የደረቁ ቅርንጫፎች

በእኔ የማይኖር ቢሆን እንደ ቅርንጫፍ ወደ ውጭ ይጣላል ይደርቅማል፤ እነርሱንም ሰብስበው ወደ እሳት ይጥሉአቸዋል፥ ያቃጥሉአቸውማል—ዮሐንስ 15:6

እነዚህ ቃላት የሚያስተምሩት ትምህርት እጅግ ቀላልና እጅግ የሚያስፈራ ነው። ሰው በክርስቶስ እንዳለ ራሱን እስኪቆጥር ድረስ ከእርሱ ጋር ግንኙነት ሊኖረው ይችላል፤ ሆኖም ወደ ውጭ ሊጣል ይችላል። በክርስቶስ አለመኖር የሚባል ነገር አለ፤ ይህም ወደ መድረቅና ወደ መቃጠል ይመራል። የደረቀ ቅርንጫፍ የሚባል ነገር አለ—ከክርስቶስ ጋር የመጀመሪያው አንድነት የተፈጸመበት የሚመስል፣ ሆኖም እምነቱ ለጊዜው ብቻ እንደ ነበረ የሚታይበት ሰው። በአብያተ ክርስቲያኖቻችን ውስጥ የደረቁ ቅርንጫፎች ይኖሩ እንደሆነ በዙሪያችን እንድንመለከት፣ በእውነትም በእርሱ እየኖርንና ፍሬ እያፈራን እንደ ሆነ ወደ ውስጣችን እንድንመለከት ይህ እንዴት ያለ የሚያስፈራ ጥሪ ነው!

የዚህ «አለመኖር» ምክንያቱስ ምን ሊሆን ይችላል? ለአንዳንዶች ምክንያቱ የክርስቲያን ጥሪ ወደ ቅዱስ መታዘዝና ወደ ፍቅር አገልግሎት እንዴት እንደሚመራ ፈጽሞ አለመረዳታቸው ነው። አምነናል፣ ከሲኦልም ተርፈናል በሚለው ሐሳብ ረክተው ነበር፤ በክርስቶስ ለመኖር ምክንያትም ኃይልም አልነበራቸውም—እንደሚያስፈልግ አላወቁም ነበርና። ለሌሎች ደግሞ ምክንያቱ የዓለም አሳብ ወይም ብልጽግናው ቃሉን ማነቁ ነበር፤ ክርስቶስን ለመከተል ሁሉን ትተው አያውቁም። ለሌሎች ደግሞ ሃይማኖታቸውና እምነታቸው በእግዚአብሔር ኃይል ሳይሆን በሰው ጥበብ ነበር። በጸጋ መንገዶች፣ ወይም በራሳቸው ቅንነት፣ ወይም በሚያጸድቀው ጸጋ ላይ ባላቸው እምነት ትክክለኛነት ተማመኑ፤ በክርስቶስ ፍጹም መኖርን ብቸኛ መጠጊያቸው አድርገው ለመሻት እንኳ አልደረሱም። እንግዲህ የፈተና ወይም የስደት ትኩስ ነፋስ በነፈሰ ጊዜ ቢደርቁ አያስደንቅም፤ በእውነት በክርስቶስ ሥር አልሰደዱም ነበርና።

ዓይኖቻችንን ከፍተን በአብያተ ክርስቲያናት ውስጥ በዙሪያችን ሁሉ የደረቁ ቅርንጫፎች ይኖሩ እንደሆነ እንመልከት። የእምነት ቃላቸው በአንድ ወቅት ደምቆ የነበረ፣ አሁን ግን እየቀዘቀዙ ያሉ ወጣቶች። ወይም ክርስቲያን ነን ማለታቸውን እንደ ያዙ የቀሩ፣ ነገር ግን በአንድ ወቅት በውስጣቸው የሚታየው የሚመስለው የሕይወት መጠን የሞተባቸው ሽማግሌዎች። አገልጋዮችና አማኞች የክርስቶስን ቃል በልባቸው ይያዙ፤ ይመልከቱም፤ መድረቅ ለጀመሩ ቅርንጫፎች የሚደረግ ምንም ነገር ይኖር እንደሆነ ጌታን ይጠይቁ። ኑሩ የሚለውም ቃል እያንዳንዱ አማኝ እስኪይዘው ድረስ በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ያስተጋባ—በክርስቶስ በእውነት ከመኖር በቀር ሌላ መጠጊያ የለም።

እያንዳንዳችን ወደ ውስጣችን እንመልከት። ሕይወታችን ትኩስ፣ ለምለምና ብርቱ ሆኖ ፍሬውን በጊዜው ይሰጣልን? (መዝሙር 1:3፤ 92:13, 14፤ ኤርምያስ 17:7, 8 ተመልከት።) ማስጠንቀቂያን ሁሉ በፈቃደኛ ልብ እንቀበል፤ የክርስቶስ «በእኔ የማይኖር ቢሆን» የሚለው ቃልም «በእኔ ኑሩ» ለሚለው ቃሉ አዲስ አጣዳፊነት ይስጠው። ለቅን ነፍስ የመኖር ምሥጢር ከጊዜ ወደ ጊዜ እየቀለለ ይሄዳል፤ እርሱ ያኖረኝን ስፍራ ማወቅ ብቻ፣ ከእርሱ ጋር ባለኝ አንድነት እንደ ሕፃን ማረፍ ብቻ፣ እርሱም እንደሚጠብቀኝ በመታመን መተማመን ብቻ ይሆናል። ኦ፣ የማይደርቅ፣ ሁልጊዜ የለመለመ፣ ፍሬንም አትረፍርፎ የሚያፈራ ሕይወት እንዳለ እንመን!

የደረቀ! አባቴ ሆይ፣ ተመልከተኝ፤ ጠብቀኝም፤ በወይኑ ግንድ ሙሉ በሙሉ ከመኖር የሚገኘውን ልምላሜ ምንም ነገር ለቅጽበት እንኳ እንዳያደናቅፍ አድርግ። የደረቀ ቅርንጫፍ ሐሳብ ራሱ በቅዱስ ፍርሃትና በንቃት ይሙላኝ።