የዕለት ማስታወሻ፣ ክፍል አንድ

«የልጅነት ዘመናችን ፈጥኖ ያልፋል፣
ደስተኛ ዓመታችንም ብዙም ሳይቆይ ይፈጸማል—
ሣሩን እንደሚያስጌጥ እንደ ንጹሕ ጠል፣
በበጋ ፀሐይ በታች ይደርቃል።
በሰዎች ዘንድ እንዲህ ያለ ሽንገላ—እንዲህ ያለ ተንኰል አለና፣
እንደ ገና ሕፃን መሆንን የማይመኝ ማን ነው?»

በዚህ ጕብኝቴ ወቅት በተለያዩ አቅጣጫዎች በሚገኙ የጨዋ ሰዎች ቤቶች ሦስት ስብሰባዎችን አደረግሁ፤ የሃይማኖትን ደስታ ገና ባልቀመሰው በወንድሜ ቤትም የጸሎት ስብሰባ አደረግሁ። የቀድሞ መልካም ወዳጄ አቶ ሎርተን በአጋጣሚ በዚያ ነበረ፤ እርሱም ወደ ቤቴ መጥቶ እንደ ነበረ፣ አቶ ሊን (ባሌን) በቅርብ እንደሚያውቀው፣ ባሌ በኒው ጀርሲ በስኖው ሂል የቤተ ክርስቲያኑ መጋቢ በነበረበት ጊዜም ብዙ ጊዜ በእርሱ ስፍራ ቆሞ እንደ ሰበከለት ለሕዝቡ ነገራቸው።

ቀጥሎም ለአምስት ቀን በቀጠለ አንድ የድንኳን ስብሰባ ላይ ተገኝቼ ብዙ ጊዜ ሰበክሁ። የበዓለ ሃምሳ የሚመስል የበረከት ዝናብ ወረደልን—ኃጢአተኞች ልባቸው ተወጋ፤ ከሚመጣባቸውም ፍርድ እንዲታደጋቸው ወደ እግዚአብሔር በብርቱ ጮኹ፤ እኔም በድንኳኖቹ ጥላ ሥር በዛፎቹ መካከል እርሱን ለማገልገል ባደረግነው ደካማ ጥረት ጌታ በእጅጉ እንደ ተደሰተ በእውነት አምናለሁ። ኃላፊው ሽማግሌ በካምፑ የመጨረሻ ቀን በአንድ መኖሪያ ቤት ውስጥ ስብሰባ መደበልኝ። ከየሐዋርያት ሥራ 2:41 ተነሥቼ ተናገርሁ። እውነቱ በሁለት ወጣት ሴቶች ልብ ውስጥ ተተከለ፤ እነርሱም ተናግሬ ከተቀመጥሁ በኋላ መጥተው በአጠገቤ ወደቁ፤ እግዚአብሔር እንዲምራቸውም ጮኹ—እኛም ጸለይን፤ ከጌታም ጋር ታገልን፤ ሁለቱም በማመን ደስ አላቸው፤ እስከ ዛሬም በወንጌል እምነት ሕያዋን ሆነው ይኖራሉ። በማግሥቱ ጠዋት አንድ ሰባኪ ወንድም ወደ ሴንት ጆርጅታውን ወሰደኝ። ከዚያም በሕዝብ ማመላለሻ ሰረገላ ወደ ዊልሚንግተን ሄድሁ፤ ወዳጄን ካፒቴን ራያልንም ጠየቅሁት፤ በቤተ ሰቡም ዘንድ ሁለት ቀንና ሁለት ሌሊት አሳለፍሁ። በካምፕ ስብሰባ ለመገኘት ወደ ፊላደልፊያ ሄድሁ። እንደ ገና ወደ ው— ተመለስሁ፤ በዚያም በታይፈስ ትኵሳት ታምሜ ለጥቂት ቀናት በሐኪም እጅ ቆየሁ—ጌታ ግን በሽታውን ገሠጸው፤ የተለመደውን ጤንነቴን መለሰልኝ፤ እኔም ወደ ፊላደልፊያ ተመለስሁ።

ጳጳሱ በቤቴል ቤተ ክርስቲያን እንድናገር ጋበዙኝ፤ እዚህ ግን በመጀመሪያው ልቤ በፍርሃት ተንቀጠቀጠ፤ ይህም አዲስና ታላቅ ጉባኤን ሲያነጋግሩ የራሳቸው አለመገባት ከሚሰማቸው በቀር ማንም በማያውቀው ሁኔታ ነበር። ጥቅሴ ኢሳይያስ 10:10, 11 ነበር። ጉባኤው ከመሰናበቱ በፊት ጳጳሱ በመጀመሪያው ቀን ጠዋት በዌስሊ ቤተ ክርስቲያን ሌላ የስብከት ቀጠሮ ሰጡኝ፤ በዚያም ከኤፌሶን 2:19 ተነሥቼ አማኞችን ለማበረታታት ደከምሁ። አጽናኙ ከእኛ ጋር ነበረ—ከላይ እንደ ጥሩ ውኃ ተረጨን—የላሉት እጆች ቀና አሉ፤ በእውነትም የመታደስ ዘመን ሆነልን። መንፈሱን ስለ ገለጠ ክብር ለእግዚአብሔር ይሁን። «እንግዲያስ ከእንግዲህ ወዲህ ከቅዱሳን ጋር ባላገሮችና የእግዚአብሔር ቤተ ሰዎች ናችሁ እንጂ እንግዶችና መጻተኞች አይደላችሁም።»

በተከታዩ ሐሙስ ሌሊት በዩኒየን ቤተ ክርስቲያን ስለ አዳኜ እንደ ገና አንድ ቃል የመናገር ዕድል አገኘሁ፤ ንስሐ ያልገቡትም የጥቅሴን ምክር እንዲቀበሉ እንዲጠነቀቁ መከርኋቸው፤ ጥቅሱም ራእይ 3:18 ነበር። ጌታ ኢየሩሳሌምን በበራ መብራት እንደ መረመረ ልብን መረመረ፤ በሕዝቡም መካከል የመንፈስ እንቅስቃሴ ሆነ።

ከፊላደልፊያ ሠላሳ ማይል በእግሬ ተጕዤ ወደ ዳውኒንግታውን ሄድሁ፤ በዚያም ሳለሁ አሥር ስብከቶችን ሰጠሁ፤ ከዚያው ስፍራ ተነሥቼ ወደ ወንድም ዌልስ ቤት አሥራ ስድስት ማይል የተጓዝሁበትን ያን የዲሴምበር ብርዳማ ቀን አስታውሳለሁ፤ በዚያም አንድ ሳምንት ቆየሁ፤ በጥቁሮችም በነጮችም መካከል ደከምሁ። በዚያ አንድ ክፍል ስብሰባ ነበራቸው። ሦስት ማይል ወደ ፊት ሄጄ በጌታ ቀን ልባቸው የደነደነ ለሚመስል ሕዝብ ተናገርሁ፤ በተከታዩም ሌሊት አሥር ማይል ከተጓዝሁ በኋላ በአንድ ትምህርት ቤት ሰበክሁ። አሁን የጌታ ጥሪ ወደ ኒው ዮርክ ዌስት ቼስተር እንድሄድ ነበር፤ በዚያም ከወንድም ቶማስ ሄንሪና ከወንድም ሚለር ጋር ጥቂት ጊዜ ቆየሁ፤ በአንድ ትምህርት ቤትና በዌስሊያን ሜቶዲስት የስብሰባ ቤት ሰበክሁ። ወደ ቤቴ ለመሄድ ስዘጋጅ በአውራጃው ፍርድ ቤት እንድሰብክ ጥያቄ ተላከልኝ፤ ወደዚያም አሥር ማይል ተጕዤ ለሁለት ምሽቶች የከተማውን ነዋሪዎች አነጋገርሁ። ጌታ ነፍሳትን ለክርስቶስ ለመማረክ በማደርገው ጥረት ደካማ መሣሪያውን አበረታ፤ በዚያን ጊዜ ልቤ ስለዚሁ ጉዳይ እጅግ ከብዶት ነበርና። በማግሥቱ ጠዋት ወደ ዌስትሄቨን ሄድሁ፤ በዚያም የወንዶችና የሴቶች ልጆች ትምህርት ቤት ጐበኘሁ፤ በትምህርታቸው ተጠምደው እየተሻሻሉ ሲሄዱ በማየቴም እጅግ ደስ አለኝ። እኔ ልጅ ከነበርሁበት ጊዜ ይልቅ ለወጣቶች የአእምሮና የሥነ ምግባር ትምህርት የሚሰጠው ትኵረት አሁን ምንኛ ተለውጧል! ብዬ አሰብሁ።

በጁን ወር 1823 የቤተ እምነታችንን የኒው ዮርክ ዓመታዊ ጉባኤ ለመካፈል ከጳጳስ አለንና ከብዙ ሽማግሌዎች ጋር (የአሁኑ ክቡር ጳጳሳችን ብራውንም አብረውን ነበሩ) ከፊላደልፊያ ወደ ኒው ዮርክ ሄድሁ፤ በዚያም ሦስት ወር ጊዜዬን አሳለፍሁ። ምሽት ሦስት ሰዓት ገደማ ደረስን። ከጀልባዋ ስንወርድ አንድ ሰው ወደ ወደቡ ውኃ ወደቀ፤ እርሱን ለማዳንና ለማግኘት የተቻለ ጥረት ቢደረግም ከዚያ በኋላ አልታየም። «በሕይወት መካከል ሳለን በሞት ውስጥ ነን።» ጁን 4 ቀን በአዝበሪ ቤተ ክርስቲያን ከመዝሙር 100:33 ተነሥቼ ተናገርሁ። እንዲህ ያለ የእልልታና የደስታ ጊዜ ከቶ ያየሁ አይመስለኝም። ቤተ ክርስቲያኒቱ በዚያን ጊዜ የአፍሪካ ሜቶዲስት ኤፒስኮፓል ቤተ ክርስቲያንን የሥርዓት መጽሐፍ የተቀበለችው ገና በቅርቡ ነበር። ጁን 5 ቀን የጌታዬን መልእክት ወደ ቤቴል ቤተ ክርስቲያን አደረስሁ—ጥቅሱ ኢሳይያስ 58:1 ነበር፦ «በኃይል ጩኽ፥ አትቈጥብ፤ ድምፅህን እንደ መለከት አንሣ፥ ለሕዝቤም መተላለፋቸውን ንገር፥ ለያዕቆብም ቤት ኃጢአታቸውን።» የእግዚአብሔር መንፈስ በላዬ መጣ፤ ሰውን ሳልፈራ ተናገርሁ፤ በዚያም ስፍራ እንኳ ለመሠዋት ፈቃደኛ የሆንሁ መሰለኝ፤ ሰባኪዎቹ እልል አሉ ጸለዩም፤ ለረጅም ጊዜ የሚታወስ ጊዜም ሆነ።

ጁን 6። በብሩክሊን በሃይ ስትሪት በሚገኘው ቤተ ክርስቲያን ከኤርምያስ 9:1 ተነሥቼ ተናገርሁ—«ስለ ወገኔ ሴት ልጅ ስለ ተገደሉት ቀንና ሌሊት አለቅስ ዘንድ ምነው ራሴ ውኃ ዓይኖቼም የእንባ ምንጭ በሆኑ!» በእነዚያ ቀናት በዓለም ላይ ወዲያና ወዲህ እየተጓዝሁ የክርስቶስን ወንጌል፣ በተለይም በገዛ ወገኖቼ መካከል፣ ማሰራጨት ግዴታዬ እንደ ሆነ ተሰማኝ፤ ምንም እንኳ ከዚህ ታላቅ ተግባር እንድፈታ ብዙ ጊዜ ብመኝም። ጌታ ከእኔ ጋር ሊሆን ተስፋ ሰጥቶ ነበር፤ መታመኛዬም በብርቱ ክንዱ ላይ ነበር።

የዓለምን ነገር ሁሉ ትቼ፣
በክንፍህ ጥላ በታች ተጠብቄ፣
ከእንግዲህ ጣፋጭ አሳቤ ይህ ይሆናል፦
የምሻውን ሁሉ በአንተ አገኛለሁ፣
በአንተ፣ አምላኬ ሆይ፣ በአንተ።

ወዳጄን በብሩክሊን ትቼ ወደ ሎንግ አይላንድ ፍለሺንግ ሄድሁ። በዚያም በእጅጉ የመነቃቃት መንፈስ ተሰማን፤ ሁለት ሰዎችም ማኅበሩን ተቀላቀሉ። ጃማይካንና ጀሪኮን ጐበኘሁ፤ በወንድም ቢ. መኖሪያ ቤት፣ በቤተ ክርስቲያን፣ በዛፍ ሥርም ተናገርሁ። በካምፕ ስብሰባ ለመገኘት ወደ ዋይት ፕሌይንስ ሄድሁ፤ ጌታ በእውነት ከእኛ ጋር ነበረ፤ አማኞች ተነቃቁ፣ ወደ ኋላ ያፈገፈጉት ተመለሱ፣ ኃጢአተኞችም ተለወጡ። ተመልሼ በብሩክሊን ጥቂት ጊዜ አሳለፍሁ፤ በዚያም ከራእይ 3:18 እና ከዮሐንስ 3:15 ተነሥቼ ሕዝቡን አነጋገርሁ።

ጁላይ 22። በአዝበሪ ቤተ ክርስቲያን ከየሐዋርያት ሥራ 13:41 ተነሥቼ ተናገርሁ—«እናንተ የምትንቁ፥ እዩ ተደነቁም ጥፉም።» የግብዝን፣ የውሸታምን፣ ሰንበትን የሚሽረውን፣ እንዲሁም ክፉ የሚያደርጉትንና በኃጢአታቸው የሚሞቱትን ሁሉ ዕጣ ፈንታ አመለከትሁ፤ እነርሱ ወደ ይሖዋ የፍርድ ወንበር ይቀርባሉ፤ በተሰበሰበው ፍጥረተ ዓለም ሁሉ ፊትም፦ «እናንተ ርጉማን፥ ለሰይጣንና ለመላእክቱ ወደ ተዘጋጀ ወደ ዘላለም እሳት ከእኔ ሂዱ» የሚለውን አስፈሪ ፍርዳቸውን ይሰማሉ፤ ጻድቃን ግን «ወደ ዘላለም ሕይወት» ይገባሉ። በ28ኛው ቀን ወደ ሎንግ አይላንድ ደች ሂል ሄድሁ፤ ሌላ ተስማሚ ስፍራ ስላልነበረም በአንድ ጎተራ ውስጥ በነጮችና በጥቁሮች ጉባኤ ፊት ተናገርሁ። በበረት ስለ ተወለደውና በግርግም ስለ ተኛው ስለ ውድ ቤዛዬ ሳስብ ደስ አለኝ፤ የከበረ ጊዜም ሆነልን። የብሩክሊኑ ወንድም ክሮከርና አባ ቶምፕሰን ከእኔ ጋር ነበሩ፤ እነርሱ ልምድ ያላቸው «የማያሳፍሩ ሠራተኞች» ስለ ነበሩ ከእግራቸው ሥር ተቀምጬ መማርን እመርጥ ነበር። ነገር ግን ጌታ በወደደው ሰው ይልካል።

በተከታዩ ሰንበት በኒው ዮርክ ያሉትን ወዳጆቼን እንደ ገና በድካም ለማነጋገር ሞከርሁ። ከማቴዎስ 28:13 ያለውን ቃል ጥቅሴ አድርጌ ወሰድሁ—«እኛ ተኝተን ሳለን ደቀ መዛሙርቱ በሌሊት መጥተው ሰረቁት በሉ።» ስፍራው እጅግ ተጨናነቀ፤ መግባት ያልቻሉም ብዙ ሰዎች መጡ። በዚያም የክፍል ስብሰባ ተደረገ፤ ሰባኪውም ሊቆዩ የሚፈልጉትን ሁሉ ጋበዘ፤ ሠላሳ ሰዎችም ቆዩ። እንድመራ ጠራኝ፤ እስራኤልን በቀይ ባሕር ያሻገረው ግን ረዳኝ፤ የጸጋም ጊዜ ሆነልን። ለጕጕት ብለው ከቆዩት አንዳንዶቹ መንፈስ በብርቱ ሲታገላቸው እንደ ብልጣሶር ተንቀጠቀጡ አለቀሱም። አንድ ሰው ሃይማኖትን በልምምድ አወቀ፤ ማኅበሩንም ተቀላቀለ። በትንሣኤ ማለዳ በዚያች ታናሽ ጉባኤ ውስጥ የነበሩትን ብዙዎችን በአባቴ ቤት እንደማገኛቸው ተስፋ አደርጋለሁ፤ በዚያ ዳግመኛ ላንለያይ እጅ ለእጅ እንጨባበጣለን፤ በዚያ የቤዛነት መዝሙራችን ለእግዚአብሔርና ለበጉ ለዘላለም ከፍ ይላል። ውድ አንባቢ ሆይ፣ ገና ያላደረግህ ከሆነ፣ ጊዜና አጋጣሚ ተሰጥቶህ ሳለ ከእግዚአብሔር ጋር ሰላምን እንድታደርግ፣ በፊተኛውም ትንሣኤ ዕድልና ፈንታ ካላቸው ከእነዚያ ወገን እንድትሆን አጥብቄ አሳስብሃለሁ። ምንም እንኳ በሥጋ ፈጽሞ ላላይህ ብችል፣ የእግዚአብሔርን ይቅር የሚል ሞገስ ለማግኘት እንዳትዘገይ፣ ታላቅ ክብደት ያለውን የሃይማኖትን ጉዳይ ለሕመም አልጋ ወይም ለሞት ሰዓት እንዳትተወው፣ ነገር ግን አሁን፣ አዎን አሁኑኑ፣ ጌታን በፍጹም የልብ ፈቃድ እንድትፈልገው የምማጸንበትን ጽኑ ልመናዬን በዚህ ገጽ ላይ እተዋለሁ፤ እርሱም ይገኝልሃል። «ማንም ኃጢአትን ቢያደርግ ከአብ ዘንድ ጠበቃ አለን እርሱም ጻድቅ የሆነ ኢየሱስ ክርስቶስ ነው።»

«ምነው ዓለም የጸጋውን ባለ ጠግነት
ቀምሶ ባየ፤
እኔን የከበቡኝ የፍቅር ክንዶች
የሰውን ልጅ ሁሉ ያቅፋሉ።»

በሞት አልጋ ላይ ታምማ የተኛች አንዲት ሴት ጠየቅሁ። እርሷም፦ «በአንድ ወቅት የሃይማኖትን ደስታ አውቄ ነበር፤ ጠላት ግን አታልሎ ቀማኝ» አለችኝ። በጣም በቅርብ ጊዜ እንደምትሞትና ልትድን እንደማትችል ታውቅ ነበር፤ ነፍሷ ለሚመጣው ፍርድ ያልተዘጋጀች መሆኗን አይታ የተሰማት ጭንቀትም በውስጤ ያለውን የርኅራኄ ስሜት ሁሉ ቀሰቀሰው። ኦ! እንዲህ ያለ ትዕይንት «እስከሞት ድረስ የታመን» እንድንሆን ምንኛ ጮክ ብሎ ይጠራናል—ያን ጊዜ «የሕይወትንም አክሊል» እንቀበላለን። ደግሞም በአንድ ወቅት «ጌታ ቸር እንደ ሆነ» ቀምሳ የነበረችውን፣ አሁን ግን እርሱን መከተል ያቋረጠችውን ወይዘሮ ሚለርን ጠየቅሁ። ለብዙ ዓመታት ሜቶዲስት ነበረች—በአንድ አሳዛኝ አጋጣሚ ስሜቷ ተጐዳ—ከጸጋ ወደቀች፤ አሁንም ታማ ነበር። አንዲት መልካም እኅት አብራኝ ሄደች፤ ከወይዘሮ ሚ. ጋር ተነጋገርን፣ የሚስማማ መዝሙር ዘመርን፣ ወዳጄም ስለ እርሷ ወደ ጸጋው ዙፋን ተማለደች። ወደ እርሷ የሚመለስ አዳኝ እንደሚያስፈልጋት ብዙ ጊዜ ተሰምቷት ነበር፤ በጸሎቱም ጊዜ ልቧ ቀልጦ ለሰለሰ። ምሕረትን ለማግኘት ድምፅዋን ከፍ አድርጋ ጮኸች፤ ምስክርነቱን ለማግኘት እንደ ያዕቆብ ታገለች፤ ታማኝና እውነተኛ የሆነው ጌታም «ክዳቷን ፈወሰላት»፤ እኛም በሞገሱ ደስ ብሏት ተውናት። ወደር ስለሌለው ጸጋው ጌታን አመስግኑ። በበቂ መሠረት ላይ በቆመው ተስፋዋ ምንም ጥርጥር አልነበረኝም፤ የእግዚአብሔርንም ኃይል እንዲህ ተገልጦ ባየሁ ጊዜ በአድናቆት፣ በፍቅርና በምስጋና ተዋጥሁ። ወደ ኋላ ያፈገፈገ ይስማ፤ ይበረታም። ከክርስቶስ ውጭ ያሉትም ሁሉ ጥሪውን ይስሙ—«ንስሐ ግቡ ተመለሱም፤ እግዚአብሔር በየቦታቸው ንስሐ ይገቡ ዘንድ ሰውን ሁሉ ያዛልና።»

«ልባችሁን ሳትቈጥቡ ለክርስቶስ ስጡ፣
ጽድቁንም ያካፍላችሁ—
ከዚያም ሌላውን ሁሉ በልግስና ይሰጣችኋል፣
ከእርሱም ጋር ሁሉን ትቀበላላችሁ።»

አሁን በረጋና በሰላም በሞላ አእምሮ ወደ ፊላደልፊያ ተመለስሁ። ጳጳሱ በቤቴል ቤተ ክርስቲያን የስብከት ቀጠሮ ሊሰጡኝ ወደዱ፤ ነገር ግን በሕዝቡ መካከል ሴት መስበኳ ተገቢ አይደለም የሚል የተቃውሞ መንፈስ ተነሣ። እምነቴ ተፈተነ—ሆኖም ለነፍሳት እንድደክም የተቀበልሁት ጥሪ በምንም አልቀነሰብኝም። «ባሪያ ከጌታው ይበልጣልን?» የኢየሱስ አገልጋዮች በኃጢአትና በኃጢአተኞች ላይ ታማኝ ምስክሮች ሊሆኑ ከወደዱ ስደትን ሊጠብቁ ይገባቸዋል—ነገር ግን «በሟች ሰው መልክ ፈርተው የእግዚአብሔርን ቃል ይሰውሩን?» አንተ አምላክ ልቤን ታውቃለህ፤ በዓይኔ ፊት ያለው ክብርህ ብቻ እንደ ሆነም ታውቃለህ። የተቈጣው ሰማይ በቀል ሊፈስስ በተቃረበበት ጊዜ፣ መንገዴ አንዳንድ ጊዜ በፌዘኞች ስለሚከበብ፣ ወይም ታላቁን ዓላማ ዘንግተው ወደ ክብር በሚወስደው መንገድ ላይ ቆመው ስለ ዋና ባልሆኑ ነገሮች በሚከራከሩ ሰዎች ስለሚከበብ፣ ፈሪሀ እግዚአብሔር ለሌለው ዓለም የማስጠንቀቂያውን ድምፅ ማሰማቴን ልተውን? ይልቁንም የእግዚአብሔር መልእክተኞች ወደ ፊት ይሂዱ—ተቃዋሚና ፍቅርን በሚያጣምም ትውልድ ፋሽንና ልማድ አይከልከሉ፤ ነገር ግን «እስከሞት ድረስ የታመኑትን» ብቻ የሚያስጌጠውን አክሊል በዓይናቸው ፊት አድርገው—«በኃይል ይጩኹ፥ አይቈጥቡም»። የኖኅን ማስጠንቀቂያ ማን ተቀበለ? ወሬውንስ ማን አመነ? ይህ ጻድቅ ሰው ራሱንና ቤተ ሰቡን ከጥፋት ውኃ ለማዳን የሚያደርገውን ዝግጅት ካዩት ከጥፋት ውኃ በፊት ከነበሩት ሰዎች መካከል እርሱን ከአክራሪ፣ ከተታለለና ከአበደ ሰው በቀር ሌላ አድርጎ የቈጠረው ማን ነበር? የክርስቶስ አገልጋዮች ዕቃ ጦሩን ይታጠቁ፤ የአለቃቸውንም ድምፅ ያድምጡ፦ «እነሆም እኔ እስከ ዓለም ፍጻሜ ድረስ ሁልጊዜ ከእናንተ ጋር ነኝ።» የጌታዬ ተስፋ ቃል በአእምሮዬ ታትሞ፣ በቤቴ የቆየሁት አንድ ሳምንት ብቻ ነበር፤ ከዚያም ሃያ አንድ ማይል በእግሬ ተጕዤ ወደ ላምበርታውን ሄድሁ፤ በነባሩ የሜቶዲስት ቤተ ክርስቲያንና በእኛ በአፍሪካውያኑ ቤተ ክርስቲያን ሰበክሁ። ወንድም ጆሹዋ ኤደሊ በዚያን ጊዜ በዚያ ዲያቆን ነበረ፤ እኔም ስፍራው ከደረስሁ ብዙም ሳይቆይ የሩብ ዓመት ጉባኤ አደረገ። ደግሞም በጠዋት የፍቅር ማዕድ መደበ፤ በዚያም እውነተኛ አማኞች በእንዲህ ያሉ ትዕይንቶች የሚደሰቱበት ፍቅር ስፍራውን ሰማይን የሚመስል አደረገው። በዚያ ሳለሁ መንፈስ እንዳስተማረኝ ከመኃልየ መኃልይ ዘሰሎሞን ተናገርሁ። ደስ የሚያሰኝ ስብሰባ ነበረ—የተጠማችውን ነፍስ የሚያረሰርስ—በሰፈሩም የንጉሥ እልልታ ሆነልን። ከውድ እኅት ጂ. ቢ. በዚያ የተቀበልሁትን ደግነት ፈጽሞ አልረሳውም። የሰማይ በረከት በዚህም ዓለም በሚመጣውም ለእርሷ ይሁን።

ከዚያው ስፍራ በሰንበት ጠዋት ሰባት ማይል ተጕዤ ወደ ስኖው ሂል ሄድሁ፤ በዚያም አባል በነበርሁባት ቤተ ክርስቲያን ልሰብክ ነበር፤ በሰውነቴ እጅግ ታምሜ የነበርሁ ቢሆንም ግዴታዬን ለመፈጸም በእግዚአብሔር ጸጋ ተጣጣርሁ። ይህች በአንድ ወቅት የጆሴፍ ሊ የአገልግሎት ኃላፊነት ነበረች። በዚህ የመስበኪያ መድረክ ላይ የምናፍቀው ባሌ «የተወደደችውን የጌታን ዓመት» እያወጀ ብዙ ጊዜ በፊቴ ቆሞ ነበር—በዚህ ኃጢአተኞችን «ከእግዚአብሔር ጋር እንዲታረቁ» ለማግባባት በቅንዓት ደከመ፣ ኃይሉንም አፈሰሰ—በዚህ ድካሙ ተፈጸመ። እንደ እኔ ያለች ምስኪንና የማትገባ ፍጡር የቀድሞ ጉባኤውን እንድታነጋግርና በዚያው የመስበኪያ መድረክ ላይ እንድትቆም መጠራቷ እንዴት ሊሆን ቻለ! ይህ አሳብ አንቀጠቀጠኝ። ትዝታ መልኩን መልሶ ባመጣልኝና የቀደሙት ዘመናት ትዝታዎች በላዬ በተከማቹ ጊዜ ልቤ ቃተተ። ነገር ግን ልቤ ሆይ፣ ለምን ትቃትታለህ? እርሱ ከድካሙ ዐርፏል፤ እኔም ሥራው እንደሚከተለው እዚህ አያለሁ። እነዚህ በእርሱ እንክብካቤ ሥር የነበሩት ሕዝብ ወደ ፊት ቢገፉና መንግሥቱን ቢያገኙ ይበቃል። «ሌሎቹ ቀናት ሁሉ ስለ እርሱ በተፈጠሩለት» በመጨረሻው ቀን በበሮቹ በኩል ወደ ከተማይቱ ብንገባ፣ ሞት ሊገባበት በማይችልበትና መለያየት በማይታወቅበት ስፍራም እንደ ገና አብረን ብንኖር ይበቃል። እንግዲያስ እንባዬ ሆይ፣ ተገቱ—የሚርበተበተው ልቤ ሆይ፣ ጥቂት ጊዜ ብቻ! ምናልባት ጓደኛዬን የሸፈነው የመቃብር ሣር አንተንም ይሸፍንሃል—ነፍሴ ሆይ፣ ጥቂት ጊዜ ብቻ! ታማኝ ብትሆኚ የመበለቲቱ አምላክ ከዚህ የእንባና የኀዘን ሸለቆ ጠርቶ አዳኙ ለሕዝቡ ሊያዘጋጅ በሄደበት ብዙ መኖሪያ ውስጥ ታርፊ ዘንድ ይወስድሻል። «እግዚአብሔር የሚሰጠው መልካም ነው—የሚወስደውም ትክክል ነው።»

ቀጥሎም አእምሮዬ ወደ ኒው ጀርሲ ትሬንተን እንድሄድ ተገፋፋ። በዚያ ለሕዝቡ ተናገርሁ፤ ነገር ግን ብዙም ሳይቆይ መስቀሉ እጅግ ከብዶ ተሰማኝ። ምናልባት ይህ ያለፈውን በማሰብ ከማዘኔና በዓለም ላይ ብቸኛ እንደ ሆንሁ ከሚሰማኝ ስሜት የተነሣ ሊሆን ይችላል። አንዲት እኅት ከእርሷ ጋር ወደ ብሪጅፖርት እንድሄድ ፈለገች—በዚያም በዚያን ጊዜ የዚያች ቤተ ክርስቲያን ሽማግሌ የነበረውን ወንድም ኦርዊንን አገኘሁት። እርሱም የስብከት ቀጠሮ ሰጠኝ። ቤቱ ሞልቶ ነበር፤ የእግዚአብሔርም ኃይል በሕዝቡ መካከል ተገለጠ፤ እኔም ደስ እያለኝ ወደ ሽማግሌው ቤት ተመለስሁ። በማግሥቱ ወደ አንድ ስብሰባ አሥራ አራት ማይል በእግሬ ሄድሁ፤ በዚያም ደግሞ በእግዚአብሔር ሀልዎት እጅግ ተባረክን። ከዚህ ብዙም ሳይቆይ ወደ ቤቴ ወደ ፊላደልፊያ ለመሄድ አሰብሁ። በእግሬ ሦስት ማይል ያህል እንደ ሄድሁ፣ አንድ ድምፅ የሚመስል ነገር፦ «ወደ ቤትሽ ብትሄጂ ትሞቻለሽ» አለኝ። ለጥቂት ቅጽበት ቆም አልሁ፤ ትርጉሙንም ስላላስተዋልሁ መንገዴን ቀጠልሁ። እንደ ገናም በትከሻዬ ላይ መታ መታ እንደ ማድረግ ባለ ነገር ደነገጥሁ፤ ዞር ብዬ ስመለከት ግን ብቻዬን ነበርሁ፤ እነዚህም ሁለት ሁኔታዎች ልረዳው ያልቻልሁት እንግዳ ስሜት ፈጠሩብኝ። በመንገድ ላይ መልአኩ ያገኘውን በለዓምን አሰብሁ። ታመምሁ፤ በመንገድ ላይ የምሞት መሰለኝ። ተመልሼ እሄዳለሁ አልሁ፤ አራት ማይል ያህልም በእግሬ ተጕዤ ወደ ብሪጅፖርት ተመለስሁ። የደረሰብኝን ለአንዲት መልካም እኅት ነገርኋት፤ እርሷም በርኅራኄ ተነክታ ብራንዲ አምጥታ አሻሸችኝ። ረቡዕ ሌሊት በትሬንተን ብሪጅ ለሕዝቡ ተናገርሁ፤ በዚያን ጊዜ በወረዳው ያገለግል ከነበረው ከወንድም ሳሙኤል አር— የገጠመኝ ተቃውሞ ቢኖርም፣ ጌታ «ሴቷን ሰባኪ» ደገፋት፤ ነፍሴም ተጽናናች። ሐሙስ አሥራ አራት ማይል በእግሬ ተጓዝሁ፤ በዚያም ወዳጆቹ ለእነርሱ እንድናገር እንዲፈቅድልኝ ሽማግሌውን ጠየቁት፤ ነገር ግን እርሱም ደግሞ ሴቶች በሚሰብኩበት ላይ የነበረው ጭፍን ጥላቻ እጅግ ብርቱ ነበረ፤ የሕዝቡንም አእምሮ ከእኔ ለማራቅ አጥብቆ ሞከረ። ያ ውድ ሰው ከዚያ ወዲህ የልብን ሁሉ ምሥጢር በሚያውቀው አምላክ ፊት ለመቆም ሄዷል—በዚያም በሴት ስብከት መሣሪያነት በጸጋ የዳኑትን አንዳንዶችን እንዲያገኝ አጥብቄ እጸልያለሁ።

«እንግዲህ አምላክ ሆይ፣ ሥራህን በዚህ ፈጽም፤
ከምሕረትህም ዙፋን
ፈቃድህን ለማድረግ፣
የራሴንም ለመቃወም ብርታትን ስጠኝ።»

ኖሪስታውን፣ ባክስ ካውንቲ፣ ጃንዩወሪ 6፣ 1824። ወንድም ሞሪስ በራሱ ወጪ ወደዚህ አመጣኝ፤ የምናገርባቸውንም ስፍራዎች ጠየቀልኝ። ወደ ስፍራው ከገባሁ በአራተኛው ቀን በፍርድ ቤቱ ውስጥ ለታላቅ ጉባኤ ከኢሳይያስ 53:1 ተነሥቼ ተናገርሁ—«የሰማነውን ነገር ማን አመነ? የእግዚአብሔርስ ክንድ ለማን ተገለጠ?» በመጀመሪያው ተሸማቀቅሁ፤ መንፈስ ግን መጣ፤ «ድካማችንን አገዘ»—ሕዝቡ በጥሞና አደመጠ፤ አንዳንዶችም አለቀሱ። በ18ኛው ቀን በአካዳሚው ውስጥ ተናገርሁ—የተቀደሰ የጽሞና ጊዜ ነበረ፤ ሕዝቡም ለመስማት በብዛት ወጣ። ከዚያም አራት ማይል በእግሬ ተጕዤ ወደ ወንድም ሞሪስ ቤት ሄድሁ—በትምህርት ቤቱ ሁለት ጊዜ፣ በአንድ መኖሪያ ቤትም አንድ ጊዜ ተናገርሁ።

ኤፕሪል 14 ቀን ወደ ጉባኤ በመሄድ ላይ ከነበሩት ከጳጳስ አለንና ከብዙ ሽማግሌዎች ጋር ወደ ባልቲሞር ሄድሁ፤ በጉባኤውም ፍጻሜ ጳጳሱ ስለ ጌታዬ ጥቂት አሳቦችን እንድገልጥ ፈቀዱልኝ። ከባ. ከተማ ስወጣ መቶ ማይል ያህል ተጕዤ ወደ ሜሪላንድ ኢስተርን ሾር ሄድሁ። በዚያን ጊዜ በዚያ ወረዳ ያገለግል የነበረው ወንድም ቤይሊ ተቀበለኝ፤ በታላቅ ደግነትም አስተናገደኝ። ብዙ መልካም ስብሰባዎች አደረግን፤ በቤቴል ቤተ ክርስቲያንም ሁለት ጊዜ ተናገርሁ፤ በዚያን ጊዜም የመንፈስ መፍሰስ በእውነት ታላቅ ነበረ። ባለ ሁለት ጎማ ጋሪና ፈረስ ከያዘች ከአንዲት መልካም እኅት ጋር ሦስት መቶ ማይል ያህል ተጓዝሁ፤ በተለያዩ ስፍራዎችም ደከምሁ። ወደ ዴንተን የአፍሪካውያን ቤተ ክርስቲያን ሄድሁ፤ በመጀመሪያው ሰንበትም ሁለት ስብከቶችን ሰጠሁ። ቤተ ክርስቲያኒቱ እያደገችና እየበለጸገች ነበረች፤ ጌታም ቃሉን ለመጽናናታችን ባረከው። በሳምንቱ ውስጥ በፍርድ ቤቱ ውስጥ በብዙ አድማጮች ፊት ደከምሁ። ጌታ ከሚነገረው በላይ ቸር ነበረ፤ አንድ ሰውም ከኃይሉ የተነሣ ወደ ወለሉ ወደቀ።

በጥያቄ መሠረት በዴንተን በሚገኘው በነባሩ የሜቶዲስት ቤተ ክርስቲያንም ተናገርሁ፤ ቤተ ክርስቲያኑም ሞልቶ ተትረፍርፎ ነበር። ደስ የሚያሰኝ ስብሰባ ነበረ። አንደበቴ ተፈታ፤ ልቤም በእግዚአብሔርና በነፍሳት ፍቅር ሞቀ—ይህም እስከ ዛሬ በትዝታዬ የሚጣፍጥ ዘመን ነው። ከዚያም ወደ ግሪንስቦሮ ሄድሁ—ሽማግሌው ስብከት ሰጠ፤ ከዚያም በኋላ ምሕረት ፈጽሞ ለዘላለም ከማለፉ በፊት ምስኪኑ ኃጢአተኛ ጌታን በሰላም ለመገናኘት እንዲዘጋጅ መከርሁ። የነባሩ ሜቶዲስት ኅብረት በቤታቸው እንድናገር ግብዣ አቀረቡልኝ፤ እኔም በመካከል ያለው የመለያያ ግድግዳ እስከዚህ ድረስ በመፍረሱ እያመሰገንሁ ተቀበልሁት። «እግዚአብሔርን የሚፈራና ጽድቅን የሚያደርግ በእርሱ ዘንድ የተወደደ ነው»—የተለየ ቆዳ ያለው አይደለም—የዚህ ወይም የዚያ ቤተ እምነት አባል የሆነው አይደለም—ነገር ግን «እግዚአብሔርን የሚፈራ»። ጌታዬ ለሰው ፊት አያዳላም። ቅኖቹን ተከታዮቹን የሚለያዩአቸው የመለያያ ግድግዳዎች በፍቅር መንፈስ ይፍረሱ።

በዋይትሆል የጸሎት ቤት ለተከበረ ጉባኤ ከኢሳይያስ 53:1 ተነሥቼ ተናገርሁ። ምንም እንኳ በባሪያ አገር ውስጥ ብሆን በሁሉ ስፍራ የሚገኘው እርሱ ከእኛ ጋር እንደ ነበረ አገኘሁ። ዶክተር ክላርክ ከቤተ ሰቡ ጋር ምሳ እንድንበላ ወደ ቤቱ ወሰደን—ስለዚህ ያልተለመደ እንክብካቤም እጅግ ደስ አለኝ። እርሱ በልቡ ክርስቲያን እንደ ሆነ፣ ያለ ጥርጥርም የአዳኙን ቃል ያነበበ ሰው እንደ ሆነ አምናለሁ፦ «ማንም ከእነዚህ ከታናናሾቹ ለአንዱ ቀዝቃዛ ጽዋ ውኃ ብቻ … የሚያጠጣ፥ … ዋጋው አይጠፋበትም።» ደግሞም ዶክተሩ ፕሬስቢቴሪያን ቢሆንም፣ አቶ ቡሊ ከጥቁር ቤተ ሰቦቻቸው ሁለት ልጆችን የማጥመቅ መብት አገኘ።

ቀጥሎም በኮንኮርድ ቆምሁ፤ በነባሩ የሜቶዲስት ኅብረትም የጌታን ሕዝብ በጽናት እንዲቀጥሉ ለማበረታታት ሞከርሁ። እግዚአብሔር መንፈስን በሁሉ ላይ በማፍሰስ ኃይሉን ገለጠ—ኃጢአተኞች ምሕረትን ለማግኘት ጮኹ፤ ሌሎችም በደስታ እልል አሉ። በስታንተን ሚልስም ለጥቁሮችና ለነጮች ጉባኤ ተናገርሁ፤ እንደ ገናም ኢስተርን ሾር ደረስሁ፤ በዚያም በሩብ ዓመት ጉባኤ ወቅት በቤቴል ቤተ ክርስቲያን ተናገርሁ። በፍቅር ማዕዳቸው ላይ ተገኘሁ፤ በዚያም ብዙዎች ማኅበሩን ተቀላቀሉ፤ አዳዲስ አማኞችም እግዚአብሔር «በምድር ላይ ኃጢአትን ያስተሰርይ ዘንድ ሥልጣን» እንዳለው የሚያበረታቱ ብዙ ምስክርነቶችን ሰጡ። የልዩ ልዩ የእግዚአብሔር ስጦታዎች ታማኝ መጋቢዎች ይሁኑ—ጌታ ያደረገላቸውንም ለመመስከር ከቶ አይፈሩ። የእግዚአብሔርን የማዳን ኃይል ከወዳጆቻቸውና ከባልንጀሮቻቸው በመሰወር ምስክርነታቸውን የሚከለክሉ ብዙዎች ምስክሩን ከልባቸው ያጣሉ። ለጊዜው መልካም ይሮጣሉ፤ ፈታኙ ግን «አሁን አይደለም» ብሎ ያንሾካሹካል—ቀስ በቀስም ነፍስ መካንና ፍሬ ቢስ ትሆናለች። አዳዲሶቹ አማኞች «ትጉ» ዘንድ፣ ምን ዓይነት ውድ አዳኝ እንዳገኙም በዙሪያቸው እንዲናገሩ እግዚአብሔር ይርዳቸው።

«በኢየሱስ ማፈር!—አዎን፣ አፍር ይሆናል፣
የሚታጠብ በደል በሌለኝ ጊዜ—
የሚታበስ እንባ—የምመኘው በጎ ነገር የሌለኝ ጊዜ—
የሚጸጥ ፍርሃት—የሚድን ነፍስ የሌለኝ ጊዜ።»

ጁን 10፣ 1824። ወደ ባዝ ለመጓዝ ኢስተርን ሾርን ለቅቄ ወጣሁ፤ ከሽማግሌው ከወንድም ጄ. ቢ. ጋርም ወረዳውን ዞርሁ። በፎሪስ ኔክ በሚገኘው በነባሩ የሜቶዲስት ቤተ ክርስቲያን ለታላቅ ጉባኤ የመናገር መብት አገኘሁ፤ ስብከቱም የእግዚአብሔር ኃይል ለማዳን ሆነ። ሉዊስታውንን ጐበኘሁ፤ በሜቶዲስት ቤተ ክርስቲያንም የተባረከ ስብሰባ አደረግሁ። የንስሐ ገቢዎቹ እንባ በጣፋጭ ሁኔታ ፈሰሰ፤ ይህም ከሞት የተነሣውን አዳኝ የምሥራች ለባልንጀሮቼ ማወጄን በጽናት እንድቀጥል ሁልጊዜ ያበረታታኛል። ልብ እንዲህ ቀልጦ ሲለሰልስ ጌታ የምስኪን አገልጋዩን ደካማ ጥረት እንደሚቀበለው እርግጠኛ እሆናለሁ—የሚያለቅሰው ሰው በእግዚአብሔር እንዳልተተወ፣ እርሱም አሁንም ለመግባት በደጅ ቆሞ እንደሚያንኳኳ ለአእምሮዬ መልካም ምልክት ነው። ኦ! ኢየሱስ ከእነርሱ የራቀ መስሏቸው የሚያለቅሱ፦ «ብዙ የሆነው ኃጢአትህ ሁሉ ተሰርዮልሃል፤ በሰላም ሂድ፤ ደግመህም ኃጢአት አትሥራ» ሲላቸው ሰምተው ይጽናኑ!

ሽማግሌው ጄ. ቢ. በግሪንስቦሮ ሰበከ፤ እኔም በዚያ ተገኘሁ፤ የሚያነቃቃ ጊዜም ሆነልን። በወንድሞች መካከል አንዳንድ ጠብ ነበረ፤ የፍቅር መንፈስ ግን አሸነፈ፤ አንበሳውም እንደ በግ ሆነ። ወንጌል የሰዎችን ክፉ ምኞት ለማሸነፍ እስከ ዛሬ ከተገኘው መድኃኒት ሁሉ የሚበልጥ ነው። ውድ ጌታ ሆይ፣ ወንጌልህ እስከ ምድር ዳርቻ ድረስ ይስፋፋ።

በአራት ዓመት ውስጥ አንድ ሺህ ስድስት መቶ ማይል ተጕዣለሁ፤ ከዚያም ውስጥ ሁለት መቶ አሥራ አንድ ማይሉን በእግሬ ሄጃለሁ፤ ለወደቁት ለአዳም ዘር ወንዶችና ሴቶች ልጆችም ስለ ኢየሱስ ብዬ ሁሉን እንደ ሙሉ ደስታ እየቈጠርሁ የእግዚአብሔርን መንግሥት ሰብኬአለሁ። ብዙ ጊዜ ተዋርጃለሁ እንጂ አልተጣልሁም፤ ለመውደድ ብቻ ሳይሆን መከራ ለመቀበልም ፈቃደኛ ነበርሁ። በሃሪስ ሚልስ በአንድ መኖሪያ ቤት ውስጥ ለብዙ ሕዝብ ከጳውሎስ መልእክት ወደ ኤፌሶን ሰዎች 18:19-20 ተነሥቼ ተናገርሁ። በእግዚአብሔር መንፈስ እጅግ ተሳብሁ፤ በዚያው ጊዜም ከስሜቴ የተነሣ በዚያ ከተገኙት መካከል ዳግመኛ የማያገኙኝ አንዳንዶች እንዳሉ አስተዋልሁ። ከዚያም ሽማግሌው አቶ ጄ. ቢ. የክፍል ስብሰባውን እንድመራ ጠየቀኝ። ብዙ ልቅሶ፣ እንባና ደስታ ነበረ። ከአራት ቀን በኋላ ይህን ስብከት ተቀምጦ የሰማ አንድ ሰው (በሙያው ጫማ ሰፊ) በክርስቶስ ስላለው ተስፋ ምንም ምስክር ሳይኖረው ከወንበሩ ላይ ወድቆ ሞተ። ክፉዎች ዘመናቸውን እኩሌታ እንደማይኖሩ መናገር ምንኛ ያስፈራል። በኢስተን ከወንጌላዊው ዮሐንስ 1:45 ተነሥቼ ተናገርሁ፤ የጌታ ጊዜ ነበረ። ከዚያም ሃያ አምስት ማይል ተጕዤ ወደ ዳግስበሪ ሄድሁ፤ በቤቴል ቤተ ክርስቲያን ለብዙ ሕዝብ ሰበክሁ፤ ይህም ለእነርሱ አዲስ ነገር ነበረ፤ ነገር ግን አሮጌው ይበልጥ ተገልጦ እንጂ ሌላ አልነበረም። ልቤ ስለሚሰማው ነገር እግዚአብሔርን አመስግኑ፤ መልካም ሕሊና ከመሥዋዕት ይበልጣልና። በዚሁ ቤተ ክርስቲያን ሁለት ስብከቶች ተሰበኩ፤ ከየሐዋርያት ሥራ 13:41 ተነሥቼ ተናገርሁ—የእግዚአብሔር ኃይል ስፍራውን ሞላው—አንዳንዶቹ እልል አሉ፤ ሌሎቹ አለቀሱ፤ አንዳንዶቹ እግዚአብሔር ስለ ክርስቶስ ብሎ ኃጢአታቸውን ይቅር እንዳለ መሰከሩ፤ ሌሎቹም ወደ ወለሉ ተዘረሩ። ከዚያም ወደ ሲናፑክሰም ሄድን፤ በሰንበት ቀን ለታላቅ ጉባኤ ከዘኍልቍ 24:17 ተነሥቼ ተናገርሁ—ጌታ በዚያ የመጽሐፍ ክፍል ላይ ብርሃንን፣ ሕይወትንና ነፃነትን ሰጠ። ታላቅ ጊዜ ነበረ። ሽማግሌው ስብሰባውን ዘጋ፤ ትዝታውም በዘላለም ውስጥ ጣፋጭ ይሆናል። የስብከት ቀጠሮ ልይዝ አስቤ ነበር፤ ነገር ግን ስለ ታመምሁ ሽማግሌው ቀጠሮውን ሸፈነልኝ፤ እርሱም እየሰበከ ሳለ ዐሥር ወይም ዐሥራ አንድ ነጮች መጥተው ሰባኪውን ማየት እንደሚፈልጉ ተናገሩ፤ እርሱም ወደ ቤት እንዲገቡ ላከባቸው፤ እነርሱ ግን የፈሩ መሰሉ ወይም እንቢ አሉ፤ ስብከቱን ከጨረሰ በኋላ በምን ሥልጣን እንደሚሰብክ ለማወቅ ወደ በሩ መጡ—የሚፈልጉት ግን እኔን ነበረ፤ እኔ ግን በሕጋቸው ፊት የዩናይትድ ስቴትስ ማኅተም ባረፈባቸው የምስክር ወረቀቶቼ ተጠብቄ ነበር—በሥራ ጉዳይ ነው እያሉ እርሱን ከቤቱ ሊያስወጡት ሞከሩ። እርሱ ግን በማለዳ በሦስት ሰዓት ሰባት ማይል ርቆ በሚገኘው በዳኛው ፊት እንደሚገናኛቸው ነገራቸው። ከዚያም ወንድም ጄ. ቢ. የእኔን የምስክር ወረቀቶች ወስዶ የራሱንም አሳየ፤ ዳኛውም መርምሮ፦ እርሷ በብርቱ የተመሰከረላት ናት፤ ልጠብቃትም ግዴታ አለብኝ አለ። እኛ በክፍለ ግዛቱ መኖራችንን እጅግ የሚቃወም፣ ወረቀቶቼንም ለመያዝ የጓጓ አንድ ረዳት ሹም ከክፍለ ግዛቱ ሊያስወጣን አጥብቆ ለማስፈራራት ሞከረ፤ በወረቀቶቹም ላይ እጁን ሊጭን ሄደ፤ ዳኛው ግን ገሠጸው፤ ከሁለት ቀን በኋላም ዳኛው ቀጥዬ እንድሰብክ፣ እስክሞት ድረስ ብሰብክ እንኳ ግድ እንደማይለው መልእክት ላከልኝ። እነርሱን ዳግመኛ አላገኘኋቸውም፤ ነገር ግን እግዚአብሔር አንድ ዓመት ሳይሞላ ለሌሎች ምሳሌ እንደሚያደርጋቸው ለወዳጆቹ ነገርኋቸው። አእምሮዬ ወደ ሶልስበሪና ወደ ስኖው ሂል መራኝ—ወንድሙ ግን ችግር ይገጥማል ብሎ ስለ ፈራ በሰዎች ምክር አልሄደም፤ በዚህም ምክንያት እኔም በዚያን ጊዜ ከመሄድ ቀረሁ፤ ከዚያም ወደ ኢስተን ተመለስሁ፤ ነገር ግን አእምሮዬ ያን የሃይማኖት ጕብኝት እንዳደርግ አሁንም መራኝ፤ ይህም ከአንዲት እኅት ጋር ሆነን በመጨረሻ ተፈጸመ። ሰባኪ የሆነውን ወንድም ማሲን ጠየቅሁት፤ እርሱም ወደ ስኖው ሂልና ወደ ሶልስበሪ መራን። ከሰዓት በኋላ ሽማግሌውና የነጮቹ የሜቶዲስት ቤተ ክርስቲያን ባለአደራዎች አንዱ እምነቴንና ትምህርቴን ለማወቅ ጠየቁኝ፤ እየተነጋገርን ሳለንም የጌታ መንፈስ በላያችን እፍ አለ—መቃተትና እንባ ማፍሰስ ሆነ—በዚያ ምሽትም ሽማግሌው በጥቁሮቹ ቤተ ክርስቲያን ለታላቅ ጉባኤ የስብከት ቀጠሮ ሰጠኝ፤ ብርቱ ጊዜም ሆነልን፤ ኃጢአተኞች ነቁ፤ ወደ ኋላ ያፈገፈጉትም ተመለሱ። ጊዜው እጅግ ታላቅ ከመሆኑ የተነሣ ስብሰባው እስከ ሌሊቱ ዘጠኝ ወይም ዐሥር ሰዓት ድረስ ቀጠለ። እንደ ካምፕ ስብሰባ ነበረ፤ የሦስት ወይም የአራት ሰዓት ማስታወቂያ ብቻ ተሰጥቷቸው ከሰባት ማይል ርቀት መጡ። በማግሥቱ ጠዋት ወደ ስኖው ሂል ሄድን፤ ሽማግሌውም ሁላችንንም እንዲንከባከቡን፣ ለምግባችንና ለፈረሶቹ የሚወጣውም እንደሚከፈል ለወዳጆቹ ላከባቸው፤ በዚህም ምክንያት በታላቅ እንግዳ ተቀባይነት ተስተናገድን። በነባሩ የሜቶዲስት ቤተ ክርስቲያን ለባሪያዎቹም ለባለቤቶቻቸውም ለተሰበሰበ እጅግ ታላቅ ጉባኤ ሰበክሁ፤ በቃልና በትምህርትም ታላቅ ነፃነት ተሰማኝ፤ የእግዚአብሔርም ኃይል ያለ ማቋረጥ የሠራ መሰለ። ከዚያ ተነሥተን አሥራ ስድስት ማይል ተጓዝን፤ ለጥቂት ሰዎችም ተናገርሁ። ከሰዓት በኋላ በአብዛኛው ፕሬስቢቴሪያኖች ለሆኑ ለታላቅ ጉባኤ ተናገርሁ፤ ልጠቅሳቸው በሚያሰለቹ በብዙ ሌሎች ስፍራዎችም ሃያ ሰባት ስብከቶችን ሰበክሁ፤ ከዚያም እንደ ገና ወደ ኢስተን ተመለስሁ፤ በዚያም ቀደም ሲል በእኔ ላይ እጅግ ተቈጥቶ የነበረው የፖሊስ ሹም በዚያን ጊዜ በሞት አፋፍ ላይ እንደ ነበረ ተነገረኝ፤ እኔ በምደክምበት ጊዜ ራሴን የሚያስጠይቅ ነገር እናገራለሁ ብሎ አስቦ ሁለት ጊዜ መጥቶ በጠረጴዛው ጫፍ የተቀመጠውና እንድታሰር እጅግ የፈለገው ሌላው ነጭ ሰው ደግሞ ተሽጦ ቤተ ሰቡ ተበትኖ ነበር፤ ጌታ ለእስራኤል የሚዋጋው እንዲህ ነው።

ከዚያም ሆል ኢን ዘ ዎል (በግድግዳ ውስጥ ያለ ቀዳዳ) በሚባል ስፍራ የስብከት ቀጠሮ ያዝሁ፤ ይህ የጥቁሮች ትንሽ መንደር ነበረ፤ ቤተ ክርስቲያን አልነበረንም፤ ነገር ግን አንድ መኖሪያ ቤት ተጠቀምን፤ ታላቅ ጉባኤም ነበረን። ከመቶ ዓመት በላይ ዕድሜ ካላቸው ከአንድ ሽማግሌ በቀር ረዳት አልነበረኝም፤ እርሳቸውም ጸለዩ፤ ጸሎታቸውም በግርማ ፍርሃት ሞላን፤ በ1825 ዓመት ሞቱ፤ የድካማቸውንም ዋጋ ለማጨድ ሄደዋል፤ ከሕይወት ልፋትና ጭንቀት ተገላግለው፣ ከእንግዲህ በጨካኝ አሠሪ ሥር ሊደክሙ ሳይሆን ባሪያ ከጌታው ነፃ በሚወጣበት ስፍራ ሊያርፉ ሄደዋል። ከዚያም ከጠዋቱ አምስት ሰዓት ላይ ቀጠሮውን ለመፈጸም ከዳንኤል 5:27 ተነሥቼ ተጣጣርሁ፤ ያወጅሁትም፣ ሰዎች ከሰማይ በታች ከኢየሱስ ክርስቶስ በቀር የሚድኑበት ሌላ መንገድ የለም የሚል ነበረ፤ ጌታም በዚህ ርእስ ላይ ታላቅ ብርሃን ሰጠኝ። ከቀኑ ዘጠኝ ሰዓት ላይ በጫካው ውስጥ በሜዳ ላይ ቆምን፤ እኔም ከምዕራፍ 12 ቁጥር 2-3 ተነሥቼ ተናገርሁ። በዚህ ርእስ ላይ ከቀደመው ይበልጥ ነፃነት ተሰማኝ፤ ጌታ ከእኔ ጋር ነበረ፤ በእውነትም አሁን ኃይሉ ተሰማኝ። ክብር ለእግዚአብሔር ይሁን። የእግዚአብሔርን ኃይል ማን ሊገታው ይችላል? ከእውነተኛው ክርስቲያን እስከ ዲያብሎስ ድረስ፣ ከባሪያ አሳዳሪ እስከ ባሪያ ድረስ ዓይነቱ ብዙ የሆነ ሕዝብ ነበረን። የጆርጅታውንን እስር ቤት ጐበኘን፤ በዚያም እንዲሰቀሉ የተፈረደባቸውን አራት ሰዎች አየን፤ ሁለቱ ነጮች ሁለቱም ጥቁሮች ነበሩ፤ ከነጮቹ አንዱ ሻርፕ የሚባለው ከታላቂቱ ልጁ በቀር ቤተ ሰቡን ሁሉ ገድሎ ነበር፤ እርሷም እኔ ካየኋቸው ሁሉ ይልቅ ልቧ የደነደነ ጐስቋላ ነበረች፤ አንድ ምዕራፍ አንብቤላቸው ከእነርሱ ጋር ተነጋገርሁ። ሻርፕ በንቀት ተቀበለው፤ ሌላው ግን በተወሰነ ትሕትና መለሰ፤ ሆኖም እንደ ክፍለ ግዛታቸው ሕግ ተሰቀሉ።

ነገር ግን ኦ፣ ፍጻሜያቸው፣
የሚያስፈራው ፍጻሜያቸው!

ከነባሩ የሜቶዲስት ቤተ ክርስቲያን ባለአደራዎች አንዱ በተከታዩ ሰንበት ጠዋት እንድጐበኛቸው ጋበዘኝ። ለዚያው ቀን ቀጠሮውን ያዝሁ። ጆርጅታውንን በማለዳ ለቅቄ ወጣሁ፤ አራት ሰዓት ተኩል ላይ ሚልፎርድ ደረስን፤ የቤተ ክርስቲያኑ ደወል እየተደወለ ነበረ። ወደ ቤተ ክርስቲያኑ ተመራን፤ አንድ የአጥቢያ ሰባኪ በመስበኪያው መድረክ ላይ ሆኖ ጸልዮ ነበር፤ ነገር ግን እኔን ወደዚያ የጋበዘው ሌላው ሰው እንዲወርድ ጠየቀው። ተናገርሁላቸው፤ ከዚያም በኋላ ለሌሊቱ ሌላ ቀጠሮ አስታወቁ፤ ይህ ግን በመካከላቸው ክርክር አስነሣ፤ ቀጠሮውን እፈጽም እንደ ሆነ መጥቶ እንዲጠይቀኝም ኃላፊነቱን በእርሱ ላይ ጣሉበት። ከዚህ ቀደም ጥቁሮቹ ሰባኪዎች ሴት ስለምትሰብክበት ጉዳይ ክርክር እንዳለ ነግረውኝ ነበር። እርሱ ግን መጥቶ ወንጌልን መስበክ ከጀመርሁ ምን ያህል ጊዜ እንደ ሆነኝ ጠየቀኝ። እኔም ተነሥቼ፦ አምስት ወይም ስድስት ዓመት ብዬ መለስሁለት። እርሱም አዲስ ነገር ነው አለ። እኔም እንዲህ እንደሚታሰብ ይመስላል አልሁት። ብቁ ሰባኪና የፓሪሹ ታላቅና የተከበረ አገልጋይ የነበሩት የአቶ ፍሌቸር ሚስት ወደ ሆኑት ወደ እንግሊዟ ወይዘሮ ፍሌቸር ጠቀስሁት። ለምን ወደ ኩዌከሮች እንዳልሄድሁ ጠየቀኝ። እኔም ወደ ሜቶዲስቶች እንደ ተላክሁ ነገርሁት። እኔም፦ በቤተ ክርስቲያን ውስጥ እኅት ቢኖርህ፣ እርሷም የክርስቲያንን ሕይወት የምትመሰክር ብትሆን፣ ለመስበክም የተጠራችና ብቃት ያላት ብትሆን፣ እርሷን ብትከለክላት በእግዚአብሔር ፊት ትጸድቃለህ ብለህ ታስባለህን? ብዬ ጠየቅሁት። እስከ አሁን አልመለሰልኝም። በአእምሮው ውስጥ ያለው ጭፍን ጥላቻ እንደ ሆነ ተረዳሁ። የእግዚአብሔር መንፈስ አሠራር ምን እንደ ሆነ እንደማያውቅ ሰው ተናገረ። በኢየሩሳሌም በበቂ ሁኔታ አልቆየም ብንል ተገቢ ነው። ልንለያይ ስንል እንደምመጣ ጠየቀኝ፤ እኔ ግን በዚያን ጊዜ ቃል ልገባ አልቻልሁም። በሌሊት ሕዝቡ ከገጠር በሠረገሎቻቸው መጡ፤ ነገር ግን ተስፋ ቈረጡ፤ እኔ በጥቁሮች ቤተ ክርስቲያን ተናገርሁና። ከሙቀቱ የተነሣ በሮቹና መስኮቶቹ ተከፍተው ነበር፤ ሆኖም በሕዝብ ተጨናንቀው ነበር፤ ትዕቢትና ጭፍን ጥላቻ ተቀበሩ። ብርቱ ጊዜ ሆነልን። ራሴን ፈጽሞ ረሳሁ—ስብሰባው እስኪነጋ ድረስ ቀጠለ፤ እኔ ግን ወደ ማረፊያዬ ተመለስሁ። ኃጢአተኞች እንደ ተለወጡ፣ ወደ ኋላ ያፈገፈጉት እንደ ተመለሱ፣ የሚያለቅሱት እንደ ተጽናኑ፣ አማኞችም በተቀደሰ ሃይማኖት እንደ ታነጹ ነገሩኝ። ከዚያም እንደ ገና እንድሰብክ እስከ ተከታዩ ሌሊት እንድንቆይ ፈለጉ፤ እኔ ግን ተርበው ብተዋቸው እንደሚሻል አሰብሁ። ከዚህ ቀደም አንድ ባሪያ አሳዳሪ ሦስት የቀብር ስብከቶችን በአንድ ጊዜ ልሰብክ ወደ ቤቱ እንድመጣ ልኮብኝ ነበር፤ ሟቾቹ ሁለት አዋቂዎችና አንድ ልጅ ነበሩ፤ ከሞቱ አንድ ዓመት ገደማ ሆኗቸው ነበር፤ መቃብሮቻቸው ግን ከመሬቱ ጋር እኩል ብቻ ተሞልተው ነበር። በመኖሪያ ቤቱ በር ላይ ቆሜ ለታላቅ ጉባኤ ከ2ኛ ሳሙኤል 12:23 ተነሥቼ ተናገርሁ—በክርስቶስ ቤዛነት የልጁ ደስታ እርግጥ መሆኑን አብዝቼ አስረዳሁ—ሰዎችም ከእውነት ጋር ተስማምተው በመኖር እንዴት ሊድኑ እንደሚችሉ አሳየሁ። ከጨረስሁም በኋላ ተሰልፈን ወደ ሟቾቹ መቃብሮች ሄድን። ወንድም ማሲ የቀብሩን ሥርዓት አከናወነ፤ ከዚያም እንደ ልማዱ መቃብሮቹ ከፍ ብለው ሞላላ ቅርጽ ተሰጣቸው፤ ይህም እጅግ ልብ የሚነካ ትዕይንት ነበረ፤ ከሟቾቹ አንዷ በዚያ የተገኙት የሁለት ትናንሽ ሴቶች ልጆች እናት ነበረችና። እጅግ ከማዘናቸው የተነሣ የሚንዘፈዘፉ መሰሉ፤ ብዙ ሰዎች ሊያረጋጉአቸው ሞከሩ፤ ነገር ግን በከንቱ ነበረ። የተቀደሰ የጽሞና ጊዜ ነበረ፤ በዚያ ቀን በመቃብሮቹ አጠገብ ብዙዎች በጥልቅ ተነኩ፤ በቤት ውስጥም ነጮቹ አለቀሱ፤ ነገር ግን በደግነት ተቀበሉን፤ እኛም ትተናቸው ሄድን፤ ልጠቅሳቸው የሚያሰለቹ ብዙ ስፍራዎችንም ጐበኘን። በዴንተን የአፍሪካ ሜቶዲስት ኤፒስኮፓል ቤተ ክርስቲያንን የድንኳን ስብሰባ አገኘሁ። ሽማግሌው ካምፑን ሲጀምር እጅግ ተበረታታ። ምንም እንኳ በባሪያ ክፍለ ግዛት ውስጥ ብንሆን፣ ሁሉም ነገር በሥርዓት ነበረ፤ መልካም ስብከት፣ የተቀደሰ የጽሞና ጊዜ ነበረ፤ ለረጅም ጊዜም የሚታወስ ነው። አንዳንድ ምስኪን ባሪያዎች በጌታ ደስ ብሏቸው መጡ፤ እግዚአብሔርን ለማምለክ ከሃያ እስከ ሠላሳ፣ ከዚያም አልፎ እስከ ሰባ ማይል በእግራቸው ተጓዙ። በችግር ውስጥ ቢሆኑም ስለ ክርስቶስ ዕውቀት ታላቅነት ሁሉን እንደ ሙሉ ደስታ ቈጠሩት፤ ቀን ሳይወጣም እነርሱ፣ ወይም ብዙዎቹ፣ ለሥራ ተዘጋጅተው ቤታቸው መገኘት ነበረባቸው፤ ነገር ግን አንዳንዶቹ በእግዚአብሔር ፊት እንደ ኃጢአተኞች ሆነው እንደ መጡ፣ በክርስቶስ ግን አዲስ ፍጥረት ሆነው እንደ ሄዱ ተናገሩ፤ ይህንንም ማንም ሊከራከራቸው አልቻለም። እየጻፍሁ ሳለሁ ልቤ በደስታ ይፈካል፤ እግዚአብሔር በእውነት የማይመረመር ነው። ከዚያም ሽማግሌው ጄ. ቢ. ከኢስተን አምስት ማይል ርቀት ውስጥ የድንኳን ስብሰባ መደበ፤ ይህም ለከተማዋ እጅግ የቀረበ ነበረ፤ ነገር ግን የተደረገው እግዚአብሔርን ለማክበር ነበረ። ሆኖም እንደ ቀደመው ጊዜ ያለ ሰፊ በረከት የተገኘ አይመስልም ነበር። እሑድ ከሰዓት በኋላ የስብከት ቀጠሮ ሰጠኝ፤ በራሴ ዓይን የጠፋሁ መሰልሁ፤ ምንም እንደማልሠራ አሰብሁ፤ ነገር ግን ከጌታ ኮረብታ የደቡብ ነፋስ በአትክልቱ ቅመሞች ላይ መንፈስ ጀመረ። ለመሮጥ የተነሣን አንድ ሰው የእግዚአብሔር ኃይል ያዘው፤ በሽሽቱ ላይ ወደቀ፤ እግዚአብሔር እንዲምረውም ለመነ፤ ምሕረትንም አገኘ። ይህን ያወቅሁት ከስብከቱ በኋላ ነበረ፤ ለእኔ ግን ምንም ብድራት የለኝም፤ ክብር ሁሉ ለእግዚአብሔር ይሁን፤ በካምፕ ስብሰባዎች ስለሚሠራው መልካም ነገር ነው፤ ምንም እንኳ እጅግ ቢሰደዱም ለእኔ ግን ክቡር ስብሰባዎች ናቸው። ስለ መጀመራቸው እግዚአብሔርን እያመሰገንሁ የድንኳን ስብሰባዎችን እንዲጠብቅ እጸልያለሁ። የእግዚአብሔር መንፈስ በሰው ልጆች ላይ የሚሠራው ሥራ ልዩ ልዩ ነው። በእግዚአብሔር እውነት ማመን አለብን፤ ከዚያም ምሥጢራቱን ልናይና የእውነቱን ደስታ በደስታና በምስጋና ልንቀምስ እንችላለን። ገና መብራት በሚበራበት ምሽት ላይ ከሴንተርቪል ዐሥር ማይል ገደማ ርቆ ወደሚገኝ ስፍራ ለመናገር ሄድሁ—ሞቃት የአየር ጠባይ ነበረ—በአንድ መኖሪያ ቤት ውስጥ ነበረ፤ አብዛኛው ጉባኤ ግን ከቤት ውጭ ነበረ። አእምሮዬ ክፍት ሆኖ ተሰማኝ፤ የእግዚአብሔርም ኃይል ከቤት ውጭ በነበረው ጉባኤ ላይ ወደቀ፤ አስፈሪ ጩኸትም ሰማሁ። አንዲት ሴት ተነሥታ አጥሩን ዘላ ሮጣ ነበር፤ ነገር ግን ወደቀች፤ እንደ ገናም ተነሣች፤ ያቺ ሴት በኢየሱስ ክርስቶስ ቤዛነትን እስክታገኝ ድረስ ታገለች። ቢቨር ዳምስ ወደሚባል ስፍራ ሄጄ በዚያ ተናገርሁ፤ ከዚያም ወደ ሂልስቦሮ ሄጄ በዚያ ለታላቅ ጉባኤ ተናገርሁ፤ ከዚያም ወደ ግሪንስቦሮ ሄጄ በነጮቹ የሜቶዲስት ቤተ ክርስቲያን ሰበክሁ። ጕብኝቱ ያን ያህል የተሳካ አልነበረም፤ ከዚያም ወደ ቡምስቦሮ ሄድሁ። በሕዝቡ ዘንድ እጅግ ሞገስና ተቀባይነት አገኘን፤ በጌታም ሀልዎት በኃይል ተባረክን። ከዚያም በሴሲል ክሮስ ሮድስ ሊፈርስ በተቃረበ አሮጌ የስብሰባ ቤት ውስጥ ለታላቅ ጉባኤ ሰበክሁ፤ ሞቃትም ነበረ። አንድ ጨዋ ሰው በዚያ ስብሰባ ለመገኘት አሥራ አራት ማይል በፈረስ እንደ መጣ ተነገረኝ። ከዚህ ቀደም በዚያ ስፍራ ከጥቂቶች በቀር ሜቶዲስቶቹ ሊጠፉ ተቃርበው ነበር፤ ነገር ግን ከዚያን ጊዜ ጀምሮ እንደ ገና ማደግ ጀመሩ፤ ይህንንም ከዚያ የመጡ ሁለት ወጣት ሴቶች ነገሩኝ። እኔ ከሄድሁ ከአምስት ዓመት ገደማ በኋላ አሮጌው ቆሞበት በነበረው በዚያው ስፍራ ትልቅ ቤተ ክርስቲያን ሠሩ፤ ጥሩ ጉባኤም ነበራቸው፤ ከዚያም ወንድም ጄ. ቢ. ስድሳ አባላት ላሉት ማኅበር በአቶ ጆን ፒከር ደሴት ላይ የሩብ ዓመት ጉባኤ መደበ፤ ማኅበሩም ሙሉ በሙሉ የዚሁ ጨዋ ሰው ባሪያዎች ነበሩ። እጅግ በተዋበ ሁኔታ ተስተናገድን፤ ብርቱ ስብሰባም ነበረን፤ የእግዚአብሔርም ኃይል በታላቅ ሁኔታ ተገለጠ። ከዚያ ሁለተኛ ጊዜ ወደ ኢስተን ተመለስን፤ በአቶ ጆን ፒኪ ደሴትም የእርሻው ተቈጣጣሪ እጅግ በክብር አስተናገደን። ወደ ባልቲሞር ሄድሁ፤ ከዚያም ሄልስ ሚልስን ጐብኝቼ ሦስት ስብከቶችን ሰበክሁ፤ ጌታም በሀልዎቱ እጅግ ባረከን፤ ከዚያም በኋላ ወደ ባልቲሞር ተመለስሁ። ሽማግሌው የስብከት ቀጠሮና መባ ሰጠኝ፤ እኔም ወደ ፊላደልፊያ ተመለስሁ። በእሑድ ጠዋትም ጳጳስ አለን በቤቴል ቤተ ክርስቲያን የስብከት ቀጠሮ ሰጡኝ፤ በእስራኤልም ሰፈር እልልታ ሆነልን።

በሜሪላንድ ስድስት ወር አሳልፌ ነበር፤ በዚህች ከተማ የቆየሁት ግን ሦስት ወይም አራት ሳምንት ብቻ ነበረ፤ በዚያም ጊዜ ጌታ ከእኔ ጋር ነበረ፤ በተቃውሞ መካከልም መንገዴን ከፈተልኝ፤ እኔም በደስታ መከራን ለመቀበል ፈቃደኛ እንደ ሆንሁ ተሰማኝ።

በጥልቅ መከራዎች በኩል
ወደ ክብር የሚወስደው መንገድ ያልፋል።

በዩኒየን ቤተ ክርስቲያንም ሰበክሁ፤ ጌታ ማርያምን፦ ሂጂ፣ እኔ እገናኝሻለሁ፤ የማወጣውን ሁሉ በፊቱ እሄዳለሁ ብሎ እንደ ነገራት፣ እንዲሁ ተስፋውን አጸና፤ በደረቁ አጥንቶችም መካከል መናወጥ ሆነ። ብዙም ሳይቆይ አእምሮዬ ተጨነቀ፤ ለመጓዝም ናፈቀ። በ1825 በፔንስልቬንያ ለመጓዝ ፊላደልፊያን ለቅቄ ወጣሁ። መጀመሪያ በዌስተን ተናገርሁ፤ በዌስት ቼስተር ወረዳ ጄኮብ ሪቻርድሰን የሚባል ሽማግሌ ነበረን። ስብከቱን ከመስበካችን በፊት አንድ ወጣት ክርስቲያን ቀበርን፤ ከሰዓት በኋላም የቅዱስ ቁርባኑን ስብከት ለእኔ ሰጡኝ። ከማቴዎስ 26:26-27 ተነሥቼ ተናገርሁ። እንደ ሞት ያለ ግርማ ተሰማኝ፤ በቤተ ክርስቲያኑ ውስጥ ብዙ ልቅሶ ነበረ፤ እንባ በሕዝቡ ፊት ላይ በዝግታ ፈሰሰ።

ጄኮብ ሪቻርድሰን መንፈሳዊ ሰባኪ ነበረ። እግዚአብሔር ቃሉን በኃይል አጀበው፤ በወረዳውም ድካሙን እጅግ ባረከው። ከዚያ አንድ ወዳጅ ወደ ዳውኒንግታውን ወሰደኝ፤ በዚያም የሕዝብ ማመላለሻ ሰረገላ ይዤ ወደ ላንካስተር ሄድሁ፤ በዚያ ግን ሁኔታው ያን ያህል ተስፋ ሰጪ አልነበረም፤ አዲስ ቤተ ክርስቲያን ነበራቸው፤ ነገር ግን ዋጋው ገና አልተከፈለም ነበር፤ ባለቤቱ ቍልፉን ይዞ በውስጡ እግዚአብሔርን እንዳያመልኩ ከለከላቸው። እኔ ግን በአንድ መኖሪያ ቤት ውስጥ ተናገርሁ፤ የዚያን ሰው ልብ እንዲያለሰልስ፣ ወይም ገድሎ ከመንገድ እንዲያስወግደው ለእግዚአብሔር ጉዳይ ታላቅ ቅንዓት ተሰማኝ፤ ብዙዎች ከሚጐዱ አንዱ ቢሞት ይሻላል። ወንድም ኢዝራኤል ዊልያምስ ከጥቂት ቀናት በኋላ ስለ ጉዳዩ ሊያነጋግረው ሄደ፤ እርሱም ቍልፉን ሰጠው፤ በዚያን ጊዜ በሞት አልጋ ላይ ነበረ፤ ብዙም ሳይቆይ ሞተ፤ እኛም እርሱን በእግዚአብሔር እጅ ልንተወው ይገባናል፤ እርሱ የሚከፍት፥ የሚዘጋም የሌለ ነውና። ወደ ኮሎምቢያ ሄጄ በቤተ ክርስቲያኑ ተናገርሁ፤ ያገኘሁትን ማበረታቻ ለመግለጥ አንደበቴ ያቅተዋል። ጌታ ምስኪን የሚያለቅሱትን ለወጠ፣ ኃጢአተኞችን ወቀሰ፣ አማኞችንም በተቀደሰ ሃይማኖት አበረታ። ስለ ገለጠው የማዳን ኃይሉ የእግዚአብሔር ስም ይክበር። የክፍል ስብሰባ መራሁ፣ የጸሎት ስብሰባዎችን አደረግሁ፤ በመልካም ሕሊናም ወደ ሊትል ዮርክ ሄድሁ። የሰበክሁት የመጀመሪያው ስብከት ጠዋት አራት ሰዓት ላይ በቤተ ክርስቲያኑ ለታላቅ ጉባኤ ከማቴዎስ 26:26, 27 ነበረ። እምነቴ ሊከዳኝ የተቃረበ መሰለ፤ በመድረኩ ላይ በወጣሁ ጊዜ ተግባሩ እጅግ ከብዶኝ ተንቀጠቀጥሁ፤ ልቤም በኃይል መታ፤ መዝሙሩን ሳስታውቅ ግን የአእምሮ ብርታት ተሰማኝ፤ ሳልጨርስም በቃሉ ውስጥ ይህን ያህል ሕይወትና ነፃነት ስለ ተሰማኝ ከመደነቅ በቀር ምንም ማድረግ አልቻልሁም፤ በክርስቶስ ትምህርትም ለነፍሴ በእውነት የቅዱስ ቁርባን ስብከት ነበረ። በዚያ ብዙ ሳምንታት አሳለፍሁ፤ መልካም ስብሰባዎችንና ብርቱ የመንፈስ መፍሰስንም አጣጣምን። በእውነት በጎውንም ክፉውንም አገኘሁ፤ ያየኋቸው ትዕይንቶች ብዙ፣ ስሜቶቼም ልዩ ልዩ ነበሩ። የጻድቅ ሰው ጸሎት በሥራዋ እጅግ ኃይል እንደምታደርግ ጌታን አመሰግናለሁ። አእምሮዬን ካሳረፍሁ በኋላ ወደ ዮርክ ሄቨን አለፍሁ፤ በአንድ ትምህርት ቤትም ለነጮች ጉባኤ ሰበክሁ፤ ብቻዬን አልተተውሁም፤ ይልቁንም አንዲት ነጭ የሜቶዲስት ሴት በጣም በመልካም ተቀበሉኝ። ሌሊቱን ሙሉ በቤታቸው አደርሁ፤ በማግሥቱ ከሰዓት በኋላ የሕዝብ ማመላለሻ ሰረገላ ይዤ ወደ ሃሪስበርግ ሄድሁ፤ በሆቴሉም ባረፍሁ ጊዜ አንድ ጨዋ ሰው ከስቲዋርዱ (ከአስተዳዳሪው) ጋር አስተዋወቀኝ፤ እርሱም ኃላፊነቴን ወስዶ ወደ አቶ ዊልያምስ ቤት ሸኘኝ፤ በዚያም እራቴን በላሁ። ይህ በአዲስ ዓመት ምሽት ነበረ፤ የጥቁሮቹ ጉባኤ እኔን ጠብቀው በቤተ ክርስቲያናችን እሳት አንድደው ነበር፤ ነገር ግን እኔ ዘግይቼ ስለ ደረስሁ በነጮቹ የሜቶዲስት ቤተ ክርስቲያን ስብከት ለመስማት ሄደው ነበር፤ እኔም በምሽቱ ጥቂት ለማረፍ ተኝቼ ነበር። በተመለሱም ጊዜ ምንም ምክንያት ሳይቀበሉ ሊወስዱኝ መጡ፤ እኔም ከፎቅ ወርጄ ወደ ቤተ ክርስቲያኑ ሄጄ ስብከት ልሰብክላቸው ግድ ሆነብኝ፤ ሰዓቱም ከምሽቱ አራት ሰዓት ነበረ። ጥቅሱ ከየሐዋርያት ሥራ 15:36 ነበረ። መዝሙር 250ኛው፣ እንደሚከተለው ነው፦