አንድነት

ጸሎታችን መልስ እንዲያገኝ ከፈለግን ቀጥሎ ሊኖረን የሚገባው ነገር—አንድነት ነው። እርስ በርሳችን የማንዋደድ ከሆንን በጸሎት በእግዚአብሔር ዘንድ ብዙ ኃይል እንደማይኖረን የተረጋገጠ ነው። በዚህ ዘመን ካሉት እጅግ አሳዛኝ ነገሮች አንዱ በእግዚአብሔር ቤተ ክርስቲያን ውስጥ ያለው መለያየት ነው። የእግዚአብሔር ኃይል በጥንቲቱ ቤተ ክርስቲያን ላይ የወረደው ሁሉም በአንድ ልብ በነበሩ ጊዜ እንደ ሆነ ልብ በሉ። ያ የአንድነት መንፈስ ባይኖር ኖሮ የበዓለ ኀምሳ በረከት ከቶ ባልተሰጠ ነበር ብዬ አምናለሁ። ተከፋፍለውና እርስ በርሳቸው እየተጣሉ ቢሆኑ ኖሮ መንፈስ ቅዱስ የሚመጣ፣ እነዚያም ሺዎች የሚለወጡ ይመስላችኋልን? በሥራችን ውስጥ ይህን አስተውያለሁ፤ ሦስት አብያተ ክርስቲያናት በሥራው ወደ ተባበሩበት ከተማ ስንሄድ፣ አንዲት ቤተ ክርስቲያን ብቻ ከሥራው ጋር በተስማማችበት ጊዜ ከምናገኘው የበለጠ በረከት አግኝተናል። አሥራ ሁለት አብያተ ክርስቲያናት በተባበሩበት ጊዜ ደግሞ በረከቱ አራት እጥፍ ሆኗል፤ ሁልጊዜም በረከቱ በታየው የአንድነት መንፈስ መጠን ነበር። ንትርክና መለያየት ባለበት፣ የአንድነትም መንፈስ በሌለበት፣ በረከቱም ምስጋናውም እጅግ ጥቂት ነው።

ዶክተር ጉትሪ ይህን እውነት እንዲህ ብሎ በምሳሌ ያስረዳዋል፦ «መዶሻውን የሠሩት ቅንጣቶች ቢለያዩ፣ እያንዳንዳቸው በድንጋዩ ላይ እንደ በረዶ ቅንጣት ይወድቁ ነበር፤ አንድ ሆነው ተቀጥቅጠው በድንጋይ ጠራቢው ጠንካራ ክንድ ሲሰነዘሩ ግን ግዙፍ ዓለቶችን ይሰባብራሉ። የናያጋራ ውኃዎች ወደ ተለያዩና ነጠላ ጠብታዎች ቢከፋፈሉ ከሚወርድ ዝናብ የበለጡ አይሆኑም ነበር፤ አንድ አካል ሆነው ግን የቬሱቪየስን እሳት ያጠፉ ነበር፤ ለሌሎች ተራሮች እሳተ ገሞራዎችም የሚተርፍ ይኖራቸው ነበር።»

የሮማውያንና የአልባውያን ሠራዊቶች ሁለቱም፣ ጉዳዩ ሁሉ በስድስት ወንድማማቾች መካከል በሚደረግ ውጊያ እንዲወሰን እንደ ተስማሙ ታሪክ ይነግረናል—በአንዱ ወገን ሦስቱ የኩራቲየስ ልጆች፣ በሌላው ወገን ደግሞ ሦስቱ የሆራቲየስ ልጆች። የኩራቲየስ ልጆች አንድ ሆነው በነበሩ ጊዜ፣ ሦስቱም ክፉኛ ቈስለው ሳሉ እንኳ፣ ከሆራቲየስ ልጆች ሁለቱን ገደሉ። ሦስተኛው ምንም ሳይቈስል መሸሽ ጀመረ፤ እነርሱም ከቍስላቸውና ከከባዱ የጦር ልብሳቸው የተነሣ አንዱ ከሌላው በኋላ በዝግታ ሲከተሉት ባያቸው ጊዜ፣ አንድ በአንድ ተመልሶ አጠቃቸው፤ ሦስቱንም ገደላቸው። ያጠፋን ዘንድ እኛን መለያየት የዲያብሎስ ተንኰለኛ ብልሃት ነው።

ጠብና መለያየት በልባችን ውስጥ እንዲሰፍን ከመፍቀድ ይልቅ ብዙ መታገሥና ብዙ መሠዋት ይገባናል። ማርቲን ሉተር እንዲህ ይላል፦ «ሁለት ፍየሎች በጥልቅ ውኃ ላይ ባለ ጠባብ ድልድይ ላይ ቢገናኙ ምን ያደርጋሉ? ድልድዩ እጅግ ጠባብ ስለ ሆነ ከሁለቱ አንዱም ወደ ኋላ መመለስ አይችልም፤ አንዱም ሌላውን አልፎ መሄድ አይችልም፤ እርስ በርሳቸው ቢገፋፉ ሁለቱም ወደ ውኃው ወድቀው ሊሰምጡ ይችላሉ። ስለዚህ አንዱ ተኝቶ ሌላው በላዩ እንዲሻገር ቢፈቅድ ሁለቱም ሳይጐዱ እንደሚቀሩ ተፈጥሮ አስተምራቸዋለች። እንዲሁም ሰዎች እርስ በርሳቸው ወደ ክርክርና ጠብ ከሚወድቁ ይልቅ መረገጥን ቢታገሡ ይሻላቸዋል።»

ካውድሪ እንዲህ ይላል፦ «በሙዚቃ የድምፆች ስምምነት ፍጹም ካልሆነ የሠለጠነን ጆሮ እንደሚቀፍፍ፣ እንዲሁም ክርስቲያኖች እርስ በርሳቸው ካልተስማሙ በእግዚአብሔር ዘንድ ተቀባይነት የላቸውም።»

የጸጋ ስጦታዎች ልዩ ልዩ ናቸው—ይህ በግልጥ ተምሯል—መንፈስ ግን አንድ ነው። ሁላችንም በአንድ ደም ተዋጅተን ከሆነ በመንፈሳዊ ነገሮች ልንስማማ ይገባናል። ጳውሎስ እንዲህ ብሎ ይጽፋል፦ «የጸጋም ስጦታ ልዩ ልዩ ነው መንፈስ ግን አንድ ነው፤ አገልግሎትም ልዩ ልዩ ነው ጌታም አንድ ነው።»

አንድነት ባለበት ማንኛውም ኃይል፣ የምድርም ሆነ የሲኦል፣ በሥራው ፊት ሊቆም ይችላል ብዬ አላምንም። ቤተ ክርስቲያን፣ መድረኩና ምእመናኑ አንድ ሲሆኑ፣ የእግዚአብሔርም ሕዝብ ሁሉ አንድ አሳብ ሲኖራቸው፣ ክርስትና በምድር ላይ እንደሚንከባለል በእሳት የጋለ ኳስ ይሆናል፤ የሞትና የሲኦል ሠራዊት ሁሉ በፊቱ ሊቆሙ አይችሉም። ያን ጊዜ ሰዎች በመቶዎችና በሺዎች እየጎረፉ ወደ መንግሥቱ እንደሚገቡ አምናለሁ። ክርስቶስ «እርስ በርሳችሁ ፍቅር ቢኖራችሁ፥ ደቀ መዛሙርቴ እንደ ሆናችሁ ሰዎች ሁሉ በዚህ ያውቃሉ።» ይላል። እርስ በርሳችን ብቻ ብንዋደድና አንዳችን ለሌላው ብንጸልይ ሥራው ይከናወናል። እግዚአብሔር አያሳፍረንም።

በእውነተኛዪቱ የክርስቶስ ቤተ ክርስቲያን ውስጥ እውነተኛ መለያየት ወይም መከፋፈል ሊኖር አይችልም፤ በአንድ ዋጋ ተዋጅተዋል፤ አንድ መንፈስም ያድርባቸዋል። እኔ የእግዚአብሔር ቤተ ሰብ ከሆንሁ፣ ከሌላው ጋር አንድ ቤተ እምነት ወይም ወገን ባልሆን እንኳ፣ በዚያው ደም ተገዝቻለሁ። ልናደርገው የሚገባን እነዚህ ጐስቋላ የወገንተኝነት ግድግዳዎች እንዲወገዱ ማድረግ ነው። ድካማችን በመለያየታችን ውስጥ ነበር፤ የሚያስፈልገንም ጌታ ኢየሱስ ክርስቶስን በሚወዱ ሰዎች መካከል ምንም ዓይነት መለያየት ወይም መከፋፈል እንዳይኖር ነው። ወደ ቆሮንቶስ ሰዎች በተጻፈው በመጀመሪያው መልእክት ውስጥ የወገንተኝነት የመጀመሪያ ምልክቶች ወደ ጥንቲቱ ቤተ ክርስቲያን ሲገቡ እናነባለን—

«ነገር ግን፥ ወንድሞች ሆይ፥ ሁላችሁ አንድ ንግግር እንድትናገሩ በአንድ ልብና በአንድ አሳብም የተባበራችሁ እንድትሆኑ እንጂ መለያየት በመካከላችሁ እንዳይሆን በጌታችን በኢየሱስ ክርስቶስ ስም እለምናችኋለሁ። ወንድሞቼ ሆይ፥ በመካከላችሁ ክርክር እንዳለ ስለ እናንተ የቀሎዔ ቤተ ሰዎች አስታውቀውኛልና። ይህንም እላለሁ። እያንዳንዳችሁ። እኔ የጳውሎስ ነኝ፥ እኔስ የአጵሎስ ነኝ፥ እኔ ግን የኬፋ ነኝ፥ እኔስ የክርስቶስ ነኝ ትላላችሁ። ክርስቶስ ተከፍሎአልን? ጳውሎስስ ስለ እናንተ ተሰቀለን? ወይስ በጳውሎስ ስም ተጠመቃችሁን?»

አንዱ «እኔ የጳውሎስ ነኝ»፣ ሌላው «እኔስ የአጵሎስ ነኝ»፣ ሌላውም «እኔ ግን የኬፋ ነኝ» እንዳለ ልብ በሉ። አጵሎስ ወጣት ተናጋሪ ነበር፤ ሕዝቡም በአንደበተ ርቱዕነቱ ተማርከው ነበር። አንዳንዶች ደግሞ ኬፋ ወይም ጴጥሮስ ከጌታ ጋር ስለ ነበረ፣ ጳውሎስ ግን ስላልነበረ፣ ከትክክለኛው የሐዋርያት መስመር የሆነው እርሱ ነው አሉ። በዚህ ሁኔታ ተከፋፈሉ፤ ጳውሎስም ጉዳዩን እልባት ለመስጠት ይህን መልእክት ጻፈ።

ጄንኪን በይሁዳ መልእክት ላይ በጻፈው ማብራሪያ እንዲህ ይላል፦ «በዚህ ምድር ወደ ሰማይ በሚወስደው በአንድ መንገድ የሚስማሙ፣ ወደፊትም በአንድ ሰማይ ለመኖር የሚጠብቁ፣ ‹የምንካፈለው መዳን› ተካፋዮች አንድ ልብ ሊኖራቸው ይገባል። ሐዋርያው በኤፌሶን መልእክት የሚደርስበት መደምደሚያ ይህ ነው። በጋራ እምነት የሚስማሙ ሰዎች እንደ ጋራ ጠላቶች መጣላታቸው እንዴት ያለ አስደናቂ ጉስቍልና ነው! ክርስቲያኖች እምነት ፍቅርን ያባረረ ይመስል መኖራቸው! ይህ የጋራ እምነት በልዩነቶቻችን ሁሉ መካከል መንፈሳችንን ሊያበርድና ሊገራ ይገባዋል። በምድራዊ ግንኙነቶች ውስጥ እኩልነት ባይኖርም እንኳ ይህ አእምሮአችንን ሊያለዝብ ይገባዋል። የዮሴፍ ወንድሞች ወንድሞቹ መሆናቸውንና የአባቱ አምላክ ባሪያዎች መሆናቸውን ጠቅሰው ኃጢአታቸውን ይቅር እንዲላቸው የለመኑበት ምክንያት እንዴት ያለ ብርቱ ምክንያት ነበር! የገዛ እስትንፋሳችን የጠብን ሻማ ሊያጠፋው ባይችልም፣ ኦ፣ የክርስቶስ ደም ያጥፋው!»

ጳውሎስ፣ ኬፋና አጵሎስ ዛሬ ወደ ዓለም ቢመጡ እንዴት ያለ እንግዳ ሁኔታ ያገኙ ነበር! በቆሮንቶስ የበቀለችው ትንሿ ዛፍ ብዙ የሰማይ ወፎች እንደ ተሰበሰቡባት እንደ ናቡከደነፆር ዛፍ ያለች ዛፍ ሆና አድጋለች። ጳውሎስና ኬፋ አሁን ወደ እኛ ቢወርዱ ስለ እንግሊዝ ቤተ ክርስቲያን አባላትና ስለ ተለያዮች ወዲያውኑ ይሰሙ ነበር። ጳውሎስ «ተለያይ!» ይላል፤ «ይህ ምንድን ነው?» «የእንግሊዝ ቤተ ክርስቲያን አለችን፤ ከቤተ ክርስቲያኒቱ የሚለዩም አሉ።» «ኦ፣ እንዲህ ነውን! እንግዲያስ እዚህ ሁለት ዓይነት ክርስቲያኖች አሉን?» «ብዙ ተጨማሪ መከፋፈሎችም እንዳሉ ስናገር አዝናለሁ። ተለያዮቹ ራሳቸው ተከፋፍለዋል። ዌስሊያኖች፣ ባፕቲስቶች፣ ፕሬስባይቴሪያኖች፣ ኢንዲፔንደንቶችና ሌሎችም አሉ፤ እነዚህም እንኳ ሁሉም ተከፋፍለዋል።» ጳውሎስ «በውኑ ይቻላልን?» ይላል፤ «ይህን ያህል ብዙ መከፋፈሎች አሉን?» «አዎን፤ የእንግሊዝ ቤተ ክርስቲያንም ራሷ በሚገባ ተከፋፍላለች። ሰፊዋ ቤተ ክርስቲያን፣ ከፍተኛዋ ቤተ ክርስቲያን፣ ዝቅተኛዋ ቤተ ክርስቲያንና ከፍተኛ-ዝቅተኛዎቹ አሉ። ከዚያም የሉተራን ቤተ ክርስቲያን አለች፤ ርቆ በሩሲያ ደግሞ የግሪክ ቤተ ክርስቲያን አለቻቸው፤ ሌሎችም አሉ።» ጳውሎስና ኬፋ ወደ ዓለም ቢመለሱ ምን እንደሚያስቡ በእውነት አላውቅም፤ እንግዳ ሁኔታ ያገኙ ነበር። በዚህ ዘመን የእግዚአብሔር ቤተ ሰብ እንዴት እንደ ተከፋፈለ ማየት እጅግ ከሚያዋርዱ ነገሮች አንዱ ነው። ጌታ ኢየሱስ ክርስቶስን የምንወድ ከሆንን፣ እርስ በርሳችን እንድንዋደድና ከወገንተኝነት ስሜት ሁሉ በላይ እንድንሆን እግዚአብሔር ይበልጥ እንዲያቀራርበን መለመን የልባችን ሸክም ይሆናል።

በቦስተን ከሚገኙ ወረዳዎች በአንዱ አንዲት ቤተ ክርስቲያን ስትታደስ ከመድረኩ በስተ ኋላ ባለው ግድግዳ ላይ የነበረው ጽሑፍ ተሸፈነ። ከእድሳቱ በኋላ በመጀመሪያው ሰንበት «የአምስት ዓመቷ ትንሽ ልጅ» ለእናቷ እንዲህ ብላ ሹክ አለቻት፦ «እግዚአብሔር ያንን ያማረ ጥቅስ እንዲሸፍኑት ቀለም ቀቢዎቹን ለምን እንደ ነገራቸው አውቃለሁ። ሰዎቹ እርስ በርሳቸው ስለማይዋደዱ ነው።» ጽሑፉ እንዲህ የሚል ነበር፦ «እርስ በርሳችሁ ትዋደዱ ዘንድ፥ … አዲስ ትእዛዝ እሰጣችኋለሁ።»

አንድ የቦስተን አገልጋይ በአንድ ወቅት «በሚመጣው ዓለም ወዳጆችን መለየት» በሚል ርእስ እንደ ሰበከ ይናገራል፤ ከአገልግሎቱ በኋላም አንድ አድማጭ ቀርቦ በዚህ ዓለም ወዳጆችን ስለ መለየት ቢሰብክ ይበልጥ ተገቢ እንደሚሆን ነገረው፤ ሃያ ዓመት በዚያች ቤተ ክርስቲያን ውስጥ ቢቆይም ከአባሎቿ አንዱንም አያውቅም ነበርና።

ከጥቂት ጊዜ በፊት በአንዲት ትንሽ ከተማ ነበርሁ፤ አንድ ምሽት ከስብሰባው ስወጣ ሰዎች የሚወጡበት ሌላ ሕንፃ አየሁ። አንድ ወዳጄን «እዚህ ሁለት አብያተ ክርስቲያናት አሏችሁን?» አልሁት። «ኦ፣ አዎን።» «እንዴት ትስማማላችሁ?» «ኦ፣ በጣም ጥሩ እንስማማለን።» «ይህን በመስማቴ ደስ ብሎኛል። ወንድምህ አገልጋይ በስብሰባው ላይ ነበርን?» «ኦ፣ አልነበረም፤ እርስ በርሳችን ምንም ግንኙነት የለንም። ይህ ከሁሉ የተሻለው መንገድ ሆኖ አግኝተነዋል።» ይህንም «በጣም ጥሩ መስማማት» ብለው ጠሩት። ኦ፣ እግዚአብሔር አንድ ልብና አንድ አሳብ ያድርገን! ልባችን አብረው እንደሚፈሱ የውኃ ጠብታዎች ይሁን። በእግዚአብሔር ሕዝብ መካከል ያለ አንድነት የሰማይ ቅምሻ ዓይነት ነው። በዚያ ምንም ባፕቲስቶች፣ ወይም ሜቶዲስቶች፣ ወይም ኮንግሪጌሽናሊስቶች፣ ወይም ኤፒስኮፓሊያኖች አናገኝም፤ ሁላችንም በክርስቶስ አንድ እንሆናለን። ይህችን ምድር ስንለቅ የወገን ስሞቻችንን ሁሉ ወደ ኋላ እንተዋለን። ኦ፣ የእግዚአብሔር መንፈስ የሠራናቸውን እነዚህን ጐስቋላ ግድግዳዎች ሁሉ ፈጥኖ ጠራርጎ ቢያስወግዳቸው!

ኢየሱስ ክርስቶስ ወደ ቀራንዮ ወስደውት ከመሄዳቸው በፊት በምድር ላይ የጸለየው የመጨረሻው ጸሎት ደቀ መዛሙርቱ ሁሉ አንድ እንዲሆኑ እንደ ነበረ አስተውላችሁ ታውቃላችሁን? የዘመንን ወንዝ ቍልቍል ተመልክቶ መለያየት እንደሚመጣ—ሰይጣን የእግዚአብሔርን መንጋ ለመከፋፈል እንዴት እንደሚሞክር—ማየት ይችል ነበር። በየስፍራው ያሉ ክርስቲያኖች አንድ ከመሆናቸው ይልቅ ከሓዲዎችን ፈጥኖ ጸጥ የሚያሰኝ ምንም ነገር የለም። ያን ጊዜ ምስክርነታችን እግዚአብሔርን በማይፈሩትና በግድየለሾቹ ዘንድ ክብደት ይኖረዋል። ነገር ግን ክርስቲያኖች እንዴት እንደ ተከፋፈሉ ሲያዩ ምስክርነታቸውን አያምኑም። መንፈስ ቅዱስ ያዝናል፤ አንድነትም በሌለበት ኃይል ጥቂት ነው።

በደም ሥሬ ውስጥ አንዲት ጠብታ የወገንተኝነት ደም እንዳለች ባስብ፣ ከመተኛቴ በፊት አፈስሳት ነበር፤ በራሴ ላይ አንዲት የወገንተኝነት ጠጕር ብትኖር እነቅላት ነበር። በቀጥታ ወደ ኢየሱስ ክርስቶስ ልብ እንድረስ፤ ያን ጊዜ ጸሎታችን በእግዚአብሔር ዘንድ ተቀባይነት ያገኛል፤ የበረከትም ዝናብ ይወርዳል።

ኅብረት

«የወገን ስሞች ከእንግዲህ አይታወቁ
በተዋጁት ሕዝብ መካከል፤
ኢየሱስ የራሱ አድርጎ ይወስዳቸዋልና፤
ሁሉም የእርሱ ናቸው።

«በኪዳን ራሳቸውና በንጉሣቸው አንድ ስለ ሆኑ፣
በልብም አንድ ሊሆኑ ይገባል፤
ሁሉም ስለ አንዱ መዳን ይዘምሩ፣
እያንዳንዱ የራሱን ድርሻ እየተቀበለ።

«አንድ እንጀራ፣ አንድ ቤተ ሰብ፣ አንድ ዓለት፣
በፍቅር የታነጸ አንድ ሕንፃ፣
አንድ በረት፣ አንድ እረኛ፣ አዎን፣ አንድ መንጋ፣
በላይ አንድ ይሆናሉ።»

ጆሴፍ አይረንስ።