ጸጋ በመጀመሪያ ጥቂት ነው

ወደ ሁለተኛው ክፍል እንሂድ፤ እግዚአብሔር የሚጤሰውን የጥዋፍ ክር፣ ማለትም ፈትሉን፣ አያጠፋውም፤ ይልቁንም ነበልባል እስኪሆን ድረስ እፍ ብሎ ያቀጣጥለዋል። በሚጤስ የጥዋፍ ክር ውስጥ ያለው ብርሃን ጥቂት ብቻ ነው፤ ያም ደካማ ነው፣ ነበልባል ሊሆን አይችልምና፤ ይህም ጥቂቱ ብርሃን ከጢስ ጋር የተቀላቀለ ነው።

ከዚህ የምንማራቸው ነገሮች እነዚህ ናቸው፦ አንደኛ፣ በእግዚአብሔር ልጆች ውስጥ፣ በተለይም በመጀመሪያ በተመለሱበት ጊዜ፣ ያለው የጸጋ መጠን ጥቂት ብቻ ነው፤ ያም ጥቂቱ ከብዙ ርኵሰት ጋር የተቀላቀለ ነው፤ ይህም ርኵሰት እንደ ጢስ የሚያስከፋ ነው። ሁለተኛ፣ ክርስቶስ ይህን የሚጤስ የጥዋፍ ክር አያጠፋውም።

ስለ መጀመሪያው፦ ጸጋ በመጀመሪያ ጥቂት ነው። በክርስቲያኖች መካከል የተለያዩ የዕድሜ ደረጃዎች አሉ፤ አንዳንዶቹ ሕፃናት፣ አንዳንዶቹም ጐበዛዝት ናቸው። ጸጋ እንደ ሰናፍጭ ቅንጣት ነው (ማቴዎስ 17:20)። በመጀመሪያ እንደ ጸጋ ያነሰ ነገር የለም፤ በኋላም ከእርሱ የበለጠ የከበረ ነገር የለም። እጅግ ፍጹም የሆኑት ነገሮች ወደ ሙሉ እድገታቸው ለመድረስ ረጅም ጊዜ ይወስድባቸዋል። ከፍጥረታት ሁሉ እጅግ ፍጹም የሆነው ሰው ቀስ በቀስ ወደ ሙላቱ ይደርሳል፤ ዋጋ ቢስ ነገሮች ግን፣ እንደ እንጉዳይና እንደ መሰሎቹ፣ እንደ ዮናስም ቅል፣ ፈጥነው ይበቅላሉ፣ ፈጥነውም ይጠፋሉ። አዲስ ፍጥረት በዓለም ሁሉ ካሉት ሥራዎች እጅግ የላቀ ነው፤ ስለዚህም ደረጃ በደረጃ ያድጋል፤ በተፈጥሮም ብርቱ የዋርካ ዛፍ ከአንዲት ትንሽ ፍሬ ሲነሣ እናያለን። በክርስቲያን ላይ የሚሆነው በክርስቶስ ላይ እንደ ሆነው ነው፤ ክርስቶስ ከደረቀው ከእሴይ ግንድ፣ ከዳዊት ቤተሰብ፣ ያ ቤተሰብ እጅግ በተዋረደበት ጊዜ በቀለ (ኢሳይያስ 53:2)፤ ነገር ግን ከሰማያት በላይ ከፍ ብሎ አደገ። የጽድቅ ዛፎች እንደ ገነት ዛፎች አይደሉም፤ የገነት ዛፎች ገና ከመጀመሪያው ፍጹማን ሆነው ተፈጥረዋልና። በዚህ ውብ የዓለም ሥርዓት ውስጥ ያሉት የፍጥረታት ሁሉ ዘሮች በመጀመሪያ በዚያ ቅርጽ በሌለው ጥልቅ፣ በዚያ በተደበላለቀ ጅምላ ውስጥ ተሰውረው ነበር፤ እግዚአብሔርም ፍጥረታት ሁሉ ከእርሱ እንዲነሡ አዘዘ። በዕፅዋት ጥቃቅን ዘሮች ውስጥ ግንዱም ቅርንጫፉም፣ እምቡጡም ፍሬውም ተሰውረው ይገኛሉ። በጥቂት መሠረታዊ እውነቶች ውስጥ የቅዱሱ እውነት አጽናኝ ፍሬዎች ሁሉ ተሰውረዋል። በቅዱሳን ውስጥ ያሉት እነዚያ ሁሉ የቅንዓትና የቅድስና የከበሩ የእሳት ነበልባሎች መጀመሪያቸው ከጥቂት ፍንጣሪዎች ነበር።

ስለዚህ በጸጋ ጅማሬ ማነስ ተስፋ አንቍረጥ፤ ይልቁንም ራሳችንን በፊቱ ቅዱሳንና ነውር የሌለን እንሆን ዘንድ እንደ ተመረጥን አድርገን እንመልከት (ኤፌሶን 1:4)። ፍጹም ያልሆነውን ጅማሬያችንን የምንመለከተው ወደ ፍጽምና ይበልጥ እንድንተጋ ራሳችንን ለመገፋፋትና ራሳችንን ዝቅ አድርገን እንድናይ ብቻ ይሁን። አለዚያ ግን፣ ተስፋ በሚያስቆርጠን ጊዜ፣ ክርስቶስ እንደሚመለከተን ራሳችንን ልንመለከት ይገባናል፤ እርሱ ለራሱ ሊያዘጋጃቸው እንዳሰባቸው ሰዎች አድርጎ ይመለከተናልና። ክርስቶስ የሚመዝነን ወደፊት በምንሆነው፣ በተመረጥንለትም ነገር ነው። ትንሿን ተክል ዛፍ ብለን እንጠራታለን፤ ዛፍ ለመሆን እያደገች ነውና። «የጥቂቱን ነገር ቀን የናቀ ማን ነው?» (ዘካርያስ 4:10)። ክርስቶስ ጥቃቅን ነገሮችን እንድንንቅ አይወድም።

ክቡራን መላእክት ታናናሾችን ማገልገል አይንቁም፤ በራሳቸው ዓይን ታናናሾች የሆኑትን፣ በዓለምም ዓይን ታናናሾች የሆኑትን።

ጸጋ በመጠኑ ጥቂት ቢሆንም በብርታቱና በዋጋው ግን ብዙ ነው።

የታናናሽና የተናቁ ስፍራዎችንና ሰዎችን ዋጋ ከፍ የሚያደርግ ክርስቶስ ነው። ቤተ ልሔም ከሁሉ ታናሽ ነበረች (ሚክያስ 5:2፤ ማቴዎስ 2:6)፤ ሆኖም ታናሽ አልነበረችም፤ በራሷ ከሁሉ ታናሽ ናት፣ ክርስቶስ በእርሷ ስለ ተወለደ ግን ታናሽ አይደለችም። ሁለተኛው ቤተ መቅደስ (ሐጌ 2:9) በውጫዊ ግርማው ከፊተኛው ያንስ ነበር፤ ሆኖም ክርስቶስ ወደ እርሱ ስለ መጣ ከፊተኛው ይልቅ የከበረ ሆነ። የመቅደሱ ጌታ ወደ ራሱ መቅደስ መጣ። የዓይን ብሌን እጅግ ትንሽ ናት፤ ሆኖም ሰፊውን የሰማይ ክፍል በአንድ ጊዜ ታያለች። ዕንቍ ትንሽ ቢሆንም እጅግ የከበረ ነው፤ በዓለም ውስጥ እንደ ትንሿ የጸጋ ቅንጣት የሚጠቅም ምንም ነገር የለም።