ራስን መካድና ክፉ ምኞቶችን መተው

ክርስቶስ፦

ልጄ ሆይ፥ ራስህን ፈጽመህ ካልካድህ ፍጹም ነጻ ልትሆን ከቶ አትችልም፤ የራሳቸውን ጥቅም የሚፈልጉና ራሳቸውን የሚወዱ ሁሉ በሰንሰለት ታስረዋልና። በስስትና በጕጕትነት ይናወጣሉ፤ ሁልጊዜ ምቾትን እንጂ የክርስቶስን ነገር አይፈልጉም፤ ብዙ ጊዜም የማይዘልቀውን ነገር ያቅዳሉ፣ ይሠራሉም፤ ከእግዚአብሔር ያልሆነ ነገር ሁሉ ፈጽሞ ይጠፋልና።

ስለዚህ ይህን አጭርና ፍጹም ምክር ያዝ፦ ምኞትህን ተው፤ ዕረፍትንም ታገኛለህ። በልብህ አስብበት፤ በሥራ ላይ ባዋልኸውም ጊዜ ሁሉን ታስተውላለህ።

ደቀ መዝሙሩ፦

ጌታ ሆይ፥ ይህ ግን የአንድ ቀን ሥራ አይደለም፤ የልጅ ጨዋታም ብቻ አይደለም፤ በእርግጥ በዚህች አጭር ዓረፍተ ነገር የቅዱሳን ሰዎች ፍጽምና ሁሉ ተጠቃሏል።

ክርስቶስ፦

ልጄ ሆይ፥ የፍጹማንን መንገድ በሰማህ ጊዜ ፊትህን ልትመልስ ወይም ልትዝል አይገባህም። ይልቁንም ወደ ከፍተኛ ደረጃቸው ይበልጥ ልትነሣሣ፣ ወይም ቢያንስ ፍጽምናን ለመፈለግ ልትነቃቃ ይገባሃል።

ይህ በአንተ ዘንድ ቢሆን እወድ ነበር—ራስህን ወደማትወድበት፣ ነገር ግን ትእዛዜንና በአንተ ላይ አባት አድርጌ የሾምሁትን ሰው ትእዛዝ ብቻ ወደምትጠብቅበት ደረጃ ብትደርስ። ያን ጊዜ እጅግ ደስ ታሰኘኝ ነበር፤ ሕይወትህም ሁሉ በሰላምና በደስታ ያልፍ ነበር። ነገር ግን ገና ልትተዋቸው የሚገባህ ብዙ ነገሮች አሉህ፤ ፈጽመህ ለእኔ ካልሰጠሃቸውም የምትለምነውን አታገኝም።

«ባለ ጠጋ እንድትሆን በእሳት የነጠረውን ወርቅ … ከእኔ ትገዛ ዘንድ እመክርሃለሁ»—ዝቅተኛውን ሁሉ ከእግሩ በታች በሚረግጥ በሰማያዊ ጥበብ ባለ ጠጋ እንድትሆን። ምድራዊ ጥበብን፣ ሰዋዊ ራስን ማስደሰትንም ሁሉ አስወግድ።

እንዲህ አልሁ፦ በሰዎች ዘንድ የከበረውንና የተወደደውን እንደ ተናቀ በሚቈጠረው ነገር ለውጥ። እውነተኛዪቱ ሰማያዊ ጥበብ—ስለ ራስ ከፍ አድርጎ አለማሰብና በምድር ክብርን አለመፈለግ—በእርግጥ የተናቀችና ታናሽ ትመስላለች፤ ልትረሳም ጥቂት ቀርቶአታል፤ ብዙ ሰዎች በአፋቸው ያመሰግኗታልና፤ በሕይወታቸው ግን ከእርሷ እጅግ ይርቃሉ። ቢሆንም ይህች ሰማያዊ ጥበብ ከብዙዎች የተሰወረች ዋጋዋ እጅግ የበዛ ዕንቁ ናት።