መስቀሉ

«ለኃጢአት ሞተን ለጽድቅ እንድንኖር፥ እርሱ ራሱ በሥጋው ኃጢአታችንን በእንጨት ላይ ተሸከመ፤ በመገረፉ ቁስል ተፈወሳችሁ።» (1ኛ ጴጥሮስ 2:24)

ይህ ከማረፊያዎቹ ሁሉ አጭሩ ቢሆንም የመጽሐፉ ሁሉ ማጠፊያ ነው፤ ስለዚህ ቀስ በል።

ክርስቲያን አሁንም በሸክሙ ጐብጦ በሁለቱም ወገን መዳን በሚባል ቅጥር በታጠረ መንገድ ወደ ላይ ይወጣል፤ ወደ አንድ ትንሽ ከፍታም ይደርሳል። በዚያ ላይ መስቀል ቆሞአል፤ ከእርሱም ትንሽ ዝቅ ብሎ የተከፈተ መቃብር አለ። የባንየን ዓረፍተ ነገር ቃል በቃል ማለት ይቻላል ይህ ነው፦ «ክርስቲያን ልክ ወደ መስቀሉ እንደ ደረሰ ሸክሙ ከትከሻው ተፈታ፤ ከጀርባውም ወደቀ፤ መንከባለልም ጀመረ፤ እስከ መቃብሩ አፍ እስኪደርስ ድረስም እንዲሁ እየተንከባለለ ሄደ፤ እዚያም ገባ፤ ከዚያ በኋላም አላየሁትም።»

ጠፋ። በረግረጉ ውስጥ፣ እስከ በሩ ድረስ፣ ሊያራግፈው የሞከረባቸውን ጊዜያት ሁሉ አልፎ ሲጐትተው የነበረው ያ ነገር — ወደ መስቀሉ በተመለከተበት ቅጽበት በራሱ ተንከባሎ ይሄዳል። ዝም ብሎ እዚያው ቆሞ ይቀራል። ከዚያም ማልቀስ ይጀምራል፤ ቀጥሎም ከደስታው የተነሣ በእውነት ሦስት ጊዜ ዘሎ ይፈነድቃል። ሦስት አንጸባራቂዎች መጥተው ሦስት ነገሮችን ያደርጋሉ፦ አንዱ «ኃጢአትህ ተሰረየችልህ» ይለዋል፤ ሁለተኛው የቆሸሸውን ቡትቶውን አውልቆ አዲስ ልብስ ያለብሰዋል፤ ሦስተኛው ደግሞ በግንባሩ ላይ ምልክት አድርጎ በመንገድ ላይ እንዲያነበውና በከተማይቱ በር ላይ እንዲያሳየው የታተመ ጥቅልል ይሰጠዋል።

ይህ ለምን የመጽሐፉ ማጠፊያ እንደ ሆነ ይኸውልህ። ሸክሙ የት እንደ ወረደና የት እንዳልወረደ ተከታተል። በከተማይቱ ሳለ ስለ ነፍሱ መፍራቱ — አላነሣውም። ከወንጌላዊ መልካም ምክር ማግኘቱ — አላነሣውም። ከረግረጉ ተንፏቅቆ መውጣቱ — አላነሣውም። በሕግ አጥባቂ ዘንድ የተከበረና ሥነ ምግባር ያለው ሰው ለመሆን መሞከሩ — ሊጨፈልቀው ተቃርቦ ነበር። በበሩ ማለፉ እንኳ — አላነሣውም። በደለኛነቱ ተንከባሎ የሚሄደው በአንድ ስፍራ ብቻ ነው፤ በመስቀሉ ዘንድ። አብልጦ በመጣጣር አይደለም፤ ይበልጥ መጥፎ ስሜት እንዲሰማህ በማድረግ አይደለም፤ አስቀድመህ ራስህን በማጽዳት አይደለም፤ ሃይማኖተኛ በመሆንም አይደለም። ኢየሱስ አስቀድሞ የፈጸመውን በመመልከት ነው።

ሰዎች ስለ ክርስትና ዘወትር የሚስቱት ነገር ይህ ነው፤ በውስጡ ያደጉትም እንኳ ይስቱታል። ክርስትና ማለት መልካም ሁን፣ እግዚአብሔርም ይቀበልሃል ማለት ይመስላቸዋል። ባንየን ግን ፍጹም ተቃራኒውን አሳየህ። ክርስቲያን በጉዞው ላይ አንድም መልካም ነገር ገና ሳያደርግ በፊት ተቀባይነትን ያገኛል፣ ኃጢአቱ ይሰረይለታል፣ አዲስ ልብስም ይለብሳል — የቀረው መጽሐፍ በሙሉ፣ ውጊያዎቹና ተራሮቹ ሁሉ፣ የሚፈጸሙት ሸክሙ አስቀድሞ ከሄደ በኋላ ነው። ከአጶልዮን ጋር የሚዋጋው ይቅርታን ለማግኘት ብሎ አይደለም። ይቅርታን አስቀድሞ እንዳገኘ ሰው ሆኖ ይዋጋል። ያ ቅደም ተከተል ሁሉም ነገር ነው።

በመስቀሉ ዘንድ ምንም ነገር እንዳላደረገ ደግሞ ልብ በል። ምንም ትርኢት አላቀረበም፣ ምንም አላሳካም፣ ምንም አልከፈለም። ተመለከተ፤ ነገሩም በእርሱ ላይ ሆነ። ተጨማሪ ጫና ሳይሆን የምሥራች የሚያደርገው ይህ ነው። በደለኛነትህን ማስወገድ በቂ መልካም በመሆንህ ላይ የተመሠረተ ቢሆን ኖሮ፣ ቋጥኞቹ በራስህ ላይ እያንዣበቡ እንደገና በሕግ አጥባቂ ኮረብታ ሥር ትገኝ ነበር። የተመሠረተው ግን ሌላው አስቀድሞ በመሸከሙ ላይ ነው — «እርሱ ራሱ በሥጋው ኃጢአታችንን በእንጨት ላይ ተሸከመ»። ጥቅሱ በግልጽ ይናገረዋል፦ ክብደቱ ከአንተ ላይ ተነሥቶ በእርሱ ላይ ወደቀ።

ሦስቱንም ስጦታዎች ተመልከት፤ በክርስቶስ በሚታመን ሰው ላይ በእውነት የሚሆነውን ያሳዩናልና። ንጹሕ መዝገብ («ኃጢአትህ ተሰረየችልህ»)። አዲስ ማንነት (አዲሱ ልብስ — ምሕረት ማግኘት ብቻ ሳይሆን አዲስ ልብስም ትለብሳለህ)። ምልክትና ጥቅልል ደግሞ — የቤተሰቡ አባል መሆን፣ ስትጠራጠርም የምታነበው ማረጋገጫ። ያ ጥቅልል በችግር ኮረብታ ላይ እጅግ አስፈላጊ ይሆናል፤ ስለዚህ አሁን በእጁ እንዳለ አስታውስ።

የምታደርገው አንድ ነገር፦ ከበደለኛነትህ ለመውጣት በስውር ዋጋ ለመክፈል ስትሞክር ከነበርህ — ከወትሮው ይበልጥ መልካም በመሆን፣ ራስህን በመቅጣት፣ ወይም እግዚአብሔርን ለመቅረብ የሚበቃ ንጽሕና እስኪሰማህ በመጠበቅ — አቁም፤ ክርስቲያን ያደረገውንም አድርግ፦ ከመመልከት በቀር ምንም አታድርግ። በዚህ ምዕራፍ መጀመሪያ ያለውን ጥቅስ ቀስ ብለህ ሦስት ጊዜ አንብበው፤ ከቻልህ ጮክ ብለህ አንብበው፤ የሚለውንም እንዳለ ተቀበለው። ሸክሙ እንዲወድቅ የተዘጋጀው በመስቀሉ ዘንድ ብቻ ነው፤ በሌላ ስፍራ አይደለም። ራስህ ልትቀብረው ስትጠቀምበት የነበረውን አካፋ ማስቀመጥ ትችላለህ።