ጸሎት፣ ታላቁ አስፈላጊ ነገር

የጸሎትን ዋጋ ታውቃለህ፤ ከዋጋ ሁሉ በላይ የከበረ ነው። በፍጹም፣ በፍጹም ቸል አትበለው—ሰር ቶማስ ባክስተን

ለአገልጋይ የሚያስፈልገው የመጀመሪያው ነገር፣ ሁለተኛው ነገር፣ ሦስተኛውም ነገር ጸሎት ነው። እንግዲህ ውድ ወንድሜ ሆይ፣ ጸልይ፦ ጸልይ፣ ጸልይ፣ ጸልይ—ኤድዋርድ ፔይሰን

ጸሎት በሰባኪው ሕይወት፣ በሰባኪው የጥናት ክፍልና በሰባኪው መድረክ ውስጥ ጎልቶ የሚታይ፣ ሁሉን የሚያረሰርስ ኃይልና ሁሉን የሚያቀልም ንጥረ ነገር መሆን አለበት። ሁለተኛ ደረጃ ሚና ሊኖረው አይገባም፤ ላዩን የሚቀባ ልባስ ብቻም መሆን የለበትም። ለሰባኪው እንደ ጌታው «ሌሊቱንም ሁሉ ወደ እግዚአብሔር ሲጸልይ» ማደር ተሰጥቶታል። ሰባኪው ራሱን በሚክድ ጸሎት ራሱን እንዲያሠለጥን ወደ ጌታው እንዲመለከት ታዝዟል፤ ጌታውም «ማለዳም ተነሥቶ ገና ሌሊት ሳለ ወጣ ወደ ምድረ በዳም ሄዶ በዚያ ጸለየ።» የሰባኪው የጥናት ክፍል የጸሎት እልፍኝ፣ ቤቴል፣ መሠዊያ፣ ራእይና መሰላል ሊሆን ይገባዋል፤ ይኸውም እያንዳንዱ አሳብ ወደ ሰው ከመሄዱ በፊት ወደ ሰማይ እንዲወጣ፣ እያንዳንዱም የስብከቱ ክፍል በሰማይ አየር መዓዛ እንዲሞላና እግዚአብሔር በጥናት ክፍሉ ውስጥ ስለ ነበረ ቁም ነገር ያለው እንዲሆን ነው።

የእንፋሎት ሞተር እሳት እስኪነድ ድረስ ፈጽሞ እንደማይንቀሳቀስ ሁሉ፣ ስብከትም በመሣሪያው፣ በፍጽምናውና በውበቱ ሁሉ፣ ጸሎት እሳቱን አንድዶ እንፋሎቱን እስኪፈጥር ድረስ፣ ከመንፈሳዊ ፍሬ አንጻር ፈጽሞ ቆሞ ይቀራል። የስብከቱ ሸማ፣ ጥራቱና ብርታቱ ኃያሉ የጸሎት ግፊት በውስጡ፣ በእርሱ በኩልና ከበስተኋላው ከሌለ እንደ ቆሻሻ ክምር ነው። ሰባኪው በጸሎት እግዚአብሔርን በስብከቱ ውስጥ ማኖር አለበት። ሰባኪው ሕዝቡን በቃሉ ወደ እግዚአብሔር ከማንቀሳቀሱ በፊት በጸሎት እግዚአብሔርን ወደ ሕዝቡ ማንቀሳቀስ አለበት። ሰባኪው ወደ ሕዝቡ መድረስ ከመቻሉ በፊት በእግዚአብሔር ፊት የመቅረብና በቀላሉ ወደ እርሱ የመግባት ዕድል ሊኖረው ይገባል። ለሰባኪው ወደ እግዚአብሔር የተከፈተ መንገድ ወደ ሕዝቡም የተከፈተ መንገድ ለመኖሩ እጅግ እርግጠኛው ዋስትና ነው።

ጸሎት እንደ ተራ ልማድ፣ በዘልማድ ወይም በሙያ መንገድ እንደሚፈጸም ሥርዓት ሲሆን የሞተና የበሰበሰ ነገር እንደ ሆነ ደጋግሞ ደጋግሞ መናገር ያስፈልጋል። እንዲህ ያለው ጸሎት እኛ ከምንማጸንለት ጸሎት ጋር ምንም ግንኙነት የለውም። እኛ አጥብቀን የምንናገረው ስለ እውነተኛ ጸሎት ነው፤ ይህም የሰባኪውን ማንነት ከፍ ያሉ ክፍሎች ሁሉ የሚያሳትፍና በእሳት የሚያቀጣጥል ጸሎት ነው—ከክርስቶስ ጋር ካለ ሕያው አንድነትና ከመንፈስ ቅዱስ ሙላት የሚወለድ፣ ጥልቅ ከሆኑና ሞልተው ከሚፈስሱ የርኅራኄ ምንጮች፣ ለሰው ዘላለማዊ መልካምነት ከሚኖር የማይሞት ጭንቀት የሚፈልቅ ጸሎት፤ ለእግዚአብሔር ክብር የሚበላ ቅንዓት፤ የሰባኪው ሥራ ምን ያህል ከባድና ረቂቅ እንደ ሆነ፣ የእግዚአብሔርም እጅግ ብርቱ እርዳታ ምን ያህል የግድ እንደሚያስፈልግ ጠንቅቆ መረዳት። በእነዚህ ጽኑና ጥልቅ እውነቶች ላይ የተመሠረተ ጸሎት ብቻ ነው እውነተኛ ጸሎት። በእንዲህ ያለ ጸሎት የሚደገፍ ስብከት ብቻ ነው በሰው ልብ ውስጥ የዘላለም ሕይወትን ዘር የሚዘራና ሰዎችን ለሰማይ የሚያንጽ ስብከት።

እርግጥ ነው፣ ሕዝብ የሚወደው ስብከት፣ ደስ የሚያሰኝ ስብከት፣ ልብ የሚማርክ ስብከት፣ ብዙ የአእምሮ፣ የሥነ ጽሑፍና የብልኀት ኃይል ያለው ስብከት፣ የራሱ መጠንና ዓይነት ያለው መልካም ነገር ይዞ፣ በጥቂት ጸሎት ወይም ያለ ጸሎት ሊኖር ይችላል፤ ነገር ግን እግዚአብሔር በስብከት የሚፈልገውን ዓላማ የሚያስገኘው ስብከት ከጥቅሱ ጀምሮ እስከ መግቢያው ድረስ ከጸሎት መወለድ፣ በጸሎት ብርታትና መንፈስ መነገር፣ ከዚያም ጊዜው ካለፈ ከረጅም ጊዜ በኋላ እንኳ በሰባኪው ጸሎት ተከትሎ እንዲበቅልና በሰሚዎቹ ልብ ውስጥ በሕያው ኃይል እንዲጸና መደረግ አለበት።

የስብከታችንን መንፈሳዊ ድህነት በብዙ መንገድ ልናመካኝ እንችላለን፤ እውነተኛው ምሥጢር ግን በመንፈስ ቅዱስ ኃይል የእግዚአብሔርን መገኘት ለማግኘት የሚደረግ አጣዳፊ ጸሎት በማጣት ውስጥ ይገኛል። እንደ ዓይነታቸው ድንቅ ስብከቶችን ማቅረብ የሚችሉ ቍጥር ሥፍር የሌላቸው ሰባኪዎች አሉ፤ ውጤታቸው ግን አጭር ዕድሜ ያለው ነው፤ በእግዚአብሔርና በሰይጣን፣ በሰማይና በሲኦል መካከል አስፈሪው ጦርነት ወደሚካሄድበት የመንፈስ ዓለምም እንደ አንድ ምክንያት ፈጽሞ አይገባም፤ ምክንያቱም በጸሎት ብርቱ ተዋጊና መንፈሳዊ አሸናፊ አልተደረጉም።

ለእግዚአብሔር ታላቅ ውጤት የሚያገኙ ሰባኪዎች ሰዎችን ለመማጸን ከመድፈራቸው በፊት በእግዚአብሔር ፊት በልመናቸው ያሸነፉ ሰዎች ናቸው። በእልፍኞቻቸው ውስጥ በእግዚአብሔር ፊት እጅግ ብርቱ የሆኑ ሰባኪዎች በመድረኮቻቸው ላይ በሰዎች ፊት እጅግ ብርቱ ናቸው።

ሰባኪዎችም ሰዎች ናቸው፤ ለኃይለኛ የሰው ልጅ ጅረቶች ግፊት የተጋለጡ ናቸው፤ ብዙ ጊዜም ይወሰዱበታል። መጸለይ መንፈሳዊ ሥራ ነው፤ የሰው ተፈጥሮ ደግሞ አድካሚ መንፈሳዊ ሥራን አይወድም። የሰው ተፈጥሮ በሚደግፍ ነፋስና በሞላ፣ ጸጥ ባለ ባሕር ላይ ወደ ሰማይ በመርከብ መጓዝ ይፈልጋል። ጸሎት የሚያዋርድ ሥራ ነው። አእምሮንና ትዕቢትን ያዋርዳል፤ ከንቱ ውዳሴን ይሰቅላል፤ መንፈሳዊ ኪሣራችንንም ያስፈርመናል፤ እነዚህ ሁሉ ደግሞ ለሥጋና ለደም ለመሸከም ከባድ ናቸው። እነርሱን ከመሸከም አለመጸለይ ይቀላል። ስለዚህም ወደዚህ ዘመን—ምናልባትም የዘመናት ሁሉ—ጩኸት ከሚያሰሙ ክፉ ነገሮች ወደ አንዱ እንደርሳለን፤ እርሱም ጥቂት መጸለይ ወይም ጨርሶ አለመጸለይ ነው። ከእነዚህ ከሁለቱ ክፉ ነገሮች ምናልባት ጥቂት መጸለይ ጨርሶ ካለመጸለይ የከፋ ነው። ጥቂት መጸለይ የማስመሰል ዓይነት፣ ለሕሊና ማስታገሻ፣ ቀልድና ማታለያ ነው።

ለጸሎት የምንሰጠው ግምት ጥቂት መሆኑ ለእርሱ ከምንሰጠው ጥቂት ጊዜ ግልጥ ነው። አማካዩ ሰባኪ ለጸሎት የሚሰጠው ጊዜ በዕለቱ ጠቅላላ ድምር ውስጥ እምብዛም አይቈጠርም። ብዙውን ጊዜ የሰባኪው ብቸኛ ጸሎት የሌሊት ልብሱን ለብሶ ለመተኛት ተዘጋጅቶ በአልጋው አጠገብ የሚደረግ ነው፤ ቶሎም ወደ አልጋው ይገባል፤ ምናልባትም ጠዋት ልብሱን ከመልበሱ በፊት ጥቂት የችኮላ ቍርጥራጭ ጸሎቶች ይጨመሩበት ይሆናል። በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥም ሆነ ከመጽሐፍ ቅዱስ ውጭ ቅዱሳን ሰዎች ለጸሎት ከሰጡት ጊዜና ጉልበት ጋር ሲነጻጸር እንዲህ ያለው ጸሎት እንዴት ደካማ፣ ከንቱና ትንሽ ነው! በዘመናት ሁሉ ከነበሩት እውነተኛ የእግዚአብሔር ሰዎች ልማድ አጠገብ ጥቃቅኑና የሕፃንነት ጸሎታችን እንዴት ድሃና ወራዳ ነው! እግዚአብሔር የመንግሥቱን መክፈቻዎች የሚሰጠው መጸለይን ዋና ሥራቸው አድርገው ለሚቈጥሩና ጠቀሜታውን በዚህ ከፍ ያለ ግምት ተመልክተው ጊዜ ለሚሰጡት ሰዎች ነው፤ በእነርሱም አማካይነት በዚህ ዓለም መንፈሳዊ ድንቆቹን ይሠራል። ታላቅ ጸሎት የእግዚአብሔር ታላላቅ መሪዎች ምልክትና ማኅተም ነው፤ እግዚአብሔር ድካማቸውን የሚያቀዳጅባቸውን አሸናፊ ኃይሎችም አስቀድሞ የሚያረጋግጥ መያዣ ነው።

ሰባኪው እንዲሰብክ ብቻ ሳይሆን እንዲጸልይም ተልኳል። ሁለቱንም በሚገባ ካላደረገ ተልእኮው ያልተሟላ ነው። ሰባኪው በሰዎችና በመላእክት አንደበተ ርቱዕነት ሁሉ ሊናገር ይችላል፤ ነገር ግን ሰማይን ሁሉ ለእርዳታው የሚስብ እምነት ይዞ መጸለይ ካልቻለ፣ ስብከቱ እግዚአብሔርን ለሚያከብርና ነፍሳትን ለሚያድን ዘላቂ ጥቅም ረገድ «እንደሚጮኽ ናስ ወይም እንደሚንሽዋሽዋ ጸናጽል» ይሆናል።