መንፈስ ቅዱስ ስለ ኢየሱስ ክርስቶስ መመስከሩ

ጌታችን ከመሰቀሉ በፊት በነበረው ሌሊት፣ እርሱ ከሄደ በኋላ በእርሱ ፋንታ ሊመጣ ስላለው ስለ አጽናኙ ለደቀ መዛሙርቱ በነገራቸው ጊዜ እንዲህ አለ፦ «ዳሩ ግን እኔ ከአብ ዘንድ የምልክላችሁ አጽናኝ እርሱም ከአብ የሚወጣ የእውነት መንፈስ በመጣ ጊዜ፥ እርሱ ስለ እኔ ይመሰክራል፤ እናንተም ደግሞ ከመጀመሪያ ከእኔ ጋር ኖራችኋልና ትመሰክራላችሁ»

(ዮሐንስ 15:26-27)። ሐዋርያው ጴጥሮስና ሌሎቹ ደቀ መዛሙርትም በኢየሱስ ስም እንዳያስተምሩ የአይሁድ ሸንጎ አጥብቆ ባዘዛቸው ጊዜ እንዲህ አሉ፦ «እኛም ለዚህ ነገር ምስክሮች ነን፥ ደግሞም እግዚአብሔር ለሚታዘዙት የሰጠው መንፈስ ቅዱስ ምስክር ነው» (የሐዋርያት ሥራ 5:32)።

ከእነዚህ የኢየሱስ ክርስቶስና የሐዋርያት ቃሎች ስለ ኢየሱስ ክርስቶስ መመስከር የመንፈስ ቅዱስ ሥራ መሆኑ ግልጽ ነው። መንፈስ ቅዱስ ስለ ኢየሱስ ክርስቶስ የሰጠውን ምስክርነት በመጻሕፍት ውስጥ እናገኘዋለን፤ ከዚህም በተጨማሪ መንፈስ ቅዱስ ስለ ኢየሱስ ክርስቶስ ለእያንዳንዱ ሰው ልብ በቀጥታ ይመሰክራል። እርሱ የራሱን መጻሕፍት ወስዶ ይተረጉምልናል፣ ግልጽም ያደርግልናል። እውነት ሁሉ ከመንፈስ ነው፤ እርሱ «የእውነት መንፈስ» ነውና፤ ነገር ግን በተለይ ሥራው ለእውነት ለሆነው፣ ማለትም ለኢየሱስ ክርስቶስ መመስከር ነው (ዮሐንስ 14:6)።

ስለ ኢየሱስ ክርስቶስ እውነተኛና ሕያው እውቀት የምናገኘው መንፈስ ቅዱስ በቀጥታ ለልባችን በሚሰጠው ምስክርነት ብቻ ነው (1ኛ ቆሮንቶስ 12:3)። የተጻፈውን ቃል (መጽሐፍ ቅዱስን) እንዲሁ ብቻ ማንበብ ምንም ያህል ቢበዛ፣ የሰውንም ምስክርነት መስማት ምንም ያህል ቢበዛ፣ ወደ ክርስቶስ ሕያው እውቀት ፈጽሞ አያደርሰንም። ኢየሱስን እንዳለ ለማየትና ለማወቅ የምንበቃው መንፈስ ቅዱስ ራሱ የተጻፈውን ቃል ወይም የባልንጀራችንን ምስክርነት ወስዶ በቀጥታ ለልባችን ሲተረጉመው ብቻ ነው።

በበዓለ ኀምሳ ቀን ጴጥሮስ ለሰሚዎቹ ሁሉ ስለ ክርስቶስ መጻሕፍት የሚሰጡትን ምስክርነት አቀረበላቸው፤ የራሱንም ምስክርነት ሰጣቸው። እርሱና ሌሎቹ ሐዋርያት ስለ ትንሣኤው በዓይናቸው አይተው የሚያውቁትን ነገራቸው፤ ነገር ግን መንፈስ ቅዱስ ራሱ ጴጥሮስ ያሰባሰባቸውን መጻሕፍት፣ የጴጥሮስንና የሌሎቹን ደቀ መዛሙርት ምስክርነት ባይወስድ ኖሮ፣ ሦስቱ ሺህ ሰዎች በዚያ ቀን ኢየሱስን እንዳለ ባላዩ፣ ባልተቀበሉትም፣ በስሙም ባልተጠመቁ ነበር።

መንፈስ ቅዱስ በጴጥሮስና በተጻፈው ቃል ምስክርነት ላይ የራሱን ምስክርነት ጨመረ። አቶ ሙዲ በአጭርና ሕያው በሆነው አነጋገሩ እንዲህ ይል ነበር፦ «ጴጥሮስ ‹እንግዲህ ይህን እናንተ የሰቀላችሁትን ኢየሱስን እግዚአብሔር ጌታም ክርስቶስም እንዳደረገው የእስራኤል ወገን ሁሉ በእርግጥ ይወቅ› (የሐዋርያት ሥራ 2:36) ባለ ጊዜ፣ መንፈስ ቅዱስ ‹አሜን› አለ፤ ሕዝቡም አዩ፣ አመኑም።» በዚያ ቀን መንፈስ ቅዱስ መጥቶ በጴጥሮስና በሌሎቹ ሐዋርያት በኩል ለሰሚዎቻቸው ልብ ቀጥተኛ ምስክርነቱን ባይሰጥ ኖሮ፣ ሕዝቡ ኢየሱስን የሚያድን ራእይ ባላዩ ነበር፤ ይህ በእርግጥ የታወቀ ነው።

ሰዎች ስለ ኢየሱስ ክርስቶስ እውነተኛ እይታ — አምነው እንዲድኑ የሚያደርግ እይታ — እንዲያገኙ ብትፈልግ፣ ስለ እርሱ የሚናገሩትን መጻሕፍት ብትሰጣቸው ብቻ አይበቃም፤ የራስህን ምስክርነት ብትሰጣቸውም አይበቃም፤ ለእነርሱ የመንፈስ ቅዱስን ምስክርነት መሻት፣ መንፈስ ቅዱስም በአንተ በኩል ምስክርነቱን ይሰጥ ዘንድ ራስህን ከእግዚአብሔር ጋር በሚገባው ግንኙነት ውስጥ ማኖር አለብህ። መንፈስ ቅዱስ የሚጠቀመው የአንተን ምስክርነት ወይም የቃሉን ምስክርነት ቢሆንም፣ የአንተ ምስክርነትም ሆነ የተጻፈው ቃል ምስክርነት ብቻውን ይህን ሊፈጽም አይችልም። የአንተና የቃሉ ምስክርነት በመንፈስ ቅዱስ ካልተወሰደና እርሱ ካልመሰከረ በቀር ሰዎች አያምኑም። ልምድ ያለው አገልጋይ ሁሉ ያስተዋለውን አንድ ነገር ይህ ያብራራል። ከአንድ ጠያቂ ሰው አጠገብ ተቀምጠን መጽሐፍ ቅዱሳችንን እንከፍታለን፤ ኢየሱስን በመስቀል ላይ ኃጢአቱን ያስተሰረየ አዳኙ፣ ከኃጢአት በደል የሚያድን አዳኝ፣ እንዲሁም ከሙታን የተነሣ አዳኙ፣ ከኃጢአት ኃይል የሚያድን አዳኝ አድርገው የሚገልጡትን ክፍሎች እናሳየዋለን።

ሰውዬው ለመዳን ሊያየውና ሊያምነው የሚያስፈልገው እውነት ይኸው ነው፤ እርሱ ግን አያየውም። ለእኛ እንደ ቀን ብርሃን ግልጽ የሆኑትን እነዚህን ክፍሎች ደጋግመን እናስረዳዋለን፤ ጠያቂው ግን በድቅድቅ ጨለማ ውስጥ ተቀምጦአል፤ ምንም አያይም፣ ምንም አይጨብጥም። አንዳንድ ጊዜ ይህን ማየት ያልቻለው ጠያቂው ደንቆሮ ይሆን እንዴ ብለን እንጠራጠራለን። አይደለም፤ በመንፈስ ቅዱስ ያልበራውን አእምሮ ሁሉ ከያዘው መንፈሳዊ ዕውርነት በቀር ደንቆሮ አይደለም (1ኛ ቆሮንቶስ 2:14)። እንደ ገና እናስረዳዋለን፤ አሁንም አያየውም። እንደ ገና እናስረዳዋለን፤ ፊቱም ይበራል፤ «አየሁት! አየሁት!» ብሎ ይጮኻል፤ ኢየሱስንም ያያል፣ ያምናልም፣ ይድናልም፣ እዚያው በቦታው መዳኑንም ያውቃል። ምን ሆነ? ቀላል ነው፤ መንፈስ ቅዱስ ምስክርነቱን ሰጠ፤ ቀድሞ እንደ እኩለ ሌሊት ጨለማ የነበረው አሁን እንደ ቀን ብርሃን ግልጽ ሆነ።

ስለ ኢየሱስ ክርስቶስ ለረጅም ጊዜ በጨለማ የኖረ ሰው ፈቃዱን ለእግዚአብሔር አሳልፎ በመስጠት ከእርሱ ብርሃንን በሚሻበት ጊዜ እውነትን እጅግ ፈጥኖ የሚያየው ለምን እንደ ሆነም ይህ ያብራራል። ፈቃዱን ለእግዚአብሔር ሲሰጥ፣ መንፈስ ቅዱስ ሥራውን ሊሠራ በሚችልበት አቋም ራሱን በእግዚአብሔር ፊት አኑሮአል (የሐዋርያት ሥራ 5:32)። ኢየሱስ በዮሐንስ 7:17 እንዲህ ይላል፦ «ፈቃዱን ሊያደርግ የሚወድ ቢኖር፥ እርሱ ይህ ትምህርት ከእግዚአብሔር ቢሆን ወይም እኔ ከራሴ የምናገር ብሆን ያውቃል»። ሰው የእግዚአብሔርን ፈቃድ ለማድረግ ሲወድ፣ መንፈስ ቅዱስ የሚሠራበት ሁኔታ ይዘጋጃል፤ እርሱም ስለ ኢየሱስ ያለውን እውነት እንዲያይ፣ ትምህርቱም የእግዚአብሔር ቃል ራሱ መሆኑን እንዲያይ አእምሮውን ያበራለታል።

ዮሐንስ በዮሐንስ 20:31 እንዲህ ይጽፋል፦ «ነገር ግን ኢየሱስ እርሱ ክርስቶስ የእግዚአብሔር ልጅ እንደ ሆነ ታምኑ ዘንድ፥ አምናችሁም በስሙ ሕይወት ይሆንላችሁ ዘንድ ይህ ተጽፎአል»። ዮሐንስ ወንጌሉን የጻፈው ለዚህ ዓላማ ነው፤ ሰዎች እርሱ በመዘገበው ነገር አማካይነት ኢየሱስን ክርስቶስ፣ የእግዚአብሔር ልጅ አድርገው እንዲያዩት፣ እርሱም ክርስቶስ፣ የእግዚአብሔር ልጅ መሆኑን እንዲያምኑ፣ አምነውም በስሙ ሕይወት እንዲያገኙ ነው።

ስለ ኢየሱስ ማወቅና መዳን ለሚፈልግ ሰው በእጁ ልትሰጠው የምትችለው በዓለም ላይ ካሉት መጻሕፍት ሁሉ የሚበልጠው የዮሐንስ ወንጌል ነው። ሆኖም ብዙ ሰው የዮሐንስን ወንጌል ደጋግሞ አንብቦ ኢየሱስ ክርስቶስ፣ የእግዚአብሔር ልጅ መሆኑን ሳያይና ሳያምን ቀርቶአል። ነገር ግን ያው ሰው ፈቃዱን ፈጽሞ ለእግዚአብሔር ይስጥ፤ ወንጌሉን ሲያነብ እግዚአብሔርን ብርሃን ይለምን፤ እግዚአብሔር እውነት መሆኑን በሚያሳየው በወንጌሉ ውስጥ ባለው ነገር ሁሉ ላይ እንደሚቆም ቃል ይግባለት፤ ወንጌሉን ሳይጨርስም ኢየሱስ ክርስቶስ፣ የእግዚአብሔር ልጅ መሆኑን በግልጽ ያያል፣ ያምናልም፣ የዘላለም ሕይወትም ይኖረዋል። ይህ የሚሆነው መንፈስ ቅዱስ በወንጌሉ የተጻፉትን ነገሮች ወስዶ ሊተረጉማቸውና ምስክርነቱን ሊሰጥ በሚችልበት ስፍራ ራሱን ስላኖረ ነው።

ይህ በዓለም ዙሪያ በየስፍራው ጊዜ ደጋግሞ ሲፈተንና ሲረጋገጥ አይቻለሁ። ሰዎች ወደ እኔ መጥተው ኢየሱስ ክርስቶስ፣ የእግዚአብሔር ልጅ መሆኑን እንደማያምኑ ነግረውኛል፤ ብዙዎችም ከዚያ አልፈው የማያምኑ ሰዎች እንደ ሆኑ፣ አካል ያለው አምላክ መኖሩን እንኳ እንደማያውቁ ተናግረዋል። ከዚያም ኢየሱስ ክርስቶስና የእግዚአብሔር ልጅ መሆኑን የሚያስረዳ ማስረጃ የሚያቀርበውን የዮሐንስን ወንጌል እንዲያነቡ ነገርኋቸው።

ብዙ ጊዜ ወንጌሉን ደጋግመው እንዳነበቡት፣ ሆኖም ኢየሱስ ክርስቶስ፣ የእግዚአብሔር ልጅ መሆኑ እንዳላሳመናቸው ነግረውኛል። ከዚያም «በትክክለኛው መንገድ አላነበባችሁትም» አልኋቸው፤ ፈቃዳቸውንም ለእግዚአብሔር እንዲሰጡ አደረግኋቸው (አምላክ መኖሩን እርግጠኛ ባልሆኑበት ሁኔታ ደግሞ፣ ትክክል የሆነው ወደየትም ቢወስዳቸው እርሱን ለመከተል በእርሱ ላይ እንዲቆሙ አደረግኋቸው)።

ከዚያም የዮሐንስን ወንጌል ቀስ ብለውና እያሰላሰሉ እንዲያነቡ፣ ባነበቡ ቍጥርም ከማንበባቸው በፊት — አምላክ ካለ — የሚያነቡትን እንዲያስተውሉ እንዲረዳቸው ወደ እግዚአብሔር ቀና ብለው እንዲመለከቱ፣ እውነት መሆኑን በሚያሳያቸው በማንኛውም ነገር ላይ እንደሚቆሙና ወደየትም ቢወስዳቸው እንደሚከተሉት ቃል እንዲገቡለት አስማማኋቸው። በሁሉም ሁኔታ ወንጌሉን ሳይጨርሱ ኢየሱስ ክርስቶስና የእግዚአብሔር ልጅ መሆኑን አዩ፤ አመኑም፣ ዳኑም። መንፈስ ቅዱስ ስለ ኢየሱስ ክርስቶስ ምስክርነቱን ሊሰጥ በሚችልበት ስፍራ ራሳቸውን አኖሩ፤ እርሱም መሰከረ፤ በምስክርነቱም አዩ፣ አመኑም።

ሰዎች ስለ ክርስቶስ ያለውን እውነት እንዲያዩ ብትፈልግ፣ በአገላለጽህና በማሳመን ችሎታህ አትደገፍ፤ ይልቁንም ራስህን በመንፈስ ቅዱስ ላይ ጣል፤ ለእነርሱም የእርሱን ምስክርነት ፈልግ፤ መንፈስ ቅዱስ ሊመሰክር በሚችልበት ስፍራ ራሳቸውን እንዲያኖሩም ተጠንቀቅ። ስለ ክርስቶስ ላለው አለማመንም ሆነ አላዋቂነት ፈውሱ ይህ ነው። ስለ ኢየሱስ ክርስቶስ ያለው እውነት ለአንተ ግልጽ ካልሆነ፣ ስለ ክርስቶስ የመንፈስ ቅዱስን ምስክርነት ለራስህ ፈልግ። መጻሕፍትን አንብብ፤ በተለይ የዮሐንስን ወንጌል አንብብ፤ ነገር ግን ቃሉን እንዲሁ በማንበብ ብቻ አትደገፍ፤ ይልቁንም ከማንበብህ በፊት፣ መንፈስ ቅዱስ ስለ ኢየሱስ ክርስቶስ በልብህ ምስክርነቱን ይሰጥ ዘንድ፣ ፈቃድህን ፈጽመህ ለእግዚአብሔር በመስጠት ራስህን በእርሱ ፊት በሚገባው አቋም አኑር። ከሁሉ በላይ የሚያስፈልገው የኢየሱስ ክርስቶስ ግልጽና ሙሉ ራእይ ነው፤ ይህም የሚመጣው በመንፈስ ቅዱስ ምስክርነት ነው።

አንድ ሌሊት ከተማሪዎቻችን ብዙዎቹ በቺካጎ ከሚገኘው የፓሲፊክ ጋርደን ሚሽን ተመልሰው «ዛሬ ማታ በሚሽኑ ድንቅ ስብሰባ ነበረን። ብዙ ሰካራሞችና የተናቁ ሰዎች ወደ ፊት ወጥተው ክርስቶስን ተቀበሉ» አሉኝ። በማግሥቱ የሚሽኑን የበላይ ኃላፊ ሃሪ ሞንሮን መንገድ ላይ አገኘሁትና «ሃሪ፣ ልጆቹ ትናንት ማታ በሚሽኑ ድንቅ ስብሰባ እንደ ነበራችሁ ይናገራሉ» አልሁት።

«እንዴት እንደ ሆነ ማወቅ ትፈልጋለህ?» ብሎ መለሰልኝ። «አዎን።» «እንግዲያውስ» አለ፤ «እኔ ኢየሱስ ክርስቶስን ከፍ አድርጌ ማሳየት ብቻ ነው ያደረግሁት፤ መንፈስ ቅዱስም የኢየሱስ ክርስቶስን ፊት ማብራት ደስ አሰኘው፤ ሰዎችም አዩ፣ አመኑም።» ይህ ልዩ አገላለጽ ነበር፤ ነገር ግን ገላጭና ለነገሩ ዋና እውነታዎች የታመነ አገላለጽ ነበር። የእኛ ድርሻ ኢየሱስ ክርስቶስን ከፍ አድርጎ ማሳየት፣ ከዚያም መንፈስ ቅዱስ ፊቱን እንዲያበራ፣ ወይም ስለ እርሱ ያለውን እውነት ወስዶ ለሰሚዎቻችን ልብ ግልጽ እንዲያደርግ ወደ እርሱ መመልከት ነው፤ እርሱም ያደርገዋል፤ ሰዎችም ያያሉ፣ ያምናሉም። በእርግጥ መንፈስ ቅዱስ ምስክርነቱን የሚሰጥባቸው መሣሪያዎች አድርጎ ሊጠቀምብን ይችል ዘንድ በእግዚአብሔር ፊት በሚገባ መመላለስ ያስፈልገናል።