ሰባኪዎች የሕዝቡ ጸሎት ያስፈልጋቸዋል

ስለ አገልጋዮቻቸው ሲያጉረመርሙ የቆዩ አንዳንድ ክርስቲያኖች በሰዎች ፊት ጥቂት ቢናገሩና ጥቂት ቢያደርጉ፣ ይልቁንም ስለ አገልጋዮቻቸው በሙሉ ኃይላቸው ወደ እግዚአብሔር ለመጮኽ ራሳቸውን ቢሰጡ—ማለትም ተነሥተው በትሑት፣ በብርቱና በማያቋርጥ ጸሎታቸው ስለ እነርሱ ሰማይን በኃይል ቢወሩ ኖሮ—ለስኬት እጅግ የቀረቡ በሆኑ ነበር።—ጆናታን ኤድዋርድስ

በሆነ ምክንያት ስለ ሰባኪው በተለይ የመጸለይ ልማድ ከጥቅም ውጭ ሆኗል ወይም ዋጋው ተቃልሏል። አልፎ አልፎ ይህ ልማድ አገልግሎትን እንደሚያቃልል፣ የሚያደርጉትም ሰዎች አገልግሎቱ ብቃት እንደሌለው በይፋ እንደሚያውጁ ተደርጎ ሲከሰስ ሰምተናል። ምናልባት የእውቀትንና ራስን የመቻልን ትዕቢት ያስከፋ ይሆናል፤ እነዚህ ደግሞ እንዲኖሩ እስኪፈቅድ ድረስ በተዘናጋ አገልግሎት ውስጥ ሊከፉና ሊገሠጹ ይገባቸዋል።

ጸሎት ለሰባኪው የሙያው ግዴታ ወይም መብት ብቻ ሳይሆን የግድ አስፈላጊ ነገር ነው። ሳንባ አየር ከሚያስፈልገው በላይ ሰባኪ ጸሎት ያስፈልገዋል። ሰባኪው መጸለዩ ፍጹም አስፈላጊ ነው። ስለ ሰባኪው መጸለዩም ፍጹም አስፈላጊ ነው። እነዚህ ሁለት እውነቶች ፍቺን ፈጽሞ ሊያውቅ በማይገባው አንድነት ተጋብተዋል፦ ሰባኪው መጸለይ አለበት፤ ስለ ሰባኪውም መጸለይ አለበት። አስፈሪውን ኃላፊነት ለመወጣትና በታላቁ ሥራው ታላቁንና እውነተኛውን ስኬት ለማግኘት፣ እርሱ ሊጸልየው የሚችለውን ጸሎት ሁሉና ሌሎች እንዲጸልዩለት ሊያደርግ የሚችለውን ጸሎት ሁሉ ይጠይቃል። እውነተኛ ሰባኪ በራሱ ውስጥ የጸሎትን መንፈስና ተግባር እጅግ በጠነከረ መልኩ ከማሳደግ ቀጥሎ፣ የእግዚአብሔርን ሕዝብ ጸሎት በታላቅ ጉጉት ይመኛል።

ሰው ይበልጥ ቅዱስ በሆነ መጠን ጸሎትን ይበልጥ ውድ አድርጎ ይቆጥራል፤ እግዚአብሔር ራሱን ለሚጸልዩት እንደሚሰጥ፣ የእግዚአብሔርም ለነፍስ የሚሰጠው መገለጥ መጠን ነፍስ እግዚአብሔርን ለማግኘት የምታቀርበው የናፍቆትና የጽኑ ልመና ጸሎት መጠን እንደ ሆነ ይበልጥ በግልጥ ያያል። መዳን ወደማይጸልይ ልብ መንገዱን ፈጽሞ አያገኝም። መንፈስ ቅዱስ በማይጸልይ መንፈስ ውስጥ ፈጽሞ አይኖርም። ስብከት የማትጸልይን ነፍስ ፈጽሞ አያንጽም። ክርስቶስ የማይጸልዩ ክርስቲያኖችን አያውቅም። ወንጌል በማይጸልይ ሰባኪ ሊስፋፋ አይችልም። ስጦታዎች፣ ችሎታዎች፣ ትምህርት፣ የአንደበት ርቱዕነት፣ የእግዚአብሔር ጥሪም ቢሆን የጸሎትን ጥያቄ ሊቀንሱ አይችሉም፤ ይልቁንም ሰባኪው እንዲጸልይና እንዲጸለይለት ያለውን አስፈላጊነት ያጠነክራሉ እንጂ። የሰባኪው ዓይኖች የሥራውን ባሕርይ፣ ኃላፊነትና ችግሮች ለማየት ይበልጥ በተከፈቱ መጠን የጸሎትን አስፈላጊነት ይበልጥ ያያል፤ እውነተኛ ሰባኪ ከሆነም ይበልጥ ይሰማዋል፤ ራሱ እንዲጸልይ እያደገ የሚሄደውን ጥያቄ ብቻ ሳይሆን፣ ሌሎችም በጸሎታቸው እንዲረዱት የመጥራትን አስፈላጊነትም ይሰማዋል።

ጳውሎስ የዚህ ምሳሌ ነው። በግል ኃይል፣ በአእምሮ ችሎታ፣ በትምህርት፣ በግል ጸጋ፣ በእግዚአብሔር ሐዋርያዊ ተልእኮና በእግዚአብሔር ልዩ ጥሪ ወንጌልን ማስፋፋት የሚችል ሰው ቢኖር ያ ሰው ጳውሎስ ነበር። ሰባኪ ለጸሎት ራሱን የሰጠ ሰው መሆን እንዳለበት ጳውሎስ ታላቅ ምሳሌ ነው። እውነተኛው ሐዋርያዊ ሰባኪ ለአገልግሎቱ ሙሉ የስኬት ድርሻውን ለመስጠት የሌሎች ደጋግ ሰዎች ጸሎት ሊኖረው እንደሚገባ ጳውሎስ ከሁሉ የላቀ ምሳሌ ነው። የእግዚአብሔርን ቅዱሳን ሁሉ እርዳታ ይጠይቃል፣ ይመኛል፣ በጽኑ ስሜትም ይለምናል። በመንፈሳዊው ዓለም እንደ ሌላው ስፍራ ሁሉ በአንድነት ኃይል እንዳለ ያውቅ ነበር፤ የእምነት፣ የናፍቆትና የጸሎት መሰብሰብና መከማቸት መንፈሳዊውን ኃይል የሚያጥለቀልቅና በኃይሉ የማይቋቋሙት እስኪሆን ድረስ እንደሚያበዛው ያውቅ ነበር። እንደ ውኃ ጠብታዎች የተባበሩ የጸሎት ቅንጣቶች ማንም ሊቋቋመው የማይችል ውቅያኖስ ይሆናሉ። ስለዚህ ጳውሎስ ስለ መንፈሳዊ ኃይል አሠራር ባለው ጥርት ያለና ሙሉ ማስተዋል፣ የተበታተኑትን የጸሎት ቅንጣቶች ሁሉ ሰብስቦ በአገልግሎቱ ላይ በማዝነብ፣ አገልግሎቱን እንደ ውቅያኖስ ግርማ ያለው፣ ዘላለማዊና የማይቋቋሙት ለማድረግ ቆረጠ። ጳውሎስ በድካምና በፍሬ የላቀበት፣ በቤተ ክርስቲያንና በዓለም ላይም ያሳረፈው አሻራ ምሥጢር፣ ከሌሎች ይልቅ ብዙ ጸሎት በራሱና በአገልግሎቱ ላይ እንዲያተኩር ማድረግ በመቻሉ ላይ ሊገኝ አይችልምን? በሮሜ ላሉ ወንድሞቹ እንዲህ ብሎ ጻፈ፦ «ወንድሞች ሆይ፥ ስለ እኔ ወደ እግዚአብሔር እየጸለያችሁ ከእኔ ጋር ትጋደሉ ዘንድ በጌታችን በኢየሱስ ክርስቶስና በመንፈስ ፍቅር እለምናችኋለሁ።» ለኤፌሶን ሰዎች እንዲህ ይላል፦ «በጸሎትና በልመናም ሁሉ ዘወትር በመንፈስ ጸልዩ፤ በዚህም አሳብ ስለ ቅዱሳን ሁሉ እየለመናችሁ በመጽናት ሁሉ ትጉ፤ ደግሞ የወንጌልን ምሥጢር በግልጥ እንዳስታውቅ አፌን በመክፈት ቃል ይሰጠኝ ዘንድ ስለ እኔ ለምኑ።» ለቆላስይስ ሰዎች አጽንቶ እንዲህ ይላል፦ «በዚያን ጊዜም ስለ እርሱ ደግሞ የታሰርሁበትን የክርስቶስን ምሥጢር እንድንነግር እግዚአብሔር የቃሉን ደጅ ይከፍትልን ዘንድ ስለ እኛ ደግሞ ጸልዩ። ልናገር እንደሚገባኝ ያህል እገልጠው ዘንድ ጸልዩልኝ።» ለተሰሎንቄ ሰዎች በቁርጥና በብርቱ እንዲህ ይላል፦ «ወንድሞች ሆይ፥ ስለ እኛ ጸልዩ።» ጳውሎስ የቆሮንቶስ ቤተ ክርስቲያን እንድትረዳው ይጠራታል፦ «እናንተ ደግሞ ስለ እኛ በጸሎት ስትረዱ»። ይህ የሥራቸው ክፍል መሆን ነበረበት። የጸሎትን የእርዳታ እጅ መዘርጋት ነበረባቸው። ለተሰሎንቄ ቤተ ክርስቲያን ስለ ጸሎታቸው አስፈላጊነትና አስገዳጅነት በሰጠው ተጨማሪና የመደምደሚያ ትእዛዝ እንዲህ ይላል፦ «በቀረውስ፥ ወንድሞች ሆይ፥ በእናንተ ደግሞ እንደ ሆነ የጌታ ቃል እንዲሮጥ እንዲከበርም፥ ከዓመፀኞችና ከክፉዎች ሰዎችም እንድንድን ስለ እኛ ጸልዩ።» ለፊልጵስዩስ ሰዎች ደግሞ መከራውና ተቃውሞው ሁሉ ስለ እርሱ በሚያቀርቡት ጸሎት ብርታት ለወንጌል መስፋፋት እንዲያገለግል ሊደረግ እንደሚችል ያሳስባቸዋል። ፊልሞና የማስተናገጃ ቤት ሊያዘጋጅለት ነበረበት፤ በፊልሞና ጸሎት አማካይነት ጳውሎስ እንግዳው ሊሆን ነበርና።

ጳውሎስ በዚህ ጉዳይ ላይ የነበረው አቋም ትሕትናውንና ወንጌልን የሚያስፋፉትን መንፈሳዊ ኃይሎች በጥልቅ ማስተዋሉን ያሳያል። ከዚህም በላይ ለዘመናት ሁሉ የሚሆን ትምህርት ያስተምራል፤ ይኸውም ጳውሎስ አገልግሎቱ እንዲሳካ በእግዚአብሔር ቅዱሳን ጸሎት ላይ ይህን ያህል ጥገኛ ከሆነ፣ የእግዚአብሔር ቅዱሳን ጸሎት በዛሬው አገልግሎት ላይ እንዲያተኩር ምን ያህል የበለጠ አስፈላጊ ይሆናል!

ጳውሎስ ይህ አጣዳፊ የጸሎት ልመና ክብሩን የሚያዋርድ፣ ተጽዕኖውን የሚቀንስ ወይም መንፈሳዊነቱን የሚያሳንስ እንደ ሆነ አልተሰማውም። ቢሆንስ ምን ይሆናል? ክብር ይሂድ፣ ተጽዕኖ ይጥፋ፣ ስሙ ይጉደፍ—ጸሎታቸው ሊኖረው ግድ ነው። የተጠራ፣ የተላከ፣ የሐዋርያት አለቃ ቢሆንም እንኳ፣ ያለ ሕዝቡ ጸሎት ዝግጅቱ ሁሉ ፍጹም አልነበረም። ስለ እርሱ እንዲጸልዩ እያሳሰበ በየስፍራው መልእክቶችን ጻፈ። አንተስ ስለ ሰባኪህ ትጸልያለህን? በስውር ስለ እርሱ ትጸልያለህን? የአደባባይ ጸሎቶች በግል ጸሎት ላይ ካልተመሠረቱ ወይም በእርሱ ካልተከተሉ ዋጋቸው ጥቂት ነው። የሚጸልዩ ሰዎች ለሰባኪው አሮንና ሆር ለሙሴ እንደ ነበሩት ናቸው። እጆቹን ደግፈው ይይዛሉ፤ በዙሪያቸውም በብርቱ የሚፋፋመውን ውጊያ ውጤት ይወስናሉ።

የሐዋርያት ልመናና ዓላማ ቤተ ክርስቲያንን ወደ ጸሎት ማስገባት ነበር። በደስታ የመስጠትን ጸጋ ቸል አላሉም። ሃይማኖታዊ እንቅስቃሴና ሥራ በመንፈሳዊ ሕይወት ውስጥ የሚይዙትን ስፍራ አያውቁም አልነበሩም፤ ነገር ግን ከእነዚህ አንዱም ሆነ ሁሉም በሐዋርያት ግምትም ሆነ አጣዳፊነት በአስፈላጊነትና በክብደት ከጸሎት ጋር በምንም መልኩ ሊወዳደሩ አይችሉም ነበር። እጅግ የተቀደሱና አጣዳፊ ልመናዎች ጥቅም ላይ ዋሉ፤ እጅግ የጋሉ ምክሮች፣ እጅግ ሁሉን አቀፍና የሚያነቃቁ ቃላት ተነገሩ፤ ይህም ሁሉ እጅግ አስፈላጊ የሆነውን የጸሎት ግዴታና አስፈላጊነት ለማጽናት ነበር።

«በየስፍራው ያሉትን ቅዱሳን ወደ ጸሎት አስገቡ» የሚለው የሐዋርያዊ ጥረት ሸክምና የሐዋርያዊ ስኬት ዋና ቃና ነው። ኢየሱስ ክርስቶስ በግል አገልግሎቱ ዘመን ይህን ለማድረግ ተጣጥሮ ነበር። ሠራተኛ በማጣት የሚጠፉትን የበሰሉትን የምድር እርሻዎች አይቶ ወሰን በሌለው ርኅራኄ ሲነካና የራሱን ጸሎት ገታ ሲያደርግ—የደቀ መዛሙርቱን የደነዘዘ ስሜት ለጸሎት ግዴታ ለማንቃት ይሞክራል፤ እንዲህ ብሎም ያዝዛቸዋል፦ «የመከሩን ጌታ ወደ መከሩ ሠራተኞች እንዲልክ ለምኑት»። «ሳይታክቱም ዘወትር ሊጸልዩ እንዲገባቸው የሚል ምሳሌን ነገራቸው።»