በብራዚል የተደረገ አገልግሎት

በ1997 የበልግ ወራት በሰሜን ምሥራቅ ብራዚል በሴያራ ግዛት ወደምትገኘው ወደ ውቢቱ የጠረፍ ከተማ ወደ ፎርታሌዛ ሁለተኛ ጉዞዬን አደረግሁ። ይህም እንደ ገና ለአንድ ወር ነበር፤ በዚህ ጊዜ ግን አን አብራኝ ነበረች። በመጀመሪያው ጉብኝቴ ብዙ ወዳጆች አፍርቼ ስለ ነበር እርሷን ከሁሉም ጋር ማስተዋወቅና የትኩስ ፍራፍሬ ጭማቂዎችንና የምወደውን ጓራና የተባለውን መጠጥ እንደ ገና ማጣጣም ደስታዬ ነበር። ከዋይዋምም ጋር በአጥቢያ አብያተ ክርስቲያናትም ብዙ አገልግሎቶች ነበሩኝ። ያረፍነው ከከተማው ጥቂት ርቆ በሚገኘው የዋይዋም ማዕከል ነበር፤ ነገር ግን ለአገልግሎት፣ ለገበያ፣ ወደ ባሕር ዳርቻዎችና ወደ ሌሎችም ብዙ ስፍራዎች መጓዝ ቻልን።

ወዳጆቼ አንን በፍቅር አጥለቀለቋት፤ ሁሉም በእንግሊዝኛ መግባባት ባይችሉም፣ እርሷም በፖርቱጋልኛ በፍጹም መግባባት ባትችልም፣ ብዙም ሳይቆይ እንደ ቤቷ ተሰማት። እኔ ቢያንስ የምደገፍበት ጥቂት ስፓንኛ ነበረኝ፤ በርካቶቹ እንግሊዝኛ ባይገባቸውም ስፓንኛ ይገባቸው ነበርና።

በመጀመሪያው ጉብኝቴ የማውቃቸውና በኋላም እኔ ያጋባኋቸው አንድ ወጣት ባልና ሚስት ወደዚያ ተዛውረው ስለ ነበር በሪዮ በኩል ወደ ካናዳ ተመለስን። ክላውዲያና ጁድክሌር በአንዲት ፋቬላ — በከተማዋ ውስጥ ባለ የተጨናነቀ የድሆች መንደር — ይሠሩ ስለ ነበር ከእነርሱ ጋር ሁለት ሌሊት አደርን። በዶፍ ዝናብ ውስጥ ፋቬላዋ በተቈረቈረችበት ተራራ አጋማሽ ላይ ወደሚገኝ ባለ ሁለት ክፍል አፓርታማ ወሰዱን።

በዚያም ወለል ላይ ፍራሽ ተነጠፈልን፤ በሌሊት የተኩስ ወይም የጩኸት ድምፅ ብንሰማ ቀጣዮቹ የተኩስ ሰለባዎች ልንሆን ስለምንችል ተነሥተን ወደ ውጭ እንዳንመለከት በጥብቅ ተመከርን! ከዚያም ባለፈው ሌሊት ከላይ ተወርውሮ በበራቸው ደጃፍ ላይ የወደቀን አስከሬን የሚያሳይ ፎቶግራፍ አሳዩን። ይህ አካባቢ በወሮበላ ቡድኖችና በዕፅ አዘዋዋሪ ቱጃሮች የተሞላ ነበር።

በማግሥቱ ጠዋት «ክሪስቶ ሬይ» (ንጉሡ ክርስቶስ) የተባለው ዝነኛ ሐውልት ጎልቶ የቆመበትን በአቅራቢያው ያለውን ተራራ ፎቶ ማንሳት እንድችል ወደ ተራራው ጫፍ መውጣት እችል እንደ ሆነ ጁድክሌርን ጠየቅሁት። «ማንነትዎን የሚያሳይ መታወቂያ አለዎት?» ብሎ ጠየቀኝ፤ ከዚያም የሰጠሁትን የካናዳ መታወቂያ ካርዴን ተቀብሎ ሁለቱንም እጆቹን ከራሱ በላይ አንሥቶ የእርሱንና የእኔን ካርዶች ከፍ አድርጎ ይዞ ከበሩ ወጣ። «እዚህ አካባቢ መጀመሪያ ይተኩሳሉ፣ ጥያቄ የሚጠይቁት በኋላ ነው» የሚል አጭርና ምሥጢራዊ አስተያየት ሰጠ።

ተራራው ጫፍ ላይ ስደርስ ለፋቬላዋ ልጆች የሚያገለግል ሌላ የዋይዋም ማዕከል አገኘሁ። ማዕከሉ በሽቦ አጥር የታጠረና 50 በ30 ሜትር ስፋት ካለው ትንሽ የጠጠር የእግር ኳስ ሜዳ አጠገብ ነበር። በአንደኛው ጫፍ ላይ ቀድሞ ልብስ መቀየሪያ ክፍሎች ነበሩ ብዬ የገመትኋቸው በብሎኬት የተሠሩ ክፍሎች ነበሩ። አሁን ፈርሰው ለምንም የማይጠቅሙ ሆነው ነበር። ጁድክሌር እንደ ነገረኝ፣ ጥቂት ቀደም ብሎ አንዳንድ የፋቬላዋ ሰዎች እዚህ ሲጫወቱ የፖሊሶች ቡድን በሌላ መንገድ ተራራውን ወጥቶ ድንገት ከጫፉ ብቅ በማለት መተኮስ ጀመረ፤ ሰዎቹንም ሁሉ ገደለ። የሰጡት «ምክንያት» ከእነዚህ ሰዎች መካከል ወንጀለኞችና ዕፅ አዘዋዋሪዎች መሆናቸው በሰፊው የሚታወቅ አንዳንዶች ይገኙበት ነበር የሚል ነበር!

እነዚህ ወጣቶች እጅግ አደገኛ በሆኑ ስፍራዎች ለጌታ የሚያከናውኑትን ሥራ በእውነት አደነቅን። የዋይዋም ዓለም አቀፍ አመራር በወቅቱ ፕሬዚዳንቱ ብራዚላዊ ሚስዮናዊ ስለ ነበሩ በሚቀጥለው ዓመት በብራዚል ሊሰበሰብ ነበር። ከመላው ዓለም የሚመጡ የዋይዋም መሪዎች ለሚያደርጉት ለዚህ ስብሰባ ስፍራ እንዲሆን ሌሎቹ የብራዚል ማዕከሎች ሁሉ የቶኒን የፎርታሌዛ ማዕከል መረጡ፤ ስለዚህ እርሱ ለዚህ ዝግጅት በጉጉት ማቀድ ጀመረ። እነዚህ የዋይዋም ሚስዮናውያን ወደ ከተማቸው ከሚጎርፉበት ጊዜ ጋር የሚገጣጠም የሚስዮን ጉባኤ የማዘጋጀትን ሐሳብ ለመወያየት የአካባቢውን መጋቢዎች ሁሉ በአንድነት ለመጥራት ወሰነ፤ መጀመሪያ ያሰበውም መቶ ያህል ሰዎችን በሚያስተናግደው በማዕከሉ ትንሽ የጸሎት ቤት ሊቀበላቸው ነበር — ይሁን እንጂ በአካባቢው የሚገኝ (ባለ አምስት ኮከብ) ሆቴል በአነስተኛ ወጪ የምሳ ግብዣ ለማዘጋጀት አቀረበ።

ከ250 በላይ ወንዶች ተሰብስበው የሚስዮን ጉባኤ ብቻ ሳይሆን ከተማ አቀፍ የወንጌል ስርጭት ዘመቻም ለማዘጋጀት የቀረበውን የቶኒን ሐሳብ በጋለ ስሜት ሲደግፉ ምን ያህል እንደ ተገረምንና እንደ ተደሰትን አስብ። ይህ ወጣት በአካባቢው የቤተ ክርስቲያን መሪዎች ዘንድ የነበረው ሞገስ እንዲህ ያለ ነበር!

ቶኒ እነዚህን ሁለት ዝግጅቶች ለማቀናጀት በሚያስፈልገው ሥራ ሁሉ፣ እንዲሁም የዓለም አቀፍ የዋይዋም መሪዎችን የራሳቸውን ጉባኤ በማዘጋጀት እጅግ ስለሚጠመድ፣ ስብሰባዎቹን ሲያስተባብሩ የዋይዋም ሠራተኞችን ሁሉ በበላይነት እንድከታተል በሚቀጥለው ዓመት ለሦስት ወር እንድመለስ ጋበዘኝ።

እኔና አን ለመመለስ ተስማማን፤ በዚህም በ1998 የበልግ ወራት ለሦስት ወር ወደ ፎርታሌዛ ተመለስን። አስተናጋጆቻችን እኛን ለመባረክ ምንም የማይሳሳላቸው ማርሴሎና አሊን ራሞስ የተባሉ እግዚአብሔርን የሚፈሩ ወጣት ባልና ሚስት ነበሩ።

አፓርታማቸው ከባሕር ዳርቻው አጠገብ ባለ የአፓርታማ ሕንጻ አምስተኛ ፎቅ ላይ ነበር፤ ደስ የሚል የእግር ጉዞም ለዝግጅቶቹ ሁሉ የነርቭ ማዕከል ወደ ሆነው በከተማዋ መሐል ወደሚገኘው ትልቅ ቢሮ ያደርሰን ነበር። በፎርታሌዛ የአየሩ ሁኔታ ሁልጊዜ ሞቃት ነው፤ ነገር ግን በየምሽቱ ቀዝቃዛ ነፋስ በአፓርታማው ውስጥ እያፏጨ ይነፍስ ነበር፤ መስኮቶቹን ሁሉ ክፍት የመተው ሞኝነት ካደረግን በግድግዳው ላይ ያሉትን ሥዕሎች ሁሉ አራግፎ ይጥላቸው ነበር!

በፖርቱጋልኛ መግባባትን ተማርሁ፤ በቢሮው ውስጥ የሚነሡ አንዳንድ ግጭቶችንም መፍታት ተማርሁ፤ እነዚህም በተለይ በአካባቢው ሠራተኞችና በወንጌል ስርጭቱ ለመሳተፍ ከባሕር ማዶ በመጡት የዋይዋም ሠራተኞች መካከል ባለው የባህል ልዩነት የተነሣ የሚፈጠሩ ነበሩ፤ እነዚህ ሠራተኞች ዘመቻውን ለማጠቃለል በአካባቢው የእግር ኳስ ስታዲየም ከምናሳልፋቸው ሦስት ቀናት በፊት በጎዳናዎችና በትምህርት ቤቶች ይሠሩ ነበር።

አንዱ ምሳሌ ወደ ኋላ ሲታሰብ የሚያስቅ ይመስላል። ከአሜሪካ የመጡ የወጣቶች ቡድን «ኖ ኮምፕሮሚሶ» የሚል መለያ ቃል ያለበት ባለ ቀለም ቲሸርቶች አሠርተው ነበር፤ ትርጉሙ «ድርድር የለም» ማለት እንደ ሆነ አምነው ነበር። የብራዚል ወዳጆቼ ግን ግራ ተጋቡ፤ እነዚህ ቃላት በፖርቱጋልኛ በእርግጥ «ቁርጠኝነት የለም» ማለት ናቸው — ከታሰበው ፍጹም ተቃራኒ!

በከተማዋ ውስጥ ያለው ጉጉት በግልጽ የሚታይ ነበር፤ ሰው በሄደበት ሁሉ «የወንጌል ወረራ» ምልክቶች ነበሩ። የዋይዋም የአመራር ጉባኤ እጅግ ግሩም ነበር፤ በ«አናስታሲስ» ላይ በነበርሁበት ዘመን የማውቃቸውን በርካታ ሰዎች እንደ ገና የማግኘት ዕድልም ሰጠኝ።

ከብዙ አገሮች የመጡ ሚስዮናውያን በብዙ መቶ ብራዚላውያን በተካፈሉበት የሚስዮን ጉባኤ ላይ ለመናገር መጡ — ብዙ አዳዲስ ሚስዮናውያንን ለዓለም የሚያስተዋውቅ ታላቅ ስኬት ነበር። ወዳጄ ማርሴሎ ግሩም አስተርጓሚ ስለ ሆነ የወንጌል ዘመቻውን አብዛኛውን ክፍል የተረጎመው እርሱ ነበር። ይህም በተጽእኖውም ሆነ በኋላ ለአካባቢው መጋቢዎች እንዲከታተሏቸው ባስረከብናቸው የጠያቂዎች ካርዶች ብዛት ታላቅ ስኬት ነበር። ለእነዚህ ካርዶች ኃላፊ የነበረውን ጆንን ምን ያህል እንደ ተቀበልን በጠየቅሁት ጊዜ የተናገረው ቃል ፈጽሞ አይረሳም። «ጋሬዝ፣» አለ፤ «45,000 ላይ ስንደርስ መቍጠር አቆምን!»

በእግር ኳስ ስታዲየሙ በሦስቱም ምሽቶች አምልኮውን የመራው የሙዚቃ ቡድን እጅግ አስደነቀኝ። ቤሎ ሆሪዞንቴ ከሚገኝ አንድ ትልቅ ቤተ ክርስቲያን ከመጡ ረዳት ሙዚቀኞች ጋር የሚያገለግሉ ወንድምና እኅት ነበሩ። ወጣቶቹ ለሙዚቃው በጋለ ስሜት ምላሽ በሰጡ ቍጥር ወንድሙ ወይም እኅቱ ወዲያውኑ በማይክሮፎኑ ፊት በጸጥታ ተንበርክከው በመጸለይ ወደ ጽሞና እንደሚመልሷቸው ይታይ ነበር።

በማግሥቱ ከማርሴሎ ጋር በባሕር ዳርቻው ስሄድ ወንድሙን አግኝቼ ስለዚህ ነገር አነሣሁለት። እንዲህ ያሉ ጊዜያት ምን ያህል «የነፍስ ስሜት ብቻ» ሊሆኑ እንደሚችሉ እንደሚያውቁ፣ ስለዚህም እርሱና እኅቱ ውዳሴ የሚገባው ለእርሱ ብቻ ወደ ሆነው ወደ አዳኙ ጉጉቱን ሁሉ መልሰው ለማተኮር እንደ ቆረጡ በመናገር የሰጠኝ መልስ እጅግ የሚያበረታታ ነበር። ጌታ በአገልግሎታቸው እንዲህ ያሉ ድንቅ ነገሮችን ሲያደርግ ቢያዩ ምንም አያስደንቅም!

ከአራት ዓመት በኋላ፣ በ2002፣ ወደ ፎርታሌዛ እመለሳለሁ፤ የጎበኘኋት እያንዳንዷ ቤተ ክርስቲያን ካለፈው ጉብኝቴ ወዲህ በቍጥር ቢያንስ በእጥፍ ማደጓን በማየቴም ደስ አለኝ። እንደ ገና በብዙ አብያተ ክርስቲያናት ተናገርሁ፤ ስለ «መልቀቅ» ባስተማርሁት ትምህርት (መጽሐፌን «በእጄ ያለው መክፈቻ» ተመልከት) የተነኩ ብዙ ሰዎችንም አገለገልሁ። ከጉልህ ጊዜያቱ መካከል ለሰሜን ምሥራቅ ብራዚል የእግዚአብሔር ጉባኤ (አሴምብሊስ ኦፍ ጎድ) መጋቢዎች ጉባኤ መናገሬ ይገኝበታል። ይህ የሦስት ቀን ዝግጅት ሲሆን 150 ያህል መጋቢዎች ተገኝተውበት ነበር።

ሌላው ጉልህ ጊዜ ገና ከተጋቡ ስድስት ወር ብቻ የሆናቸውን፣ ነገር ግን አሁን ምንም ዓይነት የፍቅር ቅርበት በሌለበት የሻከረ ግንኙነት ውስጥ የነበሩትን አንድ ወጣት ባልና ሚስት ማገልገሌ ነበር። ቀጭኗ ማሪያ አልፎንስ ከእርሷ እንደ ራቀ እየነገረችኝ በታላቅ ሐዘን ወደ እኔ መጣች (እውነተኛ ስሞቻቸው አይደሉም)። ታሪኳ እየተገለጠ ሲሄድ ብዙዎች ከአባቶቻቸው የሚደርስባቸውን በደል እንደ ገና በመስማቴ አዘንሁ። ማሪያ በምሥጢር ያካፈለችኝን ሁሉ አልዘረዝርም፤ ከአባቷ ብዙ የቃል በደል ደርሶባት ነበር ማለት ይበቃል። በአሥራዎቹ ዕድሜ መጨረሻ ላይ ሳለች ወደ ክርስቶስ መጣች፤ አንድ ወጣት (አልፎንስን) አገኘች፤ ተጋቡም።

መጋቢው ጋለሞታ ናት የሚለውን ወሬ — እርሷ የካደችውን ወሬ — ስላመነ በቤተ ክርስቲያን ሊያጋባቸው እምቢ አለ፤ ይልቁንም የሙሽራው ወላጆች ብቻ በተገኙበት በሙሽራው ቤት ትንሽ ሥርዓት እንዲደረግ መረጠ። ብዙም ሳይቆዩ ከዋይዋም ጋር ለመሥራት ወደ ፎርታሌዛ መጡ። ለማሪያ አባቷና መጋቢዋ እንደ በደሏት፣ እግዚአብሔርም በውስጧ የፈውስን ሂደት እንዲጀምር እነርሱን «መልቀቅ» እንደሚያስፈልጋት አስተማርኋት።

ልትለቀው ፈቃደኛ የሆነችበትን ነገር ሁሉ የሚያሳይ መዝገብ እንዲኖራት በአባቷ ላይ ያሏትን ቅሬታዎች ሁሉ የሚዘረዝር ደብዳቤ መጻፍ ነበረባት። በማግሥቱ ሌሊት (ፈጽሞ የማይላከውን) ደብዳቤ ለመጻፍ አምሽታ ቆየች፤ ገና እንደ ጨረሰችም አልፎንስ ከእንቅልፉ ነቅቶ ወደ ክፍሉ ገባና ደብዳቤውን በቍጣ ከእጇ ነጠቀ። ከጥቂት ደቂቃዎች በኋላ እያለቀሰ ወደ ክፍሉ ተመልሶ ገባና፦ «አላውቅም ነበር! አላውቅም ነበር!» አለ። ተቃቀፉ፤ ሌሊቱም በፍቅር ቅርበት ተፈጸመ። በጠዋት አባቷን «ለመልቀቅ» እና በረከትን እንዲያገኝ ለመጸለይ ወስነው አብረው ሊያዩኝ መጡ።

በማግሥቱ የቶኒ ባለቤት ክሪስቲን ወደ እኔ መጥታ፦ «ጋሬዝ፣ በየወሩ የማዕከሉ ባለ ትዳሮች ለኅብረትና ለጨዋታ ምሽት በአንድነት ይሰበሰባሉ፤ ከዚያም አንድ ባልና ሚስት ከማዕከሉ ርቀው በአካባቢው ባለ ሆቴል የፍቅር ምሽት እንዲያሳልፉ መባ እንሰበስባለን» አለችኝ።

«በዚህ ወር ገንዘቡ ለማሪያና ለአልፎንስ ቀርቦላቸው ነበር፤ እነርሱ ግን አልተቀበሉትም።» ምክንያቱን አውቅ ነበር። «አሁን መጥተው ጠይቀውታል፤ ስለዚህ በዚህ ሳምንት መጨረሻ ከማዕከሉ ወጥተው ይሄዳሉ። ትክክለኛ ሠርግ እንዳልነበራቸው፣ የሠርግ ፎቶግራፍ እንደሌላቸውና የሠርግ ግብዣም እንዳልተደረገላቸው ታውቃለህ? ስለዚህ አንድ ሐሳብ ምን እንደምታስብ ማወቅ ፈልጌ ነበር። የሠርግ ቀሚሴ እዚሁ አለ፤ የሰውነት ቅርጼም ከማሪያ ጋር አንድ ዓይነት ነው። ወደ ሆቴሉ ከመሄዳቸው በፊት ጥሩ ፎቶግራፍ እንዲነሡ ቀሚሴን ባቀርብላቸው ቅር የሚላቸው ይመስልሃል?»

ክሪስቲን ከባልና ሚስቱ ጋር በምክር ረገድ ስለ ነበረኝ ተሳትፎ ምንም ባታውቅም ጥሩ ሐሳብ እንደ ሆነ አረጋገጥሁላት፤ ስለዚህ ልንነግራቸው አብረን ሄድን፤ ይህም አሁንም ምሥጢራቸውን እንደ ጠበቅሁ ላረጋግጥላቸው ዕድል ሰጠኝ።

በማግሥቱ ወደ ካናዳ ልሄድ ነበር፤ ቶኒ ወደ አውሮፕላን ማረፊያ እየነዳ ሲወስደኝ፣ በሳምንቱ መጨረሻ የማዕከሉን ሰዎች ሁሉ በአንድነት ጠርቶ ለአልፎንስና ለማሪያ «የፍቅር በዓል» ሥነ ሥርዓት እንዲያደርግ ሐሳብ አቀረብሁለት፤ በዚያም «የሠርግ ልብሳቸውን» ለብሰው ቃል ኪዳን እንዲገቡና ለመታሰቢያ ፎቶ እንዲነሡ። እርሱም ጥሩ ሐሳብ እንደ ሆነ አሰበ። ከዚያም የራሱን ሐሳብ ጨመረ። እነርሱን ወደ ሆቴሉ የሚወስዳቸው እርሱ ስለ ነበር፣ በመንገድ ላይ «መንገድ የጠፋው» መስሎ፣ ወዳጁ ሮሜዮ ለሳምንቱ መጨረሻ በነፃ ወደ ሰጠው የራሱ መዋኛ ገንዳ ወዳለው የባሕር ዳርቻ ቤት ይወስዳቸዋል። የማዕከሉ ሌሎች ሰዎች ሁሉ «የሠርግ ኬክ» ይዘው እዚያ ይገኛሉ፤ ለባልና ሚስቱም ግብዣ ያደርጉላቸዋል። በዚህም ሁኔታ ማሪያ አባቷን «በለቀቀች» በሁለት ቀናት ውስጥ የሠርግን፣ ከወዳጆች ጋር የሚደረግ ግብዣንና የፎቶግራፎችን በረከቶች ሁሉ ታጣጥማለች። በአምላካችን ቸርነት ደስ እያለኝ ወደ ቤቴ በረርሁ!