የቅዱስ ቍርባንና የክህነት ክብር

ክርስቶስ፦

የመልአክ ንጽሕናና የመጥምቁ የቅዱስ ዮሐንስ ቅድስና ቢኖርህ እንኳ ይህን ቅዱስ ቍርባን ለመቀበልም ሆነ ለማቀበል አይገባህም ነበር። ሰው የክርስቶስን ቅዱስ ቍርባን የሚቀድሰውና የሚያቀብለው፣ የመላእክትንም እንጀራ ምግቡ አድርጎ የሚቀበለው በሰው ዋጋ ምክንያት አይደለም። ለመላእክት ያልተሰጠው የተሰጣቸው የካህናት ምሥጢር ታላቅ ነው፤ ክብራቸውም ታላቅ ነው። በቤተ ክርስቲያን በሥርዓት የተሾሙ ካህናት ብቻ ቅዳሴ ለመቀደስና የክርስቶስን ሥጋ ለመቀደስ ሥልጣን አላቸውና።

ካህኑ በእርግጥ እንደ እግዚአብሔር ትእዛዝና ሹመት የእግዚአብሔርን ቃል የሚጠቀም የእግዚአብሔር አገልጋይ ነው። ከዚህም በላይ እግዚአብሔር በዚያ አለ—እንደ ፈቃዱ ሁሉ የሚገዛለት፣ እንደ ትእዛዙም ሁሉ የሚታዘዙለት ዋነኛው ባለቤትና የማይታየው ሠሪ እርሱ ነው።

ስለዚህ በዚህ እጅግ ክቡር በሆነው ቅዱስ ቍርባን ከራስህ ስሜቶች ወይም ከማንኛውም የሚታይ ምልክት ይልቅ በእግዚአብሔር ልታምን ይገባሃል፤ በዚህም ወደ እንደዚህ ያለው ሥራ በፍርሃትና በአክብሮት ቅረብ። ራስህን ተመልከት፤ በኤጲስ ቆጶሱ እጅ መጫን የማንን አገልግሎት እንደ ተሰጠህም እይ።

እነሆ፥ ቅዳሴ ለመቀደስ የተቀባህ ካህን ሆነሃል! አሁንም በተገቢው ጊዜ ለእግዚአብሔር በታማኝነትና በአምልኮ መሥዋዕት እንድታቀርብ፣ ራስህንም ያለ ነቀፋ እንድትመራ ተጠንቀቅ። ሸክምህን አላቀለልኸውም። ይልቁንም አሁን በጠበቀ ሥነ ሥርዓት ታስረሃል፤ ይበልጥ ፍጹም በሆነ ቅድስናም ልትኖር ይገባሃል።

ካህን በበጎ ምግባር ሁሉ ሊያጌጥና ለሌሎች የመልካም ሕይወት ምሳሌ ሊያሳይ ይገባዋል። መንገዱ በሰዎች ተራና የተለመደ ልማድ መካከል ሳይሆን በሰማይ ካሉ መላእክትና በምድር ካሉ ፍጹማን ሰዎች ጋር ነው። ቅዱሳት የክህነት አልባሳትን የለበሰ ካህን ለራሱም ሆነ ለሕዝብ ሁሉ በልመናና በትሕትና ወደ እግዚአብሔር ይጸልይ ዘንድ በክርስቶስ ቦታ ይቆማል። የክርስቶስን ሕማማት ሁልጊዜ ያስብ ዘንድ የጌታ መስቀል ምልክት በፊቱም በኋላውም አለ። የክርስቶስን ፍለጋ አጥብቆ እንዲመለከትና በትጋት ሊከተለው እንዲጥር በፊቱ፣ በቅዳሴ ልብሱ ላይ አለ። በሌሎች የሚደርስበትን መከራ ሁሉ ስለ እግዚአብሔር በደስታ እንዲታገሥ በኋላውም አለ—በእርሱ ታትሞአልና።

የገዛ ኃጢአቱን እንዲያለቅስ መስቀሉን በፊቱ፣ የሌሎችንም ኃጢአት በርኅራኄ እንዲያለቅስ በኋላው ይለብሳል፤ በእግዚአብሔርና በኃጢአተኛው መካከል እንዲቆም እንደ ተሾመ፣ ጸጋንና ምሕረትን እስኪያገኝ ድረስም በጸሎትና በቅዱሱ መሥዋዕት ፈጽሞ መታከት እንደሌለበት እንዲያውቅ ነው።

ካህኑ ቅዳሴ ሲቀድስ እግዚአብሔርን ያከብራል፤ መላእክትን ደስ ያሰኛል፤ ቤተ ክርስቲያንን ያንጻል፤ ሕያዋንን ይረዳል፤ ላረፉት ሙታን ዕረፍትን ያመጣል፤ ለራሱም ከመልካም ነገር ሁሉ ድርሻን ያገኛል።