መንገዱንም ጠብቅ»—ይህ ደግሞ ስለ አካሄድና ስለ ሥራ ይናገራል። ውጫዊው ሕይወት ከውስጣዊው ጋር መስማማት አለበት፤ ውስጣዊውም ለውጫዊው መነሣሣትና ኃይል መሆን አለበት። ለአካሄዳችን መንገዶቹን በቃሉ ያሳወቀን፣ ለጸጋውና በልባችን ለሚሰጠን እርዳታው መታመናችንንም የሚጋብዘው አምላካችን ነው። መንገዶቹን ካልጠበቅን እርሱን መጠበቃችን ምንም በረከት ሊያመጣ አይችልም። ለፈቃዱ ሁሉ ፍጹም ለመታዘዝ ራስን መስጠት ወደ ኅብረቱ በረከቶች ሁሉ በሙላት የመግባት ምሥጢር ነው።

ይህ በመዝሙሩ ውስጥ ምን ያህል በብርቱ ጎልቶ እንደሚወጣ ተመልከት። በመንገዱ ስለሚከናወንለት ክፉ አድራጊ ይናገራል፤ አማኙም እንዳይበሳጭ ያሳስባል። በዙሪያችን ያሉ ሰዎች የእግዚአብሔርን መንገዶች እየተዉ ሲከናወንላቸውና ደስተኞች ሲሆኑ፣ እኛ ግን በችግር ወይም በመከራ ውስጥ ቀርተን ስናይ፣ በመጀመሪያ እንግዳ በሚመስለው ነገር የመበሳጨት፣ ከዚያም ቀስ በቀስ ተሸንፈን ብልጽግናችንን በእነርሱ ጎዳና የመፈለግ አደጋ ላይ ነን። መዝሙሩ እንዲህ ይላል፦ «አትበሳጭ፤ በእግዚአብሔር ታመን፥ መልካምንም አድርግ። በእግዚአብሔር ተማመን፥ በትዕግሥትም ጠብቀው፤ ቍጣን ተው፥ መዓትንም አስወግድ። ከክፉ ራቅ፥ መልካምንም አድርግ፤ እግዚአብሔር ቅዱሳኑን አይተውም። ጻድቃን ምድርን ይወርሳሉ። የአምላኩ ሕግ በልቡ ነው፤ ከእርምጃዎቹ አንዱም አይሸራተትም።» ከዚያም—ቃሉ በመዝሙሩ ውስጥ ለሦስተኛ ጊዜ ይገኛል—«እግዚአብሔርን ጠብቅ፥ መንገዱንም ጠብቅ» ይከተላል። እግዚአብሔር እንድታደርግ የሚጠይቅህን አድርግ፤ እግዚአብሔርም እንዲያደርግልህ ልትጠይቀው ከምትችለው በላይ ያደርጋል።

ማንም፦ መንገዶቹን ልጠብቅ አልችልም ለሚል ፍርሃት አይሸነፍ፤ መተማመናችንን የሚዘርፈን ይኸው ነው። መንገዶቹን ሁሉ ለመጠበቅ ገና ኃይል እንደሌለህ እውነት ነው። ነገር ግን አስቀድመህ ኃይል የተቀበልህባቸውን በጥንቃቄ ጠብቅ። እርሱን በመጠበቅ በሚመጣው ኃይል የእግዚአብሔርን መንገዶች ሁሉ ለመጠበቅ ራስህን በፈቃደኝነትና በመታመን ስጥ። ሁለንተናህን ያለ አንዳች ማስቀረትና ያለ አንዳች ጥርጣሬ ለእግዚአብሔር አሳልፈህ ስጥ፤ እርሱም ለአንተ አምላክ መሆኑን ያሳያል፤ በፊቱ ደስ የሚያሰኘውንም በኢየሱስ ክርስቶስ በኩል በአንተ ይሠራል። መንገዶቹን በቃሉ እንደምታውቃቸው ጠብቅ። ተፈጥሮ እንደምታስተምርህ፣ ትክክል መስሎ የሚታየውን ሁልጊዜ በማድረግ መንገዶቹን ጠብቅ። የእግዚአብሔር አመራር እንደሚያመለክትህ መንገዶቹን ጠብቅ። መንፈስ ቅዱስ እንደሚያሳስብህ መንገዶቹን ጠብቅ። በጎዳናው ለመሄድ ፈቃደኛ አይደለሁም እያልህ እግዚአብሔርን ስለ መጠበቅ አታስብ። ምንም ያህል ደካማ ቢሰማህ ፈቃደኛ ብቻ ሁን፤ መፈለግን በአንተ የሠራው እርሱ ማድረግንም በኃይሉ ይሠራል።

«እግዚአብሔርን ጠብቅ፥ መንገዱንም ጠብቅ።» ምናልባት የጉድለትና የኃጢአት ስሜት ጥቅሳችን እግዚአብሔርን ለመጠበቅ ከእርዳታ ይልቅ እንቅፋት መስሎ እንዲታይ ያደርገው ይሆናል። እንዲህ አይሁን። የዚህ መጠበቅ መነሻውና መሠረቱ ፍጹምና ሙሉ አቅመ ቢስነት እንደ ሆነ ከአንድ ጊዜ በላይ አልተናገርንምን? ታዲያ በራስህ ውስጥ የሚሰማህን ክፉ ነገር ሁሉ፣ የእምቢተኝነትን፣ የቸልተኝነትንና የአለመታመንን ትዝታ ሁሉ፣ እንዲህ ያለ የማያቋርጥ ራስን መኰነን የሚያመጣብህንም ሁሉ ይዘህ ለምን አትመጣም? በእግዚአብሔር ሁሉን ቻይነት ታመን፤ እግዚአብሔርን በመጠበቅም መዳንህን አግኝ። የወደቅኸው በአንድ ነገር ብቻ ነው፦ በራስህ ኃይል ለማሸነፍና ለመታዘዝ ሞክረሃል። እርሱ ብቻውን ቸር የሆነ፣ ማንኛውንም መልካም ነገር ብቻውን ሊሠራ የሚችል አምላክ መሆኑን እስክትማር ድረስ መጥተህ በእግዚአብሔር ፊት ስገድ። በአንተ ውስጥም ሆነ ተፈጥሮ ሊያደርገው በሚችለው ሁሉ እውነተኛ ኃይል እንደሌለ እመን። የኃያሉን ጸጋውንና የሕይወቱን ውስጣዊ አሠራር በየቅጽበቱ ከእግዚአብሔር በመቀበል ረክተህ ኑር፤ እግዚአብሔርን መጠበቅም በመንገዶቹ ሮጠህ እንዳትታክት፣ በጎዳናዎቹም ሄደህ ፈጽሞ እንዳትደክም የኃይልህ መታደስ ይሆናል። «እግዚአብሔርን ጠብቅ፥ መንገዱንም ጠብቅ» የሚለው ቃል ትእዛዝም የተስፋ ቃልም በአንድነት ይሆናል።

«ነፍሴ ሆይ፥ እግዚአብሔርን ብቻ ጠብቂ!»