መነቃቃቱ ከእኛ የሚጠይቀው

ስናነብ የቆየነው

አሥር ሰዎችና ሁለት ጭብጦች፦ አንድ የጤና ባለሙያ፣ ኃይሉ ተሟጥጦ የደከመ አንድ ሐኪም፣ ቁስል ያክም የነበረ አንድ ሰው፣ በሃያ ስድስት ዓመቱ የሞተ አንድ ዲያቆን፣ በመርከብ ወደ አውሮፓ የሄደ አንድ ሰባኪ፣ ሃያ ሰባት ዓመት የጠበቀ አንድ ሊቀ ጳጳስ፣ ወደ አንድ ወንዝ በሚሄድበት መንገድ ላይ የዘመረ አንድ ሰው፣ ስለ ፍቅር በሚናገር መጽሐፍ ላይ የጠላቱን ስም የጻፈ አንድ ወንጌላዊ፣ ያም ሆኖ ወደ ስብሰባው የሄደ አንድ ሊቀ ጳጳስ፣ ተማሪዎቹ እንዲያስተምሩት የፈቀደ አንድ እንግሊዛዊ፣ ስማቸው ያልተጠበቀ እጅግ ብዙ ሴቶች፣ እንዲሁም አራት ስንኞች ያሉት አንድ መዝሙር።

በላይ በሚታየው ብዙም የሚያመሳስላቸው ነገር የለም። በመካከላቸው ሁለት አህጉራት፣ አምስት አሥርት ዓመታት፣ በርካታ ቋንቋዎችና የቅኝ ግዛቱ የሥልጣን ተዋረድ ደረጃዎች ሁሉ ነበሩ።

የሚጋሩት አንድ ዘዴ ነው፤ ዘዴውም ውስብስብ አይደለም።

አራቱ ነገሮች፣ አንድ ጊዜ ደግሞ

ኃጢአትህን ለይተህ በስሙ ጥራ። ኃጢአተኛ መሆንህን አይደለም — ያደረግኸውን ነው። ጮክ ብለህ። ለእግዚአብሔር፣ ሌላ ሰው በጉዳዩ ውስጥ ካለም ለእርሱ። በዚህ መጽሐፍ ውስጥ ያለ እያንዳንዱ ሕይወት የሚዞረው አንድ ሰው ይህን በማድረጉ ላይ ነው፤ ብዙውን ጊዜም ይህ በማዕረጉ ላይ ዋጋ አስከፍሎታል።

ከሌሎች ሰዎች ጋር በብርሃን ተመላለስ። በችግር ጊዜ ብቻ ሳይሆን ያለማቋረጥ። የመነቃቃቱ ብልሃት ቅንነትን የአደጋ ጊዜ እርምጃ ሳይሆን ልማድ ማድረጉ ነበር፤ ለዚህም ነው ሰዎቹ አደጋዎቹ በመጡ ጊዜ ዝግጁ የነበሩት።

ሸክሙን ሁሉ በኢየሱስ ደም ላይ አሳርፍ። እንቅስቃሴው የተከሰሰበት ነገር እንዳይሆን የጠበቀው ይህ ነው። ከሥሩ መሥዋዕት የሌለበት ትጋት ወደ ትዕቢት ወይም ወደ ተስፋ መቁረጥ ይለወጣል፤ መዝሙሩ መጠበቂያው ነው።

ለአንድ ሰው ንገር። ቁስል አካሚው ለሐኪሙ ነገረው። ወንድም ለወንድም ነገረው። ምእመኑ በኮረብታ ላይ ለማያውቀው ሰው ነገረው። በዚህ መጽሐፍ ውስጥ ማንም ብቁ እስኪሆን ድረስ አልጠበቀም።

ዋጋው ምንድን ነው

ይህን ሳንናገር መጨረስ ቅንነት የጎደለው ይሆናል፤ መጽሐፉ በዚህ ተሞልቶ ቆይቷልና።

ንሲባምቢ ደመወዙንና መልካም ስሙን አጣ፤ ጎረቤቶቹም እንደ እብድ ቆጠሩት። ኪጎዚ ከድካሙ የወጣ አንዳች ፍሬ ሳያይ በሃያ ስድስት ዓመቱ ሕይወቱን አጣ። ኪኑካ በእነርሱ ላይ እውነተኛ ቅሬታ ለነበረው ሰዎች መናዘዝ ግድ ሆነበት። ናጌንዳ በዓለም ዙሪያ ሰሚ አገኘ፤ አስቸጋሪ ሰውም ሆነ፤ የመራው እንቅስቃሴም በመራራ መከፋፈል ውስጥ አለፈ። ኪቨንጌሬ ሊቀ ጳጳሱን፣ አገሩንና ተገቢ የነበረውን ቁጣ የመያዝ መብት ሁሉ አጣ። ሉዉም ማስጠንቀቂያ ተሰጥቶት ሳለ ሁሉን ነገር አጣ።

ከእነርሱ አንዳቸውም ይህን ያለ ዋጋ አላገኙትም። በምሥራቅ አፍሪካ መነቃቃት ውስጥ የማታገኘው አንድ ነገር ርካሽ ምሳሌ ነው።

የማይጠይቀው

ሥራህን እንድትለቅ አይጠይቅህም። በዚህ መጽሐፍ ውስጥ አንድ ሰው ይህን አደረገ፤ አብዛኞቹ ግን አላደረጉም። ሳቢቲ ለሃያ ሰባት ዓመታት የደብር ካህን ሆኖ ቆየ፤ ኪኑካ ቁስል ማከሙን ቀጠለ፤ ባርሃም ካህናትን ማሠልጠኑን ቀጠለ።

ሰማዕትነትን እንድትፈልግ አይጠይቅህም። ኪቨንጌሬ ሸሸ፤ መሸሹም ትክክል ነበር።

ያልተለመደ ሰው እንድትሆን አይጠይቅህም። የዚህ መጽሐፍ ክርክር ሁሉ የዚህ ተቃራኒ ነው — እነዚህ ተራ ሰዎች እንደ ነበሩ፣ የእንቅስቃሴው ሞተር ተራ ክፍሎች እንደ ነበሩ፣ ስማቸውን ልንጠራ የምንችላቸው ክፍሎቹም ከተፈጸሙት ክፍሎች ጥቂቱ ቍራጭ ብቻ እንደ ሆኑ ነው።

የሚጠይቀው

በዚህ ሳምንት፣ ለአንድ ሌላ ሰው የሚነገር አንድ ቅን ዓረፍተ ነገር።

ነገሩ ሁሉ የጀመረው በዚያ ነው። ጥሩ ሥራና የተደላደለ እምነት የነበረው አንድ ሰው አንድን የደከመ እንግዳ አስቁሞ እንዲህ አለው፦ በእኔም በእኛም ውስጥ የጎደለ ነገር አለ — ምን እንደ ሆነ ልትነግረኝ ትችላለህ? ከዚያ አንዳች ነገር እንደሚወጣ አላወቀም ነበር። በዚያ ጭውውት ውስጥ አስቀድሞ የታቀደ ምንም ነገር አልነበረም።

መነቃቃትን አትጀምርም፤ ለመጀመርም መሞከር የለብህም፤ በዚህ መጽሐፍ ውስጥ ያለ አንድም ሰው ይህን ለማድረግ አልተነሣም። ዓረፍተ ነገሩ ግን በእጅህ አለ፤ የምትነግረውም ሰው እንዲሁ።

የቀረው ሁሉ — ስድስት አገሮች፣ ስድሳ ዓመታት፣ ሊቃነ ጳጳሳቱ፣ ሰማዕታቱና ዝማሬው — እግዚአብሔር በአንድ ጥያቄ ያደረገው ነው።

ከሥሩ ያለው ቃል

«ነገር ግን እርሱ በብርሃን እንዳለ በብርሃን ብንመላለስ ለእያንዳንዳችን ኅብረት አለን፥ የልጁም የኢየሱስ ክርስቶስ ደም ከኃጢአት ሁሉ ያነጻናል» (1ኛ ዮሐንስ 1:7)።

አንድ ጥቅስ። በዚህ መጽሐፍ ውስጥ ያለው ሁሉ በእርሱ ውስጥ አለ፦ መመላለሱ፣ ኅብረቱ፣ መንጻቱ፣ የሚመጡበትም ቅደም ተከተል።

ጸሎት

ጌታ ሆይ፣ ስለዚህ ነገር ዋጋ ስለ ከፈሉ ሰዎች አንብቤአለሁ፤ እኔ ግን በርካሽ ባገኘው ደስ ባለኝ። ቢሆንም ስጠኝ። በጥቅሉ ብቻ ስናገረው የኖርሁትን ያን የተወሰነ ነገር፣ ልነግረው የሚገባኝንም ሰው አሳየኝ፤ ዝግጁ እንደ ሆንሁ እስኪሰማኝ ድረስም እንዳላዘገየው አድርገኝ። ቱኩቴንደሬዛ ዬሱ — ደምህ አንጽቶኛል፤ አመሰግንሃለሁም። አሜን።