የእምነት ማረጋገጫ

ባገኘሁት ነገር እጅግ በጋለ ስሜት ተሞልቼ ስለ ነበር፣ ሌላ ምንም ነገር በጥቂቱም ቢሆን አስፈላጊ መስሎ አልታየኝም፤ ቀደም ብዬ እንደ ተናገርኩትም፣ ያለኝን ወዳጅ ሁሉ በዚሁ ጉዳይ እያፋጠጥኩ፣ እነርሱም ደግሞ ኃጢአታቸው ሁሉ እንደ ተሰረየላቸውና የእግዚአብሔር ልጆች እንደ ሆኑ ያንን ከሁሉ የላቀ እውነት ማግኘታቸውን ወይም አለማግኘታቸውን ለማወቅ አጥብቄ እጠይቅ ነበር። ፈለጉም አልፈለጉም እንዲያዳምጡኝ በግድ አስገድዳቸው ነበር፤ እኔ ልነግረው በሕይወት ሳለሁ ማንም ይህን ሳያውቅ መቅረቱ ሊታሰብ ከሚችለው ሁሉ የከፋ አሳዛኝ ነገር ሆኖ ታየኝና።

ደግሞም ያነጋገርኳቸው ሰዎች ሁሉ ማለት ይቻላል — ምናልባትም በከፊል እንዲህ በብርቱ በመፋጠጣቸው ስለ ተገረሙ — በታላቅ ጉጉት እንዳዳመጡኝ፣ ፈጥነውም ሆነ ዘግይተው እኔ በጋለ ስሜት የማውጀውን አመለካከት እንደ ተቀበሉ መናገር አለብኝ። ከወዳጆቼ ብዙዎቹ በእርግጥ አስቀድሞውኑ ክርስቲያኖች ነበሩ፤ ነገር ግን ራሳቸውን እንደዚያ አድርገው ለመቍጠር አልደፈሩም ነበር፤ ለእነርሱም ትምህርቴ እጅግ ያስፈልጋቸው የነበረውን የእምነት ማረጋገጫ አመጣላቸው።

በእርግጥም ይህ እጅግ ድንቅ የምሥራች መስሎ ስለ ታየኝ፣ ወደ መንገድ ወጥቼ በየማዕዘኑ ቆሜ ልነግረው ብጀምር፣ ሁሉም ሰው ታሪኬን ለማዳመጥ በሩንና መስኮቱን የሚከፍት መሰለኝ። ለእያንዳንዱ እስረኛ ነጻ ምሕረት እንደ ተደረገለት የሚያውጅ የንጉሥ አዋጅ ይዞ በወኅኒ ቤት መተላለፊያዎች ውስጥ እንደሚዘዋወር አዋጅ ነጋሪ ሆኖ ተሰማኝ። ጳውሎስ በአንጾኪያ በአይሁድ ምኵራብ ስለ ኢየሱስ ሲነግራቸው፦ «እንግዲህ፥ ወንድሞች ሆይ፥ በዚህ በኩል የኃጢአት ስርየት እንዲነገርላችሁ በእናንተ ዘንድ የታወቀ ይሁን፤ በሙሴም ሕግ ልትጸድቁበት ከማይቻላችሁ ነገር ሁሉ የሚያምን ሁሉ በእርሱ ይጸድቃል» ያለው መልእክት፣ የእኔም መልእክት ነበር። ለእኔ የሚያስደንቀኝ ነገር ደግሞ እያንዳንዱ እስረኛ ይህን እንደ ሰማ ወዲያውኑ የክፍሉን በር ከፍቶ ነጻ ሰው ሆኖ አለመውጣቱ ነበር።

እንዲህ ያለ አዋጅ ከተነገረ በኋላ ማንም ሰው ለአንድ አፍታ እንኳ ማመንታቱ ከመጠን በላይ የሞኝነት ሥራ መስሎ ታየኝ። ክርስቶስ «በሥጋው ኃጢአታችንን በእንጨት ላይ ተሸከመ»፣ ለዘላለምም አስወገደው ብሎ እግዚአብሔር በግልጽ ካወጀ፣ ስለ ኃጢአታቸው ለምን ይጨነቃሉ?

መጽሐፍ ቅዱስ «እግዚአብሔር በክርስቶስ ሆኖ ዓለሙን ከራሱ ጋር ያስታርቅ ነበርና፥ በደላቸውን አይቆጥርባቸውም ነበር» ብሎ ካረጋገጠልን፣ የእግዚአብሔርን ቍጣ ለምን ይፈራሉ? እነዚህ ሁሉ አሳዛኝ ጥርጣሬዎችና ፍርሃቶች ያን ጊዜም ሆነ ከዚያ ወዲህ ሁልጊዜ፣ ከሃይማኖት የራቁና በእግዚአብሔር ታማኝነት ላይ የተሰነዘሩ የስም ማጥፋት ብቻ ሳይሆኑ፣ የጤናማ አእምሮ ታላቅ ጕድለት ማስረጃም መስለው ታይተውኛል።

እግዚአብሔር ወይ እውነተኛ ነው፣ ወይም ሐሰተኛ ነው። እውነተኛ እንደ ሆነ ካመንኩ፣ ጤናማ አእምሮ ቃሉን እንደ እውነታ ቃል እንድቀበልና እንደ እውነታም በእርሱ እንዳርፍ ይጠይቀኛል።

በዚያን ጊዜ እጅግ ከረዱኝ ነገሮች አንዱ ሴዛር ማላን የጻፈው «የቀበሮ አዳኙ» የተባለ ትንሽ ጽሑፍ ነበር። ስለ እምነት መጽደቅ እስከ ዛሬ ካጋጠሙኝ ገለጻዎች ሁሉ እጅግ ግልጽና አመክንዮአዊ ነበር፤ «የእምነት ማረጋገጫ» ማንም ሰው ሊቆምበት የሚችል ብቸኛው መጽሐፍ ቅዱሳዊ መሠረት፣ ደግሞም ብቸኛው የጤናማ አእምሮ መሠረት መሆኑን ምንም ጥያቄ ሊነሣበት በማይችል መንገድ አረጋገጠልኝ። በዚህ ጽሑፍ ውስጥ ቀበሮዎቹ ጥርጣሬዎች ነበሩ፤ አዳኙም እነርሱን እየያዘ የሚገድላቸው ሰባኪ ነበር። ትምህርቱ በሙሉ፣ እግዚአብሔር ክርስቶስ ኃጢአታችንን አስወግዶአል ካለ፣ በእርግጥ እንዳስወገደው፣ ኃጢአታችንም በእርግጥ እንደ ሄደ፣ ይህን አለማመናችንም ሞኝነት ብቻ ሳይሆን ድፍረትም እንደ ሆነ የሚያስተምር ነበር።

ሰባኪ ሁሉ ማንም ሊሳሳትበት በማይችል መንገድ እነዚህን እውነታዎች ግልጽና ሙሉ በሙሉ ለምን እንደማይናገር ዘወትር ራሴን እጠይቅ ነበር። ይህም በጣም ስለ ተሰማኝ፣ ጉዳዩን በጥርጣሬ ወይም በግራ መጋባት የሚተዉ የሚመስሉ ስብከቶችን በሰማሁ ቍጥር፣ የክርስቶስን ወንጌል በግልጽ ስላልሰበኩ ከስብከቱ በኋላ ወደ ሰባኪዎቹ ቀርቤ መሟገቴን እንደ ቀላል ነገር እቈጥረው ነበር።

አሁን ወደ ኋላ መለስ ብዬ ስመለከት፣ ለውዶቹ የኩዌከር ሰባኪዎቻችን በአጠቃላይ የሚያስቸግር ሰው ሆኜባቸው እንደ ነበር እርግጠኛ ነኝ፤ ስብከታቸው በዚያን ዘመን ብዙ ጊዜ እንዲህ ያለ ግልጽ ዓይነት እንዳልነበረ እመሰክራለሁ። ነገር ግን እውነቱ፣ ያገኘሁት ነገር እጅግ ታላቅና ሁሉን የሚያስንቅ ጠቀሜታ ያለው መስሎ ስለ ታየኝ፣ ሌላ ምንም ነገር ለአንድ አፍታ እንኳ ትኵረት የሚገባው አልመሰለኝም ነበር። ኃጢአታቸው እንደ ተሰረየላቸውና የእግዚአብሔር ልጆች እንደ ሆኑ በማያውቁ፣ ነገር ግን አንድ ሰው ብቻ ቢነግራቸው ሊያውቁት በሚችሉ ኃጢአተኞች በተሞላ ዓለም ውስጥ መኖር እጅግ ታላቅ ኃላፊነት መስሎ ስለ ታየኝ፣ ልደርስበት ለምችለው ሰው ሁሉ ልነግረው ግድ ሆነብኝ።

ውዶቹና ጸጥተኞቹ ወዳጆች (ኩዌከሮች) እንዲህ ያለውን ከመጠን ያለፈ፣ ምናልባትም ጥበብ የጐደለውን ቅንዓት ሊረዱት አልቻሉም፤ ወደ ማንኛቸውም ቤት መሄዴ በእርግጥ የሚያስፈራ ነገር ሆኖ ነበር። የእህቶቼ ባሎች እንኳ የገዛ እህቶቼን እንድጐበኝ ለመፍቀድ ይፈሩ ነበር ማለት ይቻላል፤ በብዙ መንገድም አንድ ዓይነት ስደት ደረሰብኝ፤ ይህም ያለ ምክር በሆነው ቅንዓቴ በአብዛኛው በራሴ ላይ እንዳመጣሁት ጥርጥር የለውም፤ በዚያን ጊዜ ግን ለእውነት የተቀበልኩት ሰማዕትነት መስሎ ታየኝ።

የወንጌል ታሪክ ወደ እኔ እንደ መጣ በዚህ ያህል ሕያው ሆኖ ወደ ማንም የሚመጣው አልፎ አልፎ ብቻ ነው ብዬ አስባለሁ። ነገር ግን ኩዌከር እንደ መሆኔ ምንም የአስተምህሮ ትምህርት ስላልተማርኩ፣ በክርስቶስ ስላለው መዳን የምማረው ነገር ሁሉ በፍጹም የብርሃን ነበልባል ወደ እኔ መጣ። መጽሐፍ ቅዱስ በ«ታላቅ ደስታ የምሥራች» ፍጹም የሚያንጸባርቅ መሰለኝ፤ ሁሉም ሰው ይህን ለምን እንደማያየውም ተገረምኩ።

ስለ ሥነ መለኮት በእርግጥ ምንም ስለማላውቅና የሥነ መለኮት ቃላትን ፈጽሞ ሰምቼ ስለማላውቅ፣ የወንጌልን ታሪክ በሙሉ በተቻለው መጠን በቀላሉ የጤናማ አእምሮ መንገድ ተቀበልኩት፤ ያለ ምንም ማመንታትም አመንኩት። ከጨለማ የምድር ውስጥ እስር ቤት ወጥቶ ወደ አሥር ሺህ ፀሐዮች ብርሃን እንደ ገባ እስረኛ ነኝ ብዬ ብዙ ጊዜ እናገር ነበር። በኩዌከሮች መካከል የነበሩት ሽማግሌዎችና ተቆጣጣሪዎች፣ እንዲሁም የገዛ ቤተ ሰቤ ተቃውሞና ነቀፌታ ሁሉ ቢኖርም፣ ቅንዓቴ ሰሚ አስገኘልኝ፤ ያለኝም ወዳጅ ሁሉ ማለት ይቻላል ፈጥኖም ሆነ ዘግይቶ እኔ የምከራከርላቸውን እውነቶች ወደ ማወቅ መጣ፤ በደስታዬም ብዙም ይሁን ጥቂት ተካፈለ።

ስለዚህ ተቃውሞው ቀስ በቀስ ረገበ፤ በመጨረሻም «ጽኑዎቹ ወዳጆች» ሙሉ በሙሉ ሊደግፉኝ ባይችሉም፣ ቢያንስ ማንም ሳያውከኝ መንገዴን እንድቀጥል ነጻ ተዉኝ።

የአመለካከቶቼ ጥሬነት በዙሪያዬ ለነበሩት በመንፈሳዊ ሕይወት ለበሰሉ ክርስቲያኖች ግልጽ እንደ ነበረ ጥርጥር የለውም፤ ያጋጠመኝም ተቃውሞ ትልቁ ክፍል ከዚህ የመነጨ እንደ ነበረ አሁን እርግጠኛ ነኝ።

ነገር ግን አመለካከቶቼ የበለጠ የበሰሉ ቢሆኑ ብመኝም፣ የማውቀውን ከሁሉ የሚበልጠውን ነገር ለሁሉም ሰው ለመናገር እጅግ እንድጓጓ ያደረገኝን ያን ቅንዓት ፈጽሞ ልቈጭበት አልችልም።

ተቃውሞው እንኳ ለእኔ በረከት ሆነልኝ፤ እጅግ ዋጋ ያላቸውን አንዳንድ ትምህርቶች አስተምሮኛልና። በዚያን ዘመን አንድ መጽሐፍ አገኘሁ፤ ስሙን መርሳቴ ያሳዝነኛል፤ ነገር ግን እጅግ ረድቶኛል። ዋናው ሐሳቡ፣ አንድ ክርስቲያን ሊኖረው ከሚችለው እጅግ የበለጸገ ስጦታ አንዱ የስደት ስጦታ እንደ ሆነ፣ በሰዎችም በመናቅ ጌታን መምሰል አንድ ክርስቲያን ሊደርስበት የሚችለው ከፍተኛው ክብር እንደ ሆነ ነበር። ዝቅተኛውን ስፍራ ለመያዝ ፈቃደኛ የሆነው እርሱ ታላቁ ክርስቲያን እንደ ሆነ፣ የሁሉ ፊተኛ መሆንም ሊገኝ የሚችለው የሁሉ አገልጋይ በመሆን ብቻ እንደ ሆነ ያስተምር ነበር።

በዚህ ትምህርት እጅግ ስለ ተነካሁ በተግባር ላውለው ሞከርኩ፤ በማንኛውም ውይይት ወቀሳ ወይም ተቃውሞ እንደሚገጥመኝ በጠበቅሁ ቍጥር፣ በእውነተኛ ክርስቲያናዊ መንፈስ እንድቀበለው አስቀድሜ ሁልጊዜ በብርቱ እጸልይ ነበር። ማዳም ጊዮን የተናገረችው አንድ ቃልም እጅግ ረድቶኛል፤ እርሷም እያንዳንዱ መናናቅና ውርደት በመንፈሳዊ ሕይወት እንድታድግ እንደሚረዷት ስላገኘች ስለ እያንዳንዳቸው ማመስገንን እንደ ተማረች ተናግራለች፤ እኔም ከጊዜ በኋላ ከዚያው ትምህርት ጥቂቱን ተማርኩ።

ካጋጠመኝ ነቀፌታ ያገኘሁት ልዩ ጥቅም ከትዕቢቴ ብዙውን ነገር ከእኔ ማውጣቱ ነበር። ፈጽሞ የተሳሳትኩና ሞኝ እንደ ሆንኩ፣ የምታገሠውም በወዳጆቼ ደግነት ብቻ እንደ ሆነ እጅግ ተደጋግሞ ስለ ተነገረኝ፣ በመጨረሻ መናናቅና ነቀፋ እንጂ ሌላ የሚገባኝ ነገር እንደሌለ፣ የሚደርስብኝም ማንኛውም ክፉ ነገር የሚገባኝ ፍርድ ብቻ እንደ ሆነ የሚነግረኝ በደመ ነፍስ የሚመስል ስሜት አደረብኝ። በእርግጥም ከዚህ ሌላ ምንም ነገር ያለመጠበቅ ልማድ ያዘኝ፤ ሌሎች ሊረግጡት የማይገባ ምንም መብት እንዳለኝ ማሰብንም ተውኩ።

ይህ የአእምሮ ልማድ ከዚያ ወዲህ በሕይወቴ ሁሉ ታላቅ የመንፈስ ነጻነት ሰጥቶኛል፤ ብዙ ሰዎች እንደሚያደርጉት ለመብቴ መቆም ፈጽሞ ግድ ሆኖብኝ አያውቅም፤ በእርግጥም ሰዎች ሲንቁኝ እንኳ ያንን የማስተዋል ብልሃት እምብዛም አልነበረኝም። ሰው ምንም መብት ከሌለው መብቱ ሊረገጥ አይችልም፤ ምንም ስሜትም ከሌለው ስሜቱ ሊጐዳ አይችልም። በምናገርለት በዚያ ዘመን ባሳለፍኩት ነገር ይህ ትምህርት በነፍሴ ላይ እጅግ በጥልቅ ስለ ተቀረጸ፣ እስከ ዛሬ ድረስ የሚደረግልኝ ማንኛውም ደግነት ፈጽሞ ያልተጠበቀና የማይገባኝ ነገር ሆኖ ሁልጊዜ ያስገርመኛል።

በክርስትና ልምዴ የመጀመሪያዎቹ ዓመታት ከገጠመኝ ተቃውሞ እንደ ተማርኩት እንደዚህ ትምህርት በተግባር የረዳኝ ሌላ ምንም ትምህርት አላውቅም፤ ምንም እንኳ ቀደም ብዬ እንደ ተናገርኩት፣ ፈተናዎቼን በአብዛኛው በጥሬነቴና ባለማወቄ በራሴ ላይ እንዳመጣሁ ባልጠራጠርም።

እንደዚያ ጥሬና አላዋቂ ብሆንም፣ ቀደም ብዬ እንደ ተናገርኩት፣ ምንም ሊያናውጠው ያልቻለውን አንድ ግሩም የመሠረት እውነት አጥብቄ ይዤ ነበር፤ ይህም እግዚአብሔር በክርስቶስ ሆኖ ዓለሙን ከራሱ ጋር ያስታርቅ ነበርና፥ በደላቸውን አይቆጥርባቸውም ነበር የሚለው ነበር። በነፍሴና በእግዚአብሔር መካከል ሁሉ ነገር መልካም ነበር። እርሱ አባቴ ነበር፤ እኔም ልጁ ነበርኩ፤ የምፈራውም ምንም ነገር አልነበረም። በጥሬ መንገድ መያዜ ምንም ለውጥ አላመጣም። ዋናው ነገር መያዜ ነበር። እዚያ ነበር — የእግዚአብሔር ፍቅርና የእግዚአብሔር ይቅርታ ታላቁ ማዕከላዊ እውነት — ነፍሴም በዚህ ጉዳይ ለዘላለም አረፈች።