ታማኝና ኀፍረት የተባለው ኃጢአት

«በዚህም በዘማዊና በኃጢአተኛ ትውልድ መካከል በእኔና በቃሌ የሚያፍር ሁሉ፥ የሰው ልጅ ደግሞ በአባቱ ክብር ከቅዱሳን መላእክት ጋር በመጣ ጊዜ በእርሱ ያፍርበታል።» (ማርቆስ 8:38)

ከሸለቆው ከወጣ በኋላ ክርስቲያን ከፊቱ አንድ ሰው ያያል፤ እንዲጠብቀውም ይጮኻል። ታማኝ ነው — ከራሱ የትውልድ ከተማ የመጣ ሰው። ክርስቲያን በጣም ደስ ብሎት ይቀድመዋል፤ ከዚያም በትዕቢቱ የተነሣ በግንባሩ ተደፍቶ ይወድቃል፤ ታማኝም ሊያነሣው ግድ ይሆናል (ባንየን ያንን ቀልድ ሆን ብሎ ያስገባዋል)። ከዚህ በኋላ አብረው ይጓዛሉ፤ መንገዱም የሚቀልላቸው አብረው ስለሚሄዱበት ብቻ ነው። ክርስቲያን ብቻውን መጓዙን ባቆመበት ቅጽበት ጉዞው ሁሉ ይለወጣል። ሁለት ከአንድ ይሻላሉ — ርቀህ ትሄዳለህ፤ ብቻህን ፈጽሞ ልታልፋቸው የማትችላቸውንም ነገሮች አብራችሁ ታልፋላችሁ።

ታሪካቸውን ይለዋወጣሉ፤ የታማኝ ታሪኮች መስማት የሚገባቸው ናቸው፤ ክርስቲያን ካጋጠሙት የተለዩ ጠላቶችን ተጋፍጧልና። የተስፋ መቁረጥ ረግረግን ፈጽሞ አላጋጠመውም፤ ነገር ግን ክርስቲያን ፈጽሞ ባላገኛቸው ነገሮች ሊጠፋ ተቃርቦ ነበር። ከእነዚህ አንዱ ፊተኛው አዳም የተባለ ሰው ነበር፤ እርሱም ያማረ ኑሮ አቀረበለት፦ «ና ለእኔ ሥራ፤ ሦስቱን ሴቶች ልጆቼን አግባ።» የሴቶች ልጆቹ ስሞች የሥጋ ምኞት፣ የዓይን አምሮትና የኑሮ ትዕቢት ነበሩ፤ ታማኝም በእውነት ተፈትኖ ነበር፤ ሊሄድም ጀምሮ ነበር — መጨረሻው ወዴት እንደሚያደርስ አንብቦ ባሪያ ሆኖ እንደሚሸጥ እስኪገነዘብ ድረስ። ፈተና ማለት ልክ ይህ ነው። የባርነቱን ክፍል ፈጽሞ አያስተዋውቅም። የሚያስተዋውቀው ሴቶች ልጆቹን ነው። ሰንሰለቱ በውሉ ትንንሽ ፊደላት ውስጥ ተደብቋል።

ነገር ግን ታማኝ በጭንቅ ያራገፈው ጠላት አንተ በእርግጥ የምታውቀው ነው። ስሙ ኀፍረት ነው። አደገኛ የሚያደርገው ደግሞ ይህ ነው — እግዚአብሔርን በቀጥታ አያጠቃም። እግዚአብሔርን መከተል የሚያሳፍር ነገር እንዲመስል ብቻ ያደርጋል። ታማኝ ኀፍረት የተናገረውን ይዘረዝራል፤ አነጋገሩን ወደ ዘመናችን ብትለውጠው የጓደኞችህ የቡድን ውይይት ይሆናል፦ ሃይማኖት «ዝቅተኛና የሹልክልክ ሥራ» ነው። ርኅሩኅ ሕሊና መያዝ «የወንድነት ጉድለት» ነው። ንግግርህንና ልማዶችህን መጠበቅ «የዘመኑ መሳለቂያ» ያደርግሃል። ከብልሆቹ፣ ከሀብታሞቹና ከታዋቂዎቹ ሰዎች መካከል ይህን የሚከተሉ እጅግ ጥቂቶች ናቸው። ልብህ እንደ ተነካ ማሳየት ነውር ነው፤ ይቅርታ መጠየቅ ነውር ነው፤ በዚህ ነገር ይህን ያህል መቃጠል ነውር ነው።

ያንን እንደገና አንብበው፤ ያ ጭምብሉን ያወለቀ የእኩዮች ግፊት ነውና። ከስንት አንዴ ነው «እግዚአብሔር የለም» ብሎ የሚመጣው። የሚመጣው እያሳፈርክ ነው በሚል መልክ ነው። የሚመጣው በተነሣ ቅንድብ፣ ቡድኑ ድንገት ጸጥ በማለቱ፣ ስለዚህ ነገር በግልጽ ግድ ብትሰጥ ስፍራህን እንደምታጣ በሚሰማህ ስሜት ነው። ታማኝ ኀፍረት ሊያሸንፈው ተቃርቦ እንደ ነበር ይናዘዛል — «ደሜ ወደ ፊቴ ወጣ» — ይህም እውነት ነው፤ ይህ ጠላት በሁሉም ላይ ይሠራል። በመጨረሻ ነጻ ያወጣው አንድ መገንዘብ ነበር፦ ኀፍረት ሰዎች የሚያስቡትን ይነግረኛል፤ እግዚአብሔር የሚያስበውን ግን ምንም አይነግረኝም። በዚያች ወሳኝ ቀን የምትፈረደው በክፍሉ ውስጥ ድምፃቸው ከፍ ባሉ ሰዎች አይደለም — በእግዚአብሔር ነው እንጂ። ስለዚህ፦ «ኀፍረት ሆይ፣ ሂድ፤ አንተ የመዳኔ ጠላት ነህ።»

ከዚያም ሁለቱ ለፍላፊን ያገኛሉ — ስለ እግዚአብሔር ለሰዓታት እጅግ ግሩም አድርጎ መናገር የሚችል አንደበተ ርቱዕ ሰው። ታማኝ ይደነቃል። እርሱን የሚያውቀው ክርስቲያን ግን አይታለልም፦ «ሃይማኖቱ ሁሉ በምላሱ ላይ ብቻ ነው።» በቤቱ ውስጥ አስቸጋሪ ነው — ጨካኝ፣ ሐቀኝነት የጎደለው፣ ፈጽሞ ሌላ ሰው። ክርስቲያን የሚያስተምረው መፈተኛ ምሕረት የለሽ ነው፦ ነገሩ በንግግሩ ብቻ ሳይሆን በእውነተኛ ኑሮው ውስጥ ሕያው እንደ ሆነ ጠይቅ። ታማኝ ለፍላፊን ስለ አስተያየቶቹ ሳይሆን ስለ እውነተኛ ኑሮው በጠየቀው ቅጽበት ለፍላፊ ተቀይሞ ይሄዳል። ምክንያቱም መጽሐፍ ቅዱስ እንደሚል፣ ቃሉን የምታደርጉ ሁኑ እንጂ ራሳችሁን እያሳታችሁ የምትሰሙ ብቻ አትሁኑ። ስለ እምነት በሚገባ መናገርና እምነትን መኖር እንደ ሕያው ሰውነትና እንደ ሬሳ የተለያዩ ናቸው። ጥቅሱን በማኅበራዊ ሚዲያ ለጥፈህ በቤትህ የበሰበስህ ልትሆን ትችላለህ።

አንድ የምታደርገው ነገር፦ ኀፍረትህን በስሙ ጥራው — ቢያንስ ለራስህ ጮክ ብለህ። በወዳጆችህ ፊት ስለ ምን ነገር ግድ እንደምትሰጥ መታየት ይበልጥ ያሳፍርሃል? በትክክል ለይተህ ጥቀሰው። ያ ኀፍረት ታማኝ በጭንቅ ያሸነፈው ጠላት ነው፤ ብዙ ሰዎችንም አንድም ክርክር ሳያስፈልገው በጸጥታ ያሸንፋል። ከዚያም በዚህ ሳምንት በእርሱ ላለመገዛት የምትወስደውን አንድ ትንሽ እርምጃ ወስን — የምታደርገው፣ የምትናገረው ወይም የማትደብቀው አንድ ነገር፤ የክፍሉ ሰዎች አስተያየት ጸንቶ የሚኖር ፍርድ እንዳልሆነ እያወቅህ።