እግዚአብሔር ሁሉ በሁሉ ይሆን ዘንድ

1ኛ ቆሮንቶስ 15:24-28።—«በኋላም፥ መንግሥቱን ለእግዚአብሔር ለአባቱ አሳልፎ በሰጠ ጊዜ አለቅነትንም ሁሉና ሥልጣንን ሁሉ ኃይልንም በሻረ ጊዜ፥ ፍጻሜ ይሆናል። ጠላቶቹን ሁሉ ከእግሩ በታች እስኪያደርግ ድረስ ሊነግሥ ይገባዋልና። የኋለኛው ጠላት የሚሻረው ሞት ነው፤ ሁሉን ከእግሩ በታች አስገዝቶአልና። ነገር ግን። ሁሉ ተገዝቶአል ሲል፥ ሁሉን ካስገዛለት በቀር መሆኑ ግልጥ ነው። ሁሉ ከተገዛለት በኋላ ግን እግዚአብሔር ሁሉ በሁሉ ይሆን ዘንድ በዚያን ጊዜ ልጁ ራሱ ደግሞ ሁሉን ላስገዛለት ይገዛል።»

የዓለም ታሪክና የክርስቶስ ቤዛነት ታላቅ ድራማ ታላቅ ፍጻሜ ይህ ይሆናል። አንድ ቀን ይመጣል—ክብሩ ምንም ልንገምተው የማንችል ነው፤ ምሥጢሩ ልናስተውለው የማንችል ጥልቅ ነው፤ ነገር ግን ወልድ አብ የሰጠውን፣ በደሙ ያሸነፈውን፣ ከክብሩ ዙፋን ያጸናውንና የፈጸመውን መንግሥት አሳልፎ የሚሰጥበት ቀን ይመጣል። «መንግሥቱን ለእግዚአብሔር ለአባቱ አሳልፎ በሰጠ ጊዜ» (1ኛ ቆሮንቶስ 15:24)።

ወልድ ራሱ ደግሞ «እግዚአብሔር ሁሉ በሁሉ ይሆን ዘንድ» ለአብ ይገዛል። ይህን ላስተውለው አልችልም—ከዘላለም እስከ ዘላለም ከእግዚአብሔር ጋር የተካከለው ለዘላለም የተባረከው ወልድ፣ በዙፋን ላይ ያለው ለዘላለም የተባረከው ወልድ ለአብ ይገዛል፤ ከአእምሮአችን ፈጽሞ በላይ በሆነ መንገድም ያን ጊዜ እግዚአብሔር ሁሉ በሁሉ እንደ ሆነ ከቀድሞው ሁሉ ይልቅ ይገለጣል።

ክርስቶስ ሲሠራለት የኖረው ይህ ነው፤ ዛሬ በእኛ ውስጥ የሚሠራለት ይህ ነው፤ ደሙን ሊሰጥለት የሚገባ አድርጎ የቈጠረው ይህ ነው፤ ልቡ በእያንዳንዳችን ውስጥ የሚናፍቀው ይህ ነው፤ የክርስትናም ዋና ማንነትና ክብር ይህ ነው፤ «እግዚአብሔር ሁሉ በሁሉ ይሆን ዘንድ»። እንግዲህ የክርስቶስን ልብ የሚሞላው ይህ ከሆነ፣ የክርስቶስ ሥራ አንድ ዓላማ ይህ ከሆነ፣ የክርስቶስን መንፈስ በውስጤ እንዲኖረኝ ከፈለግሁ የሕይወቴ መፈክር ይህ ሊሆን ይገባዋል፦ ሁሉ ተገዝቶ በእርሱ ይዋጥ፣ «እግዚአብሔር ሁሉ በሁሉ ይሆን ዘንድ»። ቤተ ክርስቲያን ያ ዓርማ በላይዋ እየተውለበለበ በእውነት ብትዋጋ እንዴት ያለ ድል በሆነ ነበር! ያ በእውነት ዓርማችን ቢሆን ሕይወታችን እንዴት ያለ በሆነ ነበር! እግዚአብሔርን በሙላት፣ በፍጹም፣ እርሱን ብቻ ማገልገል፣ እርሱን ሁሉ በሁሉ አድርጎ መያዝ! ሁለንተናችንን እንዴት ባከበረው፣ ባሰፋውና ባነቃቃው ነበር! የምሠራው፣ የምዋጋውም «እግዚአብሔር ሁሉ በሁሉ ይሆን ዘንድ» ነው፤ የክብሩ ቀን እንዲፋጠን ነው። እጸልያለሁ፤ መንፈስ ቅዱስም «እግዚአብሔር ሁሉ በሁሉ ይሆን ዘንድ» በማይነገር ናፍቆት በውስጤ ይታገላል። እኛ ክርስቲያኖች ከምን ያለ ታላቅ ዓላማ ጋር ተያይዘን እንደምንሠራና እንደምንጸልይ ብናስተውል፣ ከምን ያለ መንግሥት ተካፋዮች እንደ ሆንንና ለምን ያለ የእግዚአብሔር መገለጥ እየተዘጋጀን እንዳለን ጥቂት ግንዛቤ ቢኖረን ምንኛ መልካም ነበር!

የእግዚአብሔር መንግሥትና በምድር ላይ ያለችው የከበረችው የክርስቶስ ቤተ ክርስቲያን ወገን መሆን ምን ያህል ታላቅ ነገር እንደ ሆነ ለማስረዳት፣ ጆን ማክኒል ስለ ራሱ ይህን ይተርካል፦ የአሥራ ሁለት ዓመት ልጅ ሳለ በባቡር ሐዲድ ላይ እየሠራ በሳምንት ስድስት ሽልንግ የሚያህል ታላቅ ደመወዝ ያገኝ ነበር፤ ወደ ቤትም ሄዶ ትንሹን ጆኒያቸውን እጅግ ወደሚያደንቁት ወደ እናቱና ወደ እኅቶቹ ይሄድና ስላለው ስፍራ እየነገረ ያስደስታቸው ነበር። በታላቅ ኵራትም እንዲህ ይል ነበር፦ «ኦ፣ ድርጅታችን—በየዓመቱ በእጁ የሚያልፈው ይህን ያህል ሺህ ፓውንድ ነው፤ በየዓመቱ ይህን ያህል መቶ ሺህ መንገደኞችን ያጓጉዛል፤ ይህን ያህል ማይል የባቡር ሐዲድ፣ ይህን ያህል ሞተሮችና ፉርጎዎች አሉት፤ ይህን ያህል ሺህ ሠራተኞችም አሉት!»

እናቱና እኅቶቹ እንዲህ ባለ ታላቅ ሥራ ውስጥ ተካፋይ ስለ ሆነ በእርሱ እጅግ ይኰሩ ነበር።

ክርስቲያኖች ሆይ፣ እግዚአብሔር ሁሉ በሁሉ ይሆን ዘንድ ክርስቶስ ለአብ አሳልፎ ሊሰጣት እያዘጋጃት ያለችው የመንግሥት ወገን እንደ ሆንን ለማመን ራሳችንን ብቻ ብናነቃ፣ ክብሩ ልባችንን እንዴት በሞላው፣ ዝቅተኛውን፣ ወራዳውንና ምድራዊውን ነገር ሁሉ እንዴት ባስወጣው ነበር! በዚህ በተባረከ እምነት እንዴት በተሸከምን ነበር! የምኖረው ለዚህ ነው፦ ክርስቶስ ለአብ አሳልፎ የሚሰጣት መንግሥት እንዲኖረው። የምኖረው ለዚህ ነው፤ አንድ ቀንም ለአብ ሲገዛ፣ ከዚያም እግዚአብሔር ሁሉ በሁሉ ሲሆን አየዋለሁ። የምኖረው ለእርሱ ነው፤ በዚያም እንደ ምስክር ብቻ ሳይሆን በዚያ ሁሉ ውስጥ ድርሻ ይዤ እገኛለሁ። መንግሥቱ አሳልፎ ተሰጠ፤ ወልድ ተገዛ፤ እግዚአብሔርም ሁሉ በሁሉ ሆነ! በዚያ ድርሻ ይኖረኛል፤ በምስጋና አምልኮም ክብሩንና ብፅዕናውን እካፈላለሁ።

ይህን ወደ ልባችን እንውሰደው፤ በሕይወታችንም ይግዛ—ይህ አንድ አሳብ፣ ይህ አንድ እምነት፣ ይህ አንድ ዓላማ፣ ይህ አንድ ደስታ፦ ክርስቶስ ኖረ፣ ሞተም፣ ይነግሣልም፤ እኔም እኖራለሁ፣ እሞታለሁ፣ በኃይሉም እነግሣለሁ፤ ለዚህ ለአንዱ ነገር ብቻ፣ «እግዚአብሔር ሁሉ በሁሉ ይሆን ዘንድ»። ልባችንንና ሕይወታችንን ሁሉ ይያዘው። ይህን እንዴት ልናደርግ እንችላለን? ጥቂት ቀላል መልሶችን ልሰጣችሁ የምፈልግበት ከባድ ጥያቄ ነው። በመጀመሪያ እላለሁ፦ እግዚአብሔር በልብህና በሕይወትህ ስፍራውን እንዲይዝ ፍቀድለት። ሉተር ሰዎች ስለ ችግሮቻቸው ሊያስቸግሩት በመጡ ጊዜ ብዙ ጊዜ፦ «እግዚአብሔር እግዚአብሔር ይሁን» ይላቸው ነበር። ኦ፣ ለእግዚአብሔር ስፍራውን ስጡት። ያ ስፍራስ ምንድን ነው? «እግዚአብሔር ሁሉ በሁሉ ይሆን ዘንድ»። ከጠዋት እስከ ማታ በየቀኑ እግዚአብሔር ሁሉ በሁሉ ይሁን። እግዚአብሔር ይግዛ፤ እኔም ልታዘዝ። ኦ፣ «እግዚአብሔርና እኔ!» ማለት እንዴት ያለ ብፅዕና ነው! እንዲህ ያለ ባልንጀራ ያለኝ መሆኑ እንዴት ያለ መብት ነው! በመጀመሪያ እግዚአብሔር፣ ከዚያም እኔ! ቢሆንም እግዚአብሔርን ከራሴ ጋር በማቈራኘት ውስጥ የተሰወረ ራስን ከፍ ማድረግ ሊኖር ይችላል። በመጽሐፍ ቅዱስም ውስጥ ከዚህ ይበልጥ የከበረ ቃል አገኛለሁ። እርሱም «እግዚአብሔር እንጂ እኔ አይደለሁም» የሚል ነው። «በመጀመሪያ እግዚአብሔር፣ በሁለተኛም እኔ» አይደለም፤ እግዚአብሔር ሁሉ ነው፤ እኔም ምንም አይደለሁም። ጳውሎስ፦ «ከሁላቸው ይልቅ ግን ደከምሁ፥ ዳሩ ግን ከእኔ ጋር ያለው የእግዚአብሔር ጸጋ ነው እንጂ እኔ አይደለሁም» አለ። ወንድሞች ሆይ፣ ለእግዚአብሔር ስፍራውን ለመስጠት እንሞክር—በእልፍኛችን፣ በአምልኳችንና በጸሎታችን እንጀምር። የጸሎት ኃይል ከማን ጋር እንደምናገር በማስተዋሌ ላይ ይመሠረታል ለማለት ይቻላል። ለመጸለይ ግማሽ ሰዓት ብቻ ቢኖረን፣ ይህን ታላቅ አምላክ በኃይሉ፣ በፍቅሩና በቅርበቱ እኛን ለመባረክ ብቻ እየጠበቀ ለማየት ጊዜ መውሰዳችን እጅግ ታላቅ ቁም ነገር ነው። ይህ ግማሹን ሰዓት ሁሉ ቍጥር የሌላቸውን ልመናዎች በማፍሰስና ቍጥር የሌላቸውን የተስፋ ቃሎች በመጥቀስ ከማሳለፍ እጅግ ይበልጣል።

ታላቁ ነገር ልመናችንን ሁሉን በሚችለው ፍቅር እቅፍ ውስጥ እያኖርን እንደ ሆነ መሰማት ነው። ከሁሉ አስቀድመንና ከሁሉ በላይ፣ ስንጸልይ የእግዚአብሔርን ክብርና መገኘት ለማስተዋል ጊዜ እንውሰድ። በእያንዳንዱ ጸሎት ለእግዚአብሔር ስፍራውን ስጡት። እላለሁ፦ እግዚአብሔር ስፍራውን እንዲይዝ ፍቀዱለት። ለእግዚአብሔር በዙፋኑ ላይ ስፍራውን ልሰጠው አልችልም—በአንድ መንገድ እችላለሁ፤ ልሞክርም ይገባኛል። ታላቁ ነገር ግን ያ ስፍራ ምን እንደ ሆነ ላስተውል እንደማልችል፣ እግዚአብሔር ግን ራሱንና የያዘውን ስፍራ እየጨመረ እንደሚገልጥ እንዲሰማኝ ነው። ስለ ፀሐይ አንዳች ነገር እንዴት አውቃለሁ?

ፀሐይ ስለምታበራ፣ በብርሃኗም ፀሐይ ምን እንደ ሆነች ስለማይ ነው። ፀሐይ ራሷ የራሷ ማስረጃ ናት። ፀሐይ ባታበራ ኖሮ ማንም ፈላስፋ ስለ ፀሐይ ሊነግረኝ ባልቻለ ነበር።

የትኛውም የማሰላሰልና የማሰብ ኃይል የእግዚአብሔርን መገኘት ሊጨብጠው አይችልም። ጸጥ በል፤ ታመን፤ ዕረፍም፤ የዘላለሙ አምላክ በልብህ ውስጥ ያበራል፤ ራሱንም ይገልጣል። ከዚያም የፀሐይን ብርሃን በተፈጥሮ እንደምደሰትበት፣ ብርሃኑ ስለሚያበራ ፊደላቱን ማየት እንደምችል እያወቅሁ የመጽሐፍን ገጾች በተፈጥሮ እንደምመለከት፣ እንዲሁ በተፈጥሮ እግዚአብሔር ለምትጠብቀው ነፍስ ራሱን ይገልጣል፤ መገኘቱንም እውን ያደርጋል። እግዚአብሔር በልጁ ፊት እንደ አምላክነቱ ስፍራውን ይይዛል፤ ስለዚህም በልጁ ልብ ውስጥ ፍጹምና በእውነትም ዋናው ነገር ይህ ይሆናል፦ «እግዚአብሔር እዚህ አለ፤ እግዚአብሔር ራሱን ያስታውቃል።»

የተወደዳችሁ ሆይ፣ የምትናፍቁት ይህ አይደለምን—እግዚአብሔር ከቶ ያልያዘውን ስፍራ እንዲይዝ፣ እግዚአብሔርም ገና ተሰምቷችሁ በማያውቅ ቅርበት ወደ እናንተ እንዲመጣ፣ ከሁሉም በላይ እግዚአብሔር በማያቋርጥና በማይሰበር ኅብረት ወደ እናንተ እንዲመጣ? እግዚአብሔር ቀኑን ሙሉ በፊታችሁ ስፍራውን ሊይዝ ይችላል። እግዚአብሔር በእርሱ ትምህርት ስላስተማረኝ ቀደም ብዬ የጠቀስሁትን እደግማለሁ፦ እግዚአብሔር የፀሐይን ብርሃን እንዲህ ለስላሳ፣ ጣፋጭ፣ ብሩህ፣ ለሁሉ የሚደርስና የማያቋርጥ አድርጎ ስለ ሠራው እርሱን ለመደሰት የአንዲት ደቂቃ ድካም እንኳ አያስከፍለኝም፤ እንዲሁም፣ በእኔ ላይ ከሚያበራው ብርሃን እጅግ ይበልጥ እውን ሆኖ፣ የአምላኬ ቅርበት የማይለወጥ ዕድል ፈንታዬ ሆኖ ሊገለጥልኝ ይችላል። ሁላችንም በዕለት ተዕለት ሕይወታችን «እግዚአብሔር ሁሉ በሁሉ ይሆን ዘንድ» እንጸልይ።

በደቡብ አፍሪካ ርቆ ባለ ስፍራ ባሏ ወደ አገሩ ውስጠኛ ክፍል ረጅም ጕዞ የሄደባት አንዲት ሴት አለች እንበል። ለወራት ከማንኛውም የፖስታ ጣቢያ ርቆ ይቆያል። ሚስቱ ወሬ ለመስማት ትጓጓለች። ለሳምንታት ከእርሱ ምንም ደብዳቤ ወይም ወሬ አልደረሳትም። አንድ ቀን በበሯ ቆማ ሳለ አንድ ግዙፍና አስፈሪ የአገሬው ተወላጅ ተዋጊ ይመጣል። መልኩ የሚያስፈራ ነው፤ ጦሮቹንና ጋሻውንም ይዟል። ሴቲቱ ደንግጣ ወደ ቤት ትሮጣለች፤ በሩንም ትዘጋለች። እርሱ መጥቶ በሩን ያንኳኳል፤ እርስዋም በፍርሃት ትዋጣለች። አገልጋይዋን ትልካለች፤ አገልጋይዋም ተመልሳ፦ «ሰውዬው እርስዎን ማየት አለብኝ ይላል» ትላለች። እርስዋም በፍርሃት ተውጣ ትሄዳለች። እርሱም አንድ አሮጌ ጋዜጣ ያወጣል። ከባሏ ዘንድ የአንድ ወር መንገድ በእግሩ ተጉዞ መጥቷል፤ በቆሸሸው ጋዜጣ ውስጥም ስለ ደኅንነቱ የሚነግራት ከባሏ የተላከ ደብዳቤ አለ። ያቺ ሚስት በዚያ ደብዳቤ እንዴት ደስ ይላታል! ያስፈራትን ፊት ትረሳዋለች። አሁንም ሳምንታት እንደ ገና ሲያልፉ ያን መልኩ የሚያስፈራ መልእክተኛ እንዴት መናፈቅ ትጀምራለች! ከረጅም ጥበቃ በኋላ እንደ ገና ይመጣል፤ በዚህ ጊዜም ከተወደደው ባሏ ዘንድ የሚመጣ መልእክተኛ ስለ ሆነ ልትቀበለው ትሮጣለች፤ ውጫዊ መልኩ ምንም የሚያስደነግጥ ቢሆን የፍቅር መልእክት ተሸካሚ እንደ ሆነ ታውቃለችና። ኦ፣ በነገር ሁሉ የእግዚአብሔርን ፈቃድ መቀበልን ተማሩ!

እግዚአብሔር በልብህና በሕይወትህ ሁሉ በሁሉ እንዲሆን ከፈለግህ፣ እርሱ ስፍራውን እንዲይዝ ፍቀድለት፣ ፈቃዱንም ሁሉ ተቀበል ብቻ ሳይሆን፣ በሦስተኛ ደረጃ፣ በኃይሉ ታመን እላለሁ። ውድ ወዳጆች ሆይ፣ «ስለ በጎ ፈቃዱ መፈለግንም ማድረግንም በእናንተ የሚሠራ እግዚአብሔር ነው»። በሌላም ክፍል እንደ ተጻፈ፣ «የሰላም አምላክ» «በፊቱ ደስ የሚያሰኘውን በእናንተ እያደረገ፥ ፈቃዱን ታደርጉ ዘንድ በመልካም ሥራ ሁሉ ፍጹማን ያድርጋችሁ»። ስለ ድካም፣ ስለ ደካማነት፣ ስለ ባዶነት ታማርራላችሁ። ግድ የለም፤ የተፈጠራችሁት ለዚህ ነው—እግዚአብሔር ሙላቱንና ብርታቱን የሚያኖርበት ባዶ ዕቃ እንድትሆኑ። ይህን ትምህርት ተማሩ። ቀላል እንዳልሆነ አውቃለሁ። ጳውሎስ ሐዋርያ ከሆነ ከብዙ ጊዜ በኋላ፣ ጌታ ኢየሱስ፦ «በብዙ ደስታ በድካሜ ልመካ እወዳለሁ» እንዲል ሊያስተምረው በተለየ መንገድ መምጣት ነበረበት (2ኛ ቆሮንቶስ 12:9)። ጳውሎስ ከሰማይ በተሰጡት መገለጦች የተነሣ የመታበይ አደጋ ላይ ነበረ፤ ኢየሱስም ወደ እርሱ መጥቶ፦ «ጸጋዬ ይበቃሃል፥ ኃይሌ በድካም ይፈጸማልና» አለው (2ኛ ቆሮንቶስ 12:9)።

የጳውሎስ ሕይወት በዚህ በአንድ ነገር ከዚያች ቅጽበት ጀምሮ ተለወጠ፤ እንዲህም አለ፦ «ስለዚህ ስለ ክርስቶስ በድካም በመንገላታትም በችግርም በስደትም በጭንቀትም ደስ ይለኛል፤ ስደክም ያን ጊዜ ኃይለኛ ነኝና።» (2ኛ ቆሮንቶስ 12:10)።

እግዚአብሔር ሁሉ በሁሉ እንዲሆን በእውነት ትፈልጋለህን? በየቀኑ በእግዚአብሔር ፊት ስትሰግድ እንዲህ ለማለት ጊዜ ውሰድ፦ «በፀሐይና በጨረቃ፣ በከዋክብትና በአበቦች ውስጥ የሚሠራው ሁሉን የሚችል የእግዚአብሔር ኃይል በእኔ ውስጥ ይሠራል። በሕይወት እንዳለሁ ያህል የተረጋገጠ ነው። ሁሉን የሚችል የእግዚአብሔር ኃይል በእኔ ውስጥ ይሠራል። የሚያስፈልገኝ ዝቅ ማለትና ጸጥ ማለት ብቻ ነው፤ ይበልጥ ልገዛለት፣ ራሴንም ለፈቃዱ ልሰጥ ያስፈልገኛል፤ ይበልጥ ልታመነውና እግዚአብሔር የወደደውን በእኔ እንዲያደርግ ልፈቅድለት ያስፈልገኛል።» እግዚአብሔር በአንተ ላይ መንገዱን ይዙር፤ እግዚአብሔርም ይሥራ፤ በብርቱም ይሠራል። ጥልቁ ጸጥታ ለከፍተኛው ተግባር መነሣሣት እንደ ሆነ ብዙ ጊዜ ተረጋግጧል። ይህ በብዙ የእግዚአብሔር ቅዱሳን ተሞክሮ ታይቷል፤ የሚያስፈልገንም ይኸው ተሞክሮ ነው፤—ራስን በመስጠትና በእምነት ጸጥታ ውስጥ የእግዚአብሔር ሥራ ተገልጧል።

በአራተኛ ደረጃ፦ እግዚአብሔር ሁሉ በሁሉ እንዲሆን ከፈለግህ፣ ስለ መንግሥቱና ስለ ክብሩ ሁሉን መሥዋዕት አድርግ። «እግዚአብሔር ሁሉ በሁሉ ይሆን ዘንድ»።

ይህ እጅግ የከበረ፣ ድንቅና ቅዱስ ዓላማ ስለ ሆነ ክርስቶስ እንዲህ አለ፦ «ለዚህ ሕይወቴን እሰጣለሁ። ለዚህ እስከ መስቀል ሞት ድረስ ያለኝን ሁሉ እሰጣለሁ። ለዚህ ራሴን እሰጣለሁ።» ለክርስቶስ ያን ያህል ዋጋ ያለው ከሆነ፣ ለአንተ ዋጋ ቢስ ነውን?

አንድ ሰው የናዝሬቱን ኢየሱስን፦ «ሥጋ ለምንድን ነው? የሥጋህ ከሁሉ የሚበልጠው ጥቅም ምንድን ነው?» ብሎ ቢጠይቀው ኖሮ፦ «የሥጋዬ ጥቅምና ክብር ለእግዚአብሔር መሥዋዕት አድርጌ ልሰጠው መቻሌ ነው። ሁሉ ነገር ያ ነው» ባለ ነበር። አእምሮ መኖሩ ጥቅሙ ምንድን ነው? ገንዘብ መኖሩስ ጥቅሙ ምንድን ነው? ልጆች መኖራቸውስ ጥቅሙ ምንድን ነው? ለእግዚአብሔር ልሰጣቸው መቻሌ ነው፤ እግዚአብሔር በሁሉ ነገር ሁሉ በሁሉ ሊሆን ይገባዋልና። ሌላው ነገር ሁሉ እንዲጠፋ እግዚአብሔር መንግሥቱንና ክብሩን እንዲህ እንዲያሳየን እጸልያለሁ። ያን ጊዜ አሥር ሺህ ሕይወት ቢኖራችሁ እንኳ እንዲህ ትላላችሁ፦ «የሕይወት ውበትና ዋጋ ይህ ነው፤ ‹እግዚአብሔር ሁሉ በሁሉ ይሆን ዘንድ›፣ ለእኔም ሁሉ በሁሉ እንዲሆን፣ እግዚአብሔርም ከሁሉ እንደሚበልጥ ለሰዎች እንዳረጋግጥ ነው፤ ሕይወት የመኖር ዋጋ ያለው እግዚአብሔር እንዲሞላው በተሰጠው መጠን ብቻ ነው።»

ስለ መንግሥቱና ስለ ክብሩ ሁሉን መሥዋዕት እናድርግ። በዚህ ጸሎት ቀን በቀን መኖር ጀምር፦ «አምላኬ ሆይ፣ ለአንተ ተሰጥቻለሁ። አንተ ሁሉ በሁሉ ሁንልኝ።» አንተ፦ «ይህን ልደርስበት እችላለሁን?» ትላለህ። አዎን፣ በዚህ መንገድ፦ መንፈስ ቅዱስ በአንተ ውስጥ ይደር፤ መንፈስ ቅዱስ በአንተ ውስጥ እንደ እሳት ይንደድ፤ መገኘቱንና ፈቃዱን በአንተ ውስጥ እንዲገልጥ ወደ ራሱ ወደ እግዚአብሔር እየጮኸ በማይነገር መቃተት በአንተ ውስጥ ይንደድ። ጳውሎስ በሮሜ ስምንተኛው ምዕራፍ ስለ ፍጥረት ሁሉ መቃተት ተናገረ።

ፍጥረት ሁሉ የሚቃትተውስ ለምንድን ነው? ለቤዛነት፣ «ለእግዚአብሔር ልጆች ወደሚሆን ክብር ነፃነት» ነው (ሮሜ 8:19 ተመልከት)። ጳውሎስ ስለ መንፈስ ቅዱስ መቃተት ሲናገር ያሰበው ይህ እንደ ሆነ ተረድቻለሁ—እግዚአብሔር ሁሉ በሁሉ ለሚሆንበት ለሚመጣው የክብር ዘመን የሚደረገው የማይነገር መቃተት። ክርስቲያኖች ሆይ፣ ጊዜያችሁን መሥዋዕት አድርጉ፤ ጥቅማችሁን መሥዋዕት አድርጉ፤ «እግዚአብሔር ሁሉ በሁሉ ይሆን ዘንድ» በመጸለይ፣ በመመኘትና በመጮኽ የልባችሁን ምርጥ ኃይሎች መሥዋዕት አድርጉ።

በመጨረሻም፦ እግዚአብሔር ሁሉ በሁሉ እንዲሆን ከፈለግህ፣ ቀኑን ሙሉ ዘወትር እርሱን ጠብቅ። የመጀመሪያው ነጥቤ ለእግዚአብሔር ስፍራውን ስለ መስጠት የሚናገር ነበረ፤ ነገር ግን በመደምደሚያዬ ይህን ይበልጥ አጕልቼ ላቀርበው እፈልጋለሁ። ቀኑን ሙሉ ዘወትር እግዚአብሔርን ጠብቅ። ይህን ልታደርግ ከሆነ ሁልጊዜ በፊቱ መኖር አለብህ። በሰማያዊ ስፍራ ልንኖርበት የሚገባን ቅዱስ ስፍራ የእግዚአብሔር የቅርብ መገኘት ነው። ፀሐይ እንደምታበራ ያህል የእግዚአብሔር የማይለየው መገኘት የእያንዳንዱ የእግዚአብሔር ልጅ ርስት እንደ ሆነ የተረጋገጠ ነው። አብ ፊቱን ከልጁ ከቶ አይሰውርም። ኃጢአት ይሰውረዋል፤ አለማመንም ይሰውረዋል፤ አብ ግን ፍቅሩን ቀኑን ሙሉ በልጆቹ ፊት ላይ ያበራል። ፀሐይ ቀንና ሌሊት ታበራለች። ፀሐይህ ከእንግዲህ አትጠልቅም። ይህን መፈለግ ጀምር። ና፤ በእግዚአብሔር ፊት ኑር። በእውነት በፊቱ፣ በድንኳኑ መሸሸጊያ ውስጥ የማይለቀቅ መኖሪያ አለ፤ ስለ እርሱም አንድ ሰው እጅግ በሚያምር ሁኔታ እንዲህ ብሎ ዘምሯል፦ ወደ የትም ብንከራተት፣ ያ ታላቅ መገኘት ከእኔ ጋር ይሄዳል፤ ያ የማይነገር ደስታ፣ ያልተረበሸ ዕረፍት።

በየትም ስፍራ፣ የዚያ ቅዱስ ስፍራ የተባረከ ጸጥታ፤ በፊቱ ዝም ያለ፣ የሚሰግድ የፍቅር ጸጥታ።

ይህ ጸሎታቸው ለተሰማላቸው ሰዎች የሚሰጥ ዕድል ፈንታ ነው—«እግዚአብሔርን አንዲት ነገር ለመንሁት፥ እርስዋንም እሻለሁ፤ የእግዚአብሔርን ውበት እመለከት ዘንድ መቅደሱንም እጠይቅ ዘንድ በሕይወቴ ዘመን ሁሉ በእግዚአብሔር ቤት እኖር ዘንድ» (መዝሙር 27:4)። «በድንኳኑ መሸሸጊያ ይሰውረኛልና» (ቍጥር 5)። እግዚአብሔር ራሱ ያነሣሃል፤ ሥራህም ሁሉ በእግዚአብሔር እንዲሠራ በዚያ ይጠብቅሃል። የተወደዳችሁ ሆይ፣ ዘወትር እግዚአብሔርን ጠብቁ። በፊቱ ካልሆናችሁ ይህን ልታደርጉ አትችሉም። በፊቱ መኖር አለባችሁ። ያን ጊዜ እግዚአብሔርን የመጠበቅ የተባረከ ልማድ ይለመዳል። እግዚአብሔርን በእውነት ወደ መጠበቅ ደረጃ መድረስ በእውነት የሚያስቸግረው አብዛኞቹ ክርስቲያኖች የእግዚአብሔርን ቅርበት ለማስተዋልና ለእግዚአብሔር የመጀመሪያውን ስፍራ ለመስጠት ስላልፈለጉ ነው። እኛ ግን ይህን እንከተል፤ በጸጋው እንዲሰጠን በእግዚአብሔር እንታመን፤ ቀኑን ሙሉም እግዚአብሔርን እንጠብቅ። አንዱ፦ «ዓይኖቼ ዘወትር ወደ አንተ ናቸው» ይላል። ለመመራት እግዚአብሔርን ጠብቅ፤ እርሱን አብዝተህ ብትጠብቅ፣ እግዚአብሔር ለአገልግሎቱ ወደ አዲስ ኃይል፣ በኅብረቱም ወደ አዲስ ደስታ ይመራሃል። በእርሱ ወደ ሰፋ መታመን ይመራሃል፤ ከእርሱ አዲስ ነገርን እንድትጠብቅ ያዘጋጅሃል። የተወደዳችሁ ሆይ፣ እግዚአብሔር ፈጽሞ ራሱን ለሰጠው ሰው ምን እንደሚያደርግለት ማንም አያውቅም። ስሙ ይመስገን! እያንዳንዳችን እንዲህ እንበል፦ «ሕይወቴ ለዚህ ለአንድ ነገር መኖርና መሞት፣ መድከምና ዘወትር መጸለይ ይሁን፤ በእኔ ውስጥ፣ በዙሪያዬም፣ በቤተ ክርስቲያንም፣ በዓለምም ሁሉ ‹እግዚአብሔር ሁሉ በሁሉ ይሆን ዘንድ›።»

ትንሽ ዘር የታላቅ ዛፍ መጀመሪያ ነው። የሰናፍጭ ቅንጣት የሰማይ ወፎች ሊሰፍሩባት የሚችሉ ዛፍ ትሆናለች። ጽሑፉ የሚናገርለት ያ ታላቅ ቀን፣ ክርስቶስ ራሱ ለአብ የሚገዛበትና መንግሥቱን ለአብ አሳልፎ የሚሰጥበት፣ እግዚአብሔርም ሁሉ በሁሉ የሚሆንበት ቀን—ያ ፍጹም ፍጻሜውና ክብሩ ላይ የደረሰ ታላቁ የእግዚአብሔር መንግሥት ዛፍ ነው። ኦ፣ የዚያን ክብር ዘር ወደ ልባችን እንውሰድ፤ በትሑት ራስን መስጠትና መገዛትም እንስገድ፤ እንዲህም እንበል፦ «አሜን፣ ጌታ ሆይ፤ ይህ አንድ አሳቤ ይሁን። ሕይወቴ ይህ ይሁን—ሌሎችም ደግሞ እርሱን እንዲያውቁት ብቻ መናገርና መሥራት፣ መጸለይና መኖር። ሕይወቴ ይህ ነው—እንዳላርፍ፣ ነገር ግን ዓይኔን ዘወትር በዚያ ቀን ላይ—በእውነት እግዚአብሔር ሁሉ በሁሉ በሚሆንበት በክብሩ ቀን ላይ—እንዳደርግ ራሴን ለመንፈስ ቅዱስ የማይነገር ናፍቆት መስጠት።»

እግዚአብሔር እያንዳንዳችንን ይርዳን። ራሳችንን ለእርሱና ለክርስቶስ እንድንሰጥ፣ ይህንም የዕለት ተዕለት ሕይወታችን እንድናደርገው፣ ስለ ስሙ እግዚአብሔር ሁላችንን ይርዳን። አሜን።