ሕይወታችንን ለማሻሻል መቅናት

በእግዚአብሔር አገልግሎት ንቁና ትጉ ሁን፤ ዓለምን ትተህ ወደዚህ ለምን እንደ መጣህ ብዙ ጊዜ አስብ። ለእግዚአብሔር ትኖርና መንፈሳዊ ሰው ትሆን ዘንድ አልነበረምን? እንግዲያስ ለፍጽምና በብርቱ ተጣጣር፤ በጥቂት ጊዜ የድካምህን ዋጋ ትቀበላለህና፤ በሞትህም ሰዓት ፍርሃትም ሆነ ኀዘን አይመጣብህም።

አሁን ጥቂት ድከም፤ ፈጥነህም ታላቅ ዕረፍትን፣ በእውነትም የዘላለም ደስታን ታገኛለህ፤ በሥራ ታማኝና ትጉ ሆነህ ብትጸና፣ እግዚአብሔርም ያለ ጥርጥር ዋጋን በመክፈል ታማኝና ቸር ይሆናልና። መዳንን እንደምታገኝ ተገቢ ተስፋ ማድረግህን ቀጥል፤ ነገር ግን ሰነፍና ትዕቢተኛ እንዳትሆን እርግጠኛ እንደ ሆንህ አድርገህ አትመላለስ።

አንድ ቀን በተስፋና በፍርሃት መካከል ብዙ ጊዜና በጭንቀት ይዋልል የነበረ አንድ ሰው በኀዘን ተመትቶ፣ በአንዲት ቤተ ክርስቲያን መሠዊያ ፊት በትሕትና ለጸሎት ተንበረከከ። ይህንንም እያሰላሰለ፦ «ኦ፥ እስከ መጨረሻ እንደምጸና ባውቅ ኖሮ!» አለ። ወዲያውም በውስጡ መለኮታዊውን መልስ ሰማ፦ «ይህን ብታውቅ ምን ታደርግ ነበር? ያን ጊዜ የምታደርገውን አሁን አድርግ፤ ፍጹም ተማምነህም ትኖራለህ።» ወዲያውም ተጽናንቶና በርትቶ ራሱን ለመለኮታዊው ፈቃድ አሳልፎ ሰጠ፤ የጭንቀቱም ጥርጣሬ ቀረ። የማወቅ ጕጕቱም ወደፊት ምን እንደሚጠብቀው ለማወቅ ከዚያ በኋላ አልፈለገም፤ ይልቁንም በበጎ ሥራ ሁሉ መጀመሪያና መጨረሻ ፍጹሙንና ደስ የሚያሰኘውን የእግዚአብሔርን ፈቃድ ለማግኘት ተጣጣረ።

«በእግዚአብሔር ታመን፥ መልካምንም አድርግ» ይላል ነቢዩ፤ «በምድርም ተቀመጥ፥ ከባለጠግነቷም ትመገባለህ።»

ብዙዎችን ሕይወታቸውን በቅንዓት ከማሻሻል የሚያግዳቸው አንድ ነገር አለ፤ እርሱም ችግሩን፣ የውጊያውን ድካም መፍራት ነው። በእርግጥ እጅግ አስቸጋሪና አስጠሊታ የሆኑ መሰናክሎችን በጀግንነት ለማሸነፍ የሚጣጣሩ ሰዎች በበጎ ምግባር ፍለጋ ሌሎችን እጅግ ይቀድማሉ። ሰው እጅግ የሚያድገውና እጅግ የሚበዛ ጸጋ የሚገባው፣ ራሱን እጅግ በሚያሸንፍበትና ፈቃዱን እጅግ በሚገድልበት በእነዚያው ነገሮች ነው። እርግጥ ነው፣ እያንዳንዱ ሊገጥመውና ሊያሸንፈው የሚገባ የራሱ ችግሮች አሉት፤ ነገር ግን ትጉና ቅን ሰው፣ ብዙ ፍትወታት ቢኖሩበትም እንኳ፣ ጠባዩ የረጋ ነገር ግን ለበጎ ምግባር ብዙም ደንታ ከሌለው ሰው ይበልጥ ያድጋል።

በተለይ ሁለት ነገሮች ለመሻሻል ይረዳሉ፦ ባሕርይ በክፋት ካዘነበለባቸው ክፉ ልማዶች ራስን በኃይል መለየት፣ እጅግ ለሚያስፈልጉት ጸጋዎችም በትጋት መሥራት።

እንዲሁም በሌሎች ዘንድ እጅግ ብዙ ጊዜ ከሚያስከፋህ ጕድለት ራስህን ለመጠበቅና እርሱንም ለማሸነፍ ትጋ። መልካም ምሳሌ ብታይ ወይም ብትሰማ እርሱን ለመምሰል እንድትነሣሣ፣ ዕድሉን ሁሉ በሚገባ ተጠቀምበት። በሌላ በኩል ነቀፋ የሚገባቸው ብለህ በምትቈጥራቸው ነገሮች በደለኛ እንዳትሆን ተጠንቀቅ፤ ወይም ከዚህ በፊት በእነርሱ በድለህ ከሆነ በተቻለ ፍጥነት ራስህን ለማረም ጣር። አንተ ሌሎችን እንደምታያቸው እነርሱም አንተን እንዲሁ ያዩሃል።

ወንድሞች በትጋትና በአምልኮ፣ በመልካም ጠባይና በሥርዓት ሲኖሩ ማየት ምንኛ ደስ ያሰኛል፣ ምንኛስ ይጣፍጣል! በልቅነት ሲቅበዘበዙ፣ የተጠሩለትንም ነገር ሳይፈጽሙ ማየት ምንኛ ያሳዝናል፣ ምንኛስ ያማል! የጥሪያቸውን ዓላማ ቸል ማለትና ጉዳያቸው ያልሆነውን መከታተል ምንኛ ጐጂ ነው!

የገባህበትን ቍርጥ አሳብ አስታውስ፤ የተሰቀለውንም ምስል በአእምሮህ ያዝ። በእግዚአብሔር መንገድ ላይ ለብዙ ዓመታት ተመላልሰህ እንኳ ቢሆን፣ የክርስቶስ ምስል በፊትህ እያለ እርሱን ይበልጥ ለመምሰል ባትጣጣር ልታፍር ይገባሃል።

የጌታችንን እጅግ ቅዱስ ሕይወትና ሕማማት በትኵረትና በአምልኮ የሚያሰላስል መነኩሴ የሚጠቅመውንና የሚያስፈልገውን ሁሉ በዚያ በብዛት ያገኛል። ከኢየሱስ የሚበልጥ አንዳች መፈለግ አያስፈልገውም።

የተሰቀለው ወደ ልባችን ቢመጣ፣ ምንኛ ፈጥነንና በብዛት በተማርን ነበር!

ትጉ መነኩሴ የሚታዘዘውን ሁሉ ይቀበላል፤ በሚገባም ይፈጽመዋል፤ ቸልተኛና ለብ ያለ መነኩሴ ግን በውስጡ መጽናናት ስለሌለውና ከውጭም እንዳይፈልገው ስለ ተከለከለ፣ በፈተና ላይ ፈተና ይደርስበታል፤ ከየአቅጣጫውም ይጨነቃል። በገዳሙ ሥርዓት የማይኖር መነኩሴ ራሱን ለአስከፊ ጥፋት ያጋልጣል፤ ይበልጥ ነጻና ያልታሰረ ለመሆን የሚሻም ሁልጊዜ በችግር ውስጥ ይኖራል፤ አንድ ነገር ወይም ሌላ ሁልጊዜ ያስከፋዋልና።

በገዳም ውስጥ በጥብቅ ሥርዓት ተዘግተው የሚኖሩ ሌሎች ብዙ መነኮሳት እንዴት ይኖራሉ? አልፎ አልፎ ብቻ ይወጣሉ፤ በተመስጦ ይኖራሉ፤ ምግባቸው ድሃ ነው፤ ልብሳቸው ሻካራ ነው፤ በትጋት ይሠራሉ፤ ጥቂት ብቻ ይናገራሉ፤ ሌሊቱን ብዙ ይተጋሉ፤ በማለዳ ይነሣሉ፤ ብዙ ይጸልያሉ፤ ዘወትር ያነባሉ፤ ራሳቸውንም ለሁሉ ዓይነት ተግሣጽ ያስገዛሉ። ካርቱሳውያንንና ሲስተርሻውያንን፣ የልዩ ልዩ ማኅበራትን መነኮሳትና መነኮሳይያት፣ በየሌሊቱ ለጌታ ምስጋና ለመዘመር እንዴት እንደሚነሡ አስብ። ብዙ መነኮሳት በእግዚአብሔር ደስ መሰኘት የጀመሩ ሳሉ፣ አንተ በእንዲህ ያለው ቅዱስ አገልግሎት ብትሰንፍ ኀፍረት በሆነ ነበር።

ጌታ አምላክን በፍጹም ልብህና በድምፅህ ከማመስገን በቀር ሌላ የምታደርገው ነገር ባይኖር፣ ፈጽሞ መብላት፣ መጠጣት ወይም መተኛት ሳያስፈልግህ እግዚአብሔርን ሁልጊዜ ማመስገንና በመንፈሳዊ ነገሮች ብቻ መጠመድ ብትችል፣ ለሥጋ ፍላጎት ሁሉ ባሪያ ሆነህ አሁን ካለህበት ይልቅ ምንኛ ደስተኛ በሆንህ ነበር! ምነው እንደዚህ ያሉ ፍላጎቶች ባልነበሩ፣ የሚያሳዝነው ግን እጅግ አልፎ አልፎ ብቻ የምንቀምሰው የነፍስ መንፈሳዊ ምግብ ብቻ በኖረ!

ሰው ከማንኛውም ፍጥረት መጽናናትን የማይፈልግበት ደረጃ ሲደርስ፣ ያን ጊዜ እግዚአብሔርን በፍጹም ማጣጣም ይጀምራል። ያን ጊዜ ደግሞ ምንም ቢደርስበት ይረካል። በታላላቅ ነገሮች ደስ አይለውም፤ በጥቃቅን ነገሮችም አያዝንም፤ ነገር ግን ራሱን ፈጽሞ በመታመን ሁሉ በሁሉ በሆነለት፣ ለእርሱ ምንም ከቶ በማይጠፋበትና በማይሞትበት፣ ሁሉ ለእርሱ ሕያዋን በሆኑለት፣ እንደ ፈቃዱም በሚያገለግሉት በእግዚአብሔር እጅ ያኖራል።

ፍጻሜህን ሁልጊዜ አስታውስ፤ የጠፋ ጊዜም ከቶ እንደማይመለስ አትርሳ። ያለ ጥንቃቄና ትጋት ከቶ በጎ ምግባርን አታገኝም። ለብ ማለት ስትጀምር ወደ ክፉ ነገር መጀመሪያ እየወደቅህ ነው፤ ራስህን ለትጋት ብትሰጥ ግን ሰላምን ታገኛለህ፤ ስለ እግዚአብሔር ጸጋና ስለ በጎ ምግባር ፍቅርም ድካምህ ይቀልልሃል።

ትጉና ተጣጣሪ ሰው ለሁሉ ነገር ዝግጁ ነው። በሥጋ ድካም ከማላብ ይልቅ ክፉ ልማዶችንና ፍትወታትን መቃወም የሚበልጥ ሥራ ነው። ጥቃቅን ጕድለቶችን የማያሸንፍ ሰው ቀስ በቀስ ወደ ታላላቆቹ ይወድቃል።

ቀኑን በጥቅም ካሳለፍህ፣ በምሽት ሁልጊዜ ደስተኛ ትሆናለህ። ራስህን ጠብቅ፣ ራስህን አነቃቃ፣ ራስህን አስጠንቅቅ፤ በሌሎች ላይ የሚሆነው ምንም ቢሆን ራስህን ቸል አትበል። ራስህን ባስገደድህ መጠን ይበልጥ ታድጋለህ።