ክርስቶስ ቀዳሻችን

«እነርሱም ደግሞ በእውነት የተቀደሱ እንዲሆኑ እኔ ራሴን ስለ እነርሱ እቀድሳለሁ።» (ዮሐንስ 17:19)።

የመጨረሻው ሐረግ በኅዳግ ላይ ያለው አማራጭ ንባብ «እነርሱም ደግሞ በእውነት የተቀደሱ እንዲሆኑ» የሚል ነው። ይህም በዓለም ዘንድ ቅድስና ተብሎ የሚታለፍ፣ ነገር ግን እውነተኛ መቀደስ ያልሆነ ነገር እንዳለ የሚያመለክት ይመስላል። የክርስትና ሕይወት የሐሰት መልኮች አሉ፤ የጎደሉ መልኮችም አሉ፤ እነዚህም የክርስቶስ ሙላት ለእኛ ሊያደርግልን የሚችለውን ሁሉ አይወክሉም። መቀደስ ባለ አራት ገጽ ወንጌል ሁለተኛው ደረጃ ነው።

1. መቀደስ ያልሆነው።

በመጀመሪያ መቀደስ ያልሆነውን እንመልከት። በክርስቲያን ጠባይ ውስጥ መልካም፣ እንዲያውም ቅዱስ የሆኑ ነገሮች አሉ፤ ነገር ግን እነርሱ መቀደስ አይደሉም።

1. መቀደስ ዳግመኛ መወለድ አይደለም። መቀደስ ንስሐ ገብቶ መመለስ አይደለም። ክርስቲያን መሆን ታላቅና የተባረከ ነገር ነው፤ ፈጽሞ እንደ ትንሽ ነገር የሚቈጠር አይደለም። ለዘላለም መዳን ለዘላለም ደስታ ምክንያት ነው፤ ነገር ግን ነፍስ ወደ መቀደስም መግባት አለባት። ሁለቱ አንድ አይደሉም። ዳግመኛ መወለድ መጀመሪያ ነው። የዘሩ ቡቃያ ነው እንጂ የተክሉ የበጋ ወራት ሙላት አይደለም። ልብ በአሮጌው የኃጢአት ባሕርይ ላይ ገና ፍጹም ድል አላገኘም፤ አንዳንድ ጊዜም ይሸነፍላቸዋል። ዳግመኛ መወለድ ቤትን መሥራትና ሥራውም በሚገባ መጠናቀቁን ይመስላል። መቀደስ ደግሞ ባለቤቱ መጥቶ በዚያ ቤት ውስጥ መኖሩና ቤቱን በደስታ፣ በሕይወትና በውበት መሙላቱ ነው። ብዙ ክርስቲያኖች ንስሐ ገብተው ይመለሳሉ፤ ከዚያም እዚያው ይቆማሉ። በክርስቶስ ወዳለው የሕይወታቸው ሙላት አይገፉም፤ ስለዚህም ያላቸውን እንኳ የማጣት አደጋ ላይ ናቸው። ጀርመን በማርቲን ሉተር ትምህርት አማካይነት በእምነት የመጽደቅን ታላቅ እውነት አገኘች፤ እርሱ ግን ወደ ጥልቁ የክርስትና ሕይወት ትምህርት ለመሻገር አልቻለም። ውጤቱስ ምን ሆነ? ጀርመን ዛሬ የቀዘቀዘችና ሕይወት አልባ ሆናለች፤ የምክንያታዊነትና ከእርሱም ጋር የሚመጡት ክፋቶች ሁሉ መፈልፈያ ሆናለች። በእንግሊዝ የሆነው ግን እንዴት የተለየ ነው! የመንፈስ ቅዱስን ተልእኮ የተረዱ እንደ ዌስሊ፣ እንደ ባክስተርና እንደ ዋይትፊልድ ያሉ ሰዎች ድካም የእንግሊዝንና የልጅዋን የአሜሪካን የክርስትና ሕይወት ይበልጥ ጥልቅና ይበልጥ ዘላቂ ወደ ሆኑ መስመሮች መርቶታል። በክርስትና ልምምዳቸው በእርሱ ያላቸውን ርስት ሙላት ለማግኘት ወደ ፊት የማይገፉ ወንዶችና ሴቶች ብዙ ጊዜ ቀዝቃዛና የሥርዓት ብቻ ሰዎች እንደሚሆኑ ታገኛለህ። በገዛ ልባቸው ያለው ክፋት እንደ ገና ራሱን ያሳያል፤ ሊያሸንፋቸውም እጅግ የተቃረበ ነው፤ ሥራቸውም በክርስቶስ ዓላማ ላይ ሁከትንና ጥፋትን ያመጣል። ከዚህ ውጤት ቢያመልጡ እንኳ የሚያመልጡት በእሳት እንደሚድን ሰው ይሆናል። በሚያስደንቅ ሁኔታ ተለውጠው በእግዚአብሔር ፍቅር የተሞሉ የመሰሉ ወጣት ክርስቲያኖችን እንዳየህ አያጠራጥርም፤ ነገር ግን ወደ ጥልቁ የክርስቶስ ሕይወት ስላልገቡ በክፉ ሰዓት ወደቁ። አዲስ ልብ አግኝተው ነበር፤ ነገር ግን ክርስቶስ ለልጆቹ ሁሉ ያዘጋጀውን ጥልቅ ትምህርትና ሕይወት ለማግኘት ቸል አሉ።
2. መቀደስ ግብረ ገብነት አይደለም፤ በጠባይ የሚገኝ ማናቸውም ስኬትም አይደለም። በሰው ሕይወት ውስጥ እጅግ ብዙ ውብ ነገር አለ፤ ነገር ግን መቀደስ አይደለም። ሰው በራሱ መልካም የሆነ ሰብዓዊ ጠባይ ገንብቶ ከዚያ በኋላ የእግዚአብሔር ሥራ ነው ብሎ ሊጠራው አይችልም። በእርግጥ የሚመጣበትን ጫና አይቋቋምም። የተፈጥሮ ኃይላት በሚያርፉበት ጊዜ ጸንቶ የሚቆመው በዘመናት ዓለት ላይ የተመሠረተው ቤት ብቻ ነው።
3. መቀደስ የአንተ የራስህ ሥራ አይደለም፤ በራስህ ጥረት ቀስ በቀስ አድገህ የምትደርስበት ስኬትም አይደለም። እንዲህ ያለውን ሕንፃ ራስህ መገንባት ብትችልና ፍጻሜውን እስኪያገኝ ድረስ ከዓመት ዓመት ብትጨምርበት፣ ከዚያ በኋላ ራቅ ብለህ ቆመህ ይቅር ሊባል በሚችል ኩራት የራስህ ሥራ አድርገህ አትመለከተውምን? አይደለም፣ ውድ ወዳጆች፣ አድጋችሁ ወደ መቀደስ ልትደርሱ አትችሉም። ከገባችሁበት በኋላ በክርስቶስ ወዳለው ይበልጥ ሙሉ፣ ይበልጥ የበሰለና ይበልጥ የጎለመሰ ሕይወት ታድጋላችሁ፤ ነገር ግን በመጀመሪያው እንደ ስጦታ ልትቀበሉት ይገባችኋል እንጂ እንደ እድገት አይደለም። የሚገኝ ስጦታ ነው እንጂ የሚደረስበት ስኬት አይደለም። ራሳችሁን ልትቀድሱ አትችሉም። ማድረግ የሚገባችሁ ብቸኛው ነገር ራሳችሁን በፈቃዳችሁ እንደ መሥዋዕት ፈጽማችሁ ለእግዚአብሔር መስጠት ነው። ይህ እጅግ አስፈላጊ ነው። ለእርሱ የምናደርገው ቀላል ነገር ነው። የማንጻቱንና የመሙላቱን ሥራ ግን መሥራት ያለበት እርሱ ነው።
4. መቀደስ የሞት ሥራ አይደለም። ማንም ሰው በሞት ጣር ውስጥ የሚቀድስ ኃይል ሊኖር ይችላል ብሎ ማሰቡ እንግዳ ነገር ነው። ቢሆንም ብዙዎች ለዓመታት በዚህ ስሕተት ውስጥ ኖረዋል። የዚያች የመጨረሻ ሰዓት ቀዝቃዛ ላብና የሚደክመው ልብ የሚያንፈራግጥ ትርታ በሆነ መንገድ በቀዳሻቸው እቅፍ ውስጥ እንደሚያኖራቸው ይጠብቃሉ። ይህ በተወሰነ ደረጃ የሚመነጨው ኃጢአት በሥጋ አካል ውስጥ ይቀመጣል ከሚለው ከቀድሞው አሳብ ነው፤ ይኸውም ሥጋ ርኩስ ነው፣ ከአካላችን አንድ ጊዜ ብንላቀቅ ሥጋ የሌለው ነዋሪ ከኃጢአት ነጻ ሆኖ ወዲያው ወሰን ወደሌለው ንጽሕና ዘሎ ይገባል የሚለው የቀድሞው የማኒኬያውያን ትምህርት ነው። በእነዚህ አጥንቶች፣ በዚህ ሥጋና በእነዚህ ጅማቶች ውስጥ ኃጢአት የለም። እጅህን ቈርጠህ ብትጥል ምንም ኃጢአት አላጣህም። ሁለቱም እጆችህ ቢሄዱ እንደ ቀድሞው ኃጢአተኛ ነህ። ራስህን ቈርጠህ ሕይወትህን ብትሰጥ እንኳ ኃጢአት በነፍስ ውስጥ ይቀራል። ኃጢአት በአካል ውስጥ አይደለም፤ በልብ፣ በነፍስና በፈቃድ ውስጥ ነው። ይህን የጭቃ አካል ብታወልቅ መንፈስ ደንዳና፣ ዓመፀኛና ኃጢአተኛ ነገር ሆኖ ይቀራል። ሞት አይቀድሰውም። ሞት ለመዳን መጥፎ ጊዜ ነው፤ ለመቀደስ ደግሞ ከዚያ የባሰ መጥፎ ጊዜ ይሆናል። ልብ በተጨነቀበትና አንጎል በደመነበት፣ አእምሮም በሙላት ደስታ ወደ ፊቱ ለመግባት እንዲችል መታመን፣ ዕረፍትና የድል ስሜት በሚያስፈልገው በዚያ የሞት ሰዓት ማንም መዳኑን እንዲያዘገይ አልመክርም። ለመንፈስ ቅዱስ ጥልቅ ሥራም ቢሆን የተሻለ ጊዜ አይደለም። መቀደስ አእምሮ ጥርት ባለበት ጊዜ በማስተዋል ሊገባበት የሚገባ ነገር ነው። በመለኮታዊው መንፈስ ገዢነት ሥር ሆነው የሚሠሩ ችሎታዎች ሁሉ በእርጋታ እንዲሠሩ የሚጠይቅ የታሰበበት ውሳኔ ነው።
5. መቀደስ ራስን ፍጹም ማድረግ አይደለም። ኃጢአት የመሥራት ዕድል ወይም ፈተና እስከማይኖርብን ድረስ በባሕርያችን ፈጽሞ መልካም አንሆንም። በየቅጽበቱ በእርሱ መኖር የማያስፈልገን ስፍራ ፈጽሞ አንደርስም። ያለ እርሱ ለመኖር እንደምንችል በተሰማን ቅጽበት በውስጣችን የተቀደሰ ያልሆነ የተለየ ሕይወት ይነሣል። በሰማይ የነበሩ ከፍ ያሉ መናፍስት ከከፍተኛ ማዕረጋቸው የወደቁበት ምክንያት ምናልባት የራሳቸውን ውበት ስላስተዋሉና በልባቸው ትዕቢት ስለ ተነሣ ይሆናል። ራሳቸውን ተመለከቱ፤ ለራሳቸውም እንደ አማልክት ሆኑ። አንተም ሆንህ እኔ ብርቱዎች ወይም ንጹሖች እንደ ሆንን በተገነዘብን ቅጽበት፣ በዚያው ቅጽበት የመፈራረስ ሥራ ይጀምራል። ከእርሱ ነጻ አድርጎናል፤ እኛም ራሳችንን ከክርስቶስ ሕይወት ለይተናል። ሕይወቱ የሚፈስስባቸው ቀላልና ባዶ ዕቃዎች፣ የተከፈቱ ቦዮች መሆን አለብን። ያን ጊዜ የክርስቶስ ፍጹምነት ለእኛ ይሰጠናል። እርሱ በውስጣችን እየበዛ እየበዛ ሲሄድ እኛም በራሳችን ዘንድ እያነስን እያነስን እንሄዳለን።
6. መቀደስ የስሜት ሁኔታ አይደለም። መመሰጥ ወይም ስሜታዊ ደስታ አይደለም። የሚኖረው በፈቃድና በሕይወት ዓላማ ውስጥ ነው። ሕይወትና ጠባይ ከእግዚአብሔር ፈቃድና ባሕርይ ጋር በተግባር መስማማታቸው ነው። ፈቃድ እግዚአብሔርን መምረጥ አለበት። የልብ ዓላማ ለእርሱ መገዛት፣ እርሱን ደስ ማሰኘትና መታዘዝ መሆን አለበት። አስፈላጊው ነገር ይህ ነው፤ ቅዱሱን ፈቃዱን መውደድ፣ መምረጥና ማድረግ። ይህ መንፈስ በውስጥህ እያለ ደስተኛ አለመሆን አይቻልህም። ስሜትን የሚያነሣሣ ደስታን ብቻ የሚመኝ መንፈስ ገና ያልተቀደሰ የራስ ሕይወት አለበት። ከእርሱ ብዙ ነገር ለመቀበል ከመቻሉ በፊት ከዚያ የራስ ወዳድነት መልክ ወጥቶ ወደ እግዚአብሔር መግባት አለበት።

2. መቀደስ ምንድን ነው?

እስቲ በጎ የሆነውን ገጽታውን እንመልከት።

1. መቀደስ ከኃጢአት መለየት ነው። የቃሉ መሠረታዊ ትርጉም ይህ ነው። የተቀደሰ ክርስቲያን ከኃጢአት፣ ከክፉው ዓለም፣ ከገዛ ራሱም እንኳ፣ በአዲሱ ሕይወት በእርሱና በክርስቶስ መካከል መለያየትን ከሚያመጣ ከማናቸውም ነገር የተለየ ነው። ይህ ማለት ኃጢአትና ሰይጣን ይደመሰሳሉ ማለት አይደለም። እግዚአብሔር የሺህ ዓመቱን መንግሥት ገና አላመጣም፤ ነገር ግን በተቀደሰችው ነፍስና ቅዱስ ባልሆነው ነገር ሁሉ መካከል የመለያ መስመር ያኖራል። የክርስቲያኖች ትልቁ ችግር ክፋትን ለማጥፋት መሞከራቸው ነው። ኃጢአት በእርግጥ አንገቱ ቢቈረጥና ሰይጣን ቢገደል እጅግ ደስተኞች እንደሚሆኑ ያስባሉ። ከብዙዎቹ ዘንድ፣ ከተመለሱ በኋላ እግዚአብሔር ዲያብሎስን በሕይወት መተዉ ያስገርማቸዋል። ሰይጣንን እንደሚገድለው በየትም ስፍራ ቃል አልገባም፤ ነገር ግን በክርስቲያኑና በኃጢአት መካከል ሰፊና ጥልቅ ዮርዳኖስን እንደሚያኖር ቃል ገብቷል። በኃጢአት ላይ ማድረግ የሚገባን ብቸኛው ነገር እርሱን መካድና መተው ነው። ብንቀበለው ሁላችንንም ለማጥፋት የሚበቃ ኃጢአት በዓለም አለ። በአንዳንድ የምዕራብ ግዛቶቻችን አየሩ በዚያ ከሚነደው ለስላሳ የድንጋይ ከሰል በሚወጣ ጥቀርሻ እንደሚሞላ፣ አየሩ በኃጢአት የተሞላ ነው። እስከ ዘመን ፍጻሜ ድረስ እንዲህ ይሆናል፤ ነገር ግን የተወደዳችሁ ሆይ፣ እግዚአብሔር አንተና እኔ በመንፈሳችን ከእርሱ ተለይተን እንድንኖር ይፈልጋል።
2. መቀደስ ለእግዚአብሔር መሰጠት ማለትም ነው። ይህም ደግሞ የቃሉ መሠረታዊ ትርጉም ነው። ከኃጢአት መለየትና ለእግዚአብሔር መሰጠት ነው። የተቀደሰ ክርስቲያን በሁሉ ነገር እግዚአብሔርን ደስ ለማሰኘት ፈጽሞ ለእርሱ የተገዛ ነው፤ የመጀመሪያው አሳቡ ሁልጊዜ «ፈቃድህ ትሁን» የሚል ነው፤ ብቸኛ ምኞቱም እግዚአብሔርን ደስ ማሰኘትና ቅዱሱን ፈቃዱን ማድረግ ነው። «ራስን መቀደስ» በሚለው ቃል የሚገለጸው አሳብ ይህ ነው። በብሉይ ኪዳን ለእግዚአብሔር የተለዩ ነገሮች ሁሉ ቀድሞ ኃጢአት ባይኖርባቸውም እንኳ የተቀደሱ ተብለው ይጠሩ ነበር። የመገናኛው ድንኳን ተቀድሶ ነበር፤ ፈጽሞ ኃጢአት አልሠራም፤ ነገር ግን ለእግዚአብሔር ተሰጥቶ ነበር። በዚሁ ትርጉም የድንኳኑ ዕቃዎች ሁሉ ተቀድሰው ነበር፤ ለቅዱስ አገልግሎት ተለይተው ነበር። ውድ ወዳጆች፣ እግዚአብሔር ከእኛ ከኃጢአት ከመለየት የሚበልጥ ነገር ይጠብቃል። ያ አሉታዊ መልካምነት ብቻ ነው። እርሱን መውደድ፣ ማክበርና ደስ ማሰኘት የልባችን ከሁሉ የሚበልጥ ምኞት ሆኖ ፈጽመን ለእርሱ እንድንሰጥ ይጠብቃል። በዚህ ረገድ የሚጠብቀውን እየፈጸምን ነውን?
3. መቀደስ የእግዚአብሔርን መልክ መምሰልን ያጠቃልላል። በመልኩ ልንሆን፣ የኢየሱስ ክርስቶስም ማኅተም ሊታተምብን ይገባል።
4. መቀደስ የእግዚአብሔርን መልክ ብቻ ሳይሆን ፈቃዱንም መስማማት ማለት ነው። የተቀደሰ ክርስቲያን ትሑትና ታዛዥ ነው። መለኮታዊውን ፈቃድ ሌላ ማንኛውም ነገር ሊሆንለት ከሚችለው ይልቅ ለእርሱ ቸርና ጥበበኛ እንደ ሆነ አድርጎ በሕይወቱ ከማንኛውም ነገር በላይ ይመኘዋል። ከፈቃዱ ቢያመልጥ አንድ ነገር እንደሚያጣ ያውቃል። ከገዛ ፈቃዱ ይልቅ ከፍተኛ ጥቅሙን እጅግ አብልጦ እንደሚያስገኝለት ያውቃል፤ ሳያስበውም «ፈቃድህ ትሁን» ብሎ ይጮኻል።

   «አንተ ጣፋጭና የተወደድህ የእግዚአብሔር ፈቃድ ሆይ፥

   በአንተ ላይ ተጋድሜ ዐርፋለሁ፥

   ሕፃን በእናቱ ጡት ላይ እንደሚያርፍ።»

5. መቀደስ ፍቅር ማለት ነው፤ ለእግዚአብሔርና ለሰው ልጆች ሁሉ ያለ ከሁሉ የላቀ ፍቅር። ፍቅር የሕግ ፍጻሜ ነው። የመታዘዝ ሁሉ ምንጭ ነው፤ ትክክለኛ ነገሮች ሁሉ የሚፈልቁበት ምንጭ ነው። ያለ ፍቅር የእግዚአብሔርን መልክ ልንመስል አንችልም፤ እግዚአብሔር ፍቅር ነውና። ምናልባት በእውነት በተቀደሰ ሕይወት ውስጥ ከሁሉ የጠነከረው መለያ ይህ ሳይሆን አይቀርም። ሌሎቹን በጎነቶች ሁሉ በለስላሳነትና በሙቀት ያለብሳቸዋል። የቀዝቃዛና የተራቆተ ራስን መስጠት የበረዶ ጫፎችን ወስዶ በልምላሜና በአረንጓዴ ይሸፍናቸዋል። ያለ እርሱ ቀዝቃዛና ባድማ የሚሆነውን ሁሉ ሞቃትና በሕይወት የተሞላ እያደረገ ደማቅ የፀሐይ ብርሃንን ወደ ልብ ይልካል። አረመኔው በጠላቶቹ ፊት ቆሞ ማልቀስን በሚንቅ ደንዳና ጽናት ተቈራርጦ ሊሞት ይችል ነበር፤ ግዴለሽነቱ ግን እንደ ድንጋያማ ገደል ነበር። ያ የአባቱ ፈቃድ ስለ ሆነ ለሚያሠቃየው ሞቱ በየዋህነት እንዲገዛ ያደረገው የኢየሱስ ልብ ሞቃትና ርኅሩኅ ፍቅር አልነበረም። የኢየሱስ መገዛት ግን ከአፍቃሪ ልቡ በገዛ ፈቃዱና በደስታ የፈለቀ ነበር። ውድ ወዳጆች፣ በእግዚአብሔር ፍቅር እንዲህ ከተሞላን፣ ፍቅሩ ወደ ሌሎች ይፈስሳል፤ ባልንጀሮቻችንንም እንደ ራሳችን እንወዳለን።

3. የመቀደስ ምንጭ።

የጉዳዩ ሁሉ ልብና ነፍስ ኢየሱስ ራሱ መቀደሳችን መሆኑን ማየት ነው። መቀደስን እርሱ የቆመበትና እኛ ልንወጣው የሚገባን እንደ አንድ ታላቅ የተራራ ጫፍ ብቻ አድርገን ልንመለከተው አይገባም፤ በእኛና በዚያ ጫፍ መካከል በአጠገቡ ለመቆም ከመቻላችን በፊት ልንወጣቸው የሚገቡ የማይደረስባቸው የሚመስሉ ገደሎች አሉና። ነገር ግን ኢየሱስ ራሱ መቀደሳችን ይሆናል። «እነርሱም ደግሞ በእውነት የተቀደሱ እንዲሆኑ እኔ ራሴን ስለ እነርሱ እቀድሳለሁ።» ተከታዮቹ ከእርሱ ተለይቶ መቀደስን መፈለግ እንዳይጀምሩ ጥቂት የሰጋ ይመስላል፤ መቀደስ ከእርሱ በቀር ሊደርስባቸው ፈጽሞ እንደማይችል ስላወቀ «እኔ ራሴን እቀድሳለሁ» አለ።

1. እርሱ ለእኛ ገዝቶታል። የቀራንዮ ፍሬ አንዱ ክፍል ነው። አንድ ጊዜ በማቅረብ የሚቀደሱትን የዘላለም ፍጹማን አድርጎአቸዋል። «በዚህም ፈቃድ የኢየሱስ ክርስቶስን ሥጋ አንድ ጊዜ ፈጽሞ በማቅረብ ተቀድሰናል።»
2. መቀደስ በጥረታችን አይመጣልንም፤ ነገር ግን በመስቀል ላይ በሞተው ሞቱ እንደ ተገዛ ነገር ለእኛ ይሰጠናል። ልክ እንደ ይቅርታ ሁሉ ኢየሱስ በገዛው ዋጋ የእኛ ነው። ለመዳን መብት እንዳለህ ሁሉ ቅዱስና የተቀደስህ ለመሆንም እንዲሁ መብት አለህ። ስለ ኃጢአትህ ይቅርታን እንደምትጠይቅ ሁሉ ወደ እግዚአብሔር ሄደህ መቀደስን እንደ ርስትህ ልትጠይቅ ትችላለህ። ከሌለህ ከቤዛነትህ መብቶች ጎድለሃል።
3. መቀደስ እግዚአብሔር ሊሰጠን ከሚወዳቸው ነጻ ስጦታዎች አንዱ ሆኖ ሊቀበሉት የሚገባ ነው። ስጦታ ካልሆነ የቤዛነት ክፍል አይደለም። የቤዛነት ክፍል ከሆነ ደግሞ እንደ ኢየሱስ ደም ነጻ ነው።
4. መቀደስ የሚመጣው ኢየሱስ በግል በውስጣችን በማደሩ ነው። በልብ ውስጥ ጽድቅን ብቻ አያኖርም፤ ራሱ በአካል መጥቶ በዚያ ይኖራል። ቃላት ደካሞች ናቸው፤ በእርግጥም ይህን አሳብ ለመግለጽ ፈጽሞ አይበቁም። ይህን እውነት የምንማረው ከሌሎች መንገዶች ሁሉ ፈጽመን ተስፋ በቈረጥን ጊዜ ነው። ኢየሱስ ክርስቶስ ራሱም ወደ ልብ ይመጣል፤ የገዛ ሕይወቱን በዚያ ይኖራል፤ በዚህም የነፍስ መቀደስ ይሆናል። የጥቅሱ ትርጉም ይህ ነው። ኢየሱስ ራሱን የሚቀድሰው ለሕዝቡ ነው፤ ከእርሱ ተለይተው የተቀደሰ ሕይወት ለመኖር የሚሞክሩ ሁሉ በእውነት የተቀደሱ አይደሉም። በእውነት ለመቀደስ ኢየሱስን እንደ ሕይወታቸው ወደ ውስጣቸው መቀበል አለባቸው። የመለኮታዊ ቅድስና ግላዊ ትርጉም ይህ ነው። «እናንተ ግን ከእርሱ በክርስቶስ ኢየሱስ ናችሁ፤ እርሱም ከእግዚአብሔር ዘንድ ጥበብና ጽድቅ ቅድስናም ቤዛነትም ሆነልን።» ኢየሱስ ከእግዚአብሔር ዘንድ ጥበብ ሆነልን። እርሱ እውነተኛው ፍልስፍና፣ ከጥልቁ ፍልስፍና እጅግ በላይ የሆነው ዘላለማዊው ሶፊያ (ጥበብ)፣ እንዲሁም ጽድቅ፣ ቅድስናና ቤዛነት ነው። ስለዚህ በልባችን ያለው ኢየሱስ ጥበባችን ይሆናል። እርሱ እኛን አያሻሽለንም፤ የሚደነቅብንም ነገር አያደርገንም። ነገር ግን ልክ በጥንት ጊዜ በገሊላ አገልግሎቱ እንደ ኖረ በውስጣችን መጥቶ ይኖራል።

የመገናኛው ድንኳን ሥራው በተፈጸመ ጊዜ መንፈስ ቅዱስ ወርዶ ያዘው፤ በቃል ኪዳኑ ታቦት ላይ በኪሩቤል መካከል በሚነድ እሳት አደረ። ለእርሱ ከተሰጠ በኋላ እግዚአብሔር በዚያ ኖረ። እንዲሁም እኛ ለእግዚአብሔር በተሰጠን ጊዜ በውስጣችን ሊኖር ይመጣል፤ ሕይወቱንም በሁለንተናችን ውስጥ ያሰርጻል። ወደ ማርያም ልብ የገባው፣ በበዓለ ኀምሳ በደቀ መዛሙርቱ ላይ በኃይል የወረደው እርሱ፣ ፈጽመን ለእርሱ በተሰጠን ጊዜ ወደ አንተና ወደ እኔ ይመጣል፤ በሚታይ መልክ ክንፉን እያርገበገበ ወርዶ እዚያ በትከሻችን ላይ ሲያርፍ የምናየው ያህል በእውነት ይመጣል። በጥላው ሥር በሚታይ ሁኔታ የምንኖር ያህል በእውነት በውስጣችን ሊኖር ከዚያኛው ዓለም ይመጣል። እግዚአብሔር በእርግጥ በልብ ውስጥ ሊያድርና ቅዱስ ሕይወቱን በውስጣችን ሊኖር ይመጣል። በሕዝቅኤል ምዕራፍ 36 ይህ የተስፋ ቃል አለ፦ «ጥሩ ውኃን እረጫችኋለሁ።» ይህ ይቅርታ ነው፤ የቀድሞ ኃጢአቶች ሁሉ ተደምስሰዋል። «አዲስ ልብ እሰጣችኋለሁ»፤ ይህ ዳግመኛ መወለድ ነው። «መንፈሴን በውስጣችሁ አኖራለሁ፤ በትእዛዜም እንድትሄዱ ፍርዴንም እንድትጠብቁና እንድታደርጉት አደርጋለሁ»፤ አሃ! ይህ ከዳግመኛ መወለድና ከይቅርታ የሚበልጥ ነገር ነው። ይህ ሕያው እግዚአብሔር በአዲሱ ልብ ውስጥ ሊኖር መምጣቱ ነው። እግዚአብሔር በሰጠው የሥጋ ልብ ውስጥ መንፈስ ቅዱስ ማደሩ ነው፤ ስለዚህም የሁለንተናችን እንቅስቃሴ ሁሉ፣ አሳብ ሁሉ፣ ዓላማ ሁሉ፣ ምኞት ሁሉ በውስጣችን በሚፈልቀው በእግዚአብሔር ሕይወት ይነሣሣል። ይህ እግዚአብሔር እንደ ገና በሥጋ መገለጡ ነው። የመቀደስ ብቸኛው እውነተኛ ፍጻሜ ይህ ነው። ሰው ወደ ቅድስና ሕይወት ፈጽሞ መግባት የሚችለው በዚህ መንገድ ብቻ ነው። እንዲህ በመንፈስ ቅዱስ ስንያዝ ከመለኮት ባሕርይ ተካፋዮች እንሆናለን። ማንኛውም ወንድ ወይም ሴት ከእግዚአብሔር ጋር ወደዚህ ግንኙነት መግባቱ ቅዱስ ነገር ነው። እጅግ ትሑት የሆነውንና ምንም የማይማርከውን ፍጥረት እንኳ ከእርሱ ጋር በዙፋን ላይ ያስቀምጠዋል። እግዚአብሔር እንዲህ በውስጣችን እንደሚያድር ካወቅን በዚያ ቅዱስ መገኘት ግርማ ፊት እንሰግዳለን። በኃጢአት ልናረክሰው አንደፍርም። በልባችን ላይ ጸጥታ ይሰፍናል፤ በልባችን ውስጥ የምንሸከመውን የከበረ ዕንቍ እያሰብን አንገታችንን ደፍተን እንመላለሳለን። የተወደዳችሁ ሆይ፣ ክርስቶስ እንዲህ ለእናንተ ራሱን መቀደሱ ምን ማለት እንደ ሆነ ታውቃላችሁን? ፈጽሞ ለእርሱ መሰጠትና እርሱ፦ «እናንተም ደግሞ በእውነት የተቀደሳችሁ እንድትሆኑ እኔ ራሴን ስለ እናንተ እቀድሳለሁ» ሲላችሁ መስማት ምን ማለት እንደ ሆነ በግላችሁ ታውቃላችሁን?

4. እንዴት ይቀበሉታል?

1. መቀደስን ለማግኘት ከመሻታችን በፊት እንደሚያስፈልገን መለኮታዊ መገለጥ ሊኖረን ይገባል። እንዳልተቀደስን፣ ደስተኞች ለመሆንም ከፈለግን መቀደስ እንዳለብን ራሳችን ማየት አለብን። እግዚአብሔር ይህን ወደምናይበት ስፍራ ሊያመጣን ብዙ ጊዜ መጀመሪያ የሚያደርገው በስሕተቶች ውስጥ እንድንወድቅ በመፍቀድና ድካሞቻችንን በማሳየት ራሳችንን ፈጽሞ እንድናፍር ማድረግ ነው። በእነዚህ በሚያዋርዱ የራስ መገለጦች ውስጥ ጻድቃን ያልሆንንበትን ስፍራ ለማየት እንችላለን፤ በገዛ ኃይላችን የምናደርጋቸውን የመታረም ውሳኔዎቻችንን ልንጠብቅ እንደማንችልም እንማራለን። እግዚአብሔር ውድ ልጆቹ ይህን ትምህርት በዘመናት ሁሉ፣ በተደጋጋሚ ውድቀትም እንዲማሩት ፈቅዷል፤ እያንዳንዳችንም ሁልጊዜ ለራሳችን ልንማረው ይገባል።
2. ኢየሱስን እንደ ቀዳሻችን ወደ ማየት መምጣት አለብን። በአንዱ እስትንፋስ «እኔ ምንኛ ጎስቋላ ሰው ነኝ! ለዚህ ሞት ከተሰጠ ሰውነት ማን ያድነኛል?» ብለን ብንጮኽ፣ በሚቀጥለው ደግሞ «በኢየሱስ ክርስቶስ በጌታችን ለእግዚአብሔር ምስጋና ይሁን።» ብለን መጨመር አለብን። በእርሱ ያንን ታላቅ አዳኝ ማየትና ፍላጎታችንን ሁሉ ሊያሟላና ሊሰጥ እንደሚችል ማወቅ አለብን።
3. በሁሉ ነገር ፈጽመን ራሳችንን ለእርሱ መስጠት አለብን። ራሳችንን በሚገባ፣ በግልጽና ያለ ቅድመ ሁኔታ ለእርሱ መስጠት አለብን፤ በዓለት ላይ እንደ ተጻፈ ወይም በሰማይ ላይ እንደ ተሣለ በልብ ላይ ተቀርጾ ሊኖር ይገባል። በትዝታህ መዝገብ ውስጥ በጥልቅ ቅረጸው። በዚያ ቀንና በዚያ ሰዓት ራሴን ፈጽሜ ለክርስቶስ ሰጠሁ፤ እርሱም ፈጽሞ የእኔ ሆነ ብለህ ሁልጊዜ አስታውስ።
4. የምናቀርበውን ራስን የመስጠት መሥዋዕት እንደሚቀበል ማመን አለብን። እርሱ በዚህ ነገር አንተ እንዳለህ ሁሉ ትጉ፣ ፈቃደኛና እውነተኛ ነው። በሰማይ ጸጥታ መካከል ስእለትህን ለመስማት ዝቅ ይላል፤ ስትጨርስም፦ «ተፈጽሞአል። ለተጠማ ከሕይወት ውኃ ምንጭ እንዲያው እኔ እሰጣለሁ። ድል የሚነሣ ይህን ይወርሳል።» ብሎ በሹክሹክታ ይናገርሃል።

ብዙ ሰዎች ከእነዚህ ደረጃዎች በአንዳንዶቹ ይሳሳታሉ። አንዳንዶቹ ጥቂት የቀድሞ መልካምነታቸውን ይዘው ይቆያሉ፤ ስለዚህም ውድቀት ያጋጥማቸዋል። ሌሎች በሁለተኛው ደረጃ ይሰናከላሉ፤ ኢየሱስ ሙሉ ቀዳሻቸው እንደ ሆነ አያዩም። ብዙዎችም ሦስተኛውን ደረጃ ወስደው ሁሉን ነገር ፈጽመው ለእርሱ መስጠት አይችሉም። እነዚህን ደረጃዎች ከወሰዱም በኋላ እንኳ ብዙ ሰዎች ኢየሱስ እንደሚቀበላቸው ማመን ባለመቻላቸው ይወድቃሉ። እነዚህን አራት ደረጃዎች ግልጽ አድርገህ ጠብቃቸው፦ «ሞቻለሁ፤ የገዛ ሕይወቴ ተሰጥቶ ከዓይን ተሰውሮ ተቀብሯል። ኢየሱስ ቀዳሼና ሁሉ በሁሉ ነው። እርሱ መልካም መስሎ እንደሚታየው ያደርግበት ዘንድ ሁሉን ነገር በእጁ አሳልፌ እሰጣለሁ። ለእርሱ የማቀርበውን ራስን መስጠት እንደሚቀበል አምናለሁ። በዚህ ሕይወትም ሆነ በሚመጣው ዓለም የሚያስፈልገኝ ሁሉ ሆኖ በእኔ እንደሚኖር አምናለሁ።» ውድ ወዳጆች፣ እነዚህን አራት ደረጃዎች በወሰዳችሁ ጊዜ ፈጽሞ እንደ ቀድሞው ልትሆኑ እንደማትችሉ እርግጠኛ ነኝ። ፈጽሞ ሊቀለበስ የማይችል ነገር ተደርጓል። የጌታ ሆናችኋል። መገኘቱ ወደ ልባችሁ መጥቷል፤ በተራራው ጥግ እንደምትንጠባጠብ ትንሽ ምንጭ ሊሆን ይችላል፤ ነገር ግን ጥልቀትና ኃይል ያላቸው ታላላቅ ወንዞች ይሆናል።

5. ተግባራዊ እርምጃዎች

ይህ የመቀደስ ሕይወት በየዕለቱ የሚኖርባቸው።

1. እርሱ የሚያዝዘውን ሁልጊዜ እያደረግንና ከዚህ በኋላ ፈጽመን በእርሱ መሪነት ሥር እየኖርን ለእግዚአብሔር ያለ ጥያቄ የመታዘዝ ሕይወት ልንኖር ይገባናል።
2. ሁልጊዜ ድምፁን በትጋት ልናደምጥ ይገባናል። ኢየሱስ በለዘበ ድምፅ ይናገራልና በጥንቃቄ ማዳመጥ ያስፈልገናል።
3. በማንኛውም የግጭት፣ የፈተና ወይም የመፈተን ጊዜ ወደ እግዚአብሔር ቀርበን ጉዳዩን ለእርሱ አሳልፈን ልንሰጥ ይገባናል። ከእንዲህ ያለው ራስን መስጠት በኋላ በተፈጥሮ ትጠብቃቸው የነበሩት ጣፋጭና አስደሳች ልምምዶች ፋንታ ዲያብሎስ መጥቶ በሆነ መከራ ወይም ፈተና መታመንህን ሊያናውጥ ይሞክራል። በእርሱ ጽና፤ እንዲህ ያሉትን መከራዎች ለመቀበል የተገባህ አድርጎ ስለ ቈጠረህም ደስ ይበልህ። ብትወድቅ፣ ከዚህ በኋላ መሞከር ዋጋ የለውም አትበል። መሠረታዊው መርሕ ትክክል ነው። ምናልባት ሥራውን ራስህ ለመሥራት ሞክረህ ይሆናል፤ ስለዚህም ወድቀሃል። ቆም በል፤ ሁሉንም በእግሩ ሥር አኑረህ እንደ ገና ጀምር፤ ከውድቀትህም ራሱ በእርሱ መኖርን ተማር። እስራኤል በጋይ ከተሸነፉ በኋላ ለሚቀጥለው ውጊያ ይበልጥ ብርቱዎች ሆኑ። የተማርከውን ምሥጢር በኑሮህ ለመተግበር ሞክር። በሰው ሙያ ሁሉ መጀመሪያ ላይ ሁልጊዜ መደነቃቀፍ አለ። የአጭር ጽሕፈትን (ስቴኖግራፊን) መርሆች በጥቂት ጊዜ፣ ምናልባትም በጥቂት ሰዓታት ልትማር ትችላለህ፤ ነገር ግን በእርሱ የተካንህ ለመሆን የወራት ትዕግሥተኛ ልምምድ ይጠይቃል። በቅርቡ በምዕራብ ባደረግነው በአንዱ ጉባኤያችን አንዲት ሴት የንግግሮቹን ቃል በቃል ዘገባ ትወስድ ነበር። ስቴኖግራፍ የሚሉት መሣሪያ ያለበት ትንሽ ጠረጴዛ አጠገብ ተቀምጣ ነበር። የዚህን መሣሪያ ቍልፎች በመንካት አንድ ትንሽ መርፌ በወረቀት ጥብጣብ ላይ የተነገሩትን ቃላት በፍጹም ትክክለኛነት የሚወክሉ ምልክቶችን ይቀርጽ ነበር። መርሑን በጥቂት ሰዓታት ለመማር ቻለች፤ ነገር ግን በቀላሉ ልትሠራበት እስክትለምደው ድረስ ብዙ ተጨማሪ ሰዓታት የጸጥታ ልምምድ ወሰደባት። ለኢየሱስ ክርስቶስ ራሳችንን በሰጠን ቅጽበት እርሱ ሁሉ በሁሉ እንደሚሆንልን ምሥጢሩን እንማራለን። ይህን እውነት በተግባር ለማዋል ስንሞክር ግን በሚገባ ለመማር ጊዜና ትዕግሥት እንደሚጠይቅ እናገኛለን። በእርሱ ላይ መደገፍን መማር አለብን። ለእያንዳንዱ ፍላጎት እርሱን እንዴት እንደምንቀበል ቀስ በቀስ መማር አለብን። መርሑ ፍጹም ነው፤ በተግባርም ፈጽሞ የማይወድቅ ይሆናል። ምሥጢሩ ይህ እንደ ሆነ አስታውስ፦ «ያለ እኔ ምንም ልታደርጉ አትችሉም።» «ኃይልን በሚሰጠኝ በክርስቶስ ሁሉን እችላለሁ።»