ምዕራፍ 12 · 1 ደቂቃ ንባብ · 1 ደቂቃ ማዳመጥ
ወንዙን ተሻግሮ ወደ ወርቃማዪቱ ከተማ
«በውኃ ውስጥ ባለፍህ ጊዜ ከአንተ ጋር እሆናለሁ» — ከኢሳይያስ 43
በመጨረሻም ክርስቲያንና ተስፈኛ ወደ ረጅሙ ጉዞአቸው መጨረሻ ቀረቡ። ሰማያዊቱ ከተማ በኮረብታዋ ላይ ስታበራ፣ ቅጥሮቿና በሯ እንደ ወርቅ ሲያንጸባርቁ ያዩ ነበር። ነገር ግን በእነርሱና በበሩ መካከል አንድ የመጨረሻ ነገር ነበረ፦ ድልድይ የሌለው ጥልቅ ወንዝ።
«በወንዙ ውስጥ ማለፍ አለባችሁ፤ ያለዚያ ወደ በሩ መድረስ አትችሉም» ተባሉ። ስለዚህ ሁለቱ ወዳጆች ወደ ውኃው ገቡ — ውኃውም ጥልቅ ነበረ። ክርስቲያን መስጠም ጀመረ፤ ፍርሃትም ሞላው። «እየሰመጥሁ ነው!» ብሎ ጮኸ። «ማዕበሎቹ በራሴ ላይ እያለፉ ነው!» የቀድሞ ጭንቀቶቹ ሁሉ እንደ ገና ጐርፈው መጡበት።
ተስፈኛ ግን የክርስቲያንን ራስ ቀና አድርጎ ደግፎ «ወንድሜ ሆይ፣ አይዞህ — ከታች መሬቱ ይሰማኛል፤ ጠንካራም ነው!» ብሎ ተጣራ። ክርስቲያንም የእግዚአብሔርን የተስፋ ቃል አስታወሰ፦ «በውኃ ውስጥ ባለፍህ ጊዜ ከአንተ ጋር እሆናለሁ።» ወዲያውም እግሮቹ መሬቱን አገኙ፤ ሁለቱም በአንድነት በሰላም ወደ ማዶ ተሻገሩ።
በዚያም ሁለት የሚያበሩ ሰዎች ተቀብለው ወደ ወርቃማው በር መሩአቸው። ደብዳቤዎቻቸውን አስረከቡ፤ በሩም ወለል ብሎ ተከፈተ። የሚያበሩ ልብሶች፣ በገናዎችና አክሊሎች ተሰጡአቸው — ሲገቡም በከተማይቱ ያሉ ደወሎች ሁሉ ስለ ደስታ ተደወሉ፤ አንድ ድምፅም «ወደ ጌታችሁ ደስታ ግቡ!» አለ።
ክርስቲያን በመጨረሻ ቤቱ ደረሰ፤ ለዘላለም በሰላምና በደስታ ተሞልቶ። እግዚአብሔርን የመከተል መንገድ፣ በእርሱ መታመኑን ለሚቀጥል መንገደኛ ሁሉ የሚያደርሰው ወደዚያ ነው — እስከ ቤት ድረስ።
ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ በመንገዱ ሁሉ፣ እስከ መጨረሻውም ድረስ ከእኔ ጋር ስለሆንህ፣ ከተማህም ቤቴ ስለሆነች አመሰግንሃለሁ። ከአንተ ጋር መጓዜን እንድቀጥል እርዳኝ። አሜን።
ምዕራፍ 12 ተጠናቋል
ወንዙን ተሻግሮ ወደ ወርቃማዪቱ ከተማ