የዕለት ማስታወሻ፣ ክፍል ሁለት

ነፍሴ ሆይ፥ እነሆ ደግሞ ከአጭሩ
ዕድሜሽ አንድ ዓመት አለፈ፤
በዚህ ምድር ለብዙ ጊዜ አልቈይም፤
ይህችም የመጨረሻዋ ትሆን ይሆናል።

የክርስቶስ ወንጌል ያስገኘው ውጤት በሌሎቹ ታላላቅ ወቅቶች ከነበረው ያነሰ አልነበረም፤ እንዲያውም ድንቅ ነበር—ወደ ኋላ ያፈገፈጉ ተመለሱ፤ ኃጢአተኞችም ተለወጡ—እግዚአብሔር ስላደረገው ነገር ሐዘን፣ ልቅሶ፣ እልልታና ምስጋና ነበር። ብዙ ስብከቶችን ሰበክሁ፤ በሁሉም ዓይነት ሰዎች ዘንድ መልካም አቀባበል ተደረገልኝ። ሥርዓት ያላቸው ሰዎች የሞሉባቸው ታላላቅ ጉባኤዎች ነበሩን፤ በዚህ አካባቢ የነበረኝ ሥራ እንደ ተፈጸመ ስለ ተሰማኝም ወደ ካርላይል፣ ፔንሲልቬንያ ሄድሁ። በዚያ ጥቂት አባላት ነበሩ፤ በዚያ በቆየሁበት ጊዜ ሁሉ፣ ማለትም ለአሥር ቀን፣ ተናገርሁላቸው፤ የክፍል ስብሰባም መራሁላቸው፤ እግዚአብሔር ከዚያ ሥራ እንዳሰናበተኝ ተሰማኝ፤ በመንገደኞች ሰረገላም ወደ ሺፐንስበርግ ሄድሁ። በዚህ ስፍራ ታላቅ ስኬት ነበር፤ አሥራ አምስት ሰዎች ቤተ ክርስቲያንን ተቀላቀሉ፤ እጅግ ልባቸው የደነደነ አንዳንድ ኃጢአተኞችም በቁም ነገር አሰቡ፤ ሕይወታቸውንም አስተካከሉ። በመንፈስ ድንቅ አሠራርና በጉባኤዎቹ ብዛት እጅግ ተደነቅሁ። በመጀመሪያው ስብከት ቤቱ ጢም ብሎ ሞልቶ ነበር፤ ሕዝቡም በመልካም ሁኔታ አዳመጠኝ። አንድ ሰው ሰክሮ ወደ ቤቱ ገባ፤ በመናገርም ስብሰባውን ሊያውክ ሞከረ፤ ነገር ግን አንድ ጨዋ ሰው በጸጥታ ስላስወጣው በስብሰባው ላይ ምንም ተጽዕኖ አላሳደረም። እግዚአብሔር ለሰው ልጆች የመዳንን መንገድ ለመምረጥ የሚያስችል ተገቢ ችሎታ በመስጠት ያሳየውን ቸርነት ሳሰላስል፣ እንደ እኔ ያለችውን ትል የሁላችንን አዳኝ ስም እንድታሰራጭ እግዚአብሔር መጥራቱን ሳስብ አንዳንድ ጊዜ በአድናቆት ልጠፋ ምንም አይቀረኝም። ጌታ ግን፦ «በምፈቅደው እልካለሁ» ብሏል—የኃጢአተኞችን ሞት የማይወድ ጌታ ይመስገን—«እኔ ሕያው ነኝ፥ ይላል ጌታ፥ በኃጢአተኛው ሞት ደስ አይለኝም፤ ነገር ግን ተመልሶ በሕይወት እንዲኖር ነው እንጂ።»

ከዚያም በመንገደኞች ሰረገላ ወደ ቻምበርስበርግ ቀጠልሁ፤ ክቡር ዊንተን የተባሉ አንድ ሰውም አገኘሁ፤ እርሳቸውም ብዙ የክርስቲያን ጠባይ አሳዩ፤ ለትምህርቴም ስለ መለኮት እጅግ ጥልቅ ስለ ሆኑት ነጥቦች በግልጥ አወያዩኝ፤ በዚህም ደግነታቸውን አሳዩ። እንግዳ እንደ ሆንሁ ያውቁ ነበር—እርሳቸው በዚያ ስፍራ የሚያርፉባቸው ወዳጆች ነበሯቸው፤ ሆኖም በእንግዶች ማረፊያው ለማድርበት ክፍል ሒሳቤን ሊከፍሉልኝ ፈቀዱ። ታላቅ የወንጌል አገልጋይ እንደ ሆኑ የማምንባቸውን የዚያን ጨዋ ሰው ቸርነት ፈጽሞ አልረሳሁም። በወንድም ስኖውደን ቤት አረፍሁ፤ እነርሱም እጅግ ደጎች ሆኑልኝ። ጌታ መንፈሱን ማፍሰሱንና መንገዴን መጥረጉን ቀጠለ፤ ደግሞም ኃጢአተኞችን መውቀሱን፣ መለወጡንና በልባቸው ወደ ኋላ ያፈገፈጉትን መመለሱን ቀጠለ። በቤት ውስጥም ከቤት ውጭም እጅግ ታላላቅ ጉባኤዎች ነበሩ፤ በወረዳው ሁሉ ታላላቅ መነቃቃቶች ሆኑ። ሽማግሌዎቹ በአጠቃላይ በመልካም ያዙኝ፤ ስለዚህም ጌታ እነርሱንና በወይኑ አትክልቱ ውስጥ የሚደክሙትን ድካም ይባርክ፤ ከኃጢአት ኃይል ለዘላለም የሚድኑትንም በቤተ ክርስቲያን ላይ ይጨምር—እኔም ሌሎችን ሳስተምር እንዳልወድቅ ልጠንቀቅ። ሐዋርያው፦ «ጳውሎስ ይተክል፣ አጵሎስም ያጠጣ ይሆናል፤ የሚያሳድግ ግን እግዚአብሔር ነው» ይላል፤ ስለዚህም አመስጋኝ ነኝ። በዚህ ስፍራ ለጥቂት ሳምንታት ቆየሁ፤ ነገር ግን ሰውነቴ ስለ ደከመ በኤፕሪል አጋማሽ ገደማ ወደ ፊላደልፊያ ተነሣሁ። በመመለሴም እንዲህ ያለ ከባድ የተቃውሞ ፈተና ገጠመኝ፤ ከእንግዲህ ፈጽሞ የማልሰብክ መሰለኝ፤ ሐዋርያው ግን፦ «ለራሳችሁ አይደላችሁም፤ በዋጋ ተገዝታችኋልና» ይላል። የሌሎች የተሳሳተ እርምጃ ብዙ ጊዜ የገዛ መንገዳችንን ቢያደናቅፍም፣ በእርሱ የሚታመኑትን ሁሉ እግዚአብሔር ሊጠብቃቸው ስለሚችል ደስ ይለኛል—በተለያዩ የዓለም ክፍሎች ሁልጊዜ ወዳጆችን አግኝቻለሁ። በተመለስሁ ጊዜ ሰበክሁ፤ የክፍል ስብሰባዎችንም መራሁ። ስለሚታደገው ጸጋው እግዚአብሔር ይመስገን—«ኦ፣ የባለ ጠግነቱ ጥልቀት!»—የእግዚአብሔር ክብር ባለ ጠግነት፤ መንገዱ እንዴት የማይመረመር ነው፤ ለመንገዱም ፍለጋ የለውም—ታችም ዳርቻም የሌለው ባሕር ነው። አንድ ነገር ያበረታታል፦ «ሕይወቴ የሆነው እርሱ በሚገለጥበት ጊዜ እርሱን እመስላለሁ።» «የሚቤዠኝ ሕያው እንደ ሆነ፣ በኋለኛውም ቀን በምድር ላይ እንደሚቆም አውቃለሁ፤ ትሎችም ይህን ሥጋ ቢያጠፉት፣ በሥጋዬ ሆኜ እግዚአብሔርን አያለሁ።» ጌታ ሆይ፣ ይህን መተማመን እንድጠብቅ እርዳኝ። ገርና ክርስቲያናዊ አእምሮ ያላቸው ክቡር ሪቻርድ ዊልያምስ በመልካም ያዙኝ። እግዚአብሔር እንድጠፋ አልፈቀደም። በኃይልና በብርታት አይደለም፤ በመንፈስ ነው እንጂ፥ ይላል የሠራዊት ጌታ እግዚአብሔር። ውድ አንባቢ ሆይ፣ ለእውነት ጆሮህን ስጥ፤ የእግዚአብሔር አፍ ተናግሮታልና።

እንደ እኔ ያለች ትል
የሁላችንን አዳኝ ስም ማሰራጨት ከቻለች፣
አንተን ከሙታን ያስነሣህ እርሱ
ሟች ሰውነቴን ሕያው ያድርገው።

በመመለሴም በላንካስተር አረፍሁ፤ ቤተ ክርስቲያኑ ተከፈተልኝ፤ ለታላላቅ ጉባኤዎችም በብርቱ ስኬት ሰበክሁ፤ በክርስቶስ መስቀል ስብከት ሙታን ሕያዋን ሆኑ። ከዚያም ወደ ፊላደልፊያ ሄድሁ።

በጁላይ 1824 ለወደቁት ለአዳም ዘር ወንዶችና ሴቶች ልጆች ለመናገር ወደ ሬዲንግ፣ ፔንሲልቬንያ እንድጓዝ አእምሮዬ ተጨነቀ። ከተማዋን ለቅቄ ወደ ሬዲንግ ስሄድ በመንገዴ በኖሪስታውን አረፍሁ። እዚያ በደረስሁበት በዚያው ምሽት በአካዳሚው ውስጥ ለተከበረ ጉባኤ ተናገርሁ። ጸጥ ያለ ስብሰባ ቢሆንም በመናገር በተወሰነ መጠን ነፃነት ተሰማኝ፤ ጌታ እንደ እኔ ባለች ትል በኩል ራሱን በመግለጡም አመስጋኝ ሆንሁ። በማግሥቱ ጠዋት አራት ማይል በእግሬ ሄጄ በሊትልተን ሞሪስ ቤት አረፍሁ፤ በሰንበት ቀንም ሁለት ስብከቶችን ሰበክሁ፤ እግዚአብሔርም አንዲትን ሴት መታት፤ እርስዋም መሬት ላይ ልትወድቅ ትንሽ ቀራት፤ በዳንካርዶች የስብሰባ ቤት ውስጥ ተናገርሁ። በዚህ ጊዜ ከእነርሱ ጋር የነበረኝ ጉብኝት በዚህ ተፈጸመ። ማክሰኞ ዕለት ረቡዕ ጠዋት የቦይ ጀልባ ለመያዝ ሦስት ማይል በእግሬ ወደ ስኩልኪል ሄድሁ። በጀልባው ላይ አንድ የፕሬስቢቴሪያን አገልጋይና ባለቤታቸውን አገኘሁ፤ በእውነት እጅግ በደግነት ያዙኝ። ምሽት 7 ሰዓት ገደማ ሬዲንግ ደረስን። በዚያ ስፍራ ላለ አንድ ቤተ ሰብ ተጠቈምሁ፤ የቤቱ አባወራ በአንድ ወቅት ሃይማኖትን መስክሮ ነበር፤ በኋላ ግን ከጸጋ ወድቋል፤ እነርሱም እጅግ ደጎች ሆኑልኝ። በማግሥቱ ጠዋት ሌሎች የተከበሩ ጥቁር ቤተ ሰቦችን ጠየቅሁ፤ የነጮቹ ኅብረት አባል የነበሩና በዚያን ጊዜ በስፍራው ብቸኛዋ ጥቁር ሜቶዲስት የነበሩ አንዲት አረጋዊት ጥቁር ሴትም ወደ ወይዘሮ መሪ ቤት ወሰዱኝ፤ በዚያም ለጥቂት ጊዜ ቆየሁ፤ ከዚያም አሁን የጠቀስኋቸው አረጋዊት ሴት ስለ እኔ ስለ ተቈረቈሩ፣ የፍርድ ቤቱን ሕንፃ ለስብከት እናገኝ እንደ ሆነ ለማየት ከእኔ ጋር ወደ ባለቤቶቹ ሄዱ፤ ልክ እንደ ንግሥቲቱ አስቴር—እርስዋ ጾመች፣ ጸለየችም፤ የኢየሩሳሌም ወንዶችና የጽዮን ሴቶችም እንዲጸልዩ አዘዘች፤ ወደ ንጉሡም በቀረበች ጊዜ በትረ መንግሥቱ ወደ እርስዋ ዝቅ አለ፤ ልመናዋም መርዶክዮስንና የአይሁድን ሕዝብ ሁሉ ለማዳን ተፈጸመላት። የፕሮቴስታንት ቤተ ክርስቲያን ዋና ባለአደራ ወደ ነበሩት ወደዚህ ጨዋ ሰው በቀረብን ጊዜ የምስክር ደብዳቤዬን አሳየኋቸው፤ እርሳቸውም፦ «እመቤቴ፣ ልትወስጂው ትችያለሽ» ብለው መለሱልኝ፤ እኔም ስለ መልሱ በእግዚአብሔር ፊት ራሴን ዝቅ አደረግሁ። ለከተማዋ ነዋሪዎች መስበክ ግዴታዬ እንደ ሆነ ተሰማኝ፤ በዚሁ መሠረትም ለእሑድ ከሰዓት በኋላ በ4 ሰዓት ቀጠሮ ያዝሁ። ጥቁር ፕሬስቢቴሪያን የነበሩት ክቡር ጄምስ ዋርድ ከእኛ ጋር ተሰበሰቡ፤ ነገር ግን በመስበኪያ መድረካቸው ላይ እንድናገር እስከማይፈቅዱልኝ ድረስ በጭፍን ጥላቻ የተሞሉ ነበሩ፤ ጌታ ግን ምንም መንገድ በማይታይበት መንገድን አደረገ፤ ይህች እኅት መንገዱን ለመክፈት እስክትሞክር ድረስ የሚማልድ ማንም አልነበረም፤ የክርስትና መንፈስ የሌላቸው ጥቁር ወንዶች በዚህ ጥረት ሥራ ፈትተው ተቀመጡ፤ እኛ ግን ሕንፃውን ያዝን፤ ብዙ ሕዝብም ተሰበሰበ። እግዚአብሔር በሰጠኝ ችሎታ ተናገርሁ። ቀድሞ በባልቲሞር የቤተ ክርስቲያናችን አባላት የነበሩ፣ እጅግ የተከበሩ አንድ ጥቁር ቤተ ሰብ አገኘሁ፤ ወደ ቤታቸው ጋበዙኝ፤ ቤታቸውም ቤቴ ሆነልኝ፤ እግዚአብሔር ይመስገን። በፍርድ ቤቱ ሕንፃ ስብሰባዎችን ከማድረጌ በፊት በቤታቸው ስብሰባ አደረግሁ፤ ነጮቹ ወንድሞችና እኅቶችም ከእኛ ጋር ተሰበሰቡ። የአንድ አገልጋይን ባለቤት ጠየቅናቸው፤ እርስዋም በታላቅ ደግነት ያዙኝ፤ ባለቤታቸውም እንደ ክርስቲያን ተባብረው ስብሰባዎቹን እስከ መጨረሻ እንድናካሂድ ረዱን። በዚያን ጊዜ በስፍራው የነበሩትን የኩዌከር ወዳጆች (ቍጥራቸው አራት ብቻ ነበር) ጐበኘሁ፤ ጉብኝቶቹም እጅግ አስደሳች ነበሩ። ብዙ ክርስቲያን ወዳጆች ሊጠይቁኝ መጡ፤ ከእነርሱም መካከል ይህች የአገልጋዩ ባለቤት በእጄ ስጦታ አኖሩልኝ፤ ስለዚህም መንገድ በሌለበት መንገድ ተዘጋጀ፤ እኔም በወዳጅነት ተለያየሁ። እግዚአብሔር ይመስገን፤ አሁንም የእርሱ ይሁንታ ይሰማኛል። የሚያሳዝነው ግን ጥቁሩ ጄምስ ዋርድ፣ ምንም ሴት በመስበኪያ መድረካቸው ላይ መቆም የለባትም በማለት ባሳዩት ሁሉን በሚቈጣጠር ጭፍን ጥላቻቸውና ሰፊ ትምህርት የማግኘት ዕድል ሁሉ እያላቸው፣ እኔ ከዚያ ከወጣሁ ከጥቂት ሳምንታት በኋላ ከቤተ ክርስቲያን መባረራቸው ነው።

ወደ ፊላደልፊያ ስመለስ በፖትስግሮቭ አረፍሁ፤ በዚያም፣ ክርስቲያኖች እንደ ሆኑ የማምንባቸው የጥቁር ሰዎች ማኅበር አገኘሁ። በዚያ የተቀደሱ ስብሰባዎች ነበሩን፤ የአእምሮ ብርታት ተሰማኝ። በዚያ ደጋግ ወዳጆችን አገኘሁ፤ ስድስት ማይል ገደማ ርቆ የሚገኝ አንድ ቤተ ክርስቲያንንም ጐበኘሁ፤ ጠዋት ሰበክሁ፤ ጌታ ከእኛ ጋር ነበር፤ ለዚህ እውነት ነፍሴ ምስክር ናት፤ ከሰዓት በኋላም ለታላቅ ጉባኤ ሰበክሁ። በማግሥቱ ጠዋት ወደ ፊላደልፊያ ሄድሁ። መስበኬን ቀጠልሁ፤ በአካባቢው አጫጭር ጉብኝቶችን አደረግሁ፤ እንደ ገናም ወደ ቤቴ በደስታ ተቀበሉኝ።

እንደ ገና ፊላደልፊያን ለቅቄ፣ እኔ አባል በሆንሁበት በአፍሪካ ሜቶዲስት ኤፒስኮፓል ኅብረት በአገረ ገዥ ፔይንተር ጫካ ውስጥ በሚደረገው የድንኳን ስብሰባ ለመገኘት ወደ ሉዊስታውን፣ ደላዌር ሄድሁ። እጅግ ታላላቅ ጉባኤዎች ነበሩ፤ ከዚያ የሚበልጥ የእግዚአብሔርን ኃይል መገለጥ ፈጽሞ አላየሁም። ሰዎች ጾታ፣ ዕድሜ ወይም ቀለም ሳይለዩ ከየአቅጣጫው መጡ፤ የእግዚአብሔርም ኃይል መገለጥ በመዝሙር ተጀመረ፤ ካሜል የተባለ አንድ ወንድም ከአንድ ዛፍ ሥር ቆሞ ሲዘምር አስታውሳለሁ፤ ሕዝቡም ሊሰሙት ቀረቡ፤ ስብከቱም ገና ሳይጀመር ብዙ ሰዎች ተመትተው መሬት ላይ ወደቁ፤ ምልክቶችና ድንቆችም ተከተሉ። ከነጮቹ ወዳጆች ጋር ታላቅ አንድነት የነበረ ይመስል ነበር። የድንኳን ስብሰባውን የሚመሩት ሽማግሌ ጄምስ ታውሰን ነበሩ፤ በክርስቶስ ወንጌል አበባቸው ላይ ነበሩ። ምስኪን ወንድም ግን! ጌታ በምሕረቱ መንገድ ጴጥሮስን እንደ ተመለከተው ያለ እይታ ይስጣቸው። ክቡር ጳጳስ አለንም በዚያ ነበሩ። አገልጋዮቹ ሁሉ ከጎኔ ነበሩ፤ ሽማግሌውም የስብከት ተራ ሰጡኝ፤ አገረ ገዡም ከብዙ ሕዝብ ጋር ደካማዋን ሴት ሊሰሙ መጡ። ልቤ ደነገጠ፤ እጅና እግሬ ተንቀጠቀጡ፤ ድምፄም ደከመ፤ ነገር ግን ከመክብብ 11:9-10 ተነሥቼ ተናገርሁ። ጥቅሱን ካነበብሁ በኋላ አፌን ከመክፈት በቀር ሌላ የማደርገው ነገር የሌለ መሰለኝ፤ ጌታም ሞላው፤ ስለዚህም እጅግ ተበረታታሁ፤ እጅግ ታላቅ የሕዝብ ጉባኤ ነበር።

ፊቱን በማየት ረክቼ፣
ሁሉን ለፈቃዱ አስረከብሁ።

የድንኳን ስብሰባው ካለቀ በኋላ ሽማግሌው ሌላ የድንኳን ስብሰባ ለመጐብኘት ሄዱ፤ በወረዳው ዙሪያ እንድሰብክም ነፃነት ሰጥተውኝ ሄዱ፤ እኔም እንዲሁ አደረግሁ፤ ከዚያም ወደ ሉዊስታውን ተመልሼ በአሮጌው የሜቶዲስት የስብሰባ ቤት ተናገርሁ፤ በጥቁር ወንድሞቼ መካከል ታላቅ ጊዜ አሳለፍሁ። ወዳጆቼ ስላሳዩኝ ደግነት አመስጋኝ ነኝ፤ በተለይም ቤቱ ቤቴ ለሆነልኝ ለወንድም ፒተር ሉዊስ። የክፍልና የጸሎት ስብሰባዎችን በመምራት ብዙ ደስታ አገኘሁ፤ ወንጌልን መስበክ ግን ታላቁ ተግባር ይመስል ነበር። ወንድም ሉዊስ ወደ ጆርጅታውን ወሰዱኝ፤ በጥቁር ሕዝባችን ቤተ ክርስቲያን ተናገርሁ፤ እጅግም ደስ አለን፤ ጌታ ከየአቅጣጫው ሰዎችን ሳበ፤ በእውነትም ድንቅ የመንፈስ መፍሰስ ነበር፤ በየአቅጣጫው ልቅሶ ነበር። የንስሐ እንባ በአድማጮች ጕንጭ ላይ ቀስ ብሎ ሲወርድ ማየት መልካም ምልክት ነው፤ ቃሉ ከእግዚአብሔር ዘንድ ማረጋገጫ እንዳገኘ እንዳምን ያደርገኛል። የመጨረሻው ስፍራ በወንዙ ራስ ላይ ነበር፤ ከዚያም ወደ ሉዊስታውን ተመለስሁ፤ በጥቂት ቀናትም ውስጥ ወደ ፊላደልፊያ ሄድሁ። ጉዞዬ እጅግ የማይመች ነበር፤ የባሕር ሕመም እጅግ ያዘኝ—በብርቱ ማዕበል ምክንያት መርከቡ ለሁለት ቀን ያህል ከጅረቱ አፍ መውጣት አልቻለም፤ ከዚያ በኋላ ማክሰኞ ጠዋት ከተማ ደረስን። በከተማ ጥቂት ከቆየሁ በኋላ በዲሴምበር 25 ቀን ትሬንተንን ጐበኘሁ። እንደ ልማዴ ተናገርሁ፤ በዚያ ሕያው ስብሰባዎች ነበሩንና፤ ከዚያ በኋላ ቤት አልነበረኝም፤ ጌታ ግን ያዘጋጃል፤ እኅት ሮበርትስና ቤተ ሰባቸው ወዳጆቼ ነበሩና ተቀበሉኝ፤ ብዙ ጊዜም በአንድነት ጣፋጭ ምክክር አደረግን። ከዚያ ወደ ፕሪንስተን ሄድሁ። የኅብረታችን ሽማግሌ ጆሴፍ ሃርፐር ወዳጅ ሆኑልኝ፤ ነገር ግን በባክስ ካውንቲ ወረዳ ከተጋፈጥሁት ጋር የሚመሳሰል፣ በተቃውሞ የቆመ አንድ አውሬ በፕሪንስተን መቋቋም ነበረብኝ፤ የዚህኛው ስም ቶማስ ቮሪስ ሲሆን የአጥቢያ ሰባኪ ነበር፤ መዝሙረኛው ስለ አዳኙ ትንቢት ሲናገር የተጠቀመበትን ቃል ልዋስ፦ «እኩያዬ፣ መሪዬ በእኔ ላይ ተረከዙን አነሣብኝ።» ሰብከን ነበር—በሚቀጥለው ሳምንት ስብሰባዎችን ለማድረግ ወደ ቤቱ እንድመጣ ጋበዘኝ፤ እኔ ግን ለጥቂት ቀናት ታመምሁ፤ በዚህ መሀል የአትልቦሮ ወረዳው ኤስ. አር. የሩብ ዓመት ጉባኤ አደረገ። በፕሪንስተን እንዳልሰብክ ሊከለክሉኝ ተማከሩ፤ ስለዚህም የእርሱ ደጅ ተዘጋ፤ ነገር ግን ጌታ ይባረክ፣ ሌላ ተከፈተ፤ የእኅቱ ባል፣ ክርስቲያን ሰው የሆኑት ወንድም ቶማስ ቪንሳንት ቤታቸውን ከፈቱ። ብርቱ ጊዜ አሳለፍን። ቅዳሜ ወደ ከተማው ገባሁ፤ በማግሥቱ ሁለት ማይል በእግሬ ሄጄ ሁለት ጊዜ ተናገርሁ። የሰንበቱ ጠዋት ተራ የቶማስ ነበር፤ በክፍሉም ሊገናኙት የመጡት ሁለት ሰዎች ብቻ ነበሩ። በፕሪንስተን የዚያ ቤተ እምነት ሽማግሌ በሆኑት በክቡር ዉድሆል ፈቃድ በጥቁሮቹ የፕሬስቢቴሪያን ቤተ ክርስቲያን ለረቡዕ ምሽት ቀጠሮ እንድይዝ ግብዣ መጣልኝ። ቶማስ ቮሪስ ሜቶዲስት ቢሆንም እንደሚያገሣ አንበሳ ነበር—እንደ ተነገረኝ ስብሰባውን እንዲያስቆሙለት ወደ ሽማግሌ ዉድሆል ሄደ። ስብሰባው ግን ቀጠለ፤ የተከበረና ምቹ ጉባኤ ነበር። ሰበክሁ፤ የክፍልና የጸሎት ስብሰባዎችን መራሁ፤ መጻሕፍትንም አንብቤ አብራራሁ። ሐዘንና ደስታ ነበረን፤ የሰይጣንም መንግሥት ሲወድቅ አየሁ። ወንድም ጄ. ኤች. እንደ ገና በዙሩ በመጡ ጊዜ፣ በሆነ ምክንያት ቶማስን ከዚያ ክፍል አነሡት፤ ሊገናኙት አልፈለጉምና፤ አምስት ወይም ስድስት ሰዎች ባሉበት አንድ ክፍል ላይም አደረጉት፤ ደግሞም ከሰሱት፤ ፈቃዱንም ወስደውበት በቃል ብቻ የተሰጠ ፈቃድ ተዉለት። ስለ መለኮታዊ ኃይሉ ለእግዚአብሔር ክብር ይሁን። በእርሱ ውድቀት ደስ አይለኝም፤ ነገር ግን በመስቀሉ ጠላቶች ፊት እንድቆም ስለሚያስችለኝ ስለ እግዚአብሔር ጸጋ ደስ ይለኛል። ለእግዚአብሔር ክብር ይሁን፤ በክርስቶስ ወንጌል አላፍርም፤ የእግዚአብሔር ኃይል ለማዳን ነውና። ከኤፌሶን 2:8 ተነሥቼ ተናገርሁ። በቃልና በትምህርት ሕይወትና ነፃነት ተሰማኝ። ስለ ድሉ እግዚአብሔር ይመስገን፤ ከጥቁሮቹ የፕሬስቢቴሪያን ቤተ ክርስቲያን ሽማግሌዎች አንዱ የሆኑት ወንድም ኦካም ወደ ቤታቸው ጋበዙኝ፤ እርሳቸውና ባለቤታቸውም እንደ ክርስቲያኖች ያዙኝ፤ በእርግጥም ክርስቲያኖች እንደ ነበሩ አምናለሁ፤ ልቤ ለእነርሱ በፍቅር ይግላል። በአንድ የመኖሪያ ቤት ውስጥ ስብሰባ አደረግሁ።

ጃንዩዋሪ 1827። ስለ መጋቢነቴ ለአምላኬ ያለብኝን ታላቅ ኃላፊነት ሳሰላስል፣ መስቀሉን ዞሬ ባልፈው ወይም ከሸክሙ በታች ብሸማቀቅ በወደድሁ ነበር፤ ነገር ግን እንደ ሰማይ ምሰሶዎች በጸኑት በእግዚአብሔር የተስፋ ቃሎች ላይ አርፋለሁ። በዚህ ስፍራ ድካሜ ለጥቂት ጊዜ ጋብ ይላል።

ኤፕሪል 1827። ጤንነቴ ደካማ ስለ ነበረ እንደ ቀድሞው ብዙ አልተጓዝሁም፤ በዚህም፣ እንደ ሌሎቹ የማሰላሰል ጊዜያት ሁሉ፣ በመጠኑ ተጨንቄ ነበር፤ ለስሜቴ የሚስማማ ነገር ለማግኘትም ወደ መዝሙር መጽሐፍ ዞርሁ፤ ቅኔውም እንዲህ የሚል ነው፦

1. አባቴ፦ ልጆች ሆይ፣ ጸጋዬን ፈልጉ
ሲል በሰማሁ ጊዜ፣
ልቤ ሳይዘገይ እንዲህ ይመልሳል፦
የአባቴን ፊት እፈልጋለሁ።

2. ፊትህን ከእኔ አትሰውር፤
ነፍሴንም በቍጣ አታርቃት፤
የሕይወቴ አምላክ ሆይ፣ በጭንቅ ቀን
ወደ አንተ እሸሻለሁ።

3. ቅርብና ውድ ወዳጆችና ዘመዶች
ተቸግሬ እንድሞት ቢተዉኝ፣
አምላኬ ሕይወቴን ይጠብቃል፤
ጕድለቴንም ሁሉ ይሞላል።

4. ጸጋህ መጽናኛ ሆኖ እንደሚገለጥ
ነፍሴ ባታምን ኖሮ፣
የዛለው ሥጋዬ በኀዘን በሞተ ነበር፤
ተስፋዬም ከንቱ አልሆነም።

5. እናንተ የምትንቀጠቀጡ ቅዱሳን፣ ጌታን ተጠባበቁ፤
ድፍረታችሁንም አጽኑ፤
መንፈሳችሁ ሲዝል ያነሣዋል፤
ከተስፋችሁም እጅግ ያልፋል።

ሆኖም በዚያው ወር ከጳጳሱና ከሽማግሌዎቹ ጋር ወደ ባልቲሞር ሄድሁ፤ በታላቅ ስብከት ሥር ደስ አለኝ፤ እኔም ብዙ ስብከቶችን ሰበክሁ። እግዚአብሔር ይመስገን፤ በእግዚአብሔር የተገደሉትም ብዙ የሆኑ ይመስሉ ነበር። ከዓመታዊው ጉባኤ በኋላ አእምሮዬ ለሁለተኛ ጊዜ ወደ ኢስተርን ሾር መራኝ፤ ከቤተ ክርስቲያኑ ጋር ጥቂት ቀናት አሳለፍሁ። (የአገልግሎት ክልሉ ሽማግሌ ፒተር ዲ. ሹማን ነበሩ።) ከዚያም ወደ ባልቲሞር ተመለስሁ፤ ከዚያ ወደ ፊላደልፊያ ከተማ፣ ከዚያም ከ40 እስከ 60፣ ከዚያም እስከ 100 ማይል በሚደርስ ዙሪያ አጫጭር ጉብኝቶችን አደረግሁ፤ ከዚያም ለሁለተኛ ጊዜ ወደ ሉዊስታውን የድንኳን ስብሰባ ወረድሁ፤ ከዚያም በማውንት ኤፍሬም፣ ኒው ጀርሲ ወደሚደረግ የድንኳን ስብሰባ ሄድሁ። በኦገስት መጨረሻ ወደ ኒው ዮርክ የድንኳን ስብሰባ ተነሣሁ፤ እዚያ ስደርስ አንድ ወይም ሁለት ጊዜ ተናገርሁ። እንደ ሌሎቹ ስፍራዎች ሁሉ፣ የድንኳን ስብሰባችን ቀድሞ እንዳየሁት ታላቅ አልነበረም። በሁለቱም አብያተ ክርስቲያናት ተናገርሁ። በጌታ ደስ እያለን በአንድነት መልካም ጊዜ አሳለፍን። ከዚያም ወደ አልባኒ ሄድሁ፤ በኖርዝ ወንዝ ሽቅብ መቶ ስድሳ ማይል አስደሳች ጉዞ አደረግሁ፤ በጉዞዬ ሁሉ ተራሮቹና አስደናቂ ግርማቸው ሰበኩልኝ። ኦ፣ የእግዚአብሔር ጥበብ! በዓይናችንም እንዴት ድንቅ ነው! የማያምነውን፣ አዎን፣ አምላክ የለም የሚለውን እንኳ አንድ የመጀመሪያ ምክንያት እንዳለ ለማሳመን ይበቃል። ከተገኙት ውጤቶች ተነሥታችሁ በእውነት ከእግዚአብሔር የሚመጣውንና የእንፋሎት መርከቦችን በመሥራትና በሌሎችም ታላላቅ አዳዲስ የመካኒክ ፈጠራዎች የሚታየውን የሰው ልጆችን ብልሃት ተመልከቱ። በተነሣንበት ቀን ጉዞውን ፈጸምን፤ እኔም ፈጽሞ በእንግዶች መካከል ራሴን አገኘሁት። ነገር ግን የሜቶዲስት ወዳጆችን ጠየቅሁ፤ እጅግ የተከበረ ጥቁር ቤተ ሰብ የሆኑትን የወንድም ስትሪተርን ቤተ ሰብ አገኘሁ። በታላቅ ደግነት ያዙኝ፤ እነርሱ በነጩ ጳጳስ ሥር፣ እኔ ደግሞ በጥቁሩ ጳጳስ ሥር ነበርን። ነገር ግን ያው እምነት፣ ያው ትምህርት፣ ያው ጥምቀት፣ ያው መንፈስ ነበረን። ለእግዚአብሔር ክብር ይሁን። በጥቁሮች መካከል ባፕቲስቶች በልጠው ነበር። ለእኔ አንድ ሰፊ አዳራሽ ተዘጋጅቶ ነበር፤ ከልዩ ልዩ ቤተ እምነቶች የተውጣጣ ታላቅ ጉባኤም ነበረን። ከእነዚህ ቃላት ተነሥቼ ተናገርሁ፦ ለአሕዛብም ሁሉ ምስክር እንዲሆን ይህ የመንግሥት ወንጌል በዓለም ሁሉ ይሰበካል፥ በዚያን ጊዜም መጨረሻው ይመጣል። እግዚአብሔር ቃሉን አጸና፤ ኃጢአተኞች ጮኹ፤ አንዳንዶቹ መሬት ላይ ወደቁ፤ ሌሎቹ አለቀሱ፤ ክርስቲያኖች ግን ደስ አላቸው። የደች ፕሬስቢቴሪያን ቤተ ክርስቲያን አባል የነበሩ አንዲት ጥቁር ሴት በዚያ ነበሩ፤ ባላቸው የየትኛውም ቤተ ክርስቲያን አባል አልነበሩም፤ ነገር ግን በአእምሮ ጭንቀት ውስጥ ነበሩ። ጌታ ልባቸውን ነካው፤ ከሦስት ቀን በላይ አዘኑ። ወደ ቤታቸው እንድመጣ አስጠሩኝ። ጐበኘኋቸው፤ በቤታቸውም የጸሎት ስብሰባ አደረግሁ። ከዚያ ሰንበት ሁለት ሳምንት በኋላ የሜቶዲስትን ቤተ ክርስቲያን ተቀላቀሉ። በመጀመሪያው ሰንበት ከሰዓት በኋላ ጀምሮ ሦስት ጊዜ ተናገርሁ፤ ታላቅ ጉባኤ ነበረን፤ ማታ ደግሞ ከዚያ የበለጠ ነበር። ጥቅሱ፦ እንደዚህ ሰው ማንም እንዲሁ ከቶ አልተናገረም። የእግዚአብሔር መንፈስ በተአምራዊ ሁኔታ ፈሰሰ። በተከታዩ ሦስተኛ ቀን ምሽት ከእነዚህ ቃላት ተነሥቼ እንደ ገና ተናገርሁ፦ ፍሬም ሊፈልግባት መጥቶ ምንም አላገኘም። በመልክ ሲታይ ምንም የተደረገ ነገር አልነበረም፤ እግዚአብሔር ግን ቃሉን ዕድሜዋ ከአሥራ አንድ እስከ አሥራ ሁለት ዓመት ወደምትሆን የአንድ ጨዋ ሰው ልጅ ወደ አንዲት ትንሽ ልጅ ልብ መራው። እኔ ከዚያ ከመሄዴ በፊት ቤተ ክርስቲያንን ተቀላቀለች። እኔ ከመሄዴ በፊት ሚቸል የተባሉ አንድ መልካም አረጋዊ ሚስዮናዊ ወደ ከተማዋ መጥተው ሦስት ስብከቶችን ሰበኩ፤ በእነርሱም ታላቅ መነቃቃት ሆነ። ሽማግሌው በአልባኒ ከተማ በሰሜንና በደቡብ የጸሎት ስብሰባዎችን ወሰኑ። በአንድ ትምህርት ቤት ውስጥ ሁለት ወይም ሦስት ስብከቶችን ሰበክሁ፤ የመጨረሻውን የተናገርሁት በወንድም ስትሪተር ቤት ከማቴዎስ 21:12 ተነሥቼ ነበር። ግዴታዬን በመፈጸም በዚያ ስላሳለፍሁት አስደሳች ጉብኝት እግዚአብሔርን አመሰግናለሁ። ይህ የሜቶዲስት ሰባኪ ሚቸል የጆን ስቴዋርድ ፍሬ ነገር የሚባል መጽሐፍ ይዘው ነበር፤ ጆን ስቴዋርድ ወደ አገልግሎት በተአምራዊ ሁኔታ የተጠራ ጥቁር ሰው ሲሆን፣ በሳንደስኪና በዚያ ግዛት ያሉትን የሜቶዲስት ሕንዶች ወደ ክርስትና በማምጣት የተሳካለት የመጀመሪያው ሰው ነበር፤ ሚቸልም መጽሐፉን በአልባኒ ሸጡት፤ መጽሐፉም ጾም እንድናደርግ በማበረታታት ከመነቃቃቱ ጋር የሚፈለገውን ውጤት ያመጣ ይመስል ነበር።

አሕዛብ በጌታችን በኢየሱስ ስም የመዳንን ድምፅ መስማታቸውን ማሰላሰል ወይም ማሰብ ምንኛ መልካም ነው! በሰንበት ቀን ብዙ ሰዎች በቤተ ክርስቲያን ላይ ሲጨመሩ አየሁ። ስለ እነርሱ በአእምሮዬ ከጌታ ጋር መያዜን ቀጠልሁ፤ በጸሎት ስብሰባዎቻቸው በአንድ ምሽት ሦስትና አራት ሰዎች እንደሚመጡ በተነገረኝ ጊዜም አእምሮዬ ወደ ስኬኔክታዲ ለመሄድ ነፃነት ተሰማው። እኅት ስትሪተር ከእኔ ጋር አሥራ አራት ማይል ተጓዙ፤ በዚያም አሥራ አንድ ቀን ቆየሁ፤ በዚያ ስፍራ ለስብከት የተመደበ አንድ ሰፊ ሰገነት ክፍል ነበር፤ በዚያም ለጥቂት ጥቁር ሰዎች ብዙ ጊዜ ተናገርሁ። እነርሱ በነጩ ሽማግሌ ሥር ነበሩ፤ እርሳቸውም ወዳጄ ነበሩ፤ ለእነርሱ እንድናገርም በነጩ ወንድም ቤት ስብሰባ ወሰኑልኝ። መልካም ጊዜ ነበረን። ሕዝቡ ግን የኢየሱስ ክርስቶስን ሃይማኖት ለማስፋፋት ግድ የሌለው መንፈስ ስለ ነበረባቸው የእግሬን ትቢያ ትቼላቸው ሄድሁ። ወደ ዩቲካ በሚሄድ የቦይ ጀልባ ተሳፈርሁ፤ በዚያም የራሴን ኅብረት፣ የአፍሪካ ሜቶዲስት ኤፒስኮፓል ቤተ ክርስቲያንን አገኘሁ፤ የተሳካ ጊዜ ነበረን። በቦይ ጀልባው ላይ ተናገርሁ፤ የጸሎት ስብሰባዎችንም አደረግሁ። የዚህ ሕይወት ችግሮችና ሕዝቡ በተራሮች ላይ እንደ ቆቅ መታደኑ ቢኖርም በዚያ መጋቢ ነበረ። ይህም ሰው በሕዝቡ መካከል ያለውን ጠቀሜታ ያሳጣዋል፤ የጌታ ሥራ ግን ቀጠለ፤ የእግዚአብሔርን ሥራ ሊያስቆም የሚችል በጠላት የተሠራ መሣሪያ የለም። ስለዚህ የምንፈራው ነገር የለንም። ታላላቅና የተከበሩ ጉባኤዎች አሉን፤ ሰውን ከሚመጣው ቍጣ እንዲሸሽ በማስጠንቀቅም ብርታት ተሰማኝ። ምልክቶችና ድንቆች አንዳንድ ጊዜ ባይከተሉ ኖሮ በእርግጥ በሞትሁ ነበር፤ ስለሚያረሰርሰው ዝናብ ግን ለእግዚአብሔር ክብር ይሁን። የክፍል ስብሰባ መራሁ፤ የጸሎት ስብሰባዎችን አደረግሁ፤ ወደ ሮቼስተር በሚሄድ በሌላ የቦይ ጀልባም ተሳፈርሁ፤ ጉዞዬ አስደሳች ነበር። ብዙም ሳይቆይ አንዳንድ ሜቶዲስቶችን አገኘሁ፤ የአጥቢያ ሽማግሌያችንም በዚያን ጊዜ ጐበዝ ሰባኪ ነበሩ። በዚያ ሦስት ወይም አራት ሳምንት ቆየሁ፤ እርሳቸውም በታላቅ ደግነት ያዙኝ፤ መንገዴንም ከፈቱልኝ። አዲስ የጡብ ቤተ ክርስቲያን ሠሩ፤ ምድር ቤቱ ለትምህርት ቤቶች ነበር፤ የማዕዘኑ ድንጋይም እኔ በዚያ ሳለሁ ተቀመጠ። ሽማግሌው መልካም ስም ያላቸው ሰው ነበሩ፤ የልዩ ልዩ ቤተ እምነቶች ጥቁር ሰዎች ቢሆኑም እጅግ አንድነት ነበራቸው። ሽማግሌው ከዚያ እስከ ቡፋሎ ድረስ ያለውን የአገልግሎት ክልል ይመሩ ነበር፤ በዚያን ጊዜም የሩብ ዓመት ጉባኤ ነበራቸው። ከእርሳቸው ጋር ሮቼስተርን ለቅቄ ሰባ ማይል ገደማ ተጓዝሁ። በማግሥቱ ጠዋት ሉዊስታውንን ለቅቄ ሰባት ማይል ተጓዝሁ፤ ሐይቆቹን ተሻግሬ ወደ ብሪታንያ ወገን ገባሁ። ሮቼስተርን ስንለቅ በረዶው እስከ ቍርጭምጭሚት ይደርስ ነበር፤ ከሉዊስታውን አሥር ማይል ሲቀረን መሬቱ ደረቅና ጠንካራ ሆነ፤ ሐይቆቹን ስንሻገር ደግሞ ጥርት ያለና ቀዝቃዛ ነበር፤ አየሩም እጅግ ንጹሕ ነበር። ንጹሕ አየር ስተነፍስ ይህ የመጀመሪያዬ እንደ ሆነ ለሽማግሌው ነገርኋቸው። አንድ ማይል ገደማ በእግሬ ሄድሁ፤ መጀመሪያ ያረፍሁበት ቤት የእኅት ሆልምስ ቤት ነበር። እንግድነትና ብቸኝነት ተሰማኝ። የእግዚአብሔር ሰላም በቤቱ ላይ ያድር እንደ ሆነ ለማየት ጠበቅሁ። ከመተዋወቄ በፊት ከወንበሬ ተነሣሁ፤ የእግዚአብሔርም ኃይል በሕዝቡ ላይ ወደቀ፤ እግዚአብሔርም የመለሰልኝ መሰለኝ። በዚህ የመንፈሳዊ ወይን አትክልቱ ክፍል እግዚአብሔር ክንዱን እንደሚገልጥ ፈጽሞ ተረዳሁ። በናያጋራ ቤተ ክርስቲያን ነበረን፤ ሽማግሌው በዚያና በወረዳው ዙሪያ እስከ አርባ ወይም ሃምሳ ማይል ቀጠሮዎችን ያዙልኝ፤ አሁን ከፊላደልፊያ ስድስት መቶ ማይል ገደማ ርቄ ነበር። የቀድሞ ባልንጀሮቼና ወዳጆቼ መጓደል ተሰማኝ፤ ሽማግሌውና ዲያቆኑ በሁለት ቀን ውስጥ ሰባ ማይል ገደማ ርቆ በዮርክ ግዛት የሩብ ዓመት ጉባኤ ለማድረግ ወደ ቡፋሎ ሄዱ። ለሕዝቡ መናገር ጀመርሁ፤ እግዚአብሔርም ቃሉን አጸና፤ የኃይሉንም ብዙ መገለጥ አየሁ—የናያጋራ ሕዝብ ደግና ክርስቲያናዊ ሕዝብ መሰሉኝ። ነጮቹ ነዋሪዎችና እጅግ ዝነኛ የሆኑ ሴቶችም ከእኛ ጋር ተባበሩ። ወደዚያ የመጡት ባሪያዎች ነፃነታቸው ተሰማቸው፤ የትምህርትን አስፈላጊነት ማየት ጀመሩ፤ በመካከላቸውም ማንበብና መጻፍ እንዲያስተምራቸው አንድ ነጭ ሰው ቀጠሩ፤ የሰንበት ትምህርት ቤቶችም አሏቸው። ከነፃ ግዛት የመጡ ብዙዎች በዚያ ሆነው ለወገኖቻቸው የትምህርትን ዕውቀት በማስረጽ የበለጠ ፍላጎት አለማሳየታቸው ያስደንቀኛል። ክረምቱ ቀዝቃዛ ነበር—እንዲህ ያለ ፈጽሞ አጋጥሞኝ አያውቅም—ነገር ግን እጅግ ለጤና ተስማሚ ነበር። ናያጋራ ወደምትባል ከተማ ሄድሁ። በአንድ የመኖሪያ ቤት ተናገርሁ። በማግሥቱ ምሽት በአሮጌው የሜቶዲስት ቤተ ክርስቲያን የተከበሩ ሰዎች ለሞሉበት ታላቅ ጉባኤ ተናገርሁ። ሦስት ሴቶች ነበሩ፤ አንዷ የአንድ ታላቅ ዳኛ ባልቴት፣ ሌሎቹም የላቀ ትምህርት ያላቸው ልጃቸውና እኅታቸው ነበሩ፤ በዚህ አስፈላጊ የክርስቶስ ወንጌል ሥራ ከእኔ ጋር ተሰማሙ። በስብሰባችንም ከእኛ ጋር ተሰበሰቡ። ዕድሜዋ 8 ወይም 9 ዓመት የሚሆን አንዲት ትንሽ ልጅ ሃይማኖትን ተለማመደች፤ በሕዝብ ፊትም ጸለየች፤ የግል አምልኮዋንም ትጠብቅ ነበር—በልጅነት ስለሚጀመር እግዚአብሔርን መፍራት ይህ ይበቃል። ልጅን በሚሄድበት መንገድ ምራው፤ በሸመገለም ጊዜ ከእርሱ ፈቀቅ አይልም። ነገር ግን ከልጆቻችን ጥቂቶች ብቻ ይህን በልጅነት የሚጀመር እግዚአብሔርን መፍራት መለማመዳቸው ያሳዝናል፤ ምክንያቱን ፈልገን ልናገኝና ክፉ ውጤቱን ልናስወግድ ይገባናል፤ ልጆቻችንንም በብዙ ትዕቢትና አረማዊነት ልናሳድጋቸው አይገባም። እኛ እንደ ሕዝብ በአጠቃላይ ድሆች ነን፤ ብዙ የፋሽን ለውጦችን ልንችል አንችልም፤ ልጆቻችን ግን አድገው ይመኙታል፤ ብዙ ጊዜም ሴቶችም ሆኑ ወንዶች ራሳቸውን ለመደገፍ በምትኩ ክፉ ልማዶችን ይይዛሉ፤ እጅግ የተከበሩ ቢሆኑም እንኳ በወላጆቻቸውና በቤተ ዘመዶቻቸው ላይ ብዙ ጊዜ ነቀፋ ያመጣሉ። ሥራ የተከበረ ነውና፣ ሀብትን የማግኛና የመጠበቂያ መንገድም ነውና ልጆቻችንን በትጋት እናሳድጋቸው። ከናያጋራ ወደ ቡፋሎ ደጋግሜ ተመላለስሁ፤ በአብያተ ክርስቲያናችንም መደበኛ ቀጠሮዎች ነበሩኝ። በጥቁሮቹ መካከል አንዱ ሌላውን በክብር ለመብለጥ እየሞከረ ታላቅ ተቃውሞ ነበረብን። ከሰባኪዎቻችን አንዱ በዓመት አርባ ዶላር በሚል ተስፋ ትቶን ሄደ። ምስኪን ሰው! ከገንዘቡ ጋር እንደ ጠፋው እንደ ጠንቋዩ ሲሞን ነበር። የወረዳችን ተዘዋዋሪ ሰባኪ መለያየቱ በሆነበት እሑድ አልነበሩም፤ ጌታ ግን ከእኛ ጋር ነበር። ለቀረው ጉባኤ ሦስት ጊዜ ተናገርሁ፤ ጉባኤውም ብዙ ተመልካቾች በመጨመራቸው እጅግ በዛ፤ ታላቅ መልካም ነገርም ተከተለ፤ ለሁለት ወይም ሦስት ወራትም መዝራትና መሰብሰብ ቀጠልን፤ ጌታም ድካማችንን አብዝቶ ባረከ። ግዴታዬን እንደ ፈጸምሁ ስለ ተሰማኝ ተነሥቼ ሐይቁን ከቡፋሎ ወደ ፎርት ጆርጅ ተሻገርሁ፤ ከዚያ ስምንት ማይል ገደማ ርቄ ልናገር ሄድሁ፤ ቀዝቃዛ ነበር፤ በረዶውም በፍጥነት ይወርድ ነበር—ከሰዓት በኋላ አራት ሰዓት ነበር—ጉባኤው ተሰብስቦ ተበትኖ ነበር። በበረዶ ላይ በሚንሸራተት ጋሪ ውስጥ ነበርን፤ ነጂውም መንገድ ጠፋበት፤ ሁላችንም በወደቁ የዛፍ ጫፎች መካከል በአንድ ረግረግ ውስጥ ገባን፤ ነገር ግን ተመልሰን አንድ ቤት አገኘን፤ ሌሊቱንም ሁሉ በዚያ አደርን፤ በማግሥቱም ጠዋት በአሥራ አንድ ሰዓት ለጸጥተኛ ጉባኤ ተናገርሁ፤ ጉባኤው ከሁሉም ቤተ እምነቶች የተውጣጣ ቢሆንም ጌታ ከእኛ ጋር ነበር። ሌላ ስብሰባ ቀጠርሁ፤ ስምንት ማይል ገደማም በፈረስ ጋልቤ ሄድሁ—በረዶ ይወርድ ነበር፤ ከዝናብ ጋር የተቀላቀለም ነበር—ለሕዝቡ ከተናገርሁ በኋላ ፈጽሞ ተሰናብቻቸው ሄድሁ፤ ለሕንዶቹም ቀጠሮ ያዝሁ፤ ከአለቆቻቸው ሁለቱ እኔ ወዳረፍሁበት ስፍራ ሊያዩኝ መጡ። ስለ እኛ እንዲጸልዩ ጠየቅኋቸው፤ እሺ አሉ፤ ነገር ግን በገዛ ቋንቋቸው ጸለዩ። በገዛ ልቤ የእግዚአብሔር ኃይል ተሰማኝ። ከዚያም ስለ ጉዳዩ ሸንጎ ተቀመጡ፤ ከቡፋሎ ከተማ ሦስት ማይል ገደማ ርቃ በምትገኘው በቡፋሎ መንደር እንድጐበኛቸውም ፈቀዱልኝ። ተጉዘን ከአምልኮ ሰዓታቸው በፊት ደረስን፤ ትምህርት ቤታቸው ገና አልተበተነም ነበር፤ ከጥቂት ጊዜ በኋላ የ50 ልጆችን ትምህርት ቤት አሰናበቱ—ለአምልኮም ሲሰበሰቡ አንድ አረጋዊ አለቃ ሲመጡ አየሁ፤ ቆመውም እጅግ በመንፈሳዊነት ጸለዩ፤ እንባ በጕንጫቸው ላይ ይወርድ ነበር። ከእነርሱ ጋር ለማምለክ እንዳልመጣሁ፣ ነገር ግን አምልኮአቸው ካለቀ በኋላ ልሰብክላቸው እንደምፈልግ ነገርኋቸው። ሸንጎ ተቀምጠው እንድሰብክላቸው ተስማሙ፤ እኔ ግን የልጆቹን አካሄድና እንቅስቃሴ ከማድነቅ ልቈጠብ አልቻልሁም። መምህራኑ በእንግሊዝኛ ቋንቋ ያሳድጓቸዋል፤ አንዳንዶቹንም በእንግሊዝ ዘይቤ ያለብሷቸዋል፤ አብዛኞቹ ግን በሕንድ ዘይቤ ለብሰዋል፤ አረጋውያኑ ሕንዶችም በብርድ ልብሶቻቸው ተጠቅልለዋል። አንዳንዶቹ ከሰባት ወይም ከስምንት ማይል ዙሪያ መጥተው ተቀበሉኝ—ቤቱን ሞሉት። ወቅቱ የማርች ወር ነበር—ዝናብና በረዶ ይወርድ ነበር—ሆኖም በቆዳ ጫማዎቻቸው በእግር መጡ፤ አንዳንዶቹም ራሳቸውን አልሸፈኑም ነበር—ታላቅ ጉባኤ ሆኑ። ሽማግሌያቸው ወይም ሚስዮናዊያቸው በዚያ ቀን ሌላ ነገድ ሊያስተምሩ ሄደው ነበር፤ እርሳቸውም በጣም ቀለል አድርገው ብቻ ያስተምሯቸው ነበር፤ ከበራሪ ጽሑፎችም የሌሎችን ልምምዶች ያነቡላቸው ነበር። መዝሙሩን በቋንቋችን በማስታወቅ ጀመርሁ፤ አስተርጓሚውም በቋንቋቸው ተናገረ። መዝሙሩም እንዲህ የሚል ነበር፦ ኦ፣ ለመዘመር ሺህ ልሳናት ቢኖሩኝ፣ ወዘተ.። በሚያምር ሁኔታ ዘመሩት—ሁለት ረጃጅም አግዳሚ ወንበሮች የሞሉ ሰዎች በኖታ ዘመሩ (መጻሕፍቶቻቸው በገዛ ቋንቋቸው የታተሙ ነበሩ)፤ ዜማውም እኛ በጉባኤዎች የምንጠቀምበት ዓይነት እጅግ የታወቀ ዜማ ነበር። ግልጥ አድርጌ፣ ቀስ ብዬና በቀጥታ ወደ ልብ የሚደርስ ቃል ተናገርሁ፤ አስተርጓሚውም ከእኔ ቀጥሎ በሕንድ ቋንቋ ተናገረው፤ ከሴቶቹም አንዷ አሜን ብላ ጮኸች። በመካከላቸው ብዙ ልቅሶ ነበር፤ ውድ አንባቢ ሆይ፣ ልብ በል፤ ከእስራኤል ያመፀና ሊገዛ ያልፈቀደ ሕዝብ ቢሆኑም እንኳ፣ ሊሠለጥኑና ክርስቲያኖች ሊሆኑ ይችላሉ። አሕዛብ ልንላቸው እንችል ይሆናል፤ እነርሱ ግን የክርስቲያን መንፈስ ተሰጥቷቸዋል። በጉብኝቴ ደስ አለኝ፤ ሚስዮናዊው በዚያ ምሽት እንድናገርላቸው ፈለጉ፤ እኔ ግን በዚያ ሌሊት በቡፋሎ ቀጠሮ ነበረኝ፤ ከዚያ በኋላ አእምሮዬ ጸጥና ሰላማዊ ሆነ። ማክሰኞ፣ ኤፕሪል 1 ቀን ወደ ፊላደልፊያ ለመመለስ ተነሣሁ፤ ሜይ 18 ቀንም ቤቴ ደረስሁ።

በዚያ ዓመት ሁለት ሺህ ሦስት መቶ ሃያ አምስት ማይል ተጓዝሁ፤ መቶ ሰባ ስምንት ስብከቶችንም ሰበክሁ። ነፍሴ ሆይ፥ ስለ ጤናና ስለ ብርታት እግዚአብሔርን ባርኪ፤ በልዩ ልዩ የሕይወት ሁኔታዎች ውስጥ ስለ ጠበቀሽም ስሙን አክብሪ።

የሕይወቴ አምላክ ሆይ፣ ቸር ኃይልህ
ነፍሴን በልዩ ልዩ ሞቶች መካከል መራት፤
የተወሰነችውን ሰዓት ገለል አደረገ፤
ወይም የሚሰምጠውን ራሴን ቀና አደረገ።

በቡፋሎ ሳለሁ ወደ ምዕራብ የሚደረግ ጉዞ እጅግ ግልጥ ሆኖ ስለ ታየኝ በፊላደልፊያ ከተማ ከአምስት ሳምንት በላይ መቆየት አልቻልሁም፤ ከዚያም ወደ ምዕራቡ አገር ሄድሁ። በፖስታ ሰረገላ ተነሣሁ፤ መጀመሪያ በዌስትታውን አረፍሁ፤ በገዛ ኅብረታችንም ቤተ ክርስቲያን ተናገርሁ፤ ከዚያም በዌስት ቼስተር በአሮጌው የሜቶዲስት ኤፒስኮፓል የነጮች ኅብረት ተናገርሁ። ጸጥ ያሉ አድማጮች የሞሉበት ታላቅ ጉባኤ ነበረን። ነፃነት ተሰማኝ፤ ነገር ግን ታላቅ የእግዚአብሔር ኃይል መገለጥ አልነበረም። በልዩ ልዩ ስፍራዎች ብዙ ስብሰባዎችን አደረግሁ፤ ሕሙማንንም ጠየቅሁ። ግዴታዬን ከፈጸምሁ በኋላ ከዚያ ተነሥቼ ወደ አሮጌዋ ላንካስተር ቀጠልሁ፤ ጥቂት ቀናትም አሳለፍሁ። በዚያ መልካም ቤተ ክርስቲያን አለን፤ ታላላቅ ስብሰባዎችም ነበሩ—የጌታ ቃል ያድግና ይበዛ ነበር። እግዚአብሔር መንፈሱን በእኛ ላይ አፈሰሰ፤ በሰፈሩም እልልታ ሆነ። ከዚያም ወደ ኮሎምቢያ፣ ፔንሲልቬንያ ተነሣሁ። ሕዝቡ እጅግ ተከፋፍሎ ነበር፤ ሁኔታውም እጅግ ጨለማ ይመስል ነበር፤ እግዚአብሔር ግን መራኝ፤ እርሱ ደቀ መዝሙሩን በተኵላዎች መካከል እንደ በግ፣ እንደ ርግብም የዋህ እንዲሆን አዝዞታልና፤ ጨለማው ቢኖርም እግዚአብሔር እኔን በመናገር፣ ሕዝቡንም በመስማት ረዳን፤ ስሙም ተመሰገነ። ሕዝቡ ተባበሩ፤ ፈተናዎችና ደመናዎች ተወገዱ። ከዚያም በመንፈስ ዘመርን፣ ጸለይን፣ ተናገርን፣ እልልም አልን፤ እውነተኛው ሜቶዲዝም ይህ ነው። የክፍል ስብሰባ መራሁ፤ ሕሙማንን ጠየቅሁ፤ የጌታም ሀልዎት እጅግ ሞገስ ሆነልኝ። እምነታችን ጨመረ፤ ተስፋችንም ጸና። ሰባኪዎቹ ደጎች ነበሩ፤ በመልካምም ያዙኝ፤ በእነርሱም እርዳታ ወደ ሃሪስበርግ ጉዞዬን ቀጠልሁ። ስላደረግሁት ጉብኝት አመስጋኝ ብሆንም በዚህ ስፍራ ሁኔታው ጨለማ ይመስል ነበር፤ ሆኖም በማግሥቱ በዚያ ተናገርሁ። በመንገደኞች ሰረገላ ተሳፍሬ ወደ ቻምበርስበርግ ሄድሁ፤ በዚያም ጥቂት ቀናት አሳለፍሁ፤ ወደ ፍሬድሪክታውን፣ ሜሪላንድ ቀጠልሁ፤ በዚያም ተናገርሁ፤ ከዚያ ወደ ሄገርስታውንና ማካላንስበርግ ሄድሁ፤ ልመስክር ይገባኛል፣ እንዲህ ያለ ሕዝብ ማየቴን አላስታውስም፤ የሚያሰክር መጠጥ ጥፋታቸው የሆነ ይመስል ነበርና። የወረዳው አገልጋይ በዚያ ነበሩ፤ የክርስቶስን መስቀል ከመስበክ በኋላም አንዳንድ ምልክቶችና ድንቆች ተከተሉ፤ ከእነርሱም አንዳንዶቹን በመዳን ዳርቻ ላይ እንደማገኛቸውና የቤዛውን ፍቅር ዜማ ከፍ ለማድረግ እንደምረዳ ተስፋ አደርጋለሁ። ሰባኪው ከተለዩኝ በኋላ ምሽት 8 ሰዓት ወደ ፒትስበርግ በሚሄድ የመንገደኞች ሰረገላ ተሳፈርሁ፤ ሌሊቱን ሙሉ እስከ ጠዋቱ 8 ሰዓት ተጓዝሁ። በደግነት ተያዝሁ፤ በሰረገላው ውስጥ ሌሎች ሰዎችም ነበሩ፤ አራቱ ጨዋ ሰዎች ነበሩ፤ እንደ መሰለኝ ከእነርሱ አንዱ ራሱን ጠቢብ አድርጎ በመቍጠር ስለ ሃይማኖት ብዙ ያወራ ነበር፤ ከዚያም ተነሥቶ ብዙ የወረደ መርሕ በአስጸያፊ ቋንቋ አሳየ፤ እኔም ብዙ ጊዜ የሰላ መልስ ሰጠሁት፤ በራሴም መንገድ ገሠጽሁት፤ ሌሎቹ ጨዋ ሰዎችም በዝምታ በንቀት ተመለከቱት፤ በዚህም አፈረ፤ ከዚያ በኋላም በታላቅ ትሕትና ያዘኝ፤ እኔም ተመችቶኝ ከሰዓት በኋላ በ5 ሰዓት ፒትስበርግ ደረስሁ። በዚያ ምሽት ወደ ቤተ ክርስቲያን ሄጄ ከወንድሞቼ የአንዱን ስብከት ሰማሁ። እጅግ ወዳጃዊ የሆኑ ስድስት ወይም ሰባት አገልጋዮችን አገኘሁ፤ እንደ ክርስቲያኖችም ያዙኝ። በፒትስበርግ ስድስት ሳምንት ቆየሁ፤ ከጉብኝቴ በፊት፣ በተለይም እኔ ከመድረሴ በፊት በነበረው ክረምት፣ አንድ ወይም ሁለት መነቃቃቶች ነበሩ፤ የደረስሁትም በኦገስት 1820 የመጨረሻ ቀን ነበር። ድካሜ ተጀመረ—እርሻው ሰፊ ነበር—ጌታ ግን ከእኛ ጋር ነበር—ይህም እጅግ አበረታታኝ፤ በወንጌል አላፈርሁም—ለአይሁዳዊም ሆነ ለአሕዛብ፣ ለሚያምኑ ሁሉ የእግዚአብሔር ኃይል ለማዳን ነውና። በጣም መልካም ስብሰባዎች ነበሩን፤ ሽማግሌውና ሰባኪዎቹ ሁሉ በአንድ ልብ ተቀበሉኝ—ስለ መለኮታዊ ቸርነቱ እግዚአብሔር ይመስገን—እዚያ ማኅበር ባይኖረንም ዊሊንግን እንድጐበኝ ጌታ አነሣሣኝ፤ በደረስሁም ጊዜ ከነጮቹ ጋር ያሉ ጥቂት ጥቁር ሰዎች ያሉበት ትንሽ ክፍል ብቻ አገኘሁ፤ አንድ ጥቁር አረጋዊ ሰው ከኃላፊው ሽማግሌ ጋር ሆነው ቤተ ክርስቲያኑን ፈቀዱልኝ—ሽማግሌው የኮሌጅ ደረጃ ያላቸው ታላቅ ሰባኪ ነበሩ። ታላቅ ጉባኤ ነበረን፤ አንድ ጊዜ ተናገርሁላቸው፤ በሌላ ጊዜም ምክር ሰጠሁ፤ በዚያ ረገድም ምንም ችግር አልተሰማኝም፤ ከዚያ በኋላም ምንም ቢያደርጉልኝ የማይበቃቸው መሰለ። በተከታዩም ሰንበት የክፍል ስብሰባውን በመምራት ረዳሁ፤ ሁላችንም ደስ አለን፤ ማክሰኞም ሽማግሌያችንን ከመለየቴ በፊት በገባሁላቸው ቃል መሠረት ወደ ዋሽንግተን ሄድሁ። በደረስሁም ጊዜ ደጋግ ወዳጆችንና ታላቅ የጥቁር ሰዎች ጉባኤ አገኘሁ። በጌታ ቀን ከክፍሉ ጋር ተገናኘሁ፤ ሕዝቡ በትሕትና ተናገሩ—ልብ የሚቀልጥበት ጊዜ ነበር—በእግዚአብሔር መንፈስ ብዙ ስብከቶችን ሰበክሁ፤ ሕሙማንን ጠየቅሁ፤ በዚሁ መንፈስም አረጋውያንን ለማበርታት ጣርሁ። ግዴታዬን እንደ ፈጸምሁ ስለ ተሰማኝ ወደ ስቲዩበንስቪል፣ ኦሃዮ ሄድሁ፤ አንድ ትንሽ ማኅበር አገኘሁ—በዚያ አንዳንድ እውነተኛ ክርስቲያኖች ነበሩ፤ ቤተ ክርስቲያን አልነበረም፤ ባፕቲስቶቹ ቤተ ክርስቲያናቸውን ፈቀዱልን፤ በዚያም ስብሰባዎች አደረግን፤ ጌታም ከእኛ ጋር ነበር—ጸጥ ያሉ ጉባኤዎች ነበሩ—ቃሉም በኃጢአተኞች ልብ ውስጥ ሠራ—አማኞችም ጸኑ። ጥቂት ቀናት ቆይቼ በጌታ ስም ሄድሁ። ወደ ማውንት ፕሌዘንት ቀጠልሁ፤ በሰባተኛው ቀን ምሽት ደረስሁ፤ ባለአደራውም በሰንበት ጠዋት የስብከት ቀጠሮ ሰጠኝ። በ11 ሰዓት በሥጋም በአእምሮም ደካማ ነበርሁ፤ ጌታ ግን እንደ ተስፋ ቃሉ ከእኛ ጋር ነበር፤ ምን እንድትናገሩ አትጨነቁ፤ ነገር ግን አፍህን ክፈት፤ እኔም እሞላዋለሁ፥ ይላል ጌታ፤ በዚያም ጠዋት በደረቁ አጥንቶች መካከል መናወጥን አመጣ። እግዚአብሔርን የማመስገን መብት ያለው ፍጥረት ቢኖር እኔ ነኝ ብዬ አስባለሁ፤ ያውም በምስጋና፤ እርሱ አስቀድሞ ወዶኛልና እኔ እወደዋለሁ። ስሙ ይባረክ። ለታላላቅ ጉባኤዎች ብዙ ስብከቶችን ሰበክሁ፤ ነገር ግን መነቃቃቶቹ እንደ ሌሎቹ ስፍራዎች ጐልተው አልታዩም። በዚያ ጉዞ አንዳንድ ችግሮች ገጥመውኝ ነበር፤ ነገር ግን በእኛ መካከል የተለመደውን ያህል ብቻ ነበር፤ ብዙ ጊዜ አታላይ ሰዎች ቤተ ክርስቲያንን በእሳት ያቀጣጥላሉና፤ ሊያቃጥሏት ግን አይችሉም።

ሙሴ በእሳት ነበልባል የሚነድድ፣ ነገር ግን የማይቃጠል ቍጥቋጦ አድርጎ አየው። እንደ ወርቅ በእሳት መፈተን ይገባናል። ጉብኝቴ ካለቀ በኋላ አንድ ወንድም (በቤተ ክርስቲያን መሪ የሆኑ) በመንገዴ አሥር ማይል ሸኙኝ፤ በሲንክለርስቪል አረፍሁ፤ ለማግሥቱ ምሽት የስብከት ቀጠሮ ታውጆ ነበር። በ7 ሰዓት በፍርድ ቤቱ ሕንፃ ውስጥ ሥርዓት ላላቸውና ለተከበሩ ብዙ የከተማ ነዋሪዎች ተናገርሁ። ነፃነት ተሰማኝ፤ ሥራውን የሚያጣፍጠውንም የአእምሮ ሰላም ይዤ ሄድሁ። ከታችኞቹ አውራጃዎች የመጡ አንዳንዶች ያሉበት የጥቁሮች መንደር ወደ ሆነችው ወደ ካፕ-ቲን እንድሄድ ረዱኝ፤ እነርሱ ግን ታታሪዎች ናቸው፤ የራሳቸውም ቤተ ክርስቲያን አላቸው፤ ልጆቻቸውንም ወደ ትምህርት ቤት ሊልኩ ነበር፤ ብዙ ስብሰባዎችን አደረግሁ፤ በዚያም እጅግ የተከበሩ አንዳንድ ጥቁር ሰዎች ነበሩ—ጌታም ከእኛ ጋር ነበር—እጅግ የተከበረ አንድ አረጋዊ ቤተ ሰብ ዘንድ አረፍሁ፤ በታላቅ ደግነት ያዙኝ፤ ከ2 እስከ 3 ሳምንት በኋላም ከእግዚአብሔርና ከሰው ጋር በሰላም ተለይቼ ወደ ባርንስቦሮ ሄድሁ፤ በነጮቹ የሜቶዲስት ኤፒስኮፓል ቤተ ክርስቲያን ተናገርሁ፤ ከዚያ ወደ ዜንስቪል ሄድሁ፤ በዚያ ስፍራ ከነገሮቹ ሁኔታ የተነሣ እጅግ ተስፋ ቈረጥሁ። እዚያ የመቆየት አሳብ አልነበረኝም፤ ነገር ግን በመጀመሪያው ቀጠሮ «በወንጌል አላፍርም»—ጳውሎስ፤ የሚለውን ቃል መረጥሁ። ክፍሉ ለሕዝቡ ብዛት እጅግ ጠባብ ነበር፤ ከዚያ በኋላ የሚያሰክር መጠጥ የሚሸት አንድ አረጋዊ ሰው ምክር ለመስጠት ሞከሩ። በሁኔታው ተደነቅሁ፤ ሕዝቡ ሳቀ፤ እኔም ተነሥቼ ወጣሁ። በሌሊት እንደ ገና ለመድከምና ወጣቶቹን ሴቶች በእግዚአብሔር ቤተ ክርስቲያን ውስጥ ስለሚደረግ መጥፎ ጠባይ ክፉ ውጤት ለመምከር ሞከርሁ፤ ከዚያ በኋላም የተሻለ ሥርዓት ሆነ፤ አረጋዊውም ሰው በአልኮል መጠጥ ሰክረው እንደ ነበረ ታወቀ፤ ከቤተ ክርስቲያንም ተወገዱ፤ ከዚያ በኋላም በነጮቹ ሜቶዲስቶች መካከል በሀብታሞችም በድሆችም ዘንድ ታላቅ መነቃቃት ሆነ።

በአንድ ወቅት የወዳጆች (የኩዌከሮች) ማኅበር አባል የነበሩና አሁን የቤተ ክርስቲያኑ አባል የሆኑት ወይዘሮ ዲሊን ለባለአደራዎቹና ለአገልጋዮቹ ተናገሩ፤ እነርሱም ቤተ ክርስቲያኑን ከፈቱ፤ በዚያ ቤተ ክርስቲያን ሁለት ጊዜ ተናገርሁ፤ ከዚያ በኋላ ከዚያ ስፍራ በስተ ጀርባ ባለችው በምዕራብ ዜንስቪል ተናገርሁ፤ አሁንም በጥቁር ወዳጆቼ መካከል ቆየሁ፤ እነርሱም እጅግ የተነቃቁ መሰሉ፤ ከዚያ በኋላ ለራሳቸው የስብሰባ ቤት ለመሥራት ውሳኔ አሳለፉ። ኩዌከር የሚባሉት አንድ ወዳጅ የሚሠሩበትን ቦታ በስጦታ ሰጧቸው፤ እነርሱም ሠሩት። ለእግዚአብሔር ክብር ይሁን፤ ክብሩ በማደሪያው ደጆች ላይ ቆሟልና። ብዙዎች በኃጢአታቸው ተወቀሱ፤ ተለወጡም፤ ብዙዎችም በአሮጌው የሜቶዲስት ቤተ ክርስቲያን ላይ ተጨመሩ፤ እኔም በአዲስ ዓመት ቀን ከዚያ ተነሥቼ ወደ ኒው ላንካስተር ሄድሁ፤ በዚያ ለሦስት ወይም አራት ዓመት የቤት ክፈፍ ብቻ ሆኖ የቆመና ለስብከት ያልዋለ ቤተ ክርስቲያን ነበረን፤ ጌታ ግን መንገድን ከፈተ፤ በሕዝቡም መካከል ታላቅ መነቃቃት ሆነ፤ ዓይናቸውም ስለ ተከፈተ በፈቃደኛ ልብ ተነሥተው አዲስ ቤተ ክርስቲያን ሠሩ፤ እግዚአብሔርም ድካማቸውን ባረከ። ብዙ ስብከቶችን ሰበክሁ፤ የክፍል ስብሰባም መራሁ፣ ወዘተ.። በማርፍበት በማንኛውም ከተማ ሕሙማንንና የተጨነቁትን መጐብኘት ልማዴ ነው፤ ይህም መንፈሳዊ ብርታቴ በጌታ እንዲታደስ ነው። ወንጌልን የሰበክሁት በጌታዬ ተልእኮ ቢሆንም፣ ወንጌልን ብሰብክ እንኳ የምመካበት የለኝም።

በዚያው በኒው ላንካስተር ቤተ ክርስቲያን የፍቅር ማዕድ ከፈትሁ። የጸሎት ስብሰባዎችን አደረግን። በነጮቹ ቤተ ክርስቲያንም ተናገርሁ። ሕዝቡ እጅግ ወዳጃዊ ነበሩ። በክፍል ተገናኘኋቸው፤ አሥራ አንድ ቀን ካለፈ በኋላም ወደ ኮሎምበስ ሄድሁ። ሰባኪዎቹ በአጠቃላይ ለእኔ እጅግ ደጎች ነበሩ፤ ነጮቹም ጥቁሮቹም። አንድ የተከበረ ወንድም ወደ ፊት ሸኙኝ። በረዶ ጣለ፤ እኔም እጅግ በረደኝ፤ ጌታ ግን ከእኛ ጋር ነበር፤ አእምሮዬም ነፃ ወጣ። ይህም ሆኖ ግን ስሜንና እግዚአብሔር በስሙ እንድሠራው መሣሪያ ሊያደርገኝ የወደደውን የሥራውን መርሆች ለማጥፋት የተዘጋጀ አንድ ባላጋራ ገጠመኝ፤ ይህም ጉዳዩን ለባለአደራዎቹና ለሰባኪዎቹ እንድገልጥ አደረገኝ፤ እነርሱም በልቡ ክፋት ይዞ ለአራት ወይም አምስት ዓመት መስበኩ እጅግ አስደነቃቸው። ከመሄዱ በፊት ጠዋት ላይ እንዳየው ተፈቀደልኝ፤ በዚያ ሁሉ ጊዜ እንደ ክርስቲያን ያለ ነገር ሲያናግረኝ ያ የመጀመሪያው ነበር። አእምሮውን ለማሳረፍ ወደ እርሱ ከሄድሁበት ከመጀመሪያው ጊዜ ጀምሮ ያውቅ ነበር። ልቡ ግን መራራ ነበር። መንፈሱ እንደ እፉኝት ሆኖ ተሰማኝ። ነገር ግን የጌታ ቃል በዚያን ጊዜም ተፈጸመ፦ «ፈታኙ በአንቺ ላይ ጎርፍ ቢያስነሣ፣ እኔ በእርሱ ላይ ዓላማ አቆማለሁ።» ከጳጳሱ ዘንድ በራሳቸው ፊርማ የተሰጠ ፈቃዴ በእጄ ቢኖርም እንኳ እኔን ለማስቆም ወደ ፒትስበርግ ደብዳቤ እንደ ላከ ነገረኝ። ካሰብሁት በላይ የከፋ ጠላቴ እንደ ሆነ፣ ኃላፊ ሰባኪ ነኝ እያለ በባዕድ አገር እንዲህ ያለ ምሳሌ በመሆኑም እንዳፈርሁበት ነገርሁት፤ ጭፍን ጥላቻውን እንዲጥልም ለመንሁት፤ ያለዚያ መንግሥተ ሰማያትን ፈጽሞ እንደማያገኝ ነገርሁት። በቅጽበት ትቶኝ ሄደ፤ እስከ ዓመታዊው ጉባኤ ድረስም ዳግመኛ አላየሁትም። ምንም ወንጀል ስላልሠራሁ ቅሬታዬን እንዲያውቁ ለጳጳስ አለን ደብዳቤ ጻፍሁ። ራሳቸውን ሰባኪ ብለው የሚጠሩ ሰዎችን ነቀፋ የመሸከም ግዴታ እንዳለብኝ አልተሰማኝም፤ ጉዳዩም በዓመታዊው ጉባኤ እንዲፈታ ፈለግሁ። ነገር ግን ሰባኪዎቹና መሪዎቹ ጉዳዩን እምብዛም ትኵረት አልሰጡትም። ጉዳዩን በዓመታዊው ጉባኤ ፊት አቀረብሁት፤ ጉዳዩም ተፈታ። እኔ ግን ክረምቱን ሁሉ በዚያ ቆየሁ። ሰበክሁ፤ የክፍል ስብሰባ መራሁ፤ ሕሙማንን ጠየቅሁ፣ ወዘተ.፤ በታላቅ ስኬትም ነበር። ስለ በጎ ሕሊና ምስክርነት እግዚአብሔርን እባርካለሁ። ለረጅም ዘመን በኃጢአት የኖሩ ሰዎች ነቁ፤ እየተንቀጠቀጡም እንዲመጡና ወደ ጽዮን የሚወስደውን መንገድ እንዲጠይቁ ግድ ሆነባቸው።