ጳውሎስና የጸሎት ልመናዎቹ (የቀጠለ)

የጸሎትን ሕግ እንዲህ ብለን እንገልጠዋለን፦ የክርስቲያን ጸሎት የፈቃዱና የአማካሪዎቹ — የስሜቶቹ፣ የሕሊናውና የአእምሮው — የጋራ ስምምነት ነው፤ እነዚህም እጅግ በጋለ ግለት ተስማምተው ይሠራሉ፤ ሥጋም በተወሰኑ የጤና ሁኔታዎች ሥር ይተባበራል፤ ይህም ጸሎቱ በከፍተኛ ኃይል ረጅም ጊዜ እንዲዘልቅና ከተፈጥሮ በላይ የሆኑና ምድራዊ ያልሆኑ እጅግ ታላላቅ ውጤቶችን እንዲያስገኝ ነው።—ቄስ ሆሜር ደብሊው ሆጅ

አሁን ጳውሎስ በኤፌሶን ላለችው ቤተ ክርስቲያን ወዳቀረበው ልመና እንመጣለን፤ ይህም ለእነዚያ ክርስቲያኖች በጻፈው መልእክት በኤፌሶን 6 የኋለኛው ክፍል ይገኛል፦

«በጸሎትና በልመናም ሁሉ ዘወትር በመንፈስ ጸልዩ፤ በዚህም አሳብ ስለ ቅዱሳን ሁሉ እየለመናችሁ በመጽናት ሁሉ ትጉ፤»

«ደግሞ የወንጌልን ምሥጢር በግልጥ እንዳስታውቅ አፌን በመክፈት ቃል ይሰጠኝ ዘንድ ስለ እኔ ለምኑ፤»

«ስለ ወንጌልም በሰንሰለት መልእክተኛ የሆንሁ፥ መናገር እንደሚገባኝ ስለ እርሱ በግልጥ እናገር ዘንድ ለምኑ።»

ስለዚች ቤተ ክርስቲያን ሌሊትና ቀን በብዙ ትጋትና በእንባ በብዙ ትሕትናም ደክሞና ጸልዮ ነበር። ጠላቶቹ የከበቡትን የክርስቲያን ወታደር ሕያው ሥዕል በሣለ ጊዜ፣ በተለየ ሁኔታ ስለ እርሱ እንዲጸልዩ ይህን አደራ ሰጣቸው።

ለእነዚህ የኤፌሶን ክርስቲያኖች ስለ ጸሎት አስፈላጊነት፣ ምንነትና ልዩ ጥቅሞች ሁሉን አቀፍ ትምህርት ሰጣቸው። ጸሎቱ አጣዳፊ፣ ጊዜን ሁሉ የሚሸፍንና ስፍራን ሁሉ የሚያቅፍ መሆን ነበረበት። ልመና ጥልቀትን መስጠት ነበረበት፤ መንፈስ ቅዱስ መጠራት ነበረበት፤ ንቃትና ጽናት መጨመር ነበረባቸው፤ የቅዱሳንም ቤተ ሰብ ሁሉ በዚያ ውስጥ ይካተቱ ነበር።

የጸሎት ልመናው ኃይል ያተኮረው በራሱ ላይ ነበር፤ በኃይል፣ በቅልጥፍና፣ በቀጥተኛነትና በድፍረት መናገር ይችል ዘንድ። ጳውሎስ በጸሎት መልስ በተሰጡት ስጦታዎች እንጂ በተፈጥሮ ስጦታዎቹ አልተደገፈም። ፈሪ፣ የደነዘዘና ደረቅ ተናጋሪ፣ ወይም የሚያመነታ ተንተባታቢ እንዳይሆን ፈራ፤ ስለዚህም በግልጽ መናገር ብቻ ሳይሆን በነጻነትና በሙላት ለመናገር ድፍረት እንዲኖረው እንዲጸልዩለት እነዚህን አማኞች አጥብቆ ለመናቸው።

ድፍረት እንዲኖረው እንዲጸልዩለት ፈለገ። ለሰባኪ ከድፍረት የበለጠ አስፈላጊ የሚመስል ባሕርይ የለም። ድፍረት የሚያስከትለውን ውጤት የማያሰላ፣ ነገር ግን በነጻነትና በሙላት ቀውሱን የሚጋፈጥ፣ ያለውን አደጋ የሚቋቋምና ያለውን ተግባር ሳይፈራ የሚፈጽም ጠንካራ ባሕርይ ነው። የሐዋርያት ሰባኪዎችና የሐዋርያዊ ስብከት ጉልህ መለያ ባሕርያት አንዱ ነበር። ደፋሮች ሰዎች ነበሩ፤ ደፋሮች ሰባኪዎች ነበሩ። ይህ መርሕ በእነርሱ እንዴት እንደ ተገለጠ የሚናገረው ዘገባ የመከራቸው ዘገባ ማለት ይቻላል። ይህም ለእምነታቸው የተሰጠ ጭብጨባ ነው።

ሰባኪውን በባርነት የሚይዙ ብዙ ሰንሰለቶች አሉ። ርኅራኄው ራሱ ደካማ ያደርገዋል። ከሕዝቡ ጋር ያለው ቍርኝት ወደ ባርነት ሊያስገባው ያዘነብላል። የግል ግንኙነቱ፣ ለሕዝቡ ያለበት ግዴታ፣ ለእነርሱ ያለው ፍቅር — ሁሉም ነጻነቱን ሊያሰናክሉና ከመድረክ የሚያስተላልፈውን መልእክት ሊገቱ ያዘነብላሉ። እንግዲያስ መናገር እንደሚገባው በግልጥ ለመናገር ድፍረትን ለማግኘት ዘወትር መጸለይ እንዴት ታላቅ ፍላጎት ነው!

የጥንት ነቢያት ከሰዎች ፊት እንዳይፈሩ ታዝዘው ነበር። የሰዎች ኵርፊያ ሳያስፈራቸው፣ ይቅርታ ሳይጠይቁ፣ ሳይፈሩ፣ ሳያመነቱና ሳይደራደሩ የእግዚአብሔርን እውነት ማወጅ ነበረባቸው። የእምነት ጽናትና የቅንነት ሙቀትና ነጻነት፣ የብርቱ እምነት አለመፍራት፣ ከሁሉም በላይ ደግሞ የመንፈስ ቅዱስ ኃይል — እነዚህ ሁሉ የድፍረት ድንቅ ረዳቶችና ክፍሎች ናቸው። በዚህ ዘመን ያሉ የወንጌል አገልጋዮች ይህን ሁሉ እንዴት ሊመኙትና በሙሉ ትጋት ሊፈልጉት ይገባቸዋል!

የዋህነትና ትሕትና በሰባኪ ዘንድ እጅግ አስፈላጊ የሆኑ ከፍ ያሉ በጎነቶች ናቸው፤ እነዚህ ባሕርያት ግን ድፍረትን ፈጽሞ አይቃወሙም። ይህ ድፍረት በስሜት የሚነገር ንግግር ነጻነት አይደለም። መገሠጽ ወይም ችኩልነት አይደለም። እውነትን በፍቅር ይናገራል። ድፍረት ብልግና አይደለም። ሸካራነት ድፍረትን ያዋርዳል። ሕፃኗን እንደ ያዘች እናት ገር ነው፤ በጠላት ፊት እንደ ቆመ አንበሳም አይፈራም። ፍርሃት — በየዋህና ንጹሕ በሆነው የዓይናፋርነት መልኩም ይሁን በወንጀለኛው የፈሪነት መልኩ — በእውነተኛው አገልግሎት ውስጥ ስፍራ የለውም። ትሑት ነገር ግን ቅዱስ ድፍረት እጅግ ቀዳሚ አስፈላጊነት አለው።

ለሐዋርያዊ ስብከት ድፍረትን ሊጨምርና ለሐዋርያዊ ከንፈሮች ይበልጥ ደፋር ንግግርን ሊሰጥ የሚችል የትኛው የተሰወረ፣ ምስጢራዊና ኃያል ኃይል ነው? መልሱ አንድ ነው፤ ይህንም ሥራ መሥራት የሚችል ጸሎት ነው።

የክፋት ውጤቶች ራሳቸው ወደ በጎ እንዲለወጡ ክፋትን እንዲህ ሊነካውና ሊገዛው የሚችል የትኛው ኃይል ነው? ስለ እርሱ ከቀረቡት ጸሎቶች ጋር በተያያዘ በጳውሎስ ቃላት እንደ ገና መልሱን እናገኛለን፦

«ከዚህ ከሚያህል ታላቅ ሞት ያዳነን የሚያድነንም እርሱ ነው፤ ደግሞም ገና እንዲያድነን በእርሱ ተስፋ እናደርጋለን፤ እናንተ ደግሞ ስለ እኛ በጸሎት ስትረዱ። ምን አለ? ቢሆንም በሁሉ ጎዳና፥ በማመካኘት ቢሆን ወይም በቅንነት ቢሆን፥ ክርስቶስ ይሰበካል ስለዚህም ደስ ብሎኛል። ወደ ፊትም ደግሞ ደስ ይለኛል።»

የእግዚአብሔር የተስፋ ቃሎች በጸሎት እንዴት እውነተኛና የግል እንደሚሆኑ እናያለን። «እግዚአብሔርንም ለሚወዱት … ነገር ሁሉ ለበጎ እንዲደረግ እናውቃለን።» ይህ እንደ ዕንቍ ያጌጠ የተስፋ ቃል ነው። ጳውሎስ እግዚአብሔርን ይወድድ ነበር፤ ነገር ግን የተስፋውን ቃል የተባረኩ ውጤቶቹን በራሱ እንዲያወጣ እንደ ተራ ነገር ብቻውን አልተወውም። ስለዚህ ቀደም ብለን እንዳየነው ለቆሮንቶስ ሰዎች እንዲህ ብሎ ጻፈ፦ «በመከራ ውስጥ ነኝ። እንዲያድነኝ በእግዚአብሔር እታመናለሁ። እናንተ ደግሞ ስለ እኛ በጸሎት ስትረዱ።» በጸሎት ስትረዱኝ፣ የተስፋው ቃል በፍጻሜው ብርቱና ባለ ጠጋ እንዲሆን እግዚአብሔርን ትረዳላችሁ።

የጳውሎስ የጸሎት ልመናዎች «ስለ ቅዱሳን ሁሉ እየለመናችሁ» የሚለውን ያካትቱ ነበር፤ በተለይ ግን ለራሱ ሐዋርያዊ ድፍረት እንዲሰጠው ነበር። በእግዚአብሔር የተጠሩ እውነተኛ ሰባኪዎች ሁሉ እንደሚያስፈልጋቸው፣ እርሱም ይህ ድፍረት ምንኛ ያስፈልገው ነበር! ጸሎት ለሐዋርያዊ ድካም በሮችን መክፈት ነበረበት፤ በዚያው ጊዜ ደግሞ ሐዋርያዊውን መልእክት በድፍረትና በእውነት እንዲናገሩ ሐዋርያዊ ከንፈሮችን መክፈት ነበረበት።

በቆላስይስ ላለችው ቤተ ክርስቲያን ሲናገር ስሙት፦

«በዚያን ጊዜም ስለ እርሱ ደግሞ የታሰርሁበትን የክርስቶስን ምሥጢር እንድንነግር እግዚአብሔር የቃሉን ደጅ ይከፍትልን ዘንድ ስለ እኛ ደግሞ ጸልዩ።»

«ልናገር እንደሚገባኝ ያህል እገልጠው ዘንድ ጸልዩልኝ።»

በዚህ ዘመን ያለ ሰባኪ እንዲህ ያለውን ልመና ለጉባኤው ማቅረቡ ምንኛ ተገቢ ነው! ጳውሎስ ለራሱ የፈለጋቸው እነዚያ ነገሮች ለዛሬው ሰባኪ ምንኛ እጅግ ያስፈልጉታል!

ለኤፌሶን ሰዎች ባቀረበው ልመና እንደ ነበረው፣ ጳውሎስ በመንፈስ ነጻነት ይሰብክ ዘንድ፣ በአሳብ ከመጨነቅ ወይም በአነጋገር ከመሰናከል ይድን ዘንድ «የቃሉን ደጅ» እንዲከፈትለት ይፈልጋል። ከዚህም በላይ ወንጌልን «መናገር እንደሚገባው» — እያንዳንዱ ሰባኪ መናገር እንደሚገባው — በግልጽ ቃላት፣ ያለ አሳብ መደናገርና በአነጋገር ኃይል የመግለጥ ችሎታን ይመኛል። እንዲህ ስለ እርሱ ለሚጸልዩ ሕዝብ የሚያገለግል ያ ሰባኪ ደስተኛ ነው!

ኃላፊነት የተሞላበትን ሥራውን ሲጋፈጥና በግልጽ፣ በኃይልና በውጤታማነት ለመስበክ እነዚህ ነገሮች ምን ያህል እንደሚያስፈልጉት ሲገነዘብ፣ ሕዝቡ እንዲጸልዩለት አጥብቆ እንደ ለመናቸው በውስጡ ቢሰማው ደግሞ ይበልጥ ደስተኛ ነው!

ጸሎት መስቀሎችን፣ መከራዎችንና ተቃውሞዎችን ወደ በረከት ይለውጣቸዋል፤ ለበጎም አብረው እንዲሠሩ ያደርጋቸዋል። ጳውሎስ፦ «ይህ በጸሎታችሁ… ለመዳኔ እንዲሆንልኝ አውቃለሁ» ይላል። ልክ እንዲሁ ዛሬም በሰባኪው ሕይወት ውስጥ ያሉ እነዚያው ነገሮች «እናንተ ደግሞ ስለ እኛ በጸሎት ስትረዱ» በመጨረሻ ወደ ጸጋ በረከቶች ይለወጣሉ። የቅዱሳን ጸሎት ሐዋርያዊ ስብከትን በብርቱ ረድቷል፤ ሐዋርያዊ ሰዎችንም ከብዙ ጽኑ ጭንቀት አድኗል። እንዲሁም በዚህ ዘመን ያለ እንደዚያው ያለ ጸሎት በደፋሮችና በማይፈሩ አገልጋዮች በሚደረግ ታማኝ ስብከት ውስጥ ተመሳሳይ ውጤት ያመጣል። በሰባኪው የሚደረግ ጸሎት እንደሚጠቅም ሁሉ ስለ ሰባኪው የሚደረግ ጸሎትም ይጠቅማል። በእውነተኛ ሰባኪ ሕይወትና ሥራ ውስጥ ሁለት ነገሮች ሁልጊዜ ወሳኝ ናቸው፦ አንደኛ፣ ለሚሰብክላቸው ሰዎች ዘወትር፣ በግለትና በጽናት ሲጸልይ፤ ሁለተኛ፣ የሚያገለግላቸው ሰዎች ስለ ሰባኪያቸው ሲጸልዩ። እንዲህ ያለ ሁኔታ ያለው ሰባኪ ደስተኛ ነው። እንዲህ የተባረከች ጉባኤም ብፅዕት ናት።

ጳውሎስ በተሰሎንቄ ላለችው ቤተ ክርስቲያን ይህን አጣዳፊ፣ ቀጥተኛ፣ ግልጽና ኃይለኛ ልመና ይልካል፦

«በቀረውስ፥ ወንድሞች ሆይ፥ በእናንተ ደግሞ እንደ ሆነ የጌታ ቃል እንዲሮጥ እንዲከበርም፥ ስለ እኛ ጸልዩ፤»

«ከዓመፀኞችና ከክፉዎች ሰዎችም እንድንድን።»

በአእምሮው ያለው የሩጫ መም ነው፤ በእርሱ ላይ ሯጩ ግቡ ላይ ለመድረስ እየተጋ ነው። ለስኬቱ እንቅፋቶች በመንገዱ አሉ፤ ሯጩ በመጨረሻ እንዲያሸንፍና ሽልማቱን እንዲያገኝ መወገድ አለባቸው። በጳውሎስ የተሰበከው «የጌታ ቃል» ይህ ሯጭ ነው። ይህ ቃል እንደ ሰው ተመስሎአል፤ የቃሉንም ሩጫ የሚያሰናክሉ ከባድ እንቅፋቶች አሉ። ቃሉ «እንዲሮጥ» ያስፈልጋል። በመንገዱ ያለውና ሩጫውን የሚቃወመው ሁሉ ከጎዳናው መነሣት አለበት። እነዚህ «የጌታ ቃል እንዳይሮጥና እንዳይከበር» የሚያደርጉ እንቅፋቶች በሰባኪው ራሱ፣ በሚያገለግላት ቤተ ክርስቲያንና በዙሪያው ባሉ ኃጢአተኞች ውስጥ ይገኛሉ። ቃሉ የሚሮጠውና የሚከበረው ወደሚሰበክላቸው ሰዎች አእምሮና ልብ ያለ እንቅፋት ሲደርስ ነው፤ ኃጢአተኞች በኃጢአት ሲወቀሱ፣ የእግዚአብሔር ቃል በእነርሱ ላይ ያለውን ጥያቄ በቁም ነገር ሲያስቡ፣ ይቅር የምትል ምሕረትንም እየለመኑ ለራሳቸው እንዲጸልዩ ሲገፋፉ ነው። ቅዱሳን በሃይማኖታዊ ልምምድ ሲማሩ፣ ከአስተምህሮ ስሕተትና ከኑሮ ጕድለት ሲታረሙ፣ ከፍ ያሉ ነገሮችን እንዲፈልጉና በመለኮታዊው ሕይወት ለጠለቀ ልምምድ እንዲጸልዩ ሲመሩ ቃሉ ይከበራል።

ልብ በል። ቃሉ በሠራው ድንቅ ስኬት ምክንያት ሰባኪው ሲከበር አይደለም። ስለ ድንቅ ስብከቶቹ፣ ስለ ታላቅ የአነጋገር ችሎታውና ስለ አስደናቂ ስጦታዎቹ ሰዎች ከልክ በላይ ሲያመሰግኑትና ሲያገንኑት አይደለም። የዚህ ሁሉ ጸሎት ዋና ጕዳይ በመሆኑ ቀዳሚ ቢሆንም እንኳ፣ በዚህ ሁሉ የማክበር ሥራ ሰባኪው ከመጋረጃ በስተ ኋላ ይቆያል።

ይህን ሁሉ ማድረግ ያለበት ጸሎት ነው። ስለዚህ ጳውሎስ «ስለ እኛ ጸልዩ» ብሎ ያሳስባል፣ ይማጸናል፣ አጥብቆ ይጠይቃል። ይህም ለጳውሎስ በግሉ፣ በክርስቲያናዊ ሕይወቱና በሃይማኖታዊ ልምምዱ የሚደረግ ጸሎት አይደለም ማለት ይቻላል። ይህ ሁሉ ብዙ ጸሎት ያስፈልገው ነበር። በእውነቱ ግን በሥራ ኃላፊነቱ ስለ እርሱ የሚደረግ ጸሎት ነበር፤ በወንጌል አገልጋይነት ማዕረጉና ሥራው ስለ እርሱ የሚደረግ ጸሎት። በስብከት ምላሱ መፈታት፣ አፉ መከፈት፣ አእምሮውም ነጻ መውጣት ነበረበት። ጸሎት በሃይማኖታዊ ሕይወቱ ሊረዳው የሚገባው «የራሱን መዳን እንዲፈጽም» ስለሚረዳው ሳይሆን፣ ይልቁንም ቅን ኑሮ ለጌታ ቃል ብርታት ስለሚሰጥና ለሚሰብከው ቃል እንቅፋት ከመሆን ስለሚያድነው ነበር። የገዛ ስብከቱን የሚያከሽፍ እንቅፋት በራሱ ውስጥ እንዳይኖር እንደሚመኝ ሁሉ፣ የቤተ ክርስቲያን ሰዎች ቃሉ ግቡን — የሰዎችን አእምሮና ልብ — ለመድረስ በሩጫ መሙ ላይ ሲሮጥ በመንገዱ እንዳይቆሙ ወይም እንዳይጫኑት፣ ከሚያገለግላቸው አብያተ ክርስቲያናትም እንቅፋቶች ሁሉ እንዲወገዱ ይፈልጋል። ከዚህም በላይ፣ በእርሱ የተሰበከው የእግዚአብሔር ቃል ወደ ልባቸው እንዲደርስና በመዳናቸውም እንዲከበር፣ ባልዳኑት ሰዎች ውስጥ ያሉት እንቅፋቶች እንዲወገዱ ይመኛል።

ይህን ሁሉ በፊቱ አድርጎ ጳውሎስ በተሰሎንቄ ላሉ ለእነዚህ አማኞች «ስለ እኛ ጸልዩ» የሚለውን ይህን አጣዳፊ ልመና ይልካል፤ የእውነተኛ ክርስቲያኖች ጸሎት ለጌታ ቃል ሩጫ እጅግ ይረዳልና።

እነዚህን ነገሮች የሚያይ ዓይን ያለውና ስኬቱ በአብዛኛው ሕዝቡ ስለ እርሱ በሚያደርጉት እንዲህ ያለ ጸሎት ላይ እንደሚመሠረት የሚገነዘብ ያ ሰባኪ ጠቢብ ነው። ሰባኪውን በአእምሮአቸው፣ የተሰበከውንም ቃል በልባቸው ይዘው «የጌታ ቃል እንዲሮጥ እንዲከበርም» ስለ እርሱ የሚጸልዩ አብያተ ክርስቲያናት ዛሬ ምንኛ ያስፈልጉናል!

በዚህ ልመና ውስጥ ልብ ሊባል የሚገባው ሌላም ነገር አለ፦ «ከዓመፀኞችና ከክፉዎች ሰዎችም እንድንድን»። እንዲህ ያሉ ሰዎች በጌታ ቃል መንገድ ላይ ያሉ እንቅፋቶች ናቸው። በእነርሱ የማይታወኩና ከእነርሱ መዳን የማያስፈልጋቸው ሰባኪዎች ጥቂቶች ናቸው። ጸሎት ሰባኪዎችን «ከዓመፀኞችና ከክፉዎች ሰዎች» እንዲህ ያለውን መዳን ለማምጣት ይረዳል። ጳውሎስ በእንዲህ ያሉ ሰዎች ይታወክ ነበር፤ በዚህም ምክንያት ከእነርሱ መዳንን ያገኝ ዘንድ ስለ እርሱ እንዲጸልዩ አጥብቆ ለመነ።

ሁሉን ስንጠቀልለው፣ ጳውሎስ የቃሉ ስኬት — ነጻነቱና ስፋቱ — ከጸሎታቸው ጋር የተሳሰረ እንደ ሆነ፣ አለመጸለያቸውም ተጽዕኖውንና ክብሩን እንደሚገድብ እንደሚሰማው እናገኛለን። ከዓመፀኞችና ከክፉዎች ሰዎች መዳኑና ደኅንነቱ በሆነ መንገድ በጸሎታቸው ላይ የተመሠረቱ እንደ ሆኑ ያረጋግጣል። እነዚህ ጸሎቶች እንዲሰብክ እጅግ እየረዱት፣ በዚያው ጊዜ ሰውነቱን ከዓመፀኞችና ከክፉዎች ሰዎች ጭካኔ የተሞላ ዓላማ ይጠብቁታል።

በዕብራውያን 13:9 ጳውሎስ ስለ እርሱ እንዲጸልዩ ሲጠይቃቸው ለእነዚያ ዕብራውያን ክርስቲያኖች ልቡን እንዲህ ይከፍታል፦

«ጸልዩልን፤ በነገር ሁሉ በመልካም እንድንኖር ወደን፥ መልካም ሕሊና እንዳለን ተረድተናልና።»

በዚህ የጸሎት ልመና ውስጥ ጳውሎስ በልቡ ቅንነት ላይ ያለው ውስጣዊ ግንዛቤና ስለ ግል ታማኝነቱ ያለው ውስጣዊ ምስክርነት ይገለጣሉ፤ እነዚህም የክርስቲያናዊ ባሕርዩ መሠረታዊ እውነት ናቸው። በራሱ ውስጥ ለነቀፋ ስፍራ አያገኝም። «ጸልዩልን።» ስለ እኛ የምትጸልዩት ጸሎት በእኔ ዘንድ ታማኝ ቅንነትን፣ የጸሎትን ፍሬ ሁሉ በታማኝነት መፈጸምንና በታማኝነት ማስተዳደርን ያገኛል።

ልመናው ቅዱሳን ይበልጥ በትጋት እንዲጸልዩ፣ ለጸሎት ይበልጥ እንዲሰጡና በጸሎት ይበልጥ አጥብቀው እንዲለምኑ ለማነሣሣት የታሰበ ነው። ጸሎት ወደ እነርሱ የሚያደርገውን ጕብኝት ሊነካው፣ ሊያፋጥነውና መልካም ውጤቱን ሊያበዛው ይገባ ነበር።

ጳውሎስ ከፊልሞና ጋር እጅግ የቀረበና ነጻ ግንኙነት አለው። ወደ ፊት አንድ ቀን ሊጐበኘው ይናፍቃል፤ ይጠብቃልም፤ ቀጠሮም ይይዛል። ፊልሞና እንደሚጸልይ እንደ ተረጋገጠ ነገር ይቈጥረዋል፤ ይህ ሰው በአገልግሎቱ ስለ ተመለሰ የጳውሎስን የጸሎት ትምህርት እንደ ተማረ ይታሰባልና። ጸሎት ለጕብኝቱ መንገድ እንደሚከፍት፣ እንቅፋቶችን እንደሚያስወግድና በጸጋ እንደሚያገናኛቸውም ያምናል። ስለዚህ ፊልሞናን የሚያርፍበትን ስፍራ እንዲያዘጋጅለት ይለምነዋል፤ ደግሞም «በጸሎታችሁ ለእናንተ እንድሰጥ ተስፋ አደርጋለሁ» ይላል። ጳውሎስ ጕዞው በወንድሞቹ ጸሎት እንደሚሰናከል ወይም እንደሚረዳ ያምን ነበር።