መዝሙር 119 እና ትምህርቱ

«አቤቱ፥ ሕግህን እንደ ምን እጅግ ወደድሁ! ቀኑን ሁሉ እርሱ ማሰላሰያዬ ነው።» መዝሙር 119:97።

በቅዱሳት መጻሕፍት ውስጥ የእግዚአብሔር ቃል በእኛ ዘንድ ሊኖረው የሚገባውን የክብር ስፍራና በረከቱን የምናገኝበትን መንገድ ለማስተማር ሙሉ በሙሉ የተሰጠ አንድ ክፍል አለ። ይህም በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ካሉት ምዕራፎች ሁሉ ረጅሙ ነው፤ ከ176 ቁጥሮቹም በጥቂቱ በቀር በእያንዳንዱ ውስጥ ቃሉ በተለያዩ ስሞች ተጠቅሶ እናገኛለን። መጽሐፍ ቅዱሱን እንደ እግዚአብሔር ፈቃድ እንዴት ማጥናት እንዳለበት በእውነት ማወቅ የሚፈልግ ሰው ሁሉ ይህን መዝሙር በጥንቃቄ ሊያጠናው ይገባዋል።

ትምህርቱን ለማጥናትና በተግባር ለመፈጸም የሚወስንበት ጊዜ በሕይወቱ ሊመጣ ይገባል። ለዚያ ጥናት የተሰጠንን መለኮታዊ መመሪያ ቸል ካልን፣ የመጽሐፍ ቅዱስ ጥናታችን የበለጠ መንፈሳዊ ጥቅምና ብርታት ባያመጣልን እንዴት እንደነቃለን? ምናልባት አንድ ጊዜ እንኳ ከመጀመሪያ እስከ መጨረሻ በአንድነት አንብበኸው አታውቅ ይሆናል። ጊዜ ከሌለህ ጊዜ ፈልግ — አንድ ነጻ የሰንበት ሰዓት፣ ወይም ለምን አንድ ነጻ ሳምንት፣ ቀን ወይም ሰዓት አይሆንም? — በዚያም ጊዜ አንብበህ ጨርሰው፤ ዋናውን አሳቡን ለመረዳት ወይም ቢያንስ መንፈሱን ለመያዝ ሞክር።

ይህን በአንድ ንባብ ማድረግ ከከበደህ ከአንድ ጊዜ በላይ አንብበው። ይህም የበለጠ በጥንቃቄ ልታስብበት እንደሚያስፈልግህ እንዲሰማህ ያደርግሃል። የሚከተሉት ፍንጮች በጥናትህ ሊረዱህ ይችላሉ፦ 1ኛ. የእግዚአብሔር ቃል የተጠራባቸውን የተለያዩ ስሞች ሁሉ ልብ በል።

2ኛ. ቃሉን በተመለከተ ሊሰማንና ልናደርገው የሚገባንን የሚገልጹትን የተለያዩ ግሦች ሁሉ ልብ በል። ይህም የእግዚአብሔር ቃል በልብህና በሕይወትህ ውስጥ የሚጠይቀው ስፍራ ምን እንደ ሆነ፣ የማንነትህም ችሎታ ሁሉ — ምኞት፣ ፍቅር፣ ደስታ፣ መታመን፣ መታዘዝ፣ ተግባር — እንዴት በእርሱ እንደሚነሣሣ በጥንቃቄ እንድታስብ ይምራህ።

3ኛ. ጸሐፊው የእግዚአብሔርን ምስክር እንደ ጠበቀ፣ እንደ ፈጸመ፣ እንደ ተጣበቀበትና ደስ እንደ ተሰኘበት በኃላፊ ጊዜ ስንት ጊዜ እንደሚናገር ቍጠርና ልብ በል። በአሁን ጊዜስ በእግዚአብሔር ሕግ ደስ እንደሚለው፣ እንደሚወደውና እንደሚያከብረው ስንት ጊዜ ይገልጻል? ከዚያም በወደፊት ጊዜ የእግዚአብሔርን ትእዛዛት እስከ መጨረሻ ሊጠብቅ እንዴት ቃል እንደሚገባና እንደሚሳል ተመልከት። እነዚህን ሁሉ በአንድነት አድርገህ ሕጉን እንደሚያከብርና እንደሚጠብቅ ሰው ነፍሱን በእግዚአብሔር ፊት ከመቶ ጊዜ በላይ እንዴት እንደሚያቀርብ ተመልከት። በተለይ እነዚህ አገላለጾች ወደ እግዚአብሔር ከሚያቀርባቸው ጸሎቶች ጋር እንዴት እንደ ተያያዙ አጥና፤ ይህንንም ስለ ጸሎቱ «የጻድቅ ሰው ጸሎት በሥራዋ እጅግ ኃይል ታደርጋለች» የተባለለትን የጻድቁን ሰው ምስል በግልጽ እስክትረዳ ድረስ አድርግ።

4ኛ. ከዚያም ጸሎቶቹን ራሳቸውን አጥና፤ ቃሉን በተመለከተ የሚያቀርባቸውን የተለያዩ ልመናዎች ጻፍ — ቃሉን የሚያስተውልበትን ትምህርትና የሚጠብቅበትን ኃይል ቢለምን፣ ወይም በቃሉ ተስፋ የተሰጠውንና እርሱን በማድረግ የሚገኘውን በረከት ቢለምን።

በተለይ እንደ «አቤቱ፥ የሥርዓትህን መንገድ አስተምረኝ» እና «አስተዋይ አድርገኝ» ያሉትን ጸሎቶች ልብ በል። ደግሞም ልመናው «እንደ ቃልህ» የሆነባቸውን ጸሎቶች ልብ በል።

5ኛ. ከራሱ ሁኔታ፣ ከጠላቶቹ፣ ከክፉዎች ኃጢአት ወይም እግዚአብሔር «ሊረዳው» ከመዘግየቱ የተነሣ ስለ መከራ የሚጠቅሱትን ቁጥሮች ቍጠር፤ የእግዚአብሔር ቃል በተለይ የሚያስፈልገን በመከራ ጊዜ እንደ ሆነና መጽናናትን ሊያመጣልን የሚችል እርሱ ብቻ እንደ ሆነ ተማር።

6ኛ. ከዚያም እጅግ አስፈላጊ ከሆኑት ነገሮች አንዱ ይመጣል። «አንተ» እና «የአንተ» የሚሉት ትናንሽ ተውላጠ ስሞች ስንት ጊዜ እንደሚገኙ፣ በእያንዳንዱም ልመና — «አስተምረኝ»፣ «ሕያው አድርገኝ» — ውስጥ ስንት ጊዜ በተዘዋዋሪ እንደሚታሰቡ ልብ በል፤ መዝሙሩ በሙሉ ለእግዚአብሔር የቀረበ ጸሎት እንደ ሆነም ታያለህ። ዘማሪው ስለ እግዚአብሔር ቃል የሚናገረው ሁሉ — ለቃሉ ስላለው ፍቅርም ሆነ የእግዚአብሔር ትምህርትና ሕያው ማድረግ ስለሚያስፈልገው — ወደ ላይ ወደ እግዚአብሔር ፊት የሚነገር ነው። በቃሉ ላይ የሚያደርገውን ማሰላሰልና አሳቡን በተቻለ መጠን ዘወትርና በቅርበት በጸሎት ከሕያው እግዚአብሔር ራሱ ጋር ማገናኘት እግዚአብሔርን ደስ እንደሚያሰኝና ለነፍሱም መልካም እንደ ሆነ ያምናል። ስለ እግዚአብሔር ቃል የሚያስበው አሳብ ሁሉ ከእግዚአብሔር ከማራቅ ይልቅ ከእግዚአብሔር ጋር ወደ ኅብረት ይመራዋል።

የእግዚአብሔር ቃል ቃሉ የእርሱ ከሆነውና ወደ እርሱ ሊመራ ከታሰበው ከእግዚአብሔር ጋር ኅብረት የሚያደርግበት ባለጸጋና የማያልቅ ግብአት ይሆንለታል። እነዚህን እውነቶች ቀስ በቀስ እያስተዋልን ስንሄድ ከእያንዳንዱ ቁጥር አዲስ ትርጉም እናገኛለን።

ከጊዜ ወደ ጊዜም ስምንት ቁጥሮች ያሉትን አንድ ሙሉ ክፍል ስንወስድ፣ ከቃሉ ጋርና በቃሉ በኩል ወደ እግዚአብሔር ፊት፣ «የጽድቅህን ፍርድ እጠብቅ ዘንድ ማልሁ አጸናሁም» ወደሚለውም የመታዘዝና የደስታ ሕይወት ከፍ እንድንል እንዴት እንደሚረዱን እናገኛለን። «አቤቱ፥ ሕግህን እንደ ምን እጅግ ወደድሁ! ቀኑን ሁሉ እርሱ ማሰላሰያዬ ነው።»

ይህ መዝሙር የሚገልጠው የአምልኮ ሕይወት በመንፈስ ቅዱስ ጸጋ በማለዳ ሰዓታችን ውስጥ እንዲሠራ እንፈልግ። የእግዚአብሔር ቃል በየዕለቱ፣ ከሁሉም ነገር በፊት፣ ወደ እግዚአብሔር ይምራን። በእርሱ ውስጥ ያለው በረከት ሁሉ የጸሎት ጉዳይ ይሁን፤ በተለይም መለኮታዊ ትምህርት የሚያስፈልገን መሆኑ። ለቃሉ ያለን ጥልቅ ፍቅር አብ እንደሚረዳን የምናቀርበው የልጅነት ልመናና መታመን ይሁን። እግዚአብሔር ሕያው ሲያደርገንና ሲባርከን በትእዛዛቱ መንገድ እንደምንሮጥ የሚገልጽ ስእለት ጸሎታችንን ይከተል፤ የእግዚአብሔርም ቃል ለእኛ የሚያመጣው ሁሉ፣ በነፍስ ውስጥ ያለውን የእግዚአብሔርን ሕይወት ለማንቃትም ሆነ ለማበርታት ያንኑ ቃል ለሌሎች ለማድረስ ይበልጥ እንድንናፍቅ ያድርገን።