በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ

ከመንፈስ ቅዱስ ጋር በተያያዘ በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ከተጠቀሱት እጅግ ጥልቅ ትርጉም ካላቸው አባባሎች አንዱ «በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ» የሚለው ነው። ይህን አባባል በመጀመሪያ የተጠቀመው መጥምቁ ዮሐንስ ነበር። ስለ ራሱና ስለሚመጣው ሲናገር እንዲህ አለ፦ «እኔስ ለንስሐ በውኃ አጠምቃችኋለሁ፤ ጫማውን እሸከም ዘንድ የማይገባኝ ከእኔ በኋላ የሚመጣው ግን ከእኔ ይልቅ ይበረታል፤ እርሱ በመንፈስ ቅዱስ በእሳትም ያጠምቃችኋል» (ማቴዎስ 3:11)። በእንግሊዝኛው ትርጉም በዚህ ክፍል ያለው ሁለተኛው ‹በ› የሚለው መስተዋድድ በሰያፍ ፊደል ተጽፏል፤ በግሪኩ ውስጥ አይገኝም። እዚህ የተነገረው ስለ ሁለት የተለያዩ ጥምቀቶች፣ ማለትም አንዱ በመንፈስ ቅዱስ ሌላውም በእሳት ስለ ሆኑ ጥምቀቶች አይደለም፤ ይልቁንም በቅዱሱ ነፋስና በእሳት ስለሚሆን ስለ አንድ ጥምቀት ነው።

ከዚያም በኋላ ኢየሱስ ይህንኑ አባባል ተጠቀመበት። በሐዋርያት ሥራ 1:5 እንዲህ ይላል፦ «ዮሐንስ በውኃ አጥምቆ ነበርና፥ እናንተ ግን ከጥቂት ቀን በኃላ በመንፈስ ቅዱስ ትጠመቃላችሁ»። ይህ የመጥምቁ ዮሐንስና የጌታችን የተስፋ ቃል በሐዋርያት ሥራ 2:3-4 በተፈጸመ ጊዜ እንዲህ እናነባለን፦ «እንደ እሳትም የተከፋፈሉ ልሳኖች ታዩአቸው፤ በያንዳንዳቸውም ላይ ተቀመጡባቸው። በሁሉም መንፈስ ቅዱስ ሞላባቸው፥ መንፈስም ይናገሩ ዘንድ እንደ ሰጣቸው በሌላ ልሳኖች ይናገሩ ጀመር»። እዚህ ላይ «በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ» ከሚለው ጋር በአንድ ትርጉም የተሠራበት «በመንፈስ ቅዱስ መሞላት» የሚል ሌላ አባባል አለን።

ደግሞም በሐዋርያት ሥራ 10:44-46 እንዲህ እናነባለን፦ «ጴጥሮስ ይህን ነገር ገና ሲናገር ቃሉን በሰሙት ሁሉ ላይ መንፈስ ቅዱስ ወረደ። ከጴጥሮስም ጋር የመጡት ሁሉ ከተገረዙት ወገን የሆኑ ምዕመናን በአሕዛብ ላይ ደግሞ የመንፈስ ቅዱስ ስጦታ ስለ ፈሰሰ ተገረሙ፤ በልሳኖች ሲናገሩ እግዚአብሔርንም ሲያከብሩ ሰምተዋቸዋልና»። ከዚያም ጴጥሮስ ተናገረ። ጴጥሮስ ራሱ ከጊዜ በኋላ ይህን ልምምድ በኢየሩሳሌም ሲገልጥ ታሪኩን እንዲህ ይተርካል፦ «ለመናገርም በጀመርሁ ጊዜ መንፈስ ቅዱስ ለእኛ ደግሞ በመጀመሪያ እንደ ወረደ ለእነርሱ ወረደላቸው። ‹ዮሐንስ በውኃ አጠመቀ እናንተ ግን በመንፈስ ቅዱስ ትጠመቃላችሁ› ያለውም የጌታ ቃል ትዝ አለኝ።

እንግዲህ እግዚአብሔር በጌታ በኢየሱስ ክርስቶስ ላመነው ለእኛ ደግሞ እንደ ሰጠን ያን ስጦታ ለእነርሱ ከሰጠ፥ እግዚአብሔርን ለመከልከል እችል ዘንድ እኔ ማን ነበርሁ?» (የሐዋርያት ሥራ 11:15-17)። እዚህ ላይ ጴጥሮስ በቆርኔሌዎስና በቤተ ሰቡ ላይ የመጣውን ልምምድ «በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ» ብሎ በግልጽ ይጠራዋል፤ ስለዚህ «መንፈስ ቅዱስ ወረደ» እና «የመንፈስ ቅዱስ ስጦታ» የሚሉት አባባሎች «በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ» ከሚለው ጋር በተግባር አንድ ዓይነት ትርጉም ያላቸው መሆናቸውን እናያለን። ይህን በረከት ለመግለጥ ሌሎች አባባሎችም ተሠርቶባቸዋል፤ ለምሳሌ «መንፈስ ቅዱስን መቀበል» (የሐዋርያት ሥራ 2:38፤ የሐዋርያት ሥራ 19:2-6)፤ «መንፈስ ቅዱስ ወረደባቸው» (የሐዋርያት ሥራ 19:2-6)፤ «የመንፈስ ቅዱስ ስጦታ» (ዕብራውያን 2:4፤ 1ኛ ቆሮንቶስ 12:4፣ 11፣ 13)፤ «እነሆም፥ አባቴ የሰጠውን ተስፋ እኔ እልክላችኋለሁ፤ እናንተ ግን ከላይ ኃይል እስክትለብሱ ድረስ በኢየሩሳሌም ከተማ ቆዩ» (ሉቃስ 24:49)።

በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ምንድን ነው? በመጀመሪያ ደረጃ፣ በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ አንድ ሰው እንደ ተቀበለው ወይም እንዳልተቀበለው ሊያውቅ የሚችልበትና ሊያውቅም የሚገባው የተወሰነ ልምምድ ነው። ይህም ጌታችን በሉቃስ 24:49 እና በሐዋርያት ሥራ 1:4 ለደቀ መዛሙርቱ ከሰጠው ትእዛዝ ግልጽ ነው፤ በዚያም እንዲሠሩ በአደራ የሰጣቸውን ሥራ ለመጀመር ይህን የአብን የተስፋ ቃል እስኪቀበሉ ድረስ ከኢየሩሳሌም እንዳይወጡ አዘዛቸው። ደግሞም ከሐዋርያት ሥራ ምዕራፍ ስምንት ቍጥር አሥራ አምስትና አሥራ ስድስት ግልጽ ነው፤ በዚያም «ከእነርሱ በአንዱ ላይ ስንኳ ገና አልወረደም ነበርና» ተብሎ በግልጽ ተነግሮናል። ከሐዋርያት ሥራ ምዕራፍ አሥራ ዘጠኝ ቍጥር ሁለትም እንዲሁ ግልጽ ነው፤ በዚያም ጳውሎስ በኤፌሶን ለነበሩት ለጥቂት ደቀ መዛሙርት «ባመናችሁ ጊዜ መንፈስ ቅዱስን ተቀበላችሁን?» የሚል የተወሰነ ጥያቄ አቀረበላቸው። መንፈስ ቅዱስን መቀበል እጅግ ግልጽ ልምምድ ከመሆኑ የተነሣ፣ አንድ ሰው መንፈስ ቅዱስን ተቀብለዋልን ለሚለው ጥያቄ «አዎን» ወይም «አይደለም» ብሎ ሊመልስ ይችል ነበር። በዚህ አጋጣሚ ደቀ መዛሙርቱ «አልተቀበልንም» ብለው መለሱ፤ መንፈስ ቅዱስ መሰጠቱን ስንኳ እንዳልሰሙ ተናገሩ።

የእኛ የተፈቀደው ትርጉም (ኦተራይዝድ ቨርዥን) እንዳስባላቸው፣ መንፈስ ቅዱስ መኖሩን ስንኳ አልሰማንም አላሉም። መንፈስ ቅዱስ እንዳለ ያውቁ ነበር፤ ከዚህም በላይ በመንፈስ ቅዱስ ስለ መጠመቅ ግልጽ የተስፋ ቃል እንዳለ ያውቁ ነበር፤ ነገር ግን ያ የተስፋ ቃል አስቀድሞ መፈጸሙን አልሰሙም ነበር። ጳውሎስም እንደ ተፈጸመ ነገራቸው፤ ያ ስብሰባ ከመፈጸሙም በፊት በመንፈስ ቅዱስ የሚጠመቁበትን እርምጃ ወሰደ። በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ አንድ ሰው እንደ ተቀበለው ወይም እንዳልተቀበለው ሊያውቅ የሚችልበት ግልጽ ልምምድ መሆኑ ከገላትያ 3:2ም እንዲሁ ግልጽ ነው። በዚህ ክፍል ጳውሎስ በገላትያ ላሉት አማኞች እንዲህ ይላቸዋል፦ «ይህን ብቻ ከእናንተ እንድማር እወዳለሁ፤ በሕግ ሥራ ወይም ከእምነት ጋር በሆነ መስማት መንፈስን ተቀበላችሁን?» መንፈስን መቀበላቸው በግል ንቃተ ኅሊናቸው እጅግ ግልጽ ስለ ነበረ፣ ጳውሎስ ለክርክሩ መሠረት አድርጎ ሊጠቅሰው ቻለ።

በዚህ ዘመን ስለ መንፈስ ቅዱስ ጥምቀትና በመንፈስ ለመጠመቅ ስለሚቀርብ ጸሎት ብዙ ይነገራል፤ ይህ ሁሉ ግን ፈጽሞ ግልጽነት የጎደለውና ያልተብራራ ነው። ሰዎች በስብሰባ ተነሥተው በመንፈስ ቅዱስ ይጠመቁ ዘንድ ይጸልያሉ፤ ከዚያም በኋላ ወደ ጸለየው ሰው ሄደህ «የለመንኸውን ተቀበልህን? በመንፈስ ቅዱስ ተጠመቅህን?» ብለህ ብትጠይቀው፣ ምናልባት እያመነታ «እንደዚያ ተስፋ አደርጋለሁ» ይልህ ይሆናል፤ በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ግን እንዲህ ያለ ግልጽነት ማጣት የለም። መጽሐፍ ቅዱስ በሌላው ነጥብ ሁሉ እንደ ሆነ በዚህም ላይ ግልጽ ነው። አንድ ሰው በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅን እንደ ተቀበለ ወይም እንዳልተቀበለ ሊያውቅ የሚችልበትን፣ «መንፈስ ቅዱስን ተቀብለሃልን?» ለሚለውም ጥያቄ «አዎን» ወይም «አይደለም» ብሎ ሊመልስ የሚችልበትን እጅግ የተወሰነና እውነተኛ ልምምድ ያቀርባል።

በሁለተኛ ደረጃ፣ በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ዳግመኛ ከማስወለድ ሥራው የተለየና በዚያ ላይ የሚጨመር የመንፈስ ቅዱስ ሥራ መሆኑ ግልጽ ነው። ይህም ከሐዋርያት ሥራ 1:5 ግልጽ ነው፦ «ዮሐንስ በውኃ አጥምቆ ነበርና፥ እናንተ ግን ከጥቂት ቀን በኃላ በመንፈስ ቅዱስ ትጠመቃላችሁ»።

እንግዲህ ደቀ መዛሙርቱ ገና በመንፈስ ቅዱስ እንዳልተጠመቁ፣ ከጥቂት ቀናት በኋላ ግን እንደሚጠመቁ ግልጽ ነው። ነገር ግን ኢየሱስ እነዚህን ቃላት የተናገራቸው ሰዎች አስቀድመው የታደሱ ሰዎች ነበሩ። ጌታችን ራሱ እንዲህ እንደ ሆኑ ተናግሮላቸው ነበር።

በዮሐንስ 15:3 «እናንተ ስለ ነገርኋችሁ ቃል አሁን ንጹሐን ናችሁ» ብሏቸው ነበር። ነገር ግን በቃሉ ንጹሕ መሆን ምን ማለት ነው? 1ኛ ጴጥሮስ 1:23 ለጥያቄው እንዲህ ሲል መልስ ይሰጣል፦ «ዳግመኛ የተወለዳችሁት ከሚጠፋ ዘር አይደለም፥ በሕያውና ለዘላለም በሚኖር በእግዚአብሔር ቃል ከማይጠፋ ዘር ነው እንጂ»። በዚያው ሌሊት ትንሽ ቀደም ብሎ ኢየሱስ በዮሐንስ 13:10 እንዲህ ብሏቸው ነበር፦ «የታጠበ እግሩን ከመታጠብ በቀር ሌላ አያስፈልገውም፥ ሁለንተናው ግን ንጹሕ ነው፤

እናንተም ንጹሐን ናችሁ፥ ነገር ግን ሁላችሁ አይደላችሁም»። ጌታ ኢየሱስ ያንን የሐዋርያት ጉባኤ ንጹሐን፣ ማለትም ዳግመኛ የተወለዱ ሰዎች፣ ብሎ ጠርቷቸዋል፤ ከዚህ የተለየው ፈጽሞ ያልታደሰ ሰው የነበረውና አሳልፎ የሚሰጠው የአስቆሮቱ ይሁዳ ብቻ ነበር (ቍጥር 11ን ተመልከት)። የቀሩትን አሥራ አንዱን ኢየሱስ ክርስቶስ የታደሱ ሰዎች ብሎ ለይቷቸው ነበር። ሆኖም ለእነዚሁ ሰዎች በሐዋርያት ሥራ 1:5 በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ገና ያልደረሱበት፣ ገና ወደ ፊት የሚጠብቃቸው ልምምድ መሆኑን ይነግራቸዋል። ስለዚህ በቃሉ በኩል በመንፈስ ቅዱስ ዳግመኛ መወለድ አንድ ነገር፣ በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ደግሞ ከዚህ የተለየና በዚህ ላይ የሚጨመር ሌላ ነገር መሆኑ ግልጽ ነው።

ይኸው ነገር የሐዋርያት ሥራ 8:12ን ከዚያው ምዕራፍ ቍጥር አሥራ አምስትና አሥራ ስድስት ጋር ስናስተያየው ግልጽ ይሆናል። በቍጥር አሥራ ሁለት፣ ብዙ የደቀ መዛሙርት ጉባኤ ፊልጶስ ስለ እግዚአብሔር መንግሥትና ስለ ኢየሱስ ክርስቶስ ስም የሰበከውን እንዳመኑ፣ «በጌታ በኢየሱስ ስም» ደግሞ ተጠምቀው እንደ ነበር (ቍጥር 16) እናነባለን። በእርግጥ በዚህ በተጠመቁ አማኞች ጉባኤ ውስጥ ቢያንስ አንዳንድ የታደሱ ሰዎች ነበሩ።

የውኃ ጥምቀት ትክክለኛ ሥርዓት ምንም ይሁን ምን፣ እነርሱ በትክክለኛው ሥርዓት እንደ ተጠመቁ አያጠራጥርም፤ ያጠመቃቸው በመንፈስ የተላከ ሰው ነበርና። ነገር ግን በቍጥር አሥራ አምስትና አሥራ ስድስት እንዲህ እናነባለን፦ «እነርሱም (ማለትም ጴጥሮስና ዮሐንስ) በወረዱ ጊዜ መንፈስ ቅዱስን ይቀበሉ ዘንድ ጸለዩላቸው፤ በጌታ በኢየሱስ ስም ብቻ ተጠምቀው ነበር እንጂ ከእነርሱ በአንዱ ላይ ስንኳ ገና አልወረደም ነበርና»። የተጠመቁ አማኞች ነበሩ፤ በጌታ በኢየሱስ ስም ተጠምቀው ነበር፤ ከእነርሱም አንዳንዶቹ በእርግጥ የታደሱ ሰዎች ነበሩ፤ ሆኖም ከእነርሱ አንድም ሰው ገና መንፈስ ቅዱስን አልተቀበለም ነበር፤ በመንፈስ ቅዱስም አልተጠመቀም ነበር።

እንግዲህ እንደ ገና በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ዳግመኛ ከማስወለድ ሥራው የተለየና በዚያ ላይ የሚጨመር የመንፈስ ቅዱስ ሥራ መሆኑ ግልጽ ነው። አንድ ሰው በመንፈስ ቅዱስ ዳግመኛ ተወልዶ ሳለ ገና በመንፈስ ቅዱስ ያልተጠመቀ ሊሆን ይችላል። በዳግመኛ መወለድ በመንፈስ ኃይል የሕይወት ቅባት አለ፤ የተቀበለውም ይድናል፤ በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ደግሞ የኃይል ቅባት አለ፤ የተቀበለውም ለአገልግሎት ይዘጋጃል። ይሁን እንጂ በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ዳግመኛ በመወለድ ቅጽበት ሊፈጸም ይችላል። ለምሳሌ በቆርኔሌዎስ ቤተ ሰብ እንዲህ ሆኗል። በሐዋርያት ሥራ 10:43 ጴጥሮስ ሲሰብክ ስለ ኢየሱስ እንዲህ ወደሚልበት ነጥብ እንደ ደረሰ እናነባለን፦ «በእርሱ የሚያምን ሁሉ በስሙ የኃጢአቱን ስርየት እንዲቀበል ነቢያት ሁሉ ይመሰክሩለታል»፤ በዚያ ነጥብ ላይ ቆርኔሌዎስና ቤተ ሰቡ አመኑ፤ ወዲያውም እንዲህ እናነባለን፦ «ጴጥሮስ ይህን ነገር ገና ሲናገር ቃሉን በሰሙት ሁሉ ላይ መንፈስ ቅዱስ ወረደ። ከጴጥሮስም ጋር የመጡት ሁሉ ከተገረዙት ወገን የሆኑ ምዕመናን በአሕዛብ ላይ ደግሞ የመንፈስ ቅዱስ ስጦታ ስለ ፈሰሰ ተገረሙ፤ በልሳኖች ሲናገሩ እግዚአብሔርንም ሲያከብሩ ሰምተዋቸዋልና»። ስለ ኢየሱስ የተሰጠውን ምስክርነት ባመኑበት ቅጽበት፣ በውኃ ከመጠመቃቸው በፊት እንኳ በመንፈስ ቅዱስ ተጠመቁ። ዳግመኛ መወለድና በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ በአንድ ቅጽበት ተፈጸሙ፤ ዛሬም በብዙዎች ልምምድ እንዲሁ ይፈጸማሉ። ቤተ ክርስቲያን በተገቢው ሁኔታዋ ብትሆን ኖሮ ይህ የተለመደው ልምምድ የሚሆን ይመስላል። ነገር ግን ቤተ ክርስቲያን ዛሬ በተገቢው ሁኔታዋ ላይ አይደለችም።

እጅግ ብዙው የቤተ ክርስቲያን ክፍል ጴጥሮስና ዮሐንስ ከመውረዳቸው በፊት በሰማርያ የነበሩት አማኞች፣ ጳውሎስም መጥቶ ስለሚበልጠው መብታቸው ከመንገሩ በፊት በኤፌሶን የነበሩት ደቀ መዛሙርት በነበሩበት ስፍራ ላይ ይገኛል፤ የተጠመቁ አማኞች ናቸው፤ በጌታ በኢየሱስ ስም የተጠመቁ፣ ለኃጢአት ንስሐ የተጠመቁ ናቸው፤ ነገር ግን ገና በመንፈስ ቅዱስ አልተጠመቁም።

ይሁን እንጂ በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ የእያንዳንዱ አማኝ የብኩርና መብት ነው። በክርስቶስ ሞት ተገዝቶልናል፤ እርሱም ወደ አብ ቀኝ ባረገ ጊዜ የአብን የተስፋ ቃል ተቀብሎ በቤተ ክርስቲያን ላይ አፈሰሰው፤ ዛሬ ማንም ሰው በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅን በግል ልምምድ ካላገኘ፣ ይህ የሆነው የብኩርና መብቱን ስላልጠየቀ ነው። በእምቅ ደረጃ እያንዳንዱ የክርስቶስ አካል ብልት በመንፈስ ቅዱስ ተጠምቋል (1ኛ ቆሮንቶስ 12:13)፦ «አይሁድ ብንሆን የግሪክ ሰዎችም ብንሆን ባሪያዎችም ብንሆን ጨዋዎችም ብንሆን እኛ ሁላችን በአንድ መንፈስ አንድ አካል እንድንሆን ተጠምቀናልና። ሁላችንም አንዱን መንፈስ ጠጥተናል»። ነገር ግን በእምቅ ደረጃ የእነርሱ የሆነው ነገር በእውነትና በተጨባጭ የግል ልምምዳቸው ያልሆነላቸው ብዙ አማኞች አሉ።

ሰዎች ሁሉ በኢየሱስ ክርስቶስ የመስቀል ሞት በእምቅ ደረጃ ጸድቀዋል፤ ይኸውም መጽደቅ ተዘጋጅቶላቸዋል፣ የእነርሱም ነው (ሮሜ 5:18)፤ ነገር ግን የሰው ሁሉ በእምቅ ደረጃ የሆነውን እያንዳንዱ ሰው በክርስቶስ በማመን የራሱ ማድረግ አለበት፤ ያን ጊዜ መጽደቅ በእውነትና በልምምድ የእርሱ ይሆናል። ልክ እንደዚሁ፣ በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ በእምቅ ደረጃ የእያንዳንዱ አማኝ ይዞታ ቢሆንም፣ በልምምድ የእርሱ ከመሆኑ በፊት እያንዳንዱ አማኝ ለራሱ የራሱ ሊያደርገው ይገባል።

ከዚህም አልፈን፣ አንድ ሰው በሙሉ ትርጉሙ የክርስቶስ አካል ብልት የሚሆነው በመንፈስ ቅዱስ በመጠመቅ ብቻ ነው ማለት እንችላለን፤ ምክንያቱም እግዚአብሔር የአካሉ ክፍል አድርጎ የሾመውን ሥራ ለመፈጸም ኃይልን የሚቀበለው በመንፈስ በመጠመቅ ብቻ ነው።

አስቀድመን እንዳየነው፣ እያንዳንዱ እውነተኛ አማኝ መንፈስ ቅዱስ አለው (ሮሜ 8:9)፤ ነገር ግን እያንዳንዱ አማኝ በመንፈስ ቅዱስ የመጠመቅን በረከት አላገኘም (አሁን እንዳየነው እያንዳንዱ አማኝ ሊያገኘው ቢችልም)። መንፈስ ቅዱስ በውስጣችን ማደሩ፣ ምናልባትም ከግልጽ ንቃተ ኅሊናችን በስተ ጀርባ፣ በማንነታችን በተሰወረ መቅደስ ውስጥ ርቆ ማደሩ አንድ ነገር ነው፤ መንፈስ ቅዱስ የሚያድርበትን ሰው ሙሉ በሙሉ መያዙ ግን እጅግ የተለየ፣ እጅግም የሚበልጥ ነገር ነው። አንዳንዶች እያንዳንዱ አማኝ በእምቅ ደረጃ በመንፈስ የተጠመቀ መሆኑን አብዝተው ከማጉላታቸው የተነሣ፣ እያንዳንዱ አማኝ በመንፈስ መጠመቅን በልምምድ እንዳገኘ ያስተምራሉ። ነገር ግን የዛሬው በመንፈስ መጠመቅ በጥንቲቱ ቤተ ክርስቲያን ከነበረው በመንፈስ መጠመቅ የተለየ ነገር ካልሆነ፣ ይልቁንም ፈጽሞ እውን ያልሆነ ነገር ካልሆነ በቀር፣ ወይ በተለምዶ አማኞች ብለን ከምንቈጥራቸው እጅግ ብዙዎቹ አማኞች አይደሉም፤ ወይም አንድ ሰው በመንፈስ ቅዱስ ሳይጠመቅ አማኝና ዳግመኛ የተወለደ ሰው ሊሆን ይችላል።

በጥንቲቱ ቤተ ክርስቲያን በእርግጥ እንዲህ ነበረ። ከበዓለ ኀምሳ በፊት ሐዋርያት እንዲህ ነበሩ፤ በኤፌሶን የነበረችው ቤተ ክርስቲያን እንዲህ ነበረች፤ በሰማርያ የነበረችው ቤተ ክርስቲያንም እንዲህ ነበረች። ዛሬም ክርስቶስን ተቀብለው ዳግመኛ እንደ ተወለዱ፣ ከዚያም በኋላ፣ አንዳንድ ጊዜ ከብዙ ዘመን በኋላ፣ በግልጽ ልምምድ በመንፈስ ቅዱስ እንደ ተጠመቁ ሊመሰክሩ የሚችሉ በሺዎች የሚቈጠሩ ሰዎች አሉ።

ይህ እጅግ ታላቅ ተግባራዊ ጠቀሜታ ያለው ጉዳይ ነው፤ ምክንያቱም ሊያገኙት የሚችሉትን የመብት ሙላት የማያገኙ ብዙዎች አሉ፤ የመጽሐፍ ቅዱስን ነጠላ ቍጥሮች ከሚሸከሙት በላይ በመለጠጥና የመጽሐፍ ቅዱስን አጠቃላይ ግልጽ ትምህርት በመቃወም፣ ያልተጠመቁ ሆነው ሳሉ አስቀድመው በመንፈስ ቅዱስ እንደ ተጠመቁ ራሳቸውን ለማሳመን ይሞክራሉ። እንዳልተጠመቁ ለራሳቸው ብቻ ቢያምኑ ኖሮ፣ በግልጽና በግል ልምምድ በመንፈስ ቅዱስ የሚጠመቁበትን እርምጃ ሊወስዱ በቻሉ ነበር።

ከመጽሐፍ ቅዱስ ትምህርት ግልጽ የሚሆነው ቀጣዩ ነገር፣ በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ሁልጊዜ ከምስክርነትና ከአገልግሎት ጋር የተያያዘና በዋነኛነትም ለእነርሱ የሚሰጥ መሆኑ ነው። ጌታችን በቅርቡ ስለሚቀበሉት ስለዚህ ጥምቀት ሲናገር በሉቃስ 24:49 እንዲህ አለ፦ «እነሆም፥ አባቴ የሰጠውን ተስፋ እኔ እልክላችኋለሁ፤ እናንተ ግን ከላይ ኃይል እስክትለብሱ ድረስ በኢየሩሳሌም ከተማ ቆዩ»።

ደግሞም በሐዋርያት ሥራ 1:5-8 እንዲህ አለ፦ «ዮሐንስ በውኃ አጥምቆ ነበርና፥ እናንተ ግን ከጥቂት ቀን በኃላ በመንፈስ ቅዱስ ትጠመቃላችሁ። … ነገር ግን መንፈስ ቅዱስ በእናንተ ላይ በወረደ ጊዜ ኃይልን ትቀበላላችሁ፥ በኢየሩሳሌምም በይሁዳም ሁሉ በሰማርያም እስከ ምድር ዳርም ድረስ ምስክሮቼ ትሆናላችሁ»። ይህ የጌታችን የተስፋ ቃል ስለ መፈጸሙ በሚናገረው ዘገባ በሐዋርያት ሥራ 2:4 እንዲህ እናነባለን፦ «በሁሉም መንፈስ ቅዱስ ሞላባቸው፥ መንፈስም ይናገሩ ዘንድ እንደ ሰጣቸው በሌላ ልሳኖች ይናገሩ ጀመር»። ከዚያም ጴጥሮስ የተናገረውና የተገኘው ውጤት በዝርዝር ይተረካል። ውጤቱም ይህ ነበር፦ ጴጥሮስና ሌሎቹ ሐዋርያት በዚህ ያህል ኃይል ከመናገራቸው የተነሣ በዚያን ቀን ሦስት ሺህ ሰዎች በኃጢአታቸው ተወቀሱ፣ ኃጢአታቸውን ተዉ፣ ኢየሱስ ክርስቶስን መቀበላቸውንም በጥምቀት መሰከሩ፤ ከዚያን ጊዜ ጀምሮም በሐዋርያት ትምህርትና በኅብረት፣ እንጀራውንም በመቍረስና በጸሎት ጸኑ።

በሐዋርያት ሥራ ምዕራፍ አራት ከቍጥር ሠላሳ አንድ እስከ ሠላሳ ሦስት፣ ሐዋርያት በመንፈስ ቅዱስ በተሞሉ ጊዜ ውጤቱ «የእግዚአብሔርንም ቃል በግልጥ ተናገሩ» እንዲሁም «ሐዋርያትም የጌታን የኢየሱስ ክርስቶስን ትንሣኤ በታላቅ ኃይል ይመሰክሩ ነበር» የሚል እንደ ነበር እናነባለን። በሐዋርያት ሥራ ምዕራፍ ዘጠኝ ደግሞ ጳውሎስ በመንፈስ ቅዱስ ስለ መጠመቁ የተሰጠ መግለጫ አለን። ከቍጥር አሥራ ሰባት እስከ ሃያ እንዲህ እናነባለን፦ «ሐናንያም ሄዶ ወደ ቤቱ ገባ፥ እጁንም ጭኖበት። ወንድሜ ሳውል ሆይ፥ ጌታ፥ እርሱም በመጣህበት መንገድ የታየህ ኢየሱስ ነው፥ ደግሞ ታይ ዘንድና መንፈስ ቅዱስ ይሞላብህ ዘንድ ላከኝ አለ። ወዲያውም እንደ ቅርፊት ያለ ከዓይኑ ወደቀ፥ ያን ጊዜም ደግሞ አየ፤ ተነሥቶም ተጠመቀ፥ መብልም በልቶ በረታ። … ወዲያውም ስለ ኢየሱስ ክርስቶስ እርሱ የእግዚአብሔር ልጅ እንደ ሆነ በምኵራቦቹ ሰበከ»፤ በቍጥር ሃያ ሁለትም «በደማስቆም ለተቀመጡት አይሁድ ይህ ክርስቶስ እንደ ሆነ አስረድቶ መልስ ያሳጣቸው ነበር» እናነባለን። በ1ኛ ቆሮንቶስ 12 በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ በየትኛውም ክፍል ከሚገኘው ይልቅ ስለ መንፈስ ቅዱስ ጥምቀት እጅግ የተሟላው ማብራሪያ አለን።

ይህ በጠቅላላው ጉዳይ ላይ ዋነኛውና መሠረታዊው ክፍል ነው። በዚያም የተመዘገቡት ውጤቶች ለአገልግሎት የሚሰጡ ስጦታዎች ናቸው።

በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ በዋነኛነት የታለመው አማኞችን ደስተኞች ለማድረግ ሳይሆን ጠቃሚዎች ለማድረግ ነው። የታለመው ለአንድ አማኝ ግላዊ ደስታ ብቻ አይደለም፤ በዋነኛነት የታለመው ለአገልግሎቱ ብቃት ነው። በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ አማኙን ደስተኛ አያደርገውም ማለቴ አይደለም፤ የመንፈስ ፍሬ አንዱ ክፍል «ደስታ» ስለ ሆነ፣ አንድ ሰው በመንፈስ ቅዱስ ከተጠመቀ ደስታ የግድ መከተሉ አይቀርም። በመንፈስ ቅዱስ ተጠምቆ፣ ፈጥኖም ሆነ ዘግይቶ፣ ከዚያ በፊት ፈጽሞ ካወቀው የሚበልጥ፣ ከፍ ያለ፣ የነጻና የተሟላ አዲስ ደስታ ወደ ሕይወቱ ያልመጣለት አንድም ሰው አላውቅም። ነገር ግን ይህ የጥምቀቱ ዋነኛ ዓላማ አይደለም፤ እጅግ አስፈላጊውና ጎልቶ የሚታየው ውጤቱም አይደለም።

በዚህ ነጥብ ላይ ታላቅ ትኵረት መስጠት ያስፈልጋል፤ ምክንያቱም በመንፈስ መጠመቅን ሲፈልጉ ግላዊ ደስታን የሚፈልጉ ብዙ ክርስቲያኖች አሉ። የክርስትናን ሕይወት ለማጥለቅ ወደሚደረጉ ጉባኤዎችና ስብሰባዎች ሄደው ይመለሳሉ፤ ወደ ልባቸው ስለ መጣ አዲስ ደስታ እያወሱም ምን ያህል አስደናቂ በረከት እንደ ተቀበሉ ይናገራሉ፤ ነገር ግን ስትመለከታቸው ለመጋቢዎቻቸው ወይም ለአብያተ ክርስቲያኖቻቸው ከበፊቱ ይበልጥ ጠቃሚዎች መሆናቸውን ማየት ያስቸግራል፤ ሰውም የተቀበሉት ምንም ይሁን ምን እውነተኛውን በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ እንዳልተቀበሉ ለማሰብ ይገደዳል። ደስታና ሐሤት በስፍራቸው መልካም ናቸው።

ሲመጡ ስለ እነርሱ እግዚአብሔርን አመስግኑ — ጸሐፊው ስለ እነርሱ አንዳች ያውቃል — ነገር ግን ዛሬ በምንኖርበት ዓይነት ዓለም፣ ኃጢአትና ራስን ማጽደቅ አለማመንም እጅግ ድል በነሡበት፣ እጅግ አስፈሪ የወንዶች፣ የሴቶችና የወጣቶች ማዕበል ወደ ዘላለማዊ ሲኦል በሚጎርፍበት ዓለም፣ በዓመት 365 ቀን ሐሤት ኖሮኝ የአስፈሪውን የኃጢአት ማዕበል ለመግታትና ወንዶችን፣ ሴቶችንና ልጆችን ስለ ጌታዬና አዳኜ ስለ ኢየሱስ ክርስቶስ ወደሚያድን እውቀት ለማምጣት ኃይል ከማጣት ይልቅ፣ በሕይወቴ ዘመን ሁሉ አንድም የመመሰጥ ስሜት ሳይነካኝ ለክርስቶስ ለመመስከርና ሌሎችን ለክርስቶስ ለመማረክ፣ በዚህም ለማዳን ኃይል ቢኖረኝ እመርጣለሁ።

የመንፈስ ቅዱስ ጥምቀት ዓላማ በዋነኛነት አማኞችን በግል ቅዱሳን ማድረግ አይደለም። አማኞችን ቅዱሳን ማድረግ የመንፈስ ቅዱስ ሥራ አይደለም ማለቴ አይደለም፤ አስቀድመን እንዳየነው እርሱ «የቅድስና መንፈስ» ነውና፤ እኛም ወደ ቅድስና የምንደርስበት ብቸኛው መንገድ በእርሱ ኃይል ነው። በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ታላቅ መንፈሳዊ ለውጥን፣ ከፍ ማለትንና መንጻትን አያመጣም ማለቴም አይደለም፤ የተስፋው ቃል «እርሱ በመንፈስ ቅዱስ በእሳትም ያጠምቃችኋል» የሚል ነውና (በዚህ ዐውድ የተጠቀሰው የእሳት አሳብም የመመርመር፣ የማጥራት፣ የማንጻትና የማቃጠል አሳብ ነው)።

በበዓለ ኀምሳ በሐዋርያት ላይ አስደናቂ ለውጥ ተፈጸመ፤ ከበዓለ ኀምሳ ወዲህም በመንፈስ ቅዱስ በተጠመቁ በሺዎች በሚቈጠሩ ሰዎች ላይ አስደናቂ ለውጥ ተፈጽሟል፤ ነገር ግን የመንፈስ ቅዱስ ጥምቀት ዋነኛ ዓላማ በምስክርነትና በአገልግሎት ብቁ ማድረግ ነው። የሚመለከተው ከባሕርይ ጸጋዎች ይልቅ ለአገልግሎት የሚሰጡ ስጦታዎችን ነው። ለአገልግሎት የሚሆን መንፈሳዊ ኃይልን ወይም ስጦታዎችን ማስተላለፍ ነው፤ አንዳንድ ጊዜም አንድ ሰው በመንፈስ ኃይል ብርቅ ስጦታዎች ኖረውት ሳለ የመንፈስን ጸጋዎች ግን እምብዛም ላያሳይ ይችላል።

(1ኛ ቆሮንቶስ 13:1-3፤ ማቴዎስ 7:22-23ን ተመልከት።) በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ በተጠቀሰበት በእያንዳንዱ ክፍል ከምስክርነት ወይም ከአገልግሎት ጋር የተያያዘ ነው።

በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ በትክክል ምን እንደ ሆነ ይበልጥ ግልጽ መረዳት የምናገኘው ምናልባት የመንፈስ ቅዱስ ጥምቀት የሚያስገኛቸውን ውጤቶች ቆም ብለን ስንመለከት ይሆናል። የመንፈስ ቅዱስ ጥምቀት ውጤቶች ምንድን ናቸው?

1. የመንፈስ ቅዱስ ጥምቀት ልዩ መገለጫዎች በሰዎች ሁሉ ዘንድ አንድ ዓይነት አይደሉም። ይህም ከ1ኛ ቆሮንቶስ 12:4-13 በግልጽ ይታያል፦ «የጸጋም ስጦታ ልዩ ልዩ ነው መንፈስ ግን አንድ ነው፤ አገልግሎትም ልዩ ልዩ ነው ጌታም አንድ ነው፤ አሠራርም ልዩ ልዩ ነው፥ ሁሉን በሁሉ የሚያደርግ እግዚአብሔር ግን አንድ ነው። ነገር ግን መንፈስ ቅዱስን መግለጥ ለእያንዳንዱ ለጥቅም ይሰጠዋል። ለአንዱ ጥበብን መናገር በመንፈስ ይሰጠዋልና፥ ለአንዱም በዚያው መንፈስ እውቀትን መናገር ይሰጠዋል፥ ለአንዱም በዚያው መንፈስ እምነት፥ ለአንዱም በአንዱ መንፈስ የመፈወስ ስጦታ፥ ለአንዱም ተአምራትን ማድረግ፥ ለአንዱም ትንቢትን መናገር፥ ለአንዱም መናፍስትን መለየት፥ ለአንዱም በልዩ ዓይነት ልሳን መናገር፥ ለአንዱም በልሳኖች የተነገረውን መተርጎም ይሰጠዋል፤ ይህን ሁሉ ግን ያ አንዱ መንፈስ እንደሚፈቅድ ለእያንዳንዱ ለብቻው እያካፈለ ያደርጋል። አካልም አንድ እንደ ሆነ ብዙም ብልቶች እንዳሉበት ነገር ግን የአካል ብልቶች ሁሉ ብዙዎች ሳሉ አንድ አካል እንደ ሆኑ፥ ክርስቶስ ደግሞ እንዲሁ ነው፤ አይሁድ ብንሆን የግሪክ ሰዎችም ብንሆን ባሪያዎችም ብንሆን ጨዋዎችም ብንሆን እኛ ሁላችን በአንድ መንፈስ አንድ አካል እንድንሆን ተጠምቀናልና። ሁላችንም አንዱን መንፈስ ጠጥተናል»። እዚህ ላይ አንድ ጥምቀትን፣ ነገር ግን የዚያን ጥምቀት ኃይል እጅግ ብዙ ልዩ ልዩ መገለጫዎችን እናያለን።

የጸጋ ስጦታ ልዩ ልዩ ነው፣ መንፈስ ግን አንድ ነው። ስጦታዎቹ እግዚአብሔር የተለያዩ ሰዎችን እንደሚጠራባቸው እንደ ተለያዩ የአገልግሎት መስመሮች ይለያያሉ። ቤተ ክርስቲያን አካል ናት፤ የአካሉም የተለያዩ ብልቶች የተለያዩ ሥራዎች አሏቸው፤ መንፈስም በመንፈስ ለተጠመቀው ሰው እግዚአብሔር ለጠራው አገልግሎት የሚያበቁትን ስጦታዎች ያካፍለዋል። ይህን ማስታወስ እጅግ አስፈላጊ ነው። ይህን ባለማየት ብዙዎች በጠቅላላው ጉዳይ ላይ ፈጽመው ተሳስተዋል። ጉዳዩን በመጀመሪያ ባጠናሁ ጊዜ፣ በብዙ አጋጣሚዎች በመንፈስ ቅዱስ የተጠመቁት በልሳኖች እንደ ተናገሩ አስተዋልሁ (ለምሳሌ፦ የሐዋርያት ሥራ 2:4፤ የሐዋርያት ሥራ 10:46፤ የሐዋርያት ሥራ 19:6)፤ በመንፈስ ቅዱስ የሚጠመቅ ሁሉ በልሳኖች ይናገር ይሆን? ብዬም አሰብሁ።

በዛሬው ጊዜ በልሳኖች የሚናገር ማንንም አላውቅም ነበር፤ በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ለአሁኑ ዘመን የሚሆን ስለ መሆኑም አላውቅም ነበር። ነገር ግን አንድ ቀን 1ኛ ቆሮንቶስ 12ን ሳጠና፣ ጳውሎስ በቆሮንቶስ በነበረችው በዚያች እጅግ ብዙ ስጦታ በተሰጣት ቤተ ክርስቲያን ለነበሩት አማኞች — ሁሉም በቍጥር አሥራ ሦስት በመንፈስ እንደ ተጠመቁ ለተነገረላቸው — እንዴት እንደሚል አስተዋልሁ፦ «እግዚአብሔርም በቤተ ክርስቲያን አንዳንዶቹን አስቀድሞ ሐዋርያትን፥ ሁለተኛም ነቢያትን፥ ሦስተኛም አስተማሪዎችን፥ ቀጥሎም ተአምራት ማድረግን፥ ቀጥሎም የመፈወስን ስጦታ፥ እርዳታንም፥ አገዛዝንም፥ የልዩ ልዩ ዓይነት ልሳኖችንም አድርጎአል። ሁሉ ሐዋርያት ናቸውን? ሁሉስ ነቢያት ናቸውን? ሁሉስ አስተማሪዎች ናቸውን? ሁሉስ ተአምራትን ይሠራሉን?

ሁሉስ የመፈወስ ስጦታ አላቸውን? ሁሉስ በልሳኖች ይናገራሉን? ሁሉስ ይተረጉማሉን?» ስለዚህ አንድ ሰው በመንፈስ ቅዱስ ተጠምቆ ሳለ የልሳን ስጦታ ላይኖረው እንደሚችል መጽሐፍ ቅዱስ እንደሚያስተምር አየሁ።

ከዚህም በላይ፣ በመጽሐፍ ቅዱስ መሠረት የልሳን ስጦታ ከስጦታዎች ሁሉ የመጨረሻውና እጅግ አነስተኛ ጠቀሜታ ያለው መሆኑን፣ እኛም የሚበልጡትን ስጦታዎች እንድንፈልግ መመከራችንን አየሁ (1ኛ ቆሮንቶስ 12:31፤ 1ኛ ቆሮንቶስ 14:

5፣ 12፣ 14፣ 18፣ 19፣ 27፣ 28)። በኋላም ወደ ሌላ ስሕተት ልወድቅ ተፈተንሁ፤ ይህም ስሕተት ይበልጥ አሳሳች ቢሆንም በእውነቱ እንደ መጀመሪያው ሁሉ ከመጽሐፍ ቅዱስ ጋር የማይስማማ ነበር፤ ይኸውም አንድ ሰው በመንፈስ ቅዱስ ቢጠመቅ የወንጌላዊነትን ስጦታ ይቀበላል የሚል ነው።

በመንፈስ ቅዱስ ስለ ተጠመቁት ስለ ዲ. ኤል. ሙዲ፣ ስለ ቻርልስ ጂ. ፊኒና ስለ ሌሎችም፣ እንደ ወንጌላውያንም ስለ መጣላቸው ኃይል ታሪካቸውን አንብቤ ነበር፤ ስለዚህ ማንም በመንፈስ ቅዱስ ቢጠመቅ እንደ ወንጌላዊ ኃይልን አያገኝምን? የሚል አሳብ መጣብኝ። ነገር ግን ይህም ከመጽሐፍ ቅዱስ ጋር የማይስማማ ነበር።

እግዚአብሔር አንድን ሰው ወንጌላዊ እንዲሆን ጠርቶት በመንፈስ ቅዱስ ቢጠመቅ፣ እንደ ወንጌላዊ ኃይልን ይቀበላል፤ ነገር ግን እግዚአብሔር ሌላ ነገር እንዲሆን ጠርቶት ከሆነ፣ ያንን ሌላ ነገር ለመሆን ኃይልን ይቀበላል። በመንፈስ ቅዱስ የሚጠመቅ ሁሉ እንደ ወንጌላዊ ኃይልን ይቀበላል ብሎ ከማሰብ ስሕተት ሦስት ታላላቅ ክፉ ነገሮች ይመጣሉ።

(1) የተስፋ መቍረጥ ክፋት። ብዙዎች እንደ ወንጌላዊ ኃይልን በመጠባበቅ በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅን ይፈልጋሉ፤ እግዚአብሔር ግን ለዚያ ሥራ አልጠራቸውም፤ በመንፈስ ለመጠመቅ የሚያስፈልጉትን ቅድመ ሁኔታዎች ቢያሟሉም፣ በመንፈስም ቢጠመቁም፣ እንደ ወንጌላዊ ኃይል አይመጣላቸውም። በብዙ አጋጣሚዎች ይህ መራራ ተስፋ መቍረጥን፣ አንዳንድ ጊዜም ጨርሶ ተስፋ ማጣትን ያስከትላል። የወንጌላዊን ኃይል ጠብቆ ያልተቀበለው ሰው አንዳንድ ጊዜ የእግዚአብሔር ልጅ መሆኑን እንኳ ይጠራጠራል። ነገር ግን ጉዳዩን በትክክል ተረድቶት ቢሆን ኖሮ፣ እንደ ወንጌላዊ ኃይልን አለመቀበሉ በመንፈስ እንዳልተጠመቀ ማስረጃ እንዳልሆነ፣ ይልቁንም የእግዚአብሔር ልጅ እንዳልሆነ ማስረጃ ከቶ እንዳልሆነ ባወቀ ነበር።

(2) ሁለተኛው ክፋት ከዚህም የከፋ ነው፤ እርሱም የትዕቢተኛ ድፍረት ክፋት ነው። እግዚአብሔር ለወንጌላዊነት ወይም ለአገልጋይነት ሥራ ያልጠራው ሰው በመንፈስ ቅዱስ ስለ ተጠመቀ ወይም እንደ ተጠመቀ ስለሚያስብ ብዙ ጊዜ ወደዚያ ሥራ ዘሎ ይገባል። አንድ ሰው ሰባኪ ለመሆን የሚያስፈልገው ሁሉ በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ብቻ እንደ ሆነ ያስባል። ይህ እውነት አይደለም። አንድ ሰው በአገልጋይነት እንዲሳካለት ለዚያ ለተለየ ሥራ መጠራት ያስፈልገዋል፤ ለሥራውም የሚያዘጋጀውን የእግዚአብሔርን ቃል እውቀት ያስፈልገዋል። አንድ ሰው ለአገልግሎት ተጠርቶ የሚሰብከው ነገር እስኪያገኝ ድረስ ቃሉን ካጠና፣ ከዚያም በመንፈስ ቅዱስ ቢጠመቅ፣ እንደ ሰባኪ ይሳካለታል፤ ነገር ግን ለዚያ ሥራ ካልተጠራ ወይም የሚያስፈልገው የእግዚአብሔር ቃል እውቀት ከሌለው፣ በመንፈስ ቅዱስ ቢጠመቅም እንኳ በሥራው አይሳካለትም።

(3) ሦስተኛው ክፋት የግድ የለሽነት ክፋት ነው። ብዙዎች ለስብከት ሥራ እንዳልተጠሩ ያውቃሉ። እንግዲህ በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ እንደ ወንጌላዊ ኃይልን ወይም ለመስበክ ኃይልን ብቻ የሚሰጥ እንደ ሆነ ቢያስቡ፣ በመንፈስ ቅዱስ የመጠመቅ ጉዳይ በግል የማይመለከታቸው ይሆናል። ለምሳሌ፣ ብዙ ልጆች ያሏት አንዲት እናት አለች እንበል። የወንጌላዊን ሥራ እንድትሠራ እንዳልተጠራች በሚገባ ታውቃለች። ግዴታዋ ከልጆቿና ከቤቷ ጋር መሆኑን ታውቃለች። ስለ መንፈስ ቅዱስ ጥምቀት ብታነብ ወይም ብትሰማ፣ በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ የወንጌላዊን ሥራ ለመሥራት ወይም ለመስበክ ኃይልን ብቻ የሚሰጥ መስሎ ቢሰማት፣ «ወንጌላዊው ይህ በረከት ያስፈልገዋል፤ መጋቢዬም ይህ በረከት ያስፈልገዋል፤ ለእኔ ግን አይደለም» ብላ ታስባለች፤ ነገር ግን ጉዳዩን መጽሐፍ ቅዱስ እንደሚያስተምረው ብትረዳ — በመንፈስ መጠመቅ ኃይልን ቢሰጥም፣ ኃይሉ የሚገለጥበት መንገድ እግዚአብሔር በጠራን የሥራ መስመር ላይ ሙሉ በሙሉ የተመሠረተ መሆኑን፣ ያለ እርሱም ፍሬያማ ሥራ ሊሠራ እንደማይችል — ደግሞም ዛሬ በኢየሱስ ክርስቶስ ቤተ ክርስቲያን ውስጥ ከተቀደሰ እናትነት የበለጠ ቅዱስና የተከበረ አገልግሎት እንደሌለ ብታይ፣ እንዲህ ትላለች፦ «ወንጌላዊው ይህ ጥምቀት ያስፈልገው ይሆናል፤ መጋቢዬም ይህ ጥምቀት ያስፈልገው ይሆናል፤ እኔ ግን ልጆቼን በጌታ ምክርና ትግሣጽ ለማሳደግ የግድ ሊኖረኝ ይገባል።»

2. የመንፈስ ቅዱስ ጥምቀት ስጦታዎችና መገለጫዎች ልዩ ልዩ ቢሆኑም፣ እንዲህ ለተጠመቀ ለእያንዳንዱ ሰው አንዳች ስጦታ ይኖራል። በ1ኛ ቆሮንቶስ 12:7 «ነገር ግን መንፈስ ቅዱስን መግለጥ ለእያንዳንዱ ለጥቅም ይሰጠዋል» ብለን እናነባለን። በክርስቶስ አካል ውስጥ እጅግ ዝቅተኛ የሆነው ብልት ሁሉ እንኳ በዚያ አካል ውስጥ የሚፈጽመው አንዳች ሥራ አለው። አካሉ የሚያድገው «እየተጋጠመና እየተያያዘ» በሚሆነው ነው (ኤፌሶን 4:16)፤ መንፈስ ቅዱስም እጅግ ዝቅተኛ ለሆነው ለእያንዳንዱ ጅማት የእርሱ የሆነውን ሥራ የሚፈጽምበትን ኃይል ይሰጠዋል።

3. የመንፈስ ጥምቀት በአንድ በተወሰነ ሰው ላይ እንዴት እንደሚገለጥ የሚወስነው መንፈስ ቅዱስ ነው። በ1ኛ ቆሮንቶስ 12:11 እንደምናነበው፦ «ይህን ሁሉ ግን ያ አንዱ መንፈስ እንደሚፈቅድ ለእያንዳንዱ ለብቻው እያካፈለ ያደርጋል»። የመንፈስ ቅዱስ ጥምቀት እንዴት፣ ማለትም በምን ልዩ ስጦታ፣ አሠራር ወይም ኃይል እንደሚገለጥ በመወሰን መንፈስ ቅዱስ ሉዓላዊ ነው። አንድን የአገልግሎት መስክ መርጠን ከዚያም ለዚያ አገልግሎት እንዲያበቃን መንፈስ ቅዱስን መለመን የእኛ ድርሻ አይደለም።

አንድን ስጦታ መርጠን ከዚያም ይህን በራሳችን የተመረጠ ስጦታ እንዲያካፍለን መንፈስ ቅዱስን መለመን የእኛ ድርሻ አይደለም።

የእኛ ድርሻ ወደሚፈልገው ስፍራ እንዲልከን፣ የሚፈልገውን ዓይነት አገልግሎት እንዲመርጥልንና የሚፈልገውን ስጦታ እንዲያካፍለን ራሳችንን ሙሉ በሙሉ ለመንፈስ ቅዱስ ማስገዛት ብቻ ነው።

እርሱ ሉዓላዊ ነው፤ የእኛም ስፍራ ያለ ምንም ቅድመ ሁኔታ ራሳችንን ለእርሱ መስጠት ነው። ይህ እንዲህ በመሆኑ ደስ ይለኛል። የአገልግሎቱን መስክና ስጦታዎቹን የሚመርጠው እርሱ ወሰን በሌለው ጥበቡና ፍቅሩ መሆኑ፣ ይህም አርቆ ማየት ለጎደለኝና ሞኝ ለሆንሁት ለእኔ ያልተተወ መሆኑ ያስደስተኛል። ብዙዎች በረከቱን ሳይቀበሉ የሚቀሩትና ተስፋ የሚቈርጡት ይህን የመንፈስን ሉዓላዊነት ባለማወቃቸው ነው። ስጦታቸውን ለመምረጥ ይሞክራሉ፤ ስለዚህም አንዳችም አያገኙም። በስኮትላንድ አንድ የእግዚአብሔር ልጅ አውቅ ነበር፤ እርሱም ስለ መንፈስ ቅዱስ ጥምቀትና ስለሚያስገኘው ኃይል ሰምቶ፣ ብዙ ደመወዝ ይቀበልበት የነበረውን የመርከብ ብረት ሠሪነት ሥራውን በታላቅ መሥዋዕትነት ተወ። በሰሜን ምዕራብ አሜሪካ ታላቅ የአገልጋዮች እጥረት እንዳለ ሰማ። ወደ ሰሜን ምዕራቡም መጣ። ለመንፈስ ቅዱስ ጥምቀት የሚያስፈልጉትን ቅድመ ሁኔታዎች አሟላ፤ በመንፈስ ቅዱስም እንደ ተጠመቀ አምናለሁ፤ ነገር ግን እግዚአብሔር ለወንጌላዊነት ሥራ አልመረጠውም ነበር፤ እንደ ወንጌላዊም ኃይል አልመጣለትም። ምንም መስክ የተከፈተለት አይመስልም ነበር፤ እርሱም በታላቅ የመንፈስ ጭንቀት ውስጥ ወደቀ። በእግዚአብሔር ፊት ተቀባይነት ማግኘቱን እንኳ ተጠራጠረ።

አንድ ቀን ጠዋት በሚኒያፖሊስ ወዳለችው ወደ ቤተ ክርስቲያናችን መጥቶ ስለ መንፈስ ቅዱስ ጥምቀት ስናገር ሰማኝ፤ የመንፈስ ቅዱስ ጥምቀት በብዙ የተለያዩ መንገዶች እንደሚገለጥ፣ አንድ ሰው እንደ ወንጌላዊ ኃይል አለማግኘቱም በመንፈስ ቅዱስ እንዳልተጠመቀ ማስረጃ እንዳልሆነ ሳመለክት፣ ብርሃን ወደ ልቡ ገባ። የሥራውን መስክና ስጦታዎቹን እንዲመርጥለት ራሱን ሙሉ በሙሉ በእግዚአብሔር እጅ አኖረ። ብዙም ሳይቆይ የሰንበት ትምህርት ቤት ሚስዮናዊ ሆኖ የማገልገል ዕድል ተከፈተለት፤ ከዚያም ለራሱ መምረጡን ትቶ መንፈስ ቅዱስ እንደሚፈቅድ እንዲያካፍለው ጉዳዩን ለእርሱ በተወ ጊዜ አንድ እንግዳ ነገር ሆነ፤ እንደ ወንጌላዊ ኃይልን ተቀበለ፤ በሰሜን ምዕራብ ካሉት ክፍላተ ግዛቶቻችን በአንዱ የገጠር አውራጃዎች ውስጥ እንደ ወንጌላዊ በታላቅ ኃይል ተዘዋወረ።

4. ኃይሉ በአንድ ሰው ዘንድ አንድ ዓይነት፣ በሌላው ዘንድ ደግሞ ሌላ ዓይነት ሊሆን ቢችልም፣ አንድ ሰው በመንፈስ ቅዱስ ሲጠመቅ ሁልጊዜ ኃይል፣ ያውም የእግዚአብሔር ኃይል ራሱ ይኖራል። በሐዋርያት ሥራ 1:5፣ 8 እንዲህ እናነባለን፦ «ዮሐንስ በውኃ አጥምቆ ነበርና፥ እናንተ ግን ከጥቂት ቀን በኃላ በመንፈስ ቅዱስ ትጠመቃላችሁ። … ነገር ግን መንፈስ ቅዱስ በእናንተ ላይ በወረደ ጊዜ ኃይልን ትቀበላላችሁ፥ በኢየሩሳሌምም በይሁዳም ሁሉ በሰማርያም እስከ ምድር ዳርም ድረስ ምስክሮቼ ትሆናላችሁ»።

እነዚህን ገጾች ከሚያነቡት መካከል ገና በመንፈስ ቅዱስ ያልተጠመቀ ማንም ሰው በእግዚአብሔር መንገድ ቢፈልገው በእርግጥ ያገኘዋል፤ ወደ አገልግሎቱም ከዚያ በፊት ፈጽሞ ያልነበረ ኃይል፣ እግዚአብሔር ለጠራው ለዚያው ሥራ የሚሆን ኃይል ይመጣለታል። ይህ የመጽሐፍ ቅዱስ ትምህርት ብቻ አይደለም፤ በዘመናት ሁሉ የታየው የመንፈሳዊ ሕይወት ልምምድ ትምህርትም ነው።

የክርስቲያኖች የሕይወት ታሪኮች በሚችሉት ሁሉ ሲሠሩ ቆይተው፣ አንድ ቀን የመንፈስ ቅዱስ ጥምቀት የሚባል ልምምድ እንዳለ እንዲያዩ፣ እንዲፈልጉትና እንዲያገኙት በተመሩ ሰዎች ምሳሌዎች የተሞሉ ናቸው፤ ከዚያች ሰዓት ጀምሮ ባሕርያቸውን ፈጽሞ የለወጠ አዲስ ኃይል ወደ አገልግሎታቸው መጣ። በዚህ ረገድ ሰው በመጀመሪያ የሚያስበው እንደ ፊኒ፣ እንደ ሙዲና እንደ ብሬነርድ ያሉትን ሰዎች ነው፤ ነገር ግን እንዲህ ያሉት ምሳሌዎች በጥቂት ለየት ባሉ ሰዎች ብቻ የተወሰኑ አይደሉም። ጸሐፊው እግዚአብሔር በመንፈስ ቅዱስ ጥምቀት በኩል ስለ ሰጣቸው አዲስ ኃይል በእርግጠኝነት ሊመሰክሩ የሚችሉ፣ በዓለም ዙሪያ የሚገኙ በመቶዎችና በሺዎች የሚቈጠሩ ሰዎችን በአካል አግኝቷል፤ ከእነርሱም ጋር ተጻጽፏል። እነዚህ በሺዎች የሚቈጠሩ ወንዶችና ሴቶች በሁሉም የክርስቲያን አገልግሎት ዘርፎች ውስጥ ነበሩ፤ አንዳንዶቹ የወንጌል አገልጋዮች፣ አንዳንዶቹ ወንጌላውያን፣ አንዳንዶቹ የሚስዮን ሠራተኞች፣ አንዳንዶቹ የዋይ. ኤም. ሲ.

ኤ. ጸሐፊዎች፣ የሰንበት ትምህርት ቤት አስተማሪዎች፣ አባቶች፣ እናቶችና የግል ምስክርነት ሠራተኞች ናቸው። ከእነዚህ ምስክርነቶች የብዙዎቹን ግልጽነት፣ እርግጠኝነትና ደስታ የሚበልጥ ምንም ነገር ሊኖር አይችልም።

ከጥቂት ዓመታት በፊት በኒው ብሪተን፣ ኮነቲከት፣ በተደረገው የወጣቶች የክርስቲያን ኢንዴቨር ማኅበር የክፍለ ግዛት ጉባኤ ያገኘሁትን አንድ አገልጋይ አልረሳውም። ስለ ግል ምስክርነት ሥራ እየተናገርሁ ነበር፤ ንግግሬንም ወደ መደምደሚያው ሳደርስ፣ ውጤታማ የግል ምስክርነት ሥራ ለመሥራት በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ እንደሚያስፈልገን ተናገርሁ፤ በዚህም ምን ማለቴ እንደ ሆነ በጥቂት ዓረፍተ ነገሮች አብራራሁ። ንግግሩ ሲያበቃ ይህ አገልጋይ መድረኩ ላይ ወደ እኔ መጥቶ እንዲህ አለኝ፦ «ስትናገርለት የነበረው ይህ በረከት የለኝም፤ ነገር ግን እፈልገዋለሁ። ትጸልይልኛለህን?» እኔም «ለምን አሁኑኑ አንጸልይም?» አልሁት። እርሱም «እሺ» አለ። ሕዝቡ ከአዳራሹ ሲወጡ ሁለት ወንበሮችን ጎን ለጎን አድርገን ጀርባችንን ወደ ሕዝቡ አዞርን። በመንፈስ ቅዱስ ይጠመቅ ዘንድ ጸለይን። ከጥቂት ሳምንታት በኋላ ያንን ሁኔታ ያየ አንድ ሰው በዋሽንግተን በተደረገ ጉባኤ ወደ እኔ መጥቶ ይህ አገልጋይ እንዴት የተለወጠ ሰው ሆኖ ወደ ቤተ ክርስቲያኑ እንደ ተመለሰ ነገረኝ፤ አሁን ጉባኤዎቹ ቤተ ክርስቲያኑን እንደሚሞሉ፣ አብዛኞቹም ወጣት ወንዶች እንደ ሆኑ፣ በእያንዳንዱ አገልግሎትም ሰዎች እንደሚለወጡ ነገረኝ።

ከጥቂት ዓመታት በኋላ ይህ አገልጋይ ወደ ሌላ የአገልግሎት መስክ ተጠራ። እጅግ መንፈሳውያን የሆኑት ወዳጆቹ እንዳይሄድ መከሩት፤ ምክንያቱም በተጠራባት ቤተ ክርስቲያን ውስጥ ያሉት የሚመሩት ኃይሎች ሁሉ በትጋት የሚካሄደውን የወንጌል ስርጭት ሥራ ይቃወሙ ነበር፤ እርሱ ግን በሆነ ምክንያት ይህ የእግዚአብሔር ጥሪ እንደ ሆነ ተሰምቶት ተቀበለው።

በስድስት ወራት ውስጥ ስድሳ ዘጠኝ ሰዎች ተለወጡ፤ ከእነርሱም ሠላሳ ስምንቱ የከተማዪቱ ነጋዴዎች ነበሩ።

ከጥቂት ዓመታት በፊት በሞንትሪያል የተደረገውን የካናዳ ክፍላተ ግዛት የወጣት ወንዶች ክርስቲያናዊ ማኅበር የክፍላተ ግዛት ጉባኤ ከተካፈልሁ በኋላ ከአንድ ወጣት ደብዳቤ ደረሰኝ። እንዲህ ብሎ ጻፈ፦ «በሞንትሪያል በመጨረሻው ስብሰባህ ላይ ነበርሁ። ስለ መንፈስ ቅዱስ ጥምቀት ስትናገር ሰማሁ።

ወደ ማረፊያዬ ሄጄ ያንን ጥምቀት ለራሴ ፈለግሁ፤ ተቀበልሁትም። እኔ የቤተ ክርስቲያናችን የክርስቲያን ኢንዴቨር ማኅበር የአባላት ፍለጋ ኮሚቴ ሰብሳቢ ነኝ። የኮሚቴውን ሌሎች አባላት ጠራሁ። ከእነርሱ ሁለቱ በስብሰባው ላይ እንደ ነበሩና አስቀድመው በመንፈስ ቅዱስ እንደ ተጠመቁ አገኘሁ። ከዚያም ለሌሎቹ የኮሚቴው አባላት ጸለይን፤ እነርሱም በመንፈስ ቅዱስ ተጠመቁ። አሁን ወደ ቤተ ክርስቲያኒቱ እየወጣን ነው፤ የቤተ ክርስቲያኒቱ ወጣቶችም ያለማቋረጥ ወደ ክርስቶስ እየመጡ ነው።»

በአንድ ወቅት አንዲት ሴትና አንድ ሰው በአንድ ጉባኤ ወደ እኔ መጥተው፣ ከዚያ በፊት ፈጽሞ አይተውኝ ባያውቁም፣ በቦስተን በተደረገ የክርስቲያን ሠራተኞች ጉባኤ ላይ ስለ መንፈስ ቅዱስ ጥምቀት የተሰጠውን ንግግር ዘገባ እንዳነበቡ፣ ይህንንም ጥምቀት እንደ ተመኙና እንደ ተቀበሉት ነገሩኝ።

ከዚያም ሰውየው የሰንበት ትምህርት ቤቱ የበላይ ኃላፊ ሆኖ በሚያገለግልበት አገልግሎቱ ውስጥ ስለ መጣው በረከት ነገረኝ።

ንግግሩን ሲጨርስ ሚስቱ ጣልቃ ገብታ እንዲህ አለች፦ «አዎን፣ ከሁሉ የሚበልጠው ደግሞ ከዚህ በፊት ፈጽሞ ማድረግ ያልቻልሁትን፣ ወደ ልጆቼ ልብ መግባት መቻሌ ነው።» እዚህ ሦስት ፈጽሞ የተለያዩ የአገልግሎት መስመሮች ነበሩ፤ በእያንዳንዳቸው ግን ኃይል ነበረ። የዚያ ኃይል ውጤቶች ወዲያውኑ በሰዎች መለወጥ ላይታዩ ይችላሉ። እስጢፋኖስ መንፈስ ቅዱስ ሞልቶበት ነበር፤ ነገር ግን በመንፈስ ቅዱስ ኃይል ስለ ተነሣው ጌታው ሲመሰክር በዚያን ጊዜ አንድም ሰው ሲለወጥ አላየም። ያየው ጥርስ ማፋጨትን፣ የቍጣ ፊቶችንና ርኅራኄ የሌላቸውን ድንጋዮች ብቻ ነበር፤ ከእኛም ጋር እንዲሁ ሊሆን ይችላል። ነገር ግን በዚያም ሁኔታ እንኳ፣ ለመታየት ብዙ ጊዜ ቢወስድም፣ አንድ ሰው ተለውጧል፤ ያም መለወጥ — የጠርሴሱ ሳውል መለወጥ — ከመቶዎች ተራ መለወጦች የበለጠ ዋጋ ነበረው።

5. ሌላው የመንፈስ ቅዱስ ጥምቀት ውጤት በምስክርነትና በአገልግሎት ድፍረት ነው። በሐዋርያት ሥራ 4:31 እንዲህ እናነባለን፦ «ከጸለዩም በኋላ ተሰብስበው የነበሩበት ስፍራ ተናወጠ፥ በሁሉም መንፈስ ቅዱስ ሞላባቸው፥ የእግዚአብሔርንም ቃል በግልጥ ተናገሩ»። የመንፈስ ቅዱስ ጥምቀት ለሚቀበሉት ለክርስቶስ በሚሰጡት ምስክርነት አዲስ ነጻነትንና ፍርሃት የለሽነትን ይሰጣቸዋል። ፈሪዎችን ወደ ጀግኖች ይለውጣል።

ጌታችን በተሰቀለበት ሌሊት ጴጥሮስ ፈሪ መሆኑን አሳየ። ጌታን እንደሚያውቀው በመሐላና በመርገም ካደ። ነገር ግን ከበዓለ ኀምሳ በኋላ ይኸው ጴጥሮስ ኢየሱስን ሞት በፈረደበት በዚያው ሸንጎ ፊት ቀረበ፤ ዛቻም ተሰነዘረበት፤ እርሱ ግን መንፈስ ቅዱስን ተሞልቶ እንዲህ አለ፦ «እናንተ የሕዝብ አለቆችና ሽማግሌዎች፥ እኛ ዛሬ ለድውዩ ሰው ስለ ተደረገው መልካም ሥራ ይህ በምን እንደዳነ ብንመረመር፥ እናንተ በሰቀላችሁት እግዚአብሔርም ከሙታን ባስነሣው በናዝሬቱ በኢየሱስ ክርስቶስ ስም ይህ ደኅና ሆኖ በፊታችሁ እንደ ቆመ፥ ለእናንተ ለሁላችሁ ለእስራኤልም ሕዝብ ሁሉ የታወቀ ይሁን።

እናንተ ግንበኞች የናቃችሁት፥ የማዕዘን ራስ የሆነው ይህ ድንጋይ ነው። መዳንም በሌላ በማንም የለም፤ እንድንበት ዘንድ የሚገባን ለሰዎች የተሰጠ ስም ከሰማይ በታች ሌላ የለምና» (የሐዋርያት ሥራ 4:8-12)። ከዚያም በኋላ ሸንጎው እርሱንና ባልንጀራውን ዮሐንስን በኢየሱስ ስም እንዳይናገሩና እንዳያስተምሩ ባዘዛቸው ጊዜ እንዲህ ብለው መለሱ፦ «እግዚአብሔርን ከመስማት ይልቅ እናንተን እንሰማ ዘንድ በእግዚአብሔር ፊት የሚገባ እንደ ሆነ ቍረጡ፤ እኛስ ያየነውንና የሰማነውን ከመናገር ዝም ማለት አንችልም» (የሐዋርያት ሥራ 4:19-20)።

ከዚያም በኋላ በሌላ ጊዜ ዛቻ ተሰንዝሮባቸው እንዳይናገሩ ሲታዘዙና ሕይወታቸው አደጋ ላይ ሳለ፣ ጴጥሮስ ለሸንጎው ፊት ለፊት እንዲህ አላቸው፦ «ከሰው ይልቅ ለእግዚአብሔር ልንታዘዝ ይገባል። እናንተ በእንጨት ላይ ሰቅላችሁ የገደላችሁትን ኢየሱስን የአባቶቻችን አምላክ አስነሣው፤ ይህን እግዚአብሔር፥ ለእስራኤል ንስሐን የኃጢአትንም ስርየት ይሰጥ ዘንድ፥ ራስም መድኃኒትም አድርጎ በቀኙ ከፍ ከፍ አደረገው። እኛም ለዚህ ነገር ምስክሮች ነን፥ ደግሞም እግዚአብሔር ለሚታዘዙት የሰጠው መንፈስ ቅዱስ ምስክር ነው» (የሐዋርያት ሥራ 5:29-32)። ዛሬም የብዙ ሰው ተፈጥሯዊ ዓይናፋርነት በመንፈስ ቅዱስ ሲሞላ ይጠፋል፤ በታላቅ ድፍረትና ነጻነት፣ የሚመጣውን ሁሉ ፈጽሞ ሳይፈራ፣ ለኢየሱስ ክርስቶስ ምስክርነቱን ይሰጣል።

6. የመንፈስ ቅዱስ ጥምቀት የሚቀበለውን ሰው በእግዚአብሔርና በክርስቶስ በመንፈሳዊ ነገሮችም እንዲያዝ ያደርገዋል። ስለ በዓለ ኀምሳ ቀን በተጻፈው ዘገባ እንዲህ እናነባለን፦ «በሁሉም መንፈስ ቅዱስ ሞላባቸው፥ መንፈስም ይናገሩ ዘንድ እንደ ሰጣቸው በሌላ ልሳኖች ይናገሩ ጀመር። ተገርመውም ተደንቀውም እንዲህ አሉ። እነሆ፥ እነዚህ የሚናገሩት ሁሉ የገሊላ ሰዎች አይደሉምን? እኛም እያንዳንዳችን የተወለድንበትን የገዛ ቋንቋችንን እንዴት እንሰማለን? … የቀርጤስና የዓረብ ሰዎች፥ የእግዚአብሔርን ታላቅ ሥራ በልሳኖቻችን ሲናገሩ እንሰማቸዋለን» (የሐዋርያት ሥራ 2:4፣ 7፣ 8፣ 11)። ከዚያም የጴጥሮስ ስብከት ይከተላል፤ ይህ ስብከት ከመጀመሪያው እስከ መጨረሻው ሙሉ በሙሉ ስለ ኢየሱስ ክርስቶስና ስለ ክብሩ የሚናገር ነው። ደግሞም እንዲህ እናነባለን፦ «ከጸለዩም በኋላ ተሰብስበው የነበሩበት ስፍራ ተናወጠ፥ በሁሉም መንፈስ ቅዱስ ሞላባቸው፥ የእግዚአብሔርንም ቃል በግልጥ ተናገሩ። ሐዋርያትም የጌታን የኢየሱስ ክርስቶስን ትንሣኤ በታላቅ ኃይል ይመሰክሩ ነበር፤ በሁሉም ላይ ታላቅ ጸጋ ነበረባቸው። … በዚያን ጊዜ ጴጥሮስ መንፈስ ቅዱስንም ተሞልቶ እንዲህ አላቸው፦ ‹እናንተ የሕዝብ አለቆችና ሽማግሌዎች፥ እኛ ዛሬ ለድውዩ ሰው ስለ ተደረገው መልካም ሥራ ይህ በምን እንደዳነ ብንመረመር፥ እናንተ በሰቀላችሁት እግዚአብሔርም ከሙታን ባስነሣው በናዝሬቱ በኢየሱስ ክርስቶስ ስም ይህ ደኅና ሆኖ በፊታችሁ እንደ ቆመ፥ ለእናንተ ለሁላችሁ ለእስራኤልም ሕዝብ ሁሉ የታወቀ ይሁን›» (የሐዋርያት ሥራ 4:31፣ 33፤ የሐዋርያት ሥራ 4:8-10)።

ስለ ጠርሴሱ ሳውል በመንፈስ ቅዱስ በተሞላ ጊዜ «ወዲያውም ስለ ኢየሱስ ክርስቶስ እርሱ የእግዚአብሔር ልጅ እንደ ሆነ በምኵራቦቹ ሰበከ» ብለን እናነባለን (የሐዋርያት ሥራ 9:20)። ስለ ቆርኔሌዎስ ቤተ ሰብ ደግሞ እንዲህ እናነባለን፦ «ጴጥሮስ ይህን ነገር ገና ሲናገር ቃሉን በሰሙት ሁሉ ላይ መንፈስ ቅዱስ ወረደ። ከጴጥሮስም ጋር የመጡት ሁሉ ከተገረዙት ወገን የሆኑ ምዕመናን በአሕዛብ ላይ ደግሞ የመንፈስ ቅዱስ ስጦታ ስለ ፈሰሰ ተገረሙ፤ በልሳኖች ሲናገሩ እግዚአብሔርንም ሲያከብሩ ሰምተዋቸዋልና» (የሐዋርያት ሥራ 10:44-46)። እዚህ ላይ የቆርኔሌዎስ ቤተ ሰብ ሁሉ በመንፈስ ቅዱስ እንደ ተሞሉ ወዲያውኑ እግዚአብሔርን ሲያከብሩ እናያለን።

በኤፌሶን 5:18-19 በመንፈስ የመሞላት ውጤት እንዲህ የተሞሉት በመዝሙርና በዝማሬ በመንፈሳዊም ቅኔ እርስ በርሳቸው መነጋገራቸው፣ ለጌታም በልባቸው መቀኘታቸውና መዘመራቸው እንደ ሆነ ተነግሮናል። በመንፈስ ቅዱስ የተሞሉ ሰዎች የመንፈስ ቅዱስ ኃይል በላያቸው ሳለ የፍቅር ዘፈኖችን፣ የቀልድ ዜማዎችን ወይም የኦፔራ ዘፈኖችን አይዘፍኑም። አንድ ሰው ከዓለም ዘፈኖች እጅግ ነውር የሌለበትን እንኳ ሲሰማ መንፈስ ቅዱስ ቢመጣበት፣ አይደሰትበትም፤ ስለ ክርስቶስ አንዳች ነገር ለመስማት ይናፍቃል። በመንፈስ ቅዱስ የተጠመቁ ሰዎች ስለ ራሳቸው ብዙ አይናገሩም፤ ስለ እግዚአብሔር ግን ብዙ ይናገራሉ፤ በተለይም ስለ ክርስቶስ ብዙ ይናገራሉ። ይህ የግድ እንዲህ ነው፤ ምክንያቱም ስለ ከበረው ክርስቶስ መመስከር የመንፈስ ቅዱስ ሹመት ነው (ዮሐንስ 15:26፤ ዮሐንስ 16:14)።

ሁሉንም ለማጠቃለል፦ በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ማለት የእግዚአብሔር መንፈስ በአማኙ ላይ መጥቶ አእምሮውን በእውነት፣ በተለይም ስለ ክርስቶስ በሆነ እውነት፣ ሲሞላ፣ ችሎታዎቹን ሁሉ ሲይዝ፣ በሌላ መንገድ የእርሱ ያልሆኑትን ነገር ግን እግዚአብሔር ለጠራው አገልግሎት የሚያበቁትን ስጦታዎች ሲሰጠው ነው።

ስለ መንፈስ ቅዱስ ጥምቀት አስፈላጊነት አዲስ ኪዳን ብዙ ይናገራል። ጌታችን ወደ አብ ለመሄድ ደቀ መዛሙርቱን ሊተዋቸው በቀረበ ጊዜ እንዲህ አለ፦ «እነሆም፥ አባቴ የሰጠውን ተስፋ እኔ እልክላችኋለሁ፤ እናንተ ግን ከላይ ኃይል እስክትለብሱ ድረስ በኢየሩሳሌም ከተማ ቆዩ» (ሉቃስ 24:49)። ገና ከኢየሩሳሌም ጀምረው ለአሕዛብ ሁሉ ምስክሮቹ እንዲሆኑ ሾሟቸው ነበር (ቍጥር 47፣ 48)፤ እዚህ ግን ይህን ምስክርነት ከመጀመራቸው በፊት የአብን የተስፋ ቃል እስኪቀበሉ ድረስ፣ በዚህም ለሚጀምሩት የምስክርነት ሥራ ከላይ ኃይል እስኪሰጣቸው ድረስ መቆየት እንዳለባቸው ይነግራቸዋል። የሰጣቸውን አገልግሎት ከመጀመራቸው በፊት የሚጠብቁትን «አባቴ የሰጠውን ተስፋ» ሲል ኢየሱስ ምን ማለቱ እንደ ሆነ ጥርጥር የለም፤ በሐዋርያት ሥራ 1:4-5 እንዲህ እናነባለን፦ «ከእነርሱም ጋር አብሮ ሳለ ከኢየሩሳሌም እንዳይወጡ አዘዛቸው፥ ነገር ግን። ከእኔ የሰማችሁትን አብ የሰጠውን የተስፋ ቃል ጠብቁ፤ ዮሐንስ በውኃ አጥምቆ ነበርና፥ እናንተ ግን ከጥቂት ቀን በኃላ በመንፈስ ቅዱስ ትጠመቃላችሁ»። ስለዚህ የኃይል ስጦታ የሚመጣበት ያ የተስፋ ቃል በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ነበር።

ደቀ መዛሙርቱንም እንዲህ ብሎ ቀጠለ፦ «ነገር ግን መንፈስ ቅዱስ በእናንተ ላይ በወረደ ጊዜ ኃይልን ትቀበላላችሁ፥ በኢየሩሳሌምም በይሁዳም ሁሉ በሰማርያም እስከ ምድር ዳርም ድረስ ምስክሮቼ ትሆናላችሁ» (የሐዋርያት ሥራ 1:8)። እንግዲህ ኢየሱስ ይህን የተናገራቸው ሰዎች እነማን ነበሩ? ለሥራው ያሠለጠናቸው ደቀ መዛሙርት ነበሩ።

ከሦስት ዓመት ለሚበልጥ ጊዜ ከእርሱ ጋር እጅግ በቅርበት ኖረዋል፤ የተአምራቱ፣ የሞቱና የትንሣኤው የዓይን ምስክሮች ነበሩ፤ በጥቂት ጊዜ ውስጥም በዓይናቸው ፊት ወደ ሰማይ ሲወሰድ የዕርገቱ የዓይን ምስክሮች ሊሆኑ ነበር። ምን ማድረግ ነበረባቸው? በቀላሉ ሄደው ዓይናቸው ያየውንና ጆሮአቸው ከእግዚአብሔር ልጅ አንደበት የሰማውን ለዓለም መንገር ብቻ ነበር። ለሥራው የተዘጋጁ አልነበሩምን? ለክርስቲያናዊ ሥራ ስለሚደረግ ዝግጅት ባለን ዘመናዊ አስተሳሰብ ፈጽመው የተዘጋጁ ነበሩ እንል ነበር። ኢየሱስ ግን እንዲህ አለ፦ «አይደለም፤ ገና አልተዘጋጃችሁም።

አስቀድማችሁ ከተቀበላችሁት ዝግጅት በተጨማሪ ሌላ ዝግጅት አለ፤ ለውጤታማ ሥራ እጅግ አስፈላጊ ከመሆኑ የተነሣ እርሱን እስክትቀበሉ ድረስ አንድ እርምጃ እንኳ መንቀሳቀስ የለባችሁም። ይህ ሌላ ዝግጅት የአብ የተስፋ ቃል፣ በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ነው።» ለሚጀምሩት ሥራ ልዩ ዝግጅት የነበራቸው ሐዋርያት ለሥራ ይህን ዝግጅት ካስፈለጋቸው፣ እኛማ ምን ያህል አብልጦ ያስፈልገን ይሆን? ኢየሱስ ደቀ መዛሙርቱ ሥራውን ከመጀመራቸው በፊት ከጠየቃቸው አንጻር ሲታይ፣ ከእኛ ማንም የአብን የተስፋ ቃል፣ በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅን፣ እስክንቀበል ድረስ ለክርስቶስ ለመመስከርና ለመሥራት መነሣቱ እጅግ ደፋር ግምት አይመስልምን? አንድ ነገር ወዲያውኑ መደረግ እንዳለበት ብርቱ አስፈላጊነት ነበረ።

ዓለሙ ሁሉ እየጠፋ ነበር፤ የሚያድነውንም እውነት የሚያውቁት እነርሱ ብቻ ነበሩ፤ ሆኖም ኢየሱስ «ቆዩ» ብሎ አጥብቆ አዘዛቸው። ለክርስቶስ ተቀባይነት ላለው ሥራ ዝግጅት እንደ መሆኑ በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ፍጹም አስፈላጊና ጠቃሚ መሆኑን ከዚህ የበለጠ የሚያረጋግጥ ብርቱ ምስክርነት ሊኖር ይችላልን? ይህ ብቻም አይደለም።

በሐዋርያት ሥራ 10:38 እንዲህ እናነባለን፦ «እግዚአብሔር የናዝሬቱን ኢየሱስን በመንፈስ ቅዱስ በኃይልም ቀባው፥ እርሱም መልካም እያደረገ ለዲያብሎስም የተገዙትን ሁሉ እየፈወሰ ዞረ፥ እግዚአብሔር ከእርሱ ጋር ነበረና»። ይህ በተመዘገበው የኢየሱስ ክርስቶስ ሕይወት ውስጥ የትኛውን ያመለክታል? ወደ ሉቃስ 3:21-22 እና ሉቃስ 4:1፣ 14፣ 17፣ 18 ብንዞር መልሳችንን እናገኛለን። በሉቃስ 3:21-22 ኢየሱስ ደግሞ ከተጠመቀ በኋላ ሲጸልይ ሰማይ እንደ ተከፈተ፣ መንፈስ ቅዱስም በአካል መልክ እንደ ርግብ በእርሱ ላይ እንደ ወረደ፣ «የምወድህ ልጄ አንተ ነህ፥ በአንተ ደስ ይለኛል» የሚል ድምፅም ከሰማይ እንደ መጣ እናነባለን። ከዚያም ቀጥሎ የምናነበው፣ በመካከሉ የኢየሱስ ሰብዓዊ የትውልድ ሐረግ ብቻ ገብቶ፣ «ኢየሱስም መንፈስ ቅዱስ መልቶበት ከዮርዳኖስ ተመለሰ፥ በመንፈስም ወደ ምድረ በዳ ተመርቶ» የሚል ነው (ሉቃስ 4:1)።

ከዚያም የፈተናው ታሪክ ይከተላል፤ ከዚያም በቍጥር አሥራ አራት «ኢየሱስም በመንፈስ ኃይል ወደ ገሊላ ተመለሰ፤ ስለ እርሱም በዙሪያው ባለችው አገር ሁሉ ዝና ወጣ» ብለን እናነባለን።

በቍጥር አሥራ ሰባትና አሥራ ስምንት ደግሞ እንዲህ ይላል፦ «የነቢዩ የኢሳይያስ መጽሐፍም ተሰጠው፤ መጽሐፉንም ተርትሮ እንዲህ ተብሎ የተጻፈበትን ስፍራ አገኘ፦ ‹የጌታ መንፈስ በእኔ ላይ ነው፥ ለድሆች ወንጌልን እሰብክ ዘንድ ቀብቶኛልና› …» እንግዲህ ኢየሱስ በመንፈስ ቅዱስና በኃይል የተቀባው በዮርዳኖስ ከጥምቀቱ ጋር በተያያዘ ነበር፤ በመንፈስ ቅዱስ እስኪጠመቅም ድረስ ሕዝባዊ አገልግሎቱን አልጀመረም። ኢየሱስስ ማን ነበር?

በመንፈስ ቅዱስ ኃይል ከተፈጥሮ በላይ በሆነ መንገድ እንደ ተፀነሰ፣ የእግዚአብሔር አንድያ ልጅ እንደ ሆነ፣ መለኮት፣ ከአምላክ የተገኘ እውነተኛ አምላክ ሆኖ ሳለ እውነተኛ ሰውም እንደ ሆነ የክርስትና ዓለም በጋራ ያምናል። እንዲህ ያለው እርሱ «ፍለጋውን እንድትከተሉ ምሳሌ ትቶላችሁ» ሆኖ፣ አብ የላከበትን አገልግሎት እንዲህ በግልጽ በመንፈስ ቅዱስ እስኪጠመቅ ድረስ ለመጀመር ካልደፈረ፣ እኛ ይህን ለማድረግ መድፈራችን ምን ማለት ነው? በእነዚህ በተመዘገቡት እውነታዎች ብርሃን ይህን ለማድረግ ብንደፍር፣ ይቅር የማይባል ትዕቢተኛ ድፍረት አይመስልምን? ብዙዎቻችን ይህን ባለማወቅ እንዳደረግነው አያጠራጥርም፤ ነገር ግን ከእንግዲህ ወዲህ አላወቅንም ብለን ልናመካኝ እንችላለንን? በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ በሁሉም የአገልግሎት መስመር ለክርስቶስ ውጤታማ ሥራ ለመሥራት አስፈላጊ ዝግጅት ነው።

ለአገልግሎት እጅግ ግልጽ ጥሪ፣ ምናልባትም ሐዋርያት እንደ ነበራቸው ያለ ግልጽ ጥሪ ሊኖረን ይችላል፤ ነገር ግን በእነርሱ ላይ እንደ ተጣለ በእኛም ላይ የተጣለው ትእዛዝ ያንን አገልግሎት ከመጀመራችን በፊት ከላይ ኃይል እስክንለብስ ድረስ መቆየት እንዳለብን ነው። ይህ የኃይል ስጦታ የሚመጣው በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ በኩል ነው። ነገር ግን ይህም ቢሆን ሁሉ ገና አይደለም።

በሐዋርያት ሥራ 8:14-16 እንዲህ እናነባለን፦ «በኢየሩሳሌምም የነበሩት ሐዋርያት የሰማርያ ሰዎች የእግዚአብሔርን ቃል እንደተቀበሉ ሰምተው ጴጥሮስንና ዮሐንስን ሰደዱላቸው። እነርሱም በወረዱ ጊዜ መንፈስ ቅዱስን ይቀበሉ ዘንድ ጸለዩላቸው፤ በጌታ በኢየሱስ ስም ብቻ ተጠምቀው ነበር እንጂ ከእነርሱ በአንዱ ላይ ስንኳ ገና አልወረደም ነበርና»። በሰማርያ እጅግ ብዙ ደስተኞች አዲስ አማኞች ነበሩ፤ ነገር ግን ጴጥሮስና ዮሐንስ ሥራውን ለመመልከት በወረዱ ጊዜ፣ እነዚህ አዲስ ደቀ መዛሙርት ያልተቀበሉት እጅግ አስፈላጊ ነገር እንዳለ ተሰማቸው፤ ስለዚህ ሌላ ማንኛውንም ነገር ከማድረጋቸው በፊት ያንን እንዲቀበሉ ማድረግ እንዳለባቸው አዩ።

በተመሳሳይም በሐዋርያት ሥራ 19:1-2 እንዲህ እናነባለን፦ «አጵሎስም በቆሮንቶስ ሳለ ጳውሎስ በላይኛው አገር አልፎ ወደ ኤፌሶን መጣ፥ አንዳንድ ደቀ መዛሙርትንም አገኘ። ባመናችሁ ጊዜ መንፈስ ቅዱስን ተቀበላችሁን? አላቸው»። መንፈስ ቅዱስን እንዳልተቀበሉ ባወቀ ጊዜ፣ መጀመሪያ ያደረገው መንፈስ ቅዱስን እንዲቀበሉ ማድረግ ነበር። ያቺ የአሥራ ሁለት ደቀ መዛሙርት ትንሽ ቡድን ለአገልግሎት እስክትዘጋጅ ድረስ ከውጭ ባሉት መካከል ያለውን ሥራ አልቀጠለም። ስለዚህ ሐዋርያት በክርስቶስ የሚያምኑ ሰዎችን ሲያገኙ ሁልጊዜ በመጀመሪያ ያደረጉት መንፈስ ቅዱስን በግልጽ ልምምድ እንደ ተቀበሉ መጠየቅ እንደ ነበረ፣ ካልተቀበሉም መንፈስ ቅዱስን የሚቀበሉበት እርምጃ እንዲወሰድ ወዲያውኑ ያደርጉ እንደ ነበረ እናያለን። ክርስቶስ ከእያንዳንዱ ክርስቲያን ለሚሻውና ለሚጠብቀው አገልግሎት በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ አስፈላጊ መሆኑ ግልጽ ነው።

ዛሬ በልዩ ልዩ ክርስቲያናዊ ተግባሮቻችን ከምንሠራቸው ስሕተቶች መካከል፣ ሰዎችን ስለ ተለወጡና የተወሰነ ትምህርት — ምናልባትም የኮሌጅና የሴሚናሪ ትምህርት ጨምሮ — ስለ ተማሩ ብቻ፣ ገና በመንፈስ ቅዱስ ሳይጠመቁ የሰንበት ትምህርት ቤት ክፍሎችን እንዲያስተምሩ፣ የግል ምስክርነት ሥራ እንዲሠሩ፣ እንዲያውም ወንጌልን እንዲሰብኩ ከማሰማራት የሚበልጥ ስሕተት በእርግጥ ጥቂት ነው። አንድ ሰው ተስፋ የሚጣልበት ሃይማኖተኛ ከሆነ፣ የኮሌጅና የሴሚናሪ ትምህርት ተምሮ በአንጻራዊነት በትክክለኛ አስተምህሮ ጸንቶ ከወጣ፣ ወንጌልን እንዲሰብክ እጃችንን ጭነን ልንሾመው ዝግጁ ነው ብለን እናስባለን። ኢየሱስ ክርስቶስ ግን «አይደለም» ይላል። አንድ ሰው እስኪቀበለው ድረስ ይህን ሥራ መጀመር የሌለበት እጅግ አስፈላጊ የሆነ ሌላ ዝግጅት አለ።

«እናንተ ግን ከላይ ኃይል እስክትለብሱ ድረስ በኢየሩሳሌም ከተማ ቆዩ።» አንድ ታዋቂ የሥነ መለኮት ፕሮፌሰር ለአገልግሎት ለሚቀርብ ለእያንዳንዱ ዕጩ «እግዚአብሔርን አግኝተኸዋልን?» የሚል ጥያቄ መቅረብ አለበት ብሏል። አዎን፣ ነገር ግን ከዚህም አልፈን ይበልጥ ግልጽ መሆን አለብን፤ ለአገልግሎት ለሚቀርብ ለእያንዳንዱ ዕጩ «በመንፈስ ቅዱስ ተጠምቀሃልን?» የሚል ጥያቄ ማቅረብ አለብን፤ ካልተጠመቀም ኢየሱስ ለመጀመሪያዎቹ የወንጌል ሰባኪዎች እንዳለው «ከላይ ኃይል እስክትለብስ ድረስ ተቀመጥ» ልንለው ይገባል። ይህ ግን ለተሾሙ አገልጋዮች ብቻ እውነት አይደለም፤ ለእያንዳንዱ ክርስቲያን እውነት ነው፤ ክርስቲያኖች ሁሉ ለአንድ ዓይነት አገልግሎት ተጠርተዋልና።

በክርስቲያናዊ ሥራ ላይ ያለና በመንፈስ ቅዱስ ያልተጠመቀ ማንኛውም ሰው ሥራውን ባለበት ስፍራ ሊያቆምና «ከላይ ኃይል» እስኪለብስ ድረስ ሊቀጥልበት አይገባም።

ነገር ግን እኛ እየጠበቅን ሳለ ሥራችን ምን ይሆናል? «የመጀመሪያዎቹ ደቀ መዛሙርት እየጠበቁ በነበሩበት በእነዚያ አሥር ቀናት ዓለም ምን ሆነ?» የሚያድነውን እውነት ያውቁ ነበር፤ የሚያውቁትም እነርሱ ብቻ ነበሩ፤ ሆኖም ለጌታ ትእዛዝ በመታዘዝ ዝም አሉ።

ዓለም አልተጎዳም። ኃይሉ በመጣ ጊዜ፣ የክርስቶስን ትእዛዝ ሳይታዘዙ ቢቀጥሉ ኖሮ በብዙ ዓመታት ከሚፈጽሙት ይልቅ በአንድ ቀን አብልጠው እንደ ፈጸሙ ምንም ጥርጥር የለውም። እኛም በመንፈስ ከተጠመቅን በኋላ ያለዚህ ኃይል በብዙ ዓመታት ከምንፈጽመው ይልቅ በአንድ ቀን ለጌታችን የበለጠ እውነተኛ ሥራ እንፈጽማለን። በመጠበቅ ቀናትን ማሳለፍ ቢያስፈልግ እንኳ በሚገባ የዋሉ ቀናት ይሆኑ ነበር፤ ነገር ግን ቀናትን በመጠበቅ ማሳለፍ እንደማያስፈልግ፣ በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅም ዛሬ ሊቀበሉት እንደሚቻል በኋላ እናያለን። አንድ ሰው ሐዋርያት በክርስቶስ የሕይወት ዘመን፣ በመንፈስ ቅዱስ ከመጠመቃቸው በፊት እንኳ፣ የሚስዮን ጉዞ አድርገው እንደ ነበር ይል ይሆናል።

ይህ እውነት ነው፤ ነገር ግን ይህ የሆነው መንፈስ ቅዱስ ከመሰጠቱ በፊትና «እናንተ ግን ከላይ ኃይል እስክትለብሱ ድረስ በኢየሩሳሌም ከተማ ቆዩ» የሚለው ትእዛዝ ከመሰጠቱ በፊት ነበር። ከዚያ በኋላ ግን ያለዚህ ቅባት መውጣት አለመታዘዝ፣ ሞኝነትና ትዕቢተኛ ድፍረት በሆነ ነበር፤ እኛም ዛሬ የምንኖረው መንፈስ ቅዱስ ከተሰጠ በኋላና ኃይል እስክንለብስ ድረስ እንድንቆይ ትእዛዙ ከተሰጠ በኋላ ነው።

አሁን ወደ ቀዳሚው አስፈላጊ ጥያቄ እንመጣለን፤ ይኸውም በመንፈስ ቅዱስ ሊጠመቅ የሚችል ማን ነው? የሚል ነው። ከጥቂት ዓመታት በፊት በአንድ ጉባኤ፣ በትምህርት ሥራም ሆነ በሰንበት ትምህርት ቤት ሥራ የታወቀች አንዲት እጅግ አስተዋይ ክርስቲያን ሴት ይህን ጥያቄ ላከችልኝ፦ «ስለ መንፈስ ቅዱስ ጥምቀት አስፈላጊነት ነግረኸናል፤ ነገር ግን ይህን ጥምቀት ሊያገኝ የሚችል ማን ነው? እኔ የምገኝባት ቤተ ክርስቲያን የመንፈስ ቅዱስ ጥምቀት በሐዋርያት ዘመን ብቻ የተወሰነ እንደ ነበረ ታስተምራለች። በመንፈስ ቅዱስ ሊጠመቅ የሚችል ማን እንደ ሆነ አትነግረንምን?» ይህ ጥያቄ በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ እጅግ ግልጽ በሆነ ቃል መልስ ተሰጥቶበታል።

በሐዋርያት ሥራ 2:38-39 እንዲህ እናነባለን፦ «ጴጥሮስም ‹ንስሐ ግቡ፥ ኃጢአታችሁም ይሰረይ ዘንድ እያንዳንዳችሁ በኢየሱስ ክርስቶስ ስም ተጠመቁ፤ የመንፈስ ቅዱስንም ስጦታ ትቀበላላችሁ። የተስፋው ቃል ለእናንተና ለልጆቻችሁ ጌታ አምላካችንም ወደ እርሱ ለሚጠራቸው በሩቅ ላሉ ሁሉ ነውና› አላቸው»። ጴጥሮስ በቍጥር ሠላሳ ዘጠኝ የሚጠቅሰው የተስፋ ቃል ምንድን ነው? ስለዚህ ክፍል ሁለት ትርጓሜዎች አሉ፤ አንደኛው የዚህ ቍጥር የተስፋ ቃል የመዳን የተስፋ ቃል ነው የሚል ነው፤ ሌላኛው የዚህ ቍጥር የተስፋ ቃል የመንፈስ ቅዱስ ስጦታ (ወይም በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ፤ የመጽሐፍ ቅዱስን ክፍሎች ማስተያየት ሁለቱ አባባሎች አንድ ዓይነት ትርጉም እንዳላቸው ያሳያል) የተስፋ ቃል ነው የሚል ነው።

ትክክለኛው ትርጓሜ የትኛው ነው? በመጽሐፍ ቅዱስ ሊቃውንት ዘንድ በሁሉም ተቀባይነት ያገኙ ሁለት የትርጓሜ ሕጎች አሉ። እነዚህ ሁለት ሕጎች የአጠቃቀም ሕግ (ወይም እንደሚጠራው «ዩሱስ ሎኩዌንዲ») እና የዐውድ ሕግ ናቸው። በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ብዙ ቍጥር ለብቻው ሲቆም ሁለት፣ ሦስት ወይም ከዚያ የሚበልጡ ትርጓሜዎችን ሊያስተናግድ ይችል ይሆናል፤ ነገር ግን እነዚህ ሁለት የትርጓሜ ሕጎች ሲተገበሩ፣ ሊሆኑ ከሚችሉት ልዩ ልዩ ትርጓሜዎች መካከል እውነተኛው ትርጓሜ አንዱ ብቻ መሆኑ በእርግጠኝነት ይረጋገጣል። የአጠቃቀም ሕግ ይህ ነው፦ በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ በአንድ ክፍል አንድ ቃል ወይም አባባል አግኝተህ ትርጉሙን ማወቅ ብትፈልግ፣ ወደ መዝገበ ቃላት አትሂድ፤ ይልቁንም ወደ መጽሐፍ ቅዱስ ራሱ ሂድ፤ ቃሉ የተሠራበትን ልዩ ልዩ ክፍሎች፣ በተለይም የምታጠናው ጸሐፊ እንዴት እንደሚጠቀምበት፣ በተለይም ክፍሉ በሚገኝበት በዚያው መጽሐፍ እንዴት እንደ ተሠራበት ፈልገህ ተመልከት። በዚህም በተጠቀሰው ክፍል ውስጥ የቃሉ ወይም የአባባሉ ትክክለኛ ትርጉም ምን እንደ ሆነ ልትወስን ትችላለህ።

የዐውድ ሕግ ደግሞ ይህ ነው፦ አንድን ክፍል ስታጠና ከአገባቡ ነጥለህ ልትወስደው አይገባም፤ ይልቁንም ከእርሱ በፊት የሚመጣውንና ከእርሱ በኋላ የሚመጣውን ልትመለከት ይገባል፤ ለብቻው ቢቆም ልዩ ልዩ ነገሮችን ሊያመለክት ቢችልም፣ በሚገኝበት አገባብ ውስጥ ግን አንድ ነገርን ብቻ ሊያመለክት ይችላል። እስቲ እነዚህን ሁለት ሕጎች በተጠቀሰው ክፍል ላይ እንተግብራቸው። በመጀመሪያ የአጠቃቀምን ሕግ እንተግብር። በሐዋርያት ሥራ 2:39 «የተስፋው ቃል» የሚለው አባባል ምን ማለት እንደ ሆነ ለማወቅ እየሞከርን ነው። ወደ ሐዋርያት ሥራ 1:4-5 ተመልሰን እንዲህ እናነባለን፦ «ከእነርሱም ጋር አብሮ ሳለ ከኢየሩሳሌም እንዳይወጡ አዘዛቸው፥ ነገር ግን። ከእኔ የሰማችሁትን አብ የሰጠውን የተስፋ ቃል ጠብቁ፤ ዮሐንስ በውኃ አጥምቆ ነበርና፥ እናንተ ግን ከጥቂት ቀን በኃላ በመንፈስ ቅዱስ ትጠመቃላችሁ»። እንግዲህ እዚህ ላይ የአብ የተስፋ ቃል በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ማለት እንደ ሆነ ግልጽ ነው። አሁን ወደ ሁለተኛው ምዕራፍ ቍጥር ሠላሳ ሦስት ዙር፦ «ስለዚህ በእግዚአብሔር ቀኝ ከፍ ከፍ ብሎና የመንፈስ ቅዱስን የተስፋ ቃል ከአብ ተቀብሎ ይህን እናንተ አሁን የምታዩትንና የምትሰሙትን አፈሰሰው»። በዚህ ክፍል የተስፋው ቃል የመንፈስ ቅዱስ የተስፋ ቃል መሆኑ በግልጽ ቃል ተነግሮናል።

ይህ ልዩ አባባል በሐዋርያት ሥራ 1:4-5 በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ማለት ከሆነ፣ በሐዋርያት ሥራ 2:33ም ይኸው ማለት ከሆነ፣ ከስድስት ቍጥሮች በኋላ በሐዋርያት ሥራ 2:39 ፈጽሞ የተለየ ነገር ማለት ሊሆን የሚችለው በምን ዓይነት የትርጓሜ ሕግ ነው? ስለዚህ የአጠቃቀም ሕግ የሐዋርያት ሥራ 2:39 የተስፋ ቃል በመንፈስ ቅዱስ የመጠመቅ የተስፋ ቃል መሆኑን ያረጋግጣል። አሁን ደግሞ የዐውድን ሕግ እንተግብር፤ ይህም፣ ቢቻል፣ ይበልጥ ወሳኝ ሆኖ እናገኘዋለን። ወደ ቍጥር ሠላሳ ስምንት ተመለስ፦ «ጴጥሮስም ‹ንስሐ ግቡ፥ ኃጢአታችሁም ይሰረይ ዘንድ እያንዳንዳችሁ በኢየሱስ ክርስቶስ ስም ተጠመቁ፤ የመንፈስ ቅዱስንም ስጦታ ትቀበላላችሁ› አላቸው»። ስለዚህ የተስፋው ቃል የመንፈስ ቅዱስ ስጦታ ወይም በመንፈስ ቅዱስ የመጠመቅ የተስፋ ቃል መሆኑ ግልጽ ነው። እንግዲህ የሐዋርያት ሥራ 2:39 የተስፋ ቃል የመንፈስ ቅዱስ ስጦታ፣ ወይም በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ መሆኑ በሁለቱም ሕጎች ተረጋግጧል።

እንግዲህ «የተስፋው ቃል» በሚለው አባባል ፋንታ ይህን ተመጣጣኝ አባባል አድርገን ቍጥሩን እንዲህ እናንብበው፦ «የተስፋው ቃል ለእናንተና ለልጆቻችሁ ጌታ አምላካችንም ወደ እርሱ ለሚጠራቸው በሩቅ ላሉ ሁሉ ነውና»። «ለእናንተ» ይላል ጴጥሮስ፤ ይኸውም በፊቱ ለተሰበሰበው ሕዝብ ማለት ነው።

በዚህ ውስጥ ለእኛ የሚሆን ምንም ነገር የለም። እኛ በዚያ አልነበርንም፤ ያ ሕዝብ ሁሉም አይሁድ ነበሩ፤ እኛ ደግሞ አይሁድ አይደለንም፤ ጴጥሮስ ግን በዚያ አላቆመም፤ ከዚያ አልፎ «ለልጆቻችሁ» አለ፤ ይኸውም ለሚቀጥለው የአይሁድ ትውልድ፣ ወይም ለሚመጡት የአይሁድ ትውልዶች ሁሉ ማለት ነው። አሁንም ቢሆን እኛ አይሁድ ስላልሆንን በዚህ ውስጥ ለእኛ የሚሆን ነገር የለም፤ ጴጥሮስ ግን ከዚያም አልፎ «አሁን ግን እናንተ በፊት ርቃችሁ የነበራችሁ በክርስቶስ ኢየሱስ ሆናችሁ» አለ። ይህ በእርግጥ እኛንም ያጠቃልላል። እኛ በአንድ ወቅት «ርቀን የነበርን»፣ አሁን ግን «በክርስቶስ ደም» የቀረብን አሕዛብ ነን (ኤፌሶን 2:13፣ 17)። ነገር ግን በዚህ ጉዳይ ላይ ምንም ስሕተት እንዳይኖር ጴጥሮስ «ጌታ አምላካችንም ወደ እርሱ ለሚጠራቸው» ብሎ ይጨምራል። ስለዚህ በበዓለ ኀምሳ ቀን ራሱ ጴጥሮስ በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ በሚመጣው በቤተ ክርስቲያን ታሪክ ዘመን ሁሉ ላለ ለእያንዳንዱ የእግዚአብሔር ልጅ እንደ ሆነ ያውጃል።

ከጥቂት ዓመታት በፊት በቺካጎ በተደረገ የአገልጋዮች ጉባኤ፣ ስለ መንፈስ ቅዱስ ጥምቀት ትምህርት ከሰጠሁ በኋላ ከደቡብ ምዕራብ የመጣ አንድ የወንጌል አገልጋይ ወደ እኔ መጥቶ «እኔ የምገኝባት ቤተ ክርስቲያን የመንፈስ ቅዱስ ጥምቀት ለሐዋርያት ዘመን ብቻ እንደ ነበረ ታስተምራለች» አለኝ። እኔም «አንተ የምትገኝባት ቤተ ክርስቲያን ወይም እኔ የምገኝባት ቤተ ክርስቲያን የምታስተምረው ምንም ቢሆን ግድ የለኝም። የእኔ ብቸኛ ጥያቄ የእግዚአብሔር ቃል ምን ያስተምራል? የሚለው ነው» ብዬ መለስሁለት። «የተስፋው ቃል ለእናንተና ለልጆቻችሁ ጌታ አምላካችንም ወደ እርሱ ለሚጠራቸው በሩቅ ላሉ ሁሉ ነውና።» «ጠርቶሃልን?» ብዬ ጠየቅሁት። «አዎን፣ በእርግጥ ጠርቶኛል።» «እንግዲያውስ የተስፋው ቃል ለአንተ ነውን?» «አዎን፣ ነው።» እርሱም ያዘው፤ ውጤቱም የተለወጠ አገልግሎት ሆነ።

ከጥቂት ዓመታት በፊት በአንድ የተማሪዎች ጉባኤ፣ ስብሰባዎቹን የሚመራው እጅግ የተከበረና የተወደደ አንድ ታዋቂ የኤፒስኮፓል ቤተ ክርስቲያን አገልጋይ ነበር። እኔም በዚህ ጉባኤ ስለ መንፈስ ቅዱስ ጥምቀት ተናገርሁ፤ የሐዋርያት ሥራ 2:39ን ትርጉምም አብራራሁ። በዚያች ሌሊት ከስብሰባዎቹ በኋላ አብረን ተቀምጠን ሳለ ይህ የእግዚአብሔር አገልጋይ እንዲህ አለኝ፦ «ወንድም ቶሪ፣ ዛሬ ስለ መንፈስ ቅዱስ ጥምቀት የተናገርኸው እጅግ ሳበኝ። የሐዋርያት ሥራ 2:39 ትርጓሜህ ትክክል ከሆነ ክርክርህ የጸና ነው፤ እኔ ግን እጠራጠራለሁ። እስቲ እንነጋገርበት»፤ ተነጋገርንበትም።

ከብዙ ዓመታት በኋላ፣ በሐምሌ 1894፣ በኖርዝፊልድ በተደረገው የተማሪዎች ጉባኤ ላይ ነበርሁ። በዚያን ቀን በስቶን ሆል የኋላ በር ስገባ ይህ የኤፒስኮፓል ቤተ ክርስቲያን አገልጋይ በፊት ለፊቱ በር ገባ። ባየኝም ጊዜ አዳራሹን አቋርጦ እየተጣደፈ መጥቶ እጁን ዘረጋልኝና እንዲህ አለኝ፦ «በኖክስቪል ስለ ሐዋርያት ሥራ 2:39 ትክክል ነበርህ፤ ከዚህም የተሻለ ነገር ልነግርህ መብት ያለኝ ይመስለኛል፤ እኔ በመንፈስ ቅዱስ ተጠምቄአለሁ።» ትክክል በመሆኔ ደስ ይለኛል፤ እኔ ትክክል መሆኔ አንዳች ጠቀሜታ ስላለው አይደለም፤ ነገር ግን በዚህ የተረጋገጠው እውነት ሊለካ የማይችል ጠቀሜታ አለው። በዓለም ዙሪያ እየተዘዋወሩ በአማኞች ጉባኤዎች ፊት ቆሞ «ሁላችሁም በመንፈስ ቅዱስ ልትጠመቁ ትችላላችሁ» ብሎ መንገር መቻል፣ ይህንንም ስትነግራቸው የእግዚአብሔር ቃል ከእግርህ በታች እንዳለ ማወቅ ክቡር አይደለምን? ነገር ግን ያ ሊነገር የማይችል ደስታና ክብር ያለው አሳብ አስፈሪ ገጽታም አለው። በመንፈስ ቅዱስ ልንጠመቅ የምንችል ከሆነ የግድ ልንጠመቅ ይገባናል።

በመንፈስ ቅዱስ ከተጠመቅን፣ ካልተጠመቅን የማይድኑ ነፍሳት በእኛ በኩል ይድናሉ። የዚህን ጥምቀት ዋጋ ለመክፈል ፈቃደኞች ካልሆንን፣ ስለዚህም ካልተጠመቅን፣ ዋጋውን ስላልከፈልንና ስለዚህም በረከቱን ስላላገኘን ሊድኑ ሲችሉ ላልዳኑት ነፍሳት ሁሉ በእግዚአብሔር ፊት ተጠያቂዎች እንሆናለን።

ብዙ ጊዜ ስለ ራሴና በአገልግሎት ስላሉት ወንድሞቼ እንቀጠቀጣለሁ፤ በአገልግሎት ስላሉት ወንድሞቼ ብቻ ሳይሆን በሁሉም ዓይነት ክርስቲያናዊ ሥራ፣ እጅግ ዝቅተኛና የማይታወቅ በሆነውም እንኳ ስላሉት ወንድሞቼ እንቀጠቀጣለሁ። ለምን? ስሕተትን ስለምንሰብክ ነውን? አይደለም፤ በእነዚህ የጨለማ ቀናት ብዙዎች ይህን እያደረጉ ነው፤ ስለ እነርሱም እንቀጠቀጣለሁ፤ አሁን ግን ማለቴ ይህ አይደለም። እውነትን ስለማንሰብክ እንቀጠቀጣለሁ ማለቴ ነውን? ስሕተትን ሳይሰብኩ እውነትንም አለመስበክ ፈጽሞ ይቻላልና፤ ብዙ ሰው በሕይወቱ አንድም የስሕተት ቃል ሰብኮ አያውቅም፤ ሆኖም እውነትን እየሰበከ አይደለም፤ ስለ እነርሱም በእርግጥ እንቀጠቀጣለሁ፤ አሁን ግን ማለቴ ይህ አይደለም።

ማለቴ እውነትን — በኢየሱስ እንዳለ እውነትን ራሱን፣ በተጻፈው በእግዚአብሔር ቃል እንደ ተመዘገበ እውነትን፣ እውነትን በቀላልነቱ፣ በንጽሕናውና በሙላቱ — እየሰበክን፣ ነገር ግን «በሚያባብል በጥበብ ቃል» እንጂ «በመንፈስና በኃይል መገለጥ» ሳይሆን የምንሰብከውን ስለ እኛ እንቀጠቀጣለሁ (1ኛ ቆሮንቶስ 2:4)። በሥጋ ጉልበት እንጂ በመንፈስ ቅዱስ ኃይል ሳይሆን የምንሰብከውን ስለ እኛ እንቀጠቀጣለሁ።

ያለ መንፈስ ኃይል ከሚሰበክ ወንጌል የበለጠ ሞትን የሚያመጣ ምንም ነገር የለም። «ፊደል ይገድላልና መንፈስ ግን ሕይወትን ይሰጣል።» ወንጌልን በመድረክም ሆነ በጸጥታ መንገድ መስበክ አስፈሪ ጉዳይ ነው። ለሚሰሙት ሞት ወይም ሕይወት ማለት ነው፤ ሞት ወይም ሕይወት መሆኑም በአብዛኛው የተመካው በመንፈስ ቅዱስ ተጠምቀን ወይም ሳንጠመቅ በመስበካችን ላይ ነው።

በመንፈስ ቅዱስ የግድ ልንጠመቅ ይገባናል። አንድ ሰው በመንፈስ ቅዱስ ከተጠመቀ በኋላ እንኳ፣ ያ ጥምቀት ምንም ያህል ግልጽ ቢሆን፣ በመንፈስ መሞላት ያስፈልገዋል። ይህ የአዲስ ኪዳን ግልጽ ትምህርት ነው። በሐዋርያት ሥራ 2:4 እንዲህ እናነባለን፦ «በሁሉም መንፈስ ቅዱስ ሞላባቸው፥ መንፈስም ይናገሩ ዘንድ እንደ ሰጣቸው በሌላ ልሳኖች ይናገሩ ጀመር»። በዚያ አጋጣሚ ተገኝተው በመንፈስ ቅዱስ ከተሞሉት አንዱ ጴጥሮስ ነበር። እንዲያውም በምዕራፉ ውስጥ በመንፈስ ቅዱስ የተጠመቀ ሰው ሆኖ እጅግ ጎልቶ የሚታየው እርሱ ነው። ነገር ግን በሐዋርያት ሥራ 4:8 «በዚያን ጊዜ ጴጥሮስ መንፈስ ቅዱስንም ተሞልቶ እንዲህ አላቸው …» ብለን እናነባለን። እዚህ ላይ ጴጥሮስ በመንፈስ ቅዱስ እንደ ተሞላ እንደ ገና እናነባለን።

ከዚያም በምዕራፉ ውስጥ ዝቅ ብለን በቍጥር ሠላሳ አንድ ተሰብስበው ሲጸልዩ «በሁሉም መንፈስ ቅዱስ ሞላባቸው፥ የእግዚአብሔርንም ቃል በግልጥ ተናገሩ» ብለን እናነባለን። ከዚያ ከተገኙት ሁለቱ ዮሐንስና ጴጥሮስ እንደ ነበሩ በዐውዱ ውስጥ በግልጽ ተነግሮናል። እንግዲህ ጴጥሮስ በመንፈስ ቅዱስ የተሞላበት ሦስተኛ አጋጣሚ ይህ ነበር። አንድ ሰው አንድ ጊዜ በመንፈስ ቅዱስ መሞላቱ በቂ አይደለም። ለእያንዳንዱ አዲስ የክርስቲያን አገልግሎት ችግር አዲስ መሞላት ያስፈልገናል። ይህን በመንፈስ ቅዱስ ዘወትር እንደ ገና የመሞላት አስፈላጊነት አለመረዳት በአንድ ወቅት እግዚአብሔር በብርቱ የተጠቀመባቸውን ብዙ ሰዎች ፈጽመው ወደ ጎን እንዲገለሉ አድርጓቸዋል።

በአንድ ወቅት በመንፈስ ቅዱስ ኃይል መሥራት ምን እንደ ሆነ ያወቁ፣ አሁን ግን ሥራቸውንና ኃይላቸውን ያጡ ብዙዎች ዛሬ አሉ። መንፈስ ቅዱስ ትቷቸዋል አልልም — እንደ ተዋቸው አላምንም — ነገር ግን የመገኘቱና የኃይሉ መገለጥ ጠፍቷል። በዛሬው ጊዜ በመካከላችን ካሉት እጅግ አሳዛኝ ትዕይንቶች አንዱ፣ በአንድ ወቅት በመንፈስ ቅዱስ ታላቅ ኃይል ለጌታ የደከሙ፣ አሁን ግን ከአንድ ዓመት፣ ከአምስት ዓመት ወይም ከሃያ ዓመት በፊት በተቀበሉት በረከት ኃይል ለመሄድ ስለሚሞክሩ በተግባር ምንም የማይጠቅሙ፣ እንዲያውም ለሥራው እንቅፋት የሆኑ ወንዶችና ሴቶች ናቸው። ለሚካሄደው ለእያንዳንዱ አዲስ አገልግሎት፣ ለሚቀርበን ለእያንዳንዱ አዲስ ነፍስ፣ ለክርስቶስ ለሚሠራው ለእያንዳንዱ አዲስ ሥራ፣ ለእያንዳንዱ አዲስ ቀንና ለእያንዳንዱ አዲስ የክርስቲያን ሕይወትና አገልግሎት ችግር በመንፈስ ቅዱስ አዲስ መሞላትን ልንፈልግና ልናገኝ ይገባናል። በእኛ ያለውን ስጦታ «ቸል» ማለት የለብንም (1ኛ ጢሞቴዎስ 4:14)፤ «ስለዚህ ምክንያት፥ እሳት እንደሚያቀጣጥል ሰው … በአንተ ያለውን የእግዚአብሔርን ስጦታ እንድታነሣሣ አሳስብሃለሁ» (2ኛ ጢሞቴዎስ 1:6)። ለኃይል መቀጠልና መጨመር በመንፈስ ቅዱስ ደጋግሞ መሞላት አስፈላጊ ነው።

«እነዚህን አዳዲስ የመንፈስ ቅዱስ መሞላቶች ‹አዳዲስ ጥምቀቶች› ብለን እንጥራቸውን?» የሚል ጥያቄ ሊነሣ ይችላል። ለዚህም እንዲህ ብለን እንመልሳለን፦ «ጥምቀት» የሚለው ቃል በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ለሁለተኛ ልምምድ ፈጽሞ አልተሠራበትም፤ በጥምቀት አሳብ ራሱ ውስጥም የጅማሬ ባሕርይ ያለው አንዳች ነገር አለ፤ ስለዚህ አንድ ሰው መጽሐፍ ቅዱሳዊ መሆን ቢፈልግ «ጥምቀት» የሚለውን ቃል ለሁለተኛ ልምምድ ባይጠቀምበትና ለመጀመሪያው ልምምድ ብቻ ቢወስነው የተሻለ ይመስላል። በሌላ በኩል ደግሞ «በመንፈስ ቅዱስ መሞላት» የሚለው በሐዋርያት ሥራ 2:4 የሐዋርያት ሥራ 1:5ን የተስፋ ልምምድ ለመግለጥ ተሠርቶበታል፤ በዚያም የተጠቀሱት ቃላት «እናንተ ግን ከጥቂት ቀን በኃላ በመንፈስ ቅዱስ ትጠመቃላችሁ» የሚሉ ናቸው።

ከዚህና ከሌሎች ክፍሎች ሁለቱ አባባሎች በብዙ መልኩ ተመጣጣኝ መሆናቸው ግልጽ ነው።

ይሁን እንጂ «በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ» የሚለውን አባባል ለመጀመሪያው ልምምዳችን ብቻ ብንወስነው ይበልጥ መጽሐፍ ቅዱሳዊ እንሆናለን፤ ስለ አንድ ጥምቀት ነገር ግን ስለ ብዙ መሞላቶች መናገርም መልካም ይሆናል። ነገር ግን አንድ ሰው በትክክለኛ አነጋገር ላይ አጥብቆ ከመሟገቱ የተነሣ ደጋግመን መሞላት እንደሚያስፈልገን የሚገልጠውን እውነት እንዳይስት ከማድረግ ይልቅ፣ በመንፈስ ቅዱስ ደጋግመን መሞላት ያስፈልገናል ለሚለው እጅግ አስፈላጊ እውነት ቆሞ ስለ አዲስ ወይም ስለ ዳግም ጥምቀቶች በመንፈስ ቅዱስ ቢናገር እጅግ እመርጣለሁ፤ ማለትም ትክክለኛውን ልምምድ በተሳሳተ ስም ማግኘትን፣ የተሳሳተውን ልምምድ በትክክለኛው ስም ከማግኘት እመርጣለሁ።

በመንፈስ ቅዱስ መሞላት ያስፈልገናል። አንዳንድ ጊዜ «ሁለተኛውን በረከት ተቀብለሃልን?» ተብዬ እጠየቃለሁ። አዎን፣ ሦስተኛውንም፣ አራተኛውንም፣ አምስተኛውንም፣ ከእነዚህም በላይ በመቶዎች የሚቈጠሩትን ተቀብያለሁ፤ ዛሬም አዲስ በረከት እጠባበቃለሁ። አሁን ወደ ቀዳሚው ተግባራዊ ጠቀሜታ ያለው ጥያቄ እንመጣለን፤ ይኸውም አንድ ሰው በመንፈስ ቅዱስ ለመጠመቅ ምን ማድረግ አለበት? የሚል ነው። ይህ ጥያቄ በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ እጅግ ግልጽና እርግጠኛ በሆነ መንገድ መልስ ተሰጥቶበታል። ማንም ሊወስዳቸው በሚችል በጥቂት ቀላል እርምጃዎች የተዘረጋ ግልጽ መንገድ በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ተቀምጧል፤ እነዚህን እርምጃዎች የሚወስድ ሁሉ በእርግጥ ወደ በረከቱ ይገባል። ይህ እጅግ እርግጠኛ አነጋገር ነው፤ መጽሐፍ ቅዱስም እንዲሁ እርግጠኛ ባይሆን ኖሮ እንዲህ እርግጠኛ ለመሆን አንደፍርም ነበር። ነገር ግን የእግዚአብሔር ቃል እርግጠኛ ሆኖ ሳለ እኛ እርግጠኞች ላለመሆን ምን መብት አለን? በዚህ መንገድ ውስጥ ሰባት እርምጃዎች አሉ፦ 1. የመጀመሪያው እርምጃ ኢየሱስ ክርስቶስን አዳኛችንና ጌታችን አድርገን መቀበል ነው። በሐዋርያት ሥራ 2:38 እንዲህ እናነባለን፦ «ንስሐ ግቡ፥ ኃጢአታችሁም ይሰረይ ዘንድ እያንዳንዳችሁ በኢየሱስ ክርስቶስ ስም ተጠመቁ፤ የመንፈስ ቅዱስንም ስጦታ ትቀበላላችሁ»። ይህ አነጋገር ከላይ እንደ ተናገርነው ያለ እርግጠኛ አይደለምን? ጴጥሮስ አንዳንድ ነገሮችን ብናደርግ ውጤቱ «የመንፈስ ቅዱስንም ስጦታ ትቀበላላችሁ» የሚል እንደሚሆን ይናገራል። ሰባቱም እርምጃዎች በዚህ ክፍል ውስጥ አሉ፤ ነገር ግን በዚህ ላይ ብርሃን የሚፈነጥቁ ሌሎች ክፍሎችን በኋላ እንጠቅሳለን። የመጀመሪያዎቹ ሁለት እርምጃዎች «ንስሐ ግቡ» በሚለው ቃል ውስጥ አሉ። «ንስሐ ልትገቡ ይገባችኋል» አለ ጴጥሮስ። ንስሐ መግባት ማለት ምን ማለት ነው? ንስሐ ለሚለው ቃል የተሠራበት የግሪኩ ቃል «ከኋላ የሚመጣ አሳብ» ወይም «የአሳብ ለውጥ» ማለት ነው። እንግዲህ ንስሐ መግባት ማለት አሳብህን መለወጥ ማለት ነው። ነገር ግን አሳብህን ስለ ምን ትለውጣለህ? ስለ ሦስት ነገሮች፦ ስለ እግዚአብሔር፣ ስለ ኢየሱስ ክርስቶስና ስለ ኃጢአት። በአንድ በተወሰነ ሁኔታ የአሳቡ ለውጥ ስለ ምን እንደ ሆነ የሚወሰነው በዐውዱ ነው።

በዚህኛው ሁኔታ በዐውዱ እንደሚወሰነው፣ የአሳቡ ለውጥ በዋነኛነት ስለ ኢየሱስ ክርስቶስ ነው።

ጴጥሮስ ገና በቍጥር ሠላሳ ስድስት እንዲህ ብሎ ነበር፦ «እንግዲህ ይህን እናንተ የሰቀላችሁትን ኢየሱስን እግዚአብሔር ጌታም ክርስቶስም እንዳደረገው የእስራኤል ወገን ሁሉ በእርግጥ ይወቅ። ይህንም በሰሙ ጊዜ ልባቸው ተነካ፥ ጴጥሮስንና ሌሎችንም ሐዋርያት። ወንድሞች ሆይ፥ ምን እናድርግ? አሉአቸው»።

በዚያን ጊዜ ነበር ጴጥሮስ «ንስሐ ልትገቡ ይገባችኋል» ያለው፤ ይኸውም «ስለ ኢየሱስ ያላችሁን አሳብ ለውጡ፤ እርሱን ከናቀውና ከሰቀለው የአእምሮ ዝንባሌ እርሱን ጌታ፣ ንጉሥና አዳኝ አድርጎ ወደሚቀበለው የአእምሮ ዝንባሌ አሳባችሁን ለውጡ» ማለት ነው። እንግዲህ በመንፈስ ቅዱስ ለመጠመቅ የመጀመሪያው እርምጃ ይህ ነው፦ ኢየሱስን አዳኝና ጌታ አድርጎ መቀበል፤ ከሁሉ አስቀድሞ አዳኝህ አድርገህ ተቀበለው። ይህን አድርገሃልን? ኢየሱስን አዳኝ አድርጎ መቀበል ማለት ምን ማለት ነው? በእኛ ፋንታ ኃጢአታችንን በመስቀል ላይ የተሸከመው እርሱ እንደ ሆነ መቀበልና (ገላትያ 3:13፤ 2ኛ ቆሮንቶስ 5:21) ኢየሱስ ክርስቶስ በእኛ ፋንታ ስለ ሞተ እግዚአብሔር ይቅር እንደሚለን መታመን ማለት ነው። በእግዚአብሔር ፊት ተቀባይነት የማግኘታችንን ተስፋ ሁሉ ክርስቶስ በቀራንዮ መስቀል ላይ በፈጸመው ሥራ ላይ ማሳረፍ ማለት ነው።

ይህን ሳያደርጉ ክርስቲያኖች ነን የሚሉ ብዙዎች ናቸው። ክርስቲያኖች ነን ወደሚሉ ብዙዎች ሄደህ እንደ ዳኑ ብትጠይቃቸው «አዎን» ብለው ይመልሳሉ። ከዚያም «ለመዳንህ መሠረት አድርገህ የምትደገፈው በምን ላይ ነው?» የሚለውን ጥያቄ ብትጠይቃቸው እንዲህ ያለ ነገር ይመልሳሉ፦ «ወደ ቤተ ክርስቲያን እሄዳለሁ፤ እጸልያለሁ፤ መጽሐፍ ቅዱሴን አነባለሁ፤ ተጠምቄአለሁ፤ የቤተ ክርስቲያን አባል ሆኛለሁ፤ ከጌታ እራት እካፈላለሁ፤ የጸሎት ስብሰባ እካፈላለሁ፤ በማውቀውም መጠን በተቻለኝ መጠን በትክክል ለመኖር እሞክራለሁ።» በእግዚአብሔር ፊት ተቀባይነት ለማግኘትህ መሠረት አድርገህ የምትደገፈው በእነዚህ ነገሮች ላይ ከሆነ አልዳንህም፤ እነዚህ ሁሉ ሥራዎችህ ናቸውና (ሁሉም በስፍራቸው ተገቢ ቢሆኑም አሁንም ሥራዎችህ ናቸው)።

በሮሜ 3:20 «ይህም የሕግን ሥራ በመሥራት ሥጋ የለበሰ ሁሉ በእርሱ ፊት ስለማይጸድቅ ነው» ተብሎ በግልጽ ተነግሮናል። ነገር ግን ወደ ሌሎች ሄደህ እንደ ዳኑ ብትጠይቃቸው «አዎን» ብለው ይመልሳሉ። ከዚያም በእግዚአብሔር ፊት ተቀባይነት ለማግኘታቸው መሠረት አድርገው የሚደገፉት በምን ላይ እንደ ሆነ ብትጠይቃቸው እንዲህ የመሰለ ነገር ይመልሳሉ፦ «ከዚህ በፊት ባደረግሁት በምንም ነገር ወይም ወደ ፊት በማደርገው በምንም ነገር ላይ አልደገፍም፤ የምደገፈው ኢየሱስ ክርስቶስ ኃጢአቴን በሥጋው በመስቀል ላይ በተሸከመ ጊዜ ለእኔ ባደረገው ላይ ነው። የማርፈው እርሱ በፈጸመው የማስተስረያ ሥራ ላይ ነው።» የምትደገፈው በዚህ ላይ ከሆነ ድነሃል፤ ኢየሱስ ክርስቶስን አዳኝህ አድርገህ ተቀብለሃል፤ በመንፈስ ቅዱስ ለመጠመቅም የመጀመሪያውን እርምጃ ወስደሃል።

ይኸው አሳብ በሌላ የመጽሐፍ ቅዱስ ክፍልም ተምሯል፤ ለምሳሌ በገላትያ 3:2። በዚያ ጳውሎስ በገላትያ ያሉትን አማኞች «ይህን ብቻ ከእናንተ እንድማር እወዳለሁ፤ በሕግ ሥራ ወይም ከእምነት ጋር በሆነ መስማት መንፈስን ተቀበላችሁን?» ብሎ ይጠይቃቸዋል። በትክክል ምን ማለቱ ነበር? በአንድ ወቅት ጳውሎስ በገላትያ በኩል ሲያልፍ በሆነ ሕመም ምክንያት በዚያ ቈየ። ሕመሙ ምን እንደ ነበረ አልተነገረንም፤ ያም ሆነ ይህ ለገላትያ ሰዎች ወንጌልን፣ ማለትም ኢየሱስ ክርስቶስ በእነርሱ ፋንታ እርግማን ሆኖ በቀራንዮ መስቀል ላይ በመሞት ከሕግ እርግማን እንደ ዋጃቸው የሚናገረውን የምሥራች ሊሰብክላቸው እስከማይችል ድረስ አልታመመም ነበር። እነዚህ የገላትያ ሰዎች ይህን ምስክርነት አመኑ፤ ይህም ከእምነት ጋር የሆነ መስማት ነበረ፤ እግዚአብሔርም መንፈስ ቅዱስን በግል ልምምድ በመስጠት በእምነታቸው ላይ የይሁንታውን ማኅተም አተመ። ነገር ግን ጳውሎስ ገላትያን ከለቀቀ በኋላ፣ የሙሴን ሕግ በወንጌል ፋንታ የሚያስቀምጡ አንዳንድ የአይሁድ ሥርዓት አራማጆች ከኢየሩሳሌም ወረዱ፤ በኢየሱስ ክርስቶስ ማመናቸው ብቻ በቂ እንዳልሆነ፣ ከዚህ በተጨማሪ የሙሴን ሕግ፣ በተለይም ስለ መገረዝ የሆነውን የሙሴን ሕግ መጠበቅ እንዳለባቸው፣ ሳይገረዙም ሊድኑ እንደማይችሉ፣ ማለትም በኢየሱስ በማመን ብቻ ሊድኑ እንደማይችሉ አስተማሯቸው (የሐዋርያት ሥራ 15:1)።

እነዚህ በገላትያ የነበሩ አዲስ አማኞች ፈጽመው ተረበሹ። እንደ ዳኑ ወይም እንዳልዳኑ አላወቁም፤ ምን ማድረግ እንዳለባቸው አላወቁም፤ ሁሉም ነገር ግራ መጋባት ሆነ። ይህም ዘመናዊ የአይሁድ ሥርዓት አራማጆች መጥተው አዲስ አማኞችን እያሳደዱ፣ በኢየሱስ ክርስቶስ ከማመናቸው በተጨማሪ የሙሴን የሰባተኛውን ቀን ሰንበት መጠበቅ እንዳለባቸው፣ ያለዚያም ሊድኑ እንደማይችሉ በሚነግሯቸው ጊዜ እንደሚሆነው ነበር። ይህ ያው የቀድሞው ግጭት በአዲስ ነጥብ ላይ መቀስቀሱ ብቻ ነው። ጳውሎስ በገላትያ የሆነውን በሰማ ጊዜ እጅግ ተቈጣ፤ የእነዚህን የአይሁድ ሥርዓት አራማጆች ፍጹም ስሕተት ለማጋለጥ ብቻ የገላትያን መልእክት ጻፈ። አብርሃም ራሱ ከመገረዙ በፊት እግዚአብሔርን በማመን ብቻ እንዴት እንደ ጸደቀ (ገላትያ 3:6)፣ ከጸደቀም በኋላ ሳይገረዝ ሳለ ለነበረው እምነት ማኅተም ሆኖ እንዴት እንደ ተገረዘ አሳያቸው። ጳውሎስ ከዚህ የአይሁድ ሥርዓት አራማጆችን ስሕተት ከሚያሳይ ማስረጃ በተጨማሪ ወደ ራሳቸው የግል ልምምድ ይጠቁማቸዋል። እንዲህ ይላቸዋል፦ «መንፈስ ቅዱስን ተቀብላችኋል፤ አይደለምን?» «አዎን።» «መንፈስ ቅዱስን የተቀበላችሁት እንዴት ነው? የሙሴን ሕግ በመጠበቅ ነውን? ወይስ ከእምነት ጋር በሆነ መስማት፣ ማለትም ኃጢአታችሁ በእርሱ ላይ እንደ ተጫነ፣ በዚህም እንደ ጸደቃችሁና እንደ ዳናችሁ እግዚአብሔር ስለ ኢየሱስ ክርስቶስ የሰጠውን ምስክርነት በቀላሉ በመቀበል ነውን?»

የገላትያ ሰዎች መንፈስ ቅዱስን የመቀበል ልምምድ ነበራቸው፤ ጳውሎስም ወደዚያ ይጠቁማቸዋል፤ መንፈስ ቅዱስን የተቀበሉት ከእምነት ጋር በሆነ ቀላል መስማት እንደ ነበረም ያሳስባቸዋል። የመንፈስ ቅዱስ ስጦታ፣ ኃጢአታችን በኢየሱስ ክርስቶስ ላይ እንደ ተጫነ እግዚአብሔር ስለ እርሱ የሰጠውን ምስክርነት በቀላሉ በመቀበል፣ በዚህም ይቅር እንዲለንና እንዲያጸድቀን እግዚአብሔርን በመታመን ላይ እግዚአብሔር የሚያትመው ማኅተም ነው። እንግዲህ መንፈስ ቅዱስን ለመቀበል የመጀመሪያው እርምጃ ይህ ነው። ነገር ግን ኢየሱስን አዳኝ አድርገን መቀበል ብቻ ሳይሆን ጌታ አድርገንም ልንቀበለው ይገባል። ስለዚህ በአራተኛው እርምጃ ከሌላ ክፍል ጋር በተያያዘ ተጨማሪ እንናገራለን።

2. በመንፈስ ቅዱስ ወደ መጠመቅ በረከት በሚያስገባው መንገድ ውስጥ ሁለተኛው እርምጃ ኃጢአትን መተው ነው። እንዳየነው ንስሐ ስለ ክርስቶስ የሚደረግ የአሳብ ለውጥ እንደ ሆነ ሁሉ ስለ ኃጢአትም የሚደረግ የአሳብ ለውጥ ነው፤ ኃጢአትን ከሚወድና በኃጢአት ከሚዝናና የአእምሮ ዝንባሌ ኃጢአትን ወደሚጠላና ኃጢአትን ወደሚተው የአእምሮ ዝንባሌ የሚደረግ የአሳብ ለውጥ ነው። መንፈስ ቅዱስ ቅዱስ መንፈስ ነው፤ እኛም እርሱንና ኃጢአትን አንድ ላይ ልንይዝ አንችልም። በመንፈስ ቅዱስና ርኩስ በሆነው ኃጢአት መካከል መምረጥ አለብን። ሁለቱንም ልንይዝ አንችልም። ኃጢአትን የማይተው ሰው መንፈስ ቅዱስን ሊያገኝ አይችልም። አንድን ኃጢአት፣ ሁለት ወይም ሦስት፣ ወይም ብዙ ኃጢአቶችን መተዋችን በቂ አይደለም፤ ኃጢአትን ሁሉ ልንተው ይገባናል። የምናውቀውን አንድ ኃጢአት እንኳ አጥብቀን ብንይዝ ከበረከቱ ያስቀረናል። ለመንፈስ ቅዱስ ጥምቀት የሚጸልዩ፣ ወደ ጉባኤዎች ሄደው ስለ መንፈስ ቅዱስ ጥምቀት የሚሰሙ፣ ስለ መንፈስ ቅዱስ ጥምቀት መጻሕፍትን የሚያነቡ፣ ምናልባትም ለመንፈስ ቅዱስ ጥምቀት ሌሊቱን ሙሉ በጸሎት የሚያሳልፉ፣ ሆኖም ምንም የማያገኙ የብዙ ሰዎችን ውድቀት ምክንያት እዚህ እናገኛለን። ለምን? አጥብቀው የያዙት አንዳች ኃጢአት ስላለ ነው።

ሰዎች ብዙ ጊዜ እንዲህ ይሉኛል ወይም ይጽፉልኛል፦ «ለመንፈስ ቅዱስ ጥምቀት ለአንድ ዓመት (ለአምስት ዓመት፣ ለአሥር ዓመት፤ አንድ ሰው ለሃያ ዓመት አለ) ስጸልይ ቆይቻለሁ። ለምን አልቀበልም?» በብዙ እንደዚህ ያሉ ሁኔታዎች እንዲህ ብዬ እንድመልስ ይሰማኛል፦ «ኃጢአት ነው፤ እግዚአብሔር ወደ ልብህ እንደሚመለከት እኔም በዚህች ቅጽበት ወደ ልብህ ውስጥ ማየት ብችል፣ ጣቴን በዚያ በተወሰነው ኃጢአት ላይ ማኖር እችል ነበር።» ትንሽ ኃጢአት ብለህ የምትጠራው ሊሆን ይችላል፤ ነገር ግን ትንሽ ኃጢአት የሚባል የለም። አንዳንድ ኃጢአቶች ትንንሽ ነገሮችን ይመለከታሉ፤ ነገር ግን እያንዳንዱ ኃጢአት በእግዚአብሔር ላይ የሚደረግ ዓመፅ ነው፤ ስለዚህ ማንኛውም ኃጢአት ትንሽ ኃጢአት አይደለም። ከእግዚአብሔር ጋር በእጅግ ትንሹ ነገር ላይ የሚደረግ ክርክር አንድን ሰው ከበረከቱ ለማስቀረት በቂ ነው። አቶ ፊኒ ስለ መንፈስ ቅዱስ ጥምቀት እጅግ ስለ ተጨነቀች አንዲት ሴት ይተርካል። ከስብሰባዎቹ በኋላ በየሌሊቱ ወደ ማረፊያዋ ሄዳ እስከ እኩለ ሌሊት ድረስ ትጸልይ ነበር፤ ወዳጆቿም አእምሮዋን ትስት ይሆን ብለው ፈሩ፤ ነገር ግን ምንም በረከት አልመጣም። አንድ ሌሊት ስትጸልይ፣ ስለ ራስ ጌጥ የሆነ አንድ ትንሽ ጉዳይ — ዛሬ ብዙ ክርስቲያኖችን ምናልባት የማያስጨንቅ፣ ነገር ግን በእርሷና በእግዚአብሔር መካከል የክርክር ጉዳይ የሆነ ነገር — ተንበርክካ ስትጸልይ (ከዚህ በፊት ብዙ ጊዜ እንደ መጣ) ወደ አእምሮዋ መጣ። እጇን ወደ ራሷ ዘርግታ የፀጉር ማስያዣዎቹን ከፀጉሯ አወጣች፤ ወደ ክፍሉ ማዶም ወርውራ «እነሆ ሄዱ!» አለች፤ ወዲያውም መንፈስ ቅዱስ በላይዋ ወረደ። ከበረከቱ ያስቀራት የራስ ጌጡ ጉዳይ ሳይሆን ከእግዚአብሔር ጋር የነበራት የክርክር ጉዳይ ነበር።

ወደ እግዚአብሔር እጅግ በቀረብህ ቍጥር ሁልጊዜ የሚመጣብህ አንዳች ነገር ካለ፣ ልትፈታው የሚገባህ ያ ነገር ነው።

ከጥቂት ዓመታት በፊት በአንድ የደቡብ ክፍለ ግዛት በተደረገ ጉባኤ፣ የባፕቲስት ቤተ ክርስቲያን አገልጋይ የሆነው የጉባኤው ሰብሳቢ ወደ አንድ ሰው ጠቍሞኝ እንዲህ አለ፦ «ያ ሰው የቤተ እምነታችን ‹ጳጳስ› ነው፤ በሁሉም ነገር እርሱ ያለው ይፈጸማል፤ በዚህ ጉዳይ ግን ፈጽሞ ከእኛ ጋር አይደለም፤ ይሁን እንጂ እዚህ በማየቴ ደስ ብሎኛል።» ይህ አገልጋይ ስብሰባዎቹን መካፈሉን ቀጠለ። ስለ መንፈስ ቅዱስ ጥምቀት ቅድመ ሁኔታዎች በተናገርሁበት በመጨረሻው ስብሰባ ፍጻሜ ላይ ይህ ሰው በመግቢያው ክፍል እየጠበቀኝ አገኘሁት። እንዲህ አለኝ፦ «ዛሬ ለጥሪህ አልቆምሁም።» እኔም «እንዳልቆምህ አይቻለሁ» ብዬ መለስሁለት። እርሱም ቀጥሎ «ራሳቸውን ለእግዚአብሔር እንደ ሰጡ ሊናገሩ የሚችሉት ብቻ እንዲቆሙ ነው የፈለግሁት ያልኸው መሰለኝ?» አለ። «ያልሁት እርሱን ነው» ብዬ መለስሁ። «እንግዲህ ይህን ልል አልቻልሁም።» «እንግዲያውስ ባለመቆምህ ፍጹም ትክክል አደረግህ። ለእግዚአብሔር እንድትዋሽ አልፈለግሁም።» «ስማ» ብሎ ቀጠለ፤ «ዛሬ በብርቱ መታኸኝ። ወደ እግዚአብሔር እጅግ በቀረብህ ቍጥር ሁልጊዜ የሚመጣብህ አንዳች ነገር ካለ ልትፈታው የሚገባህ ያ ነገር ነው አልህ። እንግዲህ ወደ እግዚአብሔር በቀረብሁ ቍጥር ሁልጊዜ የሚመጣብኝ አንድ ነገር አለ። ምን እንደ ሆነ አልነግርህም። የምታውቀው ይመስለኛል።» «አዎን» ብዬ መለስሁ። (ሽታው ይሰማኝ ነበር።) «እንግዲህ ይህን ብቻ ልነግርህ ፈለግሁ።»

ይህ የሆነው ዓርብ ከሰዓት በኋላ ነበር። ወደ ሌላ ከተማ መሄድ ነበረብኝ፤ በሚቀጥለው ማክሰኞ ጠዋት በዚያች ከተማ በኩል ስመለስ፣ ስብሰባውን የመራው አገልጋይ በባቡር ጣቢያው ነበር። «ትናንት ጠዋት በባፕቲስት አገልጋዮች ስብሰባችን ብትገኝ ምንኛ በወደድሁ!» አለኝ፤ «ከክፍለ ግዛቱ ሰሜናዊ ክፍል የመጣውና ወደ አንተ የጠቈምሁህ ያ ሰው ተገኝቶ ነበር። በስብሰባችን ተነሥቶ ‹ወንድሞች ሆይ፣ በዚህ ጉዳይ ሁላችንም ተሳስተናል› አለ፤ ከዚያም ያደረገውን ተናገረ።» ከእግዚአብሔር ጋር የነበረውን ክርክር ፈትቶ ነበር፤ ወደ እግዚአብሔር እጅግ በቀረበ ቍጥር ሁልጊዜ ይመጣበት የነበረውን ነገር ትቶ ነበር፤ ከዚያም ቀጥሎ «ወንድሞች ሆይ፣ በተለወጥሁ ጊዜ ከነበረኝ ይልቅ ይበልጥ የተወሰነ ልምምድ ተቀብያለሁ» አለ። ልክ እንዲህ ያለ ልምምድ አገልጋዩም ሆነ ምእመኑ፣ ኃጢአቱን በፈረደበት ቅጽበት፣ በእርሱና በእግዚአብሔር መካከል የክርክር ጉዳይ የሆነውን ነገር — ነገሩ ምንም ያህል ትንሽ ቢመስልም — ባስወገደ ቅጽበት ብዙዎችን ይጠብቃቸዋል። ማንም ሰው በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅን በቅንነት የሚመኝ ከሆነ፣ ከእግዚአብሔር ጋር ብቻውን ሆኖ እግዚአብሔር እንዲመረምረውና በልቡ ወይም በሕይወቱ እርሱን የማያስደስተውን ማንኛውንም ነገር ወደ ብርሃን እንዲያወጣለት ሊለምነው ይገባል፤ ወደ ብርሃንም ባወጣው ጊዜ ሊያስወግደው ይገባል። በቅንነት እግዚአብሔርን ከጠበቅን በኋላ ምንም ነገር ወደ ብርሃን ካልወጣ፣ ሌሎቹን እርምጃዎች ለመውሰድ ልንቀጥል እንችላለን። ነገር ግን ኃጢአታችንን እስክንፈርድ ድረስ መጸለይ ምንም አይጠቅምም፤ ወደ ጉባኤዎች መሄድ ምንም አይጠቅምም፤ ስለ መንፈስ ቅዱስ ጥምቀት መጻሕፍትን ማንበብ ምንም አይጠቅምም፤ ሌላ ምንም ነገር ማድረግ አይጠቅምም።

3. ሦስተኛው እርምጃ ኃጢአትን መተዋችንንና ኢየሱስ ክርስቶስን መቀበላችንን በግልጽ መመስከር ነው። ጴጥሮስ በሐዋርያት ሥራ 2:38 ሰሚዎቹን ንስሐ እንዲገቡ ከነገራቸው በኋላ ቀጠለ፦ «ንስሐ ግቡ፥ ኃጢአታችሁም ይሰረይ ዘንድ እያንዳንዳችሁ በኢየሱስ ክርስቶስ ስም ተጠመቁ»። የልብ ንስሐ ብቻውን በቂ አልነበረም። ለዚያ ንስሐ ግልጽ ምስክርነት መኖር አለበት፤ ንስሐን ለመመስከር እግዚአብሔር የሾመው መንገድም ጥምቀት ነው። ጴጥሮስ ከተናገራቸው ሰዎች አንዳቸውም ተጠምቀው አያውቁም ነበር፤ ጴጥሮስ ማለቱ የነበረውም የውኃ ጥምቀትን ነው። ነገር ግን አንድ ሰው አስቀድሞ ተጠምቆ ከሆነስ? በዚያም ሁኔታ እንኳ ጥምቀት የሚወክለው ነገር፣ ይኸውም ኃጢአትን መተዋችንንና ኢየሱስ ክርስቶስን መቀበላችንን በግልጽ መመስከር፣ መኖር አለበት። የመንፈስ ጥምቀት ለስውር ደቀ መዝሙር ሳይሆን በግልጽ ለሚመሰክር ደቀ መዝሙር ነው።

በልባቸው ክርስቲያኖች ለመሆን የሚሞክሩ፣ ኢየሱስን አዳኛቸውና ጌታቸው አድርገው እንደ ተቀበሉና ኃጢአትን እንደ ተዉ በእውነት የሚያምኑ፣ ነገር ግን ኃጢአትን መተዋቸውንና ክርስቶስን መቀበላቸውን በግልጽ ለመመስከር ፈቃደኞች ያልሆኑ ብዙዎች ዛሬ እንዳሉ አያጠራጥርም። እንደዚህ ያለ ሰው በመንፈስ ቅዱስ ሊጠመቅ አይችልም። አንድ ሰው «በውኃ ጥምቀት የማያምኑት ‹ወዳጆች› (ኩዌከሮች) በመንፈስ ቅዱስ ለመጠመቃቸው ማስረጃ አይሰጡምን?» ብሎ ይጠይቅ ይሆናል። ብዙዎቹ እንደሚሰጡ አያጠራጥርም፤ ይህ ግን የእግዚአብሔርን ቃል ትምህርት አይለውጠውም። ሰዎች ስለ ቃሉ ትምህርት ተሳስተው ሳሉ ቅኖች ከሆኑ፣ እግዚአብሔር በብዙ አጋጣሚዎች ዝቅ ብሎ ለአላዋቂነታቸው እንደሚራራ አያጠራጥርም፤ ያ እውነታ ግን ቃሉን አይለውጠውም፤ በቅንነት በውኃ ጥምቀት በማያምን የ«ወዳጆች» ጉባኤ አባል ዘንድ እንኳ በረከቱ ከመቀበሉ በፊት ጥምቀት የሚወክለው ነገር፣ ይኸውም ክርስቶስን መቀበላችንንና ኃጢአትን መተዋችንን በግልጽ መመስከር፣ መኖር አለበት።