ክርስቶስ የማያጠፋቸው መሆናችንን የምንፈትንባቸው መመሪያዎች

እንግዲህ ክርስቶስ የማያጠፋው ይህ የሚጤስ የጥዋፍ ክር መሆናችንን እንድናይ ራሳችንን እንፈትን። በዚህ ፈተና እነዚህን አስታውስ፦—1. መመሪያዎችን፤ 2. ምልክቶችን።

1. ሁለት ዓይኖች ሊኖሩን ይገባል፤ አንዱ በራሳችንና በሌሎች ያለውን ጕድለት የሚያይ፣ ሌላው ደግሞ መልካም የሆነውን የሚያይ። ቤተ ክርስቲያን፦ «እኔ ጥቁር ነኝ፥ ነገር ግን ውብ ነኝ» ትላለች። ከራሳቸው ጋር ብዙ የሚጣሉ፣ በድካማቸውም ምክንያት የታመሙበትን የስሜት መታወክ ይበልጥ የሚመግቡ መራራ ነገሮችን ለመመገብ የሚያዘነብሉ ሰዎች ሁልጊዜ መጽናናት ይጐድላቸዋል። እነዚህ የደመናውን የጨለማ ጎን ብቻ መመልከት ደስ ያሰኛቸዋል።

2. ሁልጊዜ በአሁኑ ስሜታችን መጠን በራሳችን ላይ መፍረድ የለብንም፤ በፈተናዎች ውስጥ ከአለመታመን አሳቦች ጢስ በቀር ምንም አናይምና። እሳት ባይታይም በአመድ ውስጥ ተዳፍኖ ሊኖር ይችላል፤ በክረምትም ሕይወት በሥሩ ውስጥ ተሰውሯል።

3. ከሐሰተኛ አመክንዮ ተጠንቀቅ፤ ለምሳሌ፦ እሳታችን እንደ ሌሎች ሰዎች እሳት ነበልባል ሆኖ ስለማይነድ ፈጽሞ እሳት የለንም ማለት፤ በሐሰተኛ መደምደሚያዎችም በራሳችን ላይ በሐሰት በመመስከር ትእዛዙን ወደ መተላለፍ መድረስ። አባካኙ ልጅ ልጅ አይደለሁም አላለም፤ ነገር ግን «ልጅህ ልባል አይገባኝም» አለ (ሉቃስ 15:19)። በሐሰተኛ ማስረጃ መታመን የለብንም፤ እውነተኛውንም መካድ የለብንም፤ እንዲህ ብናደርግ በእኛ ውስጥ ያለውን የእግዚአብሔርን መንፈስ ሥራ እናዋርዳለንና፤ ለክርስቶስ ያለንን ፍቅር የሚንከባከበውንና ከሰይጣን ተስፋ ማስቆረጥ የሚያስታጥቀንን የዚያን ማስረጃ ርዳታም እናጣለንና። አንዳንዶች በዚህ በኩል እጅግ ከመሳሳታቸው የተነሣ፣ ራሳቸውን በመክሰስ ስለ እርሱ እንዲሟገቱ «የወንድሞቻችን ከሳሽ» በሆነው በሰይጣን የተቀጠሩ ይመስላሉ (ራእይ 12:10)።

4. ለዚህም መሠረት ይህን እወቅ፦ በጸጋ ኪዳን እግዚአብሔር የሚፈልገው የጸጋን እውነተኛነት እንጂ የተወሰነ መጠንን አይደለም፤ የእሳት ፍንጣሪም ልክ እንደ ሙሉው እሳት እሳት ነው። ስለዚህ በነበልባሉ እንደምንመለከት ሁሉ በፍንጣሪውም ያለውን ጸጋ ልንመለከት ይገባናል። ሁሉ እኩል የበረታ እምነት የላቸውም፤ ነገር ግን ሁሉ «የተካከለ የክብር እምነት» አላቸው (2ኛ ጴጥሮስ 1:1)፤ በዚህም እምነት ፍጹሙን የክርስቶስን ጽድቅ ይይዛሉ፤ ይለብሱታልም። ደካማ እጅ የከበረ ዕንቍ ሊቀበል ይችላል፤ ጥቂት የወይን ፍሬዎች ተክሉ እሾኽ ሳይሆን ወይን መሆኑን ያሳያሉ። በጸጋ ጕድለት መኖር አንድ ነገር ነው፤ ጸጋን ፈጽሞ ማጣት ደግሞ ሌላ ነገር ነው። እግዚአብሔር ከራሳችን ምንም እንደሌለን ያውቃል፤ ስለዚህ በጸጋ ኪዳን ከሚሰጠው በላይ አይፈልግም፤ የሚፈልገውን ይሰጣል፤ የሰጠውንም ይቀበላል። ጠቦት የሌለው ሁለት ዋኖሶችን ሊያመጣ ይችላል (ዘሌዋውያን 12:6)። ወንጌል ራሱ የክርስቶስ መታዘዝ እንደ እኛ መታዘዝ የሚቈጠርበት፣ ኃጢአታችንም በእርሱ ላይ የተጫነበት፣ እግዚአብሔርም ከፈራጅነት ወደ አባትነት የሚመለስበት፣ ኃጢአታችንን ይቅር የሚልበትና ደካማና ነውር ያለበት ቢሆንም መታዘዛችንን የሚቀበልበት የምሕረት ልከኝነት እንጂ ሌላ ምንድን ነው? አሁን በጸጋ ኪዳን ሥር በፍቅርና በምሕረት መንገድ ወደ መንግሥተ ሰማያት እንድንደርስ ተደርገናል።

የሥራ ኪዳንንና የጸጋ ኪዳንን፣ ሙሴንና ክርስቶስን ለይቶ ማወቅ ልዩ ርዳታ ይሆናል፤ ሙሴ ያለ አንዳች ምሕረት የተቀጠቀጡ ሸምበቆዎችን ሁሉ ይሰብራል፤ የሚጤሰውንም የጥዋፍ ክር ሁሉ ያጠፋል። ሕጉ 1. ግላዊ፣ 2. ዘላቂ፣ 3. ፍጹም መታዘዝን፣ 4. ያውም ከፍጹም ልብ የሆነውን ይጠይቃልና፤ ይህንንም እጅግ በሚያስፈራ እርግማን ሥር ይጠይቃል፤ ብርታትን ግን አይሰጥም፤ እንደ ፈርዖን አሠሪዎች ያለ ጨካኝ አሠሪ ነው፤ የጡቡን ቍጥር ሁሉ ይጠይቃል፤ ገለባ ግን አይሰጥም። ክርስቶስ ግን ሙሴ በረገማቸው ላይ እንኳ በረከትን በበረከት ላይ ይዞ ይመጣል፤ ሙሴ ላደረሳቸውም ቍስሎች ፈዋሽ ቅባትን ይዞ ይመጣል።

በሁለቱም ኪዳኖች ያው ተግባር ይጠየቃል፤ ለምሳሌ ጌታን በፍጹም ልባችን በፍጹም ነፍሳችንም… መውደድ (ዘዳግም 6:5)። በሥራ ኪዳን ይህ በጥብቅነቱ መወሰድ አለበት፤ በጸጋ ኪዳን ሥር ግን ከተቀበልነው ጸጋ ጋር የሚመጣጠን ቅን ጥረት ሆኖ ይወሰዳል፤ ስለ ኢዮስያስና ስለ ሌሎችም እግዚአብሔርን በፍጹም ልባቸው… እንደ ወደዱ ሲነገር እንዲሁ ሊረዳ ይገባል። በወንጌል የሚለዝብ ትርጕም ሊሰጠው ይገባል።

ሕጉ በወንጌል ይጣፍጣል፤ ለውስጥ ሰውነትም ደስ የሚያሰኝ ይሆናል (ሮሜ 7:22)። በዚህ የጸጋ ኪዳን ሥር ቅንነት ፍጹምነት ነው። በሮም ሃይማኖት ውስጥ ያለው «በድስቱ ውስጥ ሞት አለ» የሚያሰኘው ይህ ነው፦ ሁለቱን ኪዳኖች ያደባልቃሉ፤ የዛሉትንም መጽናናት የሚገድለው እነርሱን መለየት አለመቻላቸው ነው። በዚህም ክርስቶስ ነጻ ካወጣቸው በኋላ በባርነት ሥር እንዲያዙ ራሳቸውን ይተዋሉ (ኢሳይያስ 61:1-2)፤ ክርስቶስ በሮቹን በፊታቸው ከከፈተላቸው በኋላ በእስር ቤት ይቆያሉ።

5. ጸጋ አንዳንድ ጊዜ ለእኛ እስከማይታይ ድረስ እጅግ ጥቂት ነው፤ መንፈስ አንዳንድ ጊዜ በእኛ ውስጥ ለጊዜው የማናውቀውን ስውር ሥራ ይሠራል፤ ክርስቶስ ግን ያውቀዋል። አንዳንድ ጊዜ በፈተና ምሬት ውስጥ፣ መንፈስ የእግዚአብሔርን ቍጣ ከመሰማት ጋር ሲታገል፣ እግዚአብሔርን እንደ ጠላት ልናስበው እናዘነብላለን፤ የተረበሸች ነፍስ እንደ ተደፈረሰ ውኃ ናት፤ በውስጡ ምንም ማየት አንችልም፤ ያልጠራ እስከ ሆነ ድረስም ጭቃንና ጕድፍን ያወጣል። ነፍስ በራሷ ላይ በሚነሡ ተቃውሞዎች የተሞላች ናት፤ ቢሆንም አብዛኛውን ጊዜ የዚህን የተሰወረ ሕይወትና የእነዚህን የታፈኑ ፍንጣሪዎች አንዳች ምልክት ልንለይ እንችላለን።

ደመናማ በሆነ ቀን እንኳ ቀን እንጂ ሌሊት አለመሆኑን የምናውቅበት ያህል ብርሃን አለ፤ እንዲሁም በደመና ሥር ባለ ክርስቲያን ውስጥ ግብዝ ሳይሆን እውነተኛ አማኝ መሆኑ የሚታወቅበት አንዳች ነገር አለ። በጸጋ ሁኔታ ውስጥ ፍጹም ጨለማ የለም፤ የጨለማው መንግሥት ፈጽሞ እንዳያሸንፍ የሚያደርግ አንዳች የብርሃን ጨረር አለ እንጂ።