መንፈስ ቅዱስ አማኙን ወደ ልጅነት ሕይወት መምራቱ

ሐዋርያው ጳውሎስ በሮሜ 8:14 እንዲህ ይጽፋል፦ «በእግዚአብሔር መንፈስ የሚመሩ ሁሉ እነዚህ የእግዚአብሔር ልጆች ናቸውና።»

በዚህ ክፍል መንፈስ ቅዱስ የአማኙን ሕይወት አመራር ሲረከብ እናያለን። እውነተኛ የክርስትና ሕይወት በአንድ አካል የሚመራ ሕይወት ነው፤ በየመታጠፊያው ሁሉ በመለኮታዊ አካል የሚመራ ሕይወት ነው። በማንኛውም የሕይወት መታጠፊያ ልናደርጋቸው በሚገቡን ውሳኔዎች ረገድ ከጭንቀት፣ ከሥጋትና ከመጨነቅ ሁሉ ነጻ መውጣት የአማኙ መብት ነው።

መንፈስ ቅዱስ ያን ኃላፊነት ሁሉ ለእኛ ብሎ ይሸከማል።

እውነተኛ የክርስትና ሕይወት ከእኛ ውጭ ባሉ ረጅም የሕጎች ዝርዝር የሚገዛ ሕይወት ሳይሆን፣ በውስጣችን ባለ ሕያውና ዘወትር በሚገኝ አካል የሚመራ ሕይወት ነው። ጳውሎስ «እንደገና ለፍርሃት የባርነትን መንፈስ አልተቀበላችሁምና» የሚለው ከዚህ ጋር በተያያዘ ነው። ከሰው ውጭ ባሉ ሕጎች የሚገዛ ሕይወት የባርነት ሕይወት ነው። በቂ ሕጎችን ያላወጣን ስለ መሆናችን ሁልጊዜ ፍርሃት አለ፤ ደግሞም ባልተጠነቀቅንበት ቅጽበት ካወጣናቸው ሕጎች አንዳንዶቹን ሳንጥስ አንቀርም የሚል ፍርሃት ሁልጊዜ አለ። ብዙ ክርስቲያኖች የሚኖሩት ሕይወት እጅግ አስከፊ የሆነ የባርነት ሕይወት ነው፤ ጴጥሮስ በዘመኑ ለነበሩት አይሁድ እነርሱም ሆኑ አባቶቻቸው ሊሸከሙት እንዳልቻሉ ከተናገረለት ከጥንቱ የሙሴ ሕግ ቀንበር ይልቅ ለመሸከም የሚከብድ ቀንበር በራሳቸው ላይ ጭነዋልና (የሐዋርያት ሥራ 15:10)።

ብዙ ክርስቲያኖች በራሳቸው ያወጡአቸው ረጅም የሕጎች ዝርዝር አላቸው፤ በአጋጣሚ በራሳቸው ካወጡአቸው ከእነዚህ ሕጎች አንዱን ቢጥሱ ወይም አንዱን መጠበቅ ቢረሱ፣ የእግዚአብሔርን ቍጣ በራሳቸው ላይ አምጥተዋል በሚል አስከፊ ፍርሃት ወዲያውኑ ይሞላሉ (አንዳንድ ጊዜም የማይሰረየውን ኃጢአት እንደ ሠሩ እንኳ ያስባሉ)። ይህ ክርስትና አይደለም፤ ይህ ሕግ አጥባቂነት ነው። «እንደገና ለፍርሃት የባርነትን መንፈስ አልተቀበልንም»፤ የልጆችን ስፍራ የሚሰጠንን መንፈስ ተቀብለናል (ሮሜ 8:15)።

ሕይወታችን ከእኛ ውጭ ባሉ የሕጎች ዝርዝር ሳይሆን በውስጣችን ባለው አፍቃሪው የልጅነት መንፈስ ሊገዛ ይገባዋል። የእግዚአብሔር ልጅ መንፈስ በውስጣችን እንደሚኖር የሚናገረውን የእግዚአብሔርን ቃል ትምህርት ልናምን፣ የሕይወታችንን ፍጹም ቍጥጥር ለእርሱ ልናስረክብና በየሕይወት መታጠፊያው ሁሉ እንዲመራን ወደ እርሱ ልንመለከት ይገባናል። ይህን እንዲያደርግ ራሳችንን ብቻ ብንሰጠውና ይህን እንደሚያደርግ ብንታመነው ያደርገዋል። ሳናስብ በቀረንበት ቅጽበት በእርሱ መንገድ ፋንታ በራሳችን መንገድ ብንሄድ፣ በሚያጥለቀልቅ የኵነኔ ስሜትና የተቈጣውን አምላክ በመፍራት አንሞላም፤ ነገር ግን እንደ አባታችን ወደ እግዚአብሔር እንሄዳለን፣ መሳታችንን እንናዘዛለን፣ እርሱ ስለ ተናገረ ፈጽሞ ይቅር እንደሚለን እናምናለን (1ኛ ዮሐንስ 1:9)፣ በቀለለና በደስተኛ ልብም እርሱን ለመታዘዝና በመንፈሱ ለመመራት እንቀጥላለን።

በእግዚአብሔር መንፈስ መመራት የተጻፈው የእግዚአብሔር ቃል እንዳናደርግ የሚነግረንን ነገሮች እናደርጋለን ማለት ለአንድ አፍታ እንኳ አይደለም። መንፈስ ቅዱስ እርሱ ደራሲው ከሆነው መጽሐፍ በተቃራኒ ሰዎችን ፈጽሞ አይመራም። የኢየሱስን ወይም የሐዋርያትን ግልጽ ትምህርት የሚቃረን ነገር እንድናደርግ የሚመራን አንድ መንፈስ ቢኖር፣ ይህ የሚመራን መንፈስ መንፈስ ቅዱስ አለመሆኑን እርግጠኞች ልንሆን እንችላለን። ይህ ነጥብ በዘመናችን አጽንዖት ሊሰጠው ይገባል፤ መንፈስ ቅዱስ ነው ለሚሉት፣ ነገር ግን በቃሉ በግልጽ የተከለከሉ ነገሮችን እንዲያደርጉ ለሚመራቸው ለአንድ መንፈስ አመራር ራሳቸውን አሳልፈው የሚሰጡ ጥቂቶች አይደሉምና። ብዙ የሐሰት መናፍስትና ሐሰተኞች ነቢያት ወደ ዓለም እንደ ወጡ ሁልጊዜ ማስታወስ አለብን (1ኛ ዮሐንስ 4:1)። ብዙዎች በማይታይ ኃይል ለመመራት እጅግ ከመጓጓታቸው የተነሣ የሕይወታቸውን አመራር ለማንኛውም መንፈሳዊ ተጽዕኖ ወይም ለማይታይ አካል አሳልፈው ለመስጠት ዝግጁ ናቸው። በዚህ መንገድ ሕይወታቸውን እንዲያጠፉ ለርኩሳን መናፍስት አመራርና ጠላት ተጽዕኖ ሕይወታቸውን ይከፍታሉ።

ስለ ቅድስናው ብዙ የሚናገር አንድ ሰው በአንድ ወቅት ወደ እኔ መጥቶ፣ መንፈስ ቅዱስ እርሱንና ያገኛትን «አንዲት ጣፋጭ ክርስቲያን ሴት» ስለ ጋብቻ እንዲያስቡ እየመራቸው እንደ ሆነ ነገረኝ። እኔም በመገረም «እንዴ፣ አንተ አንዲት ሚስት አለችህ እኮ» አልሁት። እርሱም «አዎን፣ ነገር ግን እንደምታውቀው አንስማማም፤ ለብዙ ዓመታትም አብረን አልኖርንም» አለ። እኔም መልሼ እንዲህ አልሁት፦ «አዎን፣ ለብዙ ዓመታት አብራችሁ እንዳልኖራችሁ አውቃለሁ፤ ጉዳዩንም መርምሬአለሁ፤ ለዚያም ተጠያቂነቱ በአብዛኛው በአንተ ላይ ነው ብዬ አምናለሁ። ያም ሆነ ይህ እርስዋ ሚስትህ ናት። እርስዋ ለአንተ ታማኝ አልሆነችም ብለህ የምታስብበት ምክንያት የለህም፤ ኢየሱስ ክርስቶስም እርስዋ በሕይወት እያለች ሌላ ብታገባ ታመነዝራለህ ብሎ ያስተምራል» (ሉቃስ 16:18)። ሰውየውም «ኧረ፣ ነገር ግን የእግዚአብሔር መንፈስ እርስ በርሳችን እንድንዋደድና እርስ በርሳችን ልንጋባ እንደሚገባን እንድናይ እየመራን ነው» አለ። እኔም «ትዋሻለህ፤ ትሳደባለህም» ብዬ መለስሁለት።

«የኢየሱስ ክርስቶስን ግልጽ ትምህርት እንዳትታዘዝ የሚመራህ ማንኛውም መንፈስ የእግዚአብሔር መንፈስ ሳይሆን የዲያብሎስ የሆነ አንድ መንፈስ ነው።»

ይህ ምናልባት ጽንፍ የወጣ ጉዳይ ነበር፤ ነገር ግን በመሠረቱ ተመሳሳይ ባሕርይ ያላቸው ጉዳዮች ብርቅ አይደሉም። ክርስቲያን ነን የሚሉ ብዙዎች በቃሉ የተከለከሉ ነገሮችን ማድረጋቸውን በእግዚአብሔር መንፈስ እንደሚመሩ በመናገር ለማጽደቅ ይሞክራሉ። በእያንዳንዱ ስብሰባ ብዙዎች፣ መንፈስ ቅዱስ በሐዋርያው ጳውሎስ በኩል በ1ኛ ቆሮንቶስ 14:27-28 የሰጠውን ትምህርት በግልጽ በመጣስ፣ በልሳኖች እንናገራለን ይሉ የነበሩበትን የአንድ የክርስቲያን ጉባኤ መሪዎችን ተቃውሜአቸው ነበር («በልሳን የሚናገር ቢኖር ሁለት ወይም ቢበዛ ሦስት ሆነው በተራቸው ይናገሩ አንዱም ይተርጉም፤ የሚተረጉም ባይኖር ግን በማኅበር መካከል ዝም ይበልና ለራሱና ለእግዚአብሔር ይናገር።»)። እነርሱ ያቀረቡት መከላከያ መንፈስ ቅዱስ በአንድ ጊዜ ብዙዎች ሆነው፣ በአንድ ስብሰባም በብዛት እንዲናገሩ እንደ መራቸው፣ እነርሱም መንፈስ ቅዱስን መታዘዝ እንዳለባቸውና እንዲህ ባለ ጉዳይ ለቃሉ እንደማይገዙ የሚል ነበር።

መንፈስ ቅዱስ ራሱን ፈጽሞ አይቃረንም። በተጻፈው ቃል ሁላችንም እንዳናደርግ ያዘዘንን ነገር እንዲያደርግ ግለሰቡን ፈጽሞ አይመራም። ማንኛውም የመንፈስ አመራር በቃሉ ውስጥ የመንፈስ አመራር እንደ ሆነ በምናውቀው ነገር ሊፈተን ይገባዋል። ከሐሰተኛ መናፍስት አመራር መጠንቀቅ ቢያስፈልገንም፣ በመንፈስ ቅዱስ መመራትና ከሕጎች ባርነትና እንሳሳት ይሆን ከሚል ጭንቀት ነጻ የሆነ ሕይወት መኖር መብታችን ነው፤ ይህም መንገዱን ሁሉ የሚመራቸው የማይሳሳት መሪ አባታቸው የላከላቸው ልጆች ሕይወት ነው።

እንዲህ በእግዚአብሔር መንፈስ የሚመሩ «የእግዚአብሔር ልጆች» ናቸው፤ ይህም ማለት ከአብ የተወለዱ እውነት ቢሆንም ገና ያልበሰሉ ሕፃናት ብቻ አይደሉም፤ ይልቁንም ያደጉ፣ የበሰሉ የእግዚአብሔር ልጆች ናቸው፤ ከእንግዲህ ሕፃናት ሳይሆኑ ሙሉ የልጅነት መብት ያላቸው ልጆች ናቸው። ሐዋርያው ጳውሎስ በገላትያ 4:1-7 ከሕግ ሞግዚትነት በታች ባለውና ከባሪያ በማይለየው ሕፃን፣ እንዲሁም ከእንግዲህ ባሪያ ሳይሆን በደስታ በተሞላ ነጻነት የሚመላለስ ልጅ በሆነው ሙሉ ሰው በሆነው ልጅ መካከል ያለውን ልዩነት ያሳያል። በዛሬ ጊዜ የሕግን፣ ማለትም ከራሳቸው ውጭ ያሉ ሕጎችን ባርነት አሽቀንጥረው የጣሉና ወደ ልጆች የደስታ ነጻነት የገቡ ክርስቲያኖች በንጽጽር ጥቂቶች እንደ ሆኑ አንዳንድ ጊዜ ይመስላል።