ስድስተኛው ደረጃ

ከዚህም ምድረ በዳ ፈጽመው ሊወጡ በተቃረቡ ጊዜ፣ ታማኝ በአጋጣሚ ዓይኑን ወደ ኋላ ቢመልስ አንድ ሰው ሲከተላቸው አየ፤ ማን እንደ ሆነም ዐወቀው። ታማኝም ወንድሙን፦ ወይ! ወደዚያ የሚመጣው ማን ነው? አለው። ክርስቲያንም ተመለከተና፦ ይህ ደጉ ወዳጄ ወንጌላዊ ነው አለ። ታማኝም፦ አዎን፣ የእኔም ደግ ወዳጅ ነው፤ ወደ በሩ በሚወስደው መንገድ ያስገባኝ እርሱ ነውና አለ። ወንጌላዊም ወደ እነርሱ ደረሰ፣ እንዲህም ብሎ ሰላምታ ሰጣቸው።

ወንጌላዊ፦ እጅግ የተወደዳችሁ ሆይ፣ ሰላም ለእናንተ ይሁን፤ ለረዳቶቻችሁም ሰላም ይሁን።

ክርስቲያን፦ እንኳን ደህና መጣህ፣ እንኳን ደህና መጣህ፣ ደጉ ወንጌላዊ ሆይ፤ ፊትህን ማየቴ የቀድሞውን ቸርነትህንና ለዘላለም ደኅንነቴ ሳትታክት የደከምኸውን ድካም ያሳስበኛል።

ታማኝ፦ ደጉ ታማኝም እንዲህ አለ፦ ጣፋጩ ወንጌላዊ ሆይ፣ ሺህ ጊዜ እንኳን ደህና መጣህ፤ ኅብረትህ ለእኛ ለድሆቹ መንገደኞች እንዴት የተወደደ ነው!

ወንጌላዊ፦ ወንጌላዊም እንዲህ አለ፦ ወዳጆቼ ሆይ፣ ባለፈው ከተለያየንበት ጊዜ ጀምሮ እንዴት ሆናችሁ? ምን ምን ገጠማችሁ? ራሳችሁንስ እንዴት አድርጋችሁ ያዛችሁ?

ክርስቲያንና ታማኝም በመንገድ የደረሰባቸውን ነገር ሁሉ፣ እንዴትና በምን ያህል ችግር ወደዚያ ስፍራ እንደ ደረሱም ነገሩት።

ወንጌላዊም እንዲህ አለ፦ እጅግ ደስ ብሎኛል፤ ፈተና ስለ ገጠማችሁ አይደለም፣ ነገር ግን ድል ስለ ነሣችሁ፣ ብዙ ድካምም እያለባችሁ እስከዚች ቀን ድረስ በመንገዱ ስለ ጸናችሁ ነው።

እላለሁ፣ በዚህ ነገር እጅግ ደስ ብሎኛል፤ ይህም ስለ ራሴም ስለ እናንተም ነው፤ እኔ ዘራሁ፣ እናንተም አጨዳችሁ፤ «የሚዘራና የሚያጭድም አብረው ደስ እንዲላቸው» የሚሆንበት ቀን ይመጣል፤ ዮሐንስ 4:36፤ ይህም እስከ መጨረሻ ብትጸኑ ነው፤ «ባንዝልም በጊዜው እናጭዳለንና» ገላትያ 6:9። አክሊሉ በፊታችሁ ነው፤ እርሱም የማይጠፋ አክሊል ነው፤ «እንዲሁም ታገኙ ዘንድ ሩጡ።» 1ኛ ቆሮንቶስ 9:24-27። ለዚህ አክሊል ተነሥተው ስለ እርሱ ብዙ ርቀት ከሄዱ በኋላ ሌላው መጥቶ የሚወስድባቸው አሉ፤ ስለዚህ «ማንም አክሊልህን እንዳይወስድብህ ያለህን አጽንተህ ያዝ።» ራእይ 3:11። እናንተ ገና ከዲያብሎስ ጥይት መድረሻ አልወጣችሁም፤ «ከኃጢአት ጋር እየተጋደላችሁ ገና ደምን እስከ ማፍሰስ ድረስ አልተቃወማችሁም።» መንግሥቱ ሁልጊዜ በፊታችሁ ይሁን፤ ስለማይታዩትም ነገሮች በጽናት እመኑ። ከወዲያኛው ዓለም በዚህ ማዶ ያለ ምንም ነገር ወደ ውስጣችሁ አይግባ። ከሁሉም በላይ ደግሞ ልባችሁንና ምኞቱን በሚገባ ጠብቁ፤ እርሱ «ከሁሉ ይልቅ ተንኰለኛ፣ እጅግም ክፉ» ነውና። ፊታችሁን እንደ ባልጩት አጽኑ፤ በሰማይና በምድር ያለው ኃይል ሁሉ ከጎናችሁ ነው።

ክርስቲያን፦ ክርስቲያንም ስለ ምክሩ አመሰገነው፤ ነገር ግን በቀረው መንገዳቸው እንዲረዳቸው አብልጦ እንዲነግራቸው እንደሚፈልጉ አብሮ ነገረው፤ ይልቁንም እርሱ ነቢይ እንደ ሆነ፣ ሊደርስባቸው የሚችለውንም ነገር፣ እንዴትስ ሊቃወሙትና ሊያሸንፉት እንደሚችሉ ሊነግራቸው እንደሚችል በሚገባ ያውቁ ነበርና። በዚህ ልመና ታማኝም ተስማማ። ስለዚህ ወንጌላዊ እንዲህ ብሎ ጀመረ።

ወንጌላዊ፦ ልጆቼ ሆይ፣ «በብዙ መከራ ወደ መንግሥተ ሰማያት ልትገቡ» እንደሚገባችሁ በወንጌል እውነት ቃል ሰምታችኋል፤ ደግሞም «በየከተማው እስራትና መከራ ይቆያችኋል» የሚለውን ሰምታችኋል፤ ስለዚህ ያለ እነዚህ ነገሮች፣ በአንድ ዓይነትም ሆነ በሌላ፣ ብዙ ጊዜ በጉዞአችሁ ልትሄዱ አትጠብቁም። ከእነዚህ ምስክርነቶች እውነት አንዳንዱን አሁንም በራሳችሁ ላይ አግኝታችኋል፤ ተጨማሪውም ወዲያው ይከተላል፤ አሁን እንደምታዩት ከዚህ ምድረ በዳ ልትወጡ ተቃርባችኋልና፣ ስለዚህ ብዙም ሳይቆይ ወዲያው በፊታችሁ ወደምታዩአት ከተማ ትደርሳላችሁ፤ በዚያችም ከተማ ጠላቶች አጥብቀው ይከቡአችኋል፤ እነርሱም ሊገድሉአችሁ እጅግ ይጣጣራሉ፤ ከእናንተም አንዱ ወይም ሁለታችሁም የያዛችሁትን ምስክርነት በደም ማተም እንዳለባችሁ እርግጠኞች ሁኑ፤ ነገር ግን «እስከ ሞት ድረስ የታመናችሁ ሁኑ፣ ንጉሡም የሕይወትን አክሊል ይሰጣችኋል።» በዚያ የሚሞተው፣ ሞቱ ከተፈጥሮ ውጭ ቢሆንም፣ ሕመሙም ምናልባት ታላቅ ቢሆንም፣ ከባልንጀራው ይልቅ የተሻለውን ዕድል ያገኛል፤ ይህም ቀድሞ ወደ ሰማያዊቱ ከተማ ስለሚደርስ ብቻ ሳይሆን፣ ሌላው በቀረው ጉዞው የሚገጥመውን ብዙ መከራ ስለሚያመልጥ ነው። ነገር ግን ወደ ከተማዪቱ በደረሳችሁ ጊዜ፣ እዚህ የነገርኋችሁንም ተፈጽሞ ባገኛችሁት ጊዜ፣ ወዳጃችሁን አስቡ፣ እንደ ወንድ ሰውም ጠንክሩ፣ «መልካምን እያደረጋችሁ ነፍሳችሁን ለታመነ ፈጣሪ ለእግዚአብሔር አደራ ስጡ።»

ከዚያም በሕልሜ አየሁ፤ ከምድረ በዳው በወጡ ጊዜ ወዲያው በፊታቸው አንዲት ከተማ አዩ፤ የዚያችም ከተማ ስም ከንቱነት ነው፤ በከተማዪቱም የከንቱነት ገበያ የሚባል ገበያ ይቆማል። ዓመቱን ሙሉ ይቆማል። የከንቱነት ገበያ የሚል ስም የተሰጠው፣ ገበያው የሚቆምባት ከተማ ከከንቱነት ይልቅ ቀላል ስለ ሆነች ነው፤ መዝሙር 62:9፤ ደግሞም በዚያ የሚሸጠው ሁሉ፣ ወደዚያም የሚመጣው ሁሉ ከንቱነት ስለ ሆነ ነው፤ ጠቢቡ «የሚመጣው ሁሉ ከንቱ ነው» እንዳለ። መክብብ 11:8፤ ደግሞም 1:2-14፤ 2:11-17፤ ኢሳይያስ 40:17 ተመልከቱ።

ይህ ገበያ አዲስ የተቋቋመ ነገር አይደለም፤ ከጥንት ጀምሮ የኖረ ነገር ነው። አመጣጡን አሳያችኋለሁ።

ከአምስት ሺህ ዓመት ገደማ በፊት፣ እንደ እነዚህ እንደ ሁለቱ ቅኖች ሰዎች ወደ ሰማያዊቱ ከተማ የሚሄዱ መንገደኞች ነበሩ፤ ብዔል ዜቡልና አጶልዮን ሌጌዎንም ከባልንጀሮቻቸው ጋር፣ መንገደኞቹ ከረገጡት ፈለግ ወደ ከተማዪቱ የሚወስደው መንገዳቸው በዚህች በከንቱነት ከተማ በኩል እንደሚያልፍ ባስተዋሉ ጊዜ፣ በዚህ ስፍራ ገበያ ለማቆም ተማከሩ፤ ይህም ገበያ ልዩ ልዩ ከንቱ ነገር ሁሉ የሚሸጥበት፣ ዓመቱንም ሙሉ የሚቆይ ገበያ እንዲሆን ነበር። ስለዚህ በዚህ ገበያ እንደነዚህ ያሉ ሸቀጦች ሁሉ ይሸጣሉ፤ ቤቶች፣ መሬቶች፣ ሙያዎች፣ ሹመቶች፣ ክብሮች፣ እድገቶች፣ ማዕረጎች፣ አገሮች፣ መንግሥታት፣ ምኞቶች፣ ተድላዎች፤ ደግሞም ልዩ ልዩ ደስታዎች፣ እንደ ጋለሞቶች፣ ሚስቶች፣ ባሎች፣ ልጆች፣ ጌቶች፣ አገልጋዮች፣ ሕይወቶች፣ ደም፣ ሥጋዎች፣ ነፍሳት፣ ብር፣ ወርቅ፣ ዕንቁዎች፣ የከበሩ ድንጋዮች፣ ሌላም የማይሸጥ የለም።

ደግሞም በዚህ ገበያ ሁልጊዜ አስማተኞች፣ አታላዮች፣ ቁማሮች፣ ተውኔቶች፣ ሞኞች፣ ዝንጀሮዎች፣ ወስላቶችና ወሮበሎች ይታያሉ፤ ይህም ከየዓይነቱ ነው።

በዚህም ደግሞ ስርቆቶች፣ ነፍስ ግድያዎች፣ ምንዝሮችና በሐሰት የሚምሉ ይታያሉ፤ ያውም በነጻ ነው፤ ይህም እንደ ደም የቀላ ነው።

ደግሞም ብዙ ክብደት በሌላቸው በሌሎች ገበያዎች እንዲህና እንዲህ ያለ ሸቀጥ የሚሸጥባቸው፣ በየራሳቸው ስም የሚጠሩ ልዩ ልዩ ረድፎችና መንገዶች እንዳሉ፣ እንዲሁ በዚህም የዚህ ገበያ ሸቀጦች ፈጥነው የሚገኙባቸው የራሳቸው ስፍራዎች፣ ረድፎችና መንገዶች (ማለትም አገሮችና መንግሥታት) አሉ። በዚህ የብሪታንያ ረድፍ፣ የፈረንሳይ ረድፍ፣ የኢጣልያ ረድፍ፣ የእስፓንያ ረድፍ፣ የጀርመን ረድፍ አለ፤ በዚያም ልዩ ልዩ ዓይነት ከንቱ ነገሮች ይሸጣሉ። ነገር ግን በሌሎች ገበያዎች አንድ ዓይነት ሸቀጥ የገበያው ሁሉ አውራ እንደሚሆን፣ እንዲሁ የሮም ሸቀጥና ንግድዋ በዚህ ገበያ እጅግ ይስፋፋል፤ የእኛ የእንግሊዝ ሕዝብ ብቻ ከሌሎች አንዳንዶች ጋር ጠልቶታል።

እንዳልሁትም ወደ ሰማያዊቱ ከተማ የሚወስደው መንገድ ይህ ብርቱ ገበያ በሚቆምባት በዚህች ከተማ መካከል ያልፋል፤ ወደ ከተማዪቱ ለመሄድ የሚወድ ሆኖ በዚህች ከተማ ማለፍ የማይፈልግ «ከዓለም መውጣት ይገባዋል።» 1ኛ ቆሮንቶስ 4:10። የአለቆች አለቃ ራሱ በዚህ በነበረ ጊዜ ወደ ገዛ አገሩ ሲሄድ በዚህች ከተማ በኩል አለፈ፤ ያውም በገበያ ቀን ነበር፤ አዎን፣ እኔ እንደማስበው፣ ከከንቱ ነገሮቹ እንዲገዛ የጋበዘው የዚህ ገበያ ዋና ጌታ ብዔል ዜቡል ነበር፤ አዎን፣ በከተማዪቱ ሲያልፍ ቢሰግድለት ኖሮ የገበያው ጌታ ሊያደርገው ይወድ ነበር። አዎን፣ እርሱ እንዲህ ያለ ክቡር ሰው ስለ ነበረ፣ ብዔል ዜቡል ያን ቡሩክ ቢቻለው ከከንቱ ነገሮቹ አንዳንዱን እንዲደራደርና እንዲገዛ ያማልለው ዘንድ ከመንገድ ወደ መንገድ ይዞት ዞረ፣ የዓለምንም መንግሥታት ሁሉ በጥቂት ጊዜ አሳየው፤ እርሱ ግን ሸቀጡን አልፈለገም፤ ስለዚህ በእነዚህ ከንቱ ነገሮች ላይ አንዲት ሳንቲም እንኳ ሳያወጣ ከከተማዪቱ ወጣ። ማቴዎስ 4:8,9፤ ሉቃስ 4:5-7። ስለዚህ ይህ ገበያ የጥንት ነገር፣ ብዙ ዘመን የኖረና እጅግ ታላቅ ገበያ ነው።

እንዳልሁትም እነዚህ መንገደኞች በዚህ ገበያ ማለፍ ግድ ሆነባቸው። እንዲሁም አደረጉ፤ ነገር ግን እነሆ፣ ወደ ገበያው በገቡ ጊዜ በገበያው የነበሩ ሰዎች ሁሉ ታወኩ፤ ከተማዪቱም ራስዋ ስለ እነርሱ እንደ ተሸበረች ሆነች፤ ይህም በብዙ ምክንያት ነበር፤ ምክንያቱም፦

አንደኛ፣ መንገደኞቹ በዚያ ገበያ ከሚነግዱት ሰዎች ልብስ ሁሉ የተለየ ልብስ ለብሰው ነበር። ስለዚህ የገበያው ሰዎች ትኵር ብለው ተመለከቱአቸው፤ አንዳንዶች ሞኞች ናቸው አሉ፤ 1ኛ ቆሮንቶስ 4:9,10፤ አንዳንዶች ዕብዶች ናቸው፣ ሌሎችም የሩቅ አገር ሰዎች ናቸው አሉ።

ሁለተኛ፣ በልብሳቸው እንደ ተደነቁ፣ እንዲሁ በንግግራቸውም ተደነቁ፤ የሚናገሩትን ያስተዋሉ ጥቂቶች ነበሩና። እነርሱ በተፈጥሮአቸው የከነዓንን ቋንቋ ይናገሩ ነበር፤ ገበያውን የሚያቆሙት ግን የዚህ ዓለም ሰዎች ነበሩ፤ ስለዚህ ከገበያው አንድ ጫፍ እስከ ሌላው ጫፍ ድረስ እርስ በርሳቸው እንደ አረመኔዎች ይተያዩ ነበር። 1ኛ ቆሮንቶስ 2:7,8።

ሦስተኛ፣ ነጋዴዎቹን ጥቂት ያይደለ ያስገረማቸው ግን፣ እነዚህ መንገደኞች ሸቀጦቻቸውን ሁሉ እጅግ ማቃለላቸው ነበር። ሊመለከቱአቸው እንኳ አልፈለጉም፤ እንዲገዙም በጠሩአቸው ጊዜ ጣቶቻቸውን በጆሮአቸው ውስጥ አድርገው «ከንቱ ነገርን እንዳያዩ ዓይኖቼን መልስ» እያሉ ይጮኹ ነበር፤ መዝሙር 119:37፤ ወደ ላይም ይመለከቱ ነበር፤ ይህም ንግዳቸውና ግብይታቸው በሰማይ እንደ ሆነ ያመለክት ነበር። ፊልጵስዩስ 3: 20,21።

አንዱም የሰዎቹን አካሄድ አይቶ በፌዝ «ምን ትገዛላችሁ?» አላቸው። እነርሱ ግን ትኵር ብለው ተመልክተውት «እውነትን እንገዛለን» አሉ። ምሳሌ 23:23። በዚህም ሰዎቹን አብልጠው ለመናቅ ምክንያት ተገኘ፤ አንዳንዶች ያፌዙባቸው፣ አንዳንዶች ይሳለቁባቸው፣ አንዳንዶች ይሰድቡአቸው፣ አንዳንዶችም ይመቱአቸው ዘንድ ሌሎችን ይጠሩ ነበር። በመጨረሻም ነገሩ በገበያው ውስጥ ወደ ሁከትና ወደ ታላቅ ትርምስ ደረሰ፤ ሥርዓትም ሁሉ እስኪፈርስ ድረስ ተዘበራረቀ። ወዲያውም ለገበያው ታላቅ ሰው ወሬ ደረሰለት፤ እርሱም ፈጥኖ ወረደ፣ ገበያው ሊገለበጥ የተቃረበባቸውን እነዚያን ሰዎች እንዲመረምሩአቸውም ከታመኑ ወዳጆቹ አንዳንዶቹን ሾመ። ሰዎቹም ለምርመራ ቀረቡ፤ የተሰየሙባቸውም ከወዴት እንደ መጡ፣ ወዴት እንደሚሄዱ፣ በእንዲህ ያለ ያልተለመደ አለባበስም በዚያ ምን እንደሚያደርጉ ጠየቁአቸው። ሰዎቹም በዓለም መንገደኞችና መጻተኞች እንደ ሆኑ፣ ወደ ገዛ አገራቸውም፣ እርስዋም ሰማያዊቱ ኢየሩሳሌም ናት፣ እንደሚሄዱ ነገሩአቸው፤ ዕብራውያን 11:13-16፤ ደግሞም ለከተማዪቱ ሰዎችም ሆነ ለነጋዴዎቹ እንዲህ እንዲበድሉአቸውና በጉዞአቸው እንዲያሰናክሉአቸው ምንም ምክንያት እንዳልሰጡ ነገሩአቸው፤ አንዱ ምን እንደሚገዙ በጠየቃቸው ጊዜ እውነትን እንገዛለን ማለታቸው ካልሆነ በቀር። ነገር ግን እንዲመረምሩአቸው የተሾሙት ሰዎቹ ዕብዶችና አእምሮአቸውን የሳቱ፣ ወይም በገበያው ነገርን ሁሉ ለማዘበራረቅ የመጡ እንጂ ሌላ እንደ ሆኑ አላመኑም። ስለዚህ ያዙአቸውና ደበደቡአቸው፣ ጭቃም ለቀለቁአቸው፣ ለገበያውም ሰዎች ሁሉ መዘበቻ ይሆኑ ዘንድ ወደ ጎጆው አገቡአቸው። በዚያም ለጥቂት ጊዜ ተኙ፤ ለማንኛውም ሰው ቀልድ ወይም ክፋት ወይም በቀል መጫወቻ ሆኑ፤ የገበያው ታላቅ ሰውም በደረሰባቸው ነገር ሁሉ ዘወትር ይስቅ ነበር። ሰዎቹ ግን ታጋሾች ሆነው፣ «ስድብን በስድብ ፈንታ ሳይመልሱ፣ በዚህ ፈንታ እየባረኩ»፣ በክፉ ቃል ፈንታ መልካም ቃልን፣ ለተደረገባቸውም በደል ቸርነትን ሲመልሱ፣ በገበያው ከሌሎቹ ይልቅ አስተዋዮችና አድልዎ ያነሰባቸው አንዳንድ ሰዎች፣ ዝቅተኞቹን ሰዎች በሰዎቹ ላይ ስለሚያደርጉት የማያቋርጥ በደል ይገሥጹአቸውና ይወቅሱአቸው ጀመሩ። እነርሱም በቍጣ መልሰው ተነሡባቸው፣ በጎጆው ውስጥ እንዳሉት ሰዎች ክፉዎች አድርገው ቆጠሩአቸው፣ ተባባሪዎቻቸው ይመስላሉ፣ በመከራቸውም ተካፋዮች ሊሆኑ ይገባል አሉአቸው። ሌሎቹም መልሰው፣ እነርሱ እስከሚያዩት ድረስ ሰዎቹ ጸጥ ያሉና ልከኞች እንደ ሆኑ፣ በማንም ላይ ክፉ እንዳላሰቡ፣ በገበያቸውም ከሚነግዱት መካከል ከበደሉአቸው ሰዎች ይልቅ በጎጆው፣ አዎን፣ በማዋረጃ ግንድም ሊገቡ የሚገባቸው ብዙዎች እንዳሉ ተናገሩ። እንዲህም በሁለቱም ወገን ብዙ ቃል ከተለዋወጡ በኋላ፣ (ሰዎቹ በዚያ ሁሉ ጊዜ በፊታቸው በጥበብና በልክ ራሳቸውን እየያዙ፣) እርስ በርሳቸው ወደ መደባደብ ገቡ፣ አንዱም አንዱን ጐዳ። ከዚያም እነዚህ ሁለቱ ምስኪኖች ሰዎች ዳግመኛ በመርማሪዎቻቸው ፊት ቀረቡ፣ በገበያው ለተነሣው ለቅርቡ ሁከት በደለኞች ናቸው ተብለው ተከሰሱ። ስለዚህ ያለ ርኅራኄ ደበደቡአቸው፣ ብረትም አሸከሙአቸው፣ ማንም ስለ እነርሱ እንዳይናገር ወይም ከእነርሱ ጋር እንዳይተባበር ለሌሎች ምሳሌና ማስፈራሪያ ይሆኑ ዘንድ በሰንሰለት አስረው በገበያው ወዲያና ወዲህ አዞሩአቸው። ክርስቲያንና ታማኝ ግን ራሳቸውን ከቀድሞው ይልቅ በጥበብ ያዙ፣ የተጣለባቸውንም ውርደትና ኀፍረት በብዙ የዋህነትና ትዕግሥት ተቀበሉ፤ ስለዚህም ከገበያው ሰዎች አያሌዎችን (ከሌሎቹ ጋር ሲነጻጸሩ ጥቂቶች ቢሆኑም) ወደ ወገናቸው አመጡ። ይህም ሌላውን ወገን ይበልጥ አስቈጣው፤ ስለዚህ የእነዚህን የሁለቱን ሰዎች ሞት ወሰኑ። ስለዚህ ጎጆም ሆነ ብረት እንደማይበቃቸው፣ ነገር ግን ስላደረጉት በደልና የገበያውን ሰዎች ስላሳቱ ሊሞቱ እንደሚገባቸው ዛቱባቸው።

ከዚያም ሌላ ትእዛዝ እስኪሰጥባቸው ድረስ ወደ ጎጆው ተመለሱ። ስለዚህ አገቡአቸው፣ እግሮቻቸውንም በግንድ አጣበቁ።

በዚያም ደግሞ ከታማኙ ወዳጃቸው ከወንጌላዊ የሰሙትን ዳግመኛ አሰቡ፤ ሊደርስባቸው እንዳለ በነገራቸውም ነገር በመንገዳቸውና በመከራቸው ይበልጥ ጸኑ። አሁንም መከራ መቀበል ዕጣው የሆነ እርሱ የተሻለውን ያገኛል ብለው እርስ በርሳቸው ተጽናኑ፤ ስለዚህ እያንዳንዱ ያን ክብር እንዲያገኝ በልቡ ተመኘ። ነገር ግን ሁሉን የሚገዛው እርሱ በጥበቡ ሁሉ ለሚያደርገው ውሳኔ ራሳቸውን አደራ ሰጥተው፣ ሌላ ውሳኔ እስኪደረግባቸው ድረስ በነበሩበት ሁኔታ በብዙ እርካታ ተቀመጡ።

ከዚያም ተገቢ ጊዜ ተወስኖ፣ ይፈረድባቸው ዘንድ ለፍርድ አወጡአቸው። ጊዜውም በደረሰ ጊዜ በጠላቶቻቸው ፊት ቀረቡ፣ ክስም ተመሠረተባቸው። የዳኛው ስም ክቡር በጎ ጠል ነበር፤ ክሳቸውም በአጻጻፉ በመጠኑ ቢለያይም በይዘቱ አንድና ያው ነበር፤ ቃሉም ይህ ነበር፦ «የንግዱ ጠላቶችና አወኪዎች እንደ ሆኑ፤ በከተማዪቱ ሁከትና መለያየት እንዳስነሡ፣ የአለቃቸውንም ሕግ ንቀው ወደ ራሳቸው እጅግ አደገኛ አስተያየት አንድ ወገን እንደ ሳቡ።»

ታማኝም እንዲህ ብሎ መመለስ ጀመረ፤ እርሱ የተቃወመው ከከፍተኞች ሁሉ በላይ ከፍ ያለውን የተቃወመውን ነገር ብቻ ነው። ደግሞም እንዲህ አለ፦ ስለ ሁከት ከሆነ፣ እኔ የሰላም ሰው ስለ ሆንሁ ምንም ሁከት አላስነሣሁም፤ ወደ እኛ የተሳቡት ወገኖች የተሳቡት እውነታችንንና ንጽሕናችንን አይተው ነው፤ እነርሱም ከከፋው ወደ ተሻለው የተመለሱ ብቻ ናቸው። ስለምትናገሩለት ንጉሥም ከሆነ፣ እርሱ የጌታችን ጠላት ብዔል ዜቡል ስለ ሆነ፣ እርሱንም መላእክቱንም ሁሉ እቃወማለሁ።

ከዚያም፣ በፍርድ ወንበር ፊት በቆመው እስረኛ ላይ ለጌታቸው ለንጉሡ የሚናገሩት ነገር ያላቸው ወዲያው ቀርበው ምስክርነታቸውን እንዲሰጡ ዐዋጅ ተነገረ። ስለዚህ ሦስት ምስክሮች መጡ፤ እነርሱም ምቀኛ፣ አጉል እምነትና ሞገስ ፈላጊ ናቸው። በፍርድ ወንበር ፊት የቆመውን እስረኛ ያውቁት እንደ ሆነ፣ ለጌታቸው ለንጉሡ ብለው በእርሱ ላይ የሚናገሩት ምን እንዳላቸውም ተጠየቁ።

ከዚያም ምቀኛ ተነሥቶ ይህን የመሰለ ነገር ተናገረ፦ ጌታዬ ሆይ፣ ይህን ሰው ከብዙ ጊዜ ጀምሮ አውቀዋለሁ፤ በዚህ በተከበረ ችሎት ፊትም በመሐላ እመሰክራለሁ፤ እርሱ—

ዳኛው፦ ቆይ፤ አስምሉት።

ስለዚህ አስማሉት። ከዚያም እንዲህ አለ፦ ጌታዬ ሆይ፣ ይህ ሰው ምንም እንኳ ስሙ ያማረ ቢሆን በአገራችን ካሉት ሰዎች ሁሉ እጅግ ወራዳ ከሆኑት አንዱ ነው፤ አለቃንም ሕዝብንም፣ ሕግንም ልማድንም አያከብርም፤ ነገር ግን በጠቅላላው የእምነትና የቅድስና መሠረታዊ ሕግጋት ብሎ በሚጠራቸው በአንዳንድ የዓመፅ አሳቦቹ ሰዎችን ሁሉ ለመሙላት የሚችለውን ሁሉ ያደርጋል። በተለይም ክርስትናና የከንቱነት ከተማችን ልማዶች ፈጽመው ተቃራኒዎች እንደ ሆኑ፣ ሊታረቁም እንደማይችሉ ሲናገር እኔ ራሴ አንድ ጊዜ ሰምቼዋለሁ። ጌታዬ ሆይ፣ በዚህ ንግግሩ የሚያስመሰግነውን ሥራችንን ሁሉ ብቻ ሳይሆን፣ ያን የምናደርገውን እኛንም በአንድ ጊዜ ይኰንናል።

ከዚያም ዳኛው፦ ሌላ የምትናገረው አለህን? አለው።

ምቀኛ፦ ጌታዬ ሆይ፣ ብዙ ተጨማሪ ነገር ልናገር እችል ነበር፤ ነገር ግን ችሎቱን ማሰልቸት አልፈልግም። ቢያስፈልግ ግን፣ ሌሎቹ ጨዋዎች ምስክርነታቸውን ከሰጡ በኋላ፣ እርሱን ለማጥፋት የሚያስፈልግ ነገር ከሚጐድል፣ በእርሱ ላይ ምስክርነቴን አሰፋለሁ። ስለዚህ ወደ ጎን እንዲቆም ታዘዘ።

ከዚያም አጉል እምነትን ጠሩ፣ እስረኛውንም እንዲመለከት አዘዙት። ለጌታቸው ለንጉሡ ብሎ በእርሱ ላይ ምን ሊናገር እንደሚችልም ጠየቁት። ከዚያም አስማሉት፤ እርሱም እንዲህ ብሎ ጀመረ።

አጉል እምነት፦ ጌታዬ ሆይ፣ ከዚህ ሰው ጋር ብዙ ትውውቅ የለኝም፤ ከዚህ በላይ ላውቀውም አልፈልግም። ቢሆንም ይህን አውቃለሁ፤ እርሱ እጅግ አጥፊ ሰው ነው፤ ይህንም ያወቅሁት በቀደሙት ቀናት በዚህች ከተማ ከእርሱ ጋር ካደረግሁት ንግግር ነው፤ ያን ጊዜ ከእርሱ ጋር ስነጋገር ሃይማኖታችን ከንቱ እንደ ሆነ፣ ሰውም በእርሱ ፈጽሞ እግዚአብሔርን ደስ ሊያሰኝ እንደማይችል ሲናገር ሰምቼዋለሁና። ጌታዬ ሆይ፣ ከዚህ ንግግሩ በግድ ምን እንደሚከተል ክቡርነትህ በሚገባ ታውቃለህ፤ ይኸውም አሁንም በከንቱ እንደምናመልክ፣ ገና በኃጢአታችን እንዳለን፣ በመጨረሻም እንደምንኰነን ነው፤ የምናገረውም ይህ ነው።

ከዚያም ሞገስ ፈላጊን አስማሉት፤ ለጌታቸው ለንጉሡ ብሎ በፍርድ ወንበር ፊት በቆመው እስረኛ ላይ የሚያውቀውን እንዲናገርም አዘዙት።

ሞገስ ፈላጊ፦ ጌታዬ ሆይ፣ እናንተም ጨዋዎች ሁሉ፣ ይህን ሰው ከብዙ ጊዜ ጀምሮ አውቀዋለሁ፤ ሊነገሩ የማይገባቸውንም ነገሮች ሲናገር ሰምቼዋለሁ፤ የተከበረውን አለቃችንን ብዔል ዜቡልን ሰድቦአልና፣ ስለ ክቡራን ወዳጆቹም በንቀት ተናግሮአል፤ ስማቸውም ክቡር አሮጌው ሰው፣ ክቡር ሥጋዊ ደስታ፣ ክቡር ቅንጦተኛ፣ ክቡር ከንቱ ክብር ፈላጊ፣ ሽማግሌው ክቡር ፍትወተኛ፣ ባላባት ስስታም፣ ከሌሎቹም መኳንንቶቻችን ሁሉ ጋር ነው፤ ደግሞም ሰዎች ሁሉ እንደ እርሱ አሳብ ቢሆኑ፣ ቢቻል፣ ከእነዚህ መኳንንት አንዱ እንኳ ከዚህ በኋላ በዚህች ከተማ ሊኖር እንደማይገባ ተናግሮአል። ከዚህም በላይ፣ ጌታዬ ሆይ፣ አሁን ዳኛው እንድትሆን የተሾምኸውን አንተን ለመሳደብ አልፈራም፤ እግዚአብሔርን የማይፈራ ወንበዴ ብሎ ጠራህ፤ በዚህም በሚመስሉ ሌሎች ብዙ የማዋረጃ ቃላትም የከተማችንን መኳንንት አብዛኞቹን አጐሳቍሎአል።

ይህ ሞገስ ፈላጊ ወሬውን በጨረሰ ጊዜ ዳኛው በፍርድ ወንበር ፊት ወደ ቆመው እስረኛ ንግግሩን አዙሮ እንዲህ አለ፦ አንተ ኰብላይ፣ መናፍቅና ከሃዲ፣ እነዚህ ሐቀኞች ጨዋዎች በአንተ ላይ የመሰከሩትን ሰምተሃልን?

ታማኝ፦ ራሴን ለመከላከል ጥቂት ቃላት ልናገርን?

ዳኛው፦ አንተ ሰው፣ አንተ ሰው፣ ከዚህ በኋላ በሕይወት ልትኖር አይገባህም፤ ይልቁንም ወዲያው በዚሁ ስፍራ ልትገደል ይገባሃል፤ ቢሆንም ሰዎች ሁሉ ለአንተ ያለንን ገርነት እንዲያዩ፣ አንተ ወራዳ ኰብላይ፣ የምትለውን እንስማ።

ታማኝ፦ 1. እንግዲህ አቶ ምቀኛ ለተናገረው መልስ እንዲህ እላለሁ፤ ከዚህ በቀር ምንም አልተናገርሁም፤ ይኸውም ከእግዚአብሔር ቃል ጋር ፈጽሞ የሚቃረን ማንኛውም ሥርዓት ወይም ሕግ ወይም ልማድ ወይም ሕዝብ ከክርስትና ጋር ፈጽሞ ተቃራኒ ነው። በዚህ ተሳስቼ ብናገር ስሕተቴን አስረዱኝ፤ እኔም በዚህ በፊታችሁ ቃሌን ለመሻር ዝግጁ ነኝ።

2. ሁለተኛውን፣ ማለትም አቶ አጉል እምነትንና በእኔ ላይ ያቀረበውን ክስ በተመለከተ፣ ይህን ብቻ ተናገርሁ፤ በእግዚአብሔር አምልኮ መለኮታዊ እምነት ያስፈልጋል፤ ነገር ግን የእግዚአብሔር ፈቃድ በመለኮት ካልተገለጠ መለኮታዊ እምነት ሊኖር አይችልም። ስለዚህ ከመለኮታዊ መገለጥ ጋር የማይስማማ ወደ እግዚአብሔር አምልኮ የሚገባ ማንኛውም ነገር በሰው እምነት እንጂ ሊደረግ አይችልም፤ ይህም እምነት ለዘላለም ሕይወት አይጠቅምም።

3. አቶ ሞገስ ፈላጊ የተናገረውን በተመለከተ፣ (እሰድባለሁ እንደ ተባለው ያሉትን ቃላት ትቼ፣) እንዲህ እላለሁ፤ የዚህች ከተማ አለቃ፣ ይህ ጨዋ ሰው በስም ከጠራቸው ከወራዳ ጭፍሮቹ ከአገልጋዮቹ ሁሉ ጋር፣ በዚህች ከተማና አገር ከመኖር ይልቅ በገሃነም ለመኖር ይገባቸዋል። ጌታም ይማረኝ።

ከዚያም ዳኛው ወደ ፍርድ ሸንጎው (በዚህ ሁሉ ጊዜ ለመስማትና ለመመልከት በአጠገብ ቆመው ወደ ነበሩት) ተጣርቶ እንዲህ አለ፦ የሸንጎው ጨዋዎች ሆይ፣ በዚህች ከተማ ታላቅ ሁከት የተነሣበትን ይህን ሰው ታያላችሁ፤ ደግሞም እነዚህ የተከበሩ ጨዋዎች በእርሱ ላይ የመሰከሩትን ሰምታችኋል፤ ደግሞም መልሱንና ኑዛዜውን ሰምታችኋል፤ እንግዲህ እርሱን መስቀል ወይም ሕይወቱን ማዳን በልባችሁ ነው፤ ቢሆንም በሕጋችን ላስተምራችሁ ይገባኛል ብዬ አስባለሁ።

ለአለቃችን አገልጋይ በነበረው በታላቁ ፈርዖን ዘመን፣ የተቃራኒ ሃይማኖት ሰዎች እንዳይበዙና እንዳይበረቱበት ወንዶቻቸው ወደ ወንዝ እንዲጣሉ ሕግ ወጥቶ ነበር። ዘጸአት 1:22። ደግሞም ከአገልጋዮቹ ሌላው በነበረው በታላቁ ናቡከደነፆር ዘመን፣ ወድቆ ለወርቁ ምስሉ የማይሰግድ ሁሉ ወደሚነድድ የእሳት እቶን እንዲጣል ሕግ ወጥቶ ነበር። ዳንኤል 3:6። ደግሞም በዳርዮስ ዘመን፣ ለተወሰነ ጊዜ ከእርሱ በቀር ወደ ማንኛውም አምላክ የሚጸልይ ወደ አንበሶች ጕድጓድ እንዲጣል ሕግ ወጥቶ ነበር። ዳንኤል 6:7። እንግዲህ ይህ ዓመፀኛ የእነዚህን ሕጎች ፍሬ ነገር በአሳብ ብቻ ሳይሆን፣ (ይህም ሊታገሡት የማይቻል ነው፣) በቃልና በሥራም ጥሶአል፤ ስለዚህ ፈጽሞ ሊታገሡት የማይቻል ነው።

የፈርዖንን ነገር ብናይ፣ ሕጉ የወጣው ገና ምንም ወንጀል ሳይታይ ጥፋትን ለመከላከል በግምት ነበር፤ እዚህ ግን ወንጀሉ ግልጥ ነው። ስለ ሁለተኛውና ሦስተኛው ደግሞ፣ በሃይማኖታችን ላይ እንደሚከራከር ታያላችሁ፤ ቀድሞውንም ስለ ተናዘዘው ክህደት ሞት ይገባዋል።

ከዚያም የሸንጎው አባላት ወጡ፤ ስማቸውም አቶ ዕውር፣ አቶ ዋጋ ቢስ፣ አቶ ክፋት፣ አቶ ፍትወት ወዳድ፣ አቶ ልቅ ኑሮ፣ አቶ ችኩል፣ አቶ ትዕቢተኛ፣ አቶ ጠላትነት፣ አቶ ውሸታም፣ አቶ ጭካኔ፣ አቶ ብርሃን ጠል እና አቶ የማይታረቅ ነበር፤ እያንዳንዳቸውም በመካከላቸው በእርሱ ላይ የግል ፍርዳቸውን ሰጡ፣ ከዚያም በኋላ በዳኛው ፊት በደለኛ ነው ብለው ለማቅረብ በአንድ ልብ ወሰኑ። አስቀድሞም በመካከላቸው የሸንጎው አለቃ አቶ ዕውር እንዲህ አለ፦ ይህ ሰው መናፍቅ እንደ ሆነ በግልጥ አያለሁ። ከዚያም አቶ ዋጋ ቢስ፦ እንዲህ ያለውን ሰው ከምድር አስወግዱት አለ። አቶ ክፋትም፦ አዎን፣ መልኩን እንኳ እጠላዋለሁና አለ። ከዚያም አቶ ፍትወት ወዳድ፦ ከቶ ልታገሠው አልቻልሁም አለ። አቶ ልቅ ኑሮም፦ እኔም አልቻልሁም፤ ሁልጊዜ መንገዴን ይኰንን ነበርና አለ። አቶ ችኩልም፦ ስቀሉት፣ ስቀሉት አለ። አቶ ትዕቢተኛም፦ ምስኪን ወራዳ ነው አለ። አቶ ጠላትነትም፦ ልቤ በእርሱ ላይ ይነሣል አለ። አቶ ውሸታምም፦ ወሮበላ ነው አለ። አቶ ጭካኔም፦ ስቅላት ለእርሱ በጣም ቀላል ነው አለ። አቶ ብርሃን ጠልም፦ ከመንገዳችን እናስወግደው አለ። ከዚያም አቶ የማይታረቅ፦ ዓለም ሁሉ ቢሰጠኝ እንኳ ከእርሱ ጋር ልታረቅ አልችልም፤ ስለዚህ ወዲያው ሞት የሚገባው በደለኛ ነው ብለን እናቅርበው አለ።

እንዲሁም አደረጉ፤ ስለዚህ ወዲያው ከነበረበት ስፍራ ወደ መጣበት ስፍራ እንዲወሰድ፣ በዚያም ሊታሰብ በሚችል እጅግ ጨካኝ ሞት እንዲገደል ተፈረደበት።

ስለዚህ እንደ ሕጋቸው ያደርጉበት ዘንድ አወጡት፤ በመጀመሪያም ገረፉት፣ ከዚያም በጡጫ መቱት፣ ከዚያም ሥጋውን በካራ ሰነጠቁት፤ ከዚያም በኋላ በድንጋይ ወገሩት፣ ከዚያም በሰይፋቸው ወጉት፤ በመጨረሻም በእንጨት ላይ አቃጥለው አመድ አደረጉት። ታማኝም ፍጻሜውን እንዲህ አገኘ።

ከዚያም አየሁ፤ ከሕዝቡ በስተኋላ ሰረገላና ሁለት ፈረሶች ታማኝን እየጠበቁ ቆመው ነበር፤ እርሱም (ጠላቶቹ እንደ ገደሉት ወዲያው) ወደ ሰረገላው ተወሰደ፣ ወዲያውም በመለከት ድምፅ በደመናት መካከል በቅርቡ መንገድ ወደ ሰማያዊው በር ወደ ላይ ተወሰደ። ክርስቲያን ግን ጥቂት ፋታ አገኘ፣ ወደ እስር ቤትም ተመለሰ፤ በዚያም ለጥቂት ጊዜ ቆየ። ነገር ግን ሁሉን የሚገዛው፣ የቍጣቸውንም ኃይል በገዛ እጁ የያዘው እርሱ፣ ክርስቲያን በዚያን ጊዜ ከእነርሱ እንዲያመልጥ ነገሩን አስተካከለ፤ እርሱም መንገዱን ሄደ።

ሲሄድም እንዲህ እያለ ዘመረ፦

«መልካም፣ ታማኝ ሆይ፣ በታማኝነት መስክረሃል

ለጌታህ፣ ከእርሱም ጋር ትባረካለህ፤

ታማኝ ያልሆኑት ግን ከከንቱ ተድላቸው ሁሉ ጋራ

በገሃነም ጭንቃቸው ውስጥ ሲጮኹ በመከራ፤

ታማኝ ሆይ፣ ዘምር፣ ዘምር፤ ስምህም ጸንቶ ይኑር፤

ቢገድሉህም፣ አንተ ግን ገና ሕያው ነህና።»