ቅድስና — የመጽሐፍ ቅዱስ ጥናት ዋና ዓላማ

«በእውነትህ ቀድሳቸው፤ ቃልህ እውነት ነው።» ዮሐንስ 17:17።

በታላቁ የምልጃ ጸሎቱ ጌታችን አብ ስለ ሰጠው ቃል፣ እርሱም ራሱ ያንን ቃል ለደቀ መዛሙርቱ ስለ መስጠቱ፣ እነርሱም ስለ ተቀበሉትና ስላመኑት ተናገረ። ደቀ መዛሙርት ያደረጋቸው ይህ ነበር። የእውነተኛ ደቀ መዛሙርትን ሕይወት እንዲኖሩና ሥራቸውንም እንዲሠሩ በእውነት የሚያስችላቸው እነዚህን ቃሎች መጠበቃቸው ነበር። የእግዚአብሔርን ቃል ከክርስቶስ መቀበልና መጠበቅ የእውነተኛ ደቀ መዝሙርነት ምልክትና ኃይል ነው።

እርሱ ዓለምን ከተወ በኋላ አብ በዓለም ውስጥ እንዲጠብቃቸው ሲጸልይ፣ ጌታችን በቃሉ ውስጥ በሚኖረውና በሚሠራው እውነት እንዲቀድሳቸው ይለምናል። ክርስቶስ ስለ ራሱ «እኔ መንገድና እውነት ሕይወትም ነኝ» ብሎ ነበር። እርሱ ጸጋንና እውነትን የተመላ ከአብ የሆነ አንድ ልጅ ነበር። ትምህርቱ በሙሴ በኩል እንደ መጣው ሕግ አልነበረም፤ ሕጉ እውቀትንና ሊመጣ ያለውን የበጎ ነገር ተስፋ ይሰጥ ነበር፤ ያም ግን አምሳልና ጥላ ብቻ ነበር።

«እኔ የነገርኋችሁ ቃል መንፈስ ነው ሕይወትም ነው»፤ እነዚህ ቃሎች ስለሚናገሩት ነገር እውነተኛውን ይዘትና ኃይል፣ መለኮታዊ ባለቤትነትንም ይሰጣሉ። ክርስቶስ ስለ መንፈስ ሲናገር፣ በራሱ ውስጥ ወዳለው እውነት ሁሉ — እንደ እውቀት ወይም እንደ ትምህርተ መለኮት ጉዳይ ሳይሆን ወደ እውነተኛ መለማመዱና ደስታው — የሚመራ የእውነት መንፈስ እንደ ሆነ ተናግሮ ነበር።

ከዚያም በዚህ ሕያው እውነት — በቃሉ ውስጥ በሚኖረውና በእርሱም በመንፈስ በሚገለጠው እውነት — አብ እንዲቀድሳቸው ይጸልያል። እርሱም «እነርሱም ደግሞ በእውነት የተቀደሱ እንዲሆኑ እኔ ራሴን ስለ እነርሱ እቀድሳለሁ» ይላል። ዓላማው — በእውነት በሆነው ቃሉ አማካይነት በእውነት እንዲቀድሳቸው — ይፈጸም ዘንድ፣ እነርሱም እንደ እርሱ በእውነት የተቀደሱ ይሆኑ ዘንድ፣ አብ በኃይሉና በፍቅሩ እንዲጠብቃቸው ይለምነዋል። እንግዲህ በዚህ ስፍራ ስለ እግዚአብሔር ቃል የተሰጡንን ድንቅ ትምህርቶች እናጥና።

«በእውነትህ ቀድሳቸው፤ ቃልህ እውነት ነው።» የእግዚአብሔር ቃል ታላቅ ዓላማ ቅዱሳን ሊያደርገን ነው። በመጽሐፍ ቅዱስ ጥናት የምናሳየው ትጋትም ሆነ የምናገኘው ስኬት ይበልጥ ትሑታንና ይበልጥ ቅዱሳን ሰዎች ካላደረገን በእውነት አይጠቅመንም። ቅዱሳት መጻሕፍትን በምንጠቀምበት ሁሉ ይህ በግልጽ ዋና ዓላማችን ሊሆን ይገባዋል። ብዙ ጊዜ ብዙ የመጽሐፍ ቅዱስ ንባብ እያለ ክርስቶስን በሚመስል ባሕርይ ረገድ እውነተኛ ፍሬ ጥቂት የሚሆንበት ምክንያት «በመንፈስ መቀደስ እውነትንም በማመን ለመዳን» የሚለው በእውነት ስለማይፈለግ ነው። ሰዎች ቃሉን ካጠኑና እውነቶቹን ከተቀበሉ፣ ይህ ራሱ በሆነ መንገድ እንደሚጠቅማቸው ያስባሉ።

ተሞክሮ ግን እንደማይጠቅም ያስተምራል። የቅዱስ ባሕርይ፣ ለእግዚአብሔር የተለየ ሕይወትና ሌሎችን የመባረክ ኃይል ፍሬ አይመጣም፤ ምክንያቱም ቀላልና እጅግ ተፈጥሮአዊ ነው፤ የምናገኘው የምንፈልገውን ብቻ ነው። ክርስቶስ ቅዱሳን ሊያደርገን የእግዚአብሔርን ቃል ሰጠን፤ ይህንንም በመጽሐፍ ቅዱስ ጥናታችን ሁሉ የተወሰነ ዓላማችን ስናደርገው ብቻ ነው እውነቱ — የትምህርተ መለኮት እውነቱ ሳይሆን፣ በውስጡ እንደ ዘር ያለውና የእግዚአብሔርን ሕይወት ራሱን የሚያካፍለው መለኮታዊ ሕያው የማድረግ ኃይሉ — ተከፍቶ ራሱን ለእኛ ሊያካፍል የሚችለው።

«በእውነትህ ቀድሳቸው፤ ቃልህ እውነት ነው።» በቃሉ ቅዱሳን ሊያደርገን የሚችለው እግዚአብሔር ራሱ ብቻ ነው። ከእግዚአብሔርና ከቀጥተኛ አሠራሩ ተለይቶ ቃሉ ምንም ሊጠቅም አይችልም። ቃሉ መሣሪያ ነው፤ እግዚአብሔር ራሱ ሊጠቀምበት ይገባል። ብቻውን ቅዱስ የሆነ እግዚአብሔር ነው፤ ቅዱስ ሊያደርግ የሚችልም እርሱ ብቻ ነው። የእግዚአብሔር ቃል ሊነገር የማይችል ዋጋ የእግዚአብሔር የቅድስና መሣሪያ መሆኑ ነው። የብዙዎች አስከፊ ስሕተት ሊጠቀምበትና ፍሬያማ ሊያደርገው የሚችል እግዚአብሔር ብቻ መሆኑን መርሳታቸው ነው። ወደ ሐኪም መድኃኒት ቤት መግባት መቻሌ ብቻ አይበቃኝም፤ እርሱ መድኃኒት እንዲያዝልኝ ያስፈልገኛል። ያለ እርሱ መድኃኒቶቹን መጠቀሜ ለሞት ሊያደርሰኝ ይችላል። ጻፎችም እንዲሁ ነበሩ። በእግዚአብሔር ሕግ ይመኩ ነበር፤ ቅዱሳት መጻሕፍትን በማጥናት ደስ ይላቸው ነበር፤ ነገር ግን ሳይቀደሱ ቀሩ። ቃሉ አልቀደሳቸውም፤ ምክንያቱም ይህን በቃሉ ውስጥ አልፈለጉም፤ እግዚአብሔርም እንዲያደርግላቸው ራሳቸውን ለእርሱ አልሰጡም።

«በእውነትህ ቀድሳቸው፤ ቃልህ እውነት ነው።» ይህ በቃሉ በኩል የሚገኝ ቅድስና በጸሎት ከእግዚአብሔር ሊፈለግና ሊጠበቅ ይገባዋል። ጌታችን ደቀ መዛሙርቱ ቅዱሳን መሆን እንዳለባቸው ማስተማሩ ብቻ አይደለም፤ እነርሱ በእውነት የተቀደሱ ይሆኑ ዘንድ ስለ እነርሱ ራሱን መቀደሱ ብቻም አይደለም፤ ነገር ግን ቃሉንና ሥራውን ወደ አብ አቅርቦ እንዲቀድሳቸው ጸለየ። የእግዚአብሔርን ቃል ማወቅና በእርሱ ላይ ማሰላሰል እጅግ አስፈላጊ ነው። ቃሉን ስናጠና ቅዱሳን መሆንን የመጀመሪያና ዋና ዓላማችን አድርገን ልባችንን በእርሱ ላይ ማድረግ እጅግ አስፈላጊ ነው። ይህ ሁሉ ግን አይበቃም፤ ሁሉም የተመካው አብ በቃሉ በኩል እንዲቀድሰን በመለመን ክርስቶስን በመከተላችን ላይ ነው። ቅዱሳን የሚያደርገን በውስጣችን በሚኖረው በቅድስና መንፈስ አማካይነት ቅዱሱ አባት እግዚአብሔር ነው። ቅድስናችን የሆነውን የክርስቶስን አሳብና ዝንባሌ በውስጣችን ይሠራል። «እንደ እግዚአብሔር ያለ ቅዱስ የለም»፤ ቅድስና ሁሉ የእርሱ ነው፤ በቅዱስ ሀልዎቱም የሚሰጠው ነው።

የመገናኛው ድንኳንና ቤተ መቅደሱ ቅዱሳን የሆኑት በመንጻት፣ በመለየት ወይም በመቀደስ አልነበረም። ቅዱሳን የሆኑት እግዚአብሔር ገብቶ በውስጣቸው በማደሩ ነበር። እርሱ ስለ ያዛቸው ቅዱሳን ሆኑ። እንዲሁም እግዚአብሔር ክርስቶስንና መንፈስ ቅዱስን ወደ ውስጣችን በሚያመጣው ቃሉ ቅዱሳን ያደርገናል። አብ ግን ይህን ሊያደርግ የሚችለው በፊቱ ስንቆይ፣ ጸጥ ስንል፣ በጥልቅ መደገፍና በሙሉ ራስን መስጠት ራሳችንን ለእርሱ ስንሰጥ ብቻ ነው። የአብ የመቀደስ ኃይል የሚገኘው፣ የእግዚአብሔርንም ቃል ማወቃችን በእውነት ቅዱሳን የሚያደርገን፣ በታላቁ አማላጅ ስም፣ ከእርሱ ጋር ባለ ኅብረትና በእርሱ እምነት በሚቀርበው «በእውነትህ ቀድሳቸው፤ ቃልህ እውነት ነው።» በሚለው ጸሎት ነው።

የማለዳ ሰዓት እንዴት የተቀደሰ ነው! ይህ ሰዓት በተለይ ነፍስ በቃሉ በኩል ትቀደስ ዘንድ ራሷን ለእግዚአብሔር ቅድስና የምትሰጥበት ነው። የእግዚአብሔር ቃል ብቸኛ ዓላማ ቅዱሳን ሊያደርገን መሆኑን ሁልጊዜ እናስብ። የዘወትር ጸሎታችንም «አባት ሆይ፥ በእውነትህ ቀድሰኝ» ይሁን።