የእግዚአብሔርን ቃል በትሕትና ማዳመጥና ብዙዎች ቃሉን አለማስተዋላቸው

ክርስቶስ፦

ልጄ ሆይ፥ ቃሌን ስማ፤ የፈላስፎችንና የምድርን ጠቢባን እውቀት ሁሉ የሚበልጥ እጅግ ጣፋጭ ቃል ነው። ቃሌ መንፈስ ነው ሕይወትም ነው፤ በሰው ማስተዋልም የሚመዘን አይደለም። በከንቱነት የሚጠራ ሳይሆን በዝምታ የሚሰማ፣ በፍጹም ትሕትናና በታላቅ ፍቅርም የሚቀበል ነው።

ደቀ መዝሙሩ፦

«አቤቱ፥ አንተ የገሠጽኸው ከሕግህም ያስተማርኸው ሰው ምስጉን ነው፤ ከክፉ ቀን ታሳርፈው ዘንድ፤» በምድርም ላይ ብቸኛ እንዳይሆን።

ክርስቶስ፦

ከመጀመሪያ ነቢያትን አስተማርሁ፤ እስከ ዛሬም ድረስ ለሰዎች ሁሉ መናገሬን አላቋረጥሁም። ነገር ግን ብዙዎች ደንድነዋል፤ ብዙዎች ለድምፄ ደንቆሮዎች ናቸው። አብዛኞቹ ሰዎች ከእግዚአብሔር ይልቅ ዓለምን በፈቃደኝነት ይሰማሉ፤ ከእግዚአብሔር በጎ ፈቃድ ይልቅ የሥጋቸውን ምኞት ለመከተል ይቸኩላሉ። ጥቃቅንና የሚያልፉ ነገሮችን ተስፋ የሚሰጠው ዓለም በታላቅ ጕጕት ይገለገላል፤ እኔ ታላቅና ዘላለማዊ ነገሮችን ተስፋ እሰጣለሁ፤ የሰዎችም ልብ ይደነዝዛል። ዓለምና ገዢዎቹ በሚገለገሉበት መጠን በታላቅ ጥንቃቄ በሁሉ ነገር የሚያገለግለኝና የሚታዘዘኝ ማን ነው?

«ሲዶና ሆይ፥ እፈሪ፤ ባሕር ይናገራልና።» ለምንስ ብትል፣ ምክንያቱን ስማ፤ ለጥቂት ትርፍ ሩቅ መንገድ ይጓዛሉ፤ ለዘላለም ሕይወት ግን ብዙዎች እግራቸውን ከምድር ለማንሣት እንኳ ይዳዳቸዋል። ጥቂት ዋጋን ይፈልጋሉ፤ አንዳንድ ጊዜም ስለ አንዲት ሳንቲም በፍርድ ቤቶች በአሳፋሪ ሁኔታ ይከራከራሉ። ለትንሽ ነገር ወይም ለከንቱ ተስፋ ቀንና ሌሊት ለመሥራት አይፈሩም። ነገር ግን ለማይለወጥ መልካም ነገር፣ ከግምት በላይ ለሆነ ዋጋ፣ ለታላቁ ክብርና ለዘላለማዊ ግርማ ሰዎች ትንሿን ድካም እንኳ እንደሚሰስቱ ለኀፍረታቸው ሊነገር ይገባል። እንግዲያስ አንተ ሰነፍና አጕረምራሚ አገልጋይ፣ አንተ ለሕይወት ከምትተጋው ይልቅ እነርሱ ለጥፋት ይበልጥ ተግተው በመገኘታቸው፣ አንተ በእውነት ደስ ከምትሰኘው ይልቅ እነርሱ በከንቱ ነገር ይበልጥ ደስ በመሰኘታቸው እፈር።

አንዳንድ ጊዜ በእርግጥ የሚጠብቁት ነገር ይከዳቸዋል፤ የእኔ ተስፋ ግን ከቶ አያታልልም፤ በእኔ የሚታመነውንም ባዶ እጁን አይሰድደውም። ተስፋ የሰጠሁትን እሰጣለሁ፤ የተናገርሁትን እፈጽማለሁ፤ ሰው ብቻ እስከ መጨረሻ በፍቅሬ የታመነ ሆኖ ቢኖር። እኔ የመልካሞች ሁሉ ዋጋ ከፋይ፣ ለእኔ ያደሩትንም ሁሉ የምፈትንና የምቀበል ብርቱ ነኝ።

ቃሌን በልብህ ጻፍ፤ በትጋትም አሰላስለው፤ በፈተና ጊዜ እጅግ አስፈላጊ ይሆናልና። ስታነብ ያላስተዋልኸውን በጕብኝት ቀን ትማረዋለህ። ምርጦቼን በሁለት መንገድ እጎበኛለሁ—በፈተናና በመጽናናት። በየዕለቱ ሁለት ትምህርቶችን አነብላቸዋለሁ፤ አንዱ ክፉ ልማዳቸውን ይገሥጻል፤ ሌላው በበጎ ምግባር እንዲያድጉ ይመክራቸዋል። ቃሌ ያለው ነገር ግን የሚንቀው በመጨረሻው ቀን የሚፈርድበት አለው።

ለአምልኮ ጸጋ የሚቀርብ ጸሎት

ጌታ አምላኬ ሆይ፥ አንተ መልካም ነገሬ ሁሉ ነህ። ከአንተ ጋር ለመናገር የምደፍር እኔ ማን ነኝ? እኔ ከማውቀውና ልናገር ከምደፍረው እጅግ የደኸየሁና የተናቅሁ፣ ከአገልጋዮችህ ሁሉ የመጨረሻው ድሃና የተዋረድሁ፣ ወራዳ ትል ነኝ። ቢሆንም ጌታ ሆይ፥ ምንም ስላልሆንሁ፣ ምንም ስለሌለኝና ምንም ማድረግ ስለማልችል አስበኝ። አንተ ብቻህን መልካም፣ ጻድቅና ቅዱስ ነህ። ሁሉን ትችላለህ፤ ሁሉን ትሰጣለህ፤ ሁሉን ትሞላለህ፤ ኃጢአተኛውን ብቻ ባዶ እጁን ትተዋለህ። ርኅራኄህን አስብ፤ ሥራህ ከንቱ እንዲሆን የማትፈቅድ አንተ፣ ልቤን በጸጋህ ሙላው። በምሕረትህና በጸጋህ ካላጽናናኸኝ ይህን የጐስቋላነት ሕይወት እንዴት እታገሠዋለሁ? ፊትህን ከእኔ አትመልስ፤ ጕብኝትህን አታዘግይ፤ ነፍሴ በፊትህ እንደ ምድረ በዳ እንዳትሆን መጽናናትህን አትውሰድብኝ። ጌታ ሆይ፥ ፈቃድህን ማድረግ አስተምረኝ። በፊትህ በተገባና በትሕትና መኖርን አስተምረኝ፤ አንተ በእውነት የምታውቀኝ፣ ዓለም ከመፈጠሩ በፊትና ወደ እርሱ ከመወለዴ በፊት ያወቅኸኝ ጥበቤ ነህና።