ልመና

በጸሎት ውስጥ ቀጥሎ የማየው ክፍል ልመና ነው። ምንም ነገር በእውነት ሳንለምን ወደ ጸሎት ስብሰባዎች የምንሄደው ስንት ጊዜ ነው! ጸሎታችን አንድም የተወሰነ ነገር ሳይጠየቅበት ዓለምን ሁሉ ዞሮ ይመጣል። ምንም ነገር አንጠብቅም። እግዚአብሔር ጸሎታቸውን ቢመልስላቸው እጅግ የሚደነቁ ብዙ ሰዎች አሉ። በጸሎት ስብሰባ ውስጥ ጸሎት ይመራ ስለ ነበረ አንድ እጅግ አንደበተ ርቱዕ ሰው መስማቴን አስታውሳለሁ። በጸሎቱ ሁሉ ውስጥ አንዲትም የተወሰነች ልመና አልነበረችም። አንዲት ድሀና ልባዊ ሴት ጮክ ብላ፦ «አንድ ነገር ለምነው እንጂ፣ አንተ ሰው!» አለች። ጸሎት ተብሎ የሚጠራውን ነገር ያለ አንዳች ልመና ስንት ጊዜ ትሰማላችሁ! «ለምኑ ትቀበሉማላችሁ።»

እንቅፋቶቹን ሁሉ ከመንገድ ብናስወግድ እግዚአብሔር ልመናችንን እንደሚመልስ አምናለሁ። ኃጢአትን አርቀን፣ እርሱ እንድንመጣ እንዳዘዘን በንጹሕ እጆች ወደ ፊቱ ብንቀርብ፣ ጸሎታችን በእርሱ ዘንድ ኃይል ይኖረዋል። በሉቃስ ወንጌል ለ«ደቀ መዛሙርቱ ጸሎት» እንደ ታላቅ ማሟያ ይህ ቃል ተሰጥቶናል፦ «ለምኑ፥ ይሰጣችሁማል፤ ፈልጉ፥ ታገኙማላችሁ፤ መዝጊያን አንኳኩ፥ ይከፍትላችሁማል።» አንዳንድ ሰዎች ዘወትር እየመጣን በመለመናችን እግዚአብሔር መቸገርን የማይወድ ይመስላቸዋል። እግዚአብሔርን የምናስቸግርበት ብቸኛው መንገድ ጭራሽ ወደ እርሱ አለመምጣት ነው። እርሱ ደግመን ደጋግመን ወደ እርሱ እንድንመጣና ጉዳያችንን አጥብቀን እንድናቀርብ ያበረታታናል።

በዛሬይቱ ቤተ ክርስቲያን ውስጥ ሦስት ዓይነት ክርስቲያኖችን የምታገኙ ይመስለኛል። የመጀመሪያዎቹ የሚለምኑ ናቸው፤ ሁለተኛዎቹ የሚፈልጉ ናቸው፤ ሦስተኛዎቹ ደግሞ መዝጊያን የሚያንኳኩ ናቸው።

ፊቱ ብሩህና ልባዊ የሆነ አንድ ልጅ እንዲህ አለ፦ «መምህር ሆይ፣ ይህን ያህል ብዙ ጸሎቶች መልስ የማያገኙት ስለ ምንድን ነው? አልገባኝም። መጽሐፍ ቅዱስ ‹ለምኑ ትቀበሉማላችሁ፤ ፈልጉ፥ ታገኙማላችሁ፤ መዝጊያን አንኳኩ፥ ይከፈትላችሁማል› ይላል፤ ነገር ግን ብዙዎች መዝጊያን አንኳኩተው የማይገቡ ይመስለኛል።»

መምህሩም እንዲህ አለ፦ «በአንድ ጨለማ ምሽት ደስ በሚያሰኘው የቤታችሁ ምድጃ አጠገብ ተቀምጣችሁ ሳለ በሩ በኃይል ሲንኳኳ ሰምታችሁ አታውቁምን? ጥሪውን ለመመለስ ሄዳችሁ ወደ ጨለማው ስትመለከቱ ምንም ሳታዩ፣ ነገር ግን ያንኳኳና ለመግባት ያልፈለገ፣ ስለዚህም ሮጦ የሄደ የአንድ ባለጌ ልጅ የእግር ኮቴ ስትሰሙ አልነበረምን? ብዙ ጊዜ እኛም እንዲሁ ነን። በረከቶችን እንለምናለን፤ ነገር ግን በእውነት አንጠብቃቸውም፤ መዝጊያን እናንኳኳለን፤ ነገር ግን ለመግባት አናስብም፤ ኢየሱስ የማይሰማን፣ የተስፋ ቃሎቹን የማይፈጽም፣ የማያስገባን ይመስለንና እንፈራለን፤ ስለዚህም ትተን እንሄዳለን።»

ልባዊው ልጅ በነፍሱ ውስጥ በሚወጣው አዲስ ብርሃን ዓይኖቹ እያበሩ እንዲህ አለ፦ «አሃ፣ አሁን ገባኝ፤ ኢየሱስ አንኳኩተው የሚሸሹ ሰዎችን ማንኳኳት እንዲመልስ ሊጠበቅ አይችልም። ይህንንስ ፈጽሞ ተስፋ አልሰጠም። እኔ ግን በሩን ከመክፈት በቀር ሌላ ምርጫ እስከማይኖረው ድረስ ማንኳኳቴን፣ ማንኳኳቴን እቀጥላለሁ።»

ብዙ ጊዜ የምሕረትን በር አንኳኩተን መግቢያንና መልስን ከመጠበቅ ይልቅ ሮጠን እንሄዳለን። በዚህም ጸሎታችን መልስ እንዳያገኝ የምንፈራ ይመስል እንሠራለን።

ብዙ ሰዎች እንዲህ ይጸልያሉ፤ መልሱን አይጠብቁም። ጌታችን በዚህ ስፍራ የሚያስተምረን መለመን ብቻ ሳይሆን መልሱንም መጠበቅ እንዳለብን ነው፤ መልሱ ካልመጣም ምክንያቱን ለማወቅ መፈለግ ይገባናል። ብዙ በረከቶችን በመለመን ብቻ የምናገኝ ይመስለኛል፤ ሌሎችን ግን አናገኛቸውም፤ ምክንያቱም በሕይወታችን ውስጥ ወደ ብርሃን መውጣት የሚያስፈልገው አንዳች ነገር ሊኖር ይችላል። ዳንኤል በባቢሎን ስለ ሕዝቡ መዳን መጸለይ በጀመረ ጊዜ ችግሩ ምን እንደ ሆነና እግዚአብሔር ፊቱን ከእነርሱ ለምን እንደ መለሰ ለማወቅ ፈለገ። እንዲሁም በሕይወታችን ውስጥ በረከቱን የሚከለክል አንዳች ነገር ሊኖር ይችላል፤ ካለም ልናገኘው እንፈልጋለን። አንድ ሰው በዚህ ርዕስ ላይ ሲናገር እንዲህ ብሏል፦ «በለማኝ ትሕትና መለመን፣ በአገልጋይ ጥንቃቄ መፈለግ፣ በወዳጅም መተማመን መዝጊያን ማንኳኳት ይገባናል።»

ሰዎች ተስፋ ቆርጠው እግዚአብሔር ጸሎትን ይመልስ እንደ ሆነ ወይም እንዳልሆነ አናውቅም የሚሉት ስንት ጊዜ ነው! ክርስቶስ በሚያስጨንቀው መበለት ምሳሌ መጸለይና መፈለግ ብቻ ሳይሆን ማግኘትም እንዳለብን ያስተምረናል። ዓመፀኛው ዳኛ ጉዳይዋን አጥብቃ ያቀረበችውን የዚያችን ድሀ ሴት ልመና ከሰማ፣ የሰማዩ አባታችንማ ጩኸታችንን እንዴት አብልጦ አይሰማ! ከብዙ ዓመታት በፊት በኒው ጀርሲ ግዛት አንድ አየርላንዳዊ በስቅላት እንዲሞት ተፈረደበት። ሰውዬው የሞት ቅጣቱ እንዲነሣለት ገዥው ላይ የተቻለው ተጽዕኖ ሁሉ ተደረገ፤ ገዥው ግን ጸንቶ ቆመ፤ ፍርዱንም ለመለወጥ እምቢ አለ። አንድ ቀን ጠዋት የተፈረደበት ሰው ሚስት ከአሥሩ ልጆቿ ጋር ገዥውን ለማየት ሄደች። እርሱ ወደ ቢሮው በመጣ ጊዜ ሁሉም በፊቱ በግንባራቸው ተደፉ፤ ባልዋን—አባታቸውን—እንዲምርላቸውም ለመኑት። የገዥው ልብ ተነካ፤ ወዲያውም የቅጣቱን መነሣት የሚገልጥ ደብዳቤ ጻፈ። በምሳሌው ውስጥ ያለችው ሴት ጉዳይዋን አጥብቃ በማቅረብ ዓመፀኛውን ዳኛ ልመናዋን እንዲፈጽምላት እንዳደረገችው ሁሉ፣ የሚስቲቱና የልጆቹ ችክ ማለት የሰውየውን ሕይወት አዳነ።

ለዕውሩ በርጤሜዎስ ጸሎት መልስ ያመጣው ይህ ነበር። ሕዝቡ፣ ደቀ መዛሙርቱም እንኳ፣ ዝም ሊያሰኙት ሞከሩ፤ እርሱ ግን «የዳዊት ልጅ ሆይ፥ ማረኝ» እያለ አብዝቶ ጮኸ።

በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ጸሎት ብቻውን የሚጠቀስበት ጊዜ እጅግ ጥቂት ነው፤ ጸሎትና ትጋት፣ ጸሎትና መንቃት፣ ጸሎትና ምስጋና ነው። በመጽሐፍ ቅዱስ ሁሉ ውስጥ ጸሎት ሁልጊዜ ከሌላ ነገር ጋር ተያይዞ መገኘቱ ትምህርት የሚሰጥ እውነት ነው። በርጤሜዎስ ልባዊ ነበር፤ ጌታም ጩኸቱን ሰማ።

እንግዲህ ከክርስቲያኖች ሁሉ ከፍተኛው ዓይነት ከመለመንና ከመፈለግ ፈጽሞ አልፎ መልሱ እስኪመጣ ድረስ መዝጊያን ማንኳኳቱን የሚቀጥለው ነው። ብናንኳኳ እግዚአብሔር በሩን እንደሚከፍትልንና ልመናችንን እንደሚፈጽምልን ተስፋ ሰጥቶናል። መልሱ ከመምጣቱ በፊት ዓመታት ሊያልፉ ይችላሉ፤ እርሱ ማንኳኳታችንን እንድንቀጥል ሊያደርገን ይችላል፤ ነገር ግን መልሱ እንደሚመጣ ተስፋ ሰጥቶናል።

ማንኳኳት ማለት ምን እንደ ሆነ የሚመስለኝን ልንገራችሁ። ከብዙ ዓመታት በፊት በአንዲት ከተማ ስብሰባዎችን ስናደርግ፣ ኃይሉ እጅግ ጥቂት የሆነ የሚመስልበት ደረጃ ላይ ደረስን። እናቶችን ሁሉ ጠርተን ተሰብስበው ስለ ልጆቻቸው እንዲጸልዩ ጠየቅናቸው። አንድ ሺህ አምስት መቶ ገደማ እናቶች ተሰብስበው ልባቸውን በጸሎት በእግዚአብሔር ፊት አፈሰሱ። አንዲት እናት እንዲህ አለች፦ «ስለ ሁለቱ ወንዶች ልጆቼ ብትጸልዩልኝ እወዳለሁ። ለስካርና ለፈንጠዝያ ወጥተው ሄደዋል፤ ልቤም የሚሰበር ይመስላል።» እርሷ ባሏ የሞተባት እናት ነበረች። ጥቂት እናቶች ተሰብስበው «ስለ እነዚህ ልጆች የጸሎት ስብሰባ እናድርግ» አሉ። ስለ እነዚህ ሁለት የባዘኑ ልጆች ወደ እግዚአብሔር ጮኹ፤ እንግዲህ እግዚአብሔር ጸሎታቸውን እንዴት እንደ መለሰ ተመልከቱ።

በዚያ ቀን እነዚህ ሁለት ወንድማማቾች ስብሰባዎቻችን በሚደረጉበት መንገድ ጥግ ላይ ለመገናኘት ተቀጣጥረው ነበር። ሌሊቱን በስካርና በኃጢአት ሊያሳልፉ አስበው ነበር። ከምሽቱ አንድ ሰዓት ገደማ የመጀመሪያው በቀጠሮው ስፍራ ደረሰ፤ ሰዎች ወደ ስብሰባው ሲገቡ አየ። ሌሊቱ ዐውሎ ነፋስ የበዛበት ስለ ነበረ ለጥቂት ጊዜ ገብቶ ሊቀመጥ አሰበ። የእግዚአብሔር ቃል ልቡን ነካው፤ ወደ ጠያቂዎች ክፍልም ገባ፤ በዚያም ልቡን ለአዳኙ ሰጠ።

ሌላው ወንድም ወንድሙ ይመጣል ብሎ እየጠበቀ ስብሰባው እስኪበተን ድረስ በመንገዱ ጥግ ቆየ፤ ወንድሙ በስብሰባው ውስጥ እንደ ነበረ አላወቀም። በአቅራቢያው ባለ ቤተ ክርስቲያን የወጣቶች ስብሰባ ነበረ፤ ይህም ወንድም በዚያ የሚሆነውን ለማየት ፈለገ፤ ስለዚህ ሕዝቡን ተከትሎ ወደ ስብሰባው ገባ። እርሱም በሰማው ነገር ልቡ ተነካ፤ ወደ ጠያቂዎች ክፍል ከገቡት የመጀመሪያው እርሱ ነበረ፤ በዚያም ሰላምን አገኘ። ይህ በሚሆንበት ጊዜ የመጀመሪያው ወንድም መልካሙን ዜና ይዞ የእናቱን ልብ ደስ ሊያሰኝ ወደ ቤት ሄዶ ነበር። እናቱን ተንበርክካ አገኛት። እርሷ የምሕረትን ዙፋን ስታንኳኳ ነበር። ይህን በማድረግ ላይ ሳለች ልጅዋ ገብቶ ጸሎቷ መልስ እንዳገኘ፣ ነፍሱም እንደ ዳነች ነገራት። ብዙም ሳይቆይ ሌላውም ወንድም ገብቶ ታሪኩን ተረከ—እርሱም ደግሞ እንዴት እንደ ተባረከ።

በቀጣዩ ሰኞ ምሽት በአዲስ አማኞች ስብሰባ ላይ ቀድሞ የተነሣው ከእነዚህ ወንድማማቾች አንዱ ነበረ፤ እርሱም ስለ መለወጣቸው ታሪክ ተናገረ። ገና ተቀምጦ ሳይጨርስ ሌላው ብድግ ብሎ እንዲህ አለ፦ «ወንድሜ የነገራችሁ ሁሉ እውነት ነው፤ እኔ ወንድሙ ነኝና። ጌታ በእርግጥ ተገናኝቶናል፤ ባርኮናልም።»

በእንግሊዝ አገር ያልዳነ ባል ስለ ነበራት አንዲት ሚስት ሰማሁ። ባሏ እንዲለወጥ ለአሥራ ሁለት ወራት በየቀኑ ለመጸለይ ቈረጠች። በየቀኑ በቀትር ስድስት ሰዓት ብቻዋን ወደ ክፍሏ ገብታ ወደ እግዚአብሔር ትጮኽ ነበር። ባሏ ስለዚህ ጉዳይ እንድታነጋግረው አይፈቅድላትም ነበር፤ እርሷ ግን ስለ እርሱ ከእግዚአብሔር ጋር መነጋገር ትችል ነበር። ስለ መዳኑ እንድታነጋግሩት የማይፈልግ ወዳጅ ይኖራችሁ ይሆናል፤ እንደዚህች ሴት ማድረግ ትችላላችሁ—ሄዳችሁ ስለ ጉዳዩ ወደ እግዚአብሔር ጸልዩ። አሥራ ሁለቱ ወራት አለፉ፤ ባሏም የሚንበረከክበት አንዳች ምልክት አልታየም። ለስድስት ተጨማሪ ወራት ለመጸለይ ቈረጠች፤ ስለዚህ በየቀኑ ብቻዋን ሄዳ ባሏ እንዲለወጥ ትጸልይ ነበር። ስድስቱ ወራትም አለፉ፤ አሁንም ምንም ምልክት፣ ምንም መልስ አልነበረም። «ልተወው እችላለሁን?» የሚል ጥያቄ በአእምሮዋ ተነሣ። «አይሆንም» አለች፤ «እግዚአብሔር እስትንፋስ እስከ ሰጠኝ ድረስ ስለ እርሱ እጸልያለሁ።» በዚያው ቀን ባሏ ለምሳ ወደ ቤት በመጣ ጊዜ ወደ መመገቢያው ክፍል ከመግባት ይልቅ ወደ ላይኛው ፎቅ ወጣ። ጠበቀች፣ ጠበቀች፣ ጠበቀች፤ እርሱ ግን ለምሳ አልወረደም። በመጨረሻ ወደ ክፍሉ ሄደች፤ ተንበርክኮ እንዲምረው ወደ እግዚአብሔር ሲጮኽ አገኘችው። እግዚአብሔር ስለ ኃጢአቱ ወቀሰው፤ ክርስቲያን መሆን ብቻ ሳይሆን የእግዚአብሔር ቃል ያለ እንቅፋት ሮጠ፤ በእርሱም ከበረ። እግዚአብሔር በብርቱ ተጠቀመበት። ይህ እግዚአብሔር የዚህችን ክርስቲያን ሚስት ጸሎቶች የመለሰበት ነበር፤ መልሱ እስኪመጣ ድረስ አንኳኳች፣ አንኳኳችም።

በቅርቡ እጅግ ደስ ያሰኘኝን አንድ ነገር ሰማሁ። ለአንድ ሰው አርባ ዓመት ያህል ጸሎት ሲደረግለት ቆይቶ ነበር፤ ነገር ግን አንዳች የመልስ ምልክት አልታየም። በምድር ላይ ካሉት ራሳቸውን ጻድቅ አድርገው ከሚቈጥሩ ሰዎች አንዱ ሆኖ ወደ መቃብሩ የሚወርድ ይመስል ነበር። በአንድ ሌሊት የኃጢአት ወቀሳ መጣበት። በማለዳ የቤተ ሰቡን አባላት አስጠርቶ ልጁን እንዲህ አላት፦ «ስለ እኔ እንድትጸልዪልኝ እፈልጋለሁ። እግዚአብሔር ኃጢአቴን ይቅር እንዲለኝ ጸልዪ፤ ሕይወቴ ሁሉ ኃጢአት ብቻ—ኃጢአት ብቻ ሆኖ ኖሯል።» ይህም ወቀሳ ሁሉ የመጣው በአንድ ሌሊት ነበር። የሚያስፈልገን ጉዳያችንን እስከ እግዚአብሔር ዙፋን ድረስ አጥብቀን ማቅረብ ነው። ወደ ስብሰባዎቻችን መጥተው የተነገረውን አንድ ቃል እንኳ መስማት ባይችሉም፣ አንዳች የማይታይ ኃይል የያዛቸው መስሎ በዚያው ቅጽበት በዚያው ስፍራ ስለ ኃጢአታቸው ተወቅሰው የተለወጡ ሰዎችን ብዙ ጊዜ አውቃለሁ።

ስብሰባዎችን ባደረግንበት በአንድ ስፍራ፣ አንዲት ሚስት ወደ መጀመሪያው ስብሰባ መጥታ ባሏን እንዳነጋግረው ጠየቀችኝ። «ጉዳዩ አያሳስበውም» አለች፤ «ነገር ግን ያሳስበው ይሆናል ብዬ ተስፋ አደርጋለሁ።» አነጋገርሁት፤ እንደዚያ ሰው ራሱን ጻድቅ አድርጎ የሚቈጥር የሚመስል ሰው ያነጋገርሁ አይመስለኝም። ራሱን በማጽደቅ እንዲህ ተሸፍኖ ስለ ነበረ የብረት ምሰሶ ባነጋግር የሚሻል ይመስል ነበር። ለሚስቱ፣ ባሏ ጉዳዩ ፈጽሞ እንደማያሳስበው ነገርኋት። እርሷም «ይህንንማ ነግሬህ ነበር፤ ነገር ግን እኔ ስለ እርሱ ያሳስበኛል» አለች። በዚያ በቆየንባቸው ሠላሳ ቀናት ሁሉ ያቺ ሚስት ባሏን ተስፋ አልቈረጠችበትም። ስለ እርሱ ከእኔ ይልቅ አሥር እጥፍ የሚበልጥ እምነት እንደ ነበራት መናዘዝ አለብኝ። ብዙ ጊዜ አነጋግሬው ነበር፤ ነገር ግን አንዲት የተስፋ ጭላንጭል እንኳ ማየት አልቻልሁም። ከመጨረሻው በፊት ባለው በሦስተኛው ምሽት ሰውዬው ወደ እኔ መጥቶ «በሌላ ክፍል ልታነጋግረኝ ትችላለህን?» አለኝ። ከእርሱ ጋር ወደ አንድ ወገን ሄጄ ችግሩ ምን እንደ ሆነ ጠየቅሁት። እርሱም «በቨርሞንት ግዛት ካሉ ኃጢአተኞች ሁሉ የምበልጥ ኃጢአተኛ ነኝ» አለ። እኔም «እንዴት ሆኖ? የፈጸምከው አንዳች የተለየ ኃጢአት አለን?» አልሁት። የሚሸፍነውን አንዳች አሠቃቂ ወንጀል ሠርቶ አሁን ሊናዘዝ የፈለገ መስሎኝ እንደ ነበር መናዘዝ አለብኝ። «ሕይወቴ ሁሉ» አለ፤ «ኃጢአት ብቻ ሆኖ ኖሯል። እግዚአብሔር ይህን ዛሬ አሳየኝ።» ጌታ እንዲምረው ለመነ፤ ኃጢአቱ ይቅር እንደ ተባለለት በማረጋገጥም ደስ እያለው ወደ ቤቱ ሄደ። እነሆ፣ ለጸሎት መልስ ሆኖ ስለ ኃጢአቱ የተወቀሰና የተለወጠ ሰው! ስለዚህ ስለ አንድ ዘመዳችሁ ወይም ወዳጃችሁ መለወጥ ከተጨነቃችሁ፣ ልመናችሁን እስኪፈጽምላችሁ ድረስ ቀንም ሆነ ሌሊት ለእግዚአብሔር ዕረፍት ላለመስጠት ቍረጡ። እርሱ የትም ቢሆኑ—በሥራ ቦታቸው፣ በቤታቸው፣ ወይም በየትኛውም ስፍራ—ሊደርስባቸውና ወደ እግሩ ሊያመጣቸው ይችላል።

ዶ/ር ኦስተን ፌልፕስ «የጸጥታው ሰዓት» በተባለው መጽሐፉ እንዲህ ይላል፦ «አንድን ነገር የማግኘት ተስፋ የብርቱን ምኞት አገላለጥ ሁልጊዜ እንዲህ ይነካዋል። እንዲህ ያለ መታመን በሚያሳድረው ተጽዕኖ ሥር አንድ ክርስቲያን ሳይገደድ በውስጡ የሚፈልቀው ስሜት ይህ ነው፦ ‹ዛሬ ጠዋት ወደ ጸሎቴ የምመጣው በእውነተኛ ሕይወት ጉዳይ ነው። ይህ ልብ ወለድ አይደለም፤ ቀልድም አይደለም። ወደዚህ የመጣሁት የቃላትን ሥርዓት ልፈጽም አይደለም፤ የምገልጠው ተስፋ ቢስ ምኞት የለኝም። የማገኘው ነገር አለኝ፤ የምፈጽመው ዓላማ አለኝ። ይህ ልሠማራበት ያለሁት ሥራ ነው። እኔ በጸጋው ዙፋን ፊት ልቤን በማንሣት ወደ እግዚአብሔር አሳብ እደርሳለሁ ብዬ ካለኝ ተስፋ ይበልጥ፣ የከዋክብት ተመራማሪ እነዚያን የራቁ ሰማያት እዘልቃለሁ ብሎ በበለጠ ምክንያታዊ ተስፋ ቴሌስኮፑን ወደ ሰማይ አያዞርም። ይህ በክርስቶስ ኢየሱስ የሆነው የእግዚአብሔር መጥራቴ መብት ነው። የሚንቀጠቀጠው ድምፄ እንኳ አሁን በሰማይ ይሰማል፤ በዚያም አዲስ ኃይልን ያሳያል፤ የዚያንም ውጤት እግዚአብሔር ብቻ ሊያውቅ፣ ዘላለምም ብቻ ሊገልጠው ይችላል። ስለዚህ ጌታ ሆይ፣ ባሪያህ ይህን ጸሎት ወደ አንተ ይጸልይ ዘንድ በልቡ ደፈረ!›»

ጄረሚ ቴለር እንዲህ ይላል፦ «የምኞት ልልነት ለመልካም ሰው ጸሎት መሳካት ታላቅ ጠላት ነው። ጸሎት በብርቱ ያተኮረ፣ የቀና፣ የተጋ፣ የሚሠራ ጸሎት መሆን አለበት፤ ሰው ለማይገምተው ነገር ወደ እግዚአብሔር መናገሩ ምንኛ ታላቅ ነውር እንደ ሆነ አስቡ! ልንሞትላቸው ስለሚገባን፣ ከንጉሣውያን በትረ መንግሥት ይልቅ ስለሚከብሩ፣ ከባሕር ምርኮና ከሕንድ ኮረብቶች መዝገብ ይልቅ ስለሚበልጡ ነገሮች በልልነት ስንለምን ጸሎታችን መንፈሳችንን ይወቅሳል።»

ዶ/ር ፓተን «አስደናቂ የጸሎት መልሶች» በተባለው ሥራው እንዲህ ይላል፦ «ኢየሱስ እንድንፈልግ ያዝዘናል። የጠፋባትን ልጅ የምትፈልግ እናት አስቡ። ቤቱን ሁሉ፣ መንገዶቹንም ሁሉ ትመለከታለች፤ ከዚያም መስኮቹንና ዱሮችን ትፈትሻለች፤ የወንዙንም ዳርቻዎች ታስሳለች። አንድ ብልህ ጎረቤት አግኝቷት እንዲህ ይላታል፦ ‹ፍለጋሽን ቀጥዪ፤ በየቦታው ተመልከቺ፤ ሊደረስበት የሚችለውን ስፍራ ሁሉ መርምሪ። በእርግጥ አታገኚውም፤ ነገር ግን መፈለግ መልካም ነገር ነው። አእምሮን ያነቃዋል፤ ትኩረትን ይሰበስባል፤ ማስተዋልን ይረዳል፤ የልጁንም ሐሳብ እጅግ እውነተኛ ያደርገዋል። ከዚያም ከጥቂት ጊዜ በኋላ ልጅሽን መፈለግሽን ትተዪዋለሽ።› የክርስቶስ ቃል ግን ‹መዝጊያን አንኳኩ፥ ይከፈትላችሁማል› የሚል ነው። አንድ ሰው የአንድን ቤት በር ለረጅም ጊዜና በኃይል ሲያንኳኳ አስቡ። ይህን ለአንድ ሰዓት ካደረገ በኋላ አንድ መስኮት ይከፈታል፤ የቤቱም ባለቤት ራሱን አውጥቶ እንዲህ ይላል፦ ‹ወዳጄ ሆይ፣ ልክ ነህ፤ በሩን አልከፍትልህም፤ ነገር ግን ማንኳኳትህን ቀጥል—እጅግ ጥሩ የአካል እንቅስቃሴ ነው፤ ጤናህም ይሻሻልበታል። ፀሐይ እስክትጠልቅ አንኳኳ፤ ከዚያም እንደ ገና መጥተህ ነገን ሙሉ አንኳኳ። እንዲህ ጥቂት ቀናት ካሳለፍህ በኋላ ወደ ውስጥ ለመግባት ከእንግዲህ የማትጓጓበት የአእምሮ ሁኔታ ላይ ትደርሳለህ።› ኢየሱስ ‹ለምኑ ትቀበሉማላችሁ፤ ፈልጉ፥ ታገኙማላችሁ፤ መዝጊያን አንኳኩ፥ ይከፈትላችሁማል› ባለ ጊዜ እንድናስተውል የፈለገው ይህንን ነውን? እንዲህ ቢሆን ሰው መለመንን፣ መፈለግንና ማንኳኳትን ብዙም ሳይቆይ እንደሚተው ጥርጥር የለውም፤ ነገር ግን የሚተወው ከመሰላቸት የተነሣ አይሆንምን?»

በሰማይ ላለው አባታችን ቀጥተኛ፣ ችክ የሚልና የሚጸና ጸሎት ደስ የሚያሰኘውን ያህል ምንም ነገር የለም። ባሎቻቸው ያልዳኑ ሁለት ክርስቲያን ሴቶች ባሎቻቸው ያሉበትን ታላቅ አደጋ ተገንዝበው፣ ስለ መዳናቸው በአንድነት ለመጸለይ በየቀኑ አንድ ሰዓት ለመስጠት ተስማሙ። ይህንም ለሰባት ዓመታት ቀጠሉ፤ ከዚያም ጸሎታቸው ከንቱ ስለ መሰላቸው መጸለያቸውን መቀጠል ይገባቸው እንደ ሆነ ተከራከሩ። እስከ ሞት ድረስ ለመጽናት ወሰኑ፤ ባሎቻቸው ወደ ጥፋት ቢሄዱም እንኳ በጸሎት ተጭነው እንዲሄዱ ቈረጡ። በታደሰ ብርታት ሦስት ዓመት ተጨማሪ ጸለዩ፤ ከዚያም አንዷን ባሏ ስለ ኃጢአቱ በታላቅ ጭንቀት ውስጥ ሆኖ በሌሊት ቀሰቀሳት። ልክ ጎሕ እንደ ቀደደ፣ እግዚአብሔር ጸሎታቸውን ሊመልስ መሆኑን ለጸሎት ጓደኛዋ ልትነግር በደስታ ቸኰለች። ወዳጅዋም በዚያው ጉዳይ ወደ እርሷ ስትመጣ ባገኘቻት ጊዜ እንዴት ተደነቀች! በዚህ ሁኔታ የአሥር ዓመታት የአንድነትና የጽናት ጸሎት በአንድ ቀን በሁለቱም ባሎች መለወጥ ዘውድ ተቀዳጀ።

ልመናችንን ከመጠን በላይ ልናበዛ አንችልም፤ እግዚአብሔር በልጆቹ ጸሎት አይታክትም። ሰር ዎልተር ራሌይ ንግሥት ኤልሳቤጥን አንድ ውለታ ለመናት፤ እርሷም «ራሌይ፣ መለመንህን የምትተወው መቼ ነው?» ብላ መለሰችለት። እርሱም «ግርማዊትነትዎ መስጠትዎን በተዉ ጊዜ» ብሎ መለሰ። እኛም እንዲሁ መጸለያችንን መቀጠል አለብን።

ጆርጅ ሙለር በቅርቡ በካልካታ ባደረጉት ንግግር እንዲህ አሉ፦ በ1844 አምስት ሰዎች በልባቸው ላይ ተጫኑባቸው፤ ስለ እነርሱም መጸለይ ጀመሩ። ከእነርሱ አንዱ እስኪለወጥ ድረስ አሥራ ስምንት ወራት አለፉ። ለተጨማሪ አምስት ዓመታት መጸለያቸውን ቀጠሉ፤ ሌላውም ተለወጠ። አሥራ ሁለት ዓመት ተኩል ሲሞላ ሦስተኛው ተለወጠ። እንግዲህ ስለ ቀሩት ሁለቱ በማናቸውም ምክንያት አንድም ቀን ሳያጓድሉ ለአርባ ዓመታት ሲጸልዩ ኖሩ፤ እነርሱ ግን ገና አልተለወጡም ነበር። ሆኖም በጸሎት ለመቀጠል ብርታት ተሰማቸው፤ አሁንም መንፈስን ስለሚቃወሙት ስለ ሁለቱ መልስ እንደሚቀበሉ እርግጠኞች ነበሩ።

ፊቱን ማየት

«የጸሎት ውድ ስጦታ እንዴት ጣፋጭ ነው፤
በጸጋ ዙፋን ፊት መስገድ፤
ሸክማችንን ሁሉ በዚያ መተው፤
ሩጫችንን ለመሮጥ አዲስ ብርታት ማግኘት፤
ሰማያዊ የጦር ዕቃችንን መታጠቅ፤
በጌታ ብቻ በመደገፍ።

«ኅሊና በሸክሙ ሥር ሲሰምጥ
የፍቅሩ ሹክሹክታ ጣፋጭ ነው፤
የበደለኛ ፍርሀታችንን እንዲርቅ ያዝዛል፤
የክርስቶስን የሚያስተሰርይ ደም ያመለክታል፤
ኦ፣ እግዚአብሔር ጻድቅም ቸርም
መሆን እንደሚችል ማወቅ እንዴት ጣፋጭ ነው።

«ኦ፣ ግን የአዳኛችንን ፊት ማየት!
ከኃጢአትና ከኀዘን ነጻ መውጣት!
በመለኮታዊ እቅፉ ውስጥ መኖር—
ይህ እጅግ የበለጠ ጣፋጭ ይሆናል!
ከምድራዊ ደስታ ሁሉ እጅግ ያማረው
ከዚህ ጋር ሲነጻጸር ከምንም ያነሰ ነው።»