መንፈስ ቅዱስ በቁሳዊው ፍጥረተ ዓለም ውስጥ የሚሠራው ሥራ

ብዙዎች የመንፈስ ቅዱስ ሥራ በሰው ላይ ብቻ የተወሰነ እንደ ሆነ ያስባሉ። ነገር ግን እግዚአብሔር የመንፈስ ቅዱስ ሥራ ከዚህ እጅግ የሰፋ እንደ ሆነ በቃሉ ገልጦልናል። መንፈስ ቅዱስ በቁሳዊው ፍጥረተ ዓለም ውስጥ ሦስት ዓይነት ሥራ እንዳለው መጽሐፍ ቅዱስ ያስተምረናል።

1. ቁሳዊው ፍጥረተ ዓለምና ሰው የተፈጠሩት በመንፈስ ቅዱስ አሠራር ነው።

በመዝሙር 33:6 «በእግዚአብሔር ቃል ሰማያት ተሠሩ፥ ሠራዊታቸውም ሁሉ በአፉ እስትንፋስ» እናነባለን። ስለ መንፈስ ቅዱስ ስሞች ባደረግነው ጥናት መንፈስ ቅዱስ የይሖዋ እስትንፋስ እንደ ሆነ አስቀድመን አይተናል፤ ስለዚህ ይህ ክፍል የሰማይ ሠራዊት ሁሉ፣ ከዋክብት ያሉባቸው ዓለማት ሁሉ፣ በመንፈስ ቅዱስ እንደ ተሠሩ ያስተምረናል።

የሰው አፈጣጠር የመንፈስ ቅዱስ ሥራ እንደ ሆነ በኢዮብ 33:4 በግልጽ ተምረናል። በዚያ «የእግዚአብሔር መንፈስ ፈጠረኝ፥ ሁሉን የሚችል አምላክ እስትንፋስም ሕይወትን ሰጠኝ» እናነባለን። እዚህ የሥጋዊው አካል መፈጠርም ሆነ ሕይወትን መስጠት ሁለቱም ለመንፈስ ቅዱስ አሠራር ተሰጥተዋል። በሌሎች የመጽሐፍ ቅዱስ ክፍሎች ደግሞ ፍጥረት በእግዚአብሔር ልጅ ውስጥና በእርሱ በኩል እንደ ሆነ ተምረናል። ለምሳሌ በቆላስይስ 1:16 «ሁሉ በእርሱ ተፈጥሮአልና፤ በሰማይና በምድር ያሉት፥ የሚታዩትና የማይታዩትም፥ ዙፋናት ቢሆኑ ወይም ጌትነት ወይም አለቅነት ወይም ሥልጣናት፤ ሁሉ በእርሱና ለእርሱ ተፈጥሮአል» እናነባለን።

በተመሳሳይም በዕብራውያን 1:1-2 «ከጥንት ጀምሮ እግዚአብሔር በብዙ ዓይነትና በብዙ ጎዳና ለአባቶቻችን በነቢያት ተናግሮ፥ ሁሉን ወራሽ ባደረገው ደግሞም ዓለማትን በፈጠረበት በልጁ በዚህ ዘመን መጨረሻ ለእኛ ተናገረን» እናነባለን። ከላይ በተጠቀሰው ክፍል (መዝሙር 33:6) ከፍጥረት ጋር በተያያዘ ከመንፈስ ጋር ቃልም ተጠቅሶአል። ስለ ፍጥረትና ይህ ዓለም የሰው መኖሪያ እንዲሆን እንደ ገና ስለ መታደሱ በሚናገረው ታሪክ አብ፣ ቃልና መንፈስ ቅዱስ ሁሉም ተጠቅሰዋል (ዘፍጥረት 1:1-3)። እነዚህን ክፍሎች ስናነጻጽር አብ፣ ወልድና መንፈስ ቅዱስ ሁሉም በፍጥረት ሥራ ውስጥ እንደሚሠሩ ግልጽ ነው። አብ በልጁ ውስጥ፣ በመንፈሱ በኩል ይሠራል።

2. መጽሐፍ ቅዱስ የቁሳዊውን ፍጥረተ ዓለም የመጀመሪያ አፈጣጠር ብቻ ሳይሆን ሕያዋን ፍጥረታት በሕይወት ጸንተው መኖራቸውንም ለመንፈስ ቅዱስ አሠራር ይሰጣል። በመዝሙር 104:29-30 «ፊትህን በመለስህ ጊዜ ይደነግጣሉ፤ እስትንፋሳቸውን ትወስዳለህ፥ ይሞታሉ፥ ወደ አፈራቸውም ይመለሳሉ። መንፈስህን ትልካለህ፥ ይፈጠራሉም፤ የምድርንም ፊት ታድሳለህ» እናነባለን። የዚህ ክፍል ግልጽ ትርጉም ነገሮች በመንፈስ ቅዱስ አሠራር ወደ ሕልውና መምጣታቸው ብቻ ሳይሆን በመንፈስ ቅዱስም በሕልውና ጸንተው እንደሚኖሩ ነው። በእግዚአብሔር መንፈስ የሚጠበቀው መንፈሳዊ ሕይወት ብቻ ሳይሆን ቁሳዊ ሕልውናም ጭምር ነው። ነገሮች የሚኖሩትና ጸንተው የሚቀጥሉት የእግዚአብሔር መንፈስ በውስጣቸው በመገኘቱ ነው። ይህ ማለት ግን ፍጥረተ ዓለሙ እግዚአብሔር ነው ማለት ለአፍታ እንኳ አይደለም፤ ፍጥረተ ዓለሙ በሕልውናው ጸንቶ የሚኖረው እግዚአብሔር በውስጡ በመገኘቱ ነው ማለት ነው።

ቍጥር ስፍር በሌላቸው መልኮች የሚገለጡት፣ ሁሉ ነገር አምላክ ነው የሚለው የፓንቴይዝም ፍልስፍና አስፈሪና አዋራጅ ጥመቶች በመሠረታቸው ላይ ያለው ይህ ታላቅና ግርማ ያለው እውነት ነው።

3. ነገር ግን ፍጥረተ ዓለሙ በመንፈስ ቅዱስ አሠራር የተፈጠረና በመንፈስ ቅዱስ አሠራር በሕልውናው ጸንቶ የሚኖር ብቻ አይደለም፤ የቁሳዊው ፍጥረተ ዓለም የቀደሙት፣ ሥርዓት የለሽና ያልዳበሩ ሁኔታዎች ወደ ከፍተኛ የሕልውና ደረጃዎች የሚያድጉትም በመንፈስ ቅዱስ አሠራር ነው። በዘፍጥረት 1:1-3 እንዲህ እናነባለን፦ «በመጀመሪያ እግዚአብሔር ሰማይንና ምድርን ፈጠረ። ምድርም ባዶ ነበረች፥ አንዳችም አልነበረባትም፤ ጨለማም በጥልቁ ላይ ነበረ።

የእግዚአብሔርም መንፈስ በውኃ ላይ ሰፍፎ ነበር። እግዚአብሔርም፦ ‹ብርሃን ይሁን› አለ፤ ብርሃንም ሆነ።» ይህን ታሪክ ስለ ፍጥረተ ዓለም የመጀመሪያ አፈጣጠር የሚናገር አድርገን ልንወስደው እንችላለን፤ ወይም ጠለቅ ያሉ የቃሉ ተማሪዎች ይበልጥ እየተቀበሉት እንዳሉት፣ በቍጥር 1 ከተገለጠው የመጀመሪያ ፍጥረት በኋላ ምድር በኃጢአት ምክንያት ወደ ምስቅልቅል ከወደቀች በኋላ እንደ ገና ስለ መታደሷ የሚናገር ታሪክ አድርገን ልንወስደው እንችላለን።

በየትኛውም ሁኔታ፣ እዚህ ምድር ከምስቅልቅልና ቅርጽ ከሌለው ሁኔታ ወደ አሁኑ እጅግ የዳበረ ሁኔታዋ በመንፈስ ቅዱስ አሠራር ማደጓ በፊታችን ቀርቦአል። ይህ ሂደት ይበልጥ ወደ ፊት ሲቀጥል በዘፍጥረት 2:7 እናያለን፦ «እግዚአብሔር አምላክም ሰውን ከምድር አፈር አበጀው፥ በአፍንጫውም የሕይወት እስትንፋስን እፍ አለበት፤ ሰውም ሕያው ነፍስ ሆነ»። እዚህም እንደ ገና ከፍ ያለ ነገር፣ ማለትም የሰው ሕይወት፣ ወደ ሕልውና የሚመጣው በእግዚአብሔር እስትንፋስ አሠራር ነው። መጽሐፍ ቅዱስ የሰው ልጅ የቤዛነት ታሪክ እንደ መሆኑ መጠን በዚህ የእውነት ገጽታ ላይ ብዙ አይቆይም፤ ነገር ግን እያንዳንዱ አዲስና ከፍ ያለ የእግዚአብሔር መንፈስ መሰጠት ከፍ ያለ የሕልውና ደረጃን የሚያስገኝ ይመስላል።

በመጀመሪያ ሕይወት የሌለው ቁስ፣ ከዚያም እንቅስቃሴ፣ ከዚያም ብርሃን፣ ከዚያም የዕፅዋት ሕይወት፣ ከዚያም የእንስሳት ሕይወት፣ ከዚያም ሰው፤ ወደ ኋላ እንደምናየውም ከዚያ አዲሱ ሰው፣ ከዚያም እግዚአብሔር ስለ ሰው ያለው አሳብ ፍጻሜ የሆነው ልዑሉ ሰው፣ የሰው ልጅ ኢየሱስ ክርስቶስ። ይህ፣ አሁን በመገባደድ ላይ ባለው ትውልድ ዘንድ እጅግ ተወዳጅ ከሆነው እግዚአብሔር የለሽ የዝግመተ ለውጥ አስተሳሰብ የተለየ፣ በእግዚአብሔር መንፈስ አሠራር ከዝቅተኛው ወደ ከፍተኛው ስለሚደረግ እድገት የሚናገረው መጽሐፍ ቅዱሳዊ አስተሳሰብ ነው። ይሁን እንጂ በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ በፍንጭ ብቻ ተጠቅሶአል። ደጋግመው የሚጐሉትና የሚነገሩት ይበልጥ አስፈላጊ የሆኑት የመንፈስ ቅዱስ ሥራ ገጽታዎች፣ ማለትም በቤዛነት ውስጥ የሚሠራው ሥራው ናቸው። በእያንዳንዱ የፍጥረት እድገት ደረጃም የእግዚአብሔር ቃል ይበልጥ በሥራ ላይ ነው፤ በዘፍጥረት የመጀመሪያ ምዕራፍ «እግዚአብሔርም አለ» የሚለው ቃል ዐሥር ጊዜ ተደግሞአል።