የሃይማኖታዊ ሕይወት ፍቅራዊ ጕዞ

በአዲሱ ሕይወቴ በእነዚህ የመጀመሪያ ደረጃዎች የገዛ ሃይማኖታዊ ማኅበሬ ያሳየኝ ነቀፌታ፣ በዚያን ጊዜ በፊላደልፊያ ከፍተኛ መነቃቃት ይፈጥሩ በነበሩት በፕሊማውዝ ወንድሞች ተጽዕኖ ሥር እጅግ እንድወድቅ አደረገኝ፤ የአስተምህሮ ግልጽ ትምህርታቸው — በተለይም የ«እምነት መጽደቅ» አስተምህሮ — ነገሮችን ከማይበት አዲሱ መንገዴ ጋር በተለየ ሁኔታ የሚስማማ ነበር። እነርሱ ታላላቅ የመጽሐፍ ቅዱስ ተማሪዎች ነበሩ፤ እኔም በትምህርታቸው ሥር ብዙም ሳይቆይ በመጽሐፍ ቅዱስ ጥናት ውስጥ ልብን የሚማርክ ፍላጎት አገኘሁ።

ይህ ሁሉ ለእኔ አዲስ መሬት ነበር፤ እኔም በታላቅ ጉጉት ገባሁበት። በገጾቹ ውስጥ ባገኘኋቸው ሀብቶች እጅግ ከመደሰቴ የተነሣ፣ መጀመሪያ ላይ የነበረኝ ብቸኛ ፍርሃት፣ መጽሐፍ ቅዱስ እንዲህ አጭር መጽሐፍ ስለ ሆነ፣ ብዙም ሳልቆይ አሟጥጬ ጨርሼው ወደ ደስታዎቹ መጨረሻ እደርሳለሁ የሚል ነበር። ረዘም ላለ ጊዜ እንዲቆይልኝ ለራሴ ትንሽ ትንሽ ክፍል ብቻ እመድብ ነበር። ነገር ግን ይህ ፈጽሞ እንደማያስፈልግ ብዙም ሳይቆይ ተረዳሁ፤ ባጠናሁ ቍጥር የሚጠና ብዙ ነገር እንዳለ አገኘሁና፤ እያንዳንዱም ክፍል ያለማቋረጥ የሚገለጡ ሺህ ትርጕሞች ያሉት መሰለኝ።

መጽሐፉ ካሰብኩት የበለጠ ትልቅ አልነበረም፤ ነገር ግን ወሰን በሌለው ሁኔታ ጥልቅ ነበር። በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ያሉት እውነቶች በብዙ ልባሶች የተሸፈኑ ይመስሉኝ ነበር፤ ሳጠናም አንዱ ልባስ ከሌላው ቀጥሎ የሚላጥ፣ ቃላቱን እንደ ነበሩ ትቶ የቃላቱን ትርጕም ግን ይበልጥ ጥልቅና ከፍ ያለ የሚያደርግ መሰለኝ። የመጽሐፍ ቅዱስ ጥናትን ማራኪነት ስላስተዋወቁኝ የፕሊማውዝ ወንድሞችን በበቂ ሁኔታ ላመሰግናቸው ፈጽሞ አልችልም።

አሁን መኖር የጀመርኩት ሕይወት ድንቅና አስደሳች ሕይወት ነበር። እግዚአብሔርን ማወቅ ጀምሬ ነበር፤ እርሱም ከማስበው ሁሉ እጅግ የሚያምርና የሚወደድ ሆኖ አገኘሁት። የሕይወቴ ፍቅራዊ ጕዞ ጎህ ቀደደ። ሃይማኖት በሌሎች ሰዎች ላይ እንዴት ተጽዕኖ እንዳሳደረ ልናገር አልችልም፤ ለእኔ ግን ሃይማኖቴ ከመጀመሪያው እስከ መጨረሻው ልብን የሚማርክና ዘወትር እየተገለጠ የሚሄድ ፍቅራዊ ጕዞ ሆኖልኛል።

ለሌላ ምንም ባይሆን፣ በዚህ ዘመን ያሉትን ምስኪንና ዕድለ ቢስ አግኖስቲኮች (እግዚአብሔር መኖሩ ሊታወቅ አይችልም የሚሉትን) ከሁሉ የሚበልጠውን ይህን አስደሳች ፍቅራዊ ጕዞ ስላጡት አዝንላቸዋለሁ። በሕይወታቸው ሁሉ ከዚህ ጋር የሚተካከል ምንም ነገር ሊኖራቸው እንደማይችል እርግጠኛ ነኝ። ከዚህ ጋር የሚመሳሰል ልምድ ብዬ ላስበው የምችለው ቅርቡ ነገር ያልታወቀን ሳይንስ ወይም አዲስ የአእምሮ ምርምር መስክ የመመርመር ደስታ ነው፤ ነገር ግን ያም እንኳ የእግዚአብሔርን ሳይንስ የመመርመርን ደስታ ሊተካከል እንደማይችል እርግጠኛ ነኝ።

ለአንድ አፍታ እስቲ አስበው፦ የሰማይና የምድር ፈጣሪ የሆነውን የእግዚአብሔርን መንገዶችና ባሕርይ በእውነት ወደ ማወቅ የሚያደርሰውን መንገድ ማግኘት፣ ስለ እርሱም አዳዲስና አስደሳች ነገሮችን ያለማቋረጥ እየደጋገሙ ማግኘት — የትኛው ሳይንሳዊ ምርምር ይህን ያህል ልብን ሊሰርቅ ይችላል?

በመጀመሪያው መነቃቃቴ የናፈቅሁትና የተጨነቅሁበት ሁሉ ከቀን ወደ ቀን በጣም ግልጽ በሆነ ራእይ ወደ እኔ ይመጣ ነበር፤ ዘወትር የሚደጋገመው የአዳዲስ መገለጦችና የአዳዲስ ሐሳቦች ደስታም ቃላት ሊገልጹት ከሚችሉት በላይ ጣፋጭ ነበር። ደግሞም ይህን ሁሉ ለሌሎች የመናገር ደስታ፣ ነፍሳቸው እኔ ያገኘሁትን ያንኑ ነገር ስታገኝ ፊታቸው ሲበራና ልባቸው ሲሰፋ የማየት ታላቅ እርካታ ነበር። አቤት፣ ይህን ያልተለማመደ ሰው የዚህን ሁሉ ማራኪነት ሊያውቅ አይችልም!

ሁሉን ነገር በአንድ ጊዜ አገኘሁ ማለቴ አይደለም፤ አገኘሁ ብዬ ያሰብኩት ሁሉ ዘላቂ እውነት ሆኖ ተገኘ ማለቴም አይደለም። ታሪኬን ስቀጥል ይህ እንዳልሆነ ያሳያል። በሳይንሳዊ ምርምር እንዳሉ ጀማሪዎች ሁሉ፣ ብዙ ግማሽ እውነቶችን ያዝኩ፤ ወደ ብዙ የተሳሳቱ መደምደሚያዎችም ደረስኩ። ነገር ግን ፍለጋው በራሱ ጣፋጭ ነበር፤ ስሕተቶችን ማግኘትም በመሳሳት ከሚመጣው ኀፍረት እጅግ የላቀ ነበር።

ነፍሴ የግኝት ጕዞዋን ጀምራ ነበር፤ እግዚአብሔርን ማወቅም የማይለወጥና የማያቋርጥ ግቧ ነበር። ገና በመጀመሪያው ላይ ብቻ ነበርኩ፤ ነገር ግን እንዴት ያለ ግሩም ጅማሬ ነበር! እግዚአብሔር እውን ነበር፤ እርሱም አምላኬ ነበር። እርሱ ፈጥሮኛል፤ ይወደኛልም፤ በእኛም መካከል ሁሉ ነገር መልካም ነበር።

ስለ ራሴ የወደፊት ዕጣ ፈንታ የነበረኝ ጭንቀት ሁሉ ከትከሻዬ ላይ ተወግዶ ነበር። ከጳውሎስ ጋር፦ «ያመንሁትን አውቃለሁና፥ እስከዚያ ቀን ድረስ አደራ የሰጠሁትን ሊጠብቅ እንዲችል ተረድቼአለሁ» ማለት ቻልኩ። ከእንግዲህ ለነፍሴ መዳን መሥራት አያስፈልገኝም ነበር፤ የሚያስፈልገኝ የተሰጠኝን መዳን መፈጸም ብቻ ነበር።

ራሴን ወደ ውስጥ የመመልከቴና ራሴን የመመርመሬ ዓመታት ሁሉ አበቁ። የእግዚአብሔርን ሞገስ የሚያሳይ የሚዳሰስ ማስረጃ ለማግኘት ስሜቶቼንና ውስጣዊ ግፊቶቼን ፍሬ ቢስ በሆነ መንገድ እመረምር በነበረበት የቀድሞው ልማዴ ፋንታ፣ በመጽሐፍ ቅዱስ የተነገረው የከበረ ዜና — ዓለምን ለማዳን አንድያ ልጁን እስኪልክ ድረስ ዓለሙን እንዲሁ እንደ ወደደ — ችሎታዬን ሁሉ ያዘው።

ከእንግዲህ «እንዴት ይሰማኛል?» ሳይሆን ሁልጊዜ «እግዚአብሔር ምን ይላል?» ሆነ። እርሱም እጅግ አስደሳች ነገሮችን ተናገረ፤ እነርሱን ማግኘትም ከሁሉ የሚበልጥ ደስታዬ ሆነ። በልቤ ውስጥ በግሌ ለእኔ የተናገረውን ማለቴ አይደለም፤ ነገር ግን በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ለእያንዳንዱ ሰው የተናገረውን — በጌታ በኢየሱስ ክርስቶስ ያለውን የመዳን የምሥራች ነው።

ለእኔ ብቻ የተነገረ ማንኛውም ነገር በእርግጥ እኔን ማለቱ እንደ ሆነ ወይም እንዳልሆነ ለጥርጣሬ ክፍት ሊሆን ይችላል፤ ለዓለም ሁሉ የተነገረ ማንኛውም ነገር ግን እኔን ከማካተት ሊቀር አይችልም፤ እኔም ሁሉንም በስስት የራሴ አደረግሁት።

ይህም ለብዙ ዓመታት ቀጠለ፤ በዚያም ጊዜ በእውነት የከበረ ጊዜ አሳለፍኩ። በአንድ በኩል የማግኘት ደስታ፣ በሌላ በኩል ደግሞ ያገኘሁትን ለሌሎች የመናገር ደስታ፣ የሕይወት የወይን ጠጅ ጽዋዬን ሞልቶ እንዲትረፈረፍ አደረገው።

ብዙ ምድራዊ ፈተናዎች ነበሩኝ፤ ነገር ግን ከሃይማኖታዊ ሕይወቴ ማራኪነት ጋር ሲነጻጸሩ በሆነ መንገድ ከበስተ ጀርባ ነበሩ። ነፍስ ከእግዚአብሔር ጋር የመታረቅንና የጌታ የኢየሱስ ክርስቶስ የከበረ መዳን ተካፋይ የመሆንን ብፁዕ ደስታ በየዕለቱ ስትቀምስ፣ የምድራዊ ሕይወት ብቻ የሆነ ምንም ነገር በእርግጥ ሊያሳስብ አይችልም።

ሆኖም ሊመጣ ካለው ጋር ሲነጻጸር፣ ስለዚህ እንኳ የማውቀው እንዴት ጥቂት ነበር!