ይቅርታ

ቀጥሎ ያለው ምናልባት ከሁሉ ይልቅ ለመነጋገር የሚያስቸግረው ነው—ይቅርታ። ከማናቸውም ነገር ይልቅ ብዙ ሰዎችን በእግዚአብሔር ዘንድ ኃይል እንዳያገኙ የሚከለክላቸው ይህ ነው ብዬ አምናለሁ—ይቅር ባይነትን መንፈስ በውስጣቸው ሊያሳድጉ ፈቃደኞች አይደሉም። በአንድ ሰው ላይ የምሬትን ሥር በልባችን እንዲበቅል ብንፈቅድ ጸሎታችን መልስ አያገኝም። ከምንገናኛቸው ሰዎች ሁሉ ጋር በጣፋጭ ኅብረት መኖር ቀላል ነገር ላይሆን ይችላል፤ ነገር ግን የእግዚአብሔር ጸጋ የተሰጠን ለዚሁ ነው።

የደቀ መዛሙርቱ ጸሎት የልጅነት መፈተኛ ነው፤ ጸሎቱን ሁሉ ከልባችን መጸለይ ከቻልን ከእግዚአብሔር እንደ ተወለድን ለማሰብ በቂ ምክንያት አለን። በመንፈስ ካልሆነ በቀር ማንም እግዚአብሔርን አባት ብሎ ሊጠራ አይችልም። ይህ ጸሎት ለዓለም ይህን ያህል በረከት ሆኖ ሳለ ታላቅ ወጥመድም እንደ ሆነ አምናለሁ፤ ብዙዎች በእርሱ ተሰናክለው ወደ ጥፋት ይወድቃሉ። ትርጕሙን አይመዝኑም፤ እውነቶቹንም ወደ ልባቸው አያስገቡም። ሰዎች ሁሉ የእግዚአብሔር ልጆች ናቸው ከሚለው የሁሉም ልጅነት ሐሳብ ጋር አልስማማም። መጽሐፍ ቅዱስ ወደ እግዚአብሔር ቤተ ሰብ በልጅነት እንደ ተቀበልን በግልጥ ያስተምራል። ሁሉ ልጆች ቢሆኑ ኖሮ እግዚአብሔር ማንንም በልጅነት መቀበል ባላስፈለገው ነበር። ሁላችንም በፍጥረት የእግዚአብሔር ነን፤ ነገር ግን ሰዎች ማንም ሰው ከእግዚአብሔር ቢወለድም ባይወለድም «በሰማያት የምትኖር አባታችን ሆይ» ማለት ይችላል ብለው ሲያስተምሩ፣ ይህ ከመጽሐፍ ቅዱስ ጋር የሚቃረን ነው ብዬ አስባለሁ። «በእግዚአብሔር መንፈስ የሚመሩ ሁሉ እነዚህ የእግዚአብሔር ልጆች ናቸው።» በቤተ ሰቡ ውስጥ ልጅ መሆን የአማኙ መብት ነው። ሐዋርያው «የእግዚአብሔር ልጆችና የዲያብሎስ ልጆች በዚህ የተገለጡ ናቸው» ይላል። የእግዚአብሔርን ፈቃድ የምናደርግ ከሆንን ይህ ከእግዚአብሔር እንደ ተወለድን የሚያሳይ እጅግ መልካም ምልክት ነው። ያንን ፈቃድ የማድረግ ምንም ፍላጎት ከሌለን፣ እግዚአብሔርን እንዴት «አባታችን» ብለን ልንጠራው እንችላለን?

ሌላም ነገር አለ። እኛ ራሳችን በእግዚአብሔር መንግሥት ውስጥ ሳንገባ መንግሥቱ እንድትመጣ በእውነት ልንጸልይ አንችልም። በእርሱ ላይ እያመፅን የእግዚአብሔር መንግሥት እንድትመጣ ብንጸልይ፣ የምንፈልገው የራሳችንን ፍርድ ብቻ ነው። ያልታደሰ ሰው የእግዚአብሔር ፈቃድ በምድር ላይ እንድትሆን በእውነት አይፈልግም። ባልዳነ ሰው ሁሉ ቤት በር ላይና በሥራ ቦታው ላይ «የእግዚአብሔር ፈቃድ እዚህ አትፈጸምም» ብላችሁ ልትጽፉ ትችላላችሁ።

አሕዛብ ይህን ጸሎት በእውነት ቢያቀርቡ ሠራዊቶቻቸውን ሁሉ ማሰናበት በቻሉ ነበር። በአውሮፓ ብቻ በቋሚ ሠራዊቶች ውስጥ አሥራ ሁለት ሚሊዮን ገደማ ሰዎች እንዳሉ ይነግሩናል። ነገር ግን ሰዎች የእግዚአብሔር ፈቃድ በሰማይ እንደ ሆነች እንዲሁ በምድር እንድትሆን አይፈልጉም፤ ችግሩ ይህ ነው።

አሁን ላተኩርበት ወደምፈልገው ክፍል እንምጣ፦ «እኛም ደግሞ የበደሉንን ይቅር እንደምንል በደላችንን ይቅር በለን።» ክርስቶስ የተረጐመው የጸሎቱ ክፍል ይህ ብቻ ነው።

«ለሰዎች ኃጢአታቸውን ይቅር ብትሉ፥ የሰማዩ አባታችሁ እናንተን ደግሞ ይቅር ይላችኋልና፤ ለሰዎች ግን ኃጢአታቸውን ይቅር ባትሉ፥ አባታችሁም ኃጢአታችሁን ይቅር አይላችሁም።»

ወደ እግዚአብሔር መንግሥት ደጅ ስትገቡ በይቅርታ ደጅ በኩል እንደምትገቡ ልብ በሉ። ሌሎችን ይቅር ለማለት ፈቃደኛ ያልሆነ ሰው በገዛ ነፍሱ በረከትን ሲያገኝ ከቶ አላውቅም። ሌሎችን ይቅር ለማለት ፈቃደኞች ካልሆንን እግዚአብሔር እኛን ይቅር ሊለን አይችልም። ከእነዚህ የጌታችን ቃላት ይልቅ ቋንቋ እንዴት ግልጥ ሊሆን እንደሚችል አላውቅም። ብዙ ጸሎቶች መልስ የማያገኙት አንድን ሰው ይቅር ለማለት ፈቃደኞች ስላልሆንን እንደ ሆነ አጥብቄ አምናለሁ። አእምሮአችሁ ወደ ኋላ፣ ወደ ያለፈው ዘመን ይመለስ፤ የምታውቋቸውንም ሰዎች ሁሉ ይቃኝ፤ ክፉ ስሜት ያያዛችሁባቸው ሰዎች አሉን? ምናልባት በበደላችሁ ሰው ላይ የሚበቅል የምሬት ሥር አለን? ለወራት ወይም ለዓመታት ይህን ይቅር የማይል መንፈስ ስታሳድጉ ኖራችሁ ይሆናል፤ ታዲያ እናንተ እግዚአብሔርን ይቅር በለን ብላችሁ እንዴት ልትለምኑት ትችላላችሁ? አንድ ጊዜ ብቻ የበደሉኝን ሰዎች ይቅር ለማለት ፈቃደኛ ካልሆንሁ፣ እኔ የሠራኋቸውን አሥር ሺህ ኃጢአቶች ይቅር እንዲለኝ እግዚአብሔርን መለመኔ ምንኛ ወራዳና የተናቀ ነገር ይሆናል!

ክርስቶስ ግን ከዚህም አልፎ ይሄዳል። እንዲህ ይላል፦ «እንግዲህ መባህን በመሠዊያው ላይ ብታቀርብ፥ በዚያም ወንድምህ አንዳች በአንተ ላይ እንዳለው ብታስብ፥ በዚያ በመሠዊያው ፊት መባህን ትተህ ሂድ፥ አስቀድመህም ከወንድምህ ጋር ታረቅ፥ በኋላም መጥተህ መባህን አቅርብ።» ምናልባት «በማንም ላይ ምንም ነገር ያለኝ አይመስለኝም» ትሉ ይሆናል። ታዲያ በእናንተ ላይ ምንም ነገር ያለው ሰው አለን? እንደ በደላችሁት የሚያስብ ሰው አለን? ምናልባት አልበደላችሁት ይሆናል፤ ነገር ግን እንደ በደላችሁት ያስብ ይሆናል። ዛሬ ማታ ከመተኛቴ በፊት ምን እንደማደርግ ልንገራችሁ፤ ሄጄ አየዋለሁ፤ ጉዳዩንም እንጨርሳለን። በዚያው ድርጊት ውስጥ እጅግ እንደምትባረኩ ታገኛላችሁ።

እናንተ ትክክል ብትሆኑና እነርሱ የተሳሳቱ ቢሆኑ እንኳ ወንድማችሁን ወይም እኅታችሁን ልትመልሱ ትችላላችሁ። እግዚአብሔር ይህን ይቅር የማይል መንፈስ ከልባችን ሁሉ ይንቀለው።

ከጥቂት ጊዜ በፊት አንድ ሰው ወደ እኔ መጥቶ ስለ ነፍሷ ከሚስቱ ጋር እንድነጋገር ፈለገ። ያቺ ሴት እስከ ዛሬ ካገኘኋቸው ሰዎች ማናቸውም ያህል የተጨነቀች ትመስል ነበር፤ ወደ ብርሃን ልመራት ብዙ ጊዜ አይወስድብኝም ብዬ አሰብሁ፤ ነገር ግን ይበልጥ ባነጋገርኋት ቍጥር ጨለማዋ የሚጨምር ይመስል ነበር። በማግሥቱ እንደ ገና ሄጄ አየኋት፤ በነፍሷም ከቀድሞው በባሰ ጨለማ ውስጥ አገኘኋት። ያላገኘሁት አንድ እንቅፋት በመንገዱ ላይ መኖር አለበት ብዬ አሰብሁ፤ ይህን የደቀ መዛሙርቱን ጸሎት ከእኔ ጋር እንድትደግመውም ጠየቅኋት። ይህን ጸሎት ከልቧ ማለት ብትችል ጌታ በሰላም ይገናኛታል ብዬ አሰብሁ። ዓረፍተ ነገር በዓረፍተ ነገር መደጋገም ጀመርሁ፤ እርሷም ተከትላኝ ደገመች፤ ወደዚህ ልመና እስክደርስ ድረስ፦ «እኛም ደግሞ የበደሉንን ይቅር እንደምንል በደላችንን ይቅር በለን።» እዚያ ቆመች። ለሁለተኛ ጊዜ ደገምሁት፤ ተከትላኝ እንድትለው ጠበቅሁ፤ ልትለው እንደማትችል ነገረችኝ። «ችግሩ ምንድን ነው?» እርሷም «ፈጽሞ ይቅር የማልላት አንዲት ሴት አለች» ብላ መለሰች። እኔም «ኦ፣ ችግርሽ ገባኝ» አልሁ፤ «መጸለዬን መቀጠል ምንም ጥቅም የለውም፤ ጸሎትሽ ከራሴ በላይ አይወጣምና። እግዚአብሔር ሌሎችን ይቅር ካላልሽ እርሱም ይቅር እንደማይልሽ ይናገራል። ይህችን ሴት ይቅር ካላልሻት እግዚአብሔር ከቶ ይቅር አይልሽም። ይህ የሰማይ ውሳኔ ነው።» እርሷም «እርሷን ይቅር እስካልሁ ድረስ ይቅርታ ላገኝ አልችልም ማለትህ ነውን?» አለች። «አይደለም፤ እኔ አይደለሁም የምለው፤ ጌታ ነው የሚለው፤ ያ ደግሞ እጅግ የሚበልጥ ሥልጣን ነው።» እርሷም «እንግዲያስ ከቶ ይቅርታ አላገኝም» አለች። በእርሷ ላይ ምንም ተጽዕኖ ሳላሳድር ከቤቱ ወጣሁ። ከጥቂት ዓመታት በኋላ ይህች ሴት በአእምሮ ሕሙማን መጠለያ ውስጥ እንዳለች ሰማሁ። ይህ ይቅር የማይል መንፈስ ያሳበዳት ይመስለኛል።

በእናንተ ላይ አንዳች ነገር ያለው ሰው ካለ ወዲያውኑ ሄዳችሁ ታረቁ። እናንተ በማንም ላይ አንዳች ነገር ካላችሁ፣ ይቅር እንዳላችሁት የሚገልጥ ደብዳቤ ጻፉለት፤ እንዲሁም ይህን ነገር ከኅሊናችሁ ላይ አስወግዱ። ከጥቂት ዓመታት በፊት በጠያቂዎች ክፍል ውስጥ እንደ ነበርሁ አስታውሳለሁ፤ በክፍሉ በአንዱ ማዕዘን ከአንዲት ወጣት ሴት ጋር እነጋገር ነበር። በመንገዱ ላይ አንዳች እንቅፋት ያለ ይመስል ነበር፤ ነገር ግን ምን እንደ ሆነ ማወቅ አልቻልሁም። በመጨረሻ «ይቅር ያላልሻት አንዲት ሰው የለችምን?» አልኋት። ቀና ብላ አየችኝና «ይህን እንድትጠይቅ ያደረገህ ምንድን ነው? ስለ እኔ የነገረህ ሰው አለን?» አለች። እኔም «አይደለም» አልሁ፤ «ነገር ግን አንቺ ራስሽ ይቅርታ ስላላገኘሽ ምናልባት እንዲህ ይሆናል ብዬ አሰብሁ።» እርሷም ወደ ክፍሉ ሌላ ማዕዘን፣ አንዲት ወጣት ሴት ወደ ተቀመጠችበት እያመለከተች «እንግዲህ፣ ከዚያች ወጣት ሴት ጋር ተጣልቼ ነበር፤ ለረጅም ጊዜ አልተነጋገርንም» አለች። እኔም «ኦ፣ አሁን ሁሉ ነገር ግልጥ ሆነልኝ፤ እርሷን ይቅር ለማለት ፈቃደኛ እስክትሆኚ ድረስ ይቅርታ ልታገኚ አትችዪም» አልሁ። ታላቅ ትግል ሆነ። ነገር ግን እንደምታውቁት መስቀሉ በበዛ መጠን በረከቱም ይበዛል። መሳሳት ሰዋዊ ነው፤ ይቅር ማለትና ይቅርታ ማግኘት ግን ክርስቶስን መምሰል ነው። በመጨረሻ ይህች ወጣት ሴት «ሄጄ ይቅር እላታለሁ» አለች። የሚገርመው፣ ያው ትግል በክፍሉ በሌላው ወገን በነበረችው ሴት አእምሮ ውስጥም ይካሄድ ነበር። ሁለቱም በአንድ ጊዜ ገደማ ወደ ልቦናቸው ተመለሱ። በወለሉ መካከል ተገናኙ። አንዷ ሌላዋን ይቅር እንዳለቻት ለመናገር ሞከረች፤ ነገር ግን መጨረስ አልቻሉም፤ ስለዚህ እየሮጡ ተቃቀፉ። ከዚያም አራታችን—ሁለቱ ፈላጊዎችና ሁለቱ ሠራተኞች—አብረን ተንበረከክን፤ ታላቅ ስብሰባም ሆነልን። እነዚህ ሁለቱ ደስ እያላቸው ሄዱ።

ውድ ወዳጄ፣ ጸሎትህ መልስ የማያገኘው በዚህ ምክንያት ይሆንን? ይቅር ያላልከው ወዳጅ፣ ከቤተ ሰብህ አንዱ፣ ወይም በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ያለ ሰው አለን? የአንድ ቤተ ክርስቲያን አባላት ሆነው ለዓመታት እርስ በርሳቸው የማይነጋገሩ ሰዎች እንዳሉ አንዳንድ ጊዜ እንሰማለን። ነገሩ እንዲህ ሆኖ ሳለ እግዚአብሔር ይቅር እንዲል እንዴት ልንጠብቅ እንችላለን?

እኔና ሳንኪ የጎበኘናትን አንዲት ከተማ አስታውሳለሁ። ለአንድ ሳምንት ያህል ነፋስን የምንደበድብ ይመስል ነበር፤ በስብሰባዎቹ ውስጥ ምንም ኃይል አልነበረም። በመጨረሻ አንድ ቀን ምናልባት ይህን ይቅር የማይል መንፈስ የሚያሳድግ ሰው ይኖር ይሆናል አልሁ። ከእኔ አጠገብ ተቀምጦ የነበረው የኮሚቴያችን ሊቀ መንበር ተነሥቶ በሕዝቡ ሁሉ ፊት ስብሰባውን ትቶ ወጣ። ፍላጻው ዒላማውን መትቶ ነበር፤ እስከ ኮሚቴው ሊቀ መንበር ልብ ድረስ ዘልቆ ገብቶ ነበር። ከአንድ ሰው ጋር ለስድስት ወር ያህል ተጣልቶ ነበር። ወዲያውኑ ያን ሰው ፈልጎ አግኝቶ ይቅር እንዲለው ለመነው። ዓይኖቹ በእንባ ተሞልተው ወደ እኔ መጥቶ «ወደዚህ ስለ መጣህ እግዚአብሔርን አመሰግናለሁ» አለኝ። በዚያ ምሽት የጠያቂዎች ክፍል በሰው ተጨናነቀ። ሊቀ መንበሩ እስከ ዛሬ ካወቅኋቸው ሠራተኞች ሁሉ ከምርጦቹ አንዱ ሆነ፤ ከዚያ ጊዜ ጀምሮም በክርስቲያናዊ አገልግሎት ትጉ ሆኖ ቆይቷል።

ከብዙ ዓመታት በፊት የእንግሊዝ ቤተ ክርስቲያን አንድ ራሱን የሰጠ ሚስዮናዊ ወደ ኒው ዚላንድ ላከች። ለጥቂት ዓመታት ከደከመና ፍሬ ካየ በኋላ፣ በአንድ ሰንበት አማኞቹ ከጥቂት ጊዜ በፊት አረመኔዎች በነበሩበት አንድ አውራጃ የቅዱስ ቍርባን አገልግሎት ይመራ ነበር። ሚስዮናዊው አገልግሎቱን ሲመራ፣ ከሰዎቹ አንዱ በመሠዊያው ዙሪያ ባለው መከለያ አጠገብ ሊንበረከክ ሲል ድንገት ብድግ ብሎ በፍጥነት ወደ ቤተ ክርስቲያኑ ተቃራኒ ጫፍ ሲሄድ ተመለከተ። ጥቂት ቆይቶ ተመለሰ፤ በእርጋታም ስፍራውን ያዘ። ከአገልግሎቱ በኋላ ቄሱ ለብቻው ወስዶ የዚያን እንግዳ ጠባይ ምክንያት ጠየቀው። እርሱም እንዲህ ብሎ መለሰ፦ «ልንበረከክ ስል ከአጠገቤ ያለው ሰው አባቴን የገደለውና ደሙን የጠጣው የአንድ የጎረቤት ነገድ አለቃ መሆኑን አወቅሁ፤ ያን ሰው በመጀመሪያው አጋጣሚ እንደምገድለው በአማልክት ሁሉ ምዬ ነበር። የበቀል ስሜቱ መጀመሪያ ላይ ሊያሸንፈኝ ተቃርቦ ነበር፤ ከኃይሉ ለማምለጥም እንዳየኸኝ እየሮጥሁ ሄድሁ። በክፍሉ በሌላው ጫፍ ቆሜ የስብሰባችንን ዓላማ ሳሰላስል፣ ለገዛ ገዳዮቹ ‹አባት ሆይ፥ የሚያደርጉትን አያውቁምና ይቅር በላቸው› ብሎ የጸለየውን እርሱን አሰብሁ። የአባቴን ገዳይ ይቅር ልለው እንደምችል ተሰማኝ፤ መጥቼም በአጠገቡ ተንበረከክሁ።»

አንድ ሰው እንዳለው፦ «በዓለም ላይ አስቀያሚ ዓይነት ይቅርታ አለ—እንደ ጃርት እሾህ የሚወረወር ጃርታዊ ይቅርታ። ሰዎች የበደላቸውን ሰው ወስደው በቍጣቸው የእሳት ማራገቢያ ፊት ያስቀምጡታል፤ ያቃጥሉታል፤ በደሉንም በእርሱ ውስጥ ያቃጥሉበታል፤ በቡጢዎቻቸው በበቂ ሁኔታ ካቦኩት በኋላ ይቅር ይሉታል።»

የታላቁ ፍሬድሪክ አባት በሞት አልጋው ላይ ሳለ መንፈሳዊ አማካሪው ሮሎፍ ጠላቶቹን ይቅር የማለት ግዴታ እንዳለበት አስጠነቀቀው። እጅግ ተጨነቀ፤ ለጥቂት ጊዜ ዝም ካለ በኋላ ንግሥቲቱን እንዲህ አላት፦ «አንቺ ፊኪን፣ ለወንድምሽ (ለእንግሊዝ ንጉሥ) እኔ ከሞትሁ በኋላ ጽፈሽ ይቅር እንዳልሁትና ከእርሱ ጋር በሰላም እንደ ሞትሁ ልትነግሪው ትችያለሽ።» ሮሎፍም በለዘብታ «ግርማዊነትዎ አሁኑኑ ቢጽፉ ይሻል ነበር» ሲል አሳሰበ። «አይሆንም» የሚል ኮስታራ መልስ መጣ። «ከሞትሁ በኋላ ጻፊ። ያ የበለጠ አስተማማኝ ነው።»

ሌላ ታሪክ ደግሞ ሊሞት እንደ ሆነ ያሰበ አንድ ሰው የበደለውን ሰው ይቅር እንዳለው ገልጦ ሲያበቃ እንዲህ ብሎ እንደ ጨመረ ይናገራል፦ «ነገር ግን ልብ በል፤ ብድን የቀድሞው ቂም እንዳለ ነው።»

ወዳጆቼ፣ ያ ፈጽሞ ይቅርታ አይደለም። እውነተኛ ይቅርታ በደሉን መርሳትን—ከልባችንና ከትዝታችን ፈጽሞ ማስወገድን—ያጠቃልላል ብዬ አምናለሁ።

ማቲው ሄንሪ እንዳለው፦ «የበደለንን ወንድማችንን ከልባችን ይቅር ካላልነው በትክክልና ተቀባይነት ባለው መንገድ ይቅር አላልነውም፤ እግዚአብሔር የሚመለከተው ልብን ነውና። በዚያ ምንም ክፋት፣ በማንም ላይ ምንም ክፉ ምኞት መኖር የለበትም፤ በውጭ ሰላማውያንና የታረቁ በሚመስሉ በብዙዎች ውስጥ እንዳለው በዚያ የበቀል ዕቅድም ሆነ የበቀል ምኞት መፈልፈል የለበትም። የበደሉንን ሰዎች ደኅንነት ከልባችን ልንመኝና ልንፈልግ ይገባናል።»

የእግዚአብሔር ይቅርታ እኛ ብዙ ጊዜ እንደምናሳየው ዓይነት ቢሆን ኖሮ ብዙም ዋጋ አይኖረውም ነበር። እግዚአብሔር «ይቅር እልሃለሁ፤ ነገር ግን ከቶ አልረሳውም፤ በዘላለም ሁሉ ደጋግሜ አሳስብሃለሁ» ቢል፣ ይህን ፈጽሞ ይቅርታ ነው ብለን አንቈጥረውም ነበር። እግዚአብሔር የሚለውን ልብ በሉ፦ «ኃጢአታቸውንም ከእንግዲህ ወዲህ አላስብም።» በሕዝቅኤል ውስጥ ባለ አንድ ክፍል ከኃጢአታችን አንድም እንኳ እንደማይታሰብ ተነግሯል፤ ይህ እግዚአብሔርን አይመስልምን? ይህን ይቅርታ መስበክ—ኃጢአት ለዘመንም ለዘላለምም እንደ ተደመሰሰና አንድ ጊዜ እንኳ በእኛ ላይ እንደማይነሣ የሚናገረውን ጣፋጭ እውነት መስበክ—እጅግ እወዳለሁ። በሌላ መጽሐፍ ደግሞ «ኃጢአታቸውንና ዓመጻቸውንም ደግሜ አላስብም» እናነባለን። ከዚያም ወደ ዕብራውያን አሥራ አንደኛው ምዕራፍ ዞራችሁ የእግዚአብሔርን የክብር መዝገብ ስታነቡ፣ ከእነዚያ የእምነት ሰዎች የአንዳቸውም ኃጢአት እንዳልተጠቀሰ ታገኛላችሁ። አብርሃም የእምነት ሰው ተብሎ ተጠቅሷል፤ ነገር ግን በግብፅ ሚስቱን እንዴት እንደ ካዳት አልተነገረም፤ ያ ሁሉ ይቅር ተብሎ ነበርና። ሙሴ ትዕግሥቱን ስላጣ ከተስፋይቱ ምድር ተከለከለ፤ ነገር ግን ስሙ በሐዋርያው የክብር መዝገብ ውስጥ ቢገኝም ይህ በአዲስ ኪዳን አልተጠቀሰም። ሶምሶንም ተጠቅሷል፤ ኃጢአቱ ግን እንደ ገና አልተነሣም። እንዲያውም ስለ «ጻድቁ ሎጥ» እናነባለን፤ በብሉይ ኪዳን ታሪክ ውስጥ ብዙም ጻድቅ ሰው አይመስልም ነበር፤ ነገር ግን ይቅር ተብሏል፤ እግዚአብሔርም «ጻድቅ» አድርጎታል። አንድ ጊዜ በእግዚአብሔር ይቅር ከተባልን ኃጢአታችን ከእንግዲህ በእኛ ላይ አይታሰብም። ይህ የእግዚአብሔር የዘላለም ውሳኔ ነው።

ብሩክስ እግዚአብሔር ለሕዝቡ ስለሚሰጠው ምሕረት እንዲህ ይላል፦ «እግዚአብሔር ኃጢአትን ይቅር ሲል ፈጽሞ ያስወግደዋል፤ ቢፈለግም እንኳ እንዳይገኝ ያደርገዋል፤ ነቢዩ ኤርምያስ እንደሚናገረው፦ ‹በዚያም ወራት በዚያም ዘመን፥ ይላል እግዚአብሔር፥ የእስራኤል በደል ይፈለጋል፥ አይገኝምም፤ የይሁዳም ኃጢአት ይፈለጋል፥ አይገኝምም፤ ያስቀረኋቸውን ይቅር እላቸዋለሁና።› ዳዊት በሜምፊቦስቴ ፊት ላይ የወዳጁን የዮናታንን መልክ ባየ ጊዜ አንካሳነቱንም ሆነ ሌላውን ጕድለትና ጕድፍ ሁሉ ከቍብ እንዳልቈጠረው፣ እንዲሁ እግዚአብሔር የልጁን የከበረ መልክ በሕዝቡ ውስጥ እያየ ስሕተቶቻቸውንና ጕድለቶቻቸውን ሁሉ ዓይቶ እንዳላየ ያልፋል፤ ይህም ሉተርን ‹ኃጢአቴን ይቅር ስላልህልኝ የወደድኸውን አድርግብኝ› እንዲል አደረገው። ኃጢአትን ይቅር ማለት ኃጢአትን አለማንሣት ካልሆነ ምንድን ነው?»

በማቴዎስ ወንጌል እንዲህ እናነባለን፦ «ወንድምህም ቢበድልህ፥ ሄደህ አንተና እርሱ ብቻችሁን ሆናችሁ ውቀሰው። ቢሰማህ፥ ወንድምህን ገንዘብ አደረግኸው፤» ከዚያ ጥቂት ቈየት ብሎ ጴጥሮስ ወደ ክርስቶስ መጥቶ «ወንድሜ ቢበድለኝ ስንት ጊዜ ልተውለት? እስከ ሰባት ጊዜን?» እንዳለው እናነባለን። ኢየሱስም «እስከ ሰባ ጊዜ ሰባት እንጂ እስከ ሰባት ጊዜ አልልህም።» ብሎ መለሰለት። ጴጥሮስ እርሱ ራሱ በኃጢአት የመውደቅ አደጋ እንዳለበት ያሰበ አይመስልም፤ ጥያቄው «ወንድሜን ስንት ጊዜ ይቅር ልበለው?» የሚል ነበር። ነገር ግን ብዙም ሳይቆይ ጴጥሮስ እንደ ወደቀ እንሰማለን። በወደቀ ጊዜ ጌታው እስከ ሰባ ጊዜ ሰባት ይቅር ስለ ማለት የተናገረው ጣፋጭ ሐሳብ ወደ አእምሮው እንደ መጣለት መገመት እችላለሁ። የኃጢአት ድምፅ ይጮኽ ይሆናል፤ የይቅርታ ድምፅ ግን ከእርሱ ይበልጥ ይጮኻል።

ዳዊት እንዲህ ባለ ጊዜ ወደ ነበረው ልምምድ እንግባ፦ «መተላለፉ የተሰረየለት ኃጢአቱም የተከደነለት ምስጉን ነው። እግዚአብሔር በደልን የማይቈጥርበት በመንፈሱም ተንኰል የሌለበት ሰው ምስጉን ነው። ዝም ባልሁ ጊዜ ቀኑን ሁሉ ከጩኸቴ የተነሣ አጥንቶቼ አረጁ። ቀንና ሌሊት እጅህ በላዬ ከብዳለችና፤ እርጥበቴ እንደ በጋ ድርቅ ሆነ። ኃጢአቴን ለአንተ አስታወቅሁ፥ በደሌንም አልሰወርሁም፤ መተላለፌን ለእግዚአብሔር እናዘዛለሁ አልሁ፤ አንተም የኃጢአቴን በደል ይቅር አልህልኝ።»

ዳዊት ወደ ታች፣ ወደ ላይ፣ ወደ ኋላና ወደ ፊት—ወደ ያለፈው፣ ወደ አሁኑና ወደሚመጣው—መመልከትና ሁሉ መልካም እንደ ሆነ ማወቅ ይችል ነበር። ቀና ብለን እግዚአብሔርን ይቅር ባይ አባታችን አድርገን እንድንይዘው፣ ይህ የኃጢአት ጉዳይ ለዘላለም እስኪፈታ ድረስ እንዳናርፍ እንወስን። ከእግዚአብሔር ይቅርታን መጠየቅ እንድንችል ሌሎችን ይቅር ለማለት ፈቃደኞች እንሁን፤ ጌታ ኢየሱስ እንዲህ ያለውን ቃል እያስታወስን፦ «ለሰዎች ኃጢአታቸውን ይቅር ብትሉ፥ የሰማዩ አባታችሁ እናንተን ደግሞ ይቅር ይላችኋልና፤ ለሰዎች ግን ኃጢአታቸውን ይቅር ባትሉ፥ አባታችሁም ኃጢአታችሁን ይቅር አይላችሁም።»

ምሕረት

«አሁን፥ ኦ ደስታ! ኃጢአቴ ተሰረየልኝ!
አሁን ማመን እችላለሁ፥ አምናለሁም!
ያለኝን፥ የሆንሁትን፥ የምሆነውንም ሁሉ
ለከበረው ጌታዬ እሰጣለሁ፤
ከሞት እንቅልፌ አነቃኝ፤
የነፍሴን ጨለማ ሌሊት አስወገደ፤
ሰላምን በሹክሹክታ ነገረኝ፥ ወደ ራሱም ሳበኝ፤
ራሱንም ዋና ደስታዬ አደረገ።

«ሕፃን እናቱን ቢረሳ፥
ሙሽራም ሙሽራይቱን ቢንቅ፥
እኔ ግን ለእርሱ ታምኜ ሌላ ማንንም አልወድም፤
ከጎኑ አጥብቄ እጣበቃለሁ።
ኢየሱስ ሆይ፥ የነፍሴን ኑዛዜ ስማ፤
እኔ ደካማ ነኝ፥ ኃይል ግን የአንተ ነው፤
ለኃይልና ለረድኤት በክንዶችህ ላይ
ነፍሴ በጸጥታ ትደገፍ!»

አልበርት ሚድሌን።