የሰነፉ ሰው እርሻ

«በሰነፍ ሰው እርሻ አጠገብ፣ አእምሮ በጐደለው ሰው የወይን ቦታ አጠገብ አለፍሁ፤ እነሆም፣ ሁሉ እሾህ ሞልቶበት ነበር፤ ሳማም መሬቱን ሸፍኖት ነበር፤ የድንጋይ ቅጥሩም ፈርሶ ነበር። እኔም አየሁ፣ በልቤም አኖርሁት፤ ተመለከትሁ፣ ተግሣጽንም ተቀበልሁ።» — ምሳሌ 24:30-32

ሰሎሞን ከአንድ እርሻ አጠገብ ሲያልፍ ያየው ነገር ባለበት እንዲቆም አደረገው — አንድ ሰው በእርሻው ላይ ስላደረገው ነገር ሳይሆን ማንም ምንም ስላላደረገበት ነው። እሾህ በየቦታው። ሳማ እስከ ጉልበት ድረስ። ቅጥሩ ፈራርሷል። ሰሎሞን ደግሞ ጠቢብ ስለ ነበር ራሱን ነቅንቆ ዝም ብሎ አላለፈም። እርሻውን አጠናው። «ተመለከትሁ፣ ተግሣጽንም ተቀበልሁ» ይላል። ጠቢብ ሰው ከተዝረከረከ ነገር እንኳ ትምህርት ሊቀስም ይችላል።

እንግዲህ በመጀመሪያ ልብ ልትለው የሚገባህ ነገር ይኸውልህ፤ ምዕራፉ በሙሉ የሚሽከረከረውም በእርሱ ላይ ነው፦ የዚህ እርሻ ባለቤት በእርሻው ላይ ምንም ክፉ ነገር አላደረገም። ዝም ብሎ ምንም ነገር አላደረገም። አሜኬላ አልተከለም። ቅጥሩን ሆን ብሎ አላፈረሰም። ቦታውን ዝም ብሎ ተወው — «ዝም ብሎ መተው» ደግሞ እርሻን ጫካ የሚያደርገው ራሱ ነው። ሰሎሞን «አእምሮ የጐደለው ሰው» ይለዋል። ክፉ አይደለም። ጨካኝም አይደለም። ዝም ብሎ ለመድከም ግድ ያልሰጠው ሰው ነው።

ወጥመዱም ያ ነው፤ ምክንያቱም ስንፍናን ጉዳት እንደሌለው ገለልተኛ ነገር የማየት ዝንባሌ አለን። ምንም አለማድረግ አስተማማኝ ይመስላል። ቢያንስ ምንም ነገር እያባባስክ እንዳልሆነ ይሰማሃል። እርሻ ግን ይህ ውሸት መሆኑን ያረጋግጣል። መሬት ባዶ ሆኖ አይቀርም። ስንዴ ካልዘራህበት አረም ያበቅላል — በራሱ፣ ምንም ድካም ሳያስፈልገው። አረም መዘራት አያስፈልገውም፤ መንቀልህን ባቆምክበት ቅጽበት ራሱን ይዘራል። ስፐርጀን ነገሩን ፊት ለፊት ይናገረዋል፦ በእግዚአብሔር ሥራ ሥራ ፈት ከሆንክ፣ በዲያብሎስ ሥራ ተጠምደሃል። ምንም ነገር የማይበቅልበት ሦስተኛ አማራጭ የለም።

የገዛ ሕይወትህ ያ እርሻ ነው። የማትንከባከባቸው ክፍሎች በትሕትና አንተን እየጠበቁ ዝም ብለው አይቀመጡም። በአንድ ነገር ይሞላሉ። ልትጀምረው ሁልጊዜ የምታስበው ጸሎት፣ ልትተወው ሁልጊዜ የምታስበው ልማድ፣ በእርግጥ ልትተጋበት ሁልጊዜ የምታስበው ከእግዚአብሔር ጋር ያለህ ወዳጅነት — እነዚህን ዝም ብለህ ብትተዋቸው ባሉበት ዜሮ ላይ አይቆሙም። ሳማ ገብቶ ይሰፍርባቸዋል።

ሰነፉን ሰው በቀላሉ እንድታውቀው የሚያደርገው የዘወትር ቃሉ ነው፦ «በኋላ»። ስፐርጀን በአልጋው ላይ እንዳለ አድርጎ ይስለዋል። «ትንሽ ልተኛ። ትንሽ ላንቀላፋ። ትንሽ እጄን አጣምሬ ልተኛ።» ትንሽ ቆይቶ ተነሥቶ የሚችለውን ያሳይሃል። እኩለ ቀን ላይ አሁንም «ቶሎ እነሣለሁ» ይላል። ምሽት ላይም ገና እንደዚያው ያስባል። አንድ ቀን ከእግዚአብሔር ጋር ያለውን ነገር በቁም ነገር ሊይዘው ፍጹም አስቧል። ሊጸልይ አስቧል፤ ሊለወጥ አስቧል፤ ሁሉንም ሊያስተካክል አስቧል። በጣም የሚያሳዝነው ደግሞ ይህን ከልቡ ማሰቡ ነው። እየዋሸ አይደለም። ዝም ብሎ ከቶ አይጀምርም፤ «እደርስበታለሁ» የሚለውም ቀስ በቀስ የሕይወቱ ሙሉ ታሪክ ይሆናል።

ምክንያቱም መልካም ሐሳብ በእርግጥ ምን እንደ ሆነ ይኸውልህ፦ ምንም። እርሻ ልታርመው ምን ያህል ከልብህ አቅደህ እንደ ነበር ግድ አይሰጠውም። አንድን ነገር ለማድረግ ማሰብና ማድረግ፣ ምንም ያህል ቅንነት ሊሻገረው በማይችል ክፍተት ተለያይተዋል። «ሰኞ እጀምራለሁ» ስትል ፍጹም ከልብህ ሊሆን ይችላል፤ ነገር ግን ከአንድ ዓመት በኋላ፣ በዚያ ሁሉ ጊዜ መልካም እያሰብክ፣ አሁንም በጫካ መካከል ቆመህ ልትገኝ ትችላለህ።

ስለ እርሻህ የሚነገረው ወሬ ያ እንዲሆን አትፍቀድ። በሰው ሕይወት ውስጥ ከቶ የበቀለ መልካም ነገር ሁሉ መተከልና መንከባከብ አስፈልጎታል — አንዱም እንዲያው በመንሳፈፍ አልመጣም። አረሙ በነጻ የሚመጣው ክፍል ነው። ስንዴው ግን ልትደክምለት እስክትችል ድረስ አጥብቀህ ልትፈልገው የሚገባ ክፍል ነው።

ዛሬ የምታደርገው አንድ ነገር — ሰኞ ሳይሆን፣ ዛሬ፦ ከእግዚአብሔር ጋር በተያያዘ «እደርስበታለሁ» ስትለው የቆየኸውን አንዱን የሕይወትህን ማዕዘን ምረጥ፤ በሚቀጥለው አንድ ሰዓት ውስጥም በእርሱ ላይ ትንሿን እውነተኛ እርምጃ ውሰድ። ዕቅድ አይደለም። እርምጃ። አሁኑኑ የማድረጉ ምክንያት ቀላል ነው፦ የሰነፉ ሰው በሽታ በሙሉ «በኋላ» የምትለው ቃል ናት፤ ብቸኛው መድኃኒትም «አሁን» ነው።