ወደ ዕረፍት መግባት

ዕብራውያን 4:1።—«እንግዲህ ወደ ዕረፍቱ ለመግባት ተስፋ ገና ቀርቶልን ከሆነ፥ ምናልባት ከእናንተ ማንም የማይበቃ መስሎ እንዳይታይ እንፍራ።»

ዕብራውያን 4:11።—«እንግዲህ እንደዚያ እንደ አለመታዘዝ ምሳሌ ማንም እንዳይወድቅ ወደዚያ ዕረፍት ለመግባት እንትጋ።»

«ሰው ወደዚያ ዕረፍት እንዴት ይገባል?» የሚለውን ጥያቄ በተቻለኝ መጠን በቀላሉ ልመልስ፣ ሰው የሚወስዳቸውን፣ ሁሉም ራስን በመስጠትና በእምነት በአንድ ድርጊት ውስጥ የተጠቃለሉትን ቀላል እርምጃዎችም ላመለክት እፈልጋለሁ። የመጀመሪያው እርምጃ ይህ ይመስለኛል፦ ሰው «በእምነት ሕይወት ውስጥ ዕረፍት እንዳለ በሙሉ ልቤ አምናለሁ» ማለትን ይማራል።

እስራኤል በሁለት ደረጃዎች አልፏል። ይህ በዘዳግም መጽሐፍ እጅግ ውብ ሆኖ ተገልጧል፦ «ያገባን ዘንድ ከዚያ አወጣን»—ሁለቱ የእግዚአብሔር የቤዛነት ሥራ ክፍሎች እነዚህ ናቸው—«ለአባቶቻችን ሊሰጠን የማለላቸውን ምድር ሰጥቶን ወደዚያ ያገባን ዘንድ ከዚያ አወጣን።» ዘዳግም 6:23። ይህም ለእያንዳንዱ አማኝ ይሠራል። በተለወጥህ ጊዜ እግዚአብሔር ከግብፅ አወጣህ፤ ያው ሁሉን የሚችል አምላክም ወደ ከነዓን ሕይወት ሊያገባህ ይናፍቃል።

እግዚአብሔር እስራኤላውያንን እንዴት እንዳወጣቸው ታውቃለህ፤ እነርሱ ግን እንዲያገባቸው አልፈቀዱለትም፤ በምድረ በዳም አርባ ዓመት ለመንከራተት ተገደዱ—ይህም የብዙ ክርስቲያኖች ምሳሌ ነው። እግዚአብሔር በመለወጥ ያወጣቸዋል፤ እነርሱ ግን ወዳዘጋጀላቸው ነገር ሁሉ እንዲያገባቸው አይፈቅዱለትም። «ወደ ዕረፍቱ እንዴት ልገባ እችላለሁ?» ብሎ ለሚጠይቀኝ ሰው ከሁሉ አስቀድሞ እንዲህ እለዋለሁ፦ ይህን ቃል ተናገር፦ «ኢየሱስ፣ ኢያሱአችን፣ የሚታመንን ነፍስ ሊያገባት የሚችልበት ዕረፍት እንዳለ በእርግጥ አምናለሁ።» በሁለቱ ሕይወቶች መካከል—እስከ አሁን ስትኖረው በነበረው ሕይወትና አሁን ልትኖረው በምትፈልገው ሕይወት መካከል—ያለው ልዩነት ምን እንደ ሆነ ማወቅ ብትፈልግ፣ ምድረ በዳውንና ከነዓንን ብቻ ተመልከት። የልዩነቱ ነጥቦች ምንድን ናቸው? በምድረ በዳ ለአርባ ዓመት ወዲህና ወዲያ መንከራተት ነበረ፤ በከነዓን ግን እግዚአብሔር በሰጣቸው ምድር ፍጹም ዕረፍት። ወደ ከነዓን በገባና ባልገባ ክርስቲያን ሕይወት መካከል ያለው ልዩነት ይህ ነው።

በምድረ በዳ ወዲህና ወዲያ መንከራተት ነው፤ ዓለምን መከተል፣ ተመልሶም ንስሐ መግባት፤ በፈተና መሳሳት፣ እንደ ገናም ለመሄድ ብቻ መመለስ፤ መውጣትና መውረድ የበዛበት ሕይወት። በከነዓን ግን በአንጻሩ ነፍስ መታመንን ስለ ተማረች የዕረፍት ሕይወት ነው፦ «እግዚአብሔር በብርቱ ኃይሉ በየሰዓቱ ይጠብቀኛል።» ሁለተኛው ልዩነት ይህ ነው፦ በምድረ በዳ የነበረው ሕይወት የእጦት ሕይወት ነበረ፤ በከነዓን ግን የሙላት ሕይወት። በምድረ በዳ የሚበላ ምንም አልነበረም፤ ብዙ ጊዜም ውኃ አልነበረም። እግዚአብሔር በቸርነቱ በመናና ከዓለት በወጣ ውኃ ፍላጎታቸውን አሟላላቸው። እነርሱ ግን በዚህ አልረኩም፤ ሕይወታቸውም የእጦትና የማጕረምረም ሕይወት ነበረ። በከነዓን ግን እግዚአብሔር ያልተከሉትን የወይን ቦታዎች ሰጣቸው፤ የምድሪቱም አሮጌ እህል እዚያ ይጠብቃቸው ነበር፤ ወተትና ማር የምታፈስስ ምድር፣ በሰማይ ዝናብ የምትኖርና የእግዚአብሔር የራሱ ጥንቃቄ ያለባት ምድር ነበረች።

ኦ ክርስቲያን ሆይ፣ ና፤ ዛሬ እንዲህ በል፦ «ብዙ ጊዜ ከኖርሁት ከዚያ የመንፈሳዊ ሞት፣ የጨለማ፣ የኀዘንና የማጕረምረም ሕይወት ወጥቶ፣ የኢየሱስ ጸጋ በየቀኑና በየሰዓቱ በቂ ሆኖ ወደሚገኝበት፣ ፍላጎት ሁሉ ወደሚሟላበት ምድር እንዲህ ያለ ለውጥ ሊሆን እንደሚችል አምናለሁ።»

ዛሬ እንዲህ በል፦ «ለእኔ እንዲህ ያለ የዕረፍት ምድር ሊኖር እንደሚችል አምናለሁ።» ከዚያም ሦስተኛው ልዩነት ይህ ነው፦ በምድረ በዳ ድል አልነበረም። በቃዴስ ኃጢአት ከሠሩ በኋላ በጠላቶቻቸው ላይ ሊወጡ በሞከሩ ጊዜ ተሸነፉ። በምድሪቱ ግን ጠላትን ሁሉ ድል አደረጉ፤ ከኢያሪኮ ጀምሮ ከድል ወደ ድል ሄዱ። እንዲሁም እግዚአብሔር ይጠብቃል፤ ክርስቶስም ይጠብቃል፤ መንፈስ ቅዱስም በየቀኑ ድልን ሊሰጥ ይጠብቃል፤ ከፈተና ነጻ መሆንን አይደለም—አይደለም፣ ያ አይደለም—ነገር ግን ከክርስቶስ ጋር በመተባበር፦ «ኃይልን በሚሰጠኝ በክርስቶስ ሁሉን እችላለሁ።» ሊል የሚችል ኃይልን ነው። «በዚህ ሁሉ ግን በወደደን በእርሱ ከአሸናፊዎች እንበልጣለን።»

(ፊልጵስዩስ 4:13)። እግዚአብሔር እያንዳንዱ ልብ ይህን እንዲል ይርዳው።

ከዚያም ሁለተኛው እርምጃ ይመጣል። «እንዲህ ያለ ሕይወት እንዳለ አምናለሁ» እንድትል ብቻ ሳይሆን፣ ሁለተኛ «እስከ አሁን ግን አላገኘሁትም» እንድትል እፈልጋለሁ። ይህን በል፦ «ገና ከቶ አላገኘሁትም።» አንዳንዶች፦ «ፈልጌዋለሁ» ይሉ ይሆናል፤ አንዳንዶችም፦ «ስለ እርሱ ከቶ ሰምቼ አላውቅም» ይሉ ይሆናል፤ አንዳንዶች ደግሞ፦ «አንዳንድ ጊዜ ያገኘሁት መስሎኝ ነበር፤ ነገር ግን እንደ ገና አጣሁት» ይሉ ይሆናል። እያንዳንዱ ከእግዚአብሔር ጋር ቅን ይሁን። እንግዲህ ገና ያላገኙት ሁሉ በቅንነት፦ «ጌታ ሆይ፣ እስከዚህ ጊዜ ድረስ ከቶ አላገኘሁትም» ማለት ይጀምሩን? እንዲህ መናገር ይህን ያህል አስፈላጊ የሆነው ለምንድን ነው? ውድ ወዳጆች ሆይ፣ አንዳንድ ሰዎች ወደዚህ የዕረፍት ሕይወት ቀስ በቀስ ተንሸራትተው፣ በጸጥታም ሾልከው ሊገቡ ይፈልጋሉና፤ እግዚአብሔር ግን ይህን አይቀበልም። በምድረ በዳ የኖርኸው ሕይወት ለራስህ የኀዘን ሕይወት ብቻ ሳይሆን የኃጢአትና እግዚአብሔርን የማዋረድ ሕይወት ነበረ።

ወደ መዳን ጠለቅ ብሎ መግባት ሁሉ ሁልጊዜ በኃጢአት ወቀሳና በኑዛዜ መንገድ መሆን አለበት። ስለዚህ እያንዳንዱ ክርስቲያን እንዲህ ለማለት ፈቃደኛ ይሁን፦ «ያን ሕይወት አልኖርሁም፤ በደለኛም ነኝ፤ እግዚአብሔርን አዋርጃለሁ፤ እንደ እስራኤል ሆኛለሁ፤ ባለማመኔና ባለመታዘዜ አስቈጥቼዋለሁ። እግዚአብሔር ሆይ፣ ማረኝ!»

ኦ፣ ይህ የስውር ኑዛዜ በእግዚአብሔር ፊት ይውጣ፦ «አላገኘሁትም፤ ወዮ! በዕረፍት ምድር በሚኖር ሕይወት እግዚአብሔርን አላከበርሁም።»

ከዚያም እንድትናገር የምፈልገው ሦስተኛው ቃል ይመጣል፤ እርሱም፦ «እግዚአብሔር ይመስገን፤ ያ ሕይወት ለእኔ ነው» የሚል ነው። አንዳንዶች፦ «እንዲህ ያለ ሕይወት እንዳለ አምናለሁ፤ ለእኔ ግን አይደለም» ይላሉ። ዘወትር እንዲህ የሚሉ ሰዎች አሉ፦ «ኦ፣ ጠባዬ እጅግ የማይረጋ ነው፤ ፈቃዴ በተፈጥሮው እጅግ ደካማ ነው፤ ስሜቴ የሚረበሽና በቀላሉ የሚነሣሣ ነው፤ ሁልጊዜ ያለ ጭንቀት በእግዚአብሔር አርፌ መኖር ለእኔ የማይቻል ነው።» የተወደድህ ወንድሜ ሆይ፣ እንዲህ አትበል። እንዲህ የምትለው በአንድ ምክንያት ብቻ ነው፦ አምላክህ ምን እንደሚያደርግልህ አታውቅም። ከራስህ ዞር ብለህ ወደ እግዚአብሔር ቀና ብለህ መመልከት ጀምር። ያን የከበረ ቃል ያዝ፦ «ያገባን ዘንድ ከዚያ አወጣን»። በቀይ ባሕር ያሳለፋቸው አምላክ በዮርዳኖስ አሻግሮ ወደ ከነዓን ያስገባቸው አምላክ ነበረ። አንተን የለወጠህ አምላክ ይህን የተባረከ ሕይወት በየቀኑ ሊሰጥህ የሚችል አምላክ ነው።

ደካማ በሆነ የእምነት ጅማሬ፣ የራስህ ከማድረግህ በፊት እንኳ፣ በአእምሮህ ብቻ ቢሆን እንኳ እንዲህ ማለት ጀምር፦ «ለእኔ ነው፤ ይህን በእርግጥ አምናለሁ። እግዚአብሔር ከልጆቹ ማንንም ርስት አያሳጣም። የሚሰጠው ለሁሉ ነው። ያ የተባረከ ሕይወት እንደሚጠብቀኝ አምናለሁ። ለእኔ የታሰበ ነው። እግዚአብሔር ሊሰጠኝና በእኔ ውስጥ ሊሠራው ይጠብቃል። ለተባረከው ስሙ ክብር ይሁን! ነፍሴ ለእኔም ደግሞ ነው ትላለች።» ኦ፣ ያችን «እኔ» የምትለውን ትንሽ ቃል ያዝ፤ በእግዚአብሔርም ፊት ቀና ብለህ እየተመለከትህ እንዲህ ለማለት ደፍር፦ «ይህ ዋጋ የማይወጣለት መዝገብ ለእኔ ነው፤ ለእኔ ነው።» ይህን ብለሃልን? አሁን በለው፦ «ይህ ሕይወት ለእኔም ደግሞ የሚቻል ነው።»

ከዚያም ቀጣዩ እርምጃ ይመጣል፤ እርሱም፦ «በማንኛውም የራሴ ጥረት ከቶ ልይዘው አልችልም፤ ሊሰጠኝ የሚገባው እግዚአብሔር ነው» የሚል ነው። «ለእኔ ነው» በማለት እጅግ ደፋር እንድትሆን እፈልጋለሁ። ከዚያ በኋላ ግን እጅግ ዝቅ ብለህ ወድቀህ፦ «ልይዘው አልችልም፤ ለራሴ ልወስደው አልችልም» እንድትል እፈልጋለሁ። እንግዲያስ እንዴት ልታገኘው ትችላለህ? እግዚአብሔር ይመስገን፤ አንድ ጊዜ ፈጽሞ አቅመ ቢስ መሆንህንና ከራስህ ተስፋ መቍረጥህን በማወቅ ዝቅ ካደረገህ፣ ያን ጊዜ ቀርቦ፦ «በአንተ ውስጥ ይህን ይሠራ ዘንድ በአምላክህ ትታመናለህን?» ብሎ የሚጠይቅህ ጊዜ ይመጣል። እጅግ የተወደዳችሁ ክርስቲያኖች ሆይ፣ በልባችሁ እንዲህ በሉ፦ «በምንም ጥረት እግዚአብሔርን ልይዝ ወይም ይህን ለራሴ ልጨብጥ ከቶ አልችልም፤ ከእግዚአብሔር የሚሰጥ ነው።» ይህን የተባረከ አቅም ማጣት ውድ አድርጋችሁ ያዙት።

ያወጣን እርሱ ራሱ ሊያገባን ይገባል።

ሰዎች ስለ እምነት ይህን ያህል ብዙ ስብከቶችንና እንዲያምኑ የሚቀርብላቸውን እንዲህ ያለ አጥብቆ ልመና ሲሰሙ ይደነቃሉ፤ ማመን የማይችሉትም ለምን እንደ ሆነ ይጠይቃሉ። መልሱ አንድ ብቻ ነው፦ ራስ ነው። ራስ እየሠራ ነው፤ እየሞከረና እየታገለ ነው፤ መውደቁም አይቀርም። ነገር ግን ወደ ራስህ መጨረሻ ደርሰህ፦ «ጌታ ሆይ፣ እርዳኝ! ጌታ ሆይ፣ እርዳኝ!» ብለህ ብቻ መጮኽ ስትችል፣ ያን ጊዜ ነጻ መውጣት ቀርቧል፤ ይህን እመን። ሕዝቡን ያገባቸው እግዚአብሔር ነበረ። አንተንም የሚያገባህ እግዚአብሔር ነው።

ሰው ለዚህ ዕረፍት ሲል ሁሉን ለመተው ፈቃደኛ ሊሆን ይገባዋል። የእግዚአብሔር ጸጋ እጅግ ነጻ ነው፤ ያለ ገንዘብና ያለ ዋጋ ይሰጣል። በሌላ በኩል ግን ኢየሱስ ዋጋዋ እጅግ የበዛውን ዕንቁ የሚፈልግ ሰው ሁሉ ሁሉን መሠዋት እንዳለበት፣ ያን ዕንቁ ለመግዛትም ያለውን ሁሉ መሸጥ እንዳለበት ተናገረ።

በፊትህ እንደ ቀረበው የዚህን አስደናቂ ሕይወት ውበት፣ ማራኪነትና ክብር ማየት፣ ደስታውንና ሐሤቱንም ልትቀምስ መቃረብ ብቻ በቂ አይደለም። ባለ ይዞታ፣ የእርሻውም ባለቤት መሆን አለብህ። መዝገብ ያለበትን እርሻ ያገኘው ሰውና ታላቁን ዕንቁ ያገኘው ሰው ሁለቱም ደስ አላቸው፤ ነገር ግን ገና የራሳቸው አላደረጉትም ነበር። አግኝተውታል፣ አይተውታል፣ ተመኝተውታል፣ በእርሱም ደስ ብሏቸዋል፤ ነገር ግን ገና የራሳቸው አላደረጉትም ነበር። ሄደው ሁሉን ሸጠው፣ ሁሉን ትተው፣ እርሻውንና ዕንቁውን እስኪገዙ ድረስ የራሳቸው አልሆነም።

ወዳጆች ሆይ፣ መተው ያለበት እጅግ ብዙ ነገር አለ፦ ዓለም፣ ተድላዎቹ፣ ሞገሱና መልካም አመለካከቱ።

ከዓለም ጋር ኢየሱስ እንደ ነበረው ያለ ግንኙነት ሊኖርህ ይገባል። ዓለም ናቀው፤ አውጥቶም ጣለው፤ አንተም የእርሱ የሆንህለትን የጌታህን ስፍራ ይዘህ የተናቀውን ክርስቶስን ልትከተል ይገባሃል። ሁሉን መተው አለብህ። በራስህ ያለውን መልካም ነገር ሁሉ ትተህ በሞት አፈር ውስጥ ልትዋረድ ይገባሃል።

ይህ ብቻም አይደለም። ያለፈው ሃይማኖታዊ ሕይወትህ፣ ተሞክሮህና ስኬቶችህ—እግዚአብሔር ብቻ ክብርን ይወስድ ዘንድ ሁሉን ትተህ ምንም መሆን አለብህ። እግዚአብሔር በመለወጥ አውጥቶሃል፤ የተሰጠህ የእግዚአብሔር የራሱ ሕይወት ነበረ፤ አንተ ግን ባለመታዘዝና ባለማመን አረከስኸው። ሁሉን ተው። የራስህን ጥበብ ሁሉ፣ ስለ እግዚአብሔርም ሥራ ያለህን የራስህን አሳብ ተው።

ለወንጌል አገልጋይ ጥበቡን ሁሉ ትቶ በኢየሱስ እግር ሥር ማኖር፣ ሞኝ መሆንና እንዲህ ማለት ምንኛ ከባድ ነው፦ «ጌታ ሆይ፣ ማወቅ እንደሚገባኝ አንዳች አላውቅም። ወንጌልን ስሰብክ ኖሬአለሁ፤ ነገር ግን የተባረከውን ምድርና የተባረከውን ሕይወት ክብር ምንኛ ጥቂት አይቻለሁ!» የተባረከው መንፈስ ይበልጥ በሚያሠራ መንገድ ሊያስተምረን የማይችለው ለምንድን ነው? ከዚህ በቀር ሌላ ምክንያት የለም፦ የሰው ጥበብ ያግደዋል፤ የሰው ጥበብ የእግዚአብሔር ብርሃን ወደ ውስጥ እንዳያበራ ይከለክላል። ሌሎችንም ነገሮች እንዲሁ ልንናገር እንችላለን፤ ሁሉን ተው። አንዳንዶች የሚተዉት አንድ የተለየ ኃጢአት ይኖራቸው ይሆናል። በወንድሙ ላይ የሚቈጣ ክርስቲያን ሰው ሊኖር ይችላል። ከጎረቤቷ ጋር የተጣላች ክርስቲያን ሴት ልትኖር ትችላለች። መኖር እንደሚገባቸው የማይኖሩ ወዳጆች ሊኖሩ ይችላሉ። ራሳቸውን ለመስጠትና የምድረ በዳውን ሕይወትና ምኞት ሁሉ ወደ ኋላ ለመተው ፈቃደኞች ሳይሆኑ አጠራጣሪ የሆነን ትንሽ ነገር አጥብቀው የያዙ ክርስቲያኖች ሊኖሩ ይችላሉ። ኦ፣ ውድ ወዳጄ፣ ይህን እርምጃ ውሰድና እንዲህ በል፦ «ይህን ዋጋዋ እጅግ የበዛ ዕንቁ ለማግኘት ሁሉን ለመተው ዝግጁ ነኝ፤ ጊዜዬን፣ ትኩረቴን፣ ሥራዬን—ሁሉን በሕይወቴ የመጀመሪያው ነገር ለሆነው ለዚህ የእግዚአብሔር ዕረፍት የበታች አድርጌ እቈጥራለሁ፤ ከእግዚአብሔር ጋር በፍጹም ኅብረት እመላለስ ዘንድ ሁሉን አሳልፌ እሰጣለሁ።»

ለእርሱ ጊዜ ሳትሰጥ ያን ልታገኝና በየቀኑ ከእግዚአብሔር ጋር በፍጹም ኅብረት ልትኖር አትችልም። ለሁሉ ነገር ጊዜ ትወስዳለህ። አንዲት ወጣት ሴት በፒያኖ የተዋጣላት እንድትሆን ለዓመታትና ለዓመታት በቀን ስንት ሰዓት አሳልፋለች? አንድ ወጣት ለሕግ ወይም ለሕክምና ሙያ ራሱን ለማብቃት ስንት ዓመት ያጠናል? በሙያው ፍጹም ለመሆን ሰዓታትን፣ ቀናትን፣ ሳምንታትን፣ ወራትንና ዓመታትን በደስታ ሰጥቷል። ታዲያ ሃይማኖት ጊዜ ሳትሰጥ ከእግዚአብሔር ጋር የቀረበ ኅብረት ልታገኝ እስክትችል ድረስ ርካሽ እንደ ሆነ ትጠብቃለህን? አትችልም። ነገር ግን፣ ኦ ወንድሞቼና እኅቶቼ፣ ዋጋዋ እጅግ የበዛው ዕንቁ ሁሉን ይገባታል። እግዚአብሔር ሁሉን ይገባዋል።

ክርስቶስ ሁሉን ይገባዋል። ኦ፣ ዛሬ ና፤ እንዲህም በል፦ «ጌታ ሆይ፣ በማንኛውም ዋጋ እርዳኝ፤ ይህን ሕይወት ልኖር በእርግጥ እፈልጋለሁ።»

ይህን ማለት ቢከብድህ፣ በልብህም ውስጥ ትግል ቢኖር፣ ግድ የለም፤ ለእግዚአብሔር እንዲህ በለው፦ «ጌታ ሆይ፣ ፈቃደኛ እንደ ሆንሁ አስቤ ነበር፤ ነገር ግን ምን ያህል ፈቃደኛ አለመሆን እንዳለ አያለሁ፤ ና፣ በልቤ ውስጥ ገና ያለውን ክፉ ነገር ግለጥ።» በእግሩ ሥር ብትተኛና ብትታመነው፣ በጸጋው ነጻ መውጣት ይመጣል።

ከዚያም ቀጣዩ እርምጃ ይመጣል፤ እርሱም እንዲህ ማለት ነው፦ «ወደዚህ ፍጹም ዕረፍት ይመራኝ ዘንድ ራሴን አሁን ለቅዱሱና ለዘላለማዊው አምላክ በእርግጥ እሰጣለሁ።» አሃ፣ ወዳጆች ሆይ፣ ከእግዚአብሔር ጋር ፊት ለፊት መገናኘትን መማር አለብን። ኃጢአቴ በእግዚአብሔር ላይ ነበረ። ዳዊት፦ «አንተን ብቻ በደልሁ» ባለ ጊዜ ይህ ተሰምቶት ነበር። በግል ፊቱን ልትገናኘው የሚገባህ በፍርድ ወንበር ላይ ያለው እግዚአብሔር ነው። ኃጢአትህን ይቅር ሊልህ በግል የተገናኘህ እግዚአብሔር ራሱ ነው። ዛሬ ና፤ ራስህንም በሕያው እግዚአብሔር እጅ አኑር። እግዚአብሔር ፍቅር ነው። እግዚአብሔር ቅርብ ነው። እግዚአብሔር በረከቱን ሊሰጥህ ይጠብቃል። የእግዚአብሔር ልብ ስለ አንተ ይናፍቃል። እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፦ «ልጄ ሆይ፣ ዕረፍትን የምትናፍቅ ይመስልሃል፤ የምናፍቅህ ግን እኔ ነኝ፤ በልብህ እንደ ቤቴ፣ እንደ መቅደሴ ላርፍ እወዳለሁና።» አምላክህ ያስፈልግሃል።

አዎን፣ ነገር ግን የአባትነት ልቡን ሙሉ እርካታ በአንተ ውስጥ ባለው በክርስቶስ ያገኝ ዘንድ አምላክህ አንተን ይፈልጋል። ዛሬ ና፤ እንዲህም በል፦ «ራሴን አሁን ለክርስቶስ በእርግጥ እሰጣለሁ። ምርጫዬን አድርጌአለሁ። በኢየሱስ ስም ያን የፍጹም ዕረፍት ሕይወት እቀበላለሁ።»

ከዚያም የመጨረሻው አሳቤ ይመጣል። ይህን ካልህ በኋላ ደግሞ እንዲህ ብለህ ጨምር፦ «አሁንም ይህን ሁሉ በተሞክሮዬ እውን እንዲያደርግልኝ በእግዚአብሔር እታመናለሁ። አንድ ዓመት ብኖር ወይም ሠላሳ ዓመት፣ ዛሬ እንደ ገና ሰምቼዋለሁ፦ ‹እግዚአብሔር ይሖዋ ነው፤ የዘላለማዊው መጪ ዘመን ታላቁ እኔ ነኝ ያለው፣ ዘላለማዊው አምላክ ነው፤ ሠላሳ ዓመትም ለእርሱ ልክ እንደ አሁኑ ነው›፤ ያም አምላክ ራሱን የሚሰጠኝ እኔ እርሱን በምይዝበት ኃይሌ መጠን ሳይሆን፣ እኔን በሚይዝበት ሁሉን በሚችል የፍቅር ኃይሉ መጠን ነው።» ዛሬ ለወደፊቱ በእግዚአብሔር ትታመናለህን? ኦ፣ በክርስቶስ ኢየሱስ ወደ እግዚአብሔር እንደ ገና ቀና ብለህ ትመለከታለህን? «እግዚአብሔር ልጁን ሰጥቶናል» የሚለውን ሺህ ጊዜ ሰምተሃል፤ አስበሃል፤ አመስግነሃልም፤ ነገር ግን፦ «ከእርሱ ጋር ደግሞ ሁሉን ነገር በሕይወቴ በየቅጽበቱና በየቀኑ እንዲያው እንዴት አይሰጠኝም?» አትልምን? ይህን በእምነት በል። «እግዚአብሔር በፊቱ ብርሃን ውስጥ፣ በክርስቶስ የማዳን ኃይል ሙሉ ተሞክሮ ውስጥ ሊጠብቀኝ እንዴት ፈቃደኛ አይሆንም? እግዚአብሔር ፀሐይን እንዲህ ደምቃ እንድታበራ አደረጋትን? ብርሃኑስ መግቢያ ወደሚያገኝበት ስንጥቅና ማዕዘን ሁሉ ራሱን ለማፍሰስ እንዲህ ፈቃደኛ ነውን? ታዲያ ፍቅር የሆነው አምላኬ ቀኑን ሙሉ፣ ከጥዋት እስከ ማታ፣ ከዓመት መጨረሻ እስከ ዓመት መጨረሻ ወደዚህ ወደ ልቤ ለማብራት ፈቃደኛ አይሆንምን?» እግዚአብሔር ፍቅር ነው። ራሱን ሊሰጠን ይናፍቃል።

ኦ ክርስቲያኖች ሆይ፣ ኑ፤ እስከ አሁን በራሳችሁ ብርታት ኖራችኋል። ዛሬ አትጀምሩምን? እግዚአብሔር ሁሉ የሚሆንበትን፣ እናንተም ለሁሉ ነገር በእርሱ የምታርፉበትን ሕይወት አትመርጡምን? እንዲህ የምትሉበትን ሕይወት አትመርጡምን፦ «ኦ አምላክ ሆይ፣ እለምንሃለሁ፤ እጠብቃለሁ፤ ስለዚህም በአንተ እታመናለሁ። እግዚአብሔር ይጠብቀኝ ዘንድ፣ በየሰዓቱ እግዚአብሔር ይጠብቀኝ ዘንድ ዛሬ ወደ እግዚአብሔር ዕረፍት እገባለሁ። ወደ እግዚአብሔር ዕረፍት እገባለሁ።» ይህን ለማለት ዝግጁ ናችሁን? አይዟችሁ፤ አትፍሩ፤ በእግዚአብሔር ልትታመኑ ትችላላችሁ። እርሱ ወደ ዕረፍት ያገባል። በነቢያት ያለውን የእግዚአብሔርን ቃል እንደ ገና ስሙ፦ «ተጠንቀቅ፥ ጸጥም በል፤ አትፍራ፥ ልብህም አይድከም።» ዛሬ እንደ ገና ታመኑበት፦ «የተወደድህ ሆይ፣ ውሰደኝ፤ አግባኝ፤ እኔም በአንተ፣ በአንተም በአብ እታመናለሁ።» በዚህ ልትተማመኑ ትችላላችሁ። እርሱ ይወስዳችኋል፤ ሥራውም ይፈጸማል።