የተፈጥሮና የጸጋ የተለያዩ እንቅስቃሴዎች

ክርስቶስ፦

ልጄ ሆይ፥ የተፈጥሮንና የጸጋን እንቅስቃሴዎች በጥንቃቄ ተመልከት፤ እጅግ በተቃራኒና በረቂቅ መንገድ ይንቀሳቀሳሉና፤ መንፈሳዊና በውስጡ የበራለት ሰው ካልሆነ በቀር ማንም ሊለያቸው አይችልም ማለት ይቻላል። ሰዎች ሁሉ በእርግጥ መልካም የሆነውን ይመኛሉ፤ በቃላቸውና በሥራቸውም መልካም ለሆነው ይጣጣራሉ። ስለዚህ የመልካምነት መልክ ብዙዎችን ያታልላል።

ተፈጥሮ ተንኰለኛ ነው፤ ብዙዎችን ይስባል፤ ሁልጊዜም የራሱን እየፈለገ ያጠምዳቸዋል፣ ያታልላቸዋልም። ጸጋ ግን በየዋህነት ትመላለሳለች፤ ከማናቸውም ዓይነት ክፉ ነገር ትርቃለች፤ ተንኰልን አታቀርብም፤ የመጨረሻ ግቧ አድርጋ በምታርፍበት በእግዚአብሔር ሁሉን በንጽሕና ታደርጋለች።

ተፈጥሮ መሞትን፣ መጨቈንን ወይም መሸነፍን አይወድም፤ ራሱን አያሸንፍም፤ ለመገዛትም አይፈቅድም። ጸጋ ግን በተቃራኒው ራስን ለመግደል ትጣጣራለች። ሥጋዊ ስሜትን ትቃወማለች፤ ለመገዛት ትሻለች፤ ለመሸነፍ ትናፍቃለች፤ የራሷን ነጻነት ልትጠቀምበት አትወድም፤ በሥርዓት ተይዛ መኖርን ትወዳለች፤ በማንም ላይ ልትገዛ አትመኝም፤ ይልቁንም ሁልጊዜ ከእግዚአብሔር በታች ልትኖር፣ ልትቆምና ልትሆን ትወዳለች፤ ስለ እርሱም ብላ ለሰው ፍጥረት ሁሉ በትሕትና ልትገዛ ፈቃደኛ ናት።

ተፈጥሮ ለራሱ ጥቅም ይሠራል፤ ከሌላው ሊያገኝ የሚችለውንም ትርፍ ይመለከታል። ጸጋ ግን ለራሷ የሚጠቅማትንና የሚበጃትን ሳይሆን ለብዙዎች የሚጠቅመውን ታስባለች። ተፈጥሮ ክብርንና አክብሮትን መቀበል ይወዳል፤ ጸጋ ግን ክብርንና ምስጋናን ሁሉ በታማኝነት ለእግዚአብሔር ትሰጣለች። ተፈጥሮ ኀፍረትንና ንቀትን ይፈራል፤ ጸጋ ግን ስለ ኢየሱስ ስም ነቀፋን በመቀበል ደስ ይላታል። ተፈጥሮ ምቾትንና የሥጋ ዕረፍትን ይወዳል፤ ጸጋ ግን ሥራ ፈት መሆንን ልትታገሥ አትችልም፤ ድካምንም በፈቃዷ ትቀበላለች። ተፈጥሮ ብርቅ የሆነውንና ውብ የሆነውን ለመያዝ ይሻል፤ ርካሹንና ሻካራውንም ይጸየፋል። ጸጋ ግን በተቃራኒው ቀላልና ዝቅተኛ በሆኑ ነገሮች ደስ ይላታል፤ ሻካራ የሆኑትን አትንቅም፤ አሮጌ ልብስ መልበስንም እንቢ አትልም።

ተፈጥሮ ጊዜያዊ ሀብትን ይመለከታል፤ በምድራዊ ትርፍም ደስ ይለዋል። በጥፋት ያዝናል፤ በትንሽ የሚጐዳ ቃልም ይበሳጫል። ጸጋ ግን ዘላለማዊ ነገሮችን ትመለከታለች፤ ጊዜያዊ በሆኑትም ላይ አትጣበቅም፤ ምንም በማይጠፋበት በሰማይ መዝገቧንና ደስታዋን ስላኖረች በጥፋት አትታወክም፤ በከባድ ቃልም አትቈጣም።

ተፈጥሮ ስግብግብ ነው፤ ከሚሰጠውም ይልቅ በፈቃዱ ይቀበላል። የግሉ የሆነ ንብረት እንዲኖረው ይወዳል። ጸጋ ግን ደግና ልበ ሰፊ ናት። ጸጋ የግል ጥቅምን ትሸሻለች፤ በጥቂት ትረካለች፤ ከሚቀበል ይልቅ የሚሰጥ ብፁዕ ነው ብላ ትቈጥራለች።

ተፈጥሮ ወደ ፍጥረታት፣ ወደ ራሱ ሥጋ፣ ወደ ከንቱ ነገሮችና ወደ ወዲያ ወዲህ መዟዟር ያዘነብላል። ጸጋ ግን ወደ እግዚአብሔርና ወደ በጎ ምግባር ትቀርባለች፤ ፍጥረታትን ትተዋለች፤ የሥጋን ምኞት ትጠላለች፤ መቅበዝበዟን ትገታለች፤ በሕዝብ ፊት መታየትንም ታፍራለች።

ተፈጥሮ በሥጋዊ ስሜት የሚደሰትበት አንዳች ውጫዊ መጽናናት እንዲኖረው ይወዳል፤ ጸጋ ግን ከሚታዩ ነገሮች ሁሉ በላይ በሆነው በልዑሉ በጎ ነገር ደስታዋን ታገኝ ዘንድ መጽናናትን በእግዚአብሔር ብቻ ትፈልጋለች።

ተፈጥሮ ሁሉን ለራሱ ትርፍና ጥቅም ያደርጋል። ያለ ዋጋ ምንም ሊያደርግ አይችልም፤ ስለ መልካም ሥራውም እኩል ወይም የሚበልጥ ብድራት፣ አለዚያም ምስጋናና ሞገስ እንዲቀበል ተስፋ ያደርጋል። ሥራውና ስጦታው ከፍ ተደርገው እንዲቈጠሩለት እጅግ ይመኛል። ጸጋ ግን ጊዜያዊ የሆነን ምንም ነገር አትፈልግም፤ ከእግዚአብሔርም ብቻ በቀር ሌላ ብድራት አትለምንም። ከጊዜያዊ ፍላጎቶችም ዘላለማዊነትን ለማግኘት ከሚያገለግላት በላይ አትለምንም።

ተፈጥሮ በብዙ ወዳጆችና ዘመዶች ደስ ይለዋል፤ በከበረ ማዕረግና በትውልድ ይመካል፤ ለኃያላን ይለማመጣል፤ ባለ ጠጎችን ያቈላምጣል፤ እንደ እርሱ ያሉትንም ያሞግሳል። ጸጋ ግን ጠላቶቿን እንኳ ትወዳለች፤ ብዙ ወዳጆች ስላሏትም አትታበይም። በጎ ምግባር አብሮ ከሌለ በቀር ማዕረግንም ሆነ ትውልድን ከፍ አድርጋ አትቈጥርም። ከባለ ጠጎች ይልቅ ድሆችን ታስቀድማለች። ከኃያላን ይልቅ ለንጹሓን ትራራለች። ከአታላዩ ይልቅ ከእውነተኛው ሰው ጋር ደስ ይላታል፤ መልካሞችንም በበጎ ምግባር በመለማመድ የእግዚአብሔርን ልጅ ይመስሉ ዘንድ ለሚበልጡ ስጦታዎች እንዲጣጣሩ ሁልጊዜ ትመክራለች።

ተፈጥሮ ስለ ችግርና ስለ መከራ ፈጥኖ ያማርራል፤ ጸጋ ግን ጕድለትን በመታገሥ ጽኑ ናት።

ተፈጥሮ ሁሉን ወደ ራሱ ይመልሳል፤ ለራሱ ይዋጋል፤ ለራሱም ይከራከራል። ጸጋ ግን ሁሉን ነገር መገኛቸው ወደ ሆነው ወደ እግዚአብሔር ትመልሳለች። ለራሷ ምንም በጎ ነገር አትሰጥም፤ ትዕቢተኛም ደፋርም አይደለችም። ጠበኛ አይደለችም። የራሷን አሳብ ከሌሎች አሳብ አታስበልጥም፤ ይልቁንም በስሜትና በአሳብ ነገር ሁሉ ራሷን ለዘላለማዊ ጥበብና ለመለኮታዊ ፍርድ ታስገዛለች።

ተፈጥሮ ምሥጢርን ማወቅና ወሬ መስማት ያምረዋል። በውጭ መታየትንና በስሜቶቹ ብዙ ነገር መቅመስን ይሻል። መታወቅንና የሚመሰገንበትንና የሚደነቅበትን ነገር ማድረግን ይወዳል። ጸጋ ግን ወሬንና የማወቅ ጕጕትን የሚያነሣሡ ነገሮችን መስማት ግድ አይላትም፤ ይህ ሁሉ ከሰው አሮጌ መበላሸት የሚመነጭ ነውና፤ በምድር ላይ አዲስ ነገር፣ ጸንቶ የሚኖርም ነገር የለምና። ስለዚህ ጸጋ ስሜቶችን መግታትን፣ ከንቱ ራስን ማርካትንና ታይታን መሸሽን፣ ለምስጋናና ለአድናቆት የሚገባቸውን ሥራዎች በትሕትና መሰወርን፣ በነገር ሁሉና በእውቀት ሁሉም የጥቅምን ፍሬ፣ የእግዚአብሔርንም ምስጋናና ክብር መፈለግን ታስተምራለች። ራሷም ሆነ የእርሷ የሆነው ከፍ እንዲል አትሻም፤ ይልቁንም ሁሉን ከፍቅር ብቻ የተነሣ የሚሰጥ እግዚአብሔር በስጦታዎቹ እንዲባረክ ትመኛለች።

ይህ ጸጋ ከተፈጥሮ በላይ የሆነ ብርሃን፣ የእግዚአብሔር ልዩ ስጦታ፣ የምርጦቹ ትክክለኛ ምልክትና የዘላለም መዳን መያዣ ነው። ሰውን ከምድራዊ ነገሮች አንሥቶ ሰማያዊ ነገሮችን እንዲወድ ያደርገዋል። ሥጋዊውን ሰው መንፈሳዊ ያደርገዋል።

እንግዲህ ተፈጥሮ በተገታና በተሸነፈ መጠን የበለጠ ጸጋ ይሰጣል። የውስጡ ሰውም በአዲስ ጕብኝቶች እንደ እግዚአብሔር መልክ ዕለት ዕለት ይታደሳል።