ሦስተኛው ክፍል

ያልተቋረጠ ኅብረት ደስታ

መኃልየ መኃልይ 3:6-5:1።

እጅግ ድንቅ የሆንህ ንጉሥ፥ ኢየሱስ ሆይ፥

ስምህ የገነነ አሸናፊ፤

ቃል ሊገልጸው የማይችል ጣፋጭነት፥

ደስታ ሁሉ በአንተ የሚገኝ!

ኢየሱስ ሆይ፥ ድምፃችን አንተን ይባርክ፤

አንተን ብቻ እንውደድ፤

በሕይወታችንም ዘወትር

የአንተን መልክ እንግለጥ።

በክፍል አንድና በክፍል ሁለት በዋነኛነት ያተኮርነው በሙሽራይቱ ቃላትና ልምምዶች ላይ ነበር፤ በዚህ ክፍል ግን ከዚያ በግልጥ በተለየ ሁኔታ ትኵረታችን በመጀመሪያ ወደ ሙሽራው ይሳባል፤ ከዚያም ስለ ሙሽራይቱ—የፍቅሩ ዓላማና የልቡ ደስታ እንደ መሆኗ—የምንሰማው ከራሱ አፍ ነው። መጀመሪያ የሚናገሩት የኢየሩሳሌም ቈነጃጅት ናቸው።

ከምድረ በዳ እንደ ጢስ ዓምድ የሚወጣ ይህ ማን ነው?

በከርቤና በዕጣን፥

በነጋዴም ሽቱ ሁሉ የታጠነ?

እነርሱ ራሳቸው እንዲህ ብለው ይመልሳሉ፦

ንጉሡ ሰሎሞን ለራሱ የክብር ሠረገላ ሠራ

ከሊባኖስ እንጨት።

ምሰሶቹን ከብር፥

ወለሉን ከወርቅ፥ መቀመጫውንም ከሐምራዊ ሠራ፤

መካከሉም በፍቅር (በፍቅር ስጦታዎች) ተነጥፎአል፤

ከኢየሩሳሌም ቈነጃጅት።

እነሆ፥ ይህ የሰሎሞን ቃሬዛ ነው፤

ስድሳ ኃያላን በዙሪያው አሉ፥

ከእስራኤል ኃያላን፤

ሁሉም ሰይፍ የያዙ ናቸው፥ ደግሞም ሰልፍ የተማሩ ናቸው፤

ከሌሊት ድንጋጤ የተነሣ

እያንዳንዱ ሰይፉን በጭኑ ላይ ታጥቆአል።

በእነዚህ ቍጥሮች ውስጥ ሙሽራይቱ አልተጠቀሰችም፤ በንጉሣዊው ሙሽራዋ ግርማና ክብር ተሸፍናለች፤ ይሁን እንጂ ይህን ክብር እያጣጣመችውም እየተካፈለችውም ነው። እንደ ዓምድ ሆኖ እስከ ደመናት ድረስ በሚወጣው የዕጣን ጢስ አየሩ ራሱ ይታጠናል፤ የሙሽራውን ስፍራ የሚጠብቀውና ግርማውን የሚገልጠው ነገር ሁሉ ከእርሱ ጋር ያለችውን የክብሩ ተካፋይ የሆነችውን ሙሽራይቱንም ይጠብቃል። የተቀመጡበት የክብር ሠረገላ ከሊባኖስ በመጣ መዓዛ ባለው ዝግባ የተሠራ ነው፤ በሥራውም ውስጥ ከወርቅና ከብር እጅግ የተመረጠው በልግስና ፈስሶበታል። መዓዛ ያለው እንጨት የተቀደሰውን የሰው ተፈጥሮ ውበት ይመስላል፤ ወርቁ የጌታችንን መለኮታዊ ክብር፣ ብሩም የዋጃትንና አቻ የሌላትን የቤተ ክርስቲያኑን ንጽሕናና ክቡርነት ያሳስበናል። የተለበጠበት ንጉሣዊ ሐምራዊ ስለ አሕዛብ ይነግረናል—የጢሮስ ልጅ ስጦታዋን ይዛ በዚያ ነበረች፤ የኢየሩሳሌም ቈነጃጅት የፍቅር ስጦታዎችም «የሕዝብ ባለ ጠጎች ፊትሽን ይለምናሉ» ከሚለው ትንቢት ጋር ይስማማሉ።

የኢየሩሳሌም ቈነጃጅትን ትኵረት የሚስቡት እነዚህ ነገሮች ናቸው፤ ሙሽራይቱ ግን በንጉሡ በራሱ ተመስጣለች፤ እንዲህም ብላ ትጮኻለች፦

እናንተ የጽዮን ቈነጃጅት ሆይ፥ ውጡ፤ ንጉሡን ሰሎሞንን እዩ፤

እናቱ በሰርጉ ቀን ባቀዳጀችው ዘውድ፥

በልቡም ደስታ ቀን ተቀዳጅቶ።

ዘውድ የደፋው ንጉሥ ለእርሷ ሁሉ ነገርዋ ነው፤ ለጽዮን ቈነጃጅትም እንዲሁ እንዲሆን ትወድዳለች። በሰርጉ ቀን ስላለው የልቡ ደስታ በደስታ ታሰላስላለች፤ አሁን በእርሱ የተመሰጠችው ስለ ራሷ ብላ አይደለምና፤ ይልቁንም ደስ የሚላት እርሱ ራሱ በእርሷ እርካታውን በማግኘቱ በሚሰማው ደስታ ነው። ሁሉን ለኢየሱስ የመሆንና ሁሉን ለእርሱ ደስታ የማድረግን ይህን ራስ ወዳድነት የሌለበትን ምኞት በበቂ ሁኔታ እናሳድጋለንን? ወይስ ወደ እርሱ የምንሄደው በዋነኛነት ለራሳችን ብለን፣ ወይም ቢበዛ ለባልንጀሮቻችን ብለን እንደ ሆነ ይሰማናል? ለፈጣሪ ደስታን የመስጠትን መብት ረስቶ በፍጥረት የሚጀምርና በፍጥረት የሚያበቃ ጸሎት ምን ያህል ብዙ ነው! ይሁን እንጂ ልቡ ሙሉ እርካታ ሊሰማውና በሚከተሉት ቃላት ውስጥ እንደምናገኛቸው ባሉ ውድ የፍቅር ንግግሮች ሊፈስስ የሚችለው፣ ራስ ወዳድነት በሌለበት ፍቅራችንና ለእርሱ ባለን መሰጠት ውስጥ የራሱን ነጸብራቅ ሲያይ ብቻ ነው፦

ወዳጄ ሆይ፥ እነሆ፥ ውብ ነሽ፤ እነሆ፥ ውብ ነሽ፤

ዓይኖችሽ ከመሸፈኛሽ በስተ ኋላ እንደ ርግብ ዓይኖች ናቸው፤

ጠጕርሽ እንደ ፍየል መንጋ ነው፥

በገለዓድ ተራራ ጥግ እንደሚመሰጉ፤

ጥርሶችሽ አሁን እንደ ተሸለቱ የእንስት በጎች መንጋ ናቸው፥

ከመታጠቢያም እንደ ወጡ፤

ሁሉም መንታ መንታ የወለዱ፥

ከእነርሱም መካን የሌለባቸው።

ከንፈሮችሽ እንደ ቀይ ፈትል ናቸው፥

አነጋገርሽም ያማረ ነው፤ ወዘተ. (ቍጥር 3-5ን ተመልከት)።

የሙሽራይቱ ምሥጢር እንደ መስተዋት የሙሽራውን ውበት በማንጸባረቅዋ እንደ ሆነ ቀደም ብለን አግኝተናል። እርሷ እንዲህ በእርሱ በራሱ ተመስጣ ሳለች ውበቷን በእርካታ ቢገልጽ አያስደንቅም! ስለ እርሱ ብቻ የሚናገሩ ከንፈሮች እንደ ቀይ ፈትል ናቸው፤ ስለ ራስ ወይም ለራስ አንዲት ቃል የሌለበት አፍ ወይም አነጋገር በዓይኑ ፊት ያማረ ነው።

የአድናቆቱና የምስጋናው ቃል ለሙሽራይቱ ምን ያህል ጣፋጭ እንደ ነበረ በሚገባ መገመት እንችላለን፤ ደስታዋ ግን በቃል ሊገለጥ ከሚችለው በላይ ጥልቅ ነበረ፤ በፍቅርዋ ዝም አለች። ቀኑ እስኪቀዘቅዝ ጥላውም እስኪሸሽ ድረስ እርሱን ለማሰናበት አሁን አታስብም ነበር።

ሙሽራውማ ከሙሽራይቱ ተለይቶ ደስታውን ለማግኘት ጨርሶ አያስብም። እንዲህ ይላል፦

ቀኑ እስኪቀዘቅዝ፥ ጥላውም እስኪሸሽ ድረስ፥

ወደ ከርቤ ተራራ፥

ወደ ዕጣን ኮረብታም እሄዳለሁ።

መለያየት ከቶ ከእርሱ ወገን አይመጣም። ከተዘጋጀ ልብ ጋር ለኅብረት ሁልጊዜ ዝግጁ ነው፤ በዚህ ደስ በሚያሰኝ ኅብረት ውስጥም ሙሽራይቱ ይበልጥ እየተዋበችና ጌታዋን ይበልጥ እየመሰለች ትሄዳለች። በመንፈስ ቅዱስ ድንቅ ሥራ ከክብር ወደ ክብር ወደ እርሱ መልክ ቀስ በቀስ እየተለወጠች ነው፤ ሙሽራውም እንዲህ ብሎ እስኪያውጅ ድረስ፦

ወዳጄ ሆይ፥ ሁለመናሽ ውብ ነው፤

ነውርም የለብሽም።

አሁንም እርሷ ለአገልግሎት የተገባች ሆናለች፤ ሙሽራውም ወደዚያ ይጠራታል፤ ከእንግዲህ እርሱን በተሳሳተ መንገድ አትወክለውም፦

ሙሽራዬ ሆይ፥ ከእኔ ጋር ከሊባኖስ ነዪ፤

ከእኔ ጋር ከሊባኖስ ነዪ፤

ከአማና ራስ፥

ከሳኔርና ከአርሞንዔም ራስ፥

ከአንበሶች ዋሻ፥

ከነብሮች ተራሮች ተመልከቺ።

«ከእኔ ጋር ነዪ።» ሁልጊዜም እንዲሁ ነው። አዳኛችን «እንግዲህ ሂዱና አሕዛብን ሁሉ ደቀ መዛሙርት አድርጓቸው» ቢል፣ ከዚያ በፊት «ሥልጣን ሁሉ … ተሰጠኝ» ይላል፤ ከዚያም በኋላ «እነሆ፥ እኔ ሁልጊዜ ከእናንተ ጋር ነኝ» ብሎ ይከተላል። ወይም እዚህ እንዳለው ሙሽራይቱን እንድትመጣ ቢጠራት አሁንም «ከእኔ ጋር» ነው፤ ደግሞም ከዚህ የፍቅር ግብዣ ጋር በተያያዘ ነው «ወዳጄ» የሚለውን ቃል ለመጀመሪያ ጊዜ ይበልጥ ልብ በሚያራራው «ሙሽራዬ» በሚለው ቃል የሚለውጠው።

ከይሁዳ ነገድ የሆነው አንበሳ ከእኛ ጋር ሳለ የአንበሶች ዋሻ ምንድር ነው? እርሱ በአጠገባችን ሳለ የነብሮች ተራሮችስ ምንድር ናቸው! «አንተ ከእኔ ጋር ነህና ክፉን አልፈራም።» በሌላ በኩል ደግሞ እንዲህ የሚለው አደጋዎችን እየተጋፈጥንና በአገልግሎት ከእርሱ ጋር እየደከምን ሳለን ነው፦

እኅቴ ሙሽራዬ ሆይ፥ ልቤን ማረክሽው፤

በዓይንሽ በአንድ እይታ ልቤን ማረክሽው፥

በአንገትሽም በአንዲት ሰንሰለት።

ግብዣውን ሊቀበልና የሚጠፉትን ለማዳን እየፈለገ ከእርሱ ጋር ሊወጣ በተዘጋጀ ሰው ፍቅር የውዳችን ልብ እንዲህ ሊማረክ መቻሉ ድንቅ አይደለምን! የተሻሻለው ትርጉም (ሪቫይዝድ ቨርዥን) ዳር ላይ ያስቀመጠው አማራጭ ንባብ እጅግ ትርጉም ያለው ነው፦ «ልቤን ማረክሽው» ወይም «ልብ ሰጠሽኝ (አበረታሽኝ)»። የሙሽራው ልብ በሙሽራይቱ ታማኝነትና የፍቅር አብሮነት ሊበረታታ የሚችል ከሆነ፣ እኛም በጋራ አገልግሎታችን እርስ በርሳችን ብንበረታታና ብንጽናና አያስደንቅም። ሐዋርያው ጳውሎስ በዚያ የሚጠብቀውን ነገር ሳያውቅ እንደ እስረኛ ወደ ሮሜ ሲወሰድ የሚወጣው ከባድ የችግር ተራራ ነበረበት፤ ነገር ግን ወንድሞች በአፍዩስ ፋሩስ በተቀበሉት ጊዜ እግዚአብሔርን አመሰገነ ልቡም ተጽናና። እኛም በእግዚአብሔር እንዲህ ሁልጊዜ አንዳችን የሌላችንን እጅ እናበርታ!

ወደ ጕዳያችን እንመለስ። ሙሽራው አድካሚውን ዳገትና አደገኛውን ቍልቍለት መንገድ በጣፋጭ የፍቅሩ መግለጫዎች ያጽናናል፦

እኅቴ ሙሽራዬ ሆይ፥ ፍቅርሽ እንዴት ያማረ ነው!

ፍቅርሽ ከወይን ጠጅ ይልቅ እንዴት ይሻላል!

የሽቱሽም መዓዛ ከልዩ ልዩ ሽቱ ሁሉ ይልቅ!

ከንፈሮችሽ፥ ሙሽራዬ ሆይ፥ እንደ ማር ወለላ ያንጠባጥባሉ፤

ማርና ወተት ከምላስሽ በታች አለ፤

የልብስሽም መዓዛ እንደ ሊባኖስ መዓዛ ነው።

እኅቴ ሙሽራዬ የተዘጋ ገነት ናት፤

የተዘጋ ምንጭ፥ የታተመ ፈሳሽ ናት።

ቡቃያሽ ከከበሩ ፍሬዎች ጋር የሮማን ገነት ነው፤

ሂናም ከናርዶስ ተክል ጋር፥

ናርዶስና ቀጋ፥

ጠጅ ሣርና ቀረፋ ከዕጣን ዛፎች ሁሉ ጋር፤

ከርቤና እሬት ከዋና ዋና ሽቱዎች ሁሉ ጋር።

አንቺ የገነቶች ምንጭ፥

የሕያው ውኃ ጕድጓድ፥

ከሊባኖስም የሚፈስሱ ወንዞች ነሽ።

የሚጠፉትን ለማዳን ከሙሽራው ጋር በመሥራት ላይ ስትሆን የከንፈሮችዋ ንግግር ለእርሱ እንደ ማርና እንደ ማር ወለላ ነው፤ እርካታውንና ደስታውንም ለመግለጥ ምሳሌ በምሳሌ ላይ ይደራረባል። እርሷ በከበሩ ፍሬዎችና ደስ በሚያሰኙ መዓዛዎች የተሞላች ገነት ናት፤ ነገር ግን የተዘጋች ገነት ናት፤ የምታፈራው ፍሬ ለብዙዎች በረከት ሊያመጣ ይችላል፤ ገነቲቱ ግን ለእርሱ ብቻ ናት፤ እርሷ ምንጭ ናት፤ ነገር ግን የተዘጋ ምንጭ፣ የታተመ ፈሳሽ ናት። ደግሞም ዳግመኛ እርሷ የገነቶች ምንጭ፣ የሕያው ውኃ ጕድጓድና ከሊባኖስ የሚፈስሱ ወንዞች ናት፤ በምትሄድበት ሁሉ ልምላሜን ትሸከማለች፤ ማደስንም ትሰጣለች፤ ሆኖም ሁሉ ከእርሱ ነው፤ ሁሉም ለእርሱ ነው።

ሙሽራይቱ በዚህ ክፍል አሁን ለሁለተኛ ጊዜ ትናገራለች። የመጀመሪያው ንግግርዋ ስለ እርሱ እንደ ነበረ፣ አሁን ሁለተኛው ንግግርዋ ለእርሱ ነው፤ በሁለቱም ውስጥ ራስ አይገኝም።

የሰሜን ነፋስ ሆይ፥ ተነሥ፤ የደቡብ ነፋስ ሆይ፥ ና፤

ሽቱው እንዲፈስስ በገነቴ ላይ ንፈስ።

ውዴ ወደ ገነቱ ይግባ፥

የከበረውንም ፍሬ ይብላ።

ለማንኛውም ዓይነት ልምምድ ዝግጁ ናት፤ የገነቷ ሽቱ በመዓዛው ጌታዋን ደስ ለማሰኘት ይፈስስ ዘንድ ብቻ እንጂ፣ የሰሜንና የደቡብ ነፋስ በገነቷ ላይ ቢነፍስ ግድ የላትም። እርሱ ገነቱ፣ የሮማንና የከበሩ ፍሬዎች ገነት ብሎ ጠርቶአታል፤ እንግዲህ ወደ እርሷ ገብቶ የከበረውን ፍሬውን ይብላ።

ለዚህም ሙሽራው እንዲህ ብሎ ይመልሳል፦

እኅቴ ሙሽራዬ ሆይ፥ ወደ ገነቴ ገባሁ፤

ከርቤዬን ከሽቱዬ ጋር ለቀምሁ፤

የማር ወለላዬን ከማሬ ጋር በላሁ፤

የወይን ጠጄን ከወተቴ ጋር ጠጣሁ።

አሁን እርሷ ስትጠራ ወዲያውኑ ይመልሳል። እርሷ ለጌታዋ ብቻ ስትሆን፣ እርካታውን ሁሉ በእርሷ እንደሚያገኝ ያረጋግጥላታል።

ክፍሉ የሚዘጋው ሙሽራይቱ ለእርሱ ራሱ እንዲሁም ለወዳጆቹና ለእርሷ ባቀረበችው ግብዣ ነው፦

ወዳጆች ሆይ፥ ብሉ፤

ጠጡ፤ አዎን፥ ውዴ ሆይ፥ አብዝተህ ጠጣ።

ሁሉን ለጌታችን መቀደስ ለሌሎች የማካፈል ኃይላችንን ከማሳነስ ይልቅ በአገልግሎት ያለንን ኃይልም ደስታም ይጨምራል። የደቀ መዛሙርቱ አምስት እንጀራና ሁለት ዓሣ በመጀመሪያ ለጌታ ተሰጥተው በእርሱ ከተባረኩ በኋላ ለተቸገሩት ሕዝብ የተትረፈረፈ ስንቅ ሆኑ፤ በመታደልም ላይ ሳሉ ሁሉም በሚገባ ከጠገቡ በኋላ አሥራ ሁለት መሶብ ሙሉ ቁርስራሽ የተረፈበት ብዙ ክምችት ሆኑ።

እንግዲህ በዚህ ውብ ክፍል ውስጥ እንዳየነው ያልተቋረጠ ኅብረትንና ደስ የሚያሰኙ ፍሬዎቹን ሥዕል አግኝተናል። ሕይወታችን ከዚህ ጋር ይስማማ! በመጀመሪያ ከንጉሡ ጋር አንድ መሆን፣ ከዚያም ስለ ንጉሡ መናገር፤ የኅብረት ደስታ ወደ አገልግሎት ኅብረት ይመራል፤ ሁሉን ለኢየሱስ ወደ መሆን፣ ለተጨማሪ አገልግሎት የሚያዘጋጅን ማንኛውንም ልምምድ ለመቀበል ወደ መዘጋጀት፣ ሁሉን ለእርሱ ወደ መስጠትና ሁሉን ለእርሱ ብሎ ለማገልገል ወደ መፍቀድ ይመራል። በዚህ ውስጥ ለዓለም ፍቅር ስፍራ የለም፤ ከክርስቶስ ጋር ያለ አንድነት ልብን ሞልቶታልና፤ ዓለምን ደስ የሚያሰኝ አንዳች ነገር የለም፤ ሁሉ ታትሞአልና፤ ለጌታም ጥቅም ተጠብቆአልና።

ኢየሱስ ሆይ፥ ሕይወቴ የአንተ ናት!

ለዘላለምም

በአንተ ተሰውራ ትኖራለች።

ሕይወትህን ከሕይወቴ

ምንም ሊፈታው አይችልምና።