መንፈስ ቅዱስ ክርስቶስን በውስጣችን መሣሉ

ጳውሎስ በኤፌሶን ላሉት አማኞችና መልእክቱን ለሚያነቡ አማኞች ሁሉ በኤፌሶን 3:16-19 የሚያቀርበው ጸሎት አስደናቂና እጅግ ጥልቅ ትርጉም ያለው ጸሎት ነው። ጳውሎስ እንዲህ ይጽፋል፦ «ስለዚህ ምክንያት በሰማይና በምድር ያለ አባትነት ሁሉ ከእርሱ በሚሰየምበት በአብ ፊት እንበረከካለሁ፤ በውስጥ ሰውነታችሁ በመንፈሱ በኃይል እንድትጠነክሩ እንደ ክብሩ ባለ ጠግነት መጠን እንዲሰጣችሁ፥ ክርስቶስም በእምነት በልባችሁ እንዲኖር፥ በፍቅርም ተተክላችሁና መሠረት ተመሥርታችሁ፥ ስፋቱና ርዝመቱ ከፍታውና ጥልቀቱ ምን ያህል እንደ ሆነ ከቅዱሳን ሁሉ ጋር ትረዱ ዘንድ፥ ከመታወቅም የሚያልፈውን የክርስቶስን ፍቅር ታውቁ ዘንድ ትበረቱ ዘንድ፥ እስከ እግዚአብሔርም ፍጹም ሙላት ድረስ ትሞሉ ዘንድ እለምናለሁ።»

እዚህ ላይ ባለፈው ምዕራፍ ካጠናነው አሳብ የላቀ እድገት አለ። ይህ የቀደመውን ሥራ ወደ ፍጻሜው ማድረስ ነው። እዚህ የመንፈስ ኃይል የሚገለጠው በኃጢአት ላይ ድልን በመስጠት ብቻ ሳይሆን በአራት ነገሮች ነው፦ 1. ክርስቶስ በልባችን በመኖሩ። በዚህ ክፍል «መኖር» ተብሎ የተተረጎመው ቃል እጅግ ብርቱ ነው። ቃል በቃል «ወደ ታች ዘልቆ መኖር»፣ «መስፈር»፣ «በጥልቅ መኖር» ማለት ነው። ሕያው ክርስቶስን በውስጣችን መሣልና እርሱም በማንነታችን እጅግ ጥልቅ በሆነው ስፍራ ዘልቆ እንዲኖር ማድረግ የመንፈስ ቅዱስ ሥራ ነው። አንዳንድ ጊዜ ለመንፈስ ቅዱስ የሚሰጠው «የክርስቶስ መንፈስ» የሚለው ስም ትርጉም አንዱ ክፍል ይህ መሆኑን ቀደም ብለን አይተናል። በቀራንዮ መስቀል ላይ ለኃጢአት የማስተስረያ መሥዋዕት በሆነውና የተሻረውን ሕግ እርግማን በእኛ ፋንታ በተሸከመው ክርስቶስ ስለ እኛ የሆነ ክርስቶስ አለን። ነገር ግን ከሙታን የተነሣው ክርስቶስ በሰጠን በመንፈስ ቅዱስ ኃይል በእኛ ውስጥ የሚኖር ክርስቶስ አለን። ክርስቶስን የሚመስል ሕይወት ምሥጢር ያለው በዚህ ነው።

በዚህ ዘመን ኢየሱስ እንደሚያደርገው ስለ ማድረግ ብዙ እንሰማለን። እንደ ክርስቲያኖች እንደ ክርስቶስ ልንኖር እንደሚገባን የተረጋገጠ ነው። «በእርሱ እኖራለሁ የሚል እርሱ እንደ ተመላለሰ ራሱ ደግሞ ሊመላለስ ይገባዋል» (1ኛ ዮሐንስ 2:6)። ነገር ግን ክርስቶስን በራሳችን ብርታት ለመምሰል የምናደርገው ማንኛውም ሙከራ ፍጹም ተስፋ መቍረጥንና ተስፋ ማጣትን ብቻ ያመጣል። ክርስቶስን በራሳችን ፈቃድ ኃይል ለመምሰል ከመሞከር የበለጠ ከንቱ የሆነ ሙከራ የለም። ተሳክቶልናል ብለን ብናስብ፣ ይህ የሚሆነው ስለ ክርስቶስ ያለን እውቀት እጅግ ጐደሎ ስለ ሆነ ብቻ ነው። እርሱን ባጠናነውና ምግባሩን ይበልጥ ፍጹም በሆነ ሁኔታ በተረዳነው መጠን እርሱን ከመምሰል ምን ያህል እንደ ራቅን ይበልጥ በግልጽ እናያለን። ነገር ግን እግዚአብሔር የማይቻለውን ነገር ከእኛ አይጠይቅም፤ ክርስቶስን በራሳችን ብርታት እንድንመስለው አይጠይቀንም። ወሰን በሌለው ሁኔታ የሚበልጥ ነገር ያቀርብልናል። በመንፈስ ቅዱሱ ኃይል ክርስቶስን በውስጣችን ሊሥል ያቀርብልናል።

ክርስቶስ እንዲህ በመንፈስ ቅዱስ ኃይል በውስጣችን በተሣለ ጊዜ፣ እኛ ማድረግ ያለብን ይህ በውስጣችን የሚኖረው ክርስቶስ የራሱን ሕይወት በእኛ ውስጥ እንዲኖር መፍቀድ ብቻ ነው፤ ያን ጊዜ ያለ ራሳችን ትግልና ጥረት ክርስቶስን እንመስላለን። የቃሉ ጥልቅ እውቀትና በክርስቶስ ያለውን ሙላት በተመለከተ ብርቅ የሆነ ተሞክሮ የነበራት አንዲት ሴት አንድ ቀን ጠዋት በአገልጋዮች ጉባኤ ፊት ቆማ ሳለች በጥያቄ ያጣድፏት ነበር። ከአገልጋዮቹ አንዱ «ወይዘሮ ሀ——፣ ቅድስት ነኝ ማለትሽ ነውን?» ብሎ ጠየቃት። ያቺ የተመረጠች እመቤት ፈጥና፣ ነገር ግን በታላቅ የዋህነትና በለስላሳ ቃል «በእኔ ውስጥ ያለው ክርስቶስ ቅዱስ ነው» ብላ መለሰች። አዎን፣ እኛ ቅዱሳን አይደለንም። በራሳችንና ከራሳችን የተነሣ እስከ መጨረሻው ድረስ ድካምና ውድቀት የሞላብን ነን፤ ነገር ግን መንፈስ ቅዱስ የእግዚአብሔርን ቅዱሱን፣ በውስጣችን የሚኖረውን ክርስቶስን፣ በውስጣችን ሊሥል ይችላል፤ እርሱም ታላላቅ በሚባሉት የሕይወት ግንኙነቶች ብቻ ሳይሆን እጅግ ዝቅተኛ በሆኑት የሕይወት ግንኙነቶች ሁሉ ሕይወቱን በእኛ በኩል ይኖራል። ሕይወቱን በቤት ውስጥ ባለችው እናት፣ በማዕድን ጕድጓድ ውስጥ በሚሠራው የቀን ሠራተኛ፣ በቢሮው ባለው ነጋዴ በኩል፣ በሁሉም ስፍራ ይኖራል።

2. በፍቅር በመተከላችንና መሠረት በመመሥረታችን (ቍጥር 17)። ጳውሎስ እዚህ ላይ ምሳሌዎችን ያበዛል፤ የመጀመሪያው ምሳሌ ሥሩን ወደ ምድር ጥልቅ አድርጎ ከሚሰድድና አጥብቆ ከሚይዛት ዛፍ የተወሰደ ነው። ሁለተኛው ምሳሌ መሠረቱ በምድር ውስጥ በጥልቅ በዓለት ላይ ከተጣለ ታላቅ ሕንጻ የተወሰደ ነው። ስለዚህ ጳውሎስ በውስጥ ሰውነታችን በመንፈስ በመጠንከራችን የሕይወታችንን ሥሮች ወደ ፍቅር አፈር ጥልቅ አድርገን እንደምንሰድድ፣ ደግሞም በላዩ የሚታነጸው የባሕርያችን ሕንጻ መሠረት በፍቅር ዓለት ላይ እንደሚመሠረት ይነግረናል። ፍቅር የቅድስና ድምር፣ «ፍቅር የሕግ ፍጻሜ ነው» (ሮሜ 13:10)፤ ከእግዚአብሔር፣ ከኢየሱስ ክርስቶስና እርስ በርሳችን ጋር ባለን ግንኙነት ሁላችንም ከሁሉ በላይ የሚያስፈልገን ፍቅር ነው፤ ሕይወታችንን በፍቅር መትከልና መመሥረትም የመንፈስ ቅዱስ ሥራ ነው።

ክርስቶስ በውስጣችን በመሣሉ ወይም በእኛ እንዲኖር በመደረጉና እኛ በፍቅር በመተከላችንና መሠረት በመመሥረታችን መካከል እጅግ የጠበቀ ግንኙነት አለ፤ ኢየሱስ ክርስቶስ ራሱ የመለኮታዊ ፍቅር ፍጹም መገለጫ ነውና።

3. ስፋቱ፣ ርዝመቱ፣ ከፍታውና ጥልቀቱ ምን ያህል እንደ ሆነ ከቅዱሳን ሁሉ ጋር እንድንረዳና ከመታወቅ የሚያልፈውን የክርስቶስን ፍቅር እንድናውቅ በመበርታታችን። መውደዳችን ብቻ በቂ አይደለም፤ የክርስቶስን ፍቅር ማወቅ አለብን፤ ነገር ግን ያ ፍቅር ከመታወቅ ያልፋል። ማንም ሙሉ በሙሉ ሊያስተውለው እስከማይችል ድረስ እጅግ ሰፊ፣ ረጅም፣ ከፍ ያለና ጥልቅ ነው። ነገር ግን «ልንጨብጠው»፣ አጥብቀን ልንይዘውና የራሳችን ልናደርገው እንችላለን፤ የማሰላሰላችን፣ የአድናቆታችንና የደስታችን ጉዳይ አድርገን በፊታችን ልንይዘው እንችላለን። ነገር ግን እንዲህ ልንጨብጠው የምንችለው በመንፈስ ቅዱስ ኃይል ብቻ ነው። አእምሮ በተፈጥሮ ብርታቱ ሊይዘው አይችልም። በእግዚአብሔር መንፈስ ያልተማረና ያልበረታ ሰው ስለ ክርስቶስ ፍቅር ሊናገር፣ ቅኔ ሊጽፍለትና በእርሱ ሊመሰጥ ይችላል፤ ነገር ግን ቃላት ብቻ ነው። እውነተኛ መጨበጥ የለም። የእግዚአብሔር መንፈስ ግን በስፋቱ፣ በርዝመቱ፣ በጥልቀቱና በከፍታው ሁሉ እንድንጨብጠው ብርቱዎች ያደርገናል።

4. «እስከ እግዚአብሔር ሙላት ሁሉ ድረስ» በመሞላታችን። በተፈቀደው ትርጉም (ኦተራይዝድ ቨርዥን) እና በተሻሻለው ትርጉም (ሪቫይዝድ ቨርዥን) መካከል እጅግ አስፈላጊ የሆነ ልዩነት አለ። የተፈቀደው ትርጉም «በእግዚአብሔር ሙላት ሁሉ ትሞሉ ዘንድ» ይላል።

የተሻሻለው ትርጉም ግን ይበልጥ በትክክል «እስከ እግዚአብሔር ሙላት ሁሉ ድረስ ትሞሉ ዘንድ» ይላል። የተፈቀደው ትርጉም ተርጓሚዎች ጳውሎስ በተናገረው ነገር ቢደናገጡና የቃሎቹን ሙሉ ኃይል ለማለዘብ ቢሞክሩ አያስደንቅም። በእግዚአብሔር ሙላት ሁሉ መሞላት ያን ያህል አስደናቂ አይሆንም ነበር፤ አንዲትን ትንሽ ጽዋ በውቅያኖስ ሙላት ሁሉ መሙላት ቀላል ነገር ነውና፤ አንድ ጊዜ መንከር ይበቃል። ነገር ግን በውቅያኖስ ውስጥ ያለው ሙላት ሁሉ በዚያች ትንሽ ጽዋ ውስጥ እስኪሆን ድረስ፣ ጽዋዋን እስከ ውቅያኖሱ ሙላት ሁሉ ድረስ መሙላት በእርግጥ የማይቻል ነገር ይሆን ነበር።

ነገር ግን መንፈስ ቅዱስ ለእኛ ሊያደርግ የሚወስደው ተግባር ከዚህም የበለጠ የማይቻል የሚመስል ነው፤ ይኸውም ወሰን የሌለውን የእግዚአብሔርን «ሙላት ሁሉ ድረስ» ሊሞላን፣ በእግዚአብሔር ያለው የአእምሮና የቅድስና ሙላት ሁሉ በእኛ እስኪሆን ድረስ ሊሞላን ነው። ነገር ግን የአማኙ ዕጣ ፈንታ ይህ ነው፤ እኛ «የእግዚአብሔር ወራሾች ነን… ከክርስቶስ ጋር አብረን ወራሾች ነን» (ሮሜ 8:17)፤ ይህም ማለት ኢየሱስ ክርስቶስ የእግዚአብሔር ወራሽ በሆነበት መጠን እኛም የእግዚአብሔር ወራሾች ነን፤ ማለትም እግዚአብሔር ለሆነው ሁሉና እግዚአብሔር ላለው ሁሉ ወራሾች ነን። በክርስቶስ የእኛ የሆነውን ነገር በእኛ ላይ መፈጸም የመንፈስ ቅዱስ ሥራ ነው። ሥራው «እስከ እግዚአብሔር ሙላት ሁሉ ድረስ» በመሞላታችን እስኪፈጸም ድረስ፣ እግዚአብሔር ያለውን ሁሉና እግዚአብሔር የሆነውን ሁሉ በተሞክሮ የእኛ ማድረግ የእርሱ ሥራ ነው። ይህ የአንድ አፍታ፣ የአንድ ቀን፣ የአንድ ሳምንት፣ የአንድ ወር ወይም የአንድ ዓመት ሥራ አይደለም፤ ነገር ግን መንፈስ ቅዱስ ዕለት ዕለት እጁን፣ ለማለት ያህል፣ ወደ እግዚአብሔር ሙላት ያስገባል፤ ከዚያም የወሰደውን ወደ እኛ አምጥቶ በውስጣችን ያኖረዋል፤ ደግሞም እንደ ገና እጁን በእግዚአብሔር ወዳለው ሙላት ያስገባል፤ ከዚያም የተወሰደውን ወደ እኛ አምጥቶ በውስጣችን ያኖረዋል፤ ይህም አስደናቂ ሂደት ቀን በቀን፣ ሳምንት በሳምንት፣ ወር በወርና ዓመት በዓመት ይቀጥላል፤ «እስከ እግዚአብሔር ሙላት ሁሉ ድረስ» እስክንሞላም ድረስ ፈጽሞ አያበቃም።