የመንፈስ ሙላት

«መንፈስ ይሙላባችሁ» — ኤፌሶን 5:18።

ቤተ ክርስቲያንንም ሆነ እያንዳንዱን ክርስቲያን የመንፈስ ቅዱስን ማጣት ሊካስ የሚችል ምንም ነገር የለም። ሙሉ ጅረት ለወፍጮ መንኰራኵር እንደ ሆነ፣ መንፈስ ቅዱስም ለቤተ ክርስቲያን እንዲሁ ነው። የሕይወት መርሕ ለሰውነት እንደ ሆነ፣ መንፈስ ቅዱስም ለእያንዳንዱ ሰው እንዲሁ ነው። በቅዱሳኑ ልብ ውስጥ እንደ ብርቱ የፍቅርና የኃይል ማዕበል ምን ሊሆን እንደሚችል እስክንማር ድረስ፣ በችግሮቻችንና በጠላቶቻችን ፊት አቅም አጥተንና አፍረን እንቆማለን።

እነዚህን መስመሮች ከሚያነቡት መካከል በልዩ ልዩ ዓይነት መንፈሳዊ ድካም የሚሠቃዩ ብዙዎች ይኖሩ ይሆናል፤ እነዚህ ሁሉ በቀጥታ የመንፈስ ቅዱስ ማጣት ውጤቶች ናቸው። ይህን ስል ፈጽሞ የሌላቸው ናቸው ማለቴ አይደለም፤ እንደዚያ ቢሆን ኖሮ ጨርሶ ክርስቲያኖች ባልሆኑ ነበርና፤ ነገር ግን በውስጣቸው ቢኖርም፣ የሚገኘው እንደ ቀጭን ክር፣ እንደ ስስ የብር መስመር፣ እንደ ጥልቀት የሌለው ጅረት ብቻ ነው ማለቴ ነው። ታዲያ በዚህ ለምን እንረካለን? የበዓለ ኀምሳው ሙላት፣ ኃይልን መልበስ፣ የእሳት ጥምቀት — እነዚህ ሁሉ በእጃችን ሊደርሱ የሚችሉ ናቸው። አምላካችን ሊሰጠን ፈቃደኛ የሆነውን ሁሉ ለማግኘት በቅዱስ ቅንዓት እንነሣሣ።

ይህን ልዩነት ከእግዚአብሔር ቃል በተወሰዱ ምሳሌዎች ማሳየት አስቸጋሪ አይደለም። የተባረከው ጌታችን ራሱ ከመወለዱ ጀምሮ በመንፈስ ቅዱስ የተሞላ ቢሆንም፣ የአገልግሎቱ አስደናቂ ኃይል በአብዛኛው በጥምቀት ውኃ ዘንድ እንደ ገና በተቀባበት በዚያች ቅጽበት የተነሣ ነው ብለን በአክብሮት ልንናገር አንችልምን? መንፈስ ቅዱስ መልቶበት እንደ ነበር (ሉቃስ 4:1)፣ በመንፈስ ኃይል ወደ ገሊላ ተመለሰ (ቁጥር 14)፣ በገዛ ከተማውም በምኵራብ ተነሥቶ የጥንቱን ትንቢት የራሱ አድርጎ የእግዚአብሔር መንፈስ በእርሱ ላይ እንዳለ እንደ ተናገረ (ቁጥር 18) በተለየ አጽንዖት ተነግሯል። አስደናቂ ቃሎቹና ሥራዎቹም በሰብአዊ ሕይወቱ ላይ ከሠራው ከመንፈስ ቅዱስ አስደናቂ አሠራር በቀጥታ የመነጩ ናቸው (የሐዋርያት ሥራ 10:38)።

የሚጎድልህ የመዳን ዋስትና ነውን? አንዳንድ ጊዜ አይጎድልህም፤ ደስተኛና የረካህ ሆኖ ይሰማሃልና። ነገር ግን ብዙም ሳይቆይ እነዚያ የደስታ ሰዓታት ይሸሻሉ፤ የተራራ ላይ ሐይቅ ገጽ በሚሰበሰብ ማዕበል እንደሚጨልምና እንደሚታወክ ዕረፍትህም ይታወካል። የጸና ሰላም መሠረት ያስፈልግሃል፤ ይህም የሚገኘው — በመጀመሪያ ኢየሱስ ያደረገልህን በግልጽ በመረዳት፣ በሁለተኛ ደረጃ ደግሞ በመንፈስ ቅዱስ መታተም ብቻ ነው። የእግዚአብሔር ልጆች መሆናችንን ከመንፈሳችን ጋር መመስከር የእርሱ ቅዱስ ሥራ ነው። እርሱ አባ አባት ብለን የምንጮኽበት የልጅነት መንፈስ ነው!

የሚጎድልህ በኃጢአት ላይ ድል መንሣት ነውን? መንፈስ ቅዱስን ቸል የምትል ከሆንህ ይህ የሚያስደንቅ አይደለም። እርሱ ለሥጋ መነሣሣትና ገዥነት የተባረከ ማርከሻ ነው። የሥጋን ምኞት እንዳንፈጽም እርሱ በሥጋ ላይ ይመኛል። በክብራማ ሙላቱ ልብን ሲሞላ፣ የፈተና ሹክሹክታዎች በውቅያኖስ ማዕበል ውስጥ እንደ ወደቁ የእሳት ፍንጣሪዎች ወዲያውኑ ይጠፋሉ። ጨለማ ገርና ሁሉን ሰርጎ የሚገባውን የንጋት ብርሃን ጨረር መቋቋም እንደማይችል ሁሉ፣ ኃጢአትም በመንፈስ ቅዱስ ፊት መቆም አይችልም።

ነገር ግን ቢያሳዝኑት፣ ወይም ቢቃወሙት፣ ወይም ቢያጠፉት፣ ኃይሉና መገኘቱም ቢታገድ፣ ለመንፈስ ምንም መዳን የለም — ጸጸቱ ምንም ያህል መራራ ቢሆን፣ ወደ ጾም፣ ራስን ወደ መግደልና ወደ ቁጭት ምንም ያህል በትጋት ቢሸሽ። በክርስቶስ ኢየሱስ ያለው የሕይወት መንፈስ ሕግ ብቻ ከኃጢአትና ከሞት ሕግ አርነት ሊያወጣን ይችላል። ይችላልም፤ ያደርገዋልም — ራሳችንን ለአሠራሩ ብቻ ብንሰጥ።

የሚጎድልህ የቅድስና ፍሬዎች ናቸውን? የምናውቃቸው አንዳንድ ሰዎች ለእግዚአብሔር ምስጋና በሆኑ የጽድቅ ፍሬዎች በግልጽ የተሞሉ ስለ ሆኑ ሳናስበው ወደ እነርሱ እንሳባለን። የመከራውን ጽዋ እየጠጡ እንኳ ፊታቸው በጌታ መገኘት ያበራል። መንፈሳቸው ርኅሩኅ ነው፤ ጠባያቸው ጣፋጭና ራስ ወዳድነት የሌለበት ነው፤ እንደ ሕፃን ያለው ትሕትናቸውም በአካሄዳቸው ሁሉ ላይ ሊገለጥ የማይችል የውበት ብርሃን ያለብሳል። እኛ እነዚህ ጸጋዎች ይጎድሉናል። በእኛ ውስጥ ሰዎችን ወደ ክርስቶስ የሚስብ ጥቂት ነገር ብቻ፣ የሚያርቅ ግን ብዙ ነገር አለ። አንበጣ የገፈፋቸው ይመስል ቅርንጫፎቻችን ራቁታቸውንና ባዶአቸውን ናቸው። ምክንያቱም ግልጽ ነው። መንፈስ ቅዱስ በውስጣዊ ሕይወታችን ላይ እንደ ገዛ ፈቃዱ እንዲያደርግ አልፈቀድንለትም። የመገኘቱ ሕይወት ሰጪ ልምላሜ በውስጣችን በብርቱ ቢኖር ኖሮ በጣፋጭ ፍሬ በተጫንን ነበር፤ ሌላ መሆን ባልተቻለ ነበር።

የሚጎድልህ ለአገልግሎት የሚሆን ኃይል ነውን? ለሌሎች መዳን የሚያቃጥል ጥማት የለህም። ለነፍሳት በቅንዓት አትነድድም። ሰዎች ከእግዚአብሔር በመራቃቸው ተጨንቀህ ፈጽሞ አታውቅም። በምትናገርበት ጊዜም በንግግርህ ውስጥ ኃይል የለም። አጋንንት እነርሱን ለማስወጣት በምታደርገው ሙከራ ይስቃሉ። የተኛው ሰው ለአንድ አፍታ ተረብሾ ይገላበጣል፤ ብዙም ሳይቆይ ግን ከቀድሞው ይልቅ ወደ ጠለቀ እንቅልፍ ይወድቃል። ቤቱ፣ የትምህርት ክፍሉ፣ ጉባኤው ምንም ውጤት አያስገኙም። በእጅ የተለቀመ ፍሬ ቅርጫትህን አይሞላም። የዓሣ መንጋ መረቦችህን አይቀድም። ወደ ጦር ሜዳ ለምታቀርበው ጥሪ ምላሽ የሚሰጥ ምልምል የለም። ጌታችን፦ «መንፈስ ቅዱስ በእናንተ ላይ በወረደ ጊዜ ኃይልን ትቀበላላችሁ» ብሎ ተስፋ የሰጠውን ኃይል እስክታገኝ ድረስ ሌላ ነገር ልትጠብቅ አትችልም። የቀደሙት ክርስቲያኖች የእግዚአብሔርን ቃል በድፍረት የተናገሩትና ስለ ጌታ ኢየሱስ ትንሣኤ በታላቅ ኃይል የመሰከሩት በመንፈስ ቅዱስ በተሞሉ ጊዜ ነበር።

በመንፈስ ቅዱስ ብቻ ብንሞላ እነዚህና ሌሎች ብዙ ጒድለቶች ይሟሉ ነበር። መንፈስ ቅዱስ ሙሉ በሙሉ በውስጣችን ከመኖሩ ባነሰ በምንም ነገር ለመርካት እምቢ ብንል ብቻ፣ ለእኛ አስደሳች ግኝት የሚሆን ደስታ፣ ኃይል፣ የጌታ ኢየሱስ መገኘት ንቃት፣ በእግዚአብሔር ፈቃድ ውስጥም የዘወትር ዕረፍት ይኖረን ነበር።

ቻርልስ ስፐርጀን ነቅቶ ባለበት ጊዜ የጌታን መገኘት በግልጽ ሳያውቅ አንድ ሩብ ሰዓት እንኳ አሳልፎ እንደማያውቅ በአንድ ወቅት ተናግሯል። መንፈስ ልብን ሲሞላ ኢየሱስ በግልጽ እውን ይሆናል፤ ቅርብ መሆኑም ይታወቃል። እርሱ ለአንተ ምንድር ነው? ጠዋት በቀላል ንክኪው ሥር ትነቃለህን? ሰዓታቱንስ ከእርሱ ጋር ታሳልፋለህን? ብዙ ጊዜ ከሥራህ ቀና ብለህ ፊቱን ማየት ትችላለህን? ኃይልን፣ ጸጋንና ምሪትን ዘወትር ከእርሱ ትፈልጋለህን? እርሱ ለአንተ አንዳንድ ጊዜ ብቻ ብልጭ ብሎ የሚጠፋ ራእይ ከሆነ፣ የበዓለ ኀምሳውን ስጦታ የመጀመሪያ ምልክት ገና አልተለማመድህም።

ራስን ለጌታ ኢየሱስ አገልግሎት ፈጽሞ መቀደስ ከብዙዎቹ ክርስቲያኖች ልምምድ እጅግ ወደ ፊት የሚያራምድ ታላቅ እርምጃ ነው፤ ነገር ግን ያም እንኳ በቂ አይደለም። ብዙውን ጊዜ በአብዛኛው አሉታዊ ነው፤ ነገር ግን የልባችንንና የዘመናችንን ችግር ለማሟላት በብርቱ አዎንታዊ የሆነ ነገር ያስፈልገናል። ይህም በበዓለ ኀምሳ መምጣቱ ለቤተ ክርስቲያንና ለዓለም አዲስ ዘመን በከፈተው በዚያ ብርቱ መንፈስ ፈጽሞ በመያዝ ሊፈለግ ይገባዋል።

በእርግጥ እርሱ ሁልጊዜ በዓለም ውስጥ ነበር። በምስቅልቅሉ ላይ ሰፍፎ የነበረው፣ በነቢያትና በቅዱሳን ሰዎች የተናገረው፣ የብሉይ ኪዳን ዘመን ጀግኖችንና ቅዱሳንን ያበረታው ያው የበዓለ ኀምሳው መንፈስ ቅዱስ ነበር። በዓለ ኀምሳ ወደ ዓለም አዲስ መንፈስን አላመጣም፤ ነገር ግን ከቅዱሳን እጅግ ደካሞችና ታናናሾች ከዚያ ቀን በፊት የኖሩት እንደ ተቀበሉት በዚያው መጠን ሊቀበሉት የሚችሉበትን ዘመን ከፈተ። ከዚያ ታላቅ ቀን በፊት ሙላቱ የጥቂቶቹ ብቻ፣ የምርጦቹ፣ የኤልያሶች፣ የኢሳይያሶችና የዳንኤሎች ልዩ መብት ነበር፤ ከዚያ ቀን ወዲህ ግን በሙሉ ሙላቱ በብዙዎች ላይ ፈስሷል — በሴቶችና በሕፃናት ላይ፤ በማይታወቁ አሳቢዎችና በተሰወሩ ሠራተኞች ላይ፤ በሴቶችና በወንዶች ባሪያዎች ላይ፤ ቅድመ ሁኔታዎቹን ለመፈጸምና ውጤቱንም ለመቀበል በተዘጋጁ በማናቸውም ሰዎች ሁሉ ላይ። ታዲያ በእኛ ላይ ለምን አይሆንም?

የመንፈስ ቅዱስ ልዩ ስጦታዎች የሐዋርያት ዘመን እንደ ሆኑ ለመቀበል ፈቃደኞች ነን። ለልዩ ዓላማ ተሰጥተው አሁን ተወስደዋል፤ ምንም እንኳ ቤተ ክርስቲያን ለቅዱስ አደራዋ ይበልጥ ታማኝ ብትሆን ኖሮ ሳይቋረጡ ይቀጥሉ እንደ ነበር ወይም እንዳልነበር ከባድ ጥያቄ ቢሆንም። ነገር ግን የመንፈስ ቅዱስ ልዩ ስጦታዎች ከተባረከው ሙላቱ ፈጽሞ የተለዩ ናቸው። ሙላቱ የአንድ ዘመን ብቻ መብት አይደለም። በቤተ ክርስቲያን ታሪክ ውስጥ በተወሰነ ዘመን ወይም ጊዜ ሳይገደብ፣ እንደ ሞላ ዓባይ የብርሃንና የኃይል ማዕበሉን በዙሪያችን ያፈስሳል፤ ሊያለመልመውና ሊያበለጽገው የማይደርስበት አንድም ማሳ ወይም የአትክልት ቦታ የለም፤ ምንም ያህል ሩቅ ቢሆን — የመገናኛው ቦይ ንጹሕና ክፍት ሆኖ ቢጠበቅ ብቻ።

ወዮ! ብዙዎች ሁሉን ቻዩ አምላክ እንደ ከሰረ ግንበኛ የቤተ ክርስቲያኑን መግቢያ በእብነ በረድ ሠርቶ በተራ ጡብ የፈጸመው ይመስላቸዋል!

«መንፈስ ይሙላባችሁ» የሚለው ትእዛዝ በዚያው ገጽ ላይ እንደሚገኘው እንደ «ባሎች ሆይ፥ ሚስቶቻችሁን ውደዱ» ትእዛዝ ሁሉ በሚጠይቀው ነገር ሰፊ ነው። ቸል ብንለው ለራሳችን ጥፋት የሚሆን አዎንታዊ ትእዛዝ ነው፤ የእግዚአብሔር ትእዛዛት ሁሉ ደግሞ ማስቻያዎች ናቸው። በሌላ አነጋገር እንድንሆን የሚነግረንን ሊያደርገን ተዘጋጅቷል። ከዚህም በላይ በበዓለ ኀምሳ ቀን፣ ለመንፈስ ቅዱስ ሙላት ያለን መብት ሰነድ በሆኑ ቃላት፣ ሐዋርያው ጴጥሮስ ያዳምጡ ለነበሩት ሕዝብ፣ ከዐረገው ጌታ ዘንድ በድንገት በእነርሱ ላይ የመጣው ሙላት — ይህም የጥንቱ ትንቢት ቀጥተኛ ፍጻሜ ነበር — ለእነርሱ ወይም ለልጆቻቸው ብቻ ሳይሆን ጌታ አምላካችንም ወደ እርሱ ለሚጠራቸው በሩቅ ላሉ ሁሉ እንደ ሆነ ነገራቸው። አንተ ከተጠሩት አንዱ ነህን? እንግዲያስ ያ ሙላት ለአንተ ነውና ደስ ይበልህ! ያላመንህ አትሁን፤ ያመንህ እንጂ! ቃል ኪዳን የተገባልህን ድርሻ ወዲያውኑ የራስህ አድርገህ ውሰድ፤ ዕጣህን እንደዚህ ባሉ አስደናቂ ዕድሎች በተሞላ ዘመን ስላደረገም እግዚአብሔርን አመስግን።

I. — የመንፈስ ሙላት ምን ማለት እንደ ሆነ በማሰብ ቅዱስ ምኞትን አነሣሣ።

ያለ እርሱ ለመኖር ፈጽሞ የረካን ከሆንን ልናገኘው መጠበቅ አንችልም። አባታችን ይህን ዋጋ የማይገኝለትን ስጦታ ለማግኘት ግድ ለሌላቸው አደራ ይሰጣል ተብሎ አይታሰብም። የምኞት ነበልባል ዝቅ ብሎ በሚነድበት ስፍራ የመንፈስ ቅዱስ ሙላት እውን ይሆናል ብሎ በማስተዋል መጠበቅ ሊኖር አይችልም።

ዛሬ ተቀጣጥሎ ለወራትና ለዓመታት ግን ተዳፍኖ የሚቀር፣ አንዳንድ ጊዜ ብቻ የሚነሣና ወላዋይ ምኞት መኖሩም በቂ አይደለም። አስፈላጊ ከሆነ ለአሥር ቀን የመጠበቅን ፈተና ጸንቶ መቋቋም የሚችል፣ የዝምታን ወይም እምቢ የተባለ የሚመስልን መገፋት መሸከም የሚችል የጸና ዓላማ ሊኖር ይገባል።

ሆኖም የምኞት ነበልባል ማገዶ ያስፈልገዋል። ያ እሳት ይነድድ ዘንድ ማሰላሰል አለብን። ስለዚህ በመንፈስ መሞላት የሚያስገኘውን ሁሉ በጸጥታ በማሰብ በውስጣችን ያለውን ስጦታ እናነሣሣ ዘንድ ይገባናል።

በዚህ አቅጣጫ እንደ ሐዋርያት ሥራ መጽሐፍ የሚያነሣሣን መጽሐፍ የለም። ይህ ሙላት በመጀመሪያ ለተቀበሉት ያደረገላቸውን ማየት እጅግ አስደናቂ ነው። ፈሪዎች ደፋሮች ሆኑ። በቀላሉ እውነቶች ይሰናከሉ የነበሩ የደነዘዙ አእምሮዎች የጌታን እቅድ ለማስተዋል በድንገት ነቁ። በፉክክር፣ በጥርጣሬና በምድራዊ ሥልጣን ምኞት ይናወጡ የነበሩ ልቦች አሁን እያንዳንዱ ባልንጀራው ከራሱ ይልቅ እንዲሻል ይቍጥር ጀመር፤ ቅዱሳንንም በትሕትና በማገልገል ለመብለጥ ፈለጉ። ቃሎቻቸውን እንዲህ ያለ ኃይል ይከተል ስለ ነበር ሕዝቦች ጉባኤዎች ሆኑ፤ የክርስቶስ ገዳዮችም አምላኪዎቹና ወዳጆቹ ሆኑ። የብልሆች ሸንጎዎች ሊካዱ የማይችሉ እውነታዎችን ቀላል የንግግር ኃይል መቋቋም አልቻሉም። ከተሞችና አገሮች ተናወጡ፤ ላልተማሩት ነገር ግን ለቀናተኞቹ የመስቀሉ ሰባኪዎችም በሺህ የሚቈጠሩ አማኞችን ሰጡ።

ይህ ሁሉ በቀላሉ የመላዋ ቤተ ክርስቲያን የጋራ ሀብት በሆነው ኃይል የተከናወነ ነበር። ለእኛም ያንኑ ያህል የማያደርግበት ቅንጣት ታህል ምክንያት የለም። ያንንም የድል አድራጊነት ስኬት ከእኛ አንካሳ እድገት ጋር ስናነጻጽር፣ በእኛም አማካይነት ተመሳሳይ ውጤቶችን እንዲሠራ ሊገታ በማይችል ናፍቆት አንሞላምን?

በቅርብ መቶ ዘመናት የኖሩትን ቅዱሳን ሰዎች የሕይወት ታሪክ በማጥናትም ይህንኑ ውጤት የበለጠ ልናገኝ እንችላለን። መደርደሪያዎቹ በቅዱሳን የሕይወት ታሪክ መጻሕፍት በሚገባ የተሞሉ ቤተ መጻሕፍት በአቅራቢያው ያለ ሰው ምንኛ ደስተኛ ነው! የማክሼንንና የዊልያም ቻልመርስ በርንስን፣ የብሬነርድንና የሄንሪ ማርቲንን፣ የጆናታን ኤድዋርድስንና የሌሎችንም ታሪክ ሲያነብ ተጨማሪ ማነሣሣት ፈጽሞ፣ ፈጽሞ አያጣም። አይቀናም ወይም አያጕረመርምም፤ ነገር ግን በእርሱም አማካይነት ያንኑ ያህል እንዲደረግ እየለመነ ዓይኑንና ልቡን ዘወትር ወደ ሰማይ ያነሣል።

ከዚህም በላይ የቅዱሳት መጻሕፍት የተስፋ ቃሎች እስከ መጨረሻው ሊያነሣሡን በቂ ናቸው። የውኃ ወንዞች ከእኛ እንዲፈልቁ፤ የምንናገረው ስለሚሰጠን ስለ ቃላችን ፈጽሞ መጨነቅ እንዳያስፈልገን፤ ሁሉን እንድንማርና ወደ እውነት ሁሉ እንድንመራ፤ ክርስቶስን እንድናውቅና ወደ መልኩ እንድንለወጥ፤ ኃይል እንዲኖረን — ይህ ሁሉ እጅግ የሚማርክ ስለ ሆነ፣ ማሰሮ በኤሌክትሪክ እንደሚሞላ በመንፈስ ቅዱስ ለመሞላት በቅዱስ ምኞት አለመቃጠል የማይቻል ነው። አስፈላጊም ከሆነ፣ ታማኞቹ ጥቂቶች በሰገነቱ ላይ እንዳደረጉት፣ የረጅም መጠበቅን ፈተና ለመሸከም እንዘጋጃለን።

II. — ይህን የተባረከ ሙላት በትክክለኛ ዓላማ ፈልግ።

የምትፈልገው አንድን ልምምድ ለማግኘት፣ ወይም ሰዎችን ወደ ራስህ ለመሳብ፣ ወይም አንድን ችግር ወደ መረማመጃ ድንጋይ ለመለወጥ ከሆነ ልታጣው ትችላለህ። በሕይወትም ሆነ በሞት ጌታ ኢየሱስን በሰውነትህ በማክበር በአንዱ ዓላማ ላይ ልብህን ልታደርግ ይገባሃል። ዝቅተኛ ዓላማዎች ሁሉ እንዲጠፉ፣ ይህም አንዱ በውስጥህ በብርታትና በጥራት እንዲነድድ ለምን።

እግዚአብሔር የገዛ የውኃ መንኰራኵሮቻችንን እንድናዞርበት ውኃ አያቀርብልንም። ትዕቢታችንን የሚያገለግል ምንም ነገር አያደርግም። ዝናን እንድናተርፍ፣ ወይም ስም እንድናገኝ፣ ወይም ቀላልና በራሱ የረካ ሕይወት እንድንኖር መንፈስ ቅዱስን አይሰጠንም።

መንፈስ ቅዱስን የምንፈልገው ለደስታችን፣ ወይም ለመጽናናታችን፣ ወይም ለነፍስ ነጻነት ብቻ ከሆነ፣ ይሰጠናል ማለት እጅግ የማይመስል ነው። የእርሱ ብቸኛ ጽኑ ፍላጎት የጌታ ኢየሱስ ክብር ነው፤ በዚህም ከእርሱ ጋር አንድ ለመሆን ፈቃደኞች ከሆኑት ጋር ብቻ መኖሪያውን ሊያደርግ ይችላል። «ሁለት ሰዎች ሳይስማሙ በአንድነት ይሄዳሉን?» ነገር ግን የሚያነሣሣህ በሕይወትም ሆነ በሞት ጌታ ኢየሱስ በአንተ እንዲከብር ያለህ ምኞት ብቻ ከሆነ፣ ሰዎች ከመጥምቁ ዮሐንስ ዘወር ብለው ወደ እርሱ እንደ ሄዱ ከአንተም ዘወር ብለው ወደ እርሱ እንዲሄዱ ከሁሉ በላይ ብትናፍቅ — ቃላት ሊገልጹት ከማይችሉት በረከት ቅርብ ነህና ደስ ይበልህ። ዓላማዎችህ ከዚህ መለኪያ በታች ቢወድቁ፣ እንዲያበራቸውና እንዲያነጻቸው በእርሱ ታመን፤ በውስጥህም ነጻ መግቢያ ስጠው። ያን ጊዜ የጸጋ ምላሽ ከመምጣቱ በፊት ብዙ አይቆይም፤ የምትፈልገውም ጌታ በድንገት ወደ መቅደሱ ይመጣል፤ የሌዊም ልጆች በጽድቅ ቍርባንን ያቀርቡ ዘንድ እንደ ብር አንጣሪ ሆኖ ይቀመጣል።

III. — ቅዱሳት መጻሕፍት የእርሱ ልዩ መሣሪያ መሆናቸውን አስብ።

የዚህን እጅግ ጠቃሚ ትምህርት ማስተማር አንድ ረቂቅ አደጋ ይከብበዋል፤ ልንጠነቀቅበትም ይገባናል። አንዳንድ ቅን ሰዎች የመንፈስ ቅዱስን ውስጣዊ ብርሃንና ምሪት እጅግ አጕልተው እርሱ የሰጠውንና አሁንም በሰው ልብ ላይ የሚሠራበትን ቃል ቸል ብለዋል። ይህ ታላቅ ስሕተት ነው፤ የልዩ ልዩ ክፋትም ብዙ የሚወልድ ወላጅ ነው። የእግዚአብሔርን ቃል ወደ ጎን እንዳደረግን፣ በልባችን ውስጥ ለሚናገሩት ለብዙ ድምፆች ግፊት ራሳችንን እናጋልጣለን፤ ምንም መፈተኛ፣ ምንም የእውነት መለኪያ፣ ይግባኝ የምንልበትም ምንም ደረጃ አይኖረንም። ፍርዳችን በእግዚአብሔር ቃል በጥልቅ ካልተቀረጸ፣ ወደ ኅሊና ፍርድ ቤት በሚቀርቡ አንዳንድ ይበልጥ የተወሳሰቡ ጉዳዮች ውስጥ የእግዚአብሔርን መንፈስ እንዴት ልናውቅ እንችላለን?

ያለ ቃሉ በመንፈስ፣ ወይም ያለ መንፈስ በቃሉ ልንረካ አይገባም። ባቡር በሁለቱ ትይዩ ሐዲዶች ላይ እንደሚጓዝ ሕይወታችንም በእነዚህ በሁለቱ ላይ መጓዝ አለበት። ቃሉ የመንፈስ የተመረጠ መሣሪያ ነው፤ ድምፁን ለመለየት የምንችለውም ከቃሉ ጋር በአምልኮ በመገናኘታችን ብቻ ነው። የፀሐይ ሙቀት በተከፈተው መስኮት ከሚገቡት የብርሃን ጨረሮች ጋር ወደ ክፍሎቻችን እንደሚገባ፣ መንፈስም ወደ ልባችን የሚገባው በቃሉ በኩል ነው።

ሰፊ የመጽሐፍ ቅዱስ ጥናት መነቃቃት ያስፈልገናል። ከመሬት ገጽ በታች ያሉት እነዚህ የቅዱሳት መጻሕፍት ማዕድናት እንዲመረመሩና እንዲገኙ በታላቅ ድምፅ ይጣራሉ፤ ጥሪውን የሚታዘዙና የቃሉን ውስጣዊ ትርጉም በአምልኮና በትጋት ለማጥናት ራሳቸውን የሚሰጡ ሁሉ የሚፈልጉትን ሙላት እንደ ተቀበሉ ብዙም ሳይቆዩ ያውቃሉ።

መጽሐፍ ቅዱስህን በእጅህ ይዘህ፣ እያሰላሰልህበትና ትእዛዛቱንና የተስፋ ቃሎቹን ወደ ጸሎት እየለወጥህ፣ በክፍልህ ውስጥ ወይም በሜዳ ላይ ወዲያና ወዲህ እንደ መመላለስ ያለ ከእግዚአብሔር ጋር የመነጋገሪያ መንገድ የለም። እግዚአብሔር በጥንት ጊዜ በገነት ዛፎች መካከል እንደ ተመላለሰ በቅዱሳት መጻሕፍት ገላጣ መስኮች ውስጥም ይመላለሳል።

IV. — መንፈስ ቅዱስ በአንተ ላይ እንደ ፈቃዱ እንዲያደርግ ለመፍቀድ ተዘጋጅ።

መንፈስ ቅዱስ በውስጣችን ነው፤ በዚህም ክርስቶስ በውስጣችን ነው፤ ፀሐይ በብርሃን ሞገዶች በሚርገበገበው አየር አማካይነት በዓለም ውስጥ እንደምትኖር እርሱም በመንፈስ በእኛ ይኖራልና። ነገር ግን ውኃ ለያዘው ዕቃ እንደሚገዛ ዘወትር ለእርሱ መገዛት አለብን። ይህ ቀላል አይደለም፤ እንዲያውም ሊፈጸም የሚችለው ያለማቋረጥ ራስን በመፍረድና የገዛ የእኔነት ሕይወታችንን ዘወትር በመግደል ብቻ ነው።

በዚህ ረገድ በእግዚአብሔር ፊት ያለን አቋም ምንድር ነው? ኢየሱስን ምትካችን አድርገን መርጠነዋል፤ ነገር ግን በመንፈስ ቅዱስ በኩል ሕይወታችን አድርገንም መርጠነዋልን? እንደ ሐዋርያው እንዲህ ማለት እንችላለንን፦ «እኔም አሁን ሕያው ሆኜ አልኖርም ክርስቶስ ግን በእኔ ይኖራል»? እንደዚያ ከሆነ ይህ የሚያስከትለውን ሁሉ ለመቀበል መዘጋጀት አለብን። የአዲሱ ሕይወት መርሕ እንዲያድግ፣ ለዚህም ዋጋ የሚከፍለው የእኔነት ሕይወት እንዲሆን ፈቃደኞች መሆን አለብን። ለሥጋ እጅግ በሚያሠቃዩ ሂደቶች አማካይነት አንዱ ሲጨምር ሌላው እንዲቀንስ ልንስማማ ይገባናል። እንዲያውም የፍርድን፣ የኵነኔንና የስቅለትን ሂደቶች እያፋጠንን ራሳችን ሁልጊዜ ንቁ መሆን አለብን። የደም እንባ ቢያስከፍልም ለመንፈስ ቅዱስ ትንሹ ትእዛዝ እንኳ በታማኝነት ልንገዛ ይገባናል።

የመንፈስ ቅዱስ የማያቋርጥ ሙላት የሚቻለው ለሚታዘዙት፣ ደግሞም በነገር ሁሉ ለሚታዘዙት ብቻ ነው። በዚህ ሕይወት ውስጥ ኢምንት የሆነ ነገር የለም። ትናንሽ ትእዛዛትን ቸል በማለት አንዲት ነፍስ ከፀሐይ ብርሃን ክበብ በፍጥነት ልትወጣና የመንፈስን ኃይል የጸጋ ሙላት ልታጣ ትችላለች። አንድ እይታ፣ አንድ ቃል፣ አንድ እምቢታ በራሳችን ውስጥ እርሱን ለማሳዘን፣ በሌሎችም ውስጥ እርሱን ለማጥፋት በቂ ሊሆን ይችላል። ዋጋውን አስላ፤ ነገር ግን የሚጠይቅህን ፈርተህ ወደ ኋላ አትበል። እርሱ የፍቅር መንፈስ ነው፤ ከልክ በላይ ይወደናልና ምክንያት ሳይኖረው ኀዘን አያመጣብንም፤ ያም ምክንያት እርሱ እንደሚያውቀው ብናውቅ የምንቀበለው ነው።

V. — በእምነት ተቀበለው።

«ጌታን ክርስቶስ ኢየሱስን እንደ ተቀበላችሁት በእርሱ ተመላለሱ።» እምነት የመለኮታዊው ቤተሰብ ብቸኛ ሕግ ነው። አንድ ጊዜ ይቅርታንና መዳንን በእምነት እንዳገኘህ፣ አሁንም የመንፈስ ቅዱስን ሙላት እንዲሁ የአንተ መሆኑን ተናገርና ተቀበል።

ቀደም ብለው የተጠቀሱትን ቅድመ ሁኔታዎች ፈጽም፤ በጸሎት በእግዚአብሔር ፊት በጸጥታ ነገር ግን በቁርጥ ጠብቅ፤ እርሱ መንፈስ ቅዱስን ለሚለምኑት ይሰጣልና፤ ከዚያም ይህን ክቡር ስጦታ በአክብሮት የራስህ አድርግ፤ ከተንበረከክህበትም ተነሥተህ እግዚአብሔር ቃሉን እንደ ጠበቀና በመንፈስ እንደ ተሞላህ እየቈጠርህ መንገድህን ቀጥል። እንዲሞላህና ተሞልተህ እንድትኖር እንዲጠብቅህ ዕለት ዕለት በእርሱ ታመን። እንደ እምነትህ ይሁንልህ።

መጀመሪያ ላይ እንደሚነጥቅ ዓውሎ ነፋስ ያለ ድምፅ፣ ወይም የእሳት አክሊል፣ ወይም የመገኘቱ የሚሰማ ስሜት ላይኖር ይችላል። አዲስ አማኝ ተቀባይነትን ማግኘቱን ለማረጋገጥ ወደ ስሜት መመልከት እንደሌለበት ሁሉ እነዚህንም አትጠብቅ። ነገር ግን ስሜት ባይኖርም እንኳ እንደ ተሞላህ እመን፤ ደጋግመህም እንዲህ በል፦ «አምላኬ ሆይ፣ ቃልህን ከእኔ ጋር ስለ ጠበቅህ አመሰግንሃለሁ። አፌን ከፈትሁ፤ አንተም ሞላኸው፤ ምንም እንኳ እስከ አሁን አንዳች ልዩ ለውጥ ባይታወቀኝም።» ስሜቱም ይዋል ይደር እንጂ በንቃተ ኅሊናህ ውስጥ ሰብሮ ይገባል፤ በታላቅ ደስታ እጅግ ደስ ይልሃል፤ የመንፈስ ፍሬዎችም ሁሉ መገለጥ ይጀምራሉ።

VI. — ነገር ግን አንድ ጊዜ ለሁልጊዜ መሞላት በቂ እንዳልሆነ አስታውስ።

እንደ ጥንቶቹ ሐዋርያት እኛም ያለማቋረጥ ደግመን ደጋግመን መሞላትን መፈለግ አለብን። በሐዋርያት ሥራ በሁለተኛው ምዕራፍ የተሞሉት በአራተኛው እንደ ገና ተሞሉ። የመንፈስን ሙላት በቁርጥ ሳይፈልግና ሳይቀበል ጠዋት ከእልፍኙ ፈጽሞ የማይወጣ ሰው ምንኛ ብፁዕ ነው! የተቀበለው ቅባት እንደ አዲስ ዘይት በእርሱ ስለሚኖርና ሁሉን ስለሚያስተምረው በእግዚአብሔር ትምህርት ቤት የተካነ ተማሪ ይሆናል። ከሁሉም በላይ ከክርስቶስ ጋር የሚኖር ኅብረትን ምሥጢር ይማራል፤ «እናንተንም እንዳስተማራችሁ፥ በእርሱ ኑሩ» ተብሎ ተጽፏልና (1ኛ ዮሐንስ 2:27)።

የመፍሰስ ስሜት በተሰማህ ጊዜ፣ የአገልግሎት ድካም አዲስ ስንቅ ከመቀበል በበለጠ ጊዜ፣ አንድ አዲስ የአገልግሎት በር፣ ወይም አዲስ የተገኘ መክሊት፣ ወይም አዲስ የማንነትህ ክፍል ራሱን ሲገልጥ፣ እንደ ገና ለመሞላት፣ በመንፈሳዊ ኃይል እንደ ገና ለመታደስ፣ በቅዱሱ ቅብዐት እንደ ገና ለመቀባት ወደዚያው ምንጭ ተመለስ።

በሐዋርያት ሥራ ውስጥ ስለ መንፈስ መሞላት ሦስት የግስ ጊዜያት ተጠቅመዋል፤ አቻዎቻቸውም ዛሬም አሉ፦

ተሞልቶ፦ ለአንድ ለተለየ ሥራ የሚሆን ድንገተኛና ወሳኝ ልምምድ (የሐዋርያት ሥራ 4:8)።

ይሞሉ ነበር፦ የተባረከው ሂደት ዘወትር እንደሚቀጥል የሚያሳይ ያላለቀ ጊዜ (የሐዋርያት ሥራ 13:52)።

ሙሉ፦ የማያቋርጠውን ልምምድ የሚያመለክት ቅጽል (የሐዋርያት ሥራ 6:8)።

በእርግጥ የመንፈስ ቅዱስ ትምህርት የእነዚህ ደካማ መስመሮች ጸሐፊ ከተረዳው እጅግ የበለጠ ነው። የመንፈስ ቅዱስ የእሳት ጥምቀት ከዚህ እጅግ የላቀ ነገር ሊሆን ይችላል። እንግዲያስ ለተዋጁ ሰዎች የሚቻለውን ማንኛውንም ነገር በማጣት አንርካ፤ ነገር ግን በኋላችን ያለውን እየረሳን በፊታችን ወዳለው እንዘርጋ፤ በክርስቶስ ኢየሱስ የተያዝንበትን ሁሉ ለመያዝ እንፍጠን።